Bloglar

Seni özlemem için bana fırsat verir misin lütfen?

Karmaşık bir iş bu, hiç beklenmedik dönüşler, düşüşler, çıkışlar içeriyor. Neden öyle olduğunu anlamadığınız bir çok olayı yaşıyorsunuz, belki de anlamamak için çaba sarf ediyorsunuz kim bilebilir. Sonuçta birlikteliğiniz devam ediyor ve çok mutlu hissediyorsunuz. Birden üstünüzdeki ilginin bıkkınlığını yaşıyorsunuz. Yaşadığınız bıkkınlık, anlatılmaz bir hal alıyor. Öyle ki baktığınız her yerde o ilgiyi görüyorsunuz. O gün geliyor: yatağa yaklaşırken onun vücudunun çok kıvrak bir yılan

12 Yorum
16.224 görüntü

Admin
19 Mart , 2012 14 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok?

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok? Haklısınız, bu durum gerçekten absürt bir komedi unsuru haline gelebiliyor. İzleyici olarak o karakterin uzmanlık alanını bildiğimizde, sırf senaryo ilerlesin diye yapılan "mantık hataları veya görmezlikten gelmeleri" ya da "cehalet anları" göze çok batıyor. Dizilerdeki profesyonellerin "bilmemezlikten gelme" hallerindeki en komik klişelerden bazıları şunlar: Bilişim Uzmanları: Dünyanın en iyi

0 Yorum
594 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
11 ŞubatŞub 11

Admin Blog (Günlüğü)

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!"

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!" Elektrikli araç devrimi artık bir gelecek projeksiyonu olmaktan çıkıp, otomotiv dünyasının ana ekseni haline geldi. Eğer bugün yeni bir araç almayı düşünüyorsanız, tercihinizi elektrikli bir modelden yana kullanmanız için rasyonel, ekonomik ve çevresel pek çok neden bulunuyor. İşte yeni bir araç alırken neden elektrikli bir modeli seçmeniz gerektiğine dair kapsamlı bir değerlendirme: 1

16 Yorum
843 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
13 NisanNis 13

Admin Blog (Günlüğü)

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah!

Kutsal Direksiyon Haklılığı: Kendine Mübah, Başkasına Günah! Trafikteki Görünmez Ayna: Çifte Standartlar ve Direksiyon Başındaki "Haklılık" İllüzyonu Modern şehir yaşamının en büyük stres kaynaklarından biri olan trafik, aslında insan psikolojisinin en ham ve filtrelisiz halini sergilediği devasa bir laboratuvardır. Direksiyon başına geçen bireyin, kapalı bir metal kutunun verdiği güven hissiyle birlikte büründüğü "dokunulmazlık" zırhı, toplumsal yaşamdaki etik değerlerin hızla aşınmasına neden

1 Yorum
280 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
5 NisanNis 5

Admin Blog (Günlüğü)

TEK BİR BABAN VAR

TEK BİR BABAN VAR 5 yaşında - Baba, sen benim kahramanımsın. 12 yaşında - Baba, çok katısın. 16 yaşında - Babam çok eski kafalı. 18 yaşında - Kendi başıma yaşamak için sabırsızlanıyorum. 25 yaşında - Baba, haklıymışsın. 30 yaşında - Keşke babamla daha fazla zaman geçirebilseydim. 50 yaşında - Babamı kaybetmek istemiyorum. 70 yaşında - Babamın yanımda olması için her şeyden vazgeçerdim. Tek bir baban var. Hayattayken değerini bil.

0 Yorum
418 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
26 Kasım , 2025 Kas 26

deniz_kizi's Blog

Yüreğime Dökülen Yapraklar

İçimdeki karmaşıklığı en güzel simgeleyen mevsimdi sonbahar. Birbirimize ne kadar da çok benziyorduk onunla. Kışı bekleyen bulutlar, bulutların ardından yaprakları peşinden sürükleyen bir rüzgâr… Kışı bekleyen bulutlara ve sürükleyici rüzgâra meydan okuyan bir güneş. Ve ansızın güneşin yenilgisini dile getiren bir yağmur… Bu sabah yine rüzgâra yenik düşmüştü güneş. İzin vermiyordu bulutlar, yer yoktu adeta güneşe. Güçsüz yaprakları dallarından koparıp alıp götürüyordu. Rüzgâr

14 Yorum
6.929 görüntü

deniz_kizi
1 Kasım , 2008 17 yıl

DerinMavi'nin Blogu

Yağmurun Küçük Elleri

Sarı yazdan güzel bir gün.Yine her zamanki gibi saatten önce uyanmış,güne başlamanın öncesindeki son 10-15 dakikanın keyfini uyanık geçirmek, dinginliğin tadına varmak istiyorum.Yatağımda bir o yana bir bu yana yuvarlanıyorum. İş yerinin kapılarını açmış,tavşan kanı çayımı demlemiş,fırından yeni çıkmış sıcacık çıtır simit,tulum peyniri ,bahçemin domatesi ,yeşil biberi ve salatalığı eşliğinde günlük gazetelerimi okumaya başlamıştım bile. Bu benim yaz boyu yaşadığım rutinle

