Bloglar

Seni özlemem için bana fırsat verir misin lütfen?

Karmaşık bir iş bu, hiç beklenmedik dönüşler, düşüşler, çıkışlar içeriyor. Neden öyle olduğunu anlamadığınız bir çok olayı yaşıyorsunuz, belki de anlamamak için çaba sarf ediyorsunuz kim bilebilir. Sonuçta birlikteliğiniz devam ediyor ve çok mutlu hissediyorsunuz. Birden üstünüzdeki ilginin bıkkınlığını yaşıyorsunuz. Yaşadığınız bıkkınlık, anlatılmaz bir hal alıyor. Öyle ki baktığınız her yerde o ilgiyi görüyorsunuz. O gün geliyor: yatağa yaklaşırken onun vücudunun çok kıvrak bir yılan

12 Yorum
16.220 görüntü

Admin
19 Mart , 2012 14 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Arkadaşı Olmayan Erkekten Uzak Durun Diyorlar! Bir de Olaya bu yandan bakın diyoruz!

Arkadaşı Olmayan Erkekten Uzak Durun Diyorlar! Bir de Olaya bu yandan bakın diyoruz! Bir erkeğin arkadaşı yoksa, dikkat edin. Bir erkeğin arkadaşı yoksa veya çok küçük bir çevresi varsa, yanlış anlamayın. Bu bir tehlike işareti değil. Bu, kendini geliştirmiş bir erkektir. Arkadaşı veya çok küçük bir çevresi olmayan bir erkek, çok, çok güvenli bir erkektir. Niteliğin nicelikten daha önemli olduğunu öğrenmiştir. Ve değerini doğrulamak için bir dinleyici kitlesine ihtiyacı yoktur. Özgüveni, başkala

1 Yorum
467 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
28 Kasım , 2025 Kas 28

Admin Blog (Günlüğü)

TEK BİR BABAN VAR

TEK BİR BABAN VAR 5 yaşında - Baba, sen benim kahramanımsın. 12 yaşında - Baba, çok katısın. 16 yaşında - Babam çok eski kafalı. 18 yaşında - Kendi başıma yaşamak için sabırsızlanıyorum. 25 yaşında - Baba, haklıymışsın. 30 yaşında - Keşke babamla daha fazla zaman geçirebilseydim. 50 yaşında - Babamı kaybetmek istemiyorum. 70 yaşında - Babamın yanımda olması için her şeyden vazgeçerdim. Tek bir baban var. Hayattayken değerini bil.

0 Yorum
417 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
26 Kasım , 2025 Kas 26

Admin Blog (Günlüğü)

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!"

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!" Elektrikli araç devrimi artık bir gelecek projeksiyonu olmaktan çıkıp, otomotiv dünyasının ana ekseni haline geldi. Eğer bugün yeni bir araç almayı düşünüyorsanız, tercihinizi elektrikli bir modelden yana kullanmanız için rasyonel, ekonomik ve çevresel pek çok neden bulunuyor. İşte yeni bir araç alırken neden elektrikli bir modeli seçmeniz gerektiğine dair kapsamlı bir değerlendirme: 1

16 Yorum
825 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
13 NisanNis 13

Admin Blog (Günlüğü)

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok?

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok? Haklısınız, bu durum gerçekten absürt bir komedi unsuru haline gelebiliyor. İzleyici olarak o karakterin uzmanlık alanını bildiğimizde, sırf senaryo ilerlesin diye yapılan "mantık hataları veya görmezlikten gelmeleri" ya da "cehalet anları" göze çok batıyor. Dizilerdeki profesyonellerin "bilmemezlikten gelme" hallerindeki en komik klişelerden bazıları şunlar: Bilişim Uzmanları: Dünyanın en iyi

0 Yorum
592 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
11 ŞubatŞub 11

Baby C's blog

Van'a yardim...

Depreme cok uzuldum. Ozellikle depremden sonra insanlarin insanligini kaybetmis oldugunu gormek daha da uzucuydu... Insanlikti aslinda gocuk altinda kalan. Baska insanlarin olumunden zevk alabilmek cok ..... birsey ( noktalari dolduracak kelime bulamiyorum ) Orada bebekler, cocuklar, kadinlar, yaslilar, herkes vardi... Kusbeyinli o iki spikerde cabasi... Insanlarin boylesine irkciliga itilmesi cok yanlis... Gunlerce depremi yakindan izledim... Ders bile yapamadim. Azra bebegin cikarilmasini goru

0 Yorum
368 görüntü

crazy mom
28 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Sıkıntıdan Yaraticiligini Gelistiren Anne...

Sanirim hayatimin en zor anlari dogumdan sonra evde gecen gunlerimdi. Bunu simdi anladim. Ufak capta depresyonlarimi sevgili esimin destegiyle fazla farketmesemde aslinda icten ice cok bunalmisim... Anneligi uzun sure benimseyemedigimi itiraf etmem lazim... Oglusa bakiyordum, emziriyordum, ama oynamak istemiyordum, onu sucladigim, pisman oldugum, neden yaptim dedigim anlarim da oldu, ama sonrasinda sanirim icimden bin kere ozur diledim... Eve kapanmak, soguk, kis, kar, okula ara vermem, ald

1 Yorum
501 görüntü

crazy mom
27 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Dikkatsiz anne, kotu anne, ilgisiz anne... Butun kotu sifatlara layik anne...

