halukgta

Sizlere şöyle bir soru sorsam ve desem ki, Kur’an’ı dikkatle anlayarak okuduğunuzda, Allah’ın biz kullarından öncelikli olarak istediği özellik nedir desem, sizler nasıl cevap verirsiniz? Namaz kılmak mı, oruç tutmak mı, Hacca gitmek mi, zekât vermek mi? Bunları çoğaltabilirsiniz ama İnanın hiç birisi değil. YALAN SÖYLEMEMEK evet Allah’ın bizlerden çok önemle istediği özellik, en yakınımızın bile yanlışını açıkça söyleyip YALAN SÖYLEMEMEK, Allah’ın bizlerden öncelikle istediği bir davranış olduğu konusunu, gelin birlikte Kur’an’dan anlamaya çalışalım. Çünkü yalanı adeta dilinden düşürmeyen toplumlarda ne adalet, nede böyle bir toplumda huzur ve mutluluk asla sağlanamaz. İslam dininde yalan söyleyenlerin karşılaşacağı cezayı, uğrayacakları azabı ve ilahi laneti açıkça belirten birçok ayet bulunmaktadır. Kur’an’da yalancıların cezası genellikle “ACI BİR AZAP”, “ALLAH’IN LANETİ” ve “CEHENNEM” olarak tasvir edilir. Yani Allah yalancılara karşı çok büyük bir ceza vereceği uyarısını yapar. Bu konu ile ilgili bazı ayetleri hatırlayalım. “ONLARIN KALPLERİNDE BİR HASTALIK VARDIR. ALLAH DA ONLARIN HASTALIĞINI ARTTIRMIŞTIR. YALAN SÖYLEDİKLERİNDEN DOLAYI, ONLARA ACI VEREN BİR AZAP VARDIR.” (Bakara 10) “BÜTÜN YALANCI VE GÜNAHKÂRLARIN VAY HALİNE!” (Casiye 7) “…..SONRA CANDAN YÜREKTEN YALVARALIM VE ALLAH’IN LÂNETİNİN YALAN SÖYLEYENLER ÜZERİNE OLMASINI DİLEYELİM.” (Ali İmran 61) “ALLAH’A KARŞI YALAN UYDURAN YAHUT KENDİSİNE GELDİĞİNDE, GERÇEĞİ YALANLAYANDAN DAHA ZALİM KİMDİR? CEHENNEMDE KÂFİRLER İÇİN BİR YER Mİ YOK?” (Ankebut 68) “…HİÇ KUŞKU YOK Kİ ALLAH, AŞIRILIĞA SAPMIŞ, YALANCI KİMSEYİ DOĞRU YOLA ULAŞTIRMAZ.” (Mü’min 28) Özetle Kur’an, yalan söyleyenlerin dünyada hidayetten mahrum kalacağını, ahirette ise Allah’ın lanetine uğrayarak cehennemde acı verici bir azap çekeceğini hükme bağlamıştır. Kur’an yalan söyleme konusu üzerinde çok durmuş ve toplumun çok etkileneceğini bildiğinden, bu konuda bazı cezalarda belirlemiştir. Kur’an’dan bu örnekleri hatırlayalım. Yalan söyleyenlere İftira Cezası. İffetli bir kadına veya erkeğe zina iftirası atan kişilere uygulanır. Nur Suresi 4. Ayet uyarınca bu kişilere 80 değnek vurulur ve daha sonra yalan söyleyerek adaleti yanılttıkları için ŞAHİTLİKLERİ ÖMÜR BOYU KABUL EDİLMEZ. Şu cezaya bakar mısınız lütfen? ŞAHİTLİKLERİ ÖMÜR BOYU KABUL EDİLMEZ, NE DEMEK BİLİYORMUSUNUZ? Toplumsal düzenin ve adaletin sağlanabilmesi için, insanların dikkat etmesi ve uyması gereken YALAN SÖYLEMENİN, toplumda asla kabul edilemeyeceği çok açık belirtiliyor. BU CEZAYI ALAN BİR KİŞİ ADETA TOPLUMSAL VE HUKUKİ OLARAK YOK SAYILMIŞ, YAŞAYAN BİR ÖLÜYE DÖNÜŞTÜRÜLMÜŞ OLUR. Ayeti hatırlayalım. “İFFETLİ KADINLARA YALAN YERE İFTİRA ATAN, SONRA DA DÖRT ŞAHİT GETİREMEYEN KİMSELERE SEKSEN SOPA VURUN VE ARTIK ONLARIN ŞAHİTLİKLERİNİ HİÇBİR ZAMAN ASLA KABUL ETMEYİN. İŞTE ONLAR YOLDAN ÇIKANLARIN TA KENDİLERİDİR.” (Nur 4) Lütfen Allah’ın yalan yere şahitlik yapanlara, verdiği bu örnek ceza üzerinde öyle bir düşünelim ki, adeta RÜYALARIMIZA GİRSİN DE ASLA YALAN YERE NE KONUŞALIM NEDE ŞAHİTLİK YAPALIM. Bu kesin ve sert uyarılarla bizleri kendimize getirmeye çalışan Rabbimiz, boşuna bu ikazları yapmıyor. Eğer yaşadığımız toplumda, yalan söyleyen yalancı şahitler bolca varsa, O toplumda Allah’ın istediği bu adaletli düzeni kuramayız. BÖYLE BİR TOPLUMUN HUZUR BULAMAYACAĞINI, KENDİ ÇIKARLARI İÇİN BİRBİRİ ALEYHİNE YALAN YERE ŞAHİTLİKLER YAPARAK, ADETA HAYATI YAŞANMAZ HALE GETİRECEĞİMİZİ LÜTFEN UNUTMAYALIM. Ne dersiniz bizler toplumumuzda Allah’ın istediği adaletli düzeni kurabildik mi? Bu satırları okuduğunuzda, yüzünüzdeki acı tebessümü görür gibi oluyorum. İşte bu tebessüm, bizlerin Allah’ın istediği adaletli düzeni kuramadığımızı gösteriyor. Çevremizde ya da mahkemede yalan yere şahitlik yapmak, adaleti doğrudan sarstığı için İslam’da en büyük günahlardan sayılır. Bir toplumun ayakta kalmasını sağlayan en temel bağ GÜVENDİR, DOĞRULUKTUR. Mahkemede veya toplumsal bir meselede şahitlik yapmak, adaletin tecelli etmesi için en kritik araçtır. EĞER YALAN SÖYLEDİĞİ KESİNLEŞMİŞ BİRİNİN ŞAHİTLİĞİ KABUL EDİLMEYE DEVAM EDİLİRSE, O HUKUK SİSTEMİNE GÜVEN KALMAZ VE ÇÖKER. Allah, yalancının şahitliğini ömür boyu yasaklayarak toplumu ve adalet mekanizmasını bu zehirden korur. Ne dersiniz bizler Kur’an’a iman ettiğimizi söyleyen Müslümanlar olarak ALLAH’IN ÖNERDİĞİ VE UYARDIĞI BU ADALETLİ DÜZENİ KURABİLDİK Mİ? Yorumunu sizlere bırakıyorum. Son olarak, yalan yere şahitlik yapanın Allah’ın adaletinde, ÖMÜR BOYU ŞAHİTLİĞİNİN KABUL EDİLMEMESİ konusunu tekrar hatırlatmak istiyorum, çünkü çok ama çok önemli. Bir insanın şahitliğinin kabul edilmemesi, onun sosyal olarak dışlanması VE HUKUKİ BİR ÖZNE OLARAK SİLİNMESİ DEMEKTİR. Bu ceza fiziksel bir cezadan, örneğin hapisten veya maddi bir cezadan çok daha ağırdır. Bu ağır dışlama, toplumdaki diğer bireyler için muazzam bir caydırıcılık oluşturur. Kimse dilinin ucundaki bir yalan yüzünden ömür boyu “SÖZÜNE GÜVENİLMEYEN, YOK SAYILAN VE TOPLUMDAN DIŞLANAN” durumuna düşmek istemez. Bu satırları da okuduğunuzda kalbinizdeki üzüntüyü inanın hissediyorum. Çünkü günümüz toplumumuzda çevremize baktığımızda, bırakın yalan söylemeyenlerin değer gördüğünü, tam tersine yalancıların hatta yalan yere şahitlik yapanların, daha çok değer kazandıkları bir dönemden geçiyoruz. Buda bizlerin ne kadar, KUR’AN’DAN uzaklaştığımızı gösteriyor. BİZ MÜSLÜMANLAR ALLAH’A YANİ KUR’AN’A TESLİM OLMAMIZ GEREKİRKEN, ALLAH’IN DİNİNİ KENDİMİZE UYDURMAYA ÇALIŞIP, ADETA ALLAH’IN DİNİNİ TESLİM ALMAYA ÇALIŞTIĞIMIZIN, NE YAZIK Kİ FARKINDA BİLE DEĞİLİZ. Değerli din kardeşlerim, lütfen Allah aşkına gelin ruhumuzu ve kalbimizi batıl hurafe bilgilerle değil, KUR’AN’IN ARI DURU TERTEMİZ NURUYLA YIKAYALIM VE TEMİZLETELİM. İnanın bunu yapamıyorsak başımıza gelenlerden ya da geleceklerden hiç şikâyetçi olmayalım. Çünkü ne yapıyorsak bizler, ellerimizle yapıyoruz. Dilerim Kur’an gerçekleri ile buluşan ve böylece ADALETTEN ASLA ŞAŞMAYAN ALLAH’IN AZINLIK HALİS KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK https://kuranadavet1.wordpress.com/ https://twitter.com/KURANA_DAVET http://www.hakyolkuran.com/ https://www.facebook.com/Kuranadavet1/ https://hakyolkuran1.blogspot.com/

HİÇ BİR MEZHEP, İSLAMLA ÖZDEŞLEŞTİRİLEMEZ. İMAN, İSLAM’A GÖRE BİREYSELDİR. GELİN BU KONUYU HİÇ BİR ETKİ ALTINDA KALMADAN, SORUMLU OLDUĞUMUZ KUR’AN MERKEZLİ BİRLİKTE DÜŞÜNELİM. İslam dini, vahyedildiği andan itibaren, evrensel bir hitap ve sonsuz bir rehberlik iddiasıyla insanlığa sunulmuştur. BU EVRENSELLİĞİN EN TEMEL DAYANAĞI, DİNİN ÖZÜNÜN YALIN, ANLAŞILIR VE DOĞRUDAN BİREYİN KALBİNE HİTAP EDEN BİR YAPIYA SAHİP OLMASINDAN KAYNAKLANIR. Ancak tarihsel süreç, mezhepsel yapılar ve beşeri yorumlar, dinin aslı ile sonradan oluşan beşeri inançların birbirine karıştırılmasına yol açmıştır. Bugün gelinen noktada din ve mezhep kavramlarının sıklıkla birbiri yerine kullanıldığı, kurumsallaşmış yorumların dinin kendisiymiş gibi dayatıldığı görülmektedir. Oysa Kur’an ve mantıksal bir gerçeklik olarak hiçbir mezhep, İslam ile özdeşleştirilemez. İSLAM NİHAİ VE SORUMLU OLDUĞUMUZ MUTLAK OLAN VAHİYDİR. MEZHEPLER İSE O VAHYİ ANLAMA ÇABASINDAN İBARET OLAN BEŞERİ VE TARİHSEL OLUŞUMLARDIR, DİNİN ASLİ UNSURU ASLA OLAMAZ. Çünkü hiç bir beşer, Hakka batıl karıştıramaz. Mezhep kelimesi, sözlük anlamı itibarıyla “gidilecek yol, görüş, akım” demektir. İslam düşünce tarihinde ortaya çıkan fıkhı ve itikadi mezhepler, belirli bir dönemin, coğrafyanın, siyasi atmosferin ve en önemlisi kurucu din adamlarının inanç ve zihni çabalarının birer ürünüdür. İmam Ebu Hanife, İmam Şafi veya İmam Malik gibi kişilerin ortaya koyduğu görüşler, KENDİ DÖNEMLERİNİN SORUNLARINA ŞAHSİ GÖRÜŞLERİ, DÜŞÜNCELERİ VE KENDİLERİNCE VAHİY IŞIĞINDA GETİRDİKLERİ DOĞRU YADA YANLIŞ BEŞERİ ÇÖZÜMLERDİR. Hatırlayınız İslam tarihinde, bu kişiler bile birbirini dinsizlikle suçlayabilmişlerdir. Hiçbir beşeri yorum, ilahi vahyin kendisiyle eş değer tutulamaz, önce bu bilinci inancımıza yerleştirmeliyiz. Bir mezhebin görüşlerini İslam’ın yegane doğrusu olarak kabul etmek, hatadan münezzeh olmayan insan aklını kutsamak ve vahyin yerini almak anlamına gelir. İslam inancında mutlak doğru ve bağlayıcılık, yalnızca Allah’ın kelamı Kur’an aittir. Resulün bile Allah’ın dinine ilave etme yetkisi yoktur. Mezhepler ise bu ana kaynağa ulaşmaya çalışan araçlardır. Mezhepler dinin özündeki evrensel ve ahlaki mesajları göz ardı edip, bu mesaja ulaşmak için kullanılan şekilsel ve dönemsel araçları beşeri kanun ve kuralları, gelenekleri dinin asıl amacı haline getirmenin tehlikesini ifade eder, onun içinde bunlar dinin asli unsuru asla yapılamaz. Kur’an İmanın bireyselliğine dikkatimizi çeker ve özgürce kişinin imtihanı gereği kendisinin yaşamasını emreder. Kur’an’ı dikkatle incelediğimizde, hitabın doğrudan bireye yapıldığı ve sorumluluğun tamamen kişisel olduğu açıkça görülür. “HİÇBİR GÜNAHKÂR, BİR BAŞKASININ GÜNAHINI YÜKLENMEZ” (En’am, 164) ayeti, İslam’ın birey merkezli adalet ve sorumluluk anlayışının en somut ifadesidir. İman, taklit ile değil, tahkik ile yani bireyin kendi aklını, kalbini ve iradesini kullanarak ulaştığı, yaşadığı içsel bir tasdiktir. İMANIN BU BİREYSEL DOĞASI, ARAYA HERHANGİ BİR RUHBAN SINIFININ, KURUMSAL YAPININ VEYA MEZHEBİ OTORİTENİN GİRMESİNE İZİN VERMEZ. Birey, Allah karşısında yalnızdır ve kendi inanç dünyasından bizzat sorumludur. Mezheplerin birer inanç şablonu haline getirilerek bireyin önüne Allah’ın emri gibi “kabul edilmesi zorunlu dogmalar yani hükümler” olarak konulması, imanın özündeki hürriyeti ve samimiyeti zedeler. KİŞİ, BİR MEZHEBE MENSUP OLMADAN DA DOĞRUDAN KUR’AN’IN HİTABINA MUHATAP OLARAK MÜSLÜMAN OLMA VE İMAN ETME HAKKINA, HATTA SORUMLULUĞUNA SAHİPTİR. Daha doğrusu Allah bizlerden özellikle bunu istiyor. Allah ile kulu arasına hiç kimseyi istemiyor. Mezhepçiliğin dinde bölünmenin getirdiği riskler ve EVRENSEL İSLAM’A gelince. Mezheplerin dinle özdeşleştirilmesinin en tehlikeli sonucu, tarih boyunca İslam dünyasında yaşanan ayrışmalar ve çatışmalardır. Bir yapı kendisini “TEK DOĞRU İSLAM” olarak ilan ettiğinde, kaçınılmaz olarak dışındakileri “ÖTEKİ” veya “DAİRENİN DIŞINDAKİ” düşman ilan eder. Bu durum, İslam’ın TEVHİD (birlik) ilkesine aykırıdır. Din, insanları birleştirmeyi hedeflerken; dinleşen mezhepler İNSANLARI BÖLMEKTEDİR. İnancımızı böyle yaşamamızı Allah’ın önerdiğini söylemek ve inanmak, zerre kadar Kur’an’dan habersiz olmaktır. EVRENSEL BİR DİN, BÖYLE DAR KALIPLARA SIĞDIRILAMAZ. 