7 Yorum
1.517 görüntü

DeepBlue
1 Kasım , 2008 17 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Genişlik Kavramı

Ne kadar geniş olabiliriz veya olmalıyız? Olayları basitemi indirgemeliyiz veya olduğundan daha kompleks halemi getirmeliyiz? Nasıl karşılamalıyız? Nasıl düşünmeliyiz? Neden? Niçin? sorularına ihtiyacımız var mı? veya ihtiyacımız varsa nasıl bir ayar vermeliyiz veya kendi içindeki dengeyi nasıl yakalamalıyız? Uzun mu olmalı? yoksa kısa mı? Sahip mi çıkmalıyız? yoksa öylesine görmemezlikten mi gelmeliyiz? dikkat ederseniz soru işaretleri çoğaldıkça çoğalıyor..! Öylesine söylenmiş, öylesine y

11 Yorum
2.824 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
1 Kasım , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

Bilgisayar(insan) Ayrıntısı

imkansız bir sürükleme yapmaya calısıyorsunuz...böyle bir uyarı aldıgımı hatırlıyorum belkide hayal görmüşümdür.. bilgisayarların uyarılarını hep sevmişimdir..kesin ve net karsılık verirler size.. anladıklarını hic eveleyip gevelemeden direk söylerler.Peki insan hayatını yaşarken hangi imkansızlıkları kendi beraberinde sürüklemek icin ısrar ediyor? bir bilgisayardan aldıgım ilk uyarı mesajı aynen söyleydi..: -bad command or file name kötü komut yada dosya adı.. sanki bir hayat felsefesi gib

4 Yorum
1.463 görüntü

LostsouL
31 Ekim , 2008 17 yıl

rina's Blog

HAYATIM BEN....HAYAT.....

Karanlığın içinde kendimi gördüm..... Herkesin gördüğü kadar..... Ama bir farkım var..... Karanlığın içinden çıkan ışığım ben.... Işık ....... Zenginliğide bilirim....Fakirliğide..... Tepeye çıkmanın nasıl birşey olduğunu...... Tepeden düşmenin nasıl bir duygu olduğunu da..... Aşksız yaşamanın ne olduğunu..... Doya doya aşkı yaşamanın ne demek olduğunu da..... Sevgiyide gördüm... En acısından ihanetide.... Aldatılan bir kadının nasıl acı çektiğinid

7 Yorum
950 görüntü

rina
31 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

talihsizlik ayrıntısı...

sıradan gunluk hayatımızda basımıza gelebilecek talihsizlikler... neler olabilir? mesela otobüsü kacırdınız..taksiye binmeyi dusunuyorsunuz..ama otobus beklerken onlarca taksi geciti halde siz bu kararı aldıgnız halde taksi gelmiyor.. taksi bekliyorsunuz bir taksi geliyor bindiginiz anda siz binerken bekledigniz otobus gecip gidiyor yanınızdan.. düzenli olarak piyango alıyor yada loto oynuyorsunuz.. belkide haftada bir defa ama sürekli.. hicbirsey cıkmıyor.. amorti bile tutturamıyorsunuz..

0 Yorum
856 görüntü

LostsouL
29 Ekim , 2008 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

TEKRAR ÇİÇEK AÇARIM...

Siz üzüldüğünüzde neler hissedersiniz? Ben önce kalbimde derin bir acı hissederim. Sonra,ağlarım ağlarım ağlarım Ve birden dururum,pili bitmiş bebek gibi. Gözlerim boşluğa bakar artık. Damarlarımda ki kan akmaz olur Kalbim donar Kış soğuğunda dışarıda kafesiyle unutulmuş bülbül gibi, Ötmez olur,atmaz olur artık. Bu iyi belki de... Çünkü acıyı hissetmez olurum. Çiçekleri solmuş,yaprakları dökülmüş Kupkuru bir dalımdır şimdi. Sonra, Sonra ik

25 Yorum
3.829 görüntü

Radya
29 Ekim , 2008 17 yıl

made in turkey!'s Blog

eRbAy'A...:)

GÜZ YANGINI Güz yangını vurdu kaybolduk rüzgârlarda Yanık bir türkü gibi dolaştık yüreklerde Sen benim hayallerim düşlerimsin Sen benim sımsıcak gülüşlerimsin Sen benim çocuksu sevinçlerimsin Sen benim zamansız gidişimsin Bende olan ne varsa savurdum senden yana Yol oldum sevdamıza varamadım ne fayda Sen benim dilimde türkülerimsin Sen benim güneşim kor ateşimsin Sen benim sürgünde memleketimsin Sen benim dinmeyen hasretimsin

0 Yorum
1.316 görüntü

made in turkey!
28 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

istanbul ayrıntısı-1

tekirdag sanki istanbulun abartılarını alınmıs halidir. istanbulda dogdum buyudum.. bir istanbullu değilseniz bunun nasıl birsey oldugunu anlamak zordur. mesela istanbulda binlerce dernek vardır.. türkiyedeki hatta dunyanın cesitli yerlerine mensup yada oarala ait olan insanlar dayanısma dernegi kurarlar ama dünyanın hicbiryerinde istanbullular dayanısma derneği diye birsey yoktur yanılıyormuyum? ben gezdigim anadoludaki sehirlerin hicbirinde görmedim avrupada yasayan arkdaslar boyle bir dernek

0 Yorum
742 görüntü

LostsouL
27 Ekim , 2008 17 yıl

şeb-i yelda...