O benim... Butun mutfak dolaplarinda cocuk kilidi oldugu halde sadece birinde yoktu ve biz onu aylardir tamir etmedik... Iki tane merdiven baslarina koymak icin gate aldigimiz halde 3 aydir takmadik... Oglus, ben mutfakta yemek yaparken, ve sadece bir dakika ona arkam donukken, dolabin oradaki mutfak robotuyla tirnagina cizik atti... Ama ne cezik, ortalik kan golune dondu... Esim geldi... Iki kisi bir yasindaki kucucuk bir cocugu zapdedemedik... Doktora gittik. Neyse, doktor bizim yumuzdek

5 Yorum
855 görüntü

crazy mom
21 Ekim , 2011 14 yıl

KiRaZ's Blog

Gül

Burnumda o lanet olasıca kokun var ve gitmiyor aklımdan bir türlü yüzün dünya gözlerimde parlak ama kalbim kapkaranlık sözlerim dilimde pişmanlık düşünceler boğucu, yoğun ve yeşile boyalı sabahlarım korkulu yaklaşımlar zamanı endişe veren ayrıcalık yaralayan suskunluk damalarımızda akıyor hatıralar hala yeni ve yaralarımız hala açık kaybetmenin verdiği hırsla daha saldırganlaştık. rüyaların getirdiği ağlayış ve seslerin yarattığı hüzün sarıya boyalı gecelerim yakınlık yakıcı,tehl

0 Yorum
2.273 görüntü

KiRaZ
20 Ekim , 2011 14 yıl

Zuhurunuzda Zuhurat

Buzdan Kalp

Hani kimi aşklar vardır. Başladığınızda çok güzel gelen, daha sonra bittiğinde içinizdeki sevgi de dahil sizi yok ettiğinde, herşeye ürkek bir şüpheyle baktıran türden. Bitmez göz yaşlarınız, sel olur akar durmaksızın ta ki durgun bir denize dönüşünceye kadar. Alıştım sanırsınız. Ama en zor bölüm daha yeni başlamıştır. Yaşlar göllenir akamadan buharlaşır, hatıralarınızın sıcaklığında, kar olur yağar ruhunuza tekrardan. Donmuş kalbiniz istemeseniz de durmaz atar yeniden cılızca. He

2 Yorum
2.676 görüntü

Zuhurat
20 Ekim , 2011 14 yıl

Tinkerbell

Mavi dünya...

Uzun zaman oldu yazmayalı oğlum... Büyüdün, geliştin sağlıkla... Kalp atışlarını duydum, Elini, kolunu, güzel yüzünü gördüm... Daha bir bağlandım varlığına Tekmelerin daha güçlü artık... Dışardan bile belli oluyor Bazen canımı yakıyorsun ama olsun Hepsi bana mutluluk veriyor... Geceleri uyutmuyorsun farkında mısın Çok hareketlisin, inanamıyorum bu haline Baban neler yaptı senin için bir bilsen... Harika bir odan var oğlum Mavi bir dünya, aydınlık ve temiz... Güzel uykular

7 Yorum
2.508 görüntü

Tinkerbell
17 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Aliskanliklar degismez...

İtiraf etmeliyim ki ben tembel bir insanim. Oldum olasi bu boyledir. Ama yapincada abartirim. Kahvalti hazirlamaya usendigimden oglene kadar ac kaldigim olur, ya da kahvalti hazirlamak zor gelir kahve icerim, karnim doyar... Ama farkettimde bu tembellikler hep bana yonelik. Isin ucunda minigim olunca kaplan kesildigimi farkettim. Ve yine itiraf etmeliyim bizim adamada cookk hergun kahvalti hazirliyorum denmez... Zaten sabalari oglusla bogusurken nasil hazirlayabilirimki... Tembellik sorun o

2 Yorum
586 görüntü

crazy mom
10 Ekim , 2011 14 yıl

RA'NIN RUH SESİ

BENİM BÜTÜN DUALARIM SENİNLE

Seni ne zaman düşünsem ellerin düşüyor aklıma... Sen çok güzel bir kadındın, aynanın önünde makyaj yaparken seni nasıl hayranlıkla izlerdim. Pırıl pırıl simsiyah saçların, uzun kirpikli güzel gözlerin, biçimli dudakların kadar ellerini de beğenirdim. Uzun biçimli tırnaklarına hemen hemen hep aynı renk ojeyi sürerdin. Geçenlerde tırnaklarıma o renk sürdüm de, Alp hemen fark edip "Anneannemin renginden sürmüşsün" dedi. O renk asla sende durduğu gibi bende durmadı ki. Zaten ellerimde seninkiler

4 Yorum
2.547 görüntü

Radya
8 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Yeniden Buyumek...

Yeniden buyumek boyle bir duyguymus. O ne yaparsa hayranlikla, hayretle bakar olduk esim ve ben. Simdilerde bizi taklit ediyor. Duydugu ilginc seslerin benzerini yapmaya calisiyor. Bana duskunlugu cok hosuma gidiyor. Geceleri babasi uyutunca bagirip, beni istiyor. Esim sinir olsada ben burnu havada fransiz Düşeşleri gibi kendimi oglumun yanina birakiyorum itiraf etmeliyim, yoruluyorum bu aralar. Herseye yetismek cok zor. Aksamlari onu uyuturken ben ondan once ruyalar alemine gidiyorum. Esimle

0 Yorum
360 görüntü

crazy mom
6 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Yeniden Buyumek...

Yeniden buyumek boyle bir duyguymus. O ne yaparsa hayranlikla, hayretle bakar olduk esimle. Simdilerde bizi taklit ediyor. Duydugu ilginc seslerin benzerini yapmaya calisiyor. Bana duskunlugu cok hosuma gidiyor. Geceleri babasi uyutunca bagirip, beni istiyor. Esim sinir olsada ben burnu havada fransiz Düşeşleri gibi kendimi oglumun yanina birakiyorum itiraf etmeliyim, yoruluyorum bu aralar. Herseye yetismek cok zor. Aksamlari onu uyuturken ben ondan once ruyalar alemine gidiyorum. Esimle askim

0 Yorum
318 görüntü

crazy mom
6 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Kendini Suclamak...

