Bloglar

TEK BİR BABAN VAR

TEK BİR BABAN VAR 5 yaşında - Baba, sen benim kahramanımsın. 12 yaşında - Baba, çok katısın. 16 yaşında - Babam çok eski kafalı. 18 yaşında - Kendi başıma yaşamak için sabırsızlanıyorum. 25 yaşında - Baba, haklıymışsın. 30 yaşında - Keşke babamla daha fazla zaman geçirebilseydim. 50 yaşında - Babamı kaybetmek istemiyorum. 70 yaşında - Babamın yanımda olması için her şeyden vazgeçerdim. Tek bir baban var. Hayattayken değerini bil.

0 Yorum
418 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
26 Kasım , 2025 Kas 26

Admin Blog (Günlüğü)

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah!

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah! Trafikteki Görünmez Ayna: Çifte Standartlar ve Direksiyon Başındaki "Haklılık" İllüzyonu Modern şehir yaşamının en büyük stres kaynaklarından biri olan trafik, aslında insan psikolojisinin en ham ve filtrelisiz halini sergilediği devasa bir laboratuvardır. Direksiyon başına geçen bireyin, kapalı bir metal kutunun verdiği güven hissiyle birlikte büründüğü "dokunulmazlık" zırhı, toplumsal yaşamdaki etik değerlerin hızla aşınmasına neden

1 Yorum
277 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
5 NisanNis 5

Admin Blog (Günlüğü)

Duygusal Boşluk? Belirtileri Nelerdir? Nedenleri Neler Olabilir? Ne Yapılabilir?

Duygusal Boşluk? Duygusal boşluk, kişinin hayattan kopuk, içsel bir eksiklik ve anlamsızlık hissetmesi, günlük aktivitelerden keyif alamaması, motivasyon kaybı yaşaması ve belirsiz bir mutsuzluk içinde olmasıdır; bu durum, genellikle sebeplerini kestiremediği bir memnuniyetsizlik ve genel mutsuzluk haliyle kendini gösterir, travmatik deneyimler, yoğun stres, depresyon, anksiyete veya kişilik bozuklukları gibi nedenlerden kaynaklanabilir. Belirtileri Nelerdir? Hayattan zevk alamama Motivasyon ka

0 Yorum
408 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
12 Aralık , 2025 Ara 12

Admin Blog (Günlüğü)

Seni özlemem için bana fırsat verir misin lütfen?

Karmaşık bir iş bu, hiç beklenmedik dönüşler, düşüşler, çıkışlar içeriyor. Neden öyle olduğunu anlamadığınız bir çok olayı yaşıyorsunuz, belki de anlamamak için çaba sarf ediyorsunuz kim bilebilir. Sonuçta birlikteliğiniz devam ediyor ve çok mutlu hissediyorsunuz. Birden üstünüzdeki ilginin bıkkınlığını yaşıyorsunuz. Yaşadığınız bıkkınlık, anlatılmaz bir hal alıyor. Öyle ki baktığınız her yerde o ilgiyi görüyorsunuz. O gün geliyor: yatağa yaklaşırken onun vücudunun çok kıvrak bir yılan

12 Yorum
16.224 görüntü

Admin
19 Mart , 2012 14 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!"

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!" Elektrikli araç devrimi artık bir gelecek projeksiyonu olmaktan çıkıp, otomotiv dünyasının ana ekseni haline geldi. Eğer bugün yeni bir araç almayı düşünüyorsanız, tercihinizi elektrikli bir modelden yana kullanmanız için rasyonel, ekonomik ve çevresel pek çok neden bulunuyor. İşte yeni bir araç alırken neden elektrikli bir modeli seçmeniz gerektiğine dair kapsamlı bir değerlendirme: 1

16 Yorum
839 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
13 NisanNis 13

Şehr-i Hüzün

ellerim buğday kokar

Şımarık çocukluğum bu kentin sokak lambaları altında ölüme terk etti kendini.. Artık hayatın ciddiyetini idrak etme zamanı geldi.Aslında çokta uzun zaman önce değildi daha dün huysuz,şımarık karanlıktan korkan küçük bir kızdım...Ne yalan söyleyeyim hala huysuzum hala karanlıktan korkuyorum ama küçük değilim.. Bunun farkına varmam pekte zor olmadı ne zamanki ellerim buğday kokmaya başladı işte ben o zaman büyüdüğümün farkına vardım. Sahi sen hiç gördünmü Anadolunun buğday tarlalarını?uçsuz,buc

4 Yorum
1.361 görüntü

suheda_
17 Mart , 2009 17 yıl

şeb-i yelda...

Anladın mı?