Beşibiryerde

ßeşibiryerdeleri bilmeyen yoktur herhalde değil mi? Evet evet tam da aklınıza ilk gelen beşibiryerdeler benim size bahsettiklerim, yani 12 eylül darbecileri Kenan Evren, Nurettin Ersin, Tahsin Şahinkaya, Nejat Tümer ve Sedat Celasun olan beşibiryerdeler deeeeeeğiiiillllll, tabii ki de onlar gelmedi aklınıza biliyorum, benim bahsettiğim 5 tane Cumhuriyet altınından oluşan ve bir kırmızı kurdeleye geçirilip, düğünlerde gelinlerin boynuna takılan karizmatik beşibiryerdeler... Peki nedir ba

24 Yorum
4.333 görüntü

gloria
27 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

Tekirdağ yolu ayrıntısı...

yarım satte bir minubus kalkardı tekirdağa.. ve yol en iyi ihtimalle 50 dakika sürerdi.. alabildigine tarla manzaralı dümduz ovaların arasında uzanan gidiş geliş birer şeritli yoldan ibaretti yolculuk.. ve genelde o 25 kişilik minibus dolardı.. merkezden biraz uzaga gidince binenler ayakta kalırdı.. cogu zamanda bizler genc olarak ayaga kalkıp birilerine yer verirdk.. sigara icmek yaskatı belki ama en zevkli sigarada o araclarda icilirdi.. muavin icerken bunu hissedebilirdiniz.. yol boyunca onl

1 Yorum
1.241 görüntü

LostsouL
26 Ekim , 2008 17 yıl

rina's Blog

BİR YILDIZ KAYDI......

Bir zamanlar ne kadar çok gökyüzüne bakardım..... Her yıldız kaydığında içimden dilek tutar ve dileğimin olmasını sabırla beklerdim...... Ama hiç bir dileğim olmadı..... Sadece onları izlerken dilimden düşürmediğim ve benim şarkım diye adlandırdığım ..... Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar Yeryüzünde sizin kadar yalnızım Bir haykırsam belki duyulur sesim Ben yalnızım,ben yalnızım yalnızım... Hatırlarmısınız böyle devam eder gider....şarkı bitince yalnız insanla

11 Yorum
2.081 görüntü

rina
26 Ekim , 2008 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

DÜŞÜME DÜŞTÜ YÜZÜN...

Büyük bir iç burkuntusu ve yürek acısıyla açtım bu sabah gözlerimi.Sıkça gördüğüm uzun metrajlı rüyalardan yanlızca biri belki. Birbirini tutmayan parça parça flu sahneler bütünü.Bu sahnelerin her birinde net olan tek birşey vardı o da her sahnede bana eşlik eden erkek. Arkamı döndüğümde arkamda gördüğüm,bir bar taburesinde otururken sağıma baktığımda, yanımda oturur bulduğum.Konuşmayan, sadece takip eden ve boş gözlerle bakan... Hiç yüksek bir yerden tüm şehrin 5 dakikada karla kaplanı

3 Yorum
1.154 görüntü

Radya
26 Ekim , 2008 17 yıl

Şehr-i Hüzün

hüzünlerim..

Benim hüzünlerim vardır,yüreğimin en kuytu yerinde sakladığım güneş görmez kimse bilmez onları.. Bir annenin çocuğuna gösterdiği şefkat gibi besleyip büyütürüm,an gelir bana sormadan müsademi almadan çıkıverirler o kuytu yerlerinden tüm benliğimi kaplarlar ama en çokta gözlerimi. Benim hüzünlerim vardır,hepsinin ayrı bir adı ayrı bir anlamı var bir bilseniz nasıl acıtırlar içimi ama olsun çünkü hepsinde öyle derin hikayeler saklıdır ki.. Ben mevsimlerden en çok sonbaharı sevdim,çünkü hüzün ko

6 Yorum
1.063 görüntü

suheda_
25 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

ilkokul ayrıntısı-1

ilkokul hayatım acaipti benim.. 5 senenin bazı dönemlerinde sabahcıydım ki en cok bunu severdim bazı dönemerinde ise öglenciydim.. gunun oyun oynananacak en güzel saatlerini okulda gecermek gibi kötü birseydi bu... toplam bes dersimiz vardı bir gunde.. ve aralarda on bes dakika teneffus yapıyorduk... ne cok sey yapardık o onbes dakikalarda..simdi ise bir sigara bile icemiyor insan... belkide kücük bir cocuk oldugumuz icin zaman bize büyük geliyordu.. simdi ise hicbir zaman aralıgına sıgmıyoruz.

