Bloglar

Seni özlemem için bana fırsat verir misin lütfen?

Karmaşık bir iş bu, hiç beklenmedik dönüşler, düşüşler, çıkışlar içeriyor. Neden öyle olduğunu anlamadığınız bir çok olayı yaşıyorsunuz, belki de anlamamak için çaba sarf ediyorsunuz kim bilebilir. Sonuçta birlikteliğiniz devam ediyor ve çok mutlu hissediyorsunuz. Birden üstünüzdeki ilginin bıkkınlığını yaşıyorsunuz. Yaşadığınız bıkkınlık, anlatılmaz bir hal alıyor. Öyle ki baktığınız her yerde o ilgiyi görüyorsunuz. O gün geliyor: yatağa yaklaşırken onun vücudunun çok kıvrak bir yılan

12 Yorum
16.220 görüntü

Admin
19 Mart , 2012 14 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Duygusal Boşluk? Belirtileri Nelerdir? Nedenleri Neler Olabilir? Ne Yapılabilir?

Duygusal Boşluk? Duygusal boşluk, kişinin hayattan kopuk, içsel bir eksiklik ve anlamsızlık hissetmesi, günlük aktivitelerden keyif alamaması, motivasyon kaybı yaşaması ve belirsiz bir mutsuzluk içinde olmasıdır; bu durum, genellikle sebeplerini kestiremediği bir memnuniyetsizlik ve genel mutsuzluk haliyle kendini gösterir, travmatik deneyimler, yoğun stres, depresyon, anksiyete veya kişilik bozuklukları gibi nedenlerden kaynaklanabilir. Belirtileri Nelerdir? Hayattan zevk alamama Motivasyon ka

0 Yorum
408 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
12 Aralık , 2025 Ara 12

Admin Blog (Günlüğü)

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok?

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok? Haklısınız, bu durum gerçekten absürt bir komedi unsuru haline gelebiliyor. İzleyici olarak o karakterin uzmanlık alanını bildiğimizde, sırf senaryo ilerlesin diye yapılan "mantık hataları veya görmezlikten gelmeleri" ya da "cehalet anları" göze çok batıyor. Dizilerdeki profesyonellerin "bilmemezlikten gelme" hallerindeki en komik klişelerden bazıları şunlar: Bilişim Uzmanları: Dünyanın en iyi

0 Yorum
592 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
11 ŞubatŞub 11

Admin Blog (Günlüğü)

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah!

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah! Trafikteki Görünmez Ayna: Çifte Standartlar ve Direksiyon Başındaki "Haklılık" İllüzyonu Modern şehir yaşamının en büyük stres kaynaklarından biri olan trafik, aslında insan psikolojisinin en ham ve filtrelisiz halini sergilediği devasa bir laboratuvardır. Direksiyon başına geçen bireyin, kapalı bir metal kutunun verdiği güven hissiyle birlikte büründüğü "dokunulmazlık" zırhı, toplumsal yaşamdaki etik değerlerin hızla aşınmasına neden

1 Yorum
271 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
5 NisanNis 5

Admin Blog (Günlüğü)

TEK TIKLA SİLİNEN SEVGİLER: SOSYAL MEDYADA 'TAKİPTEN ÇIKARMA' ACİZLİĞİ!

TEK TIKLA SİLİNEN SEVGİLER: SOSYAL MEDYADA 'TAKİPTEN ÇIKARMA' ACİZLİĞİ! Bu konuda yazmayı düşündüğüm de başlık ne olsun diye bir 'Brainstorming' yaptım ve İşte bu sosyal medya fenomenini ve ikili ilişkilerdeki o ani "takibi bırakma" (unfollow) refleksini manşetlere taşıyacak, biraz kışkırtıcı ve sansasyonel başlık seçenekleri: DİJİTAL İNFAZ! DOSTUNU BİR SANİYEDE 'UNFOLLOW' EDENLERİN ASIL DERDİ NE? KLAVYE BAŞINDA SAHTE GURUR: TARTIŞINCA İLK ÖNCE 'TAKİBİ' BIRAKANLAR REZİL OLUYOR! BİR BUTONA SIĞ

7 Yorum
215 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
28 NisanNis 28

Bağ Bozumu

Keşke!

Keşke… Hepimizin hayatından öylesine geçip gidiveren, sonradan hatırladığında yeniden içinde oluvermek isteyeceği, özlediği anlar vardır. Bazen mutluluk, bazen hüzün veren, bazen iç burkan bazense gülümseten, ama geçen uzun yıllara rağmen tazeliğini koruyan... Bazen bir şarkıyla, bir kokuyla, bazen bir sesle kendini yeniden hatırlatan, geçmişten tatları aklımıza getiren keşkeli anlar! Bazen de bir fotoğrafla gerçeğinizden kopup hiç farkında olmadan ‘’keşke’’ diye geçirirsiniz içinizden.