7. yüzyılda ya da 9. yüzyılda üretilen fıkhı çözümlerin, 21. yüzyılın karmaşık dünyasındaki bir insanın iman ve ibadet hayatını tamamen bloke etmesi veya şekillendirmesi beklenemez. İSLAM, HER ÇAĞA UYUM SAĞLAYABİLECEK DİNAMİK BİR YAPIYA SAHİPTİR VE BU DİNAMİZM, MEZHEPLERİN SINIRLARINI AŞARAK DOĞRUDAN KAYNAĞA YÖNELMEKLE KORUNABİLİR. Şunu açıkça söyleyebiliriz. İslam ilahi ve değişmez olan bir bütündür; mezhepler ise bu bütünü anlamlandırmaya çalışan insan aklının tarihsel duraklarıdır. HİÇBİR DURAK, YOLUN KENDİSİYLE ÖZDEŞLEŞTİRİLEMEZ. İman, kurumsal aidiyetlerin ötesinde kul ile yaratıcı arasında kurulan tamamen bireysel, hür ve kalbi bir bağdır. İslam dünyasının entelektüel ve ahlaki bir uyanış yaşaması, mezhepleri dinin kendisi zannetme yanılgısından kurtulup, imanın bireysel özgürlüğünü ve vahyin evrensel yalınlığını yeniden keşfetmesiyle mümkün olacaktır. Mezhepleri İslam’ın emri gibi görmenin, inancımızdaki çelişkisine gelince. İslam düşünce geleneğinde sıklıkla düşülen en büyük yanılgı, usul (asıl/kök) ile füru (dal/ayrıntı) arasındaki çizginin belirsizleşmesidir. İSLAM’IN ASLI TEVHİD, VAHİY VE AHİRET İNANCI GİBİ EVRENSEL VE DEĞİŞMEZ İLKELERDEN OLUŞUR. Mezhepler ise bu ilkelerin hayata nasıl geçirileceği, ibadetlerin şekilsel detayları veya hukuki uyuşmazlıkların nasıl çözüleceği konusunda üretilen beşeri içtihatlar bütünüdür. İÇTİHAT, İNSAN TARAFINDAN YAPILDIĞI İÇİN DOĞASI GEREĞİ YANILMA PAYI BARINDIRAN, BİR AKIL YÜRÜTME FAALİYETİDİR VE İSLAM’IN OLMAZSA OLMAZI DEĞİLDİR. Dolayısıyla, beşeri bir yanılma payı taşıyan bir yorum mekanizmasını, hatadan münezzeh olan ilahi din ile eşitlemek teolojik bir çelişkidir. Bir Müslüman’ın imanı ve İslamiyet’i, herhangi bir mezhebin kurallarına tam itaatle değil, ALLAH’IN MUTLAK İRADESİNE YANİ KUR’AN’A TESLİMİYETİ İLE ÖLÇÜLÜR. Kur’an vahyin doğrudan muhatabı olarak bireyi işaret eder, cemaat, tarikat yada mezhep guruplarını değil. Kur’an ayetleri incelendiğinde hitapların “EY İMAN EDENLER!” veya “EY İNSANLAR!” şeklinde doğrudan kolektif ya da kurumsal yapıları değil, bireysel bilinçleri hedef aldığı görülür. Din, bireyi akıl ve irade sahibi bir varlık olarak kabul eder ve onu kendi seçimleriyle baş başa bırakır. “DİNDE ZORLAMA YOKTUR” (Bakara, 256) ilkesi, sadece gayrimüslimleri İslam’a davet ederken geçerli bir kural değil, aynı zamanda Müslüman olan bir bireyin inanç dünyasını özgürce inşa etmesinin de teminatıdır. Kişi, mezhebi bir bağlılık hissiyatıyla veya toplumsal mahalle baskısıyla bir inanç biçimini taklit ettiğinde, orada gerçek anlamda ahlaki ve kalbi bir imandan söz etmek güçleşir. Gerçek iman, bireyin kendi şüphelerinden, arayışlarından ve zihni süzgecinden geçerek ulaştığı ve imanından emin olduğu halidir. Tarihsel kurumsallaşmanın getirdiği baskılara gelince. Bugün geleneksel algıda din gibi kutsanan mezhepler, aslında doğdukları dönemin sosyo-politik ve coğrafi şartlarının birer aynasıdır. Örneğin, Kufe’de doğan fıkhi bir çözüm ile Medine’de ya da Bağdat’ta üretilen bir çözümün farklı olması, dinin kendisinin farklı olmasından değil, hayatın ve coğrafyanın ihtiyaçlarının farklı olmasından kaynaklanmıştır. Bu ekoller zamanla siyasi otoritelerin (Emeviler, Abbasiler, Osmanlılar vb.) hukuki yapıyı standartlaştırma ve toplumu yönetme arzusuyla kurumsallaşmış ve kanunlaştırılmıştır. Siyasi elitlerin desteğiyle dogmalaşan bu yapılar, sonraki yüzyıllarda dinin kendisi gibi algılanmaya başlanmıştır. ANCAK TARİHSEL OLANI KUTSALLAŞTIRMAK, İSLAM’IN ZAMANLAR VE MEKÂNLAR ÜSTÜ OLAN EVRENSEL KARAKTERİNE VURULMUŞ EN BÜYÜK PRANGADIR. Müslüman kimliği, tarihsel bir ekolün sınırlarına sığmayacak kadar geniştir. Bizler gerçek İslam’ı yaşamak istiyorsak, önce taklit duvarını aşmamız gerekir. Taklidi İmandan, Tahkiki İmana geçmeliyiz. İslam düşüncesinde imanın kalitesi ve sıhhati tartışılırken yapılan en temel ayrım, taklidi iman ile tahkiki iman arasındadır. TAKLİDİ İMAN; BİREYİN İÇİNDE DOĞDUĞU AİLENİN, ÇEVRENİN VEYA MENSUBU OLDUĞU MEZHEBİN DOĞRULARINI HİÇBİR SORGULAMA SÜZGECİNDEN GEÇİRMEDEN, KÖRÜ KÖRÜNE BENİMSEMESİDİR. Oysa Kur’an, insanı sürekli olarak düşünmeye, akıl etmeye ve evreni gözlemlemeye davet eder. “Hâlâ akıl etmeyecek misiniz?” sorusu, vahyin en sık tekrarlanan ikazlarından biridir. Bir mezhebin fıkhi ya da itikadi kalıplarını dinin yegâne hakikati olarak kabul edip sorgulamayı terk etmek, taklitçiliğin en uç noktasıdır. Tahkiki iman ise bireyin kendi aklını ve vicdanını özgürce kullanarak, Kur’an’dan delillere dayanarak ulaştığı bilinçli inançtır. MEZHEPLERİN DİN İLE ÖZDEŞLEŞTİRİLMESİ, TAKLİTÇİLİĞİ KURUMSALLAŞTIRARAK TAHKİKİ İMANIN ÖNÜNÜ KESER. İslam’ın bizlerden istediği dindarlık, ezberlenmiş şablonlara itaat eden kitleler değil; NEYE, NİÇİN VE NASIL inandığının bilincinde olan, özgür bireyler yetiştirmektir. Siyasi bir araç olarak mezhepçilik toplumları yönetmek, hatta çıkarları için kullanılmıştır. Mezheplerin zamanla, dinin kendisiymiş gibi algılanmasının arkasındaki en büyük itici güç, şüphesiz SİYASİ OTORİTELER OLMUŞTUR. İslam tarihinin erken dönemlerinde ortaya çıkan fikir ayrılıkları, salt dini inanç tartışmalar değil; hilafet, yönetim ve güç savaşlarının sosyolojik yansımalarıdır. Emeviler, Abbasiler ve sonraki pek çok İslam devleti, kendi meşruiyetlerini sağlamlaştırmak ve kitleleri kontrol altında tutmak adına belirli mezhebi yorumları devletin resmi ideolojisi haline getirmişlerdir. Bunu Hristiyan toplumlarında da görüyoruz. Bu durum, devlet gücünü arkasına alan mezhebin “RESMİ DİN“, diğer yorumların ise “SAPKINLIK” olarak ilan edilmesiyle sonuçlanmıştır. Siyaset, kendi bekası için dini yorumları dondurmuş ve dogmalaştırmıştır. Dolayısıyla bugün “din” diye sunulan pek çok mezhebi kural, aslında yüzyıllar öncesinin siyasi egemenlik mücadelelerinin günümüze ulaşan tortularıdır. MÜSLÜMAN BİREYİN BU TARİHSEL OYUNU FARK ETMESİ; DİNİ, SİYASETİN VE GÜCÜN TEKELİNDEN KURTARARAK AİT OLDUĞU TEMİZ VE DURU KAYNAĞA, YANİ ALLAH İLE KUL ARASINDAKİ BAĞA GERİ DÖNDÜRMESİ ŞARTTIR. Sonuç olarak biz Müslümanlar ne yapmalıyız? Mezheplerin ötesinde Kur’an’ın emrettiği Evrensel Müslümanlığı ortaya çıkarıp hayatımıza geçirmeli, bölünmüşlükten kendimizi kurtarmalıyız. Bunun içinde sorgulama mekanizmasını hayatımıza geçirmeliyiz. Yüzyıllardır süregelen mezhep merkezli din anlayışı, İslam dünyasını fikri bir durgunluğa, taassuba ve acımasız iç çatışmalara sürüklemiştir. Bu kördüğümden çıkışın yegâne yolu, YALNIZ KUR’AN’IN İPİNE SARILARAK DİNDE TEK KAYNAK KABUL EDİP, ONU HAYATIMIZA GEÇİRMEKTEN GEÇER. Hiçbir mezhep İslam ile özdeşleştirilemez ve iman tamamen bireyseldir, önce bu gerçeğin farkına olmalıyız. Mezhepler, o çağın her konuda ilerlememiş geri kalmış konumunu düşündüğümüzde, saygıyı hak eden birer tarihi miras, birer zenginlik olarak bir yere kadar kabul edilebilir. Ancak asla imanın şartı, İslam’ın sınır çizgisi veya onlar olmasaydı İslam’ı yaşayamazdık şeklinde bir düşünce, asla kabul edilemez. ÇÜNKÜ İSLAM, DAR MEZHEP KALIPLARINA SIĞMAYACAK KADAR BÜYÜK, EVRENSEL VE ÖZGÜRLEŞTİRİCİ BİR DİNDİR. Birey, mezhebi prangalarından sıyrılıp vahyin duru hitabıyla doğrudan yüzleştiğinde, kendi iradesi ve sorumluluğuyla baş başa kalacaktır. Gerçek dini uyanış; TAKLİDİN YERİNİ TAHKİKİN, CEMAAT/MEZHEP ASABİYETİNİN YERİNİ EVRENSEL AHLAKIN VE KURUMSAL DAYATMALARIN YERİNİ, BİREYSEL VİCDANIN ALMASIYLA BAŞLAYACAKTIR. Müslüman kimliği, tarihsel ekollerin dar sınırlarına feda edilemeyecek kadar değerlidir ve doğrudan yaratıcıya sunulan samimi bir imanın özgürlüğünde yaşanmalıdır. Dilerim bu gerçeklerin farkına varan ve emanetini bu gerçekler ışığında yaşayarak Allah’a teslim olan, Allah’ın azınlık halis kulları arasında oluruz. Çünkü iman arada hiç kimse olmadan kişisel yaşanır ve Allah’a kişisel hesap verilir. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde, sizlerin üzerinde düşünmenize vesile olmak istediğim konu ZEKAT, SADAKA konusu üzerine olacak. Kur’an’da Allah ZEKÂT konusunda birçok ayet indirip, bizleri yardımlaşmaya davet etmiştir. Peki Allah zekatı, sadakayı yapacağımız hayırları malımızın kazancından mı vermemizi emrediyor, yoksa kazancın haricinde malımızın da mı sadakasını zekatını, ayrıca verin diyor konusu üzerine olacak. Önce malımızın da ayrıca sadaka, zekâtını vermemiz gerekir, diye örnek verdikleri ayeti yazalım ve üzerinde birlikte düşünelim. Şunu da özellikle hatırlatmak isterim. İslam iktisadı ve ahlak anlayışında, PAYLAŞIM VE YARDIMLAŞMANIN TEMELİNDE ÜRETİLEN DEĞERİN, YANİ KAZANÇ VE GETİRİNİN (NEMÂ) PAYLAŞILMASI PRENSİBİ YER ALIR. Bu yaklaşım, mülkiyetin korunması ve ekonomik sürekliliğin sağlanması açısından, çok önemli bir mantığa dayanır. İslam’da mali yardımlaşma, EKONOMİK ÇARKLARI DURDURARAK MALI TÜKETMEK DEĞİL; ÇARKLARI DÖNDÜREREK ELDE EDİLEN GELİRİ, PAYLAŞMAK ÜZERİNE KURULUDUR. Konumuzla ilgili ayete bakalım. Tevbe 103: ONLARIN MALLARINDAN SADAKA AL; BUNUNLA ONLARI GÜNAHLARDAN TEMİZLERSİN, ONLARI ARINDIRIP YÜCELTİRSİN. ONLAR İÇİN DUA ET! ÇÜNKÜ SENİN DUAN ONLAR İÇİN SÜKÛNETTİR, ONLARI YATIŞTIRIR. ALLAH HER ŞEYİ İŞİTENDİR; BİLENDİR. (Bayraktar Bayraklı) Dikkat ettiyseniz Allah Resulüne bir emir veriyor ve diyor ki, onların mallarından sen sadaka al. Siz bu ayeti Kur’an’ın bahsettiği diğer zekât, sadaka ayetleri ile karşılaştırdığınızda, çok önemli bir farkın olduğunu görmediniz mi? Bakın Allah Resulünün bizzat, mallarından