ßen 15 yaşındaydım... Kış aylarıydı ve televizyonlar her akşam Körfez Savaşı ile ilgili haberler geçiyordu... Teyzem gelmişti. Her kış gelirdi zaten, kışı birlikte bitirirdik ve her bahar Giresun'a ailesinin yanına geri dönerdi. Tıpkı Demeter'in kızı Persephone gibi... Aramızda fazla yaş farkı yoktu teyzemle, zaten birlikte büyümüştük. Ondan olsa gerek bizimki teyze-yeğen ilişkisinden çok bir arkadaş, dost ilişkisi gibiydi... Bir de kuzeni vardı teyzemin, kuzeninin de bir arkadaş

16 Yorum
2.200 görüntü

gloria
16 Mart , 2009 17 yıl

Domuzbagi's Blog

Işık

Işık Cezaevi isyanı tüm şiddetiyle sürüyordu. Mahkumlar ele geçirdikleri ana kapıdan girişi engellemiş, güvenlik güçleri direnişin en kuvvetli olduğu yerden, iş makınalarıyla deldikleri dış duvardan içeri gaz bombaları atıyordu birer birer. Delikten dışarıya cılız silah sesleri yükseldi. Tüm mücadele isyanın kalbine açılan bu dar delikte yoğunlaştı. Aynı anda farklı yerlerden başlatılan operasyonlardan yükselen dumanlarla görünmez haldeydi cezaevi. İçeride kargaşa büyüktü. Göz gözü görmüyor,

18 Yorum
1.993 görüntü

Misafir
15 Mart , 2009 17 yıl

alamet-i farika

coştum yine dalgalanıyorum ben....

bugün doğacak çocuklara isim : Kız : emine erkek : recep (taylancım bey bu yukarıdakiler size ithaf olunur) eveeeet bugünki sosyal sorumluluk ve mesaj kaygılı içerik görevimi de sağ salim yerine getirdikten soona sadece kendime yazdığım satırlarıma başlayabilirim okur kitle... Tikkat tikkat : GÜNEŞİ GÖRDÜM ben evet o filmi gördüm dün akşam 22:00 itibari ile.... Tabi insan Mahsun Kırmızıgül deyince (yazımızda bundan böyle MK olarak anılacaktır.) böle bi ajitasyon çıkacağını

2 Yorum
597 görüntü

alamet-i farika
15 Mart , 2009 17 yıl

bursercan's Blog

Sevgili Radya bu senin eserin...

Sevgi ve saygı duyduğum Radya-m bu blog senin için açıldı.Evet yanliş duymadın senin sayende açıldı.Hatırlıyor musun yolda ben sana ''korkuyorum ne yazacağımı bilemiyorum ''demiştim.Ve sen bana ''ya sercan sen yazmaya bir başla sonra alışıyorsun yazmaktan korkmuyorsun'' demiştin.Açıp açmamakta tereddüt ettim ve karar verdim yazmaya-yazmaya başlamaya. Ben en küçük şeyden bile zevk alacak bir yapım var.Değerini vermeyide bilirim.Düşünüyorumda ablam gelip beni aldın,beni evime kadar göt

19 Yorum
2.293 görüntü

bursercan
14 Mart , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

Kuran'dan Gelişim Mesajları

Ayetlerde Kişisel Gelişim mesajları Binlerce yıllık insanlık birikiminin, tüm kişisel gelişim kitaplarının toplamının zerresi bile olamayacağı muhteşem kitap, Kur'an-ı Kerim'den, kişisel gelişime yönelik (bazı) notlar: İsra 37: Kibirli olma, alçak gönüllü davran. Müddesir 1-5: Kendini fazla abartma. Tekvir 25-27: Her şeyin üstesinden gelemeyeceğini asla unutma. Bakara 156: Çaresizlik tuzağına düşme. Her zaman bir umut ışığı olduğunu aklından çıkarma. Beled 5-6: Her ş

0 Yorum
772 görüntü

sardunyam
13 Mart , 2009 17 yıl

ERBAY

Adına aşk koyduğun o büyük boşluğa ben koca bir hayat sığdırdım...

Adına aşk koyduğun o büyük boşluğa ben koca bir hayat sığdırdım... Beni sevmemene isyan edip kaçmak, sende aradıklarımı hayatla doldurmaya çalışmak, ruhumun en büyük yanılgısıydı... Hayat bana en acımasız yüzünü sevgini inkar ettiğim zamanlarda gösterdi... Ve şimdi asıl olmam gereken yerde, hayata başladığım yerde, kalbindeyim... Vazgeçilmez oluşunun sırrı bu işte: Senin olmadığın yerde ne olduğunu biliyorum... Bir tek seni sevdiğim doğruydu.Sen beni dışladığından beri beni se

1 Yorum
5.627 görüntü

ERBAY
12 Mart , 2009 17 yıl

şeb-i yelda...

You R MySunshine

ßugun de diğer günlerimden farksızdı, öyle geldi geçti işte... Ta ki şu anıma kadar... Tek birşey var benim için, Berbat bir günü değiştirmeye yeten ve onu inanılmaz güzel bir gün haline dönüştüren... Geçtiğim günü bitirirken orda olup, yeni günüme başlarken de henüz gitmemiş olan, Dünü benimle bitiren ve bugüne benimle birlikte başlayan, T E K B İ R Ş E Y ... Şimdi hangi sebep bugünümün geri kalanında artık beni üzebilir ki? Lütfen, H İ Ç B İ R Ş E

