Bloglar

Seni özlemem için bana fırsat verir misin lütfen?

Karmaşık bir iş bu, hiç beklenmedik dönüşler, düşüşler, çıkışlar içeriyor. Neden öyle olduğunu anlamadığınız bir çok olayı yaşıyorsunuz, belki de anlamamak için çaba sarf ediyorsunuz kim bilebilir. Sonuçta birlikteliğiniz devam ediyor ve çok mutlu hissediyorsunuz. Birden üstünüzdeki ilginin bıkkınlığını yaşıyorsunuz. Yaşadığınız bıkkınlık, anlatılmaz bir hal alıyor. Öyle ki baktığınız her yerde o ilgiyi görüyorsunuz. O gün geliyor: yatağa yaklaşırken onun vücudunun çok kıvrak bir yılan

12 Yorum
16.224 görüntü

Admin
19 Mart , 2012 14 yıl

Admin Blog (Günlüğü)

Arkadaşı Olmayan Erkekten Uzak Durun Diyorlar! Bir de Olaya bu yandan bakın diyoruz!

Arkadaşı Olmayan Erkekten Uzak Durun Diyorlar! Bir de Olaya bu yandan bakın diyoruz! Bir erkeğin arkadaşı yoksa, dikkat edin. Bir erkeğin arkadaşı yoksa veya çok küçük bir çevresi varsa, yanlış anlamayın. Bu bir tehlike işareti değil. Bu, kendini geliştirmiş bir erkektir. Arkadaşı veya çok küçük bir çevresi olmayan bir erkek, çok, çok güvenli bir erkektir. Niteliğin nicelikten daha önemli olduğunu öğrenmiştir. Ve değerini doğrulamak için bir dinleyici kitlesine ihtiyacı yoktur. Özgüveni, başkala

1 Yorum
470 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
28 Kasım , 2025 Kas 28

Admin Blog (Günlüğü)

TEK BİR BABAN VAR

TEK BİR BABAN VAR 5 yaşında - Baba, sen benim kahramanımsın. 12 yaşında - Baba, çok katısın. 16 yaşında - Babam çok eski kafalı. 18 yaşında - Kendi başıma yaşamak için sabırsızlanıyorum. 25 yaşında - Baba, haklıymışsın. 30 yaşında - Keşke babamla daha fazla zaman geçirebilseydim. 50 yaşında - Babamı kaybetmek istemiyorum. 70 yaşında - Babamın yanımda olması için her şeyden vazgeçerdim. Tek bir baban var. Hayattayken değerini bil.

0 Yorum
418 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
26 Kasım , 2025 Kas 26

Admin Blog (Günlüğü)

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!"

Ekonomi Şokta: "BENZİNLİ ARAÇLAR TARİHE GÖMÜLÜYOR! Garajınızdaki O 'Yürüyen Müze'den Kurtulmanın Vakti Geldi!" Elektrikli araç devrimi artık bir gelecek projeksiyonu olmaktan çıkıp, otomotiv dünyasının ana ekseni haline geldi. Eğer bugün yeni bir araç almayı düşünüyorsanız, tercihinizi elektrikli bir modelden yana kullanmanız için rasyonel, ekonomik ve çevresel pek çok neden bulunuyor. İşte yeni bir araç alırken neden elektrikli bir modeli seçmeniz gerektiğine dair kapsamlı bir değerlendirme: 1

16 Yorum
844 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
13 NisanNis 13

Admin Blog (Günlüğü)

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok?

Televizyon Dizilerindeki Profesyonellerin Dizi İçin Bilmemezlikten Gelmeleri Kadar Komik Bir Şey Yok? Haklısınız, bu durum gerçekten absürt bir komedi unsuru haline gelebiliyor. İzleyici olarak o karakterin uzmanlık alanını bildiğimizde, sırf senaryo ilerlesin diye yapılan "mantık hataları veya görmezlikten gelmeleri" ya da "cehalet anları" göze çok batıyor. Dizilerdeki profesyonellerin "bilmemezlikten gelme" hallerindeki en komik klişelerden bazıları şunlar: Bilişim Uzmanları: Dünyanın en iyi

0 Yorum
595 görüntü

Admin - Şurada: Yaşamın İçinden
11 ŞubatŞub 11

Tatlisim!!

GUNAYDIN..(GECE)!

GUNAYDIN Uyku girmiyor ki gözlerime. Bir kez tamamen kararmadı ki gece Aklımda sevdiğim.Ve düşerimde... O ise yine yeni sabahlara yolculukta. Sevgilinin, sevginin özlemi gece olunca mı vurur doruklara Gün ışığı sadece erteleyebiliri özlemi. Ya peki karanlık çöktüğün de? Ya herkes gittiğinde? Sesler kesildiğinde? O zaman başlar iste o konusmaya.. Karşısına çıkıp dur diyebilirsen, helal sana. Bak hala diyemedim... Her cümlesi bir kırbaç gibi iniyiyor sırtıma, Her defasınd