5 Yorum
3.741 görüntü

tülvent
9 Kasım , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

Z RAPORU

Yeni güne neşe ile açarsınız gözlerinizi bir gün önce mutsuz kapamış olsanız dahi umutsuzluğa inat umutla. güneş girmiştir pencerenizden kuşlarınız camda cik cik öter kediniz ayağınızın dibinde kıvrılmış, bir gözü açık sizi keser uyandınız mı diye çocuklarınız mışıl mışıl uyuyordur sevgiyle izlersiniz. sonra__________ kocaman bir orkestra sahne alır içinizde karnaval olur içiniz bahar dolar ciğerlerinize yaşama sevincini iliklerinize kadar zerkeder. gün hızla akarken sahne yavaş y

6 Yorum
5.366 görüntü

Radya
3 Kasım , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

ORADA BİR YER VAR GÖRÜYORUM

Yolun başındayken dört şeyi yanlış biliyordum, sonunda doğrusunu öğrendim" Yolun başında ben Hakk'a talibim zannederdim, sonunda anladım ki Hak bana talipmiş. Yolun başında ben Hakk'ı zikrediyorum zannederdim, sonunda anladım ki Hak beni zikrediyormuş. Yolun başında benim için iyi olanı seçen yine benim zannederdim, sonunda anladım ki ben hep kötü olanı seçmişim, her defasında benim için iyi olanı seçen O'ymuş. Yolun başında Hakk'a vâsıl olmayı isterdim, sonunda anladım ki daha yolun başında

5 Yorum
3.123 görüntü

Radya
31 Ekim , 2012 13 yıl

Bağ Bozumu

Mendil

Çocukluğumun en güzel anılarından: Mendil Artık bir nostalji olarak belleklerimizde yer eden, çeşitli desen ve renkte... İpekli, pamuklu ama mutlaka kumaştan! Öğretmenlerimiz ‘’mendiller’’ der demez minik ellerimizi tertemiz, ütülü ve özenle katlanmış mendillerimizin üzerine nasıl da koyuverirdik, tırnaklarımızı da görsün diye… Teneffüslerde körebe, mendil kapmaca ve yağ satarım bal satarım oyununda da oyun arkadaşlığı ettiler bize. Bayram mendillerinin de büyük anlamı va

5 Yorum
5.515 görüntü

tülvent
25 Ekim , 2012 13 yıl

şeb-i yelda...

Japon Balıklarım Ölmesin, Bir El Atın!

Bir ay kadar önce Radya arkadaşım facebooktan bana şuna benzer bir mesaj göndermiş; "Feng Shui'ye göre kırmızı balıklar huzur, uyum ve zenginlik elde etmek istediğimiz her yerde güçlü tedavi niteliğindeymiş. Örneğin dişçiler tedirgin ve gergin hastalarını bu hissiyattan kurtarmak için bekleme salonlarına kırmızı balıklar koyarlarmış. Özellikle yalnız yaşayan insanların evlerinde iki adet kırmızı balık beslemeleri hem evin hem de kişinin enerjisini yükseltirmiş. Kırmızı balıklarımız için her türl

15 Yorum
6.018 görüntü

gloria
24 Ekim , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

GECEKÖRÜ

Gerçeği Arian'lardan mısın? Küçük şeylerin Kadir'ini bilmelisin o halde. Güzel bir çiçek gördüğünde, durup seyredeceksin mesela. Bu yolda bir Deniz gibi olacaksın. ... Bazen durgun, bazen dalgalı Ama balıklara yaşam olacaksın, karşılık aklına gelmeyecek. Yaşama Sevinc'ini bulmak istiyor musun? Yeşil yeşil otların üzerine uzanacaksın. Parmak kadar olmuş Filiz'lere aşık olacaksın durup. Gülseler bile sana yaşadığını gördüklerinde Arslanlar gibi Ürk'meden çıkacaksın karşılarına

1 Yorum
3.915 görüntü

Radya
17 Ekim , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

BİR SUFİ ÖYKÜSÜ

ACI TORBASI... Bir adam çok acı çekiyormuş ve her gün Tanrıya dua edip, Neden ben? Başka herkes çok mutlu görünüyor, ben neden böyle acı çekiyorum? Diyormuş. ... Bir gün büyük bir umutsuzlukla Tanrıya dua etmiş: Bana başka herhangi birinin acısını verebilirsin, onu kabul etmeye hazırım ama benim acımı al. Artık dayanamıyorum. O gece güzel bir rüya görmüş güzel ve çok açıklayıcı. O gece rüyasında Tanrının gökyüzünde görünüp herkese, Bütün acılarınızı tapınağa getirin, dediğini

1 Yorum
4.135 görüntü

Radya
10 Ekim , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

AN RÜYASI

"Ahvali cihanın sırrını ferzane-i ilahiden sordum; "Ya rüyadır, ya rüzgardır, ya masaldır" dedi... Bizim ömrümüzün ahvalini söyle, acaba ömür nedir? dedim; "Ya şimşektir, veya şem'dir ve ya pervanedir" dedi... Buna gönül veren kimse için ne dersin? dedim; "Ya kördür, ya sarhoştur ya delidir" dedi... " Ferîdüddîn-i Attâr http://www.youtube.com/watch?v=eWsC2hbYXm8&feature=player_embedded#!

1 Yorum
4.217 görüntü

Radya
4 Ekim , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

KALKTIM, SANA KEK YAPTIM

Kremalı Kek ve Gazoz Küçük çocuk Tanrı ile buluşmak istedi. Tanrı'nın yaşadığı yere ulaşmak için uzun bir yolculuk yapacağını bildiğinden, çantasının içine kremalı kek ve gazoz şişelerini doldurdu ve yola koyuldu. Üç blok ilerledikten sonra yaşlıca bir adama rastladı. Adam bankta oturmuş güvercinleri besliyordu. Çocuk yaşlı adamın yanına oturdu ve çantasını açtı. Çantadan içeceğini almak üzere iken adamın da aç olabileceğini düşünerek ona kremalı kekinden verdi. Adam teşekkürle ka

0 Yorum
4.091 görüntü

Radya
29 Eylül , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

SESSİZ SEDASIZ SADECE YÜREĞİMİZLE KONUŞTUĞUMUZ İNSANLARA SELAM OLSUN..