Dun ilkkez Oglumu krese biraktigim gibi okul oncesi spora gittim. Normalde aksamlari giderdim. Cok kalabalikti. Hic okadar kalabalik olduguna sahit olmamistim. Guzel guzel sporumu yapiyordum. Spor yaparkende aletteki televizyona bakiyordum. Tanzanie'yle ilgili bir belgesel vardi. 6 cocuklu bir kadin, cocuklarindan ikisi acliktan olmus. Babalari birakip kacmis. Kadin cocuklarini doyurmak icin nasil cirpiniyordu. Sonra kendimi dusundum, biz ne yapiyoruz, yemekleri, marketten alip beyenmediklerimiz

0 Yorum
398 görüntü

crazy mom
5 Ekim , 2011 14 yıl

Baby C's blog

Mutluluk...

1) Oglum bugun babasiyla tam tamina 4 saat yanliz kaldi ve ben aksam 10'a kadar kutuphanede ders calistim... Cok mutluydum... 2) Uzerimden giden 13 kilodan sonra deli gibi alisveris yaptim. Yeni botlar, elbiseler aldim... Cokk mutlu oldum... Esime cok calis bana cok elbise al dedim Alnima kondurdugu tatli bir opucuk beni cok mutlu etti. 3) Oglum buyuyor, yaramaz oluyor, canavar oldu aslina. Beni surekli isiriyor. Fare diyorum bu aralar ona. Esimle zaman cok eylenceli geciyor artik. Evde

0 Yorum
328 görüntü

crazy mom
5 Ekim , 2011 14 yıl

akıllıbirdeli/nin Blogu

Unutma...

UNUTMA!yüreğinde bir ismin imzası var ve sen onu silemezsin söküp atamazsın ne kad...ar uğraşsan da seninle beraber büyür ıcındekı sızı ilk önce onu hissedersin başkasına dokundugunda. .. unutma! bir kere sevdin mi uzun uzun yanarsın sitemler.. öfkeler birikirken ıcınde sen azalırsın. dilinde küfür elinde kadeh eksik olmaz günler böyle geçer. alışırsın... unutma! sabahlar artık gecikir. ister sağa dön ister sola gözüne uyku değil gidenin hayali gelir... kendini şi

0 Yorum
1.422 görüntü

akıllıbirdeli
28 Eylül , 2011 14 yıl

akıllıbirdeli/nin Blogu

Küfrüm Edebimi Aştı Bu Gece...

Küfrüm Edebimi Aştı Bu Gece Sen benim gözümde bir hiçsin artık, Nefretim aşkımı aştı bu gece Bugün ki sözlerin söz müydü artik Son sözün sabrimi asti bu gece Kolayca bitsin bu diyemedin de Salladin savurdun basiretsizce Hiç mi ders almadin onca gezdik de Yagmurun rahmeti asti bu gece Yürümeyen neydi, iliskimiz mi? Günüm bombos deyisimiz mi? Sensiz yasayamam çeliskimiz mi? Yalanin dogrunu asti bu gece Evlenmek hayali kapimda idi Giris kat evimin boyasi yeni

0 Yorum
1.410 görüntü

akıllıbirdeli
28 Eylül , 2011 14 yıl

akıllıbirdeli/nin Blogu

Vampir Rotası...

Yalnızca iki el ateş edeceksin çünkü aşk, israf değil! içinde gizlenen siyah beyaz hayvan haplanmış gözlerine çöken terk-i diyar kalbinin çıkışındaki esrarlı sudan sebep ve tetikteki on birinci parmak bir kancalı kurdun yorgun kayalıklara oturup aşağılardaki kalın ve büyük bağırsakları seyrettiği gecenin tamamlanışında senin cesaretinle senin yüzünü bir cerrah ustalığıyla değiştiren o yüce kinle, o masum şiddetle yeniden hep hep yeniden tanımlanacak! bir başka deyişl

0 Yorum
1.095 görüntü

akıllıbirdeli
28 Eylül , 2011 14 yıl

Zuhurunuzda Zuhurat

Ototerapi

Şikayetler: - Eksik bir şeylerin varlığı hissi, - Kendi olamama, - Sebebi bilinmeyen iç sıkıntısı. Teşhis: - İstediği Hayatı Yaşayamama, - Amacından Uzaklaşma, - Sosyal Parazitoz. Tedavi: - Hayat amacının doğru belirlenmesi, - Parazitlerin tesbiti ve yok edilmesi, - Hayat planlaması, - Engellerle sabırlı mücadele, - Ortak amaçlı habitat oluşturma. Sonuç: - Huzur, mutluluk ve iyileşme...

0 Yorum
1.696 görüntü

Zuhurat
21 Eylül , 2011 14 yıl

tango'ın/nin Blogu

yıldız yıldız

Yıldız yıldız Yıldız yıldız gözlerin Öyle nemli nemli bakma Bilirsin dayanmaz yüreğim Sonra içinde yüzerim.... Yıldız yıldız gözlerin Kayacak gönlüme gibi Kurtaramam kendimi Esirin olurum bunu bil.... Yıldız yıldız gözlerin Yemyeşil ve neş-eli Ne çok şey anlatıyor Beni sana bağlıyor....serapertence31/07/2011

0 Yorum
1.504 görüntü

tango
9 Eylül , 2011 14 yıl

sevgi/nin Blogu

Ben Seni Hala....