32 Yorum
2.738 görüntü

gloria
12 Mart , 2009 17 yıl

MINEU's Blog

YAĞMUR GÖZLÜM

Yağmur gözlüm baharlarım yaz''ımsın Sensizliğin çekilmiyor bölsene Vazgeçemem inan alın yazı''msın .....Kara sevda çekilmiyor bilsene ....Yağmur gözlüm bekliyorum gelsene Yağmur gözlüm bilsen nasıl özledim Gelir diye yollarını gözledim Al kalbimi ölümüne sözledim .....Kara sevda çekilmiyor bilsene .....Yağmur gözlüm yaşlarımı silsene Yağmur gözlüm nasıl hüzün doluyum Seni sevdim aşka hasret yoluyum İnsaf eyle ben de Allah kuluyum ....Kara sevda çekilmiyor bilsene

0 Yorum
1.196 görüntü

MINEU
11 Mart , 2009 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

SERZENİŞ

Güneş mecbur mu hergün ışıldamaya Saklanamaz mı bir bulutun arkasına Yeni doğan günün kime borcu var Zorunda mı umut olmaya Kuş şakımalı mı illaki Çiçek yorulamaz mı açmaktan Hep gülücem diye senet mi imzaladım hayata Çıkmaz sokaklarda kaybolamaz mıyım Kendimin efendisi olamaz mıyım Sek rakı içmek niye yakışmaz bana Dilime küfürler vuramaz mıyım Kin barınamaz mı içimde Bir gün şeytanla flört etsem kime ne Tersine yaşamak istiyorum tersine H

6 Yorum
1.265 görüntü

Radya
9 Mart , 2009 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

GEL DE DÜŞÜNME...

Evden son dakika çıkmıştım yine...Neyse olsun,"bas gaza" şarkısını söyleye söyleye yetişirdim ben nasıl olsa...Karşıyaka'nın çıkışına yaklaşırken,önüme motorlu bir trafik polisi geçti,tabi otomatikman bas gaza şarkısı dondu dudaklarımda.Polis ne sağdan gidiyordu ne soldan,zaten sollamayı düşünmedim bile... Tam rampayı önlü arkalı çıktık (eskort'um ve ben) Altınyol'a inen yokuşun başında polis bana yavaşla diye işaret yaptı.Yokuşun en sonuna baktığımda ne göreyim,korkuluklara çarpıp kaza yapm

11 Yorum
1.840 görüntü

Radya
7 Mart , 2009 17 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Kayganlıktı, Ötesindeydi, Bulaşık yıkamam gerekiyordu

Bazen kendi ötesinden, berisinden, bir yerlerden kalkıp gelen o garip düşüncelerin içinde, rafting örneğinde olduğu gibi kayalara ve kendinden oluşan o azgın dalgaların arasında kaybolup giden suyun yolunu ararken bulduğu patika yolları ararken, geri dönüşlerimi kendime hatırlatıp, o kırılgan insana, hep bekle daha iyi olacak, diye hatırlatıp duruyordum. Neden böyle yaptın, açıklarmısın! dediklerinde aklıma gelen ilk şey şu oluyor: Kendimi herzaman kendime bile açıklayamazken, kendimi

7 Yorum
2.703 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
7 Mart , 2009 17 yıl

made in turkey!'s Blog

sEn giTtiN beN deĞiştiM.....

Sen yokken çok değiştim sorma. Bir kaç günde değişir mi insan deme? Değiştim... Çekildim kabuğuma, kapattım dışarıya açılan bütün pencerelerimi. Ne insan görmek istiyor canım, ne de insana dair bir şey duymak istiyorum. Yarından umudum yok bugün. Sen varken hatırlamadığım ve hatta unuttuğumu sandığım incinmişliğim, sen yokken yakaladı yine en zayıf yerimden beni. Hangi kuyuların diplerinde olduğumu bilemezsin. Oysa bende herkes gibi bir şeyler istedim hayattan ve herkes kadar. Alıp

0 Yorum
1.683 görüntü

made in turkey!
6 Mart , 2009 17 yıl

MINEU's Blog

hAYaT

hAYaT Hayat sızısını iliklerine kadar hissettiğim bir acıymış Hayat yalanmış Hayat sonunu göremediğim yolda gözü kapalı gitmekmiş Hayat çok nankörmüş Hayat bir şeyleri istemekmiş Hayat en umutsuz olaylarda dahi umut ile yaşayabilmekmiş, Umudun bittiği yerde yıkılmış bir kalple yaşamakmış Yaşayabilmek sözcüğünde saklıymış hayat Hayat yaşamayı becerebilmekmiş Hayat kimi yerde güldürse bileağlamakmış Hayat gözyaşı nehrinde bir gemiymiş... Geminin rotasını iyi belirleyebilmekmiş hayat..

4 Yorum
1.314 görüntü

MINEU
5 Mart , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

Aynadan Geçtim

yolunu bulamamış ruh, tenine uyamamış can, yüzüne bakamamış göz, göğsüne yatamamış baş, düşünü çalamamış peri, parmaklarına dokunamamış el, rengini bulamamış gölge, doğamamış güneş, dolunamamış ay, kayamamış yıldız, tutulamamış dilek... ayna tutuyorum boyuma etimi budumu arşınlıyorum kaç okka gelir günahlarım, sevaplarımdan bir kafes yapılabilir mi? timsahlardan korusun! öc alma peşinde miydim? nefretten zırh kuşansam, intikam almakla uğraşamam... söve söve, saya say