Bir üstat gezinirken, nehir kenarında birbirlerine öfke içinde bağıran bir çift görmüş. Öğrencilerine dönüp “insanlar neden birbirlerine öfke ile bağırırlar?” diye sormuş. Öğrencilerden biri “çünkü sükûnetimizi kaybederiz” deyince ermiş “ama öfkelendiğimiz insan yanı başımızdayken neden bağırırız? o kişiye söylemek istediklerimizi daha alçak bir ses tonu ile de aktarabilecekken niye bağırırız? ” diye tekrar sormuş. Öğrencilerden ses çıkmayınca anlatmaya başlamış: “iki insan birbirine öfkelen

1 Yorum
3.596 görüntü

Radya
21 Eylül , 2012 13 yıl

şeb-i yelda...

Sana ithafen...

Şimdi artık neden o telefonlarıma cevap vermediğini biliyorum, meğer sen yokmuşsun, gitmişsin, bir elveda bile demeden gidivermişsin, kıymışsın o güzel cana… Oysa o can benim huzur arayışımdı, benim huzur kelimesiyle tanımladığım, benim yanında huzuru bulduğum bir insan kendi içinde nasıl bu kadar huzursuz olabilirdi ki… Biz seninle her şeyi konuşuyorduk, gurur yapıp kendi kendimize itiraf edemediğimiz şeyleri bile birbirimize itiraf ediyorduk. Biz birbirimizin farkındaydık, biz birbirimizi

8 Yorum
4.962 görüntü

gloria
20 Eylül , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

YÂR BIRAKIP GİTTİ BENİ.. KENDİM KÜSTÜRDÜM!

.. neden? diye sorduğumda cevap hiç beklemediğim çok farklı bi yerden geldi bi gün umursamadan izinsiz bi elma koparmışım da dalından belirsiz bi zaman sonra ve farklı bi mekânda karşılığı beni terk etmen olmuş işte! nasıl bilebilirdim? nasıl bilebilirdim? http://youtu.be/8utNTwfMjJA

0 Yorum
2.119 görüntü

İNTERLOCK
18 Eylül , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

SEN YİNE UÇ ÖZGÜRCE!

Epeyce zamandır penceremde kuşları besliyorum.Tek bir güvercinle başlamıştım, sonra o herhalde arkadaşlarına söyledi ki çoğaldıkça çoğaldılar.Hem artık sadece güvercin de değil.Serçe, karga..aklınıza ne gelirse işte. Eskiden yalnızca bir pencereme gelirlerdi, şimdi evimin her penceresinde kuş görebilirsiniz..Apartmanımızda benim bu aşkıma karşı çıkan komşularım olduysa da, ben hiç aldırış etmedim.Bir gün bir tanesi kapıya geldi, kapıyı kızım açmıştı.Ben sesleri dinleyip niçin geldiğini anlay

8 Yorum
5.686 görüntü

Radya
14 Eylül , 2012 13 yıl

delikızın türküsü

Aşk basit bir his değil, gerçeği barındıran evrensel bir güçtür..

AŞK “Hiçbir soylu kadının eşi olamazsın” dedi Arthur. Galahad kızardı ve kekeledi, “Ama Lordum, her şövalye aşkının saflığıyla soylu bir kadına hizmet etmelidir.” “Aşk hakkında ne biliyorsun? diye sordu Arthur. Ses tonunun ithamkarlığı Galahad ‘ı iki kat daha kızarttı. “Eğer soylu bir kadının eşi olmak istiyorsan, sana arasından seçmen için üç tane sunacağım.” Kral hemen yaşlı bir temizlikçi olan gri saçlı ve burnu benli Margaret ‘ i çağırttı. “Ona aşkından dolayı hizmet eder misin dürüst ş

1 Yorum
4.099 görüntü

delifırtına
11 Eylül , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

GÖNDEREN: KIZIN

neredeyim biliyor musun? yalnış bir dünyada doğru bir hayat sürmeye çalışmanın kederinde ve en kederli anımda bile içimi yaşama sevinciyle dolduran bir çocuk gülüşünde... /Melih Çoskun...

1 Yorum
4.377 görüntü

Radya
7 Eylül , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

KAÇSAM BIRAKIP SENDEN UZAK YOLLARA GİTSEM..

http://youtu.be/FFC8bdJv0PI bi damlacık aklım kalmıştı ta öte zamanlardan getirebildiğim hani yaprak üzerinde sabah çiyi bi damlacık hani gözucunda yaş bi damlacık

4 Yorum
2.406 görüntü

İNTERLOCK
7 Eylül , 2012 13 yıl

RA'NIN RUH SESİ

ZAMANIN ACILAŞTIRDIĞI KAVRUK BİR DİRENMEDİR HASRET

Heyyyy yazmayalı çok uzun zaman olmuş..Biraz başım dumanlı ama, idare edin artık.. Kısacık birkaç kelam edip gideceğim.. Bugün mutfakta yemek yapıyordum, tam o sıra dışarıdan hoş bir kadın kahkahası işittim..Güzeldi, gülümsedim.. Ama birazda kıskandım, içim burkuldu galiba.Çünkü en son ne zaman kahkaha attığımı bile hatırlayamadım. Neyse uzun lafın kısası.. Ben artık kahkaha atmayı özledim.. İşte öyle.. http://www.youtube.com/watch?v=FTWHDChQdGY Belki bir şarkının her s

3 Yorum
3.386 görüntü

Radya
6 Eylül , 2012 13 yıl

BAYRAMINIZI TEBRİK EDERİM

İYİ BAYRAMLAR

Tüm site sakinlerinin geçmiş bayramlarını kutlar esenlikler dilerim ... saygı ve muhabbetlerimle

1 Yorum
3.117 görüntü

secret_06
22 Ağustos , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

ŞİİR YAZMAK..

