Bloglar

Seni özlemem için bana fırsat verir misin lütfen?

Karmaşık bir iş bu, hiç beklenmedik dönüşler, düşüşler, çıkışlar içeriyor. Neden öyle olduğunu anlamadığınız bir çok olayı yaşıyorsunuz, belki de anlamamak için çaba sarf ediyorsunuz kim bilebilir. Sonuçta birlikteliğiniz devam ediyor ve çok mutlu hissediyorsunuz. Birden üstünüzdeki ilginin bıkkınlığını yaşıyorsunuz. Yaşadığınız bıkkınlık, anlatılmaz bir hal alıyor. Öyle ki baktığınız her yerde o ilgiyi görüyorsunuz. O gün geliyor: yatağa yaklaşırken onun vücudunun çok kıvrak bir yılan

12 Yorum
16.224 görüntü

Admin
19 Mart , 2012 14 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok?

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok? Haklısınız, bu durum gerçekten absürt bir komedi unsuru haline gelebiliyor. İzleyici olarak o karakterin uzmanlık alanını bildiğimizde, sırf senaryo ilerlesin diye yapılan "mantık hataları veya görmezlikten gelmeleri" ya da "cehalet anları" göze çok batıyor. Dizilerdeki profesyonellerin "bilmemezlikten gelme" hallerindeki en komik klişelerden bazıları şunlar: Bilişim Uzmanları: Dünyanın en iyi

0 Yorum
594 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
11 ŞubatŞub 11

Admin Blog (Günlüğü)

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!"

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!" Elektrikli araç devrimi artık bir gelecek projeksiyonu olmaktan çıkıp, otomotiv dünyasının ana ekseni haline geldi. Eğer bugün yeni bir araç almayı düşünüyorsanız, tercihinizi elektrikli bir modelden yana kullanmanız için rasyonel, ekonomik ve çevresel pek çok neden bulunuyor. İşte yeni bir araç alırken neden elektrikli bir modeli seçmeniz gerektiğine dair kapsamlı bir değerlendirme: 1

16 Yorum
839 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
13 NisanNis 13

Admin Blog (Günlüğü)

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah!

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah! Trafikteki Görünmez Ayna: Çifte Standartlar ve Direksiyon Başındaki "Haklılık" İllüzyonu Modern şehir yaşamının en büyük stres kaynaklarından biri olan trafik, aslında insan psikolojisinin en ham ve filtrelisiz halini sergilediği devasa bir laboratuvardır. Direksiyon başına geçen bireyin, kapalı bir metal kutunun verdiği güven hissiyle birlikte büründüğü "dokunulmazlık" zırhı, toplumsal yaşamdaki etik değerlerin hızla aşınmasına neden

1 Yorum
277 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
5 NisanNis 5

Admin Blog (Günlüğü)

TEK BİR BABAN VAR

TEK BİR BABAN VAR 5 yaşında - Baba, sen benim kahramanımsın. 12 yaşında - Baba, çok katısın. 16 yaşında - Babam çok eski kafalı. 18 yaşında - Kendi başıma yaşamak için sabırsızlanıyorum. 25 yaşında - Baba, haklıymışsın. 30 yaşında - Keşke babamla daha fazla zaman geçirebilseydim. 50 yaşında - Babamı kaybetmek istemiyorum. 70 yaşında - Babamın yanımda olması için her şeyden vazgeçerdim. Tek bir baban var. Hayattayken değerini bil.

0 Yorum
418 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
26 Kasım , 2025 Kas 26

Şehr-i Hüzün

Yusuf'la tanışın

Hastanede hasta ziyaretindeyiz,odada manzara oldukça şenlik üç kişi koyu bir sohbetteyiz,hasta yatağında diğeri onun kaşlarını alıyor Güvenlikçi genç bayan kapıyı açıyor hastanın yattığı yatağa bakınca hayretle gülümsüyor "ilk kez hasta yatağında kaş aldıran birini gördüm"diyor.. Bizim hastamız biraz süslüdür diye cevap veriyoruz.Sonra bize dönüp ziyaret saatinin sona erdiğini söylüyor kibarca kovuluyoruz.. İtiraz etmeden toparlanıp"Ülker biz aşağıda,bahçede seni bekleriz işin bitince gelir

0 Yorum
844 görüntü

suheda_
24 Şubat , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

düş perisi

doğduğunu bilen ölmekten korkmaz o hesap korkmam ölmekten, aslında ne gökgürültüsünden ne karanlıktan hatta ne kavgadan ne de yalnızlıktan korkmadım hurafelere hiç inanmadım korktuğum incitilmekti, incitmemişken kırmadan, kırılmaktı, onlarıda kabullendim yeniden... fakat hala bir korkum var özgürce çırpamamak kanatlarımı üstelik hava bahar havası olduğu halde ve bulutlar bembeyaz gök masmaviyken... hayalerimden bir uçurtma yaptım kuyruğuna seni bağladım benimse zaten k