2 Yorum
1.179 görüntü

myangel
9 Aralık , 2007 18 yıl

yasark's Blog

DİLİMDE Kİ ŞARKI

Yine akşam oldu Meltem kokulu bu şehirde Ve yine sen yoksun Yosun kokan akşamlarda döneceğim Demiştin sen Giderkek Bir gurup vakti Bekle beni Martılar uçuşurken giden gemilerin ardından Döneceğim Bir gurup vakti Döneceğim sana Ellerimde yüreğim Yüzümde Seni bulmanın sevinci Ve herşeyimle ben Sana döneceğim Bir gurup vakti Heyhat gece oldu bak Yıldızlar dans ediyor gökyüzünde Dudağımda eski bir şarkı ''Bekledim de gelmedin'' Kimin söylediğini bilmediğim Bakışlarımda hüz

0 Yorum
762 görüntü

yasark
9 Aralık , 2007 18 yıl

ELiFLE's Blog

SANA

Yüzmü döndüm günese, Aydinlatti isil isil yüzümü... Biraktim gölgeleri,karanliklari Arkamda... Cok gerilerde... Günese döndüm yüzümü, Aydinlatti karanlikta kalmis, Kalbimi... Ve sana döndüm yüzümü, Sadece sana... 08.12.2007,elifce

2 Yorum
919 görüntü

ELiFLE
8 Aralık , 2007 18 yıl

Radyanın günlüğü

Kesersen Acımaz mı?

Onu uyandırmak için bu sabah sessizce uzandım yanına. Uyuduğunu ve cevap vermiyeceğini bilmeme rağmen kulağına; -Seni çok seviyorum sen de beni seviyormusun "diye fısıldadım. O da ne!aynı fısıltıyla bana cevap verdi. -Evetttt Onu öpücüklere boğdum biranda Burnunun ucuna, işaret parmağımla basıp"bippppppp" yaptım. Ben her an gelebilecek bir tekmeye hazırlık yaparken, gözlerini açmadan yine sessizce: -"düğmeye basma"dedi bana Evettt artık gıdıklanmayı haketmişti

4 Yorum
1.145 görüntü

Misafir
7 Aralık , 2007 18 yıl

rina's Blog

Sevmenin bu kadarı olur mu?

Hayatımda ilk kez aşık oldum dedim...İnanmadın...Ağladım yeminler ettim uğruna...sallamadın...sevdim..deli gibi sevdim.....köpek oldum uğrunda..sewginin yolunda. mahkumum ben, bir suçluyum ama.suçum neydi?? sewmek mi? bağlanmak mı?? yoksa aptalca bi hatadan dönmek mi?? İçtim,ağladım,güldüm,şarkılar söyledim,düşündüm,şiirler yazdım..senin için yapabileceğim her$eyi yaptım ama onca şeyin senin için hiç bi kıymeti yoktu..aslında yaptıklarımın hepsi doğruydu, yanlış olan seni tanıyamamamdı..Ben

0 Yorum
640 görüntü

rina
6 Aralık , 2007 18 yıl

rina's Blog

Yorgunum dostlarım!

Kendimi kandırmaktan yoruldum...Hep senin haklı olduğun yalanına tutunmak artık zor geliyor bana. ''Ben yanlış anladım...Hayır,sen öyle yapmak istemedin. Tamam,suçlu bendim.Sen haklısın,sen suçsuzsun,sen masumsun. sen...sen...sen...'' Ya ben...! Her yanlışının ardından doğrularını arayan,onlarla avunan ben,kendini haksız bulup kahrolan,kendini gecelere vuran ben... Ama yinede nerdeyse bundan mutluluk duyan gene ben.Tekrar tekrar aynı acıyla yanan,her acıyla birkez daha aşık ola

0 Yorum
523 görüntü

rina
6 Aralık , 2007 18 yıl

suheda

Çaresizlikmidir insanı güçlü kılan?

Koşarak acil servis kapısında içeri girdim hiç tanımadığım bir şehirde hayatımda ilk kez gördüğüm yüzler meraklı bir şekilde bana baktı "acil bir hasta geliyor"dedim gencecik bir delikanlı ayağa kalktı "nesi var"...Diye sordu doktormuş.. Bilmiyorum kalple ilgili bir sorun galiba ..dedim Herkeste bir telaş sedye uzatılan ve sedyeden daha uzun boyu olan kişi,ağabeyim.. Tetkikler,tahliller ekg çırpınıp duran genç doktor.. Sizi Erzincana göndermek zorundayız ekg de bulgu görüldü,kardiyolojinin m

4 Yorum
645 görüntü

suheda
6 Aralık , 2007 18 yıl

yasark's Blog

LACİVERT

zaman beni unutuyor denizin mavisinde kalbimin kızılı gözünün karasında aylak bir saat işliyor sana inat benden uzaktaa hayata öfkem karışmış biraz kırgın biraz bulanık rüyalarımm artık kendi çocukluğumun büyüyen sokaklarındayım içimde aşk derin içimde hasret derin içimde kavga derin ben kimin ben neden hala seninim eskisin istemediğim duygularım biraz yorgun hangi iskelenin nöbetinde şimdi gemilerim ben kaçak kaptanıyım senle başlanan seferimin martılara do

0 Yorum
867 görüntü

yasark
2 Aralık , 2007 18 yıl

ELiFLE's Blog

MERHABA

Yeni baslayan bir gün, Bir hayat... O hayatin icinde, Bir nefes, Sicak,sicasik... Baharin coskulari kadar Coskulu, Ayaz sogu kadar Donuk... Ama olsun, Yinede bir nefes,bir ümit, Bir umut... Benim nefesim, Benim umudum.... Kulaklarimda hüzün ve mutluluk civiltilari birbirine karismis sesler, Hic bitmeyen,tükenmeyen... Merhaba yeni gün,merhaba yasam...