5 Yorum
1.172 görüntü

sardunyam
4 Mart , 2009 17 yıl

Şehr-i Hüzün

Bir veda havası (hoşçakal)

Vakit tamam, seni terk ediyorum Bütün alışkanlıklardan öteye Yorumsuz bir hayatı seçiyorum Doymadım inan, kanmadım sevgiye. Korkulu geceleri sayar gibi Birdenbire bir yıldız kayar gibi Ellerim kurtulacak ellerinden Bir kuru dal ağaçtan kopar gibi. Aşk sabitti gülse hiç dermedik Bul kendine kuytularda hadi dal Seninle bir bütün olabilirdik Hoşçakal gözümün nuru, hoşçakal Hoşçakal canımın içi, hoşçakal Hoşçakal iki gözüm, hoşçakal. Vakit tamam seni terk ediyorum

0 Yorum
621 görüntü

suheda_
4 Mart , 2009 17 yıl

rina's Blog

Can Yücel

Farkında Olmalı İnsan... Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı. Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen... Bir Damlacık Sudan Nasıl Yaratıldığını Fark Etmeli. Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden Sığmadığını Ve En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda Kalacağını Fark Etmeli. Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi Olduğunu Fark Etmeli. Henüz Bebekken 'Dünya Benim!' Dercesine Avuçlarının Sımsıkı Kapalı

3 Yorum
1.066 görüntü

rina
3 Mart , 2009 17 yıl

deniz_kizi's Blog

senden daha önemli ne var ki bu hayatta?

Hayatlarında sürekli dört mevsim yaşayan insanlar vardır. Güneş sıcacık kavururken ansızın fırtına çıkabilir.Yada buz gibi ayaz üşütürken yüreklerini birden sımsıcak güneş ısıtabilir beklenmedik biranda. Sanırım benim hayatımda böyle; dört mevsimin heran görülebildiği bir hayat... Şimşekler çakarken bir umutla güneşi bekleyen bir hayat... Hafta sonu güneş tüm pırıltısıyla ısıtmıştı bedenimi.Gökyüzünde yer yoktu belki güneşe ama benim içimi ısıtıyordu. Kayak yarışları vardı Erciyes'te yen

6 Yorum
2.617 görüntü

deniz_kizi
3 Mart , 2009 17 yıl

Butterfly effect's Blog

AŞK-I HAKİKAT

‘’Hoş geldin ‘’ dedin ve girdin hayatıma.. Birinin bana bukadar hoş gelebileceğini ummadığım biranda… İyi ki geldim, iyi ki geldin… ‘’Siz gelmezseniz ben de gelmem ‘’ demiştin Bolu’ya… O uzun ve beyaz yolculuk benim geleceğimmiş meğer… Daha üç gün önce tanımadığım biriyken ‘Bir daha Bolu tabelasını gördüğüm yerde sana evlenme teklifi edeceğim ’’dedin… 14 Şubat’ta teklifin geldi ve bir aya kalmadan karın oldum.. Tostoy ‘’ Aşkla kutsanmış evlilik gerçek evliliktir ‘

4 Yorum
1.186 görüntü

Butterfly effect
2 Mart , 2009 17 yıl

şeb-i yelda...

Çocukça (mı acaba?)

ßir soru; Çocukluğumuzun, içinde, aynı anda barındırdığı saf sevgiyi ve saf acımasızlığı hiç düşündünüz mü? Ben düşündüm, yaklaşık bir yarım saattir aklıma gelip giden bir sürü çocukluk anısının içinde dolanıp duruyorum ve düşünüyorum… Bazıları bir korku filminin sahnesi gibi… İnanılmaz… Dehşet verici… Okuyunca “Ne var ki bunlar da, bunlarda bir şey mi?” diyebilirsiniz ama şimdiki aklımızla hiçbirimiz bunları yapmaya yeltenmiyorsak, bunlar da bir şeydir aslında… Ve dehşet v

12 Yorum
3.962 görüntü

gloria
28 Şubat , 2009 17 yıl

Şehr-i Hüzün

insan çeşitleri

Öyle insanlar vardır ki,asla verdiğiniz değeri hak etmezler.. Birde siz biraz üzerine düşüp ona kıymet verdinizmi aman aman bir afra bir tafra,kendilerini bir şey sanmalar bir şekiller bir havalar.. İkide bir ruhi bunalıma girip ilginizi çekme çabaları ilgi gösterince kendine kapanıp susmaları, ilgilenmeyip "ne halin varsa gör" şeklinde davrandığınız zaman deli gibi peşinizde koşmaları.. Ne edeceğinizi nasıl davranacağınızı kestiremez şaşar kalırsınız.. Atsanız olmaz satsanız olmaz,tavır koy

2 Yorum
1.147 görüntü

suheda_
28 Şubat , 2009 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

ISLIK

İnsanoğlunun bulduğu en güzel enstrumanlardan biri de,ıslık diye düşünürüm her zaman...Nedense yaşama sevincimi tetikler,kabuğumdan çıkarır beni... Hani gece mezarlık yanından geçerken kendi ıslıklarına sığınan insanlar vardır... Ruhlardan, cinlerden korkmam ama dünyevi korkularımı dağıtmak için ıslık çalarım çoğu zaman.E tabi keyfim yerindeyken de! Islıkla harika "love story" çalan birini hatırladım... Yıllar yılı,o ses silinmedi kulaklarımdan... Nerden geldi bu ıslık şimdi aklıma.