1 Yorum
1.082 görüntü

sardunyam
24 Şubat , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

edebiyat

''Derin Okyanusların sessizliği büyüler beni. İçimi bir heybet hissi kaplar. Kalbim fırtınalarla dolar...'' İnsanların ve toplumların karakteri ya düşerlerken ya da yükselirlerken belli olur… Bilgelerin, şairlerin, yazarların tüm öğretileri benliğimizi bulmamıza yardımcı olan öğretilerdir. Su, kendine sırdaş arıyordu. Önce buluta verdi sırrını. Ağır geldi sır buluta. Sağnak sağnak döktü suyun tüm sırlarını… Sonra göle gitti su. Ona anlattı derdini. Bu arada bulut suyun sı

0 Yorum
981 görüntü

sardunyam
23 Şubat , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

kozmik aşk

gözleri bir kara delik, baktıkça içinde kaybolduğun! neresinde duracağını bilmediğin! savrulup durduğun, tuhaf bir haz alarak, mahvolduğun... gözleri bir kara delik, simsiyah... siyahtan daha siyah... kör edercesine, içine çekercesine, kendini teslim edercesine, tutulduğun... kozmik bir aşk içinde her şey var, acı, ihtiras, kaçış, kavga savaş, barış, vefa, ve mezar... mabeti bile var, ibadet edercesine tapındığın! tanıyacak zaman yoktur üstelik... gözleri bir k

0 Yorum
2.377 görüntü

sardunyam
23 Şubat , 2009 17 yıl

Şehr-i Hüzün

cesaretin varmı?

Kozmik temizliği duymuşsunuzdur mutlaka,duymadıysanız sizin probleminiz çünkü bizzat ben kendim bu konuyla ilgili çok eski tarihlerde bu forumda başlık açmıştım.Profesör Ahmet Maranki hani şimdilerde tv de kanal kanal gezip bu konuyla daha doğrusu alternatif tıpla ilgili bilgiler veren adam.. Türkiye adamı yeni tanıdı bendenizse bir kaç yıl önce keşfetmiştim hani çok okuyup araştırma durumları,neyse kendimi övmeyeyim.. Maranki vucudun 7 ana organının bu "kozmik temizlik"adı verilen yöntemle es

8 Yorum
1.247 görüntü

suheda_
20 Şubat , 2009 17 yıl

agopun kör kazı "günlükler"

canım seni çok boşladım değil mi?

ah benim zavallı günlüğüm.günlük olmaktan çıkıp "yalnızlık" oldun sen.seni çok boşladım değil mi canım benim? hiç kimse de gelip bakmamış sana "nasılsın" "napıyorsun" diye.ahh böyledir bu hayat.aç susuz kalmışsın...iki kelam yorum da etmemişler sana ki senin suyun aşın kelimedir ... olsun ben geldim bak yemeğini suyunu getirdim bol bol...sen hiç üzme kendini. yanii bu kadar acılı hale getirilirr günlüğüme yazmamak neyse HAY ALLAH İYİLİĞİNİZ VERSİN .

2 Yorum
1.466 görüntü

agopun kör kazı
19 Şubat , 2009 17 yıl

enginar's Blog

DOSTLUK

DOSTLUK Bir gün bunalırsan ve sıkıntını palaşmak istersen beni ara... İki elim kanda olsa gelirim, sıkıntını yok ederim. Bir gün ağlayacak gibi olursan da beni ara... Seni belki güldüremem ama,söz veriyorum seninle birlikte ağlaya bilirim. Bir gün uzaklara kaçmak istersen beni aramaktan çekinme... Seni belki durduramam ama, seninle birlikte koşa bilirim. Bir gün yüksek bir yerden atlamaya kalkarsan da beni ara... Seninle atlayamam ama, aşağıda bekler ,seni tutabilirim. Bir gün her hang

0 Yorum
807 görüntü

enginar
19 Şubat , 2009 17 yıl

Butterfly effect's Blog

AŞK

AŞK Aşk hem kendinle hem de karşındakiyle didik didik savaşmaktır… Dingin, sakin, barışçıl, uyumlu bir akış değil aşk, hani şu "karşılıklı sevgi ve saygı temeli"nde. Tam tersine yıkıcı aşkın kimyası, yaratmaktan ziyade yok etmeye, alan açmaktan ziyade işgâl ve ilhak etmeye yönelik, kimsenin muzaffer olmadığı bir savaş meydanı. Yani sadece ötekiyle değil, kendinle de didik didik savaşmak demek aşk. Aşk bu yüzden tekin olamaz. Ve tıpkı delilik gibi, o da yaptıkların

2 Yorum
1.235 görüntü

Butterfly effect
19 Şubat , 2009 17 yıl

enginar's Blog

SEN VE BEN

SEN VE BEN Seni kimse alamayacak benden, Kimseler göremeyecek seni, Ben seni yaşatacağım, Gözlerimde ,yüreğimde... Benden başka kimse bilmeyecek, Hiç gitmediğini, Çünkü sen, Ben yanına gelene dek, Benim içimde yaşayacıksın. Kardeşin