1 Yorum
741 görüntü

ELiFLE
1 Aralık , 2007 18 yıl

Senyour's Blog

Panik-Lazım by Tuna

Panik-Lazım Zw7twZaYfS0 AMON AMARTH-ASATOR SHzadI3x_dA cok güzel calıyor gıpta ile izledim böyle calmam icin enaz 1 sene daha calısmam lazım

2 Yorum
1.048 görüntü

Senyour
1 Aralık , 2007 18 yıl

yasark's Blog

camdan

Camdan İçkievinden çıkınca Camdan demin oturduğum yere baktım. Sigara paketimi masada unutmuşum. Sandalyede Tıpkı benim gibi Oturuyor boşluğum. Bir eli alnında benim gibi. Ama biraz daha mı hüzünlü? Otururken de Biraz daha mı çıkarıyor kamburunu? Biraz daha mi benziyor babama? Bir yaş büyüğüm babamdan ve rüzgar bir törendeki gibi çekiştirir durur yağmurluğumu. . Cemal Süreya

1 Yorum
844 görüntü

yasark
30 Kasım , 2007 18 yıl

Acem kızı's Blog

O'nun içtiği yerden.../...imrenilesi bir örnek

Hz.Aişe-i Humeyra (r.a) Rasülullah’a (s.a.v.) tarife sığmayan bir aşkla bağlı. Rasülullah (s.a.v.) da Onu derin bir bağla seviyor. Vakitlerinin çoğunu Onun hanesinde geçiriyor. Hane-i Saadet, genelde Resul’ümüzün evi demekse de özelde Hz. Aişe’nin hanesi demek!.. Rasülullah’ın bir adeti var; suyu önce Aişe’ye verip ardından kendisi içiyor. Ama bu değişik bir içiş... Rasülümüz, Aişe'nin dudaklarının değdiği yerden içiyor suyu. Yemekte de tavrı aynı, Onun ekmek bandığı yerden, Onun e

0 Yorum
839 görüntü

acem kızı
29 Kasım , 2007 18 yıl

Acem kızı's Blog

genç antikacı ve sıcacık bir hikâye

..Genç antikacı hem merakı hem de ticaret nedeniyle Anadolu’nun en ücra köşelerini dolaşıyor ve gözüne kestirdiği malları yok pahasına satın alarak büyük paralar kazanıyordu. Kış kıyamet demeden sürdürdüğü seyahatler sırasında başına gelmeyen kalmamış gibiydi. Fakat, bu seferki hepsinden farklı görünüyordu. Yolları kapatan kar yüzünden arabasını terk etmiş ve yoğun tipi altında donmak üzereyken, bir ihtiyar tarafından bulunup onun kulübesine davet edilmişti. Yaşlı adam, antikacının yürümesine ya

1 Yorum
997 görüntü

acem kızı
29 Kasım , 2007 18 yıl

LilaC's Blog

Unutmadım..Unutamam..

Unutmadım unutamam Kara sevdam merak etme Yaşamaksa yaşadım lakin Canımın çoğu kaldı sende Pişmanmıyım asla Güzelleştim yasla Sevmedim mi sevdim evet Senden sonra ihtirasla Ama benim ciğerim yanar Ten oyalanır can kanar İki gözüm iki çeşme Haberin yok içerime içerime akar Benim ciğerim yanar Ten oyalanır can kanar İki gözüm iki çeşme Haberin yok içerime içerime akar Unutmadım unutamam Kara sevdam merak etme Yaşamaksa yaşadım lakin Canımın çoğu kaldı sende Ama b

0 Yorum
1.048 görüntü

LilaC
29 Kasım , 2007 18 yıl

Tatlisim!!

Eğer...

EĞER O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler, arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer. Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer. Utanılacak bir şey değildir ağlamak, yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık, çalınan birinin kalbiyse eğer. Korkulacak bir yanı yoktur aşkların, insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer. O kadar da yürek burkma

0 Yorum
734 görüntü

myangel
28 Kasım , 2007 18 yıl

Tatlisim!!

SENİ DÜŞÜNMEK!

SENİ DÜŞÜNMEK Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey... Fakat artık ümit yetmiyor bana, Ben artık şarkı dinlemek değil, Şarkı söylemek istiyorum. NAZIM HİKMET

0 Yorum
783 görüntü

myangel
28 Kasım , 2007 18 yıl

yasark's Blog

üşüyorum

Bir hüznün kıyısında çalıyorum kapını Sessiz, ürkek, biraz da yorgun... Bekliyorum... Kapının önünde bir sesleniş mesafesindeyim sana Kulakların tıkalı... Buradayım. Zamanım az, sevdam bitkin, çığlığım dilsiz. Bekliyorum. Yüreğin hangi limanda umarsız? Hangi sevdaya açıldı kucağın, uzak? Bir ümit bu, bendeki. Küçük bir fısıltıda akıyorum gönlüne Duyup duymaman da değil önemsediğim Kapıyı arala yeter... Üşüyorum dışarıda!