17 Yorum
3.859 görüntü

Radya
25 Şubat , 2009 17 yıl

Butterfly effect's Blog

Hani Tuna'da abdest alacaktık....

HANİ Tunada Abdest Alacaktık Çin Seddinde Kılacaktık Namazımızı Eski Bir Türkmen Çadırından Uğurlayacaktık Fakir Soframızdaki Zamanı Sonra Bir Çamçak Kımızcasına Doyasıya Yudumluyacaktık Gün Batımını Altaylarda Toplanıp Bir Güz Gününde Sesimizi Dinliyecektik Viyana Kapılarında Hani Güneş Batmıyacaktı.. Tuğumuz Olacaktı,Gök Çadırımız Dağlar Yürüyecekti Ardımızdan Seferlere Romada Yapacaktık Son Düğünümüzü Kerkük Öyle Boynu Bükük Durmuyacaktı Tanrı Dağları Sessiz…

0 Yorum
2.573 görüntü

Butterfly effect
25 Şubat , 2009 17 yıl

Duyurular

Toplam Bloglar 973
Toplam Başlık 4.302

SUŞI

Karşıki Dağlar · Gönderi tarihi: 7 saat önce7 saat

Doğum gününe tam 4 gün kala kötü bir ayrılık olmuş :(
Sizce Kötü Doğmak Mümkün mü?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:011 gün

İnsanlık tarihi boyunca kendimize sorduğumuz en kadim ve en sarsıcı sorulardan biri budur: Bir insan "kötü" olarak mı doğar, yoksa kötülük sonradan öğrenilen, koşullarla şekillenen bir tercih midir? Antik Yunan trajedilerinden modern sinirbilim laboratuvarlarına kadar uzanan bu tartışma, bugün artık sadece felsefenin değil; genetiğin, psikolojinin ve sosyolojinin de merkezinde yer alıyor.
İşte "kötü doğmak" kavramını farklı perspektiflerden ele alan derinlemesine bir inceleme:
1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller
Modern bilim, davranışlarımızın bir kısmının biyolojik bir temel üzerine inşa edildiğini kabul eder. Özellikle MAOA geni (kamuoyunda bilinen adıyla "Savaşçı Geni") üzerine yapılan araştırmalar, bu genin belirli varyasyonlarına sahip bireylerin şiddet ve saldırganlığa daha yatkın olabileceğini göstermiştir.
Ancak burada kritik bir ayrım vardır: Bir genin varlığı, o davranışın mutlaka sergileneceği anlamına gelmez. Biyoloji bir kader değil, bir yatkınlıktır. Bir insanın beynindeki amigdala bölgesinin (duygusal tepkiler, özellikle korku ve öfke) aşırı aktif olması veya ön lobun (etik karar verme ve dürtü kontrolü) zayıf çalışması, o kişiyi empati yoksunluğuna veya dürtüselliğe itebilir. Bilim dünyası bu durumu "kötü doğmak" olarak değil, "nörobiyolojik risk faktörleri" olarak tanımlar.
2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu
"Kötü" olarak yaftaladığımız davranışların birçoğu, klinik psikolojide Antisosyal Kişilik Bozukluğu veya Psikopati ile ilişkilendirilir. Psikopatlar üzerine yapılan beyin taramaları, bu kişilerin başkalarının acısını hissetme (duygusal empati) yetisinden yoksun olduklarını ortaya koymaktadır.
Eğer bir birey, acı çekme veya suçluluk hissetme mekanizması olmadan doğmuşsa, bu onu "kötü" mü yapar? Yoksa bu sadece renk körü doğmak gibi ahlaki bir spektrumda "duygu körü" doğmak mıdır? Eğer kişi vicdan azabı çekme kapasitesine sahip değilse, ahlaki bir sorumluluktan söz edilebilir mi? Bu sorular, hukuk sistemimizin ve adalet anlayışımızın en zorlu sınavlarıdır.
3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü
John Locke’un ortaya attığı Tabula Rasa öğretisine göre, insan zihni doğduğunda boş bir levhadır ve her şey çevre tarafından yazılır. Sosyolojik bakış açısı, kötülüğün bir "tohum" değil, bir "ürün" olduğunu savunur.
Şiddet dolu bir ailede büyüyen, sevgi görmeyen veya hayatta kalmak için zalimleşmesi gereken bir çevrede yetişen birey, kötülüğü bir adaptasyon mekanizması olarak geliştirir. Bu perspektife göre, "kötü doğan" çocuk yoktur; "kötüleştirilen" ya da "ihmal edilen" çocuklar vardır.
4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı
Belki de en doğru yaklaşım, genetik ve çevreyi birbirinden ayırmamaktır. Epigenetik biliminin bize öğrettiği üzere; genler birer piyano tuşuysa, çevre de o tuşlara basan parmaklardır.
Örneğin, şiddete eğilimli bir genetik mirasa sahip bir çocuk, sevgi dolu ve huzurlu bir ortamda büyüdüğünde bu genler asla "aktifleşmeyebilir". Aksine, aynı genetik mirasa sahip olup çocuklukta istismara uğrayan birinde bu "kötülük" potansiyeli bir patlamaya dönüşebilir. Yani soru "Kötü mü doğarız?" değil, "İçimizdeki hangi potansiyeli uyandıracak bir dünyada yaşıyoruz?" sorusuna evrilir.
5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim
İnsan, sadece dürtülerinden ibaret bir varlık değildir. İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük fark, kendi biyolojisine ve geçmişine karşı "Hayır" diyebilme kapasitesidir.
Viktor Frankl’ın dediği gibi: "Etki ile tepki arasında bir boşluk vardır. O boşlukta tepkimizi seçme gücümüz yatar." Bir kişi empati yeteneği zayıf olarak doğmuş olabilir; ancak toplumun kurallarını öğrenmek, mantık yürütmek ve zarar vermemeyi seçmek yine de bireyin iradesindedir. Dolayısıyla, kötülük doğuştan gelen bir durum olsa bile, kötülüğün eyleme dökülmesi her zaman bir seçimdir.
Sonuç
"Kötü doğmak mümkün mü?" sorusuna verilecek en dürüst cevap; bir insanın zarar vermeye çok yüksek yatkınlıkla doğabileceği, ancak bunun onu kaçınılmaz olarak kötü bir insan yapmayacağıdır. Kötülük, tek bir genin veya tek bir travmanın sonucu değildir; biyolojik bir altyapının, çevresel tetikleyicilerin ve nihayetinde bireysel seçimlerin karmaşık bir bileşimidir. Belki de asıl mucize, bunca karanlık potansiyele ve zorlu yaşam koşullarına rağmen, insanlığın büyük çoğunluğunun "iyi" kalmayı ve empati kurmayı seçmesidir.
Küçükken Benim Kendime Ait Hiç Odam veya Yatağım Olmadı - Hep Kanepelerde Uyudum