4 Yorum
874 görüntü

enginar
18 Şubat , 2009 17 yıl

enginar's Blog

SONSUZ MAVİ

SONSUZ MAVİ Geri geleceğini bilsem , Vermez miyim canı mı? Sonsuz bir maviliğe uğurladık seni Sessiz gemine bindin ve gittin. Dönersin diye bekledim günlerce,aylarca Ama artık anlıyorum. Bu yolculuğın sadece gidişi var , Dönüşü yok. Bir gün ben de bineceyim o sesiz gemiye, Sonsuz bir maviliğe yelken açacağım. Ben de dönmeyeyeğim. Ama vardığım limanda, Sen beni bekliyor olacaksın. O gün yeniden doğacağım .O gün herşey eskisi gibi olacak. Sen ve ben... Kaldığımız yerden devam ede

0 Yorum
740 görüntü

enginar
18 Şubat , 2009 17 yıl

enginar's Blog

ELLERİN

ELLERİN Bir gün ellerinin fotokobisini çekmiştin. Ellerini anı olsun diyemi bıraktın annem. Kokusu bende kalsın diye mi* Göğsümde taşıyorum onları, Her gece kokluyorum doya doya, Senden kalan bir parça bana. Ellerin cerrah elleriydi annem, Öyle derdin sağlığında. Sana hamileyken babanın ellerine bakardım, Ellerin ona benzesin diye . "Neden gözlerine bakmadın? demiştin. Senin gözlerin benimkinden daha güzel annem. Ceylan bakışlı Özgür'üm benim. Gözlerim feda olsun sana oğlum Çı

0 Yorum
662 görüntü

enginar
18 Şubat , 2009 17 yıl

enginar's Blog

195 DAKİKA

195 DAKİKA " Nereden çıktı bu195 dakika?Kim çıkardı?Niye çıkardı?Neden çıktı?Ben de bilmiyorum.Ağabeyim ve ablamın yaşadıklarını gördüğüm için tek bildiğim şey stres ve gelecek korkusudur. Korku korku korku.... Ablam bu korkuyu bir yılda iki defa yaşadı.Soruların çalınmasından dolayı stres+stres içinde tekrar geleceği için mücadele etmek zorunda kaldı. Eskiden 185 dakika olan stres dakikaları 195 dakikaya çıkarıldı. Çözüm yolu olarak 10 dakika daha uzatılmış oldu.Ne deyişti?Yine st

2 Yorum
944 görüntü

enginar
17 Şubat , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

mavi gök, berrak lisan

İnsanlardaki ruhi ve ahlâki kirlenmeye bağlı olarak, insanlığın her kıymeti gittikçe infisaha uğruyor, her nimet kirlenip kokuşup bozuluyor. Her değer tefessüh ediyor. Hava, su, toprak, gıda; çevre, zaman, mekan; cemiyet, müzik ve lisan... Ufkumuzu bir dud-i muannid sarmış sanki... Kara, uğursuz inatçı bir sis... Göklerimizin mavi ve dinlendirici berraklığını örten, dağılmaya hiç niyeti yokmuş gibi gözüken bir inatçı duman altında yaşıyoruz. Atmosferdeki bin bir çeşit atık gazlar, şehirlerin

0 Yorum
1.015 görüntü

sardunyam
17 Şubat , 2009 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

GÜNEŞLİ GÜNLERE

bıçak kınında kalsın söz yürekte hakimin hükmü gibi kırdım kalemi bir dağa verdim de ben sırtımı şimdi topluyorum huzur çiçekleri kurşun namluda kalsın öfke geride bir ummana attımda ben şimdi kendimi dinlendiriyorum sularında yüreğimi ok yayda kalsın dün dün de herşey olduğu yerde ben kuşlarla birlikte sabaha koşuyorum şimdi "güneşli günler, merhaba"... radya

10 Yorum
1.799 görüntü

Radya
17 Şubat , 2009 17 yıl

ftoyd's Blog

Türkiye artık kaybedildi..

Vatana millete hayırlı olsun.. 50 yılda güm.. Bu halkı tebrik ediyorum.. Son gaziler ölene kadar geçen sürede doğu kaybedildi, millet pançik pinçik bölündü,bir dönemin İstiklal Mahkemeleri, boşu boşuna çalışmışlığıyla unutuldu gitti.. Helal olsun adamlara, bu ne zekilik, ne çalışkanlık, ne hedefe ulaşma azmi.. Alın hayrını görün...

3 Yorum
866 görüntü

ftoyd
16 Şubat , 2009 17 yıl

alamet-i farika

önerme...

yazmasam olmazdı... beklersin şimdi.... merak edersin... bu aralar kendimden başka kimseye inanmıyorum... ha bi de venedik taciri'ndeki Jeremy Irons'a inanmak istiyorum mümkünse... aşk birinin gelip yarana dokunmasıdır demişti çok bilmiş bi adam hem de bunu kendi cinsinden birine karşı romantik şeyler hissederek söylemiş... ve yukarıdaki önermeden ne çıkarıyoruz sevgili okur? aşk sandığımız şey stabil değil,efendime söyliim,rutin değil,öle akla ilk gelen değil,her an her şey olabiliy