0 Yorum
653 görüntü

yasark
28 Kasım , 2007 18 yıl

Senyour's Blog

Gafletle Geçen Yıllar

Gaflet; dalgınlık, dikkatsizlik, kendinde olmama; ****** de çevresinde olup bitenlerden habersiz, her zaman şaşkın ve halkla münasebetleri açısından da dikkatsiz yaşayan demektir. Uyur-gezer gibidir ******; yürür, fakat yürüdüğünün farkında değildir. Bir şeyler yapar ama, ne yaptığını tam kestiremez. Hedefsizdir, çok defa abesle iştigal eder; eder de hep yürüdüğü yollara ve içinde yaşadığı zamana yenik düşer. Doğrusu, onun davranışlarında bir gaye aramak da beyhudedir; zira o bakıp da görmeyen,

0 Yorum
722 görüntü

Senyour
27 Kasım , 2007 18 yıl

donence's

Hayat her gun baska bir donence

Engin denizler gibi costukca yuregim; Gel gor icime sigmayan dalgalari....! Ve akinca gozumden damla damla; Neden diye sorma! Sevinc GOZYALARI... Donence

4 Yorum
735 görüntü

donence
27 Kasım , 2007 18 yıl

AndRoMEdA

sen benim şizofren aşkımsın,bense senin kanayan vicdanınım.... affet beni

çok sevdiğim iki mektup..... ilk okuduğumuz zaman üniversitedeydik. cezmi ersöz'ün leman'daki köşesinde yayınlanmıştı bu mektuplar.... geçen zaman sanki daha bi anlamlı kılmış sanki Gittin... Dudagima, çocuksu susuzlugumla asla doyamadigim öpücüklerinden birini kondurup gittin. "N'olur öyle bakma bana" dedin en son... Daha birkaç dakika önce, gözlerimde varliginla alevlenen yasam sevincinin yerine, boyun egmis, donuk ve daha simdiden hasretinle kavrulmus bir karanligi bira

0 Yorum
4.702 görüntü

Misafir
27 Kasım , 2007 18 yıl

Gece Yağmuru

Hey Koca Reis...

Hani derdik; hayat yalan Ölüm bize oyuncaktı Dünya’da tek kalsak bile Asla yılmak olmayacaktı Biz ne günler gördük Reis Ne kavgalar verdik Reis Gelen vurdu, yıkılmadık Bu da geçer hey koca Reis Şehitleri düşün Reis Eğilmesin başın Reis Neler geldi, neler geçti Bu da geçer hey koca Reis Kaderimiz buymuş bizim El yaşamış, biz ölmüşüz Kimi susmuş, kimi yitmiş Biz aşk içinde kalmışız O emekler hiç mi Reis Adam olmak suç mu Reis Bilmesinler, Allah bilir Bu da geçer hey

0 Yorum
1.745 görüntü

Gece Yağmuru
27 Kasım , 2007 18 yıl

gelincik's Blog

Evlilik Kurumu

Bir gazetede okumuştum ,ideal evliliği şöyle tanımlıyordu: Gerçek aşklar her zaman evlilikle taçlandırılır; çünkü evlenme arzusuna sahip olmak karşınızdaki insanı gerçekten sevdiğinizden emin olmak demektir. Aşkınızın ve sevginizin hayatın karşınıza çıkaracağı bir takım olumsuzluklar karşısında yıkılmadan ayakta kalabileceğine canı gönülden inanmak demektir. O insanı şu anda ne kadar seviyorsanız bundan 10, 20, 30 sene sonra da aynı yoğunlukta seveceğinizi yüreğinizin derinliklerinde bilmek

4 Yorum
1.966 görüntü

Misafir
27 Kasım , 2007 18 yıl

Radyanın günlüğü

...

deniz sakin olduğu zaman dümeni herkes tutar

0 Yorum
616 görüntü

Misafir
27 Kasım , 2007 18 yıl

Duyurular

Toplam Bloglar 973
Toplam Başlık 4.302

SUŞI

Karşıki Dağlar · Gönderi tarihi: 16 saat önce16 saat

Doğum gününe tam 4 gün kala kötü bir ayrılık olmuş :(
Sizce Kötü Doğmak Mümkün mü?