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:001 gün
Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk
Çocukluk, insanın kendi dünyasını inşa etmeye başladığı, "ben" ve "benim" kavramlarının temellerinin atıldığı bir dönemdir. Çoğu çocuk için bu temel, kapısını kapatabildiği bir oda, örtüsünün desenini seçtiği bir yatak veya oyuncaklarını dizebildiği bir köşe ile somutlaşır. Ancak bazıları için çocukluk, evin ortak alanlarında, her sabah toplanması gereken geçici bir "yer" demektir. "Küçükken kendime ait hiç odam veya yatağım olmadı; hep kanepelerde uyudum" cümlesi, sadece bir fiziksel eksikliği değil, aynı zamanda erken yaşta gelişen bir adaptasyon ve fedakarlık hikayesini anlatır.
Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi
Evin oturma odasındaki bir kanepede uyumak, çocuğun hayatın merkezinde ama aynı zamanda kıyısında olması demektir. Kanepe, gündüzleri misafirlerin ağırlandığı, televizyonun izlendiği, çayların içildiği kamusal bir alandır. Gece olduğunda ise bir çocuğun sığınağına dönüşür. Bu durum, çocuğun zihninde "geçicilik" kavramını kalıcı bir yapı haline getirir.
Kendi odası olan bir çocuk için kapı, dış dünyaya çekilen bir sınırdır. Kanepe çocuğu içinse sınır yoktur; o, evin her an değişebilen dinamiklerine tabidir. Misafir geç gittiğinde uyku saati ertelenir, sabah erken kalkan bir aile üyesiyle mahremiyet sona erer. Bu durum, bireyin ileriki yaşlarda kendi sınırlarını çizmekte zorlanmasına veya tam tersine, sınırlarına aşırı derecede korumacı yaklaşmasına neden olabilir.
Aidiyetin Eşyadan Arınması
Bir odanın yokluğu, "eşya ile kurulan bağın" da farklılaşması anlamına gelir. Yatağının altındaki kutularda hazineler saklayamayan, duvarına sevdiği bir posteri asma lüksü olmayan çocuk, aidiyeti nesnelerde değil, zihninde aramaya başlar. Bu durum, kişide güçlü bir hayal gücü ve içsel bir dünya geliştirir. Dış dünyada kendine ait bir m² alanı olmayan çocuk, gökyüzünü, okuduğu kitapları veya kurduğu hayalleri kendi "odası" yapar.
Ancak bu durumun getirdiği bir ağırlık da vardır: Emanet hissi. Her sabah çarşafını katlayıp kanepenin altına saklamak, o evin sahibi gibi değil de, bir "ziyaretçisi" gibi hissetmesine yol açabilir. Bu "emanet" hissi, yetişkinlikte ev sahibi olma isteğini veya bir mekana kök salma ihtiyacını kamçılayan en büyük motivasyon haline gelebilir.
Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma
Kanepede uyuyan çocuk, genellikle ailenin ekonomik veya mekansal kısıtlılıklarının en yakın şahididir. Kendi konforundan feragat etmek zorunda kalmak, ona erken yaşta bir "fedakarlık bilinci" yükler. O, evin düzenini bozmamak adına sessizleşen, sabahları görünmez olan ve kendi alanını yaratmak yerine var olan alana uyum sağlayan kişidir.
Bu durum, muazzam bir uyum yeteneği kazandırsa da, bireyin kendi ihtiyaçlarını başkalarınınkilerin arkasına itme eğilimini de beraberinde getirebilir. "Benim için fark etmez," cümlesi, aslında yıllar önce kanepenin sert yastığına alışmış o çocuğun yankısıdır.
Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler
Yıllar geçip o kanepeler geride kaldığında, bu deneyimden iki farklı karakter doğabilir:
Mekan Tutkunu: Kendi evini ve odasını bir kale gibi inşa eden, her detaya titizlenen, aidiyetini fiziksel konforla taçlandıran kişi.
Dünya Vatandaşı: Hiçbir yere tam ait hissetmediği için her yere uyum sağlayabilen, minimal yaşayan ve "ev" kavramını kendi içinde taşıyan gezgin ruh.
Sonuç olarak, çocukken bir odanın veya yatağın olmaması, bir eksiklik gibi görünse de aslında dayanıklılığın (resilience) en saf formudur. O kanepelerde uyuyan çocuklar, hayatın sert zeminlerine karşı bağışıklık kazanarak büyürler. Onlar için "ev", dört duvardan ziyade, insanın kendi içinde kurduğu o huzurlu ve kimsenin müdahale edemediği görünmez odadır.
Not: Bu makale, mahremiyet ve mülkiyet kavramlarının çocuk gelişimi üzerindeki etkilerini bir yaşam öyküsü perspektifiyle ele almıştır. Her ne kadar fiziksel imkanlar kısıtlı olsa da, sevgi dolu bir aile iklimi, kanepeleri dünyanın en güvenli limanına dönüştürebilir.
"Yüreğinin götürdüğü yere git yada gittiğin yere yüreğini de götür"