0 Yorum
570 görüntü

LostsouL
24 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

ayrıntı...

ayrıntının ayrıntısı olurmu... insan nasıl bir ayrıntıyı yazabilir..bir ucundan anıyı yakalarsınız..ve sonra sadece onu tek cümlede kullanırsınız.. sonra o cümledeki bir kelimeyi alır baska bir cumle kurarsınız.. mesela kaldırım taşları gibi... sarı ve beyaz renge boyarlardı karayolları calısanları.. bir el arabasına sarı kirecten boya koyarlardı digerine beyaz.. önce sarı arabayla bir sokagı boydan boya gezerlerdi.. her defasında bir tası bos bırakıp digerini boyayarak.. sonra beyaz kirec boya

0 Yorum
701 görüntü

LostsouL
23 Ekim , 2008 17 yıl

RA'NIN RUH SESİ

PAHALI KADIN

Aşk, iki kişilik bir oyunmuş, Ve kaçan balık, Büyük olurmuş, duydum. Ama ben hep, Kalbimin sesine uydum. Bu yüzden Aptala çıktı adım, Haklısın! Pahalı kadın, olamadım... Her damla sevgiye, vererek emek, Nelere dayandı Bilsen bu yürek!.. Sevende naz, olmaz diyerek, Gönlümü ortaya koydum, Bu yüzden Aptala çıktı adım, Haklısın!.. Pahalı kadın, olamadım... Ne tek taş yüzük, bekledim yardan, Ne de, etkilendim vardan. Kimseye, bakmadım yukarıdan! Turistik ote

1 Yorum
924 görüntü

Radya
23 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

duman ayrıntısı...

sigara dedinde aklıma geldi... genelde eski esyalar satan bir emanetci vardı.. hala varmı bilmiyorum.. adamın milattan kalma faks makinasını tamir etmek icin gtmiştim.. arızanın yazılı oldugu formu okuyunca o arızanın düzelmeyecegini daha dogrusu artık makinanın miladını doldurdugunu bu yuzden o arızayı yaptıgını biliyordum.. ama iş iştir.. biraz arasamda adresi buldum ve gittim. kapının agzına kadar dolu bir dükkandı.. ve icerdeki her esyanın üzerinde toz vardı.. kapıdan iceri girip bir iki

1 Yorum
729 görüntü

LostsouL
22 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

gözlük ayrıntısı

25 yıl önce takmıstım ben.. sadece 1 sene falan.. oda dinlendirici dediklerinden.. 0,75 sanırım derecesi buydu.. gozlerini dinlendirir demişti doktor.. işin ilginci ben ne zaman gözlükleri taksam basım agrırdı gözlukcuye gittigimizi anımsıyorum.. cerceve secmemi istemişlerdi.. ince sarı yani altın rengi cerceveli olanı secmiştim ben.. kardesimede siyah cerceveli olanı almıstık.. oysa kardesim sarısın ben esmerdim:p kullanıslı bişi değildi gozluk..mesela kosarken cıkartmak zorundasın, top oyn

0 Yorum
627 görüntü

LostsouL
21 Ekim , 2008 17 yıl

KiRaZ's Blog

^^yaLnızLık^^

beLkide sabah qözLerini açtığında yanında kimseyi buLamamak yaLnızLık beLkide sıcak bir qülümseyiş aramak yaLnızLık beLkide kucak doLusu sevqi beLki kocaman sevqi doLu bir öpücük eksikLiği yaLnızLık beLkide şefkat annenin kucağında aranan.. yaLnızLık beLkide qökteki yıLdız beLkide bir umut yaLnızLık beLkide en değer veRdiğiniz insanın eksikLiği yaLnızLık Kim biLebiLir sizin yaLnızLığınızı ..? yaLnızLık bile bizi biz yapaRken yaLnız mıyız asLında?

4 Yorum
1.354 görüntü

KiRaZ
21 Ekim , 2008 17 yıl

Şehr-i Hüzün

içimdeki ve dışımdaki İstanbul..

Her yıl olduğu gibi müthiş bir İstanbul gezisi yaptım tarihi mekanları boğazı Adaları içime sindire sindire gezdim.. Bu arada ufak tüyolar vereyim size Büyükada'da at boku koklamak (faytonla gezinti) 50 ytl olmuş o kokuyu solumaktansa üşenmeyin yayan dolaşın gerçi bayağı bir zahmetli olacaktır ama inanın faytonla dolaşmaktan daha iyidir.. Bizim her yıl bir ada faciamız olur İstanbul'da,ben her yıl olduğu gibi gitmek istemem ama yoğun ısrarla hatta zorla ve cebren götürülürüm.Adaya adımınızı at

2 Yorum
680 görüntü

suheda_
21 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

Atm ayrıntısı...

aslında dün gece aklıma gelmişti ama ordaki muhabbet daha tatlı geldigi icin yazamamıstım.. gerci ne kadar ayrıntı cıkartılabilirdiki bir Atm cihazından... atm kelimesini bilimsel bir acklaması vardı ama bilmiyorum.. sonraki yıllarda birde Btm cihazı oldugunuda ogrendim.. sanırım su online para yatırılabilen makinalara btm cihazı deniyor.. neyse işin teknik kısmı beni aşar.. sıradan bir kullanıcıydım ben.. ilk atm cihazıyla tanısmam lise birinci sınıfıma denk gelmişti.. o zamanlarda bazı büy