sadaka al diyor. Sadaka kelimesi önce ne anlama geliyor onu hatırlayalım. “Kişinin imanında ki samimiyetini, doğruluğunu ve Allah’a olan bağlılığını göstermek amacıyla, Allah rızası için yaptığı her türlü maddi ve manevi karşılıksız iyiliği ifade eder.” Bu ayetin diğer sadaka ve zekât ayetlerinden en önemli farkı, BİZZAT RESULÜN EMRİYLE TOPLANMASIDIR. DİĞER AYETLERDE MÜSLÜMANLAR İMTİHANI GEREĞİ, KENDİ ÖZ İRADELERİ İLE İSTEDİĞİ KİŞİLERE, İHTİYAÇTAN FAZLASINI VERİYOR RESULÜNE DEĞİL. Ayette, onların mallarından sadaka al dediğinde siz ne anladınız? Mallarının kazancından değil de, ayrıca ne kadar mal mülk hayvan varsa, onların kazancının dışında da, malları ölçüsünce sadaka al demiş olabilir mi? Bu mümkün değil. Neden mümkün olamayacağını bence izaha gerek yok, çünkü bir insanın malı vardır ama getirisi kazancı olmayabilir. Bu ayette Allah’ın Resulünün bizzat topladığı, diğer ayetlerde verilmesi istenen zekâtın, sadakanın hayrın en önemli farkı, İNSANLARIN BİZZAT KENDİ ÖZGÜR İRADESİ İLE VERDİĞİ ZEKÂT, SADAKA HAYIR, BU AYETTE ÖZELLİKLE MALLARININ GETİRİSİ ÖLÇÜSÜNCE, BİZZAT RESULÜ TARAFINDAN ALINIYOR. Bakın buraya lütfen dikkat. Mallarından al derken, örneğin 5 dekar tarladan çıkan buğdayın ölçüsü ile 100 dekar buğdayın kazancı aynı değildir, onu dikkate alarak mallarından VERGİ al diyor. Sanırım bunun diğer zekât ve sadakalardan farklı olduğunu, GÜNÜMÜZ TABİRİYLE ÖZELLİKLE DEVLETİN BAŞI YÖNETİCİ OLARAK RESULÜN, MÜSLÜMANLARDAN MALLARININ GELİRLERİ ÖLÇÜSÜNCE ALMASINI İSTİYOR Kİ, DEVLETİN İHTİYAÇLARINDA KULLANILABİLSİN. Bu ayetten de anlıyoruz ki, Devlet başkanı olarak Hz. Muhammed’e halktan mali yükümlülükleri ölçüsünde vergi toplama yetkisi veren en doğrudan ayet, Tevbe Suresi 103. Ayettir. Bu ayet uyarınca Hz. Muhammed zekât memurları görevlendirmiş; nakit para (altın/gümüş), ticaret malları ve hayvancılık üzerinden belirli oranlarda devlet adına gelir toplamıştır. Ayrıca savaşlarda kazanılan ganimetlerde de yine, devletin yönetimine pay ayrılması hükmü vardır. Tevbe suresi 60. Ayetinde de bunun detayına girip, bakın ne diyor. “SADAKALAR/ZEKÂTLAR ALLAH’TAN BİR FARZ OLARAK ANCAK, YOKSULLARA, DÜŞKÜNLERE, ZEKÂT MEMURLARINA, GÖNÜLLERİ ISINDIRILMIŞ OLANLARA, KÖLELERE, BORÇLULARA, ALLAH YOLUNDA ÇALIŞIP CİHAD EDENLERE, YOLDA KALANA/TOPLUMUN BİTİRİLEMEYEN İŞLERİNE AİTTİR. ALLAH HAKKIYLA BİLEN, İŞİNİ YERLİ YERİNCE YAPANDIR.” (Tevbe 60) Demek ki Tevbe suresi 103. Ayette Allah, Resulünün özellikle devleti yönetirken ihtiyacı olan geliri sağlamak için MALLARININ ÖLÇÜSÜNÜ DİKKATE ALARAK, ONLARDAN VERGİ TOLAMASINI İSTİYOR. Bir örnek vermek isterim. “Eğer buğday ve hurma bahçeleri sadece yağmur, nehir veya akarsu sularıyla masrafsızca sulanıyorsa, çıkan mahsulün 1/10’u (%10) zekât olarak devlete verilir.” Hatırlatırım bu devlete verilen vergidir. Şimdide diğer zekât ve sadaka ayetlerine bakalım ki, konumuzu daha doğru anlayabilelim. Tekrar şunu hatırlatmak isterim. Allah zekâtı hayrı sadakayı, yoksula ihtiyacı olana bizzat bizlerin özgür irademizle vermemizi ister ve bu konuda ne verelim diyenlere de cevap olarak bakın nasıl bilgi veriyor, Bakara suresi 219. Ayetinde. Farklı tercümelerden yazmak istiyorum ki, konu daha iyi anlaşılabilsin. “SANA NEYİ İNFAK EDECEKLERİNİ SORUYORLAR. DE Kİ: “VAZGEÇİLEBİLENİ.” “YİNE SANA İYİLİK YOLUNDA NE HARCAYACAKLARINI SORUYORLAR. “İHTİYAÇ FAZLASINI.” ” YİNE SANA ALLAH YOLUNDA NE HARCAYACAKLARINI SORUYORLAR. DE Kİ: “İHTİYAÇTAN ARTA KALANI.” Sanırım bu konu çok iyi anlaşılmıştır. Allah asla bugün mezheplerin, rivayetlerin biçimlendirdiği gibi kırkta bir benzeri asla bir hüküm vermemiş, böylece bizleri sınıyor imtihan ediyor. Zekât ile ilgili birkaç ayet hatırlayalım. Enam 141: ÇARDAKLI VE ÇARDAKSIZ BAĞLARI, DEĞİŞİK ÜRÜNLERİYLE HURMALARI, EKİNLERİ, BİRBİRİNE BENZEYEN VE BENZEMEYEN BİÇİMLERDE ZEYTİN VE NARLARI MEYDANA GETİREN O’DUR. HER BİRİ ÜRÜN VERDİĞİNDE ÜRÜNÜNDEN YİYİN; HASAT GÜNÜ DE HAKKINI VERİN; FAKAT İSRAF ETMEYİN; ÇÜNKÜ ALLAH İSRAF EDENLERİ SEVMEZ. (Kur’an yolu Diyanet İşl.) Rum 38: ÖYLE İSE AKRABAYA, YOKSULA VE YOLCUYA HAKKINI VER. BU, ALLAH’IN HOŞNUTLUĞUNU KAZANMAK İSTEYENLER İÇİN DAHA HAYIRLIDIR. İŞTE ONLAR KURTULUŞA ERENLERDİR. (Diyanet İşl. Meali) Zariyat 19: YARDIM İSTEYENLERE VE YOKSULLARA MALLARINDAN BELLİ BİR PAY AYIRIRLARDI. (Kur’an yolu. Diyanet İşl.) Meariç 24-25: ONLAR MALLARINDA AÇIKTAN İSTEYEN VE AÇIKTAN İSTEYEMEYEN(LER) İÇİN BİLİNEN BİR HAK BULUNANLARDIR. (Mehmet okuyan) Tevbe 104 : BİLMİYORLAR MI Kİ, KULLARININ TÖVBESİNİ KABUL EDEN ALLAH’TIR, SADAKALARI KABUL EDEN DE O’DUR. ŞÜPHESİZ ALLAH TÖVBE KAPISINI ALABİLDİĞİNE AÇIK TUTMAKTADIR, RAHMETİYLE HER ŞEYİ KUŞATMAKTADIR. (Kur’an yolu. Diyanet İşl.): Bu ayetlerden de çok açık anlaşıldığı gibi, Allah bizlerin kazancımızdan mutlaka ihtiyacı olanlara da, BİR PAY AYIRMAMIZI yani zekâtımızı, hayrımızı, sadakamızı vermemizi özellikle emrediyor ama nasıl? İhtiyacımızdan arta kalanından fazla biriktirmeden, gönüllü özgür irademizle vermeliyiz ve böylece NEFSİMİZİN EN ZOR İMTİHANINDAN GEÇERLİ NOT ALMALIYIZ. Sanırım çoğumuz bu imtihandan geçer not alamıyoruz. Ayetin sonunda hasat ettiğinizin malın hakkını verin derken, kazancınızdan infak edin diyor. Diğer ayetlerde de mallarından bir pay var diyerek, malınızın kazancından olmayanlarında hakkı vardır, onları da unutmayın diye uyarıyor. Özellikle hatırlatmak isterim, pay malın kendisinden değil KAZANÇTAN OLUR. Kazanç getirmeyen bir mal paylaşılmaz, paylaşılırsa sürekli eksilir. Örneğin kıt kanat aldığınız bir evimiz var, eğer bu evin zekâtını vermek farz dersek, Allah’ın adalet anlayışını doğru anlamamışız demektir. PAYLAŞIM YARDIMLAŞMA KAZANÇTAN, YANİ GETİRİDEN OLUR. Lütfen Allah’ın adaletini doğru anlayalım. Dilerim bu can bu bedenden ayrılmadan, nefsimizin prangasını zincirini kıran ve böylece HAYIRDA YARDIMLAŞMADA YARIŞAN, ALLAH’IN AZINLIK SEVGİLİ KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır diyen arkadaşımıza verdiğim cevap yazısına, bakın onunda sanırım arkadaşı, aynı düşünceyi paylaştığı için ne demiş. «ZATEN MÜRŞİDİN YOKSA ŞEYTANIN ESARETİ ALTINDASIN AYETLERİ, KAFANA GÖRE YORUMLARSAN ŞEYTANIN OYUNCAĞI OLURSUN.» Çok ilginç değil mi, böyle tek bir ayet olması bile Kur’an’a göre mümkün değil. Çünkü Allah bunu yasaklamış ve sorgusuz din adına hiç kimsenin ardı sıra gidip, onların sözleriyle imanımızı yaşamamızı yasaklayarak nasıl uyarmıştı? “YOKSA O’NUN DIŞINDA BİRTAKIM VELİLER Mİ EDİNDİLER? İŞTE ALLAH; VELİ O’DUR, ÖLÜLERİ DİRİLTEN O’DUR. O, HER ŞEYE GÜÇ YETİRENDİR.” (Şura 9) Kur’an’da VELİ kelimesi ayetin bağlamına göre farklı anlamlarda kullanılmıştır. Örneğin bu ayette, Zor zamanlarda sığınılan, yardım, şefaat destek veren ve arkasında duran güç anlamında kullanılır. Bir başka örnek. “ALLAH, İMAN EDENLERİN VELİSİDİR (DOSTUDUR), ONLARI KARANLIKLARDAN AYDINLIĞA ÇIKARIR.” (Bakara- 257) Diğer birçok ayette VELİ kelimesi aile büyüğü, dost, arkadaş yani duygusal yakınlığı belirtmek için geçer. Bu konuyu daha detaylı birlikte, ayetler üzerinde düşünerek nefsimizden ayetlere farklı anlamlar vermeden, ayetleri BAĞLAMINDAN KOPARMADAN anlamaya çalışalım. Önce şunu çok açık belirtmek isterim, Mürşidin yoksa şeytanın esareti altındasın diye asla hiçbir ayet olmadığı gibi, Kur’an bunun tam tersini söyler ve kendinize Allah’ın dışında güvenilecek veliler, evliyalar, şeyhler, mürşitler edinmemizi yasaklar. Peki kendisine Veli, şeyh mürşit edineler, hangi ayetleri çarpıtarak, kendilerine delil, kanıt yaratmaya çalışıyorlar ona bakalım. “EY İMAN EDENLER! ALLAH’TAN KORKUN, O’NA YAKLAŞMAYA VESİLE ARAYIN VE O’NUN YOLUNDA ÇABA HARCAYIN Kİ KURTULUŞA ERESİNİZ.” (Maide 35) Bu ayetin anlamı çarpıtılarak, hatta Kur’an’ın tüm ayetleri ile çelişerek ne diyorlar biliyor musunuz? “Bakın, Allah ‘O’na ulaşmak için VESİLE ARAYIN’ diyor. İşte bu vesile, bizi Allah’a götürecek olan mürşidimiz/şeyhimizdir. Ona bağlanmadan Allah’a ulaşamazsınız.” Hâlbuki Allah’a ulaşmanın yolu birilerine tabi olmaktan değil, tam tersine aracısız Kur’an’a sarılmaktan geçtiğini, yüzlerce ayetinde Rabbimiz anlatıyor. Anlamını tahrif ettikleri, ayette geçen “VESİLE” kelimesi, insanı Allah’a yaklaştıracak olan SALİH AMELLER, İMAN, İBADETLER VE ALLAH’IN RIZASINI KAZANDIRACAK HER TÜRLÜ HAYIRLI İŞ demektir. İslam âlimlerinin ezici çoğunluğuna göre de bu görüşe karşı çıkarak “belli bir şahsa itaat etme zorunluluğu” olarak yorumlanması, ayetin sınırlarını zorlayarak ayeti çarpıtmak ve kendi batıl inançlarımıza kanıt yaratmaktan başka bir şey değildir demişlerdir. Şeyhe ya da mürşide tabi olmayı, Allah emrediyor Kur’an’da diyerek, ayetlerin anlamını tahrif ettikleri bir başka ayeti hatırlayalım. “EY İMAN EDENLER! ALLAH’A KARŞI GELMEKTEN SAKININ VE DOĞRULARLA/SADIKLARLA BERABER OLUN. (Tevbe 119) Bu ayetin gerçek anlamını anlamak yerine, kendi batıl inançlarına kanıt yaratmaya çalışanlar, bakın bu ayet için ne diyorlar. “Allah ‘Sadıklarla beraber olun’ buyuruyor. Sadıklar ise ancak zamanın MÜRŞİDLERİDİR. Dolayısıyla bir mürşide TABİ OLMAK FARZDIR.” Şeytanın oyuncağı olanlar, ayetlerin anlamı ile oynayıp yani tahrif edip, toplumu Allah ile aldatmaktan korkmuyorlar. Çok yakın zamanda, kendisini mürşit veli kişi diye kabul ettirmiş, Fetullah Gülen denen zalim kişinin kendisine güvenip inananlara neler yaptığını, hatta ülkesine ihanet ettirdiğini, çok üzgünüm unutmuş gibi görünüyoruz. Peki bu ayette Allah bizleri hangi konuda uyarıyor şimdi de ona bakalım. Ayet, özünde ve sözünde doğru olan, münafıklık yapmayan, İslam’ı batıla hurafe sapmadan, Kur’an’ın sınırlarında yaşayan tüm dürüst ve samimi müminlerle bir arada bulunmayı, onlarla saf tutmayı emrediyor. Buradaki “SADIKLAR” ifadesini tek bir makama veya kişiye indirgemek ayetin anlamını daraltıp çarpıtmaktır, hatta kendimizi aldatmaktır. Kur’an’da geçen ZİKİR EHLİNE SORUN ayetlerini de yine aynı yöntemle tahrif etmekten korkmuyorlar. “Nahl 43, Enbiya 7 “ Lütfen bu ayetleri sizler Kur’an’dan okuyunuz. Ayeti