.. "diyordum ki eğer siz newspaper'i gazete ve scissors'u makas olarak biçimsel algılıyorsanız ne dada hakkında bir şey biliyorsunuz ve ne kendiniz hakkında fikriniz var" nehrin üzerindeki köprüden oltayı suya atarak balık tutmak gibi bir şey şiir yazmak belki önemsiz görünür bazılarına çok şeyi örtbas etmektedir oysa örneğin nedir geçersiz saymak istediğin? bir ölçülü biçim mi çektiği içinin? öyleyse onu konu al kendine önemse ama bu arada etkilerinden ayır içeriğini

0 Yorum
2.694 görüntü

İNTERLOCK
4 Ağustos , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

SAHİP; DİNLİYOR MUSUN BENİ?

.. "gün karışınca gecenin kanına unuturlar insanlar.." şimdi bu mu olmalıydı bunca saat ve herşeyi konuştuktan sonra son sözlerin sahip? gün ışıyor işte.. bi daha toparlıyorum dinlesen beni.. gönül ani bi itilim ile tersinir ya da bi kayıtım ile ve sanki bi köpeciğin sırnaşarak sevgi istemesi gibi rast gele yazar güneşin kaderini hem kesin ve hem geçişli bi tarzda müsvedde makyaj gereçlerini soğurarak sofrasından ve günün yataygözü çekilip gittiğinde rutin yolu

0 Yorum
2.930 görüntü

İNTERLOCK
2 Ağustos , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

PSYCHIC CITY

sürdürdüğüm rutin yaşam doppelganger bir şehir yaşamıydı umursamaksızın neler getireceğini sürekli duygularımı yaratıyor ve orada ruh-eşimi arıyordum proposal! haydi.. bitsin eski yaşantılar aşalım haydi.. yeni yaratılarda rastlaşalım haydi.. siz de gelin katılın davetimize haydi.. siz de gelin katılın şölenimize bu toplumsal bir ipnotik durum bütünüyle ironik bir yaşamdı ve her ufak şey bir giz taşıyordu vazgeçebilirdim.. ya da sürdürebilirdim.. proposal! canımsın sen..

0 Yorum
2.636 görüntü

İNTERLOCK
31 Temmuz , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

SOYUT BİLGİYE GEÇİŞ..

.. Yeni ve Üst Önerilere Açılmak: Bir ferd, kendi potansiyel enerjisinden dolayı mevcud olmayıp, bilâkis etrafındaki varlıkların potansiyel enerjisinden dolayı mevcuddur. Bu, varlığın, bizatihi mevcudiyet sahibi olmadığını icab ettirmez. Şunu icab ettirir ki, bu realite içerisinde, bu üç buutlu âlem içerisinde bütün varlıklar kendi benzerleri ve eşya ile bir bütünü oluşturmaktadırlar. Böyle olunca, bir varlığın iştirakte bulunduğu en az üç plân mevcuddur: Birinci plân: Kend

0 Yorum
2.962 görüntü

İNTERLOCK
30 Temmuz , 2012 13 yıl

İNTERLOCK's Blog

SAHİP İLE İKİ-NOKTALI KONUŞMALAR..

.. sahip! sahip; bi sahibi olduğu için sahip'tir.. öyle olmasaydı.. sahip olamazdı.. ve sahip olduğunun kanıtı; o'na bi sahip diye bağlananın olmasıdır.. o; o zaman sahiptir zaten.. ve sahipsiz de değildir.. sözünüz saptırmadır.. sahip:)) if so.. ringde karşı-güçler ile döğüşürken ben; masklı jakobenler ile tur atıyordun sen.. bahsini ettiğiniz; "beşm-i nare".. olmaktadır.. -ki mezhebsizlerin çığlıkları dinsizlerin çağrıları anlamına gelebilecektir kavram türküde o an

0 Yorum
3.004 görüntü

İNTERLOCK
26 Temmuz , 2012 13 yıl

Duyurular

Toplam Bloglar 973
Toplam Başlık 4.302

Sizce Kötü Doğmak Mümkün mü?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:011 gün