0 Yorum
744 görüntü

LostsouL
20 Ekim , 2008 17 yıl

LostsouL's Blog

tren ayrıntısı

halkalı-sirkeci hattında çalışan bir trenimiz var bizim istanbulda.. her ne kadar benim hayatımda cok fazla yeri olmasada lise zamanlarında okulu asıp bir cok defalar kaçak olarak binmişligim vardır.. lisedeyken yani bundan yaklasık 15 sene öncede kullanılan vagonlar eskiydi bugunde eski yani boyası dısında pek değişmiyor.. biz genelde kazlıcesme yada zeytinburnu istasyonunda kacak olarak binerdik.. bekci vardı ama cokta öenmsemiyordu en zaından o zamanlarda.. zaten biz cocuklardan baska kacak b

0 Yorum
626 görüntü

LostsouL
19 Ekim , 2008 17 yıl

Duyurular

Toplam Bloglar 973
Toplam Başlık 4.302

SUŞI

Karşıki Dağlar · Gönderi tarihi: 12 saat önce12 saat

Doğum gününe tam 4 gün kala kötü bir ayrılık olmuş :(
Sizce Kötü Doğmak Mümkün mü?

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 02:012 gün

İnsanlık tarihi boyunca kendimize sorduğumuz en kadim ve en sarsıcı sorulardan biri budur: Bir insan "kötü" olarak mı doğar, yoksa kötülük sonradan öğrenilen, koşullarla şekillenen bir tercih midir? Antik Yunan trajedilerinden modern sinirbilim laboratuvarlarına kadar uzanan bu tartışma, bugün artık sadece felsefenin değil; genetiğin, psikolojinin ve sosyolojinin de merkezinde yer alıyor.
İşte "kötü doğmak" kavramını farklı perspektiflerden ele alan derinlemesine bir inceleme:
1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller
Modern bilim, davranışlarımızın bir kısmının biyolojik bir temel üzerine inşa edildiğini kabul eder. Özellikle MAOA geni (kamuoyunda bilinen adıyla "Savaşçı Geni") üzerine yapılan araştırmalar, bu genin belirli varyasyonlarına sahip bireylerin şiddet ve saldırganlığa daha yatkın olabileceğini göstermiştir.
Ancak burada kritik bir ayrım vardır: Bir genin varlığı, o davranışın mutlaka sergileneceği anlamına gelmez. Biyoloji bir kader değil, bir yatkınlıktır. Bir insanın beynindeki amigdala bölgesinin (duygusal tepkiler, özellikle korku ve öfke) aşırı aktif olması veya ön lobun (etik karar verme ve dürtü kontrolü) zayıf çalışması, o kişiyi empati yoksunluğuna veya dürtüselliğe itebilir. Bilim dünyası bu durumu "kötü doğmak" olarak değil, "nörobiyolojik risk faktörleri" olarak tanımlar.
2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu
"Kötü" olarak yaftaladığımız davranışların birçoğu, klinik psikolojide Antisosyal Kişilik Bozukluğu veya Psikopati ile ilişkilendirilir. Psikopatlar üzerine yapılan beyin taramaları, bu kişilerin başkalarının acısını hissetme (duygusal empati) yetisinden yoksun olduklarını ortaya koymaktadır.
Eğer bir birey, acı çekme veya suçluluk hissetme mekanizması olmadan doğmuşsa, bu onu "kötü" mü yapar? Yoksa bu sadece renk körü doğmak gibi ahlaki bir spektrumda "duygu körü" doğmak mıdır? Eğer kişi vicdan azabı çekme kapasitesine sahip değilse, ahlaki bir sorumluluktan söz edilebilir mi? Bu sorular, hukuk sistemimizin ve adalet anlayışımızın en zorlu sınavlarıdır.
3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü
John Locke’un ortaya attığı Tabula Rasa öğretisine göre, insan zihni doğduğunda boş bir levhadır ve her şey çevre tarafından yazılır. Sosyolojik bakış açısı, kötülüğün bir "tohum" değil, bir "ürün" olduğunu savunur.
Şiddet dolu bir ailede büyüyen, sevgi görmeyen veya hayatta kalmak için zalimleşmesi gereken bir çevrede yetişen birey, kötülüğü bir adaptasyon mekanizması olarak geliştirir. Bu perspektife göre, "kötü doğan" çocuk yoktur; "kötüleştirilen" ya da "ihmal edilen" çocuklar vardır.
4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı
Belki de en doğru yaklaşım, genetik ve çevreyi birbirinden ayırmamaktır. Epigenetik biliminin bize öğrettiği üzere; genler birer piyano tuşuysa, çevre de o tuşlara basan parmaklardır.
Örneğin, şiddete eğilimli bir genetik mirasa sahip bir çocuk, sevgi dolu ve huzurlu bir ortamda büyüdüğünde bu genler asla "aktifleşmeyebilir". Aksine, aynı genetik mirasa sahip olup çocuklukta istismara uğrayan birinde bu "kötülük" potansiyeli bir patlamaya dönüşebilir. Yani soru "Kötü mü doğarız?" değil, "İçimizdeki hangi potansiyeli uyandıracak bir dünyada yaşıyoruz?" sorusuna evrilir.
5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim
İnsan, sadece dürtülerinden ibaret bir varlık değildir. İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük fark, kendi biyolojisine ve geçmişine karşı "Hayır" diyebilme kapasitesidir.
Viktor Frankl’ın dediği gibi: "Etki ile tepki arasında bir boşluk vardır. O boşlukta tepkimizi seçme gücümüz yatar." Bir kişi empati yeteneği zayıf olarak doğmuş olabilir; ancak toplumun kurallarını öğrenmek, mantık yürütmek ve zarar vermemeyi seçmek yine de bireyin iradesindedir. Dolayısıyla, kötülük doğuştan gelen bir durum olsa bile, kötülüğün eyleme dökülmesi her zaman bir seçimdir.
Sonuç
"Kötü doğmak mümkün mü?" sorusuna verilecek en dürüst cevap; bir insanın zarar vermeye çok yüksek yatkınlıkla doğabileceği, ancak bunun onu kaçınılmaz olarak kötü bir insan yapmayacağıdır. Kötülük, tek bir genin veya tek bir travmanın sonucu değildir; biyolojik bir altyapının, çevresel tetikleyicilerin ve nihayetinde bireysel seçimlerin karmaşık bir bileşimidir. Belki de asıl mucize, bunca karanlık potansiyele ve zorlu yaşam koşullarına rağmen, insanlığın büyük çoğunluğunun "iyi" kalmayı ve empati kurmayı seçmesidir.
Küçükken Benim Kendime Ait Hiç Odam veya Yatağım Olmadı - Hep Kanepelerde Uyudum