bakın nasıl çarpıyorlar. “EĞER BİLMİYORSANIZ ZİKİR EHLİNE SORUN DENİYOR. ZİKİR EHLİ, KALBİ SÜREKLİ ALLAH’I ZİKREDEN MÜRŞİDLERDİR. DİNİ SADECE ONLARDAN ÖĞRENEBİLİRSİNİZ.” Ne yazık ki bizler önyargılarımızdan kurtulmaya çalışmak yerine, önyargılarımızın esiri olmayı seçmişiz. Bunu yaparken eğer akıl devre dışı kaldıysa, yaşadıklarımızı da sorgulama imkânımız olmayacak, böylece asla Allah’ın istediği doğru yolda olamayacağız. Peki Allah ayetinde aslında bizlere ne diyor, şimdide ona bakalım. Ayetin indiriliş amacı, bağlamı incelendiğinde, Resullerin İNSANLARDAN SEÇİLMESİNİ YADIRGAYAN müşriklere karşı, önceki kutsal kitaplara inanmış olanlara sorun, onlarda size aynı şeyleri söyleyeceklerdir, şeklinde bir uyarıda bulunuyor. Yoksa bilmediklerinizi onlardan öğrenin demiyor. Buradaki vurgu, belirli bir otoriteye ya da kişiye sormak değil, geçmiş kitaplara inanmış kişilere sorun, sizlere aynı şeyleri söyleyecek anlamındadır. Yine çarpıtılan ve kendi çıkarlarına kullanılmaya çalıştıkları, bir başka ayeti bakın nasıl örnek gösteriyorlar. Araf suresi 16 ve 17. Ayetler, lütfen bu ayetleri de okuyunuz. Ayetler çarpıtıp kendi batıl çıkarlarına anlamlar verip, bu ayetler için bakın ne diyorlar. “ŞEYTAN ‘SENİN DOĞRU YOLUNUN ÜZERİNE OTURACAĞIM’ DİYOR. İŞTE BU DOĞRU YOL CEMAAT VE MÜRŞİD YOLUDUR. TEK BAŞINA KUR’AN OKURSAN ŞEYTAN SENİ SAPTIRIR.” Kur’an’ı önyargılardan arınmış dikkatle düşünerek okuyan bir Müslüman, asla bu söylenenlere inanmaz. Çünkü Allah sakın dinde bölünenler gibi olmayın, tek yumruk olun bölünmeyin dediği halde, cemaat ve tarikatlara bölünüp birde onun şeyhine liderine, mürşit dedikleri kişilere tabi olmayı, Allah’ın izin verdiğini hatta istediğini söylemek, ALLAH’A İFTİRA ATMAKTIR HATIRLATIRIM. Peki, örnek verdikleri ayette Allah bizlere ne anlatıyor ve uyarıyor ona bakalım. Şeytan, Allah’ın dosdoğru yolu (sırat-ı müstakim) olan İSLAM’IN, İMANIN VE AMELLERİN ÖNÜNE SET ÇEKMEK İSTER. Bireyin rehber olmadan doğrudan Kur’an okumasını “ŞEYTANIN OYUNCAĞI OLMAK” şeklinde sunmak, Kur’an’ın kendi kendisini “ANLAŞILIR, APAÇIK VE İNSANLARA BİR HİDAYET REHBERİ” olarak tanımlayan onlarca ayetiyle çelişir. Birilerine sorgusuz tabi olmak, işte bu kadar riskli ve tehlikelidir. Onun için lütfen kendinize ŞEYH, MÜRŞİT edinerek imanınızı tehlikeye atmayın, ALLAH’IN İPİ KUR’AN’A SARILIN HAK GERÇEK YOLU BULACAKSINIZ. Bunu ben söylemiyorum, Kur’an’da Rabbimiz söylüyor. Yine İsra suresi 71. Ayet örnek gösterilip anlamı tahrif edilip kendi cemaat ve tarikatlarının hüküm sürebilmesi için, bu ayetin anlamını da bakın nasıl saptırıyorlar. Şunu iddia ediyorlar; “KIYAMET GÜNÜ HER İNSANI İMAMIYLA (ÖNDERİYLE) ÇAĞIRACAĞIZ AYETİ, HERKESİN ŞEYHİYLE ÇAĞRILACAĞINI GÖSTERİR. ŞEYHİ OLMAYANIN REHBERİ OLMADIĞI İÇİN ORTADA KALIR.” Zikir ehli olmayan, işte böyle rivayet ehlinin aldatmacaları ile çok kolay aldatılacaktır. Hâlbuki Allah ayetinde, bakın bizlere ne anlatıyor ve uyarıyor. Ayette geçen “İMAM” kelimesi, öncelikle insanların dünyada tabi oldukları ardı sıra gittikleri ile birlikte çağrılacağını söylüyor. Önderi Allah’ın Resulünün getirdiği Kur’an ise amel defteri sağında verilecektir. Her kim bizlerin imamı önderi olan Allah’ın Resulünün getirdiğinin dışına çıkıp kendilerine VELİ, MÜRŞİT, ŞEYHLER edinip onların ardı sıra gittiyse, ONLARI İMAM ÖNDER EDİNDİYSE sonucuna katlanır uyarısı yapılıyor. Gelelim bahse konu ayette Allah imam sözüyle, bizleri hangi konuda uyarıyor kimlerden bahsediyor ona bakalım. Kıyamet günü Allah, imamıyla yani önderiyle çağıracağız sözünden Allah, her topluma gönderdiğimiz Resulleri ile birlikte çağıracağız ki onlara şahitlik yapsın diyor. Bu ayeti doğru anlamak istiyorsak, Bakara 124 ve Enbiya 73. Ayetler ışığında anlamalıyız. “HANİ, RABBİ İBRAHİM’İ BAZI SÖZLERLE İMTİHAN ETMİŞTİ DE O DA ONLARIN GEREĞİNİ TAM OLARAK YERİNE GETİRMİŞTİ. RABBİ ONA: “BEN SENİ İNSANLARA İMAM/ÖNDER KILACAĞIM” DEDİ.” (Bakara 124) Demek ki kıyamet günü Allah, görev verdiği Resulleri yani önderleri/imamları şahit olarak çağrıldığında, tüm gerçekler ortaya çıkacak ve RESULLERİN YOLUNDAN GİDENLER MÜKÂFATLANDIRILACAKLARDIR DİYOR. Özetle şunu söyleyebiliriz. Önce İslam’ı en doğru korunmuş kaynak, Kur’an’dan bizler imtihanımız gereği dersimizi çalışıp, anlayarak ve üzerinde düşünerek ayetlerle bağlantı kurarak, yani bağlamından ayırmadan anlamaya öğrenmeye çaba göstermeliyiz. Her insanın kapasitesi elbette aynı değildir, bunda şüphe yok. Güvendiğimiz kişilerden bilgi alabilir sorabiliriz, zaten bunu hepimiz yapıyoruz ama söylediğim gibi, ÖNCE BİZLER KUR’AN İLE BULUŞUP ARACISIZ, ALLAH’IN YEMİN EDEREK KOLAYLAŞTIRDIĞI MESAJINI İLK ELDEN ALMA ÇABASINI, BİZZAT BİZLER GÖSTERMELİYİZ Kİ, BİZLERE ANLATILANLARI KUR’AN SÜZGECİNDEN GEÇİREBİLELİM. Yani elimizde önce kıyaslayacağımız onayını alacağımız HAKEMİMİZ, elimizin altında olsun. Ancak bu çabayı göstermeyip, birilerine sorgusuz mutlak itaat gösterip imanımızı teslim etmek, onun sözleri yol ve yöntemi ile Allah’ın dini İslam’ı yaşamak, KUR’AN’IN ÖZÜNE İMAN TEVHİT ESASLARINA VE ARACILIĞI RUHBANLIĞI KABUL ETMEYEN, İSLAM’IN ÖZÜNE AYKIRIDIR. Kur’an, kendisini okuyan ve anlamak isteyen her bireye hitap eder. Değerli din kardeşlerim, lütfen bu geçici dünyada sorgusuz birilerine tabi olarak, kendimizi aldatmayalım, daha doğrusu ellerimizle kendimizi ebedi ateşe atmayalım. Bunu Allah onlarca ayetinde yasaklamış ve uyarmıştır. Sorgusuzca tabi olunacak mutlak güç yalnız Allah’tır, Onun kitabı Kur’an’dır bunu unutmayalım. Dilerim bu gerçeklerin Kur’an ile farkında olan ve kendisine Veli, şeyh, mürşitler edinmeden, yalnız Allah’a yönlendiren, teslim eden ALLAH’IN AZINLIK HALİS KULLARINDAN OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bizlerin Kur’an ile hiçbir bağlantımızın kalmadığına, adeta Kur’an ile savaşırcasına nasıl tam tersi hükümleri Allah’ın emriymiş gibi yaşadığımıza, bir örnek vermek istiyorum. Benim bir yazıma cevap veren bir kardeşimiz, bakın yazıma nasıl bir cevap vermiş. Şunu da söylemek isterim. Aslında bu kardeşimiz, eğer Kur’an ile buluşabilseydi, inanın bu söylediğinin Kur’an’a tamamen ters, hatta ŞİRK olduğunun farkında olacaktı. Bir Müslümana düşen, din kardeşini güzel bir üslupla, yalnız KUR’AN İLE UYARMAKTIR, gerisi imtihanı gereği kendisine kalmıştır. Bakın bana nasıl bir cevap vermiş. “HADİSİ ŞERİF VAR, İSTER İNAN İSTER İNANMA ” ŞEYHİ OLMAYANIN ŞEYHİ ŞEYTANDIR” VESSELAM.” Arkadaşımız ne diyor, bakın Kur’an’da Allah ne diyor: “RABBİNİZDEN SİZE İNDİRİLENE (KUR’AN’A) UYUN! O’NUN PEŞİ SIRA BAŞKA VELİYE, EVLİYALARA UYMAYIN! NE KADAR DA AZINIZ GERÇEĞİ HATIRLIYOR!” (Araf 3) “YOKSA ONLAR, ALLAH’IN PEŞİ SIRA BAŞKA VELİLER/EVLİYALAR MI EDİNDİLER! (OYSA) ALLAH -İŞTE O- GERÇEK VELİDİR. O ÖLÜLERİ DİRİLTECEKTİR; O HER ŞEYE GÜCÜ YETENDİR.” (Şura 9) Ne yazık cemaatler, tarikatlar ve edindiğimiz şeyhler, ulema dediğimiz insanlar bizleri nasıl kendilerine yönlendiriyorlar ama Allah Kur’an’da bakın nasıl tam tersini emrediyor. Elbette Allah’ın Resulünün günümüze ulaşan ve ona ait olduğu iddia edilen rivayet hadisleri var, bu bir gerçek. Ama o hadislerin yani sözlerin, hangilerinin bizzat Allah’ın Resulüne ait olup olmadığı konusu, işte bizlerin en önemli imtihanımızın konusu olduğunu hatırlatmak isterim. Rivayet hadisleri adeta vahiy gibi gören kardeşlerime, onların anlayacağı yöntemle önce cevap vermek isterim. Bakın Allah’ın Resulü ne diyor. “Benden Kur’an dışında bir şey yazmayın. Kim, benden Kur’an dışında bir şey yazmışsa, onu imha etsin.” “Allah’ın elçisinden sözlerini yazmak için izin istedik, bize izin vermedi.” “Biz hadis yazarken Hz. Peygamber yanımıza geldi ve “Yazdığınız şey nedir?” dedi. “Senden işittiğimiz hadisler” dedik. Hz. Peygamber: “Allah’ın kitabından başka kitap mı istiyorsunuz? Sizden evvelki milletler, Allah’ın kitabı yanında başka kitaplar yazdıkları için yoldan çıktılar.” Bu örnekleri okuyan bazı kardeşlerimiz, bana kızacaklar hadisler din değildir diyecekler, elbette değildir ama toplumda bir yanlış var ki, o yanlışı en doğru yolla düzeltmemiz gerekir. Peki nasıl, Allah’ın emrettiği gibi Kur’an’dan onay alarak düzelteceğiz, yani Onu hakem göstererek. Bu yazdığım hadisleri Kur’an’a arz ettiğimizde, şunu rahatlıkla görebiliyoruz. Bu sözleri/hadisleri Allah’ın Resulü söylemiş olabilir, çünkü Kur’an’da böyle emrediyor. Bana cevap yazan kardeşimiz bu makalemi okuduğunda, hemen şu savunmayı yapacaktır eminim. “İşine geldiğin hadisleri al, işine gelmediklerini inkâr et.” Çok doğru ama işime geleni değil, SORUMLU OLDUĞUM KUR’AN’A UYANLARI ALIRIM, KUR’AN’IN ASLA ONAYLAMADIKLARINI İSE REDDER VE DERİM Kİ, ALLAH’IN RESULÜ BUNU ASLA SÖYLEMEZ, ÇÜNKÜ KUR’AN BU SÖZLERE ONAY VERMİYOR. Çok daha önemlisi Kur’an’a iman eden bir Müslüman, şunu çok iyi bilir. Allah doğruluğundan emin olmadığın sözün/hadisin sakın ardına düşmeyin, bunun hesabını sorarım diyor ve bizlerin yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı, çünkü KUR’AN’DAN SORUMLU OLDUĞUMUZU Zuhruf 44. Ayetinde bildiriyor. Daha da önemlisi Allah, Kur’an’da koyduğu sınırları asla aşmamızı yasaklıyor. Şimdide arkadaşımızın, “ŞEYHİ OLMAYANIN ŞEYHİ ŞEYTANDIR” sözünün Kur’an’a taban tabana nasıl ters düştüğü konusunda, kısaca örnekler vermek isterim. “Şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır” sözü Kur’an’ın temel TEVHİD İLKESİNE, BİREYSEL SORUMLULUK ve hidayet anlayışına aykırıdır. KUR’AN, KUL İLE ALLAH ARASINA HİÇBİR ARACININ GİREMEYECEĞİNİ VE HER İNSANIN KENDİ AMELLERİNDEN SORUMLU OLDUĞUNU, NET BİR ŞEKİLDE ORTAYA KOYAR. Kur’an’da bu ve benzeri yanlış inançları aracılık, körü körüne taklit, sorgusuz itaati çürüten ve uyarılarda bulunan bazı ayetleri hatırlayalım. Kul ile Allah Arasında Aracı Olmadığına Dair Ayetler. İslam inancına göre hidayeti veren yalnızca Allah’tır ve kul doğrudan O’na yönelmelidir. Bakara 186. : “Kullarım sana beni sorduklarında bilsinler ki şüphesiz ben onlara çok yakınım. Bana dua ettiği vakit, dua edenin dileğine