Liderler

Harikasınız... Sağlıklı, mutlu çokkkk uzun yıllar dilerim size.... "Ve son sözü hep 'Alın yazısı' söyler.." Sezai Karakoç

"Seni sevmem böyle olmandan değil. Biliyorum ki, bu el, bu dudak, bu göz, bu ten, bu beden sen değil. Seni sevmem bundan değil. Seni seven bu el, bu dudak, bu göz, bu ten, bu kâlp değil. Bil ki bu beden ben değil. Seni senden öte bir yerde, Kendimden öte bir yerden seviyorum. Sen her şeyin ötesinde bir hâl, Olmanın ötesinde bir gerçeksin. Seni sevmem kelimenin olmadığı bir yer. O yer, seninle cehennemin cennet, Sensiz, cennetin cehennem olduğu bir yer. Yine de seni sevmem bundan değil."

.. sevgi; az önce buralardaydı.. nereye gitti? bencilliğimiz ve çıkar düşkünlüğümüz yedi-bitirdi ümidini de; "kim vurduya gitti!" erhan tığlı'dan esin..

kafa karışıklığı bazen insana ilaç gibi gelir ...ateistliğin en temelinde pardon gene karıştırdım ...bunu buraya yazmayacaktım ...

Seni çok ama çok iyi anlıyorum, biliyorsun değil mi? Üzgünüm..

Laf aramızda yaz kuzum bol bol yaz, ben çok egleniyorum senin yazdıklarını okuyunca

Demek benim de içime Hamide kaçmış... Hepimiz Hamide olmuşuz Hepimiz Hamideeeyiiiizzzzzzz!

Müzik de öyle Enfes... Çok severim bu MFÖ şarkısını, ne kadar da uzun zaman olmuş dinlemeyeli..

Eh ne diyelim artık.. Yarın sabah güzel haberlerini bekleyiyoruz....

"Ölüm, tüm beden zindanlarından ruhları serbest bırakır." kim söylemiş bilmiyorum ama hoşuma gitti bu söz benim, senin de hoşuna gider diye düşündüm.

Düşünmeyin böyle şeyler. Artık kolaylıkla ampülleri değiştirebileceğiniz uzanan mekanizmalar var veya eski usül ama dayanıklı ve düşmeyen merdivenler var. Bu arada siz iyisi mi her gün buraya rapor yazın biz yazı görmezsek polisi arayalım..

Evet, o tülbentlerin altında kim bilir neler saklı, sevgili simin. Gözlerim dolarak okudum yazdıklarını. Keşke etrafımızdaki çığlıkları duyabilse herkes, sizin gibi...

Bu güzel yazıyı okuyunca aklıma önce fanteziler, sonra astral seyahat, transandantal meditasyon, Maharishi Mahesh Yogi ve hatta Uçan Yogi'ler geldi. Biraz jemais vu'lu reenkarnatif hayvansal döngülerin, tek bir yaşama indirgendiği panteistik naturalizm kokan film şeridini seyrettiğim bu yazı, tam da Alice Harikalar Diyarı'ndanın sürrealist kıvamındaydı. Hayatın monotonluğunu yırtan zirvelerin donduğu fotoğraf karelerini, kompulsif kağıtlara dönüştürüp kapladığımız odamızda seklüse ve mutlu yaşayan bizler, belki de Bach'ın füglerinde gaibe yada otosenaryomuza infiltre olabiliriz. Kendimize biçtiğimiz ya da bize biçilen rollerimizi sergilediğimiz tiyatronun, tek spotunda aydınlanan mimiklerimiz mi bize ait, yoksa perinin vereceği cana hasret Pinokyo'nun tanrısından gelen ipleri mi özgür hissettiren bizi bilinmez elbet. Olmak yada olmamamak, işte bütün mesele yada aslında önemi olmayan tek şey bu. Eline sağlık, sevgiler...

O halde bayramın kutlu olsun, tatlımm...

Bostanlı'da hüzün doğan Güneş ile dağılır. Hüzün, Güneş öncesine ait soluk bir hatıra olur, onunla geride kalır. Çünkü Güneş kararlı ve sıcacıktır ne yaptığını bilir, bizi biz yapar, yeni hayatlar sunar, kendinize getirir. Güneş varsa hüzün yoktur. Güneş onu doğru gören gözlerde neşe, hisseden kalplerde aşk olur kalır. Bostanlı'da bile...

Sevgili gloria, sanırım mutsuzluk bağışıklık sistemimizi güçlendiriyor ve ne hikmetse, mutluluktan daha çok ses çıkarıyor; senin de belirttiğin gibi güçlü kılıyor insanı. Varsın mutsuz olalım zaman zaman, yeter ki umutsuz olmayalım ve başka yüreklere mutsuzluk aşılamayalım. Sevgilerimle...