Ben Seni Hala.... Hasret kalbimden vururken, resmin karşımda duruyor... Gözümde tüterken yüzün, bütün fotoğraflarda gülümsüyorsun. Zaten, hep gülümsemez miyiz; bazen gerçek, bazen sahte... Belki, bir gün birisi özlemle baktığında, mutlu hatırlasın isteriz. Gelip de geçtiğimizin her zaman bilincindeyizdir de, çok ender fark ederiz. Ölümle yüzleşene dek, hayat karmaşasında tüketilir günlerimiz. Kalan oluncaya dek, daha çok üzülürdüm yitenler için... Yine de ölen için, daha zor o

3 Yorum
44.915 görüntü

sevgi-bjk
4 Eylül , 2011 14 yıl

KiRaZ's Blog

Rol

Biliyorum hayat her zaman planlandığı gibi gitmez ve dilekler her zaman gerçekleşmez insan bir çok şeye üzülebilir ama insanın canını en çok sevdiği insan yakar bunu herkes bilir. Ama bazen bilmek neye yarar ki hata yaptığını bilirsin ama o hatanın daha da üstüne gider BİLE BİLE yaparsın içindeki o ses yükselir yine. ama öyle kırgın öyle yorgunsundur ki hatalarına bir yenisini eklemek senin için önemsizdir geriye dönüp baktığında pişmanlıklarından biridir işte zaten elinde topluca v

1 Yorum
2.601 görüntü

KiRaZ
30 Ağustos , 2011 14 yıl

RA'NIN RUH SESİ

...

Yazacak çok şey var da ben üşeniyorum bu ara Evdekilerde az konuşmamdan şikayetçi eee üşeniyorum sabah uyandığımda gözümü açmaya bile üşeniyorum panjurları açmıyorum diye kızıyorlar güneşi içeri almaya üşeniyorum insan yaşamaya üşenir mi ben üşeniyorum işte geçer herhalde du bakalım...

2 Yorum
1.625 görüntü

Radya
15 Ağustos , 2011 14 yıl

tango'ın/nin Blogu

Silivri'de dün gece

SİLİVRİ'DE DÜN GECE Silivri'de dün gece Ay yeni doğuyordu Birden geldin aklıma Yine ne oluyordu.... Yerin hiç dolmadı ki Unutmak ne kelime Baktığım her yerde Gölgen de benimle.... Nasıl tatlı bir şeydin Özlem arkadaşım şimdi Çıkmıyorsun aklımdan Hasret yoldaşım... Dün gece Silivri'de Ay yeni doğuyordu Akşam oldu yine Geceye doğru zaman... Kuş sesleri kesildi Bir kedi geldi bahçeme Yemeğimi ona

2 Yorum
1.897 görüntü

tango
11 Ağustos , 2011 14 yıl

KiRaZ's Blog

Kenny G Inspires Me All of a Sudden

Benim olma istemiyorum zaten artık neye yarar ama bak dikkat et yanımda olma demiyorum ol yanımda benimle birlikte seninle gülmeyi özledim eskisi olabilir mi bilinmez ama denemeye değer. hep demez miydin sen bana herşey en beklenmedik anda olur diye ben bunca zamandır ona sığınıyorum işte hiç beklemediğim bir anda karşıma çıkıcaksın ve konuşacaksın benimle belkide arkadaşça bir selamlama ama gözlerinde acıyı görebilecek kadar da keskin duygularla son zamanlarda düşünüyoru

0 Yorum
2.131 görüntü

KiRaZ
6 Ağustos , 2011 14 yıl

Bağ Bozumu

NE DERSİNİZ?

Bugün, değerini bilemediklerimiz, ertelediklerimiz üzerine düşündüm bir süre... Hayat gelip geçiyordu ve ''dur!'deme şansımız da yoktu. Aklımdan sorular geçmeye başladı ardı ardına... Geçerken o mu bizi sürüklüyordu, yoksa biz mi onu? Yoksa seyirci mi kalıyorduk geçişine? Niye bu kadar mutsuz ve doyumsuzdu birçoğumuz? Gerçek anlamda yaşamak da bir yetenek, bir iş miydi? Yaşamımızın bugün son günü olsa, ''keşkeler'' imiz mi fazla olurdu ''iyi kiler'' imiz mi? Bir şans daha verilse

4 Yorum
3.325 görüntü

tülvent
2 Ağustos , 2011 14 yıl

Duyurular

Toplam Bloglar 973
Toplam Başlık 4.302

Sizce Kötü Doğmak Mümkün mü?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:011 gün