karşılık veririm…” Kaf Suresi, 16: “…Biz ona şah damarından daha yakınız.” Körü körüne liderlere ve din adamlarına itaat etmenin tehlikesi konusunda Kur’an uyarır. Kur’an, din adına insanları kendilerine bağlayan veya sorgulanmaz otoriteler ilan eden kişilere karşı sert uyarılar yapar. Tevbe 31. Ayet: “Onlar, Allah’ı bırakıp hahamlarını, rahiplerini ve Meryem oğlu Mesih’i rab edindiler. Oysa onlara tek bir ilaha kulluk etmeleri emredilmişti…” Ayet, din büyüklerini hatasız görüp Allah’ın helal/haram sınırlarının önüne koymayı “RAB EDİNMEK“ olarak niteler. Ahzab Suresi, 67. Ayet: “(Ahirette) Şöyle derler: “RABBİMİZ! BİZ LİDERLERİMİZE VE BÜYÜKLERİMİZE İTAAT ETTİK DE, ONLAR BİZİ YOLDAN SAPTIRDILAR.” Kur’an imtihanımız gereği bireysel sorumluluk ilkesi konusunda bizleri uyarır. İslam dininde hiç kimse bir başkasının günahını yüklenemez veya bir başkasının rehberliği olmadan kurtuluşa eremez diye bir kural yoktur. Her birey akıl ve iradesiyle Kur’an’dan sorumludur. Kendisine VELİ, ŞEYH edinip sorgusuz asla ardı sıra gidemez. İsra Suresi, 15 : “Kim doğru yolu bulursa ancak kendisi için bulmuş olur; kim de saparsa kendi aleyhine sapmış olur. Hiçbir günahkâr, başka bir günahkârın günah yükünü yüklenmez…”Necm Suresi, 39 : “İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır.” Kur’an’ın dikkatimizi çektiği en önemli konuya gelince. ŞEYTANIN YA DA ŞEYTANLAŞMIŞ İNSANLARIN, ASIL UŞAKLARI KİMLERDİR? Kur’an’da şeytanın, bir “ŞEYHE” BAĞLANMAYANLARI DEĞİL; tam aksine Allah’ın indirdiği ayetleri yeterli ve anlaşılır görmeyip bir kenara bırakıp, insanları kendi heva ve heveslerine, uydurma dini kurallara ve KÖRÜ KÖRÜNE TAKLİTÇİLİĞE ÇAĞIRANLARI KANDIRDIĞI ANLATILIR. Daha açıkçası Allah şeyhler, veliler, evliyalar edinmemizi yasaklar. Bakara Suresi, 170. Ayet: “Onlara, “Allah’ın indirdiğine uyun” denildiği vakit, “Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız” derler. Ya ataları fıtrat icabı bir şey anlamamış ve doğruyu bulamamışlarsa?” Özetle söylemek gerekirse, Kur’an’a göre bir insanın rehberi Kur’an ve Hz. Muhammed’in örnek hayatıdır, çünkü Allah Resulünü bizlere Kur’an’da örnek göstermiştir. Hatırlatırım Resulü Allah’ın hüküm ortağı değil, VAHYİ TEBLİĞ EDENDİR. “SENİN GÖREVİN, SADECE TEBLİĞ ETMEKTİR.” (Rad 40)” Akıl sağlığı yerinde olan ve Kur’an’a yönelen hiçbir müminin, bir şahsa bağlanmadı diye şeytanın maskarası olacağını iddia etmek ayetlerin ruhuyla taban tabana zıt bir inancı yaşadığı gibi, ALLAH’IN YOLUNDAN ŞEYTANIN YOLUNA SAPMIŞ DEMEKTİR. Değerli din kardeşlerim, yüzlerce yıldır aramıza girmiş Yahudiler bizden gibi görünüp, inancımızı kendi batıl inançlarına dönüştürmüşler, gelin bu gerçeği Kur’an’a sarılarak ortaya el birliğiyle çıkartalım. Bunun dışında inancımızı kullanan cemaat ve tarikatların liderleri olduğunu söyleyen ŞEYH, VELİ adı altında toplumu Allah ile aldatanların oyunlarını KUR’AN İLE BOZALIM VE ŞEYTANIN OYUNCAĞI OLMAKTAN KURTULALIM. Bir Müslümana düşen, din kardeşini yalnız Kur’an ile uyarmaktır. Dilerim bu acı gerçeği ortaya çıkarıp HAKKA YÜRÜYEN, ALLAH’IN AZINLIK HALİS KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bizler Allah’ın indirdiği Kur’an ile hala hiç bulup tanışamadığımız, yaşadığımız İslam’dan çok açık anlaşılıyor. Çünkü adeta Allah ne emrediyorsa Kur’an’da, tam tersini Allah’ın dini diye yaşıyoruz da ondan. Siz böyle bir inanç üzerinde yaşayıp, Allah’ın huzuruna bu şekilde çıkmak ister misiniz? Elbette istemeyiz diyeceksiniz ama bu sözle olmaz, ALLAH’IN SORUMLU TUTACAĞINA HÜKMETTİĞİ KUR’AN İLE BULUŞUP, ONU HAYATA GEÇİRMEKLE OLUR. Bu makalemin konusu, Enbiya suresi 10. Ayet. Sizler Allah’ın bu ayetini, İslam’ı yaşarken dikkate alarak mı yaşıyorsunuz, yoksa HİÇ DUYMAMIŞ GİBİ Mİ YAŞIYORSUNU? Ayeti önce yazalım, daha sonra birlikte düşünelim. “ANDOLSUN, SİZE ÖYLE BİR KİTAP İNDİRDİK Kİ SİZİN BÜTÜN ZİKRİNİZ, ŞEREF VE ŞANINIZ ONDADIR. HÂLÂ AKLINIZI KULLANMAYACAK MISINIZ?” (Enbiya 10) Bakın Rabbimiz çok açık bir şekilde bizleri uyarıyor ve diyor ki, size öyle bir kitap yani Kur’an gönderdim ki, sizin için Kur’an ZİKİRDİR yani imanınızın ana kaynağıdır, ŞEREFİNİZ VE ŞANINIZDIR diyor. Şeref ve şan, bireyin ALLAH’IN HUZURUNDA ve toplum içindeki yüksek değerini, saygınlığını ve büyüklüğünü ifade eden iki çok güçlü kavramdır önce bunu unutmayalım. Peki, bizler Allah’ın dini İslam’ı yaşarken, Kur’an’ın değerini bilerek mi inancımızı yaşıyoruz, yoksa hala atalarımızın mezhep inancını yaşayabilmek için, duymazdan mı geliyoruz? Çünkü Rabbimiz yalnız bu ayetinde değil, birçok ayetinde de aynı uyarıyı yaparak BİZLERİ DİREK KUR’AN’A YÖNLENDİRMŞTİR. Bu ayet, insanın hem dünyadaki itibarını, hem de ahiretteki kurtuluşunu doğrudan Kur'an ile kurduğu bağa endeksleyen ve muhataplarını sarsıcı bir üslupla düşünmeye davet eden bir ayettir. Ayette geçen "zikir" ifadesi; öğüt, hatırlatma, şan ve şeref gibi geniş anlamlara gelmektedir. Alacağımız çok önemli derse gelince; GERÇEK ŞEREF VE İTİBARIN KAYNAĞI KUR'AN'DIR. Ayet, bireylerin ve toplumların asıl değerinin, makam veya zenginlikte değil, KUR'AN'IN GETİRDİĞİ İLAHİ İLKELERE UYMAKTA OLDUĞUNU ÖĞRETİR. Kur'an'ı hayatın merkezine alan toplumlar yükselir, şan ve şeref kazanır; ondan uzaklaşıp BATILA HURAFEYE ATALARININ İNANCINA SAPANLAR ise kimliklerini ve itibarını kaybeder. Yani dinin temeli İLAHİ VAHİYDİR. İman ve amel bütünlüğü şarttır. Akıl batıl hurafe bir İnanç İçin değil, Hakikati Kavramak İçindir: Ayetin sonundaki "Hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?" sorusu, çok ciddi bir azarlama ve uyarı içerir. Allah, insana verdiği en büyük nimetlerden biri olan aklı, vahiyle buluşturarak hayatı anlamlandırmak için kullanmamızı emreder. Körü körüne yaşamak birilerine tabi olmak ve düşünmemek ilahi bir uyarı sebebidir. Örneğin Zuhruf 44. Ayetinde, bizleri Kur’an’dan sorumlu olduğumuzu, Ali İmran 103. Ayetinde, Hep birlikte Allah’ın ipine/Kur’an’a sımsıkı sarılın. Parçalanıp bölünmeyin diyerek uyarmıştır. Biz kitapta hiçbir eksik bırakmadık, nice örneklerle Kur’an’ı anlayasınız diye biz açıkladık diye de belirtir. Maide 77. Ayetinde "De ki: 'Ey Kitap ehli! HAKKIN SINIRLARINI AŞARAK DİNİNİZDE AŞIRILIĞA GİTMEYİN.” 87. Ayetinde, HADDİ DE AŞMAYIN; çünkü Allah haddi aşanları sevmez. Bakara 229. Ayetinde, İşte bunlar ALLAH'IN SINIRLARIDIR. Sakın bunları aşmayın. Kim Allah'ın sınırlarını aşarsa, işte onlar zalimlerin ta kendileridir diyerek birçok ayetinde, ALLAH’IN HÜKÜMLERİNİN ÇİZDİĞİ SINIRLARIN DIŞINA, ASLA ÇIKAMAYACAĞIMIZI KUR’AN’DA BİLDİRMİŞTİR. Peki, bizler iman ettik dediğimiz halde, bu ve benzeri yüzlerce ayetin hükmünü hayatımıza geçirip, Kur’an’dan sorumlu olduğumuz bilinciyle ALLAH’IN KUR’AN’DA KOYDUĞU SINIRLARI AŞMADAN MI İMANIMIZI YAŞIYORUZ, YOKSA HALA SAĞIR VE DİLSİZ TAKLİDİ YAPARAK, DUYMAZDAN MI GELİYORUZ? Atalarımızdan büyüklerimizden öğrendiğimiz dini yaşayabilmek için, Allah’ın yüzlerce ayetini görmezden ve duymazdan gelerek, yalnız Kur’an ile İslam yaşanmaz deyip, ALLAH’IN KUR’AN’DA KOYDUĞU SINIRLARI TANIMAYAN, BEŞERİ KANUNLARI İLAVE EDİP ADETA KUR’AN İLE ÇELİŞEN NE YAZIK Kİ BİR İNANÇ YAŞIYORUZ. AMA BU YANLIŞIMIZIN HALA FARKINDA DEĞİLİZ. Enbiya suresi 10. Ayet, Kur'an’ın insan hayatındaki yerini, bireye ve topluma kazandırdığı değeri ve aklın doğru kullanılmasının önemini çok net bir şekilde ortaya koymaktadır. Hakiki gerçek ve hak olan Şeref ve İtibar Kaynağı Kur'an'dır. Ayette geçen ve "şeref, şan" olarak çevrilen zikir kelimesi; öğüt, hatırlatma, uyanış ve asalet anlamına gelir. Allah, insanın dünyada ve ahirette saygın bir yer edinmesinin, ahlaken ve ruhen yücelmesinin ancak bu kitaba yani yalnız KUR’AN’A uymakla mümkün olacağını bildirmektedir. Kur'an, insanı karanlıklardan aydınlığa çıkaran bir rehberdir. Evrensel ve İnsani Değerlerin İnşası ancak Allah’ın hükümleri Kur’an ile olur. Toplumların adaletle yönetilmesi, insan haklarının korunması, ahlaki bir nizamın kurulması için gerekli olan tüm temel esasları içerir. Ayet sorumluluk ve yüzleşme konusuna dikkat çeker. "SİZE İNDİRDİK" ifadesi, bu kitabın muhatabının doğrudan biz tüm insanlar olduğumuzu söyler. Kitap bize sadece bir okuma metni olarak değil, HAYATI TANZİM EDEN BİR REHBER, HAK VE SORUMLULUKLARIMIZI HATIRLATAN BİR MANİFESTO OLARAK GÖNDERİLMİŞTİR. Özellikle tekrar hatırlatmak istiyorum. Ayetin sonundaki "Hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?" uyarısı, ilahi bir uyarıdır. Allah, insanın önüne hem kâinattaki delilleri hem de BU MUAZZAM KİTABI KOYMUŞKEN, bunları görmezden gelmenin akıl kârı olmadığını vurgular ve aklımızı kullanmamızın özellikle uyarısını yapar. Ayetten alınacak en önemli ders, Kur’an’ı hayatımızın merkezine almalıyız. Şeref ve izzeti yaşam kaynaklarını yanlış yerlerde aramamalıyız. TÜM BU GERÇEKLERDEN SONRA, ASLA YALNIZ KUR’AN İLE İSLAM YAŞANMAZ DİYEMEYİZ. Çünkü Allah, ben hükmüme hiç kimseyi ortak etmem diye bizleri uyarıyor. Gerçek asalet ve huzur, Kur'an'ın ahlakıyla ahlaklanmaktan geçer. İslam dini, körü körüne bir taklidi değil; DÜŞÜNMEYİ, TEFEKKÜRÜ VE SORGULAMAYI EMREDER. Ayetleri sadece dilimizle okumak yetmez; ne anlama geldiğini, hayatımıza ne kattığını akıl süzgecinden geçirerek kavramalı ve yaşamalıyız. Kur'an'ın içindeki emir ve yasakların, bizim iyiliğimiz ve itibarımız için olduğunu bilmeliyiz. KİTABIN GETİRDİĞİ SINIRLARA UYMAK, İNSANI ALÇALTMAZ; TAM AKSİNE ONU YARATILIŞ GAYESİNE UYGUN ŞEKİLDE YÜCELİR. Tarih boyunca Kur'an'a sımsıkı sarılan toplumlar medeniyette, bilimde ve ahlakta zirveye ulaşmış (şan ve şeref bulmuş); ondan uzaklaşanlar ise kimliklerini ve güçlerini kaybetmişlerdir. Kısaca özetlersek bu ayet, bizleri inancımızı sorgulamaya yani Kur'an ile bağımızı yeniden gözden geçirmeye ve bize bahşedilen akıl nimetini rehberimiz Kur’an doğrultusunda en verimli şekilde kullanmaya davet etmektedir. Ne dersiniz bizler Allah’ın bu davetine uyup inancımızı Kur’an sınırlarında sorguluyor ve onun onayını almayan inançlarımızdan vaz geçiyor muyuz? Yoksa hala yalnız Kur’an ile İslam yaşanmaz diyerek, atalarımızın batıl hurafe inançlarını yaşamaya mı devam ediyoruz? Karar sizin bu dünyadaki imtihan sizin imtihanınız. Bizler ancak birbirimizi Kur’an’a davet eder ve Kur’an ile uyarabiliriz, bunun dışında yapabileceğimiz hiçbir şey yok. Dilerim önyargı ve bilinçaltımızdaki yanlış inançlarımızdan sıyrılıp, Kur’an gerçekleri ile buluşuruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