İnsanlık tarihi boyunca kendimize sorduğumuz en kadim ve en sarsıcı sorulardan biri budur: Bir insan "kötü" olarak mı doğar, yoksa kötülük sonradan öğrenilen, koşullarla şekillenen bir tercih midir? Antik Yunan trajedilerinden modern sinirbilim laboratuvarlarına kadar uzanan bu tartışma, bugün artık sadece felsefenin değil; genetiğin, psikolojinin ve sosyolojinin de merkezinde yer alıyor.
İşte "kötü doğmak" kavramını farklı perspektiflerden ele alan derinlemesine bir inceleme:
1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller
Modern bilim, davranışlarımızın bir kısmının biyolojik bir temel üzerine inşa edildiğini kabul eder. Özellikle MAOA geni (kamuoyunda bilinen adıyla "Savaşçı Geni") üzerine yapılan araştırmalar, bu genin belirli varyasyonlarına sahip bireylerin şiddet ve saldırganlığa daha yatkın olabileceğini göstermiştir.
Ancak burada kritik bir ayrım vardır: Bir genin varlığı, o davranışın mutlaka sergileneceği anlamına gelmez. Biyoloji bir kader değil, bir yatkınlıktır. Bir insanın beynindeki amigdala bölgesinin (duygusal tepkiler, özellikle korku ve öfke) aşırı aktif olması veya ön lobun (etik karar verme ve dürtü kontrolü) zayıf çalışması, o kişiyi empati yoksunluğuna veya dürtüselliğe itebilir. Bilim dünyası bu durumu "kötü doğmak" olarak değil, "nörobiyolojik risk faktörleri" olarak tanımlar.
2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu
"Kötü" olarak yaftaladığımız davranışların birçoğu, klinik psikolojide Antisosyal Kişilik Bozukluğu veya Psikopati ile ilişkilendirilir. Psikopatlar üzerine yapılan beyin taramaları, bu kişilerin başkalarının acısını hissetme (duygusal empati) yetisinden yoksun olduklarını ortaya koymaktadır.
Eğer bir birey, acı çekme veya suçluluk hissetme mekanizması olmadan doğmuşsa, bu onu "kötü" mü yapar? Yoksa bu sadece renk körü doğmak gibi ahlaki bir spektrumda "duygu körü" doğmak mıdır? Eğer kişi vicdan azabı çekme kapasitesine sahip değilse, ahlaki bir sorumluluktan söz edilebilir mi? Bu sorular, hukuk sistemimizin ve adalet anlayışımızın en zorlu sınavlarıdır.
3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü
John Locke’un ortaya attığı Tabula Rasa öğretisine göre, insan zihni doğduğunda boş bir levhadır ve her şey çevre tarafından yazılır. Sosyolojik bakış açısı, kötülüğün bir "tohum" değil, bir "ürün" olduğunu savunur.
Şiddet dolu bir ailede büyüyen, sevgi görmeyen veya hayatta kalmak için zalimleşmesi gereken bir çevrede yetişen birey, kötülüğü bir adaptasyon mekanizması olarak geliştirir. Bu perspektife göre, "kötü doğan" çocuk yoktur; "kötüleştirilen" ya da "ihmal edilen" çocuklar vardır.
4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı
Belki de en doğru yaklaşım, genetik ve çevreyi birbirinden ayırmamaktır. Epigenetik biliminin bize öğrettiği üzere; genler birer piyano tuşuysa, çevre de o tuşlara basan parmaklardır.
Örneğin, şiddete eğilimli bir genetik mirasa sahip bir çocuk, sevgi dolu ve huzurlu bir ortamda büyüdüğünde bu genler asla "aktifleşmeyebilir". Aksine, aynı genetik mirasa sahip olup çocuklukta istismara uğrayan birinde bu "kötülük" potansiyeli bir patlamaya dönüşebilir. Yani soru "Kötü mü doğarız?" değil, "İçimizdeki hangi potansiyeli uyandıracak bir dünyada yaşıyoruz?" sorusuna evrilir.
5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim
İnsan, sadece dürtülerinden ibaret bir varlık değildir. İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük fark, kendi biyolojisine ve geçmişine karşı "Hayır" diyebilme kapasitesidir.
Viktor Frankl’ın dediği gibi: "Etki ile tepki arasında bir boşluk vardır. O boşlukta tepkimizi seçme gücümüz yatar." Bir kişi empati yeteneği zayıf olarak doğmuş olabilir; ancak toplumun kurallarını öğrenmek, mantık yürütmek ve zarar vermemeyi seçmek yine de bireyin iradesindedir. Dolayısıyla, kötülük doğuştan gelen bir durum olsa bile, kötülüğün eyleme dökülmesi her zaman bir seçimdir.
Sonuç
"Kötü doğmak mümkün mü?" sorusuna verilecek en dürüst cevap; bir insanın zarar vermeye çok yüksek yatkınlıkla doğabileceği, ancak bunun onu kaçınılmaz olarak kötü bir insan yapmayacağıdır. Kötülük, tek bir genin veya tek bir travmanın sonucu değildir; biyolojik bir altyapının, çevresel tetikleyicilerin ve nihayetinde bireysel seçimlerin karmaşık bir bileşimidir. Belki de asıl mucize, bunca karanlık potansiyele ve zorlu yaşam koşullarına rağmen, insanlığın büyük çoğunluğunun "iyi" kalmayı ve empati kurmayı seçmesidir.
Küçükken Benim Kendime Ait Hiç Odam veya Yatağım Olmadı - Hep Kanepelerde Uyudum