İnsanlık tarihi boyunca kendimize sorduğumuz en kadim ve en sarsıcı sorulardan biri budur: Bir insan "kötü" olarak mı doğar, yoksa kötülük sonradan öğrenilen, koşullarla şekillenen bir tercih midir? Antik Yunan trajedilerinden modern sinirbilim laboratuvarlarına kadar uzanan bu tartışma, bugün artık sadece felsefenin değil; genetiğin, psikolojinin ve sosyolojinin de merkezinde yer alıyor.
İşte "kötü doğmak" kavramını farklı perspektiflerden ele alan derinlemesine bir inceleme:
1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller
Modern bilim, davranışlarımızın bir kısmının biyolojik bir temel üzerine inşa edildiğini kabul eder. Özellikle MAOA geni (kamuoyunda bilinen adıyla "Savaşçı Geni") üzerine yapılan araştırmalar, bu genin belirli varyasyonlarına sahip bireylerin şiddet ve saldırganlığa daha yatkın olabileceğini göstermiştir.
Ancak burada kritik bir ayrım vardır: Bir genin varlığı, o davranışın mutlaka sergileneceği anlamına gelmez. Biyoloji bir kader değil, bir yatkınlıktır. Bir insanın beynindeki amigdala bölgesinin (duygusal tepkiler, özellikle korku ve öfke) aşırı aktif olması veya ön lobun (etik karar verme ve dürtü kontrolü) zayıf çalışması, o kişiyi empati yoksunluğuna veya dürtüselliğe itebilir. Bilim dünyası bu durumu "kötü doğmak" olarak değil, "nörobiyolojik risk faktörleri" olarak tanımlar.
2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu
"Kötü" olarak yaftaladığımız davranışların birçoğu, klinik psikolojide Antisosyal Kişilik Bozukluğu veya Psikopati ile ilişkilendirilir. Psikopatlar üzerine yapılan beyin taramaları, bu kişilerin başkalarının acısını hissetme (duygusal empati) yetisinden yoksun olduklarını ortaya koymaktadır.
Eğer bir birey, acı çekme veya suçluluk hissetme mekanizması olmadan doğmuşsa, bu onu "kötü" mü yapar? Yoksa bu sadece renk körü doğmak gibi ahlaki bir spektrumda "duygu körü" doğmak mıdır? Eğer kişi vicdan azabı çekme kapasitesine sahip değilse, ahlaki bir sorumluluktan söz edilebilir mi? Bu sorular, hukuk sistemimizin ve adalet anlayışımızın en zorlu sınavlarıdır.
3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü
John Locke’un ortaya attığı Tabula Rasa öğretisine göre, insan zihni doğduğunda boş bir levhadır ve her şey çevre tarafından yazılır. Sosyolojik bakış açısı, kötülüğün bir "tohum" değil, bir "ürün" olduğunu savunur.
Şiddet dolu bir ailede büyüyen, sevgi görmeyen veya hayatta kalmak için zalimleşmesi gereken bir çevrede yetişen birey, kötülüğü bir adaptasyon mekanizması olarak geliştirir. Bu perspektife göre, "kötü doğan" çocuk yoktur; "kötüleştirilen" ya da "ihmal edilen" çocuklar vardır.
4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı
Belki de en doğru yaklaşım, genetik ve çevreyi birbirinden ayırmamaktır. Epigenetik biliminin bize öğrettiği üzere; genler birer piyano tuşuysa, çevre de o tuşlara basan parmaklardır.
Örneğin, şiddete eğilimli bir genetik mirasa sahip bir çocuk, sevgi dolu ve huzurlu bir ortamda büyüdüğünde bu genler asla "aktifleşmeyebilir". Aksine, aynı genetik mirasa sahip olup çocuklukta istismara uğrayan birinde bu "kötülük" potansiyeli bir patlamaya dönüşebilir. Yani soru "Kötü mü doğarız?" değil, "İçimizdeki hangi potansiyeli uyandıracak bir dünyada yaşıyoruz?" sorusuna evrilir.
5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim
İnsan, sadece dürtülerinden ibaret bir varlık değildir. İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük fark, kendi biyolojisine ve geçmişine karşı "Hayır" diyebilme kapasitesidir.
Viktor Frankl’ın dediği gibi: "Etki ile tepki arasında bir boşluk vardır. O boşlukta tepkimizi seçme gücümüz yatar." Bir kişi empati yeteneği zayıf olarak doğmuş olabilir; ancak toplumun kurallarını öğrenmek, mantık yürütmek ve zarar vermemeyi seçmek yine de bireyin iradesindedir. Dolayısıyla, kötülük doğuştan gelen bir durum olsa bile, kötülüğün eyleme dökülmesi her zaman bir seçimdir.
Sonuç
"Kötü doğmak mümkün mü?" sorusuna verilecek en dürüst cevap; bir insanın zarar vermeye çok yüksek yatkınlıkla doğabileceği, ancak bunun onu kaçınılmaz olarak kötü bir insan yapmayacağıdır. Kötülük, tek bir genin veya tek bir travmanın sonucu değildir; biyolojik bir altyapının, çevresel tetikleyicilerin ve nihayetinde bireysel seçimlerin karmaşık bir bileşimidir. Belki de asıl mucize, bunca karanlık potansiyele ve zorlu yaşam koşullarına rağmen, insanlığın büyük çoğunluğunun "iyi" kalmayı ve empati kurmayı seçmesidir.
Küçükken Benim Kendime Ait Hiç Odam veya Yatağım Olmadı - Hep Kanepelerde Uyudum