GÜNÜMÜZDE BİZ MÜSLÜMANLAR ALLAH VE ONUN VAHYİ KUR’AN YOKMUŞ GİBİ YAŞIYORUZ. Bu tespitime ne dersiniz? Günümüz İslam dünyasını inceleyen birçok sosyolog, ilahiyatçı ve düşünürün de sıklıkla dile getirdiği “sekülerleşme” yani yaşamın acımasız akışında kendisini kaybetme veya “pratik ateizm” yani duyarsız, çevremize ilgisiz kalma kavramlarıyla birebir örtüşmektedir. Günümüz İslam toplumlarının büyük bir kısmının yaşadığı çelişkiyi Allah ve onun vahyi Kur’an yokmuş gibi yaşamak, yaşanan gerçek İslam’ı aslında özetliyor. Bizler başımıza bir musibet geldiğinde ancak, ALLAH’I HATIRLIYOR VE ONA SIĞINARAK ONDAN YARDIM DİLİYORUZ. Sizce bu ikiyüzlülük değil mi? İşte bu davranışımız yaşarken, adeta Allah’ı hatırımıza bile getirmeden yaşadığımızın açık kanıtıdır. Sizce Allah böyle kullarının dualarına karşılık verir mi? İnsanoğlunun sadece başı sıkıştığında, çaresiz kaldığında veya büyük bir zorlukla karşılaştığında Allah’ı hatırlaması, hem insan psikolojisi hem de dini kaynaklar açısından oldukça köklü nedenlere dayanır. Kur’an’da bu duruma açıkça dikkat çekilir ve insanın refah içindeyken nankörlüğe veya vurdumduymazlığa düşebildiği, ancak zora geldiğinde samimiyetle Yaratıcıya yöneldiği anlatılır. Bu konuda Yunus suresi 12. Ayetinde, bizlerin yaptığı bu yanlışımıza, daha açıkçası NANKÖRLÜĞÜMÜZE bakın Rabbimiz nasıl örnek veriyor. “İNSANA BİR ZARAR DOKUNDUĞUNDA YAN YATARAK, OTURARAK VEYA AYAKTA DURARAK BİZE DUA EDER; FAKAT BİZ ONDAN SIKINTISINI KALDIRINCA, SANKİ KENDİSİNE DOKUNAN BİR ZARARDAN ÖTÜRÜ BİZE DUA ETMEMİŞ GİBİ UNUTUP/GEÇİP GİDER. İŞTE, BÖYLECE HADDİ AŞANLARA YAPMAKTA OLDUKLARI ŞEYLER SÜSLÜ GÖSTERİLDİ.” (Yunus 12) İşte bizler böyle Allah’a karşı nankörlük yapan insanlarız. Lütfen bu geçici dünyada yaşarken, biraz olsun kendimize gelelim ve ALLAH’A KARŞI HADDİMİZİ BİLEREK YAŞAYALIM. Düşünürler bilim adamları bu durumu genelde şöyle açıklar. İnsanlar zihnen ve kalben Allah’ın varlığını inkâr etmiyorlar yani teorik olarak inanıyorlar, ANCAK GÜNLÜK KARARLARINDA, TİCARETLERİNDE, AHLAKİ SEÇİMLERİNDE VE İNSAN İLİŞKİLERİNDE SANKİ HİÇ HESAP VERMEYECEKLERMİŞ GİBİ DAVRANIYORLAR. Yani inanç var ama Allah’ın dini İslam’ı yaşama etkisi zayıf kalıyor. Peki, Allah varmış gibi yaşamak ne demek dersek, bundan ne anlamalıyız? İslam kaynaklarında bu durumun en net karşılığı İhsan kavramıdır. Peki, bu kavram ne anlama geliyor. KİŞİNİN ALLAH’I GÖRÜYORMUŞ GİBİ KULLUK ETMESİ VE YAPTIĞI HER İŞİ EN GÜZEL, EN KALİTELİ BİÇİMDE YERİNE GETİRMESİDİR. Bir başka şekilde söylemek gerekirse, “Allah’ı görüyormuş gibi ibadet ve kulluk etmemizdir. Biz O’nu görmesekte de O bizi görmektedir.” Ne dersiniz bizler bu önemli ve ince çizgide mi İslam’ı yaşıyoruz, yoksa işimize gelince mi haşa Allah’ı hatırlıyoruz? Lütfen bu soruyu kendimize soralım ve kendimize çeki düzen verelim. Çünkü genelde çoğumuz bu dünyanın girdabına kaplıyor ve NEFSİMİZİN ETKİSİYLE BAZEN HİÇ İNANCIMIZ YOKMUŞ GİBİ DAVRANIYORUZ. Gerçek bir Müslüman, “ALLAH VARMIŞ GİBİ” yani Allah’ın yanı başımızda her an hazır ve nazır olduğunun bilincinde yaşamanın pratik hayattaki karşılıkları, sizce neler olabilir burası çok önemli. SÜREKLİ İZLENDİĞİMİZ BİLİNCİNİ BENLİĞİMİZE YERLEŞTİRMELİYİZ. İnsan yalnız kaldığında, kimsenin görmediği bir odada veya internet ortamında bile, her an izlendiğini ve yapıp ettiklerinin kaydedildiğini hiç unutmamalıdır. Gizli günahlardan ve haksızlıklardan bu sayede uzak durur. Allah’ın Kur’an’da verdiği sözünde duracağını, iman etmiş bir Müslüman asla unutmaz. İbadet alanındaki hassasiyeti TİCARETE, AİLE HAYATINA VE SOSYAL İLİŞKİLERE DE TAŞIR. Söz verdiğinde tutar, tartıda hile yapmaz, kimsenin arkasından konuşmaz ADALETLİ OLUR. Bir işi yaparken “İNSANLAR NE DER?” ya da “BURADAN NE ÇIKARIM OLUR?” sorusundan önce “ALLAH BU YAPTIĞIMDAN RAZI OLUR MU?” sorusunu kendimize sormalıyız. Eğer kendimize yaşamımızda bu soruları sormadan yaşıyorsak, inanın ALLAH YOKMUŞ GİBİ YAŞIYORUZ demektir. Eğer bu titizliği gösteriyorsak, hem Allah katında örnek bir kul, hem de toplumda örnek bir insan olmuşuz ve Allah’a verdiğimiz sözü tutuyoruz demektir. Günümüzde Kur’an genellikle okunan ve sevap kazanılan bir kutsal metin olarak görülüyor. Oysa Kur’an’ın asıl gönderiliş amacı bir HAYAT REHBERİ VE KILAVUZ olmasıdır. Bizler ne yazık ki bu kılavuzu herkesin anlayamayacağını ilan ederek, kendimize beşeri kılavuzlar edindik. Eğer kendimize Kur’an dışı beşeri hayat rehberleri kılavuzlar edindiysek, inanın doğru yolda olduğumuzu asla söyleyemeyiz. Böyle olunca da çok üzgünüm ALLAH YOKMUŞ GİBİ YAŞAMAMIZ KAÇINLMAZ OLACAKTIR. Bizler Allah’ın verdiği hükümleri hayatımıza geçirmediğimiz için, işlediğimiz günahların Allah tarafından affedilmeyeceğini bildiğimizden, ALLAH YOKMUŞ GİBİ DAVRANIŞLARIMIZI AFETTİRECEK VELİLER, EVLİYALAR EDİNDİĞİNMİZ GİBİ, ALLAH’IN RESULÜNÜN ŞEFAATİ İLE GÜNAHLARIMIZDAN ARINACAĞIMIZA İNANMAKTA BİR SAKINCA GÖRMÜYORUZ. Bu konuda yaptığımız yanlışlarımızdan bazı örnekler vermek istiyorum. Kur’an’ı sadece mezarlıklarda, özel günlerde veya lafzını ne dediğini anlamadan ayetler üzerinde düşünmeden yüzünden okuyoruz. Hâlbuki Ayetlerin ne demek istediğini anlamak, tefekkür etmek ve hayata aktarmak Allah’ın emri değil miydi? Adaleti, ahlakı ve hukuku kişisel çıkarlarımızı, dönemin şartlarına göre esnetmekte kendimize uydurmakta sakınca görmedik. Hâlbuki Allah “Emaneti ehline vermeyi” ve “kendi aleyhine bile olsa adaleti ayakta tutmayı” Kur’an’da emretmiyor muydu? Bizler adeta Dünyayı ve maddiyatı parayı, malı mülkü tek gerçeklik sayıp, ahireti yokmuş hiç ölmeyecekmiş gibi gibi ertelemiyor muyuz? Hani Allah Dünyayı ahiretin tarlası olarak görün yatırımınızı bu dünyada yapın. Parayı, gücü ve hırsı putlaştırmayın diye uyarmamış mıydı? Şunu lütfen unutmayalım. İnanmak sadece zihinsel sözlü bir onay değil, o inancın EYLEME, AHLAKA VE VİCDANA YANSIMASI VE DÖNÜŞMESİDİR. Peki bizler neden bu duruma geldik. Günümüz İslam toplumlarının “ALLAH VE VAHİY YOKMUŞ GİBİ” bir yaşam tarzına savrulması tesadüf değildir. Küresel sistemin getirdiği iki büyük güç, Müslümanların zihin dünyasını derinden sarsmıştır. Batı’da sekülerizm yani dünyanın sihrine kapılma, dünyacılık dinin tamamen hayattan dışlanması şeklinde yaşanırken, Doğu ve İslam toplumlarında daha çok “pratik sekülerizm/dünyacılık” olarak ortaya çıktı. İnsanlar camiye gidiyor, oruç tutuyor ibadet ediyor ancak camiden çıktığı an ekonomik, sosyal ve siyasi kararlarını dinin ahlaki ilkelerine göre değil, YAŞADIĞI VE ÇEVRESİNDEN GÖRDÜĞÜ kurallarına göre veriyor. Din, hayatı inşa eden bir sistem olmaktan çıkıp, sadece vicdanlara sıkışmış bir “HOBİ” veya kültürel bir kimlik haline dönüşüyor. Değişimin bir başka etkisi Kapitalist sistem, insanı “kul” olarak değil, “tüketici” olarak tanımlar. Sürekli daha fazlasına sahip olmayı, lüksü ve statüyü hedefler. Müslüman toplumlarda “kanaat”, “infak” (paylaşma) ve “dünyaya bağlanmama” ilkeleri, yerini modern dünyanın “başarı”, “servet mal mülk” ve “konfor” putlarına bıraktı ve hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın telaşına düştü. PARA KAZANMA HIRSI, HELAL-HARAM SINIRLARINI GÖRÜNMEZ KILDI. Allah varmış gibi yaşama bilincinin Kur’an’daki en net karşılığı Takva, bu bilince sahip insan ise Müttaki yani günah ve haramdan sakınan, Allah’tan korkan TAKVA üzere yaşayan insandır. Takva, sadece günahlardan kaçınmak değil, kelime anlamı itibariyle “KENDİNİ KORUMAK, SORUMLULUK BİLİNCİYLE HAREKET ETMEK“ demektir. Sizce bizler bu özellikleri taşıyor ve TAKVA sahibi bir Müslüman olarak yaşadığımızı söyleyebilir miyiz? Kur’an’ın çizdiği muttaki insan profili günlük hayatta kendisini şöyle gösterir. ZAN VE HAKSIZLIKTAN KAÇINIR. “Ey iman edenler! Zannın çoğundan kaçının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurunu araştırmayın...” (Hucurât, 12). Müttaki insan, sosyal medyada veya günlük hayatta teyit etmediği inanç dahil hiçbir bilginin peşine düşmez, kimsenin itibarını zedelemez. ÖFKESİNİ YÖNETİR VE AFFEDER. “O müttakiler ki, bollukta da darlıkta da infak ederler, öfkelerini yutarlar ve insanları affederler.” (Âli İmran, 134). Trafikte, iş yerinde veya aile içinde güç elindeyken bile adalet sınırını aşmaz. İşini En İyi Şekilde Yapar. Ürettiği malı sağlam üretir, memursa mesaisinin hakkını verir. Bireysel olarak bizler en doğruyu yaşayabilmek için, ilk önce nereden başlamalıyız. Önce Zihnimizi, bizlere öğretilenleri resetlemeli tertemiz olmalı ve gerçek doğruların arayışında olmalıyız. Gün içindeki rutin işleri yaparken (işe giderken, yemek yerken, ticaret yaparken) durup kendimize şu soruyu sormalıyız. “ŞU AN BU KARARI ALIRKEN, ALLAH’IN RIZASI BU İŞİN NERESİNDE, KUR’AN ONAY VERİYOR MU?” Bu soru, unutkanlık perdesini yırtar. Kur’an ile Canlı Bir Bağ Kurmak çok önemli. Kur’an’ı sadece sevap kazanmak için okunan bir “metin” olmaktan çıkarıp, her gün en azından bir sayfayı anlamıyla, tefekkür ederek ve “BU AYET BUGÜN BANA NE SÖYLÜYOR BENDEN NE İSTİYOR?” diyerek okumalı ve vahyi hayatımıza taşımalıyız. Hayatımızda küçük değil, kalıcı önemli ahlaki adımlar atmalıyız. Hayatımızdan bir tane bile olsa, yanlış batıl hurafe inanç ekonomik veya sosyal alışkanlığı tamamen hayatımızdan çıkarmaya karar vermeli ve İnancımızı yaşadığımız ahlak üzerinden görünür kılmalıyız. Bu adımları atan bir Müslüman inanın, devamında da HAK olan gerçeklerle buluşacak ve geçmişte yaptığı hatalarını yanlışlarını fark edecektir. Dilerim hayatında, bu sorgulamaları yapabilmenin ilk adımını atarak, Allah’ın