Bak bak bak kimler gelmiş.. Hoşgeldin. Neler yapıyorsun demeyeceğim sen halihazırda anlatmışsın... Güzel günlere

Simin canım benim, mutlu yıllar dilerim ve her şeyin gönlünce yaşanabileceği nice yıllar.. günün kutlu olsun.. bir aydınlık bir karanlık geçip gidiyor hayat işte. doğa kendini defalarca yenilemiş gene yenileyecektir. olan insan denen canlı türüne olacak. doğa her yeniden dediğinde belki insan denen canlının sonu bir başka canlının devamı olacak. karışık kuruşuk işler işte yine, yeniden merhaba.. evrim seni çok seviyore ))

Bunun yaniti iki turludur. Psikolojik ve egosal bu da iki temele dayanir akil ve duygu. Egosal olan bencil egoist ve akilci algilamadir. Psikolojik olan bunun verdigi rahatlik ya da rahatsizliktir. Self temelli yani kendini bilerek verdigin olan da gozlemsel algilamadir, temeli duyu ve mantiktir. Mantik egoya da duyguya da akla da ters gelebilir. Ama self temelli tek yapilmasi gerekendir. Iste buradaki "terslik" bilinc ve bilissellikte ve birey bilincinde yatar.

klipteki ay'dan işte..

hayır be, espirine güldüm, güzel olmuş yani

bildiğin sesli güldüm

.. işte şeb-i yelda'nın bi hali daha. ..demiyormuymuşmusun.. demiyormuşmuymuşmusun!!!! hepsi birbirine karışrı, o ne yaaaa.. demiyormuymuşmuyum.. ** işte ben de bu diferensiyal soruyu soruyorum.. kendime sevgili gloria; "muyum?" ..

Keşke sığdırabilsek bazen bitanem, Keşşşşke!

Zaman diyordun ya hani zaman her şeyin ilacı diye, geçsin.. Ama geç olmadan geçsin... Ta ze len ra hat la ya cak sın.

Dokunsun dokunsun da gerçek dokunsun.. sevgiyle dokunsun... böyle olunca ha kulağına ,ha sesine ,ha tenine hiç farketmez .. eminim hikayemizde böyle gelişecek...en azından ben öyle istiyorum...söyle ona bak sonra karışmam ha...

Yüreğime işledi bu ses...teşekkürler.

şuana kadar senin mesleğini merek etmiyordum desem yalan olur. aslında bu yazına minnettarım. benim içimdeki kurdu öldürdü. kütüphanecisin demek! itirafında sana katıldığım bir nokta var. "edebiyat öğrencisi" olmana verdiğin karar..

Benimde çeyizimden vardı bi sürü, bugün resmini çekip buraya ekleyeyim diye epeyce arandım.Sandığıma kaldırdım herhalde..Bi tane annemin genç kızlığından vardı, özellikle de onu bulmam lazım..

hımm valla ananem 106 yaşında asırlık atlastı elimizde öldü gitti babannemide kaybetmeden inmeliyim derinlere ama babamın en büyük dedesi mısır yemenden gelmişler .. en büyük dede ve nine arap imiş bildiğin siyah tenli arap... şimdi bende gözler yeşil anam muhacir ona çekmişim saçlar kumral babannem arnavut ona çekmişim kaşım kirpiğim simsiyah kirpiklerim kaşlarıma değiyor ortaya karışık bir melez olmuşum ) ne olmuş bana ya kaç ırk katmışlar bana.. genetiğim kodum bozuk benim ya birde gothland eklenirse tarihçeme üzerime tez yazılsın çillerimde ordanmı geliyor vardır lazlarda genelde oyyyyy oyyyyyyyyy ben kimim ya!

mutlu-luğun; kavram olarak ne anlama geldiğini bilemiyorsak.. hep önümüzde duruyor.. ve biz onu göremiyor olabiliriz.. ne demekse..

oh oh yarasın YSG!

çatısına temeline sıvasına çakmak viva zapata sevdim bu lafı resminde dikkatimi çekti şarap, üzümün gözyaşıdır..

:flower: Bende denemeye değer

piril pirillar

Anne kız... Siz harikasınız. Harika bi ikilisiniz Ve ben bu ikiliyi çook seviyorum.

Minik oğlum, erken bir merhabaydı seninki... Çok da hoşumuza gitti bu tatlı merhaba. Son kontrolüm diye gidip kucağımızda seninle birlikte evimize döndük. Yeni yıla seninle birlikte girmek tarifsiz bir mutluluk ve heyecandı. Kokun öyle güzel ki... İçime çekip huzur doluyorum. Boynundan bir öpücük alıyorum, ohh mis Her halini izliyorum, bayılıyorum her bir hareketine. Öyle masum ve miniksin ki, kıyamıyorum ağlamana. Ihh desen anında kucağımdasın , yapışık ikiz olduk sanırım.. Günden güne hızla büyüyorsun, bu inanılmaz bir şey. Kime benzediğin konusunda pek de tartışma olmadı. Ben babana benzetiyorum, bir tek çenen bana benzemiş Baban ve ben emrine amadeyiz. Gecemiz gündüze, gündüzümüz geceye karıştı. Uykusuz geceler başladı ama olsun, sen rahat et başka şey istemem. Tatlı oğlum, iyi ki doğdun. İyi ki katıldın aramıza. Neşemiz, mutluluğumuz seninle daha da arttı. Sağlıklı, mutlu güzel günler gör oğlum. Kötülük uğramasın sana. Seni çok seviyorum. Her an, tüm gücümle yanındayım.. Can oğlum, canım oğlum...