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:001 gün
Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk
Çocukluk, insanın kendi dünyasını inşa etmeye başladığı, "ben" ve "benim" kavramlarının temellerinin atıldığı bir dönemdir. Çoğu çocuk için bu temel, kapısını kapatabildiği bir oda, örtüsünün desenini seçtiği bir yatak veya oyuncaklarını dizebildiği bir köşe ile somutlaşır. Ancak bazıları için çocukluk, evin ortak alanlarında, her sabah toplanması gereken geçici bir "yer" demektir. "Küçükken kendime ait hiç odam veya yatağım olmadı; hep kanepelerde uyudum" cümlesi, sadece bir fiziksel eksikliği değil, aynı zamanda erken yaşta gelişen bir adaptasyon ve fedakarlık hikayesini anlatır.
Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi
Evin oturma odasındaki bir kanepede uyumak, çocuğun hayatın merkezinde ama aynı zamanda kıyısında olması demektir. Kanepe, gündüzleri misafirlerin ağırlandığı, televizyonun izlendiği, çayların içildiği kamusal bir alandır. Gece olduğunda ise bir çocuğun sığınağına dönüşür. Bu durum, çocuğun zihninde "geçicilik" kavramını kalıcı bir yapı haline getirir.
Kendi odası olan bir çocuk için kapı, dış dünyaya çekilen bir sınırdır. Kanepe çocuğu içinse sınır yoktur; o, evin her an değişebilen dinamiklerine tabidir. Misafir geç gittiğinde uyku saati ertelenir, sabah erken kalkan bir aile üyesiyle mahremiyet sona erer. Bu durum, bireyin ileriki yaşlarda kendi sınırlarını çizmekte zorlanmasına veya tam tersine, sınırlarına aşırı derecede korumacı yaklaşmasına neden olabilir.
Aidiyetin Eşyadan Arınması
Bir odanın yokluğu, "eşya ile kurulan bağın" da farklılaşması anlamına gelir. Yatağının altındaki kutularda hazineler saklayamayan, duvarına sevdiği bir posteri asma lüksü olmayan çocuk, aidiyeti nesnelerde değil, zihninde aramaya başlar. Bu durum, kişide güçlü bir hayal gücü ve içsel bir dünya geliştirir. Dış dünyada kendine ait bir m² alanı olmayan çocuk, gökyüzünü, okuduğu kitapları veya kurduğu hayalleri kendi "odası" yapar.
Ancak bu durumun getirdiği bir ağırlık da vardır: Emanet hissi. Her sabah çarşafını katlayıp kanepenin altına saklamak, o evin sahibi gibi değil de, bir "ziyaretçisi" gibi hissetmesine yol açabilir. Bu "emanet" hissi, yetişkinlikte ev sahibi olma isteğini veya bir mekana kök salma ihtiyacını kamçılayan en büyük motivasyon haline gelebilir.
Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma
Kanepede uyuyan çocuk, genellikle ailenin ekonomik veya mekansal kısıtlılıklarının en yakın şahididir. Kendi konforundan feragat etmek zorunda kalmak, ona erken yaşta bir "fedakarlık bilinci" yükler. O, evin düzenini bozmamak adına sessizleşen, sabahları görünmez olan ve kendi alanını yaratmak yerine var olan alana uyum sağlayan kişidir.
Bu durum, muazzam bir uyum yeteneği kazandırsa da, bireyin kendi ihtiyaçlarını başkalarınınkilerin arkasına itme eğilimini de beraberinde getirebilir. "Benim için fark etmez," cümlesi, aslında yıllar önce kanepenin sert yastığına alışmış o çocuğun yankısıdır.
Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler
Yıllar geçip o kanepeler geride kaldığında, bu deneyimden iki farklı karakter doğabilir:
Mekan Tutkunu: Kendi evini ve odasını bir kale gibi inşa eden, her detaya titizlenen, aidiyetini fiziksel konforla taçlandıran kişi.
Dünya Vatandaşı: Hiçbir yere tam ait hissetmediği için her yere uyum sağlayabilen, minimal yaşayan ve "ev" kavramını kendi içinde taşıyan gezgin ruh.
Sonuç olarak, çocukken bir odanın veya yatağın olmaması, bir eksiklik gibi görünse de aslında dayanıklılığın (resilience) en saf formudur. O kanepelerde uyuyan çocuklar, hayatın sert zeminlerine karşı bağışıklık kazanarak büyürler. Onlar için "ev", dört duvardan ziyade, insanın kendi içinde kurduğu o huzurlu ve kimsenin müdahale edemediği görünmez odadır.
Not: Bu makale, mahremiyet ve mülkiyet kavramlarının çocuk gelişimi üzerindeki etkilerini bir yaşam öyküsü perspektifiyle ele almıştır. Her ne kadar fiziksel imkanlar kısıtlı olsa da, sevgi dolu bir aile iklimi, kanepeleri dünyanın en güvenli limanına dönüştürebilir.
"Yüreğinin götürdüğü yere git yada gittiğin yere yüreğini de götür"