7 Yorum
1.004 görüntü

alamet-i farika
14 Şubat , 2009 17 yıl

Şehr-i Hüzün

NUN GİBİ (Zeliha)

Aşağıdaki manzaraya doğru bakıyorum,hava nasılda güzel pırıl pırıl içimde garip bir hüzün karşımda eski çok eski bir şehrin görüntüsü..yanıma küçük bir çocuk yaklaşıyor,parmağıyla hemen aşağımızda az önce dolaştığım yeşillikler içerisindeki küçük gölü gösterip; "Abla aşağıdaki o gölün adı Zeliha biliyormusun"diyor Oturduğum taşın üzerinden ona doğru dönüp tebessüm ediyorum,"biliyorum ama birde sen anlat bakalım deyip yanıma oturmasını işaret ediyorum büyük bir sevinçle kabul ediyor hikeyenin s

9 Yorum
1.459 görüntü

suheda_
14 Şubat , 2009 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

ABİİİ YENGEYE Bİ ÇİÇEK AL!

Bugüne kadar aldığım en güzel sevgililer günü hediyesi 3yıl önce verildi bana... Annem telefon açtı; -didemmm çok fenasın sennn -neden anne hayrola hayırdır? -biliyorum o menekşeleri sen bıraktın bizim eve! -yoooooo -Çarşıdan eve geldim masada küçük bir saksıda mor menekşeler -üstünde kart; -"sen bu çiçeklerden daha güzelsin" -vallahi ben getirmedim annecim. Senin oyuncu oğlun olmasın ! -evet evet kesin o dur öyleyse. -bende kardeşimin aldığına

12 Yorum
1.975 görüntü

Radya
14 Şubat , 2009 17 yıl

rina's Blog

Sevgi gününüz kutlu olsun!

Bazen hayatımıza giren öyle insanlar olur ki; onlarin belli amaca hizmet etmek, bize bir ders vermek, kim oldugumuzu ya da olmak istedigimizi bulmamıza yardım etmek için bizimle olduklarını yüregimizin derinliklerinde hissederiz. Bu insanlarin kim olacağını asla önceden kestiremezsiniz; belki oda arkadaşınız, komşunuz, uzun zamandır görmediginiz bir arkadaşınız, sevgiliniz ya da belki de sadece göz göze geldiginiz bir yabanci. Her kim olursa olsun, o kader anında hayatınızın bir biçimde etkilene

2 Yorum
904 görüntü

rina
13 Şubat , 2009 17 yıl

yam_yam' ca

MADDE VE YAPISI

MADDE VE YAPISI İlkçağ felsefecilerinden tutun da, günümüz bilim insanlarına kadar üzerinde en çok kafa yorulan konu oldu madde. Nasıl olmasın ki ; gördüğümüz her şey maddeden.. Güneşimiz ve evrendeki milyarlarca benzeri, üzerinde yaşadığımız gezegen, soluduğumuz hava, bu yazıyı okumak için baktığınız ekran, fareyi kavrayan parmaklarınız hep maddeden ibaret. Eski Yunan filozofları maddenin doğasını şiddetle tartışmışlar ve tüm görünen karmaşıklığına rağmen dünyanın basit olduğu sonucuna

1 Yorum
8.718 görüntü

yam_yam
13 Şubat , 2009 17 yıl

sardunyam's Blog

Akp ve unutulmazları!

"Türkiye'deki icraatlarının unutulmaması ve bakar körlerin gak guk etmemesi için Tayyip Erdoğan liderliğindeki AKP'nin Türk siyaset tarihindeki bazı ilklerini hatırlatmakta yarar görüyorum. 1- İlk defa bir Başbakan " Tezkere geçmezse memura maaş ödeyemeyiz" dedi 2- İlk defa ekonomi büyürken işsizlik arttı 3- İlk defa cari açık verilirken döviz kuru arttı. 4- İlk defa bir Başbakan zam isteyen memura "İMF'yi ikna edin" dedi. 5- İlk kez ithalat 100 milyar doları aştı 6- İlk kez ca

0 Yorum
747 görüntü

sardunyam
12 Şubat , 2009 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

DERTSİZ BAŞIM,AĞRISIZ DİŞİM

Günlerdir canım öyle acıyor ki...Uyuyamıyorum,yemek yiyemiyorum,düşünemiyorum.Hiç iyi değilim,daha doğrusu hiç iyi değildim...Ta ki bir saat öncesine kadar. Bir laf vardır,insanın neresi acıyorsa canı oradadır diye.Beni canım dişimde.Canımı dişime taktım yani Günlerdir tanıdığım herkese:" amannn siz siz olun dişlerinize iyi bakın diye vaaz verir oldum". Ağzımı açamıyorum,en önemlisi bağıramıyorum (evdekiler canımın yanmasına üzülse de bu duruma kıs kıs gülüyo biliyorum!) Aynanın k