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:581 gün
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı
Hayat, çoğu zaman rasyonel kararlar ile duygusal arzuların çatıştığı, mantık çerçeveleri ile kalp atışlarının ritmi arasında denge kurmaya çalıştığımız uzun bir yolculuktur. Bu yolculuğun en kadim rehberlerinden biri olan "Yüreğinin götürdüğü yere git" öğretisi, bireyin kendi hakikatine sadık kalmasını öğütlerken; "Gittiğin yere yüreğini de götür" prensibi, gidilen yerin veya yapılan işin ötesinde, o eyleme yüklenen anlamın ve tutkunun önemini vurgular. Bu iki yaklaşım, aslında birbirini dışlayan değil, bir insanı "tam" kılan bütünsel bir yaşam felsefesinin iki farklı cephesidir.
1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek
Modern dünya, bizi sürekli olarak "başarı", "statü" ve "güvenlik" gibi dışsal parametrelerle tanımlamaya çalışır. Ancak insanın en derin huzuru, dış dünyanın beklentileriyle değil, kendi iç sesiyle uyumlandığı anlarda gizlidir.
Otantik Yaşam: Yüreğinin sesini dinlemek, toplumun veya başkalarının bizim için çizdiği rotalardan sapma cesareti göstermektir. Bu, bir bencillik değil, bireyin kendi yeteneklerini ve varoluş amacını keşfetme sürecidir.
Sezginin Gücü: Akıl verilerle çalışırken, yürek sezgilerle yol alır. Bazen mantıklı görünen bir seçenek içimizi daraltırken, riskli görünen bir yol bize tarif edilemez bir heyecan verebilir. İşte o heyecan, ruhun "doğru yerdesin" deme biçimidir.
2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek
Bazen şartlar, her zaman istediğimiz rotada ilerlememize izin vermez. Yaşamın sorumlulukları, ekonomik gereklilikler veya beklenmedik dönemeçler bizi hiç planlamadığımız duraklara savurabilir. İşte bu noktada devreye ikinci düstur girer: Nerede olursan ol, orada tüm varlığınla bulun.
Tutku ve Adanmışlık: Bir işi sadece yapmış olmak için yapmak ile o işe "yüreğini koyarak" yapmak arasında derin bir nitelik farkı vardır. En basit gündelik görevlerden en karmaşık projelere kadar, içine sevgi ve dikkat katılan her eylem, bir sanat eserine dönüşür.
An’da Olmak: Gittiği yere yüreğini götürmeyen insan, bedenen orada olsa da ruhen başka yerlerin özlemiyle yaşar. Bu bölünmüşlük hali, hem mutsuzluğu hem de verimsizliği beraberinde getirir. Oysa bulunduğumuz yere yüreğimizi sunduğumuzda, o anı ve mekanı güzelleştirme gücünü kendimizde buluruz.
3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan
Bu iki kavram birleştiğinde, karşımıza "yaşamı bir bütün olarak kucaklayan" insan profili çıkar. İdeal senaryoda, yüreğimizin bizi götürdüğü yere gideriz ve oraya vardığımızda tüm tutkumuzla orada bulunuruz. Ancak hayat her zaman bu kadar doğrusal akmaz.
Gerçek bilgelik;
Kendi yolunu seçme cesaretini göstermek (Yüreğinin peşinden gitmek),
Ve seçtiğin –ya da seçmek zorunda kaldığın– yolu sevgiyle onurlandırmaktır (Yüreğini oraya götürmek).
Sonuç: Yolculuğun Kalbi
Yaşam bir varış noktası değil, bir süreçtir. Eğer attığınız her adımda kalbinizin ritmini duyabiliyorsanız, rotanızın neresi olduğundan bağımsız olarak doğru yoldasınız demektir.
Unutmamak gerekir ki; yüreksiz gidilen yollar ne kadar parlak olursa olsun karanlıktır; yürekle gidilen yollar ise ne kadar çetin olursa olsun, kendi ışığını içinde taşır. Kendi sesinize kulak verin, ancak vardığınız her durakta da ruhunuzdan bir iz bırakmayı ihmal etmeyin. Çünkü hayat, sadece yaşandığı için değil, içine "yürek" katıldığı için değerlidir.
Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:571 gün
Günümüzün dijital dünyasında, "Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?" sorusu artık sadece bir alışkanlık sorgulaması değil, aynı zamanda fiziksel ve zihinsel sağlığımızı doğrudan ilgilendiren kritik bir gösterge haline geldi. İş hayatından eğlenceye, eğitimden sosyal ilişkilere kadar her şeyin ekranlara taşındığı bu dönemde, ekran süresi yönetimi modern insanın en büyük meydan okumalarından biridir.
İşte bu konuyu derinlemesine ele alan kapsamlı bir inceleme:
Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi
1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık
Bilgisayar başında geçirilen kontrolsüz saatler, vücudumuzda "sedanter" (hareketsiz) yaşam tarzının olumsuz etkilerini biriktirir. Uzun süre aynı pozisyonda kalmak, sadece bel ve boyun ağrılarına yol açmaz; aynı zamanda metabolizma hızının düşmesine ve dolaşım sistemi sorunlarına zemin hazırlar.
Göz Yorgunluğu ve Dijital Görme Sendromu: Saatlerce ekrana bakmak, göz kırpma sayısını azaltarak göz kuruluğuna ve netlik kaybına neden olur.
Postür Bozuklukları: "Mouse omzu" veya "metin boynu" gibi modern terimler, yanlış ergonomiyle birleşen uzun mesai saatlerinin bir sonucudur.
2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı
Sürekli bildirimlerin, e-postaların ve sosyal medya sekmelerinin açık olduğu bir bilgisayar kullanımı, beynimizi sürekli bir "bağlam değiştirme" (context switching) moduna sokar. Araştırmalar, bir görevden diğerine her geçişte beynin odaklanma yeteneğinin zayıfladığını göstermektedir.
Bilgisayar başında geçirilen zamanın kalitesi, süresinden daha önemlidir. Eğer 8 saatlik bir çalışma gününün yarısı sosyal medya akışlarında kaybolarak geçiyorsa, bu durum zihinsel yorgunluğu artırırken üretkenliği minimize eder.
3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık
Paradoksal bir şekilde, bilgisayar başında başkalarıyla "bağlantıda" kalarak geçirdiğimiz süre arttıkça, gerçek dünyadaki sosyal bağlarımız zayıflayabilir. Ekran başında geçen zamanın bir kısmı toplumsal bir izolasyona dönüşebilir. Özellikle akşam saatlerinde mavi ışığa maruz kalmak, uyku hormonu olan melatonin salgılanmasını baskılayarak uyku kalitesini düşürür ve bu da ertesi günün kaygı seviyesini artırır.
4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler
Bilgisayarı hayatımızdan çıkarmak imkansız olsa da, onu yönetmek bizim elimizdedir. İşte daha sağlıklı bir denge için uygulanabilecek adımlar:
20-20-20 Kuralı: Her 20 dakikada bir, 20 fit (yaklaşık 6 metre) uzağa, en az 20 saniye boyunca bakarak gözlerinizi dinlendirin.
Dijital Detoks Aralıkları: Günün belirli saatlerini (örneğin yemek vakitleri veya uykudan bir saat öncesi) tamamen ekransız alanlar olarak belirleyin.
Ergonomi Yatırımı: Doğru yükseklikte bir monitör ve bel destekli bir sandalye, fiziksel hasarı minimize etmede en büyük yardımcınızdır.
Analog Molalar: Not alırken bazen kağıt kalem kullanmak veya toplantıları mümkünse yürüyüş yaparak sesli gerçekleştirmek, ekran yorgunluğunu kıracaktır.
Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat
Bilgisayar başında geçirdiğimiz zaman, hayatımızı kolaylaştıran bir araç olmalı, hayatımızın kendisi değil. Önemli olan kaç saat harcadığımızdan ziyade, bu sürenin ne kadarının gerçekten katma değer yarattığı ve ne kadarının bizi gerçeklikten kopardığıdır. Ekranı kapattığınızda hissettiğiniz o dinginlik, aslında beyninizin ihtiyaç duyduğu asıl yakıttır.
Unutmayın; en iyi çözünürlük, bilgisayar ekranında değil, pencereden dışarı baktığınızda gördüğünüz gerçek dünyadadır.

1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller

2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu

3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü

4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı

5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim

Sonuç

Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk

Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi

Aidiyetin Eşyadan Arınması

Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma

Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı

1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek

2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek

3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan

Sonuç: Yolculuğun Kalbi

Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi

1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık

2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı

3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık

4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler

Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat

Önemli Bilgiler

Tarayıcı push bildirimlerini yapılandırın

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)