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:581 gün
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı
Hayat, çoğu zaman rasyonel kararlar ile duygusal arzuların çatıştığı, mantık çerçeveleri ile kalp atışlarının ritmi arasında denge kurmaya çalıştığımız uzun bir yolculuktur. Bu yolculuğun en kadim rehberlerinden biri olan "Yüreğinin götürdüğü yere git" öğretisi, bireyin kendi hakikatine sadık kalmasını öğütlerken; "Gittiğin yere yüreğini de götür" prensibi, gidilen yerin veya yapılan işin ötesinde, o eyleme yüklenen anlamın ve tutkunun önemini vurgular. Bu iki yaklaşım, aslında birbirini dışlayan değil, bir insanı "tam" kılan bütünsel bir yaşam felsefesinin iki farklı cephesidir.
1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek
Modern dünya, bizi sürekli olarak "başarı", "statü" ve "güvenlik" gibi dışsal parametrelerle tanımlamaya çalışır. Ancak insanın en derin huzuru, dış dünyanın beklentileriyle değil, kendi iç sesiyle uyumlandığı anlarda gizlidir.
Otantik Yaşam: Yüreğinin sesini dinlemek, toplumun veya başkalarının bizim için çizdiği rotalardan sapma cesareti göstermektir. Bu, bir bencillik değil, bireyin kendi yeteneklerini ve varoluş amacını keşfetme sürecidir.
Sezginin Gücü: Akıl verilerle çalışırken, yürek sezgilerle yol alır. Bazen mantıklı görünen bir seçenek içimizi daraltırken, riskli görünen bir yol bize tarif edilemez bir heyecan verebilir. İşte o heyecan, ruhun "doğru yerdesin" deme biçimidir.
2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek
Bazen şartlar, her zaman istediğimiz rotada ilerlememize izin vermez. Yaşamın sorumlulukları, ekonomik gereklilikler veya beklenmedik dönemeçler bizi hiç planlamadığımız duraklara savurabilir. İşte bu noktada devreye ikinci düstur girer: Nerede olursan ol, orada tüm varlığınla bulun.
Tutku ve Adanmışlık: Bir işi sadece yapmış olmak için yapmak ile o işe "yüreğini koyarak" yapmak arasında derin bir nitelik farkı vardır. En basit gündelik görevlerden en karmaşık projelere kadar, içine sevgi ve dikkat katılan her eylem, bir sanat eserine dönüşür.
An’da Olmak: Gittiği yere yüreğini götürmeyen insan, bedenen orada olsa da ruhen başka yerlerin özlemiyle yaşar. Bu bölünmüşlük hali, hem mutsuzluğu hem de verimsizliği beraberinde getirir. Oysa bulunduğumuz yere yüreğimizi sunduğumuzda, o anı ve mekanı güzelleştirme gücünü kendimizde buluruz.
3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan
Bu iki kavram birleştiğinde, karşımıza "yaşamı bir bütün olarak kucaklayan" insan profili çıkar. İdeal senaryoda, yüreğimizin bizi götürdüğü yere gideriz ve oraya vardığımızda tüm tutkumuzla orada bulunuruz. Ancak hayat her zaman bu kadar doğrusal akmaz.
Gerçek bilgelik;
Kendi yolunu seçme cesaretini göstermek (Yüreğinin peşinden gitmek),
Ve seçtiğin –ya da seçmek zorunda kaldığın– yolu sevgiyle onurlandırmaktır (Yüreğini oraya götürmek).
Sonuç: Yolculuğun Kalbi
Yaşam bir varış noktası değil, bir süreçtir. Eğer attığınız her adımda kalbinizin ritmini duyabiliyorsanız, rotanızın neresi olduğundan bağımsız olarak doğru yoldasınız demektir.
Unutmamak gerekir ki; yüreksiz gidilen yollar ne kadar parlak olursa olsun karanlıktır; yürekle gidilen yollar ise ne kadar çetin olursa olsun, kendi ışığını içinde taşır. Kendi sesinize kulak verin, ancak vardığınız her durakta da ruhunuzdan bir iz bırakmayı ihmal etmeyin. Çünkü hayat, sadece yaşandığı için değil, içine "yürek" katıldığı için değerlidir.
Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:571 gün
Günümüzün dijital dünyasında, "Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?" sorusu artık sadece bir alışkanlık sorgulaması değil, aynı zamanda fiziksel ve zihinsel sağlığımızı doğrudan ilgilendiren kritik bir gösterge haline geldi. İş hayatından eğlenceye, eğitimden sosyal ilişkilere kadar her şeyin ekranlara taşındığı bu dönemde, ekran süresi yönetimi modern insanın en büyük meydan okumalarından biridir.
İşte bu konuyu derinlemesine ele alan kapsamlı bir inceleme:
Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi
1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık
Bilgisayar başında geçirilen kontrolsüz saatler, vücudumuzda "sedanter" (hareketsiz) yaşam tarzının olumsuz etkilerini biriktirir. Uzun süre aynı pozisyonda kalmak, sadece bel ve boyun ağrılarına yol açmaz; aynı zamanda metabolizma hızının düşmesine ve dolaşım sistemi sorunlarına zemin hazırlar.
Göz Yorgunluğu ve Dijital Görme Sendromu: Saatlerce ekrana bakmak, göz kırpma sayısını azaltarak göz kuruluğuna ve netlik kaybına neden olur.
Postür Bozuklukları: "Mouse omzu" veya "metin boynu" gibi modern terimler, yanlış ergonomiyle birleşen uzun mesai saatlerinin bir sonucudur.
2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı
Sürekli bildirimlerin, e-postaların ve sosyal medya sekmelerinin açık olduğu bir bilgisayar kullanımı, beynimizi sürekli bir "bağlam değiştirme" (context switching) moduna sokar. Araştırmalar, bir görevden diğerine her geçişte beynin odaklanma yeteneğinin zayıfladığını göstermektedir.
Bilgisayar başında geçirilen zamanın kalitesi, süresinden daha önemlidir. Eğer 8 saatlik bir çalışma gününün yarısı sosyal medya akışlarında kaybolarak geçiyorsa, bu durum zihinsel yorgunluğu artırırken üretkenliği minimize eder.
3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık
Paradoksal bir şekilde, bilgisayar başında başkalarıyla "bağlantıda" kalarak geçirdiğimiz süre arttıkça, gerçek dünyadaki sosyal bağlarımız zayıflayabilir. Ekran başında geçen zamanın bir kısmı toplumsal bir izolasyona dönüşebilir. Özellikle akşam saatlerinde mavi ışığa maruz kalmak, uyku hormonu olan melatonin salgılanmasını baskılayarak uyku kalitesini düşürür ve bu da ertesi günün kaygı seviyesini artırır.
4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler
Bilgisayarı hayatımızdan çıkarmak imkansız olsa da, onu yönetmek bizim elimizdedir. İşte daha sağlıklı bir denge için uygulanabilecek adımlar:
20-20-20 Kuralı: Her 20 dakikada bir, 20 fit (yaklaşık 6 metre) uzağa, en az 20 saniye boyunca bakarak gözlerinizi dinlendirin.