8 Yorum
2.521 görüntü

Radya
11 Şubat , 2009 17 yıl

Şehr-i Hüzün

Başka bir dünyanın resimleri 1

Gümüşhane Köse Dağı mevkiinden Erzincan'a inen yol Şarkışla (Sivas)Pınarbaşı (Kayseri) güzergahı Antakya Mozaik müzesindeki Lahitler Lahitler içerisinde çıkartılan cesetler ikisi kadın biri erkek Ve huzurlarınızda Hatay'ın her yerinde göreceğiniz sembol olmuş CWTH PIA hakkında en ufak bir bilgim yok bilenler lütfen beni aydınlatsın Ve hayallerimin erkeğini bu müzede buldum 3 mertelik Apollon heykeli İskenderun sahili karşıda g

8 Yorum
3.573 görüntü

suheda_
11 Şubat , 2009 17 yıl

Duyurular

Toplam Bloglar 973
Toplam Başlık 4.302

SUŞI

Karşıki Dağlar · Gönderi tarihi: 7 saat önce7 saat

Doğum gününe tam 4 gün kala kötü bir ayrılık olmuş :(
Sizce Kötü Doğmak Mümkün mü?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:011 gün

İnsanlık tarihi boyunca kendimize sorduğumuz en kadim ve en sarsıcı sorulardan biri budur: Bir insan "kötü" olarak mı doğar, yoksa kötülük sonradan öğrenilen, koşullarla şekillenen bir tercih midir? Antik Yunan trajedilerinden modern sinirbilim laboratuvarlarına kadar uzanan bu tartışma, bugün artık sadece felsefenin değil; genetiğin, psikolojinin ve sosyolojinin de merkezinde yer alıyor.
İşte "kötü doğmak" kavramını farklı perspektiflerden ele alan derinlemesine bir inceleme:
1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller
Modern bilim, davranışlarımızın bir kısmının biyolojik bir temel üzerine inşa edildiğini kabul eder. Özellikle MAOA geni (kamuoyunda bilinen adıyla "Savaşçı Geni") üzerine yapılan araştırmalar, bu genin belirli varyasyonlarına sahip bireylerin şiddet ve saldırganlığa daha yatkın olabileceğini göstermiştir.
Ancak burada kritik bir ayrım vardır: Bir genin varlığı, o davranışın mutlaka sergileneceği anlamına gelmez. Biyoloji bir kader değil, bir yatkınlıktır. Bir insanın beynindeki amigdala bölgesinin (duygusal tepkiler, özellikle korku ve öfke) aşırı aktif olması veya ön lobun (etik karar verme ve dürtü kontrolü) zayıf çalışması, o kişiyi empati yoksunluğuna veya dürtüselliğe itebilir. Bilim dünyası bu durumu "kötü doğmak" olarak değil, "nörobiyolojik risk faktörleri" olarak tanımlar.
2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu
"Kötü" olarak yaftaladığımız davranışların birçoğu, klinik psikolojide Antisosyal Kişilik Bozukluğu veya Psikopati ile ilişkilendirilir. Psikopatlar üzerine yapılan beyin taramaları, bu kişilerin başkalarının acısını hissetme (duygusal empati) yetisinden yoksun olduklarını ortaya koymaktadır.
Eğer bir birey, acı çekme veya suçluluk hissetme mekanizması olmadan doğmuşsa, bu onu "kötü" mü yapar? Yoksa bu sadece renk körü doğmak gibi ahlaki bir spektrumda "duygu körü" doğmak mıdır? Eğer kişi vicdan azabı çekme kapasitesine sahip değilse, ahlaki bir sorumluluktan söz edilebilir mi? Bu sorular, hukuk sistemimizin ve adalet anlayışımızın en zorlu sınavlarıdır.
3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü
John Locke’un ortaya attığı Tabula Rasa öğretisine göre, insan zihni doğduğunda boş bir levhadır ve her şey çevre tarafından yazılır. Sosyolojik bakış açısı, kötülüğün bir "tohum" değil, bir "ürün" olduğunu savunur.
Şiddet dolu bir ailede büyüyen, sevgi görmeyen veya hayatta kalmak için zalimleşmesi gereken bir çevrede yetişen birey, kötülüğü bir adaptasyon mekanizması olarak geliştirir. Bu perspektife göre, "kötü doğan" çocuk yoktur; "kötüleştirilen" ya da "ihmal edilen" çocuklar vardır.
4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı
Belki de en doğru yaklaşım, genetik ve çevreyi birbirinden ayırmamaktır. Epigenetik biliminin bize öğrettiği üzere; genler birer piyano tuşuysa, çevre de o tuşlara basan parmaklardır.
Örneğin, şiddete eğilimli bir genetik mirasa sahip bir çocuk, sevgi dolu ve huzurlu bir ortamda büyüdüğünde bu genler asla "aktifleşmeyebilir". Aksine, aynı genetik mirasa sahip olup çocuklukta istismara uğrayan birinde bu "kötülük" potansiyeli bir patlamaya dönüşebilir. Yani soru "Kötü mü doğarız?" değil, "İçimizdeki hangi potansiyeli uyandıracak bir dünyada yaşıyoruz?" sorusuna evrilir.
5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim
İnsan, sadece dürtülerinden ibaret bir varlık değildir. İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük fark, kendi biyolojisine ve geçmişine karşı "Hayır" diyebilme kapasitesidir.
Viktor Frankl’ın dediği gibi: "Etki ile tepki arasında bir boşluk vardır. O boşlukta tepkimizi seçme gücümüz yatar." Bir kişi empati yeteneği zayıf olarak doğmuş olabilir; ancak toplumun kurallarını öğrenmek, mantık yürütmek ve zarar vermemeyi seçmek yine de bireyin iradesindedir. Dolayısıyla, kötülük doğuştan gelen bir durum olsa bile, kötülüğün eyleme dökülmesi her zaman bir seçimdir.
Sonuç
"Kötü doğmak mümkün mü?" sorusuna verilecek en dürüst cevap; bir insanın zarar vermeye çok yüksek yatkınlıkla doğabileceği, ancak bunun onu kaçınılmaz olarak kötü bir insan yapmayacağıdır. Kötülük, tek bir genin veya tek bir travmanın sonucu değildir; biyolojik bir altyapının, çevresel tetikleyicilerin ve nihayetinde bireysel seçimlerin karmaşık bir bileşimidir. Belki de asıl mucize, bunca karanlık potansiyele ve zorlu yaşam koşullarına rağmen, insanlığın büyük çoğunluğunun "iyi" kalmayı ve empati kurmayı seçmesidir.
Küçükken Benim Kendime Ait Hiç Odam veya Yatağım Olmadı - Hep Kanepelerde Uyudum