Admin · Gönderi tarihi: Dün 02:001 gün
Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk
Çocukluk, insanın kendi dünyasını inşa etmeye başladığı, "ben" ve "benim" kavramlarının temellerinin atıldığı bir dönemdir. Çoğu çocuk için bu temel, kapısını kapatabildiği bir oda, örtüsünün desenini seçtiği bir yatak veya oyuncaklarını dizebildiği bir köşe ile somutlaşır. Ancak bazıları için çocukluk, evin ortak alanlarında, her sabah toplanması gereken geçici bir "yer" demektir. "Küçükken kendime ait hiç odam veya yatağım olmadı; hep kanepelerde uyudum" cümlesi, sadece bir fiziksel eksikliği değil, aynı zamanda erken yaşta gelişen bir adaptasyon ve fedakarlık hikayesini anlatır.
Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi
Evin oturma odasındaki bir kanepede uyumak, çocuğun hayatın merkezinde ama aynı zamanda kıyısında olması demektir. Kanepe, gündüzleri misafirlerin ağırlandığı, televizyonun izlendiği, çayların içildiği kamusal bir alandır. Gece olduğunda ise bir çocuğun sığınağına dönüşür. Bu durum, çocuğun zihninde "geçicilik" kavramını kalıcı bir yapı haline getirir.
Kendi odası olan bir çocuk için kapı, dış dünyaya çekilen bir sınırdır. Kanepe çocuğu içinse sınır yoktur; o, evin her an değişebilen dinamiklerine tabidir. Misafir geç gittiğinde uyku saati ertelenir, sabah erken kalkan bir aile üyesiyle mahremiyet sona erer. Bu durum, bireyin ileriki yaşlarda kendi sınırlarını çizmekte zorlanmasına veya tam tersine, sınırlarına aşırı derecede korumacı yaklaşmasına neden olabilir.
Aidiyetin Eşyadan Arınması
Bir odanın yokluğu, "eşya ile kurulan bağın" da farklılaşması anlamına gelir. Yatağının altındaki kutularda hazineler saklayamayan, duvarına sevdiği bir posteri asma lüksü olmayan çocuk, aidiyeti nesnelerde değil, zihninde aramaya başlar. Bu durum, kişide güçlü bir hayal gücü ve içsel bir dünya geliştirir. Dış dünyada kendine ait bir m² alanı olmayan çocuk, gökyüzünü, okuduğu kitapları veya kurduğu hayalleri kendi "odası" yapar.
Ancak bu durumun getirdiği bir ağırlık da vardır: Emanet hissi. Her sabah çarşafını katlayıp kanepenin altına saklamak, o evin sahibi gibi değil de, bir "ziyaretçisi" gibi hissetmesine yol açabilir. Bu "emanet" hissi, yetişkinlikte ev sahibi olma isteğini veya bir mekana kök salma ihtiyacını kamçılayan en büyük motivasyon haline gelebilir.
Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma
Kanepede uyuyan çocuk, genellikle ailenin ekonomik veya mekansal kısıtlılıklarının en yakın şahididir. Kendi konforundan feragat etmek zorunda kalmak, ona erken yaşta bir "fedakarlık bilinci" yükler. O, evin düzenini bozmamak adına sessizleşen, sabahları görünmez olan ve kendi alanını yaratmak yerine var olan alana uyum sağlayan kişidir.
Bu durum, muazzam bir uyum yeteneği kazandırsa da, bireyin kendi ihtiyaçlarını başkalarınınkilerin arkasına itme eğilimini de beraberinde getirebilir. "Benim için fark etmez," cümlesi, aslında yıllar önce kanepenin sert yastığına alışmış o çocuğun yankısıdır.
Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler
Yıllar geçip o kanepeler geride kaldığında, bu deneyimden iki farklı karakter doğabilir:
Mekan Tutkunu: Kendi evini ve odasını bir kale gibi inşa eden, her detaya titizlenen, aidiyetini fiziksel konforla taçlandıran kişi.
Dünya Vatandaşı: Hiçbir yere tam ait hissetmediği için her yere uyum sağlayabilen, minimal yaşayan ve "ev" kavramını kendi içinde taşıyan gezgin ruh.
Sonuç olarak, çocukken bir odanın veya yatağın olmaması, bir eksiklik gibi görünse de aslında dayanıklılığın (resilience) en saf formudur. O kanepelerde uyuyan çocuklar, hayatın sert zeminlerine karşı bağışıklık kazanarak büyürler. Onlar için "ev", dört duvardan ziyade, insanın kendi içinde kurduğu o huzurlu ve kimsenin müdahale edemediği görünmez odadır.
Not: Bu makale, mahremiyet ve mülkiyet kavramlarının çocuk gelişimi üzerindeki etkilerini bir yaşam öyküsü perspektifiyle ele almıştır. Her ne kadar fiziksel imkanlar kısıtlı olsa da, sevgi dolu bir aile iklimi, kanepeleri dünyanın en güvenli limanına dönüştürebilir.
"Yüreğinin götürdüğü yere git yada gittiğin yere yüreğini de götür"