Dijital Detoks Aralıkları: Günün belirli saatlerini (örneğin yemek vakitleri veya uykudan bir saat öncesi) tamamen ekransız alanlar olarak belirleyin.
Ergonomi Yatırımı: Doğru yükseklikte bir monitör ve bel destekli bir sandalye, fiziksel hasarı minimize etmede en büyük yardımcınızdır.
Analog Molalar: Not alırken bazen kağıt kalem kullanmak veya toplantıları mümkünse yürüyüş yaparak sesli gerçekleştirmek, ekran yorgunluğunu kıracaktır.
Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat
Bilgisayar başında geçirdiğimiz zaman, hayatımızı kolaylaştıran bir araç olmalı, hayatımızın kendisi değil. Önemli olan kaç saat harcadığımızdan ziyade, bu sürenin ne kadarının gerçekten katma değer yarattığı ve ne kadarının bizi gerçeklikten kopardığıdır. Ekranı kapattığınızda hissettiğiniz o dinginlik, aslında beyninizin ihtiyaç duyduğu asıl yakıttır.
Unutmayın; en iyi çözünürlük, bilgisayar ekranında değil, pencereden dışarı baktığınızda gördüğünüz gerçek dünyadadır.
Soru şu: İyi insan olmak için bir tanrıya ihtiyacımız var mı?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:541 gün
İyi İnsan Olmak İçin Bir Tanrıya İhtiyacımız Var mı?
İnsanlık tarihi boyunca ahlak ve inanç, ayrılmaz bir ikili gibi görülmüştür. Birçok toplumda "iyi insan" tanımı, dindar olmakla eşdeğer tutulmuş; ahlaki değerlerin kaynağı doğrudan ilahi bir otoriteye dayandırılmıştır. Ancak modern dünyada, sekülerleşmenin artması ve felsefi düşüncenin derinleşmesiyle birlikte şu soru daha yüksek sesle sorulmaya başlanmıştır: Erdemli bir yaşam sürmek için bir yaratıcıya inanmak şart mıdır?
Bu sorunun cevabı, ahlakın kaynağını nerede aradığımıza göre şekillenmektedir.
Ahlakın Kaynağı: İlahi Emir mi, Akıl mı?
Geleneksel görüşe göre ahlak, Tanrı tarafından konulmuş değişmez kurallar bütünüdür. Bu perspektifte, eğer bir yaratıcı yoksa, "iyi" ve "kötü" kavramları sadece kişisel tercihlerden ibaret kalır. Dostoyevski’nin ünlü Karamazov Kardeşler romanında geçen "Tanrı yoksa, her şey mübahtır" sözü, bu korkuyu özetler. Bu görüşe göre, insanın bencil arzularını dizginlemesi için mutlak bir denetleyiciye ve ölümden sonraki bir ödül-ceza mekanizmasına ihtiyacı vardır.
Öte yandan, seküler etik savunucuları ahlakın biyolojik ve toplumsal bir evrimin sonucu olduğunu savunur. İnsan, sosyal bir canlıdır. Hayatta kalmak ve huzur içinde yaşamak için yardımlaşma, dürüstlük ve adalet gibi kavramlar "işlevsel" zorunluluklardır. Yani ahlak, gökten inen bir talimatnameden ziyade, insanın bir arada yaşama sanatının bir ürünüdür.
İnançsız Bir Ahlak Mümkün mü?
Bugün dünyada hiçbir dine mensup olmayıp, son derece yüksek ahlaki standartlara sahip milyonlarca insan yaşamaktadır. Bu durum, "iyi insan" olmanın inançtan bağımsız bir zemin üzerinde yükselebileceğinin en somut kanıtıdır. Seküler ahlakın dayandığı temel sütunlar şunlardır:
Empati Yeteneği: "Sana yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapma" ilkesi, hiçbir kutsal metne ihtiyaç duymadan, sadece empati kurarak ulaşılabilecek evrensel bir doğrudur.
Mantık ve Rasyonalite: Yalan söylemenin toplumsal güveni zedelediğini anlamak için ilahi bir yasak gerekmez; mantık, dürüstlüğün sürdürülebilir bir toplum için şart olduğunu söyler.
Vicdan: İnsanın içindeki "doğruyu yapma" dürtüsü, evrimsel süreçte toplumsal uyumu sağlamak adına gelişmiş psikolojik bir mekanizma olarak görülebilir.
Gerçek Erdem: Korku mu, Gönüllülük mü?
Felsefi bir açıdan bakıldığında, bir insanın sadece "cehennem korkusu" veya "cennet arzusu" ile iyilik yapması, o iyiliğin ahlaki değerini tartışmaya açar. Eğer bir kişi, bir otorite tarafından cezalandırılmayacağını bilseydi kötülük yapacak idiyse, o kişi gerçekten "iyi" midir, yoksa sadece "itaatkar" mıdır?
Gerçek erdem, dışarıdan bir zorlama veya ödül beklentisi olmaksızın, iyiliği sadece "iyi olduğu için" tercih etmektir. Bu bağlamda, bir yaratıcıya inanmayan birinin yaptığı iyilik, hiçbir metafizik çıkar gözetmediği için saf bir ahlaki eylem olarak nitelendirilebilir.
Sonuç
"İyi insan olmak için bir Tanrı’ya ihtiyaç var mı?" sorusunun cevabı, kişinin iyiliği nasıl tanımladığına bağlıdır. Eğer iyilik, sadece ilahi emirlere uymaksa, cevap evettir. Ancak iyilik; adalet, merhamet, dürüstlük ve başkalarının haklarına saygı duymaksa, bu değerlere ulaşmak için inanç bir yol olabilse de tek yol değildir.
Sonuç olarak; din, birçok insan için güçlü bir ahlaki pusula görevi görse de, insanlık vicdanı, aklı ve empati yeteneği, bir Tanrı inancı olsun ya da olmasın, doğru yolu bulmak için yeterli donanıma sahiptir. Önemli olan, iyiliğin kaynağının ne olduğu değil, o iyiliğin hayata nasıl yansıdığıdır.

1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller

2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu

3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü

4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı

5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim

Sonuç

Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk

Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi

Aidiyetin Eşyadan Arınması

Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma

Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı

1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek

2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek

3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan

Sonuç: Yolculuğun Kalbi

Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi

1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık

2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı

3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık

4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler

Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat

İyi İnsan Olmak İçin Bir Tanrıya İhtiyacımız Var mı?

Ahlakın Kaynağı: İlahi Emir mi, Akıl mı?

İnançsız Bir Ahlak Mümkün mü?

Gerçek Erdem: Korku mu, Gönüllülük mü?

Sonuç

Önemli Bilgiler

Tarayıcı push bildirimlerini yapılandırın

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)