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:001 gün
Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk
Çocukluk, insanın kendi dünyasını inşa etmeye başladığı, "ben" ve "benim" kavramlarının temellerinin atıldığı bir dönemdir. Çoğu çocuk için bu temel, kapısını kapatabildiği bir oda, örtüsünün desenini seçtiği bir yatak veya oyuncaklarını dizebildiği bir köşe ile somutlaşır. Ancak bazıları için çocukluk, evin ortak alanlarında, her sabah toplanması gereken geçici bir "yer" demektir. "Küçükken kendime ait hiç odam veya yatağım olmadı; hep kanepelerde uyudum" cümlesi, sadece bir fiziksel eksikliği değil, aynı zamanda erken yaşta gelişen bir adaptasyon ve fedakarlık hikayesini anlatır.
Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi
Evin oturma odasındaki bir kanepede uyumak, çocuğun hayatın merkezinde ama aynı zamanda kıyısında olması demektir. Kanepe, gündüzleri misafirlerin ağırlandığı, televizyonun izlendiği, çayların içildiği kamusal bir alandır. Gece olduğunda ise bir çocuğun sığınağına dönüşür. Bu durum, çocuğun zihninde "geçicilik" kavramını kalıcı bir yapı haline getirir.
Kendi odası olan bir çocuk için kapı, dış dünyaya çekilen bir sınırdır. Kanepe çocuğu içinse sınır yoktur; o, evin her an değişebilen dinamiklerine tabidir. Misafir geç gittiğinde uyku saati ertelenir, sabah erken kalkan bir aile üyesiyle mahremiyet sona erer. Bu durum, bireyin ileriki yaşlarda kendi sınırlarını çizmekte zorlanmasına veya tam tersine, sınırlarına aşırı derecede korumacı yaklaşmasına neden olabilir.
Aidiyetin Eşyadan Arınması
Bir odanın yokluğu, "eşya ile kurulan bağın" da farklılaşması anlamına gelir. Yatağının altındaki kutularda hazineler saklayamayan, duvarına sevdiği bir posteri asma lüksü olmayan çocuk, aidiyeti nesnelerde değil, zihninde aramaya başlar. Bu durum, kişide güçlü bir hayal gücü ve içsel bir dünya geliştirir. Dış dünyada kendine ait bir m² alanı olmayan çocuk, gökyüzünü, okuduğu kitapları veya kurduğu hayalleri kendi "odası" yapar.
Ancak bu durumun getirdiği bir ağırlık da vardır: Emanet hissi. Her sabah çarşafını katlayıp kanepenin altına saklamak, o evin sahibi gibi değil de, bir "ziyaretçisi" gibi hissetmesine yol açabilir. Bu "emanet" hissi, yetişkinlikte ev sahibi olma isteğini veya bir mekana kök salma ihtiyacını kamçılayan en büyük motivasyon haline gelebilir.
Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma
Kanepede uyuyan çocuk, genellikle ailenin ekonomik veya mekansal kısıtlılıklarının en yakın şahididir. Kendi konforundan feragat etmek zorunda kalmak, ona erken yaşta bir "fedakarlık bilinci" yükler. O, evin düzenini bozmamak adına sessizleşen, sabahları görünmez olan ve kendi alanını yaratmak yerine var olan alana uyum sağlayan kişidir.
Bu durum, muazzam bir uyum yeteneği kazandırsa da, bireyin kendi ihtiyaçlarını başkalarınınkilerin arkasına itme eğilimini de beraberinde getirebilir. "Benim için fark etmez," cümlesi, aslında yıllar önce kanepenin sert yastığına alışmış o çocuğun yankısıdır.
Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler
Yıllar geçip o kanepeler geride kaldığında, bu deneyimden iki farklı karakter doğabilir:
Mekan Tutkunu: Kendi evini ve odasını bir kale gibi inşa eden, her detaya titizlenen, aidiyetini fiziksel konforla taçlandıran kişi.
Dünya Vatandaşı: Hiçbir yere tam ait hissetmediği için her yere uyum sağlayabilen, minimal yaşayan ve "ev" kavramını kendi içinde taşıyan gezgin ruh.
Sonuç olarak, çocukken bir odanın veya yatağın olmaması, bir eksiklik gibi görünse de aslında dayanıklılığın (resilience) en saf formudur. O kanepelerde uyuyan çocuklar, hayatın sert zeminlerine karşı bağışıklık kazanarak büyürler. Onlar için "ev", dört duvardan ziyade, insanın kendi içinde kurduğu o huzurlu ve kimsenin müdahale edemediği görünmez odadır.
Not: Bu makale, mahremiyet ve mülkiyet kavramlarının çocuk gelişimi üzerindeki etkilerini bir yaşam öyküsü perspektifiyle ele almıştır. Her ne kadar fiziksel imkanlar kısıtlı olsa da, sevgi dolu bir aile iklimi, kanepeleri dünyanın en güvenli limanına dönüştürebilir.
"Yüreğinin götürdüğü yere git yada gittiğin yere yüreğini de götür"