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:581 gün
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı
Hayat, çoğu zaman rasyonel kararlar ile duygusal arzuların çatıştığı, mantık çerçeveleri ile kalp atışlarının ritmi arasında denge kurmaya çalıştığımız uzun bir yolculuktur. Bu yolculuğun en kadim rehberlerinden biri olan "Yüreğinin götürdüğü yere git" öğretisi, bireyin kendi hakikatine sadık kalmasını öğütlerken; "Gittiğin yere yüreğini de götür" prensibi, gidilen yerin veya yapılan işin ötesinde, o eyleme yüklenen anlamın ve tutkunun önemini vurgular. Bu iki yaklaşım, aslında birbirini dışlayan değil, bir insanı "tam" kılan bütünsel bir yaşam felsefesinin iki farklı cephesidir.
1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek
Modern dünya, bizi sürekli olarak "başarı", "statü" ve "güvenlik" gibi dışsal parametrelerle tanımlamaya çalışır. Ancak insanın en derin huzuru, dış dünyanın beklentileriyle değil, kendi iç sesiyle uyumlandığı anlarda gizlidir.
Otantik Yaşam: Yüreğinin sesini dinlemek, toplumun veya başkalarının bizim için çizdiği rotalardan sapma cesareti göstermektir. Bu, bir bencillik değil, bireyin kendi yeteneklerini ve varoluş amacını keşfetme sürecidir.
Sezginin Gücü: Akıl verilerle çalışırken, yürek sezgilerle yol alır. Bazen mantıklı görünen bir seçenek içimizi daraltırken, riskli görünen bir yol bize tarif edilemez bir heyecan verebilir. İşte o heyecan, ruhun "doğru yerdesin" deme biçimidir.
2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek
Bazen şartlar, her zaman istediğimiz rotada ilerlememize izin vermez. Yaşamın sorumlulukları, ekonomik gereklilikler veya beklenmedik dönemeçler bizi hiç planlamadığımız duraklara savurabilir. İşte bu noktada devreye ikinci düstur girer: Nerede olursan ol, orada tüm varlığınla bulun.
Tutku ve Adanmışlık: Bir işi sadece yapmış olmak için yapmak ile o işe "yüreğini koyarak" yapmak arasında derin bir nitelik farkı vardır. En basit gündelik görevlerden en karmaşık projelere kadar, içine sevgi ve dikkat katılan her eylem, bir sanat eserine dönüşür.
An’da Olmak: Gittiği yere yüreğini götürmeyen insan, bedenen orada olsa da ruhen başka yerlerin özlemiyle yaşar. Bu bölünmüşlük hali, hem mutsuzluğu hem de verimsizliği beraberinde getirir. Oysa bulunduğumuz yere yüreğimizi sunduğumuzda, o anı ve mekanı güzelleştirme gücünü kendimizde buluruz.
3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan
Bu iki kavram birleştiğinde, karşımıza "yaşamı bir bütün olarak kucaklayan" insan profili çıkar. İdeal senaryoda, yüreğimizin bizi götürdüğü yere gideriz ve oraya vardığımızda tüm tutkumuzla orada bulunuruz. Ancak hayat her zaman bu kadar doğrusal akmaz.
Gerçek bilgelik;
Kendi yolunu seçme cesaretini göstermek (Yüreğinin peşinden gitmek),
Ve seçtiğin –ya da seçmek zorunda kaldığın– yolu sevgiyle onurlandırmaktır (Yüreğini oraya götürmek).
Sonuç: Yolculuğun Kalbi
Yaşam bir varış noktası değil, bir süreçtir. Eğer attığınız her adımda kalbinizin ritmini duyabiliyorsanız, rotanızın neresi olduğundan bağımsız olarak doğru yoldasınız demektir.
Unutmamak gerekir ki; yüreksiz gidilen yollar ne kadar parlak olursa olsun karanlıktır; yürekle gidilen yollar ise ne kadar çetin olursa olsun, kendi ışığını içinde taşır. Kendi sesinize kulak verin, ancak vardığınız her durakta da ruhunuzdan bir iz bırakmayı ihmal etmeyin. Çünkü hayat, sadece yaşandığı için değil, içine "yürek" katıldığı için değerlidir.
Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:571 gün
Günümüzün dijital dünyasında, "Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?" sorusu artık sadece bir alışkanlık sorgulaması değil, aynı zamanda fiziksel ve zihinsel sağlığımızı doğrudan ilgilendiren kritik bir gösterge haline geldi. İş hayatından eğlenceye, eğitimden sosyal ilişkilere kadar her şeyin ekranlara taşındığı bu dönemde, ekran süresi yönetimi modern insanın en büyük meydan okumalarından biridir.
İşte bu konuyu derinlemesine ele alan kapsamlı bir inceleme:
Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi
1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık
Bilgisayar başında geçirilen kontrolsüz saatler, vücudumuzda "sedanter" (hareketsiz) yaşam tarzının olumsuz etkilerini biriktirir. Uzun süre aynı pozisyonda kalmak, sadece bel ve boyun ağrılarına yol açmaz; aynı zamanda metabolizma hızının düşmesine ve dolaşım sistemi sorunlarına zemin hazırlar.
Göz Yorgunluğu ve Dijital Görme Sendromu: Saatlerce ekrana bakmak, göz kırpma sayısını azaltarak göz kuruluğuna ve netlik kaybına neden olur.
Postür Bozuklukları: "Mouse omzu" veya "metin boynu" gibi modern terimler, yanlış ergonomiyle birleşen uzun mesai saatlerinin bir sonucudur.
2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı
Sürekli bildirimlerin, e-postaların ve sosyal medya sekmelerinin açık olduğu bir bilgisayar kullanımı, beynimizi sürekli bir "bağlam değiştirme" (context switching) moduna sokar. Araştırmalar, bir görevden diğerine her geçişte beynin odaklanma yeteneğinin zayıfladığını göstermektedir.
Bilgisayar başında geçirilen zamanın kalitesi, süresinden daha önemlidir. Eğer 8 saatlik bir çalışma gününün yarısı sosyal medya akışlarında kaybolarak geçiyorsa, bu durum zihinsel yorgunluğu artırırken üretkenliği minimize eder.
3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık
Paradoksal bir şekilde, bilgisayar başında başkalarıyla "bağlantıda" kalarak geçirdiğimiz süre arttıkça, gerçek dünyadaki sosyal bağlarımız zayıflayabilir. Ekran başında geçen zamanın bir kısmı toplumsal bir izolasyona dönüşebilir. Özellikle akşam saatlerinde mavi ışığa maruz kalmak, uyku hormonu olan melatonin salgılanmasını baskılayarak uyku kalitesini düşürür ve bu da ertesi günün kaygı seviyesini artırır.
4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler
Bilgisayarı hayatımızdan çıkarmak imkansız olsa da, onu yönetmek bizim elimizdedir. İşte daha sağlıklı bir denge için uygulanabilecek adımlar:
20-20-20 Kuralı: Her 20 dakikada bir, 20 fit (yaklaşık 6 metre) uzağa, en az 20 saniye boyunca bakarak gözlerinizi dinlendirin.
Dijital Detoks Aralıkları: Günün belirli saatlerini (örneğin yemek vakitleri veya uykudan bir saat öncesi) tamamen ekransız alanlar olarak belirleyin.
Ergonomi Yatırımı: Doğru yükseklikte bir monitör ve bel destekli bir sandalye, fiziksel hasarı minimize etmede en büyük yardımcınızdır.
Analog Molalar: Not alırken bazen kağıt kalem kullanmak veya toplantıları mümkünse yürüyüş yaparak sesli gerçekleştirmek, ekran yorgunluğunu kıracaktır.
Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat
Bilgisayar başında geçirdiğimiz zaman, hayatımızı kolaylaştıran bir araç olmalı, hayatımızın kendisi değil. Önemli olan kaç saat harcadığımızdan ziyade, bu sürenin ne kadarının gerçekten katma değer yarattığı ve ne kadarının bizi gerçeklikten kopardığıdır. Ekranı kapattığınızda hissettiğiniz o dinginlik, aslında beyninizin ihtiyaç duyduğu asıl yakıttır.
Unutmayın; en iyi çözünürlük, bilgisayar ekranında değil, pencereden dışarı baktığınızda gördüğünüz gerçek dünyadadır.
Soru şu: İyi insan olmak için bir tanrıya ihtiyacımız var mı?