istediği bir kul olma çabasını gösteren, Allah’ın azınlık sevgili kulları arasında oluruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlerin, üzerinde düşünmenize vesile olmak istediğim ayet, CUMA suresi 9 ayet olacak. Bu ayet üzerinde farklı düşüncelerin olduğunu ve ayette bahsedilmeyen birçok konu dâhil edilerek, anlatıldığına şahit oluyoruz. Örneğin bu ayetin farklı bir namaz olmadığını, öğle vaktinde toplu kılınan bir namaz olduğu da söylenmektedir. Önce ayeti yazalım, daha sonra üzerinde birlikte düşünelim. Cum’a 9: Ey iman edenler! CUMA GÜNÜ NAMAZ İÇİN ÇAĞRI YAPILDIĞI ZAMAN, hemen ALLAH’IN ZİKRİNE KOŞUN ve alışverişi bırakın. Eğer bilirseniz bu, sizin için daha hayırlıdır. (Diyanet meali). Kur'an'ın Dil Bilgisi ve Hitap Şeklini önce doğru anlamalıyız. Ayet doğrudan "Ey iman edenler!" (Yâ eyyuhel-lezîne âmenû) ifadesiyle başlar. Kur'an-ı Kerim'in genel hitap dilinde bu ifade, HEM ERKEKLERİ HEM DE KADINLARI KAPSAYAN, GENEL BİR SESLENİŞTİR. Örneğin; oruç, zekat veya dürüstlük gibi emirler de aynı hitapla başlar ve kadın-erkek ayrımı yapılmaksızın tüm Müslümanlara farz kılınır. Dolayısıyla, sadece lafza ve Kur'an'ın metnine bakıldığında, ayetin kadınları bu emrin dışında tuttuğuna dair açık bir istisna veya ibare asla bulunmamaktadır. Geleneksel mezhep ve onun FIKIh inancının, cuma namazının kadınlara farz olmadığını söylemesinin neden, KUR'AN DEĞİL ALLAH'IN RESULÜNE AİT OLDUĞU RİVAYETLERDİR. Ayrıca toplumların dönemsel şartlarının getirdiği sorunlarında, rivayetler yoluyla çözüme kavuşturma çabaları olduğunu görüyoruz. Kur'an'ın lafzı (metni) kadın-erkek ayrımı yapmadan tüm inananları cuma namazına çağırırken; beşeri fıkıh geleneği, Hz. Peygamber dönemi uygulamalarını ve sosyo-kültürel şartları esas alarak, kadınları bu zorunluluktan muaf tutmuştur. GÜNÜMÜZDEKİ TEMEL HATA, BU MUAFİYETİN KADININ CAMİDEN VE CEMAATTEN TAMAMEN DIŞLANMASI ŞEKLİNDE UYGULANMASIDIR. Bizler ne yazık ki Allah'ı, yani ayetlerini önyargısız anlamaya çalışmak yerine, kendi nefsimizde kurallar koyarak onuda dinin emri gibi topluma kabul ettirmişiz. İslam dininin temel ilkelerinden biri, ibadetlerde ve günlük hayatta insanlara güçlerinin yetmeyeceği sorumluluklar yüklememek, yani kolaylığı esas almaktır. Kur'an-ı Kerim'de bu durumu açıklayan pek çok delil bulunur. İslamda kolaylık esatır. Örneğin Bakara Suresi, 185. Ayetinde: Oruç ibadetindeki ruhsatlardan (hastalık ve yolculuk muafiyetlerinden) bahsedildikten sonra genel ilke şöyle konulur: "Allah sizin için kolaylık diler, zorluk dilemez." Yine Bakara Suresi, 286. Ayetinde: Kulun sorumluluk sınırını çizer: "Allah hiçbir kimseye gücünün yeteceğinden fazlasını yüklemez." Hac suresi 78. ayetinde Dindeki esnekliği doğrudan vurgular: "O, sizi seçti ve dinde üzerinize hiçbir güçlük yüklemedi." Bunlara benzer ayetlerden de anlıyoruz ki, çok önemli seb ebleri mazeretleri olan bir kişi ister kadın ister erkek olsun, cuma günü toplu namazı kılmayabilir sonucu ortaya çıkıyor. Bizler bu gerçekleri göz ardı edip, ne yazık ki işin kolayına kaçıp KADINA EV İŞLERİNDEN ÇOCUK BAKIMINDAN DOLAYI KADINA CUMA NAMZI FARZ DEĞİLDİR DEYİP İŞİN İÇİNDEN ÇIKMIŞIZ. Gerçi bizler bu yol ve yöntemi işimize geldiği için çok kullandığımızı söyleyebilirim. Bizler çok önemli bir hükmü unutuyoruz. DİN ADINA BİR HÜKÜM VERİLECEKSE, ONU YALNIZ ALLAH VERİR. Bizlere düşen Allah'ın verdiği hükümler ışığında inancımızı yaşamak olmalıdır. Önce şunu hatırlatmak isterim, ayette hitap kadın erkek ayırmadan tüm iman edenlere yapılıyor. Yani cuma salatı, kadınlara farz değildir demek, Allah'a iftira atmaktır. Ayette geçen CUM’A/CUMUA kelimesinin gün anlamında değil, TOPLANMAK/CEM ETMEK anlamında olduğunu söylemek isterim. Ayette geçen Yevmilcumua kelimesi toplantı günü anlamına geliyor. Amacımız Allah'ın ayetini, özünde anlayabilmektir. Küçük farklılıkların bir önemi yoktur. Ayeti anlamaya çalıştığımızda bu toplantının her gün kılınan namazdan farklı olduğunu, TOPLANTININ AMACININ YALNIZ NAMAZ OLMADIĞI ANLAŞILIYOR. Ayette salat geçiyor ama toplantı salatının amacı çok geniş. Çünkü namazı herkes evinde kılıp, Allah'ı zikredip, ibadetini kendiside yapabilir. Buradaki toplanmanın çok farklı amaçlarının olduğu anlaşılıyor. Demek ki Allah bu ayette bizlere, farklı daha detaylı bir toplantı salâtından bahsediyor. SİZCE ALLAH, NEDEN TOPLANIP SALÂT ETMEMİZİ ÖZELLİKLE İSTİYOR OLABİLİR? BURASI ÇOK ÖNEMLİ. Kur'an’da "salat" (namaz/toplantı/destek) ibadetinin kadın erkek ayrımı yapılmaksızın tüm iman edenlere emredilmesinin arkasındaki asıl nedenler, İslam'ın tevhid (birlik), toplumsal eşitlik ve kolektif sorumluluk ilkelerine dayanır. Kur'an perspektifinden bakıldığında bu emrin temel amaçları şunlardır diyebiliriz. Ruhsal ve İbadet Boyutunda Tam Eşitlik. Kur'an, hitaplarında sıklıkla "mümin erkekler ve mümin kadınlar" ifadesini kullanarak, Allah katında ruhsal sorumluluk ve ödül bakımından iki cinsiyet arasında hiçbir fark olmadığını vurgular. Salatın herkese emredilmesi, Allah’a yönelme ve manevi arınma hakkının ve ödevinin evrenselliğini gösterir. CUMA SALATI/NAMAZI, SADECE BİREYSEL BİR İBADET DEĞİL; BİR ARAYA GELME, KENETLENME VE TOPLUMSAL MESELELERE DUYARLI OLMA EYLEMİDİR. Tevbe Suresi 71. ayette bu durum çok net bir şekilde ortaya konur. Kadın ve erkek, toplumun inşa edilmesinde ve iyiliğin yayılmasında ortak sorumludur. Eğer kadınlar bu toplu yönelişten ve koordinasyondan (salattan) mahrum bırakılsaydı, toplumsal hayatın yarısı eksik kalır ve kadınların "velayet" (yönetim, destek, ortaklık) görevi işlevsizleşirdi. Tarihsel ve kuransal bağlamda cuma namazı, inananların bir araya gelip bilgilendiği, kararlar aldığı ve toplumsal bağlarını güçlendirdiği bir merkez rolü görmüştür. Kadınların da bu toplantılarda (salatta) bulunması: TOPLUMUN GELECEĞİNİ İLGİLENDİREN KARARLARDAN HABERDAR OLMALARINI, İSTİŞARE (ORTAK AKIL) MEKANİZMASINA KATILABİLMELERİNİ, KAMUSAL ALANDA BİRER ÖZNE OLARAK TANINMALARINI SAĞLAMIŞTIR. Özet olarak, Allah’ın cuma salatını kadın-erkek tüm inananlara emretmesinin asıl nedeni; kadını sosyal, ruhsal ve siyasal hayatın dışına itmeyen, tam aksine onu erkeğin yanında eşit bir kurucu unsur olarak konumlandıran, adil bir toplum modeli inşa etmektir. KUR'AN'IN BU KADAR ÖNEMLİ BİR AMACINI BİZLER ANLAMAK İSTEMEDİĞİMİZ İÇİN, HER ZAMAN YAPTIĞIMIZ YÖNTEMLE, CUMA NAMAZI KADINA FARZ DEĞİLDİR DİYEREK, NE YAZIK Kİ KADINI HAYATIMIZDAN DIŞLAYARAK, SOSYAL BİR TOPLUM OLAMADIK. Bildiğiniz gibi SALÂT, bizlerin Farsçadan namaz diye çevirdiğimiz bir ibadet olduğu gibi, Allah'ı zikrederek onu anmak ona dua ederek, ondan yardım istemek anlamına da gelir. ZATEN AYETTEDE TOPLU OLARAK ALLAH'I ZİKRETMEKTEN, ONU ANMAKTAN BAHSEDİLİYOR. Ayrıca Müslümanların birbirine yardımda bulunması, destek olması anlamını da taşıyor salât. Allah bu ayet ile Müslümanların çağrıldıklarında bir araya gelerek birbirleri ile tanışmasını, adeta sosyalleşmenin, yardımlaşmanın, toplu ibadetin emrini vermiştir. Bizler yalnız Kur’an'ı dinde rehber almadığımız için mezheplerin ve rivayetlerin etkisiyle, Allah'ın çok önemsediği bu toplantı salâtından kadınlarımızı uzak tutarak, çok büyük bir yanlış yaptığımızın, hala farkında değiliz. MÜSLÜMAN TOPLUMLARININ GENEL ÇOĞUNLUĞUNUN, SOSYAL BİR TOPLUM OLAMAMASININ NEDENLERİNDEN BİRİSİDE, CUM’A SALÂTINDAN KADINLARIMIZI UZAK TUTMALARI ETKEN OLMUŞTUR. AYETE LÜTFEN DİKKAT. EY İMAN EDENLER DİYOR. Bu hitabı görmezden gelerek, doğru olmayan rivayet hadislerin etkisiyle, Cum’a salâtı kadınlara farz değildir diyenlere inanmakta, hala bir kusur görmüyoruz. Bildiğiniz gibi Yahudi ve Hıristiyanlarda da çağrıldıklarında haftanın bir günü, toplu ibadetleri vardır. Allah biz Müslümanlara da bu emri vermiştir. Ayete dikkat ettiyseniz çağrıldığın da ibaresi vardır. Ama bu çağrılmanın gündüz iş vakti olduğunu, çağrı yapıldığında işimizi bırakarak çağrıya uymamız gerektiğini anlıyoruz. Allah şu saatte yapacaksınız hükmünü asla vermemiştir. İş vakti olduğunu ve toplu salâtın bitiminde, işlerimize hemen geri dönmemizi istediğini ayetten anlıyoruz. Yalnız bu konuda hatırlatmak istediğm bir ayet var. Bakara suresi 238. ayette, salata ve özellikle VUSTA yani en iyi orta salata devam edin emrini vermiştir. Ne yazık ki bizler O, en iyi VUSTA salatından, Allah'ın neyi kast ettiği konusunda bir anlam birliği sağlayamamışız. SİZLERE SORMAK İSTERİM, ACABA ALLAH NAMAZLARINZA DEVAM EDİN DEDİKTEN SONRA, AYRI BİR NAMAZ OLARAK VUSTA NAMAZI, SİZCE CUMA NAMAZI OLABİLİR Mİ? BİRAZDA BU KONU ÜZERİNDE LÜTFEN DÜŞÜNELİM. Hatırlatmak istediğim konu ise ayetin, Cuma günü SALATA çağrı yapıldığı zaman sözleri üzerine olacak. Ayette Allah, CUM’A günü namaza/salata çağrıldığında çağrıya uyun demiyor. TOPLANTI SALÂTI İÇİN YANİ TOPLANTI GÜNÜ ÇAĞRILDIĞINDA, ÇAĞRIYA UYUN DİYOR. O günkü Arap toplumunun cuma günü, adı üstünde toplantı günü olduğu gerçeğinden yola çıkarak, bu ayeti cuma günü namaza çağrıldığında diye tercüme edildiğini düşünüyorum. Elbette hiç bir sakıncası yok. Bakın bu ayette Allah çağrıdan bahsediyor, ama çağrının şekline dahi karışmıyor, Müslümanlara bırakıyor. Aynı şekilde toplantı salâtı için, çağrıldığında işinizi gücünüzü bırakın çağrıya uyun diyor. Bu konu ile ilgili lütfen araştırma yapınız, Kur’an'ın bahsetmediği birçok rivayetleri okuyacaksınız. Bir konudan daha bahsetmek istiyorum. Bazı kardeşlerimiz cuma yani toplantı salatı namaz değildir, Cuma günü Müslümanların sorunlarının konuşulduğu gündür diyorlar. Ayette özellikle salat tan bahsettiği gibi, Allah'ı zikretmekten anmaktan da özellikle bahsediliyor. Sizlere sormak isterim, Müslümanlar bir araya gelmişken, hep birlikte salatın bir anlamıda olan kıyam, rüku ve secde ile Allah'ı zikrettiğimiz onun şanını yüceltip, ondan yardım istediğimiz namazı neden birlikte kılmayalım. BUNDAN DAHA İYİ GÜZEL BİR ZAMAN MI OLUR? Lütfen birilerinin öğretilerini değil, kendi düşüncelerimizi Kur'an ile birleştirmenin çabası içinde olalım. Hatırlayınız