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 02:002 gün
Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk
Çocukluk, insanın kendi dünyasını inşa etmeye başladığı, "ben" ve "benim" kavramlarının temellerinin atıldığı bir dönemdir. Çoğu çocuk için bu temel, kapısını kapatabildiği bir oda, örtüsünün desenini seçtiği bir yatak veya oyuncaklarını dizebildiği bir köşe ile somutlaşır. Ancak bazıları için çocukluk, evin ortak alanlarında, her sabah toplanması gereken geçici bir "yer" demektir. "Küçükken kendime ait hiç odam veya yatağım olmadı; hep kanepelerde uyudum" cümlesi, sadece bir fiziksel eksikliği değil, aynı zamanda erken yaşta gelişen bir adaptasyon ve fedakarlık hikayesini anlatır.
Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi
Evin oturma odasındaki bir kanepede uyumak, çocuğun hayatın merkezinde ama aynı zamanda kıyısında olması demektir. Kanepe, gündüzleri misafirlerin ağırlandığı, televizyonun izlendiği, çayların içildiği kamusal bir alandır. Gece olduğunda ise bir çocuğun sığınağına dönüşür. Bu durum, çocuğun zihninde "geçicilik" kavramını kalıcı bir yapı haline getirir.
Kendi odası olan bir çocuk için kapı, dış dünyaya çekilen bir sınırdır. Kanepe çocuğu içinse sınır yoktur; o, evin her an değişebilen dinamiklerine tabidir. Misafir geç gittiğinde uyku saati ertelenir, sabah erken kalkan bir aile üyesiyle mahremiyet sona erer. Bu durum, bireyin ileriki yaşlarda kendi sınırlarını çizmekte zorlanmasına veya tam tersine, sınırlarına aşırı derecede korumacı yaklaşmasına neden olabilir.
Aidiyetin Eşyadan Arınması
Bir odanın yokluğu, "eşya ile kurulan bağın" da farklılaşması anlamına gelir. Yatağının altındaki kutularda hazineler saklayamayan, duvarına sevdiği bir posteri asma lüksü olmayan çocuk, aidiyeti nesnelerde değil, zihninde aramaya başlar. Bu durum, kişide güçlü bir hayal gücü ve içsel bir dünya geliştirir. Dış dünyada kendine ait bir m² alanı olmayan çocuk, gökyüzünü, okuduğu kitapları veya kurduğu hayalleri kendi "odası" yapar.
Ancak bu durumun getirdiği bir ağırlık da vardır: Emanet hissi. Her sabah çarşafını katlayıp kanepenin altına saklamak, o evin sahibi gibi değil de, bir "ziyaretçisi" gibi hissetmesine yol açabilir. Bu "emanet" hissi, yetişkinlikte ev sahibi olma isteğini veya bir mekana kök salma ihtiyacını kamçılayan en büyük motivasyon haline gelebilir.
Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma
Kanepede uyuyan çocuk, genellikle ailenin ekonomik veya mekansal kısıtlılıklarının en yakın şahididir. Kendi konforundan feragat etmek zorunda kalmak, ona erken yaşta bir "fedakarlık bilinci" yükler. O, evin düzenini bozmamak adına sessizleşen, sabahları görünmez olan ve kendi alanını yaratmak yerine var olan alana uyum sağlayan kişidir.
Bu durum, muazzam bir uyum yeteneği kazandırsa da, bireyin kendi ihtiyaçlarını başkalarınınkilerin arkasına itme eğilimini de beraberinde getirebilir. "Benim için fark etmez," cümlesi, aslında yıllar önce kanepenin sert yastığına alışmış o çocuğun yankısıdır.
Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler
Yıllar geçip o kanepeler geride kaldığında, bu deneyimden iki farklı karakter doğabilir:
Mekan Tutkunu: Kendi evini ve odasını bir kale gibi inşa eden, her detaya titizlenen, aidiyetini fiziksel konforla taçlandıran kişi.
Dünya Vatandaşı: Hiçbir yere tam ait hissetmediği için her yere uyum sağlayabilen, minimal yaşayan ve "ev" kavramını kendi içinde taşıyan gezgin ruh.
Sonuç olarak, çocukken bir odanın veya yatağın olmaması, bir eksiklik gibi görünse de aslında dayanıklılığın (resilience) en saf formudur. O kanepelerde uyuyan çocuklar, hayatın sert zeminlerine karşı bağışıklık kazanarak büyürler. Onlar için "ev", dört duvardan ziyade, insanın kendi içinde kurduğu o huzurlu ve kimsenin müdahale edemediği görünmez odadır.
Not: Bu makale, mahremiyet ve mülkiyet kavramlarının çocuk gelişimi üzerindeki etkilerini bir yaşam öyküsü perspektifiyle ele almıştır. Her ne kadar fiziksel imkanlar kısıtlı olsa da, sevgi dolu bir aile iklimi, kanepeleri dünyanın en güvenli limanına dönüştürebilir.
"Yüreğinin götürdüğü yere git yada gittiğin yere yüreğini de götür"