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 02:012 gün

İnsanlık tarihi boyunca kendimize sorduğumuz en kadim ve en sarsıcı sorulardan biri budur: Bir insan "kötü" olarak mı doğar, yoksa kötülük sonradan öğrenilen, koşullarla şekillenen bir tercih midir? Antik Yunan trajedilerinden modern sinirbilim laboratuvarlarına kadar uzanan bu tartışma, bugün artık sadece felsefenin değil; genetiğin, psikolojinin ve sosyolojinin de merkezinde yer alıyor.
İşte "kötü doğmak" kavramını farklı perspektiflerden ele alan derinlemesine bir inceleme:
1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller
Modern bilim, davranışlarımızın bir kısmının biyolojik bir temel üzerine inşa edildiğini kabul eder. Özellikle MAOA geni (kamuoyunda bilinen adıyla "Savaşçı Geni") üzerine yapılan araştırmalar, bu genin belirli varyasyonlarına sahip bireylerin şiddet ve saldırganlığa daha yatkın olabileceğini göstermiştir.
Ancak burada kritik bir ayrım vardır: Bir genin varlığı, o davranışın mutlaka sergileneceği anlamına gelmez. Biyoloji bir kader değil, bir yatkınlıktır. Bir insanın beynindeki amigdala bölgesinin (duygusal tepkiler, özellikle korku ve öfke) aşırı aktif olması veya ön lobun (etik karar verme ve dürtü kontrolü) zayıf çalışması, o kişiyi empati yoksunluğuna veya dürtüselliğe itebilir. Bilim dünyası bu durumu "kötü doğmak" olarak değil, "nörobiyolojik risk faktörleri" olarak tanımlar.
2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu
"Kötü" olarak yaftaladığımız davranışların birçoğu, klinik psikolojide Antisosyal Kişilik Bozukluğu veya Psikopati ile ilişkilendirilir. Psikopatlar üzerine yapılan beyin taramaları, bu kişilerin başkalarının acısını hissetme (duygusal empati) yetisinden yoksun olduklarını ortaya koymaktadır.
Eğer bir birey, acı çekme veya suçluluk hissetme mekanizması olmadan doğmuşsa, bu onu "kötü" mü yapar? Yoksa bu sadece renk körü doğmak gibi ahlaki bir spektrumda "duygu körü" doğmak mıdır? Eğer kişi vicdan azabı çekme kapasitesine sahip değilse, ahlaki bir sorumluluktan söz edilebilir mi? Bu sorular, hukuk sistemimizin ve adalet anlayışımızın en zorlu sınavlarıdır.
3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü
John Locke’un ortaya attığı Tabula Rasa öğretisine göre, insan zihni doğduğunda boş bir levhadır ve her şey çevre tarafından yazılır. Sosyolojik bakış açısı, kötülüğün bir "tohum" değil, bir "ürün" olduğunu savunur.
Şiddet dolu bir ailede büyüyen, sevgi görmeyen veya hayatta kalmak için zalimleşmesi gereken bir çevrede yetişen birey, kötülüğü bir adaptasyon mekanizması olarak geliştirir. Bu perspektife göre, "kötü doğan" çocuk yoktur; "kötüleştirilen" ya da "ihmal edilen" çocuklar vardır.
4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı
Belki de en doğru yaklaşım, genetik ve çevreyi birbirinden ayırmamaktır. Epigenetik biliminin bize öğrettiği üzere; genler birer piyano tuşuysa, çevre de o tuşlara basan parmaklardır.
Örneğin, şiddete eğilimli bir genetik mirasa sahip bir çocuk, sevgi dolu ve huzurlu bir ortamda büyüdüğünde bu genler asla "aktifleşmeyebilir". Aksine, aynı genetik mirasa sahip olup çocuklukta istismara uğrayan birinde bu "kötülük" potansiyeli bir patlamaya dönüşebilir. Yani soru "Kötü mü doğarız?" değil, "İçimizdeki hangi potansiyeli uyandıracak bir dünyada yaşıyoruz?" sorusuna evrilir.
5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim
İnsan, sadece dürtülerinden ibaret bir varlık değildir. İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük fark, kendi biyolojisine ve geçmişine karşı "Hayır" diyebilme kapasitesidir.
Viktor Frankl’ın dediği gibi: "Etki ile tepki arasında bir boşluk vardır. O boşlukta tepkimizi seçme gücümüz yatar." Bir kişi empati yeteneği zayıf olarak doğmuş olabilir; ancak toplumun kurallarını öğrenmek, mantık yürütmek ve zarar vermemeyi seçmek yine de bireyin iradesindedir. Dolayısıyla, kötülük doğuştan gelen bir durum olsa bile, kötülüğün eyleme dökülmesi her zaman bir seçimdir.
Sonuç
"Kötü doğmak mümkün mü?" sorusuna verilecek en dürüst cevap; bir insanın zarar vermeye çok yüksek yatkınlıkla doğabileceği, ancak bunun onu kaçınılmaz olarak kötü bir insan yapmayacağıdır. Kötülük, tek bir genin veya tek bir travmanın sonucu değildir; biyolojik bir altyapının, çevresel tetikleyicilerin ve nihayetinde bireysel seçimlerin karmaşık bir bileşimidir. Belki de asıl mucize, bunca karanlık potansiyele ve zorlu yaşam koşullarına rağmen, insanlığın büyük çoğunluğunun "iyi" kalmayı ve empati kurmayı seçmesidir.
Küçükken Benim Kendime Ait Hiç Odam veya Yatağım Olmadı - Hep Kanepelerde Uyudum