Admin · Gönderi tarihi: Dün 01:541 gün
İyi İnsan Olmak İçin Bir Tanrıya İhtiyacımız Var mı?
İnsanlık tarihi boyunca ahlak ve inanç, ayrılmaz bir ikili gibi görülmüştür. Birçok toplumda "iyi insan" tanımı, dindar olmakla eşdeğer tutulmuş; ahlaki değerlerin kaynağı doğrudan ilahi bir otoriteye dayandırılmıştır. Ancak modern dünyada, sekülerleşmenin artması ve felsefi düşüncenin derinleşmesiyle birlikte şu soru daha yüksek sesle sorulmaya başlanmıştır: Erdemli bir yaşam sürmek için bir yaratıcıya inanmak şart mıdır?
Bu sorunun cevabı, ahlakın kaynağını nerede aradığımıza göre şekillenmektedir.
Ahlakın Kaynağı: İlahi Emir mi, Akıl mı?
Geleneksel görüşe göre ahlak, Tanrı tarafından konulmuş değişmez kurallar bütünüdür. Bu perspektifte, eğer bir yaratıcı yoksa, "iyi" ve "kötü" kavramları sadece kişisel tercihlerden ibaret kalır. Dostoyevski’nin ünlü Karamazov Kardeşler romanında geçen "Tanrı yoksa, her şey mübahtır" sözü, bu korkuyu özetler. Bu görüşe göre, insanın bencil arzularını dizginlemesi için mutlak bir denetleyiciye ve ölümden sonraki bir ödül-ceza mekanizmasına ihtiyacı vardır.
Öte yandan, seküler etik savunucuları ahlakın biyolojik ve toplumsal bir evrimin sonucu olduğunu savunur. İnsan, sosyal bir canlıdır. Hayatta kalmak ve huzur içinde yaşamak için yardımlaşma, dürüstlük ve adalet gibi kavramlar "işlevsel" zorunluluklardır. Yani ahlak, gökten inen bir talimatnameden ziyade, insanın bir arada yaşama sanatının bir ürünüdür.
İnançsız Bir Ahlak Mümkün mü?
Bugün dünyada hiçbir dine mensup olmayıp, son derece yüksek ahlaki standartlara sahip milyonlarca insan yaşamaktadır. Bu durum, "iyi insan" olmanın inançtan bağımsız bir zemin üzerinde yükselebileceğinin en somut kanıtıdır. Seküler ahlakın dayandığı temel sütunlar şunlardır:
Empati Yeteneği: "Sana yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapma" ilkesi, hiçbir kutsal metne ihtiyaç duymadan, sadece empati kurarak ulaşılabilecek evrensel bir doğrudur.
Mantık ve Rasyonalite: Yalan söylemenin toplumsal güveni zedelediğini anlamak için ilahi bir yasak gerekmez; mantık, dürüstlüğün sürdürülebilir bir toplum için şart olduğunu söyler.
Vicdan: İnsanın içindeki "doğruyu yapma" dürtüsü, evrimsel süreçte toplumsal uyumu sağlamak adına gelişmiş psikolojik bir mekanizma olarak görülebilir.
Gerçek Erdem: Korku mu, Gönüllülük mü?
Felsefi bir açıdan bakıldığında, bir insanın sadece "cehennem korkusu" veya "cennet arzusu" ile iyilik yapması, o iyiliğin ahlaki değerini tartışmaya açar. Eğer bir kişi, bir otorite tarafından cezalandırılmayacağını bilseydi kötülük yapacak idiyse, o kişi gerçekten "iyi" midir, yoksa sadece "itaatkar" mıdır?
Gerçek erdem, dışarıdan bir zorlama veya ödül beklentisi olmaksızın, iyiliği sadece "iyi olduğu için" tercih etmektir. Bu bağlamda, bir yaratıcıya inanmayan birinin yaptığı iyilik, hiçbir metafizik çıkar gözetmediği için saf bir ahlaki eylem olarak nitelendirilebilir.
Sonuç
"İyi insan olmak için bir Tanrı’ya ihtiyaç var mı?" sorusunun cevabı, kişinin iyiliği nasıl tanımladığına bağlıdır. Eğer iyilik, sadece ilahi emirlere uymaksa, cevap evettir. Ancak iyilik; adalet, merhamet, dürüstlük ve başkalarının haklarına saygı duymaksa, bu değerlere ulaşmak için inanç bir yol olabilse de tek yol değildir.
Sonuç olarak; din, birçok insan için güçlü bir ahlaki pusula görevi görse de, insanlık vicdanı, aklı ve empati yeteneği, bir Tanrı inancı olsun ya da olmasın, doğru yolu bulmak için yeterli donanıma sahiptir. Önemli olan, iyiliğin kaynağının ne olduğu değil, o iyiliğin hayata nasıl yansıdığıdır.

1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller

2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu

3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü

4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı

5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim

Sonuç

Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk

Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi

Aidiyetin Eşyadan Arınması

Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma

Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı

1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek

2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek

3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan

Sonuç: Yolculuğun Kalbi

Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi

1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık

2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı

3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık

4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler

Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat

İyi İnsan Olmak İçin Bir Tanrıya İhtiyacımız Var mı?

Ahlakın Kaynağı: İlahi Emir mi, Akıl mı?

İnançsız Bir Ahlak Mümkün mü?

Gerçek Erdem: Korku mu, Gönüllülük mü?

Sonuç

Önemli Bilgiler

Tarayıcı push bildirimlerini yapılandırın

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)