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 01:582 gün
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı
Hayat, çoğu zaman rasyonel kararlar ile duygusal arzuların çatıştığı, mantık çerçeveleri ile kalp atışlarının ritmi arasında denge kurmaya çalıştığımız uzun bir yolculuktur. Bu yolculuğun en kadim rehberlerinden biri olan "Yüreğinin götürdüğü yere git" öğretisi, bireyin kendi hakikatine sadık kalmasını öğütlerken; "Gittiğin yere yüreğini de götür" prensibi, gidilen yerin veya yapılan işin ötesinde, o eyleme yüklenen anlamın ve tutkunun önemini vurgular. Bu iki yaklaşım, aslında birbirini dışlayan değil, bir insanı "tam" kılan bütünsel bir yaşam felsefesinin iki farklı cephesidir.
1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek
Modern dünya, bizi sürekli olarak "başarı", "statü" ve "güvenlik" gibi dışsal parametrelerle tanımlamaya çalışır. Ancak insanın en derin huzuru, dış dünyanın beklentileriyle değil, kendi iç sesiyle uyumlandığı anlarda gizlidir.
Otantik Yaşam: Yüreğinin sesini dinlemek, toplumun veya başkalarının bizim için çizdiği rotalardan sapma cesareti göstermektir. Bu, bir bencillik değil, bireyin kendi yeteneklerini ve varoluş amacını keşfetme sürecidir.
Sezginin Gücü: Akıl verilerle çalışırken, yürek sezgilerle yol alır. Bazen mantıklı görünen bir seçenek içimizi daraltırken, riskli görünen bir yol bize tarif edilemez bir heyecan verebilir. İşte o heyecan, ruhun "doğru yerdesin" deme biçimidir.
2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek
Bazen şartlar, her zaman istediğimiz rotada ilerlememize izin vermez. Yaşamın sorumlulukları, ekonomik gereklilikler veya beklenmedik dönemeçler bizi hiç planlamadığımız duraklara savurabilir. İşte bu noktada devreye ikinci düstur girer: Nerede olursan ol, orada tüm varlığınla bulun.
Tutku ve Adanmışlık: Bir işi sadece yapmış olmak için yapmak ile o işe "yüreğini koyarak" yapmak arasında derin bir nitelik farkı vardır. En basit gündelik görevlerden en karmaşık projelere kadar, içine sevgi ve dikkat katılan her eylem, bir sanat eserine dönüşür.
An’da Olmak: Gittiği yere yüreğini götürmeyen insan, bedenen orada olsa da ruhen başka yerlerin özlemiyle yaşar. Bu bölünmüşlük hali, hem mutsuzluğu hem de verimsizliği beraberinde getirir. Oysa bulunduğumuz yere yüreğimizi sunduğumuzda, o anı ve mekanı güzelleştirme gücünü kendimizde buluruz.
3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan
Bu iki kavram birleştiğinde, karşımıza "yaşamı bir bütün olarak kucaklayan" insan profili çıkar. İdeal senaryoda, yüreğimizin bizi götürdüğü yere gideriz ve oraya vardığımızda tüm tutkumuzla orada bulunuruz. Ancak hayat her zaman bu kadar doğrusal akmaz.
Gerçek bilgelik;
Kendi yolunu seçme cesaretini göstermek (Yüreğinin peşinden gitmek),
Ve seçtiğin –ya da seçmek zorunda kaldığın– yolu sevgiyle onurlandırmaktır (Yüreğini oraya götürmek).
Sonuç: Yolculuğun Kalbi
Yaşam bir varış noktası değil, bir süreçtir. Eğer attığınız her adımda kalbinizin ritmini duyabiliyorsanız, rotanızın neresi olduğundan bağımsız olarak doğru yoldasınız demektir.
Unutmamak gerekir ki; yüreksiz gidilen yollar ne kadar parlak olursa olsun karanlıktır; yürekle gidilen yollar ise ne kadar çetin olursa olsun, kendi ışığını içinde taşır. Kendi sesinize kulak verin, ancak vardığınız her durakta da ruhunuzdan bir iz bırakmayı ihmal etmeyin. Çünkü hayat, sadece yaşandığı için değil, içine "yürek" katıldığı için değerlidir.
Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 01:572 gün
Günümüzün dijital dünyasında, "Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?" sorusu artık sadece bir alışkanlık sorgulaması değil, aynı zamanda fiziksel ve zihinsel sağlığımızı doğrudan ilgilendiren kritik bir gösterge haline geldi. İş hayatından eğlenceye, eğitimden sosyal ilişkilere kadar her şeyin ekranlara taşındığı bu dönemde, ekran süresi yönetimi modern insanın en büyük meydan okumalarından biridir.
İşte bu konuyu derinlemesine ele alan kapsamlı bir inceleme:
Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi
1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık
Bilgisayar başında geçirilen kontrolsüz saatler, vücudumuzda "sedanter" (hareketsiz) yaşam tarzının olumsuz etkilerini biriktirir. Uzun süre aynı pozisyonda kalmak, sadece bel ve boyun ağrılarına yol açmaz; aynı zamanda metabolizma hızının düşmesine ve dolaşım sistemi sorunlarına zemin hazırlar.
Göz Yorgunluğu ve Dijital Görme Sendromu: Saatlerce ekrana bakmak, göz kırpma sayısını azaltarak göz kuruluğuna ve netlik kaybına neden olur.
Postür Bozuklukları: "Mouse omzu" veya "metin boynu" gibi modern terimler, yanlış ergonomiyle birleşen uzun mesai saatlerinin bir sonucudur.
2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı
Sürekli bildirimlerin, e-postaların ve sosyal medya sekmelerinin açık olduğu bir bilgisayar kullanımı, beynimizi sürekli bir "bağlam değiştirme" (context switching) moduna sokar. Araştırmalar, bir görevden diğerine her geçişte beynin odaklanma yeteneğinin zayıfladığını göstermektedir.
Bilgisayar başında geçirilen zamanın kalitesi, süresinden daha önemlidir. Eğer 8 saatlik bir çalışma gününün yarısı sosyal medya akışlarında kaybolarak geçiyorsa, bu durum zihinsel yorgunluğu artırırken üretkenliği minimize eder.
3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık
Paradoksal bir şekilde, bilgisayar başında başkalarıyla "bağlantıda" kalarak geçirdiğimiz süre arttıkça, gerçek dünyadaki sosyal bağlarımız zayıflayabilir. Ekran başında geçen zamanın bir kısmı toplumsal bir izolasyona dönüşebilir. Özellikle akşam saatlerinde mavi ışığa maruz kalmak, uyku hormonu olan melatonin salgılanmasını baskılayarak uyku kalitesini düşürür ve bu da ertesi günün kaygı seviyesini artırır.
4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler
Bilgisayarı hayatımızdan çıkarmak imkansız olsa da, onu yönetmek bizim elimizdedir. İşte daha sağlıklı bir denge için uygulanabilecek adımlar:
20-20-20 Kuralı: Her 20 dakikada bir, 20 fit (yaklaşık 6 metre) uzağa, en az 20 saniye boyunca bakarak gözlerinizi dinlendirin.
Dijital Detoks Aralıkları: Günün belirli saatlerini (örneğin yemek vakitleri veya uykudan bir saat öncesi) tamamen ekransız alanlar olarak belirleyin.
Ergonomi Yatırımı: Doğru yükseklikte bir monitör ve bel destekli bir sandalye, fiziksel hasarı minimize etmede en büyük yardımcınızdır.
Analog Molalar: Not alırken bazen kağıt kalem kullanmak veya toplantıları mümkünse yürüyüş yaparak sesli gerçekleştirmek, ekran yorgunluğunu kıracaktır.
Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat
Bilgisayar başında geçirdiğimiz zaman, hayatımızı kolaylaştıran bir araç olmalı, hayatımızın kendisi değil. Önemli olan kaç saat harcadığımızdan ziyade, bu sürenin ne kadarının gerçekten katma değer yarattığı ve ne kadarının bizi gerçeklikten kopardığıdır. Ekranı kapattığınızda hissettiğiniz o dinginlik, aslında beyninizin ihtiyaç duyduğu asıl yakıttır.
Unutmayın; en iyi çözünürlük, bilgisayar ekranında değil, pencereden dışarı baktığınızda gördüğünüz gerçek dünyadadır.

1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller

2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu

3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü

4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı

5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim

Sonuç

Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk

Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi

Aidiyetin Eşyadan Arınması

Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma

Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı

1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek

2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek

3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan

Sonuç: Yolculuğun Kalbi

Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi

1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık

2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı

3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık

4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler

Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat

Önemli Bilgiler

Tarayıcı push bildirimlerini yapılandırın

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)