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 02:002 gün
Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk
Çocukluk, insanın kendi dünyasını inşa etmeye başladığı, "ben" ve "benim" kavramlarının temellerinin atıldığı bir dönemdir. Çoğu çocuk için bu temel, kapısını kapatabildiği bir oda, örtüsünün desenini seçtiği bir yatak veya oyuncaklarını dizebildiği bir köşe ile somutlaşır. Ancak bazıları için çocukluk, evin ortak alanlarında, her sabah toplanması gereken geçici bir "yer" demektir. "Küçükken kendime ait hiç odam veya yatağım olmadı; hep kanepelerde uyudum" cümlesi, sadece bir fiziksel eksikliği değil, aynı zamanda erken yaşta gelişen bir adaptasyon ve fedakarlık hikayesini anlatır.
Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi
Evin oturma odasındaki bir kanepede uyumak, çocuğun hayatın merkezinde ama aynı zamanda kıyısında olması demektir. Kanepe, gündüzleri misafirlerin ağırlandığı, televizyonun izlendiği, çayların içildiği kamusal bir alandır. Gece olduğunda ise bir çocuğun sığınağına dönüşür. Bu durum, çocuğun zihninde "geçicilik" kavramını kalıcı bir yapı haline getirir.
Kendi odası olan bir çocuk için kapı, dış dünyaya çekilen bir sınırdır. Kanepe çocuğu içinse sınır yoktur; o, evin her an değişebilen dinamiklerine tabidir. Misafir geç gittiğinde uyku saati ertelenir, sabah erken kalkan bir aile üyesiyle mahremiyet sona erer. Bu durum, bireyin ileriki yaşlarda kendi sınırlarını çizmekte zorlanmasına veya tam tersine, sınırlarına aşırı derecede korumacı yaklaşmasına neden olabilir.
Aidiyetin Eşyadan Arınması
Bir odanın yokluğu, "eşya ile kurulan bağın" da farklılaşması anlamına gelir. Yatağının altındaki kutularda hazineler saklayamayan, duvarına sevdiği bir posteri asma lüksü olmayan çocuk, aidiyeti nesnelerde değil, zihninde aramaya başlar. Bu durum, kişide güçlü bir hayal gücü ve içsel bir dünya geliştirir. Dış dünyada kendine ait bir m² alanı olmayan çocuk, gökyüzünü, okuduğu kitapları veya kurduğu hayalleri kendi "odası" yapar.
Ancak bu durumun getirdiği bir ağırlık da vardır: Emanet hissi. Her sabah çarşafını katlayıp kanepenin altına saklamak, o evin sahibi gibi değil de, bir "ziyaretçisi" gibi hissetmesine yol açabilir. Bu "emanet" hissi, yetişkinlikte ev sahibi olma isteğini veya bir mekana kök salma ihtiyacını kamçılayan en büyük motivasyon haline gelebilir.
Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma
Kanepede uyuyan çocuk, genellikle ailenin ekonomik veya mekansal kısıtlılıklarının en yakın şahididir. Kendi konforundan feragat etmek zorunda kalmak, ona erken yaşta bir "fedakarlık bilinci" yükler. O, evin düzenini bozmamak adına sessizleşen, sabahları görünmez olan ve kendi alanını yaratmak yerine var olan alana uyum sağlayan kişidir.
Bu durum, muazzam bir uyum yeteneği kazandırsa da, bireyin kendi ihtiyaçlarını başkalarınınkilerin arkasına itme eğilimini de beraberinde getirebilir. "Benim için fark etmez," cümlesi, aslında yıllar önce kanepenin sert yastığına alışmış o çocuğun yankısıdır.
Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler
Yıllar geçip o kanepeler geride kaldığında, bu deneyimden iki farklı karakter doğabilir:
Mekan Tutkunu: Kendi evini ve odasını bir kale gibi inşa eden, her detaya titizlenen, aidiyetini fiziksel konforla taçlandıran kişi.
Dünya Vatandaşı: Hiçbir yere tam ait hissetmediği için her yere uyum sağlayabilen, minimal yaşayan ve "ev" kavramını kendi içinde taşıyan gezgin ruh.
Sonuç olarak, çocukken bir odanın veya yatağın olmaması, bir eksiklik gibi görünse de aslında dayanıklılığın (resilience) en saf formudur. O kanepelerde uyuyan çocuklar, hayatın sert zeminlerine karşı bağışıklık kazanarak büyürler. Onlar için "ev", dört duvardan ziyade, insanın kendi içinde kurduğu o huzurlu ve kimsenin müdahale edemediği görünmez odadır.
Not: Bu makale, mahremiyet ve mülkiyet kavramlarının çocuk gelişimi üzerindeki etkilerini bir yaşam öyküsü perspektifiyle ele almıştır. Her ne kadar fiziksel imkanlar kısıtlı olsa da, sevgi dolu bir aile iklimi, kanepeleri dünyanın en güvenli limanına dönüştürebilir.
"Yüreğinin götürdüğü yere git yada gittiğin yere yüreğini de götür"