Almadığım nefesim Bu bir diriliş Işınlarınla başlayan Bizden sonraki, bizden bir yaşam...

"Ey ahali; Duyduk duymadık demeyin... Bugün itibariyle 40 günlük bi canımın içi var avuçlarımda..." hıhhh ne olmuş yani bende evlendim hemencecik bir kız doğurayımda bari senin oğlanla kertelim ... Dünürüm olurmusunnnnnn

Duygu ve düsünceleri güzel anlatan bir yazi ,tebrikler...

Çocuk saflığıyla ne güzel anlatmışsın.Keyifli ve anlamlı bir yazı.

Okuyunca aklıma Jonathan livingston geldi üniversite yıllarımda ev arkadaşımın dilinden düşmezdi bu kitap ve içeriği

Çok geç de olsa teşekkür etmek istedim bugün tekrar okuyunca... Teşekkür ederim

Kalemine sağlık tülvent

::dokunuslar hayat verir!,,bastan sona enfes bir yazi okudum,,,,,Her satirini merakla okudum acaba sonu nasil olacak diye,,,,tebrikler

Admin tabir-i caiz se çok damar olmuş bu yahu. Ölüm nasıl olsa bir gün gelecek bulacak bizi. Belki uykuda belki kafamıza gelen bir kaza kurşunuyla belki bir trafik kazasıyla belki de kötü bir hastalıkla. Bunu belki de en iyi bilen insanlardan biriyim ben. Aşkla veya aşk olmadan ... Bi şekilde devam ediyo be yaşam...

Yaşarken çevreye tepkisiz kalabilmek ne mümkün diye düsüşünyorum. İzlediğiniz filmde karakterinize en uygun oyuncuya benzetmek kendinizi, okuduğunuz kitapta anlatılan karakterlerden birine benzemek ve belki onu yaşatmak hayatınızda. Güçlü olmak bence önemli, ne olursa olsun hayatla barışık olabilmeli insan ki ancak bu sayede hissedebilir içindeki gücünü. Ama bazen yalnız kaldığımızdas gücümüzü toplayamıyoruz. İnsanın hayatında ozaman bazen ailesi bazen dostu önemli bir rol oynuyor. Genç bir kızın intihar ettiğini görmüştüm geçen hafta epey yıpratmıştı beni. Arkadaşımı bekliyordum yakınlardaki bir evden atlamıştı genç kız. Düşündüm neydi o bu denili güçsüz çaresiz burakan ne olabilirdi ki? Sizin aklınıza gelen şey gelmişti benim aklıma acaba tecavüz mü ? Yada önemli olan bakireliğin yitirilmesi miydi? Ne olduğunu bilmiyorum ama güçsüzlük çaresizlik insanı ölüme sürüklüyordu sanırım. Ölüm çözüm olabilir miydi peki? Aileler keşke daha bilinçli olabilse diye düsünmüştüm . Gücünüzü hiç yitirmemeniz dileğimle...

Sonra demişsin ki; "Bu bizim şarkımız olsun" ve o gün de günlerden 9 Mart'mış; Bulutların üstünden Bıraktım ben kendimi Sonunu düşünmeden Duygular sarınca beni Gizlice tuttum elini Yüzüne baktım usulca Gözlerin fısıldadı ah Mutluluğu yavaşça Çiçeklerin kokusu Dalgaların şarkısı Rüzgarın fısıltısı Bir sana bir de bana Bahçede hanımeli Gökyüzünde yıldızlar Yağmurun narin sesi Şimdi bir anlamı var Aşk nasıl da kırılgan Sus dedim ama olmadı Kalbimden ismin geçti ah Kimseler duymadı Çiçeklerin kokusu Dalgaların şarkısı Rüzgarın fısıltısı Bir sana bir de bana

İnşallah iyidir RA_dya dediğin gibi hayatın yükü bazen hiç beklemediğimiz zamanlarda biner sırtımıza ve taşıması çok zordur ama elden gelen birşey yoktur.Ben ilkokuldayken yetiştirme yurdundan öğrenciler vardı sınıfımızda ve ben onlara inanılmaz saygı ve sevgi duyardım inan kendi beslembemi yemez onlara verirdim toplum olarak biraz duyarlı olsak ve bu küçücük bedenlerin taşımak zorunda olduğu ağırlıkları birazcık üstlerinden alsak onları hayata bağlasak çok büyük sevap işlemiş ve iyilik yapmış oluruz. sende çok güzel bir ruh var Sevgili Siyah x...hem buraya yazdığın menekşe hikayen hemde taa ilkokulda o minicik halinle gösterdiğin duyarlılık ve daha pekçok şey bana bunu kanıtladı..o yüzden arkadaşımsın ya...menekşeler gibi farklı ve özelsin Teşekkürler diloş aman ha fazla iltifata gelemem hemen havaya girerim yapmayın böyle şeyler şaka bir yana beniarkadaşlığına layık görmen inan beni çok sevindirdi canım arkadaşım benim