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:581 gün
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı
Hayat, çoğu zaman rasyonel kararlar ile duygusal arzuların çatıştığı, mantık çerçeveleri ile kalp atışlarının ritmi arasında denge kurmaya çalıştığımız uzun bir yolculuktur. Bu yolculuğun en kadim rehberlerinden biri olan "Yüreğinin götürdüğü yere git" öğretisi, bireyin kendi hakikatine sadık kalmasını öğütlerken; "Gittiğin yere yüreğini de götür" prensibi, gidilen yerin veya yapılan işin ötesinde, o eyleme yüklenen anlamın ve tutkunun önemini vurgular. Bu iki yaklaşım, aslında birbirini dışlayan değil, bir insanı "tam" kılan bütünsel bir yaşam felsefesinin iki farklı cephesidir.
1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek
Modern dünya, bizi sürekli olarak "başarı", "statü" ve "güvenlik" gibi dışsal parametrelerle tanımlamaya çalışır. Ancak insanın en derin huzuru, dış dünyanın beklentileriyle değil, kendi iç sesiyle uyumlandığı anlarda gizlidir.
Otantik Yaşam: Yüreğinin sesini dinlemek, toplumun veya başkalarının bizim için çizdiği rotalardan sapma cesareti göstermektir. Bu, bir bencillik değil, bireyin kendi yeteneklerini ve varoluş amacını keşfetme sürecidir.
Sezginin Gücü: Akıl verilerle çalışırken, yürek sezgilerle yol alır. Bazen mantıklı görünen bir seçenek içimizi daraltırken, riskli görünen bir yol bize tarif edilemez bir heyecan verebilir. İşte o heyecan, ruhun "doğru yerdesin" deme biçimidir.
2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek
Bazen şartlar, her zaman istediğimiz rotada ilerlememize izin vermez. Yaşamın sorumlulukları, ekonomik gereklilikler veya beklenmedik dönemeçler bizi hiç planlamadığımız duraklara savurabilir. İşte bu noktada devreye ikinci düstur girer: Nerede olursan ol, orada tüm varlığınla bulun.
Tutku ve Adanmışlık: Bir işi sadece yapmış olmak için yapmak ile o işe "yüreğini koyarak" yapmak arasında derin bir nitelik farkı vardır. En basit gündelik görevlerden en karmaşık projelere kadar, içine sevgi ve dikkat katılan her eylem, bir sanat eserine dönüşür.
An’da Olmak: Gittiği yere yüreğini götürmeyen insan, bedenen orada olsa da ruhen başka yerlerin özlemiyle yaşar. Bu bölünmüşlük hali, hem mutsuzluğu hem de verimsizliği beraberinde getirir. Oysa bulunduğumuz yere yüreğimizi sunduğumuzda, o anı ve mekanı güzelleştirme gücünü kendimizde buluruz.
3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan
Bu iki kavram birleştiğinde, karşımıza "yaşamı bir bütün olarak kucaklayan" insan profili çıkar. İdeal senaryoda, yüreğimizin bizi götürdüğü yere gideriz ve oraya vardığımızda tüm tutkumuzla orada bulunuruz. Ancak hayat her zaman bu kadar doğrusal akmaz.
Gerçek bilgelik;
Kendi yolunu seçme cesaretini göstermek (Yüreğinin peşinden gitmek),
Ve seçtiğin –ya da seçmek zorunda kaldığın– yolu sevgiyle onurlandırmaktır (Yüreğini oraya götürmek).
Sonuç: Yolculuğun Kalbi
Yaşam bir varış noktası değil, bir süreçtir. Eğer attığınız her adımda kalbinizin ritmini duyabiliyorsanız, rotanızın neresi olduğundan bağımsız olarak doğru yoldasınız demektir.
Unutmamak gerekir ki; yüreksiz gidilen yollar ne kadar parlak olursa olsun karanlıktır; yürekle gidilen yollar ise ne kadar çetin olursa olsun, kendi ışığını içinde taşır. Kendi sesinize kulak verin, ancak vardığınız her durakta da ruhunuzdan bir iz bırakmayı ihmal etmeyin. Çünkü hayat, sadece yaşandığı için değil, içine "yürek" katıldığı için değerlidir.
Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:571 gün
Günümüzün dijital dünyasında, "Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?" sorusu artık sadece bir alışkanlık sorgulaması değil, aynı zamanda fiziksel ve zihinsel sağlığımızı doğrudan ilgilendiren kritik bir gösterge haline geldi. İş hayatından eğlenceye, eğitimden sosyal ilişkilere kadar her şeyin ekranlara taşındığı bu dönemde, ekran süresi yönetimi modern insanın en büyük meydan okumalarından biridir.
İşte bu konuyu derinlemesine ele alan kapsamlı bir inceleme:
Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi
1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık
Bilgisayar başında geçirilen kontrolsüz saatler, vücudumuzda "sedanter" (hareketsiz) yaşam tarzının olumsuz etkilerini biriktirir. Uzun süre aynı pozisyonda kalmak, sadece bel ve boyun ağrılarına yol açmaz; aynı zamanda metabolizma hızının düşmesine ve dolaşım sistemi sorunlarına zemin hazırlar.
Göz Yorgunluğu ve Dijital Görme Sendromu: Saatlerce ekrana bakmak, göz kırpma sayısını azaltarak göz kuruluğuna ve netlik kaybına neden olur.
Postür Bozuklukları: "Mouse omzu" veya "metin boynu" gibi modern terimler, yanlış ergonomiyle birleşen uzun mesai saatlerinin bir sonucudur.
2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı
Sürekli bildirimlerin, e-postaların ve sosyal medya sekmelerinin açık olduğu bir bilgisayar kullanımı, beynimizi sürekli bir "bağlam değiştirme" (context switching) moduna sokar. Araştırmalar, bir görevden diğerine her geçişte beynin odaklanma yeteneğinin zayıfladığını göstermektedir.
Bilgisayar başında geçirilen zamanın kalitesi, süresinden daha önemlidir. Eğer 8 saatlik bir çalışma gününün yarısı sosyal medya akışlarında kaybolarak geçiyorsa, bu durum zihinsel yorgunluğu artırırken üretkenliği minimize eder.
3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık
Paradoksal bir şekilde, bilgisayar başında başkalarıyla "bağlantıda" kalarak geçirdiğimiz süre arttıkça, gerçek dünyadaki sosyal bağlarımız zayıflayabilir. Ekran başında geçen zamanın bir kısmı toplumsal bir izolasyona dönüşebilir. Özellikle akşam saatlerinde mavi ışığa maruz kalmak, uyku hormonu olan melatonin salgılanmasını baskılayarak uyku kalitesini düşürür ve bu da ertesi günün kaygı seviyesini artırır.
4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler
Bilgisayarı hayatımızdan çıkarmak imkansız olsa da, onu yönetmek bizim elimizdedir. İşte daha sağlıklı bir denge için uygulanabilecek adımlar:
20-20-20 Kuralı: Her 20 dakikada bir, 20 fit (yaklaşık 6 metre) uzağa, en az 20 saniye boyunca bakarak gözlerinizi dinlendirin.
Dijital Detoks Aralıkları: Günün belirli saatlerini (örneğin yemek vakitleri veya uykudan bir saat öncesi) tamamen ekransız alanlar olarak belirleyin.
Ergonomi Yatırımı: Doğru yükseklikte bir monitör ve bel destekli bir sandalye, fiziksel hasarı minimize etmede en büyük yardımcınızdır.
Analog Molalar: Not alırken bazen kağıt kalem kullanmak veya toplantıları mümkünse yürüyüş yaparak sesli gerçekleştirmek, ekran yorgunluğunu kıracaktır.
Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat
Bilgisayar başında geçirdiğimiz zaman, hayatımızı kolaylaştıran bir araç olmalı, hayatımızın kendisi değil. Önemli olan kaç saat harcadığımızdan ziyade, bu sürenin ne kadarının gerçekten katma değer yarattığı ve ne kadarının bizi gerçeklikten kopardığıdır. Ekranı kapattığınızda hissettiğiniz o dinginlik, aslında beyninizin ihtiyaç duyduğu asıl yakıttır.
Unutmayın; en iyi çözünürlük, bilgisayar ekranında değil, pencereden dışarı baktığınızda gördüğünüz gerçek dünyadadır.

1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller

2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu

3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü

4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı

5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim

Sonuç

Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk

Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi

Aidiyetin Eşyadan Arınması

Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma

Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı

1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek

2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek

3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan

Sonuç: Yolculuğun Kalbi

Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi

1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık

2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı

3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık

4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler

Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat

Önemli Bilgiler

Tarayıcı push bildirimlerini yapılandırın

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)