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 01:582 gün
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı
Hayat, çoğu zaman rasyonel kararlar ile duygusal arzuların çatıştığı, mantık çerçeveleri ile kalp atışlarının ritmi arasında denge kurmaya çalıştığımız uzun bir yolculuktur. Bu yolculuğun en kadim rehberlerinden biri olan "Yüreğinin götürdüğü yere git" öğretisi, bireyin kendi hakikatine sadık kalmasını öğütlerken; "Gittiğin yere yüreğini de götür" prensibi, gidilen yerin veya yapılan işin ötesinde, o eyleme yüklenen anlamın ve tutkunun önemini vurgular. Bu iki yaklaşım, aslında birbirini dışlayan değil, bir insanı "tam" kılan bütünsel bir yaşam felsefesinin iki farklı cephesidir.
1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek
Modern dünya, bizi sürekli olarak "başarı", "statü" ve "güvenlik" gibi dışsal parametrelerle tanımlamaya çalışır. Ancak insanın en derin huzuru, dış dünyanın beklentileriyle değil, kendi iç sesiyle uyumlandığı anlarda gizlidir.
Otantik Yaşam: Yüreğinin sesini dinlemek, toplumun veya başkalarının bizim için çizdiği rotalardan sapma cesareti göstermektir. Bu, bir bencillik değil, bireyin kendi yeteneklerini ve varoluş amacını keşfetme sürecidir.
Sezginin Gücü: Akıl verilerle çalışırken, yürek sezgilerle yol alır. Bazen mantıklı görünen bir seçenek içimizi daraltırken, riskli görünen bir yol bize tarif edilemez bir heyecan verebilir. İşte o heyecan, ruhun "doğru yerdesin" deme biçimidir.
2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek
Bazen şartlar, her zaman istediğimiz rotada ilerlememize izin vermez. Yaşamın sorumlulukları, ekonomik gereklilikler veya beklenmedik dönemeçler bizi hiç planlamadığımız duraklara savurabilir. İşte bu noktada devreye ikinci düstur girer: Nerede olursan ol, orada tüm varlığınla bulun.
Tutku ve Adanmışlık: Bir işi sadece yapmış olmak için yapmak ile o işe "yüreğini koyarak" yapmak arasında derin bir nitelik farkı vardır. En basit gündelik görevlerden en karmaşık projelere kadar, içine sevgi ve dikkat katılan her eylem, bir sanat eserine dönüşür.
An’da Olmak: Gittiği yere yüreğini götürmeyen insan, bedenen orada olsa da ruhen başka yerlerin özlemiyle yaşar. Bu bölünmüşlük hali, hem mutsuzluğu hem de verimsizliği beraberinde getirir. Oysa bulunduğumuz yere yüreğimizi sunduğumuzda, o anı ve mekanı güzelleştirme gücünü kendimizde buluruz.
3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan
Bu iki kavram birleştiğinde, karşımıza "yaşamı bir bütün olarak kucaklayan" insan profili çıkar. İdeal senaryoda, yüreğimizin bizi götürdüğü yere gideriz ve oraya vardığımızda tüm tutkumuzla orada bulunuruz. Ancak hayat her zaman bu kadar doğrusal akmaz.
Gerçek bilgelik;
Kendi yolunu seçme cesaretini göstermek (Yüreğinin peşinden gitmek),
Ve seçtiğin –ya da seçmek zorunda kaldığın– yolu sevgiyle onurlandırmaktır (Yüreğini oraya götürmek).
Sonuç: Yolculuğun Kalbi
Yaşam bir varış noktası değil, bir süreçtir. Eğer attığınız her adımda kalbinizin ritmini duyabiliyorsanız, rotanızın neresi olduğundan bağımsız olarak doğru yoldasınız demektir.
Unutmamak gerekir ki; yüreksiz gidilen yollar ne kadar parlak olursa olsun karanlıktır; yürekle gidilen yollar ise ne kadar çetin olursa olsun, kendi ışığını içinde taşır. Kendi sesinize kulak verin, ancak vardığınız her durakta da ruhunuzdan bir iz bırakmayı ihmal etmeyin. Çünkü hayat, sadece yaşandığı için değil, içine "yürek" katıldığı için değerlidir.
Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?

Admin · Gönderi tarihi: Çarşamba 01:572 gün
Günümüzün dijital dünyasında, "Bilgisayar başında ne kadar zaman geçiriyorsunuz?" sorusu artık sadece bir alışkanlık sorgulaması değil, aynı zamanda fiziksel ve zihinsel sağlığımızı doğrudan ilgilendiren kritik bir gösterge haline geldi. İş hayatından eğlenceye, eğitimden sosyal ilişkilere kadar her şeyin ekranlara taşındığı bu dönemde, ekran süresi yönetimi modern insanın en büyük meydan okumalarından biridir.
İşte bu konuyu derinlemesine ele alan kapsamlı bir inceleme:
Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi
1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık
Bilgisayar başında geçirilen kontrolsüz saatler, vücudumuzda "sedanter" (hareketsiz) yaşam tarzının olumsuz etkilerini biriktirir. Uzun süre aynı pozisyonda kalmak, sadece bel ve boyun ağrılarına yol açmaz; aynı zamanda metabolizma hızının düşmesine ve dolaşım sistemi sorunlarına zemin hazırlar.
Göz Yorgunluğu ve Dijital Görme Sendromu: Saatlerce ekrana bakmak, göz kırpma sayısını azaltarak göz kuruluğuna ve netlik kaybına neden olur.
Postür Bozuklukları: "Mouse omzu" veya "metin boynu" gibi modern terimler, yanlış ergonomiyle birleşen uzun mesai saatlerinin bir sonucudur.
2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı
Sürekli bildirimlerin, e-postaların ve sosyal medya sekmelerinin açık olduğu bir bilgisayar kullanımı, beynimizi sürekli bir "bağlam değiştirme" (context switching) moduna sokar. Araştırmalar, bir görevden diğerine her geçişte beynin odaklanma yeteneğinin zayıfladığını göstermektedir.
Bilgisayar başında geçirilen zamanın kalitesi, süresinden daha önemlidir. Eğer 8 saatlik bir çalışma gününün yarısı sosyal medya akışlarında kaybolarak geçiyorsa, bu durum zihinsel yorgunluğu artırırken üretkenliği minimize eder.
3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık
Paradoksal bir şekilde, bilgisayar başında başkalarıyla "bağlantıda" kalarak geçirdiğimiz süre arttıkça, gerçek dünyadaki sosyal bağlarımız zayıflayabilir. Ekran başında geçen zamanın bir kısmı toplumsal bir izolasyona dönüşebilir. Özellikle akşam saatlerinde mavi ışığa maruz kalmak, uyku hormonu olan melatonin salgılanmasını baskılayarak uyku kalitesini düşürür ve bu da ertesi günün kaygı seviyesini artırır.
4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler
Bilgisayarı hayatımızdan çıkarmak imkansız olsa da, onu yönetmek bizim elimizdedir. İşte daha sağlıklı bir denge için uygulanabilecek adımlar:
20-20-20 Kuralı: Her 20 dakikada bir, 20 fit (yaklaşık 6 metre) uzağa, en az 20 saniye boyunca bakarak gözlerinizi dinlendirin.
Dijital Detoks Aralıkları: Günün belirli saatlerini (örneğin yemek vakitleri veya uykudan bir saat öncesi) tamamen ekransız alanlar olarak belirleyin.
Ergonomi Yatırımı: Doğru yükseklikte bir monitör ve bel destekli bir sandalye, fiziksel hasarı minimize etmede en büyük yardımcınızdır.
Analog Molalar: Not alırken bazen kağıt kalem kullanmak veya toplantıları mümkünse yürüyüş yaparak sesli gerçekleştirmek, ekran yorgunluğunu kıracaktır.
Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat
Bilgisayar başında geçirdiğimiz zaman, hayatımızı kolaylaştıran bir araç olmalı, hayatımızın kendisi değil. Önemli olan kaç saat harcadığımızdan ziyade, bu sürenin ne kadarının gerçekten katma değer yarattığı ve ne kadarının bizi gerçeklikten kopardığıdır. Ekranı kapattığınızda hissettiğiniz o dinginlik, aslında beyninizin ihtiyaç duyduğu asıl yakıttır.
Unutmayın; en iyi çözünürlük, bilgisayar ekranında değil, pencereden dışarı baktığınızda gördüğünüz gerçek dünyadadır.

1. Genetiğin Karanlık Mirası: "Savaşçı Geni" ve Biyolojik Temeller

2. Psikopatoloji ve Empati Yoksunluğu

3. "Tabula Rasa" (Boş Levha) ve Çevrenin Gücü

4. Epigenetik: Doğa ve Beslemenin Dansı

5. Felsefi Bakış: Özgür İrade ve Seçim

Sonuç

Kanepelerin Gölgesinde Büyümek: Aidiyet ve Sınırlar Üzerine Bir Yolculuk

Geçiciliğin Psikolojisi ve Görünmezlik Hissi

Aidiyetin Eşyadan Arınması

Sorumluluk ve Erken Olgunlaşma

Kanepeden Çıkıp Dünyaya Kurulan Köprüler

Yüreğinin Götürdüğü Yere Git ya da Gittiğin Yere Yüreğini de Götür: Bütünsel Bir Yaşam Sanatı

1. İçsel Pusula: Yüreğinin Götürdüğü Yere Gitmek

2. Eyleme Ruh Katmak: Gittiğin Yere Yüreğini de Götürmek

3. İki Felsefenin Kesişimi: Bütünleşmiş İnsan

Sonuç: Yolculuğun Kalbi

Dijital Esaret mi, Modern Gereklilik mi? Bilgisayar Başındaki Zamanın Analizi

1. Ekran Süresinin Görünmeyen Maliyeti: Fiziksel Sağlık

2. Zihinsel Odaklanma ve "Derin Çalışma" Kaybı

3. Psikolojik Etkiler: Dijital Yalnızlık

4. Dengeyi Kurmak: Nitelikli Kullanım İçin Stratejiler

Sonuç: Ekranın Ötesinde Bir Hayat

Önemli Bilgiler

Tarayıcı push bildirimlerini yapılandırın

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)