aynı toplu ibadet, Hacca gittiğimizde yapılıyor. Orada namaz emretmiyor tavaf emrediliyor diyebilir misiniz? Tavaf ederken ne yapılıyor? Allah anılıyor, zikrediliyor dualar ediliyor ve ondan yardım isteniyor. Kıyam rüku ve secde ile yaptığımızda farklı değil, oda dua ve Allah'ı zikredip ondan yardım dilemenin bir başka şeklidir. Çok ilginçtir hac ibadetini kadın erkek yanyana yapmakta bir sakınca görmeyenler, cuma namazını neden kadına farz değildir demişler, doğrusu anlamakta zorluk çekiyorum. Şöyle sorabiliriz, peki Cuma namazı nasıl Cuma günü yapılmış ve günümüze kadar gelmiştir. Anlatılan rivayetlerden kısaca bahsetmek gerekirse, namaza çağrı şeklini Allah'ın Resulü yakın ashabıyla birlikte konuşarak, günümüzdeki namaza çağrı EZANI belirlemişlerdir. Yine toplu salâtın/namazın hangi gün yapılacağı konusu da tartışılmış, YAHUDİLER CUMARTESİ, HIRİSTİYANLAR PAZAR GÜNÜ TOPLU İBADETLERİNİ YAPIYOR, BİZLERDE CUMA GÜNÜ YAPALIM DÜŞÜNCESİ KABUL EDİLEREK, o gün Cuma namazı kılınması, Allah'ın Resulünün zamanında kabul edilmiştir. Araplarda daha önceleri Cuma günü toplu ibadet yapılması, hatta bu günde bazı sorunların çözülmesi için toplantılar yapılmasının bir gelenek olduğu anlatılır. Araplarda bu günün Cum’a adını alması, bilhassa toplantı günü olmasından kaynaklanmaktadır. Ayrıca Kureyşliler Cuma günü toplanıp, öğütlerde bulundukları bir gün olarak da bilindiği bilgisini hatırlatmak isterim. Diyanet sitesinde Cuma namazı ile ilgili şöyle bir bilgi var. “CUMA GÜNÜ ÖĞLE VAKTİNDE, ÖĞLE NAMAZI YERİNE KILINAN NAMAZA, CUMA NAMAZI DENİR.” İlginçtir Kur’an'da, asla böyle bir bilgiyi, Allah'ın hükmünü göremezsiniz. Öğlen namazının farz olduğuna inanan bir Müslümanın, bu farz emrin Cuma günü uygulanmayıp, onun yerine Cum’a namazının kılınacağı hükmünü, yalnız Allah'ın verebileceğini bilmesi gerekir. Bildiğiniz gibi cuma günü, öğlen namazı kılınmaz, Cuma namazı kılınır. Aslında buda düşündürücü değil mi? Lütfen İslam'ı, kendi rivayet inançlarımızla şekillendirmeyelim, büyük yanlışa düşeriz. Allah ayetlerimi, anlayacağınız şekilde nice örneklerle açıkladık diyorsa Kur’an'da, bizlere düşen emin olamayacağımız bilgiler ışığında değil, Allah'ın ayetleri ışığında konuları anlamaya çalışmak olmalıdır. Hatırlatmak isterim Allah Kur'an'da, namaz vakti belirlenmiş bir ibadet olduğunu söyler. Cum’a yani toplantı salâtı/namazı, Allah'ı topluca zikredeceğimiz o özel gün konusunda ise belirli bir zamandan bahsetmez ama Bakara suresi 238. ayette geçen VUSTA namazının cuma namazının vakti olacağı konusu, İslam toplumunda hep tartışılmıştır onuda hatırlatmak isterim. Yani Cum’a namazı/salâtı, belirli bir namaz vaktinin yerine yapılan bir ibadet olmadığını, ayetten anlıyoruz. Ben Allah'ın ayetleri üzerinde düşündüğümde, bunları anladım. Yazdıklarım benim imtihanımdır ve yalnız beni bağlar. Sizlere de düşen, rivayet ve sanı bilgilerin etkisinde kalmadan, Allah'ın bizleri sorumlu tutacağına hükmettiği Kur’an'ı anlayarak ve üzerinde düşünerek anlamaya ve yaşamaya çalışmak olmalıdır. DİLERİM CÜMLEMİZ ALLAH'IN VAHYİNİ ANLAYABİLMEK ADINA, VAR GÜCÜ İLE ÇABA HARCAYAN, ALLAH'IN EN AZ HATA YAPAN KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlere, Allah’ın Kur’an’da çok önemle bizleri uyardığı bir konuyu hatırlatmak istiyorum ADALET ve YÖNETİM. Kur’an İslam’ın temel direği ve mülkün temeli olan adalet kavramını, doğrudan emreden en temel ayet Nahl Suresi 90. ayettir. Cuma hutbelerinde de sıkça okunan bu ayet, adaletin dinin özü olduğunu açıkça ortaya koyar: “ŞÜPHESİZ ALLAH, ADALETİ, İYİLİK YAPMAYI, YAKINLARA YARDIM ETMEYİ EMREDER; HAYÂSIZLIĞI, FENALIĞI VE AZGINLIĞI DA YASAKLAR. O, DÜŞÜNÜP TUTASINIZ DİYE SİZE ÖĞÜT VERİYOR.” (Nahl 90. Ayet) Gelin bu konuda Allah Kur’an’da neler söylüyor ve bizleri nasıl uyarıyor ona bakalım. Ama önce şunu hatırlatmak isterim, Allah bizlerin yöneticilerimizi seçerken bakın nasıl yöneticiler seçmemizi özellikle istiyor, çünkü adalet istiyorsak, bu ayetinde gereğini yerine getirmeliyiz, getirmediysek, BOŞUNA ADALET BEKLEMEYELİM. Çünkü ne ekersek onu biçeriz, ekmediğimiz bir şeyi de isteme hakkımız yoktur. Nisa 58: ALLAH, SİZE, EMANETLERİ MUTLAKA EHLİNE VERMENİZİ VE İNSANLAR ARASINDA HÜKMETTİĞİNİZ ZAMAN ADALETLE HÜKMETMENİZİ EMREDİYOR. DOĞRUSU ALLAH, BUNUNLA SİZE NE GÜZEL ÖĞÜT VERİYOR! ŞÜPHESİZ Kİ ALLAH, HAKKIYLA İŞİTENDİR, HAKKIYLA GÖRENDİR. (Diyanet meali) Rabbimiz biz kullarını çok önemli bir konuda uyarıyor ve bir öğüt veriyor. Sizleri yönetecek liderlerinizi, yöneticilerinizi mutlaka EHİL YANİ İŞİNİ BİLEN, EĞİTİMLİ İNSANLARDAN SEÇİN diyor. Bu ayete lütfen dikkat, bizler bu uyarıyı dikkate alıp, bizleri yönetecek olanları İŞİNİN EHLİ insanlardan mı seçiyoruz, yoksa bu kriteri hiç dikkate almadan, bu insan çok dindar Müslüman öyle görünüyor diyerek mi seçiyoruz? Hatırlatırım Allah bu konuda da bizleri uyarıyor ve İsra 84. Ayetinde ne diyordu; “Herkes kendi mizaç ve karakterine göre iş yapar. RABBİNİZ KİMİN EN DOĞRU YOLDA OLDUĞUNU EN İYİ BİLENDİR.” Ne yazık ki bizler görünüşe bakarak, kimin en doğru yolda gittiğini anlamaya çalıştığımız için, bu konuda çok hatalar yapıyoruz. Halbuki bizler hiç kimsenin imanını, inancını ölçme ve değerlendirme yetkisine sahip değiliz, Rabbimiz bu konuda birçok ayetinde bizleri uyarıp ikaz etmiştir. Yakın geçmişte hocaefendi dedikleri şahsın, nasıl vatanına ve ona inananlara ihanet ettiğinin örneğini gördük, peki ders aldık mı? Gelelim Kur’an’ın, adalet konusunda bizlere yaptığı uyarılara. Kur’an adaletin önemini, yöneticilerin sorumluluklarını ve şahitlikte dürüstlüğü vurgulayan birçok ayetiyle Allah bizleri uyarır. Bazı ayetleri hatırlayalım. “ARALARINDA HÜKÜM VERİLECEK OLURSA ADALETLE HÜKMEDİLMESİ İSTENİR, ÇÜNKÜ ALLAH ADİL DAVRANANLARI SEVER.” (Maide 42) “EY İMAN EDENLER! ALLAH İÇİN HAKKI AYAKTA TUTAN, ADALETLE ŞAHİTLİK EDEN KİMSELER OLUN. BİR TOPLULUĞA DUYDUĞUNUZ KİN, SİZİ ADALETTEN SAPMAYA SEVK ETMESİN. ADİL OLUN; BU, TAKVAYA DAHA YAKINDIR.” (Maide 8) “EY İMAN EDENLER! KENDİNİZİN, ANA BABANIZIN VE YAKINLARINIZIN ALEYHİNE DE OLSA, ALLAH İÇİN ŞAHİTLİK YAPARAK ADALETİ TİTİZLİKLE AYAKTA TUTAN KİMSELER OLUN. (ŞAHİTLİK ETTİĞİNİZ KİŞİLER) ZENGİN DE OLSALAR FAKİR DE OLSALAR ALLAH ONLARA DAHA YAKINDIR.” (Nisa 135) “DE Kİ: “RABBİM ADALETLİ OLMAYI EMRETTİ. HER SECDE YERİNDE YÜZLERİNİZİ (O’NA) DOĞRULTUN. DİNİ ALLAH’A HAS KILARAK O’NA İBADET EDİN. SİZİ BAŞLANGIÇTA YARATTIĞI GİBİ (YİNE O’NA) DÖNECEKSİNİZ.” (Araf 29) Bu ve benzeri ayetleri okuduğumuzda, Allah’a kulluk görevimizi ibadetlerimizi yapmadan önce, demek ki ADALETİ SAVUNAN VE HAYATINA GEÇİREN bir insan olmamız, Allah’ın biz kullarından istediği öncelikli bir konu olduğu anlaşılıyor. Hatırlayınız Hz. Muhammed kitap ehline tabi değildi ama gerçeklerin arayışında, çevresinde ADALETİ SAVUNAN, YARDIMSEVER, GÜVENİLİR bir insan olduğu için Allah, O’nu güven Elçisi olarak seçmişti. Ne dersiniz bizleri yönetecek olanları seçerken, Allah’ın ikaz ve uyarıları ışığında, GÖREVİNDE BAŞARILI OLACAK EĞİL, ADALETLİ İNSANLARI MI YÖNETİCİ OLARAK SEÇİYORUZ? Bu kritere uymayan bir yönetici seçiyorsak, hiç şikâyet etmeyelim çünkü kendi ellerimizle kendimizi cezalandırmış oluyoruz, neden biliyor musunuz ALLAH’IN UYARILARINI İKAZLARINI DİNLEMEDİĞİMİZ İÇİN. Bizler her konuda bu seçimi yapmalıyız. Seçtiğimiz EHİL yönetici ise, oda çevresindeki ona yardım edecek yöneticileri de EHİL İNSANLARDAN SEÇECEKTİR. Böyle olunca da Allah’ın Kur’an’da emrettiği ADALETLİ, HUZURLU, RAHAT bir yaşam sürmemiz kaçınılmaz olacaktır. Yok eğer, seçeceğimiz yöneticileri İŞİNDE EHİL OLMAYAN KİŞİLERİ SEÇTİYSEK, ODA YANINA ALDIĞI YARDIMCILARI DA EHİL OLMAYAN, KENDİ ÇIKARLARI İÇİN ÇALIŞAN KİŞİLERİ SEÇECEKTİR. Bu konu üzerinde biraz daha durmak istiyorum. Liyakat ve Ehliyet çok önemlidir. Kişilerin sadece özgeçmişlerine veya diplomalarına, ait oldukları gurup ya da cemaatlerine göre değil, İŞİ YAPABİLME KABİLİYETLERİNE, BAŞARILARINA VE GEÇMİŞ PERFORMANSLARINA BAKILARAK ATAMA YAPILMALIDIR. Çağdaş yönetim anlayışında en önemli ölçüt üretilen somut sonuçlar ve yaratılan yeni değerlerdir. Göreve getirilecek kişiler karmaşık PROBLEMLERİ ÇÖZEBİLMELİ VE YENİLİKÇİ DÜŞÜNEBİLMELİDİR. Görev dağılımı ve atamalarda kayırmacılığın önüne geçmek için net kriterler belirlenmeli, süreçler açık ve şeffaf olmalıdır. Atanan kişilere sadece sorumluluk verilmemeli; görevlerini yerine getirebilmeleri için gerekli yetki, kaynak ve alan da tanınmalıdır. BU DERLER GÖZ ARDI ELİYORSA O TOPLUMDA NE ADALET, NEDE HUZUR ASLA SAĞLANAMAZ. Kur’an, devleti yönetecek Ehil insanlarında tek başına karar vermelerini yasaklamış ve mutlaka çevresindeki diğer ehil kişilere danışarak, farklı düşüncelerin tartışarak en doğruyu bulunmasını şart koşmuştur. Bir başka şekilde söylemek gerekirse, Kur’an YÖNETİMDE VE KARAR VERMEDE TEK ADAM YÖNETİMİNİ UYGUN GÖRMEZ. Ayeti ve uyarıyı hatırlayalım. Bakın Allah seçilen yöneticinin nasıl kararlar vermesini istiyor. Şura suresi 38. Ayetinde gerçek iman edenlerin, İŞLERİNİ YAPARKEN BİRBİRLERİNE DANIŞARAK YAPIN, diyerek tek başına karar vermenin hatalı olabileceğine işaret ediyor. Ali İmran 159. ayetinde de Allah, özellikle Resulüne hitaben aynı uyarıyı yapıyor ve BİR İŞTE KARAR VERECEĞİN ZAMAN, BU İŞİN EHLİ OLAN KİŞİLEREDE DANIŞ ONLARIN FİKRİNİDE AL diyerek, Allah’ın Resulünün bile gerektiğinde toplumu ilgilendiren konularda, mutlaka danışarak en doğru kararın bulunmasını istiyor. Hatırlatmak isterim bu konular dini konular değil, devleti yönetirken alınacak konular hakkındadır. Çünkü din Allah’ın dinidir gereken hükmü kanunu da yalnız Allah verir. Hiç kimseye danışılmaz. NE DERSİNİZ GÜNÜMÜZDE BİZLERİ YÖNETENLER, ALLAH’IN BU HÜKÜMLERİNE UYARILARINA UYUYORLAR MI? Hepimiz layık olduğumuzu buluruz. Yönetim konusunda bir şikâyetimiz varsa en büyük sorumlu, onları seçenindir. Suçlu arıyorsak, önce kendimizde aramalıyız. Dilerim bizleri yönetenleri EHİL insanlardan seçeriz ve onlarda bizleri ADALETLE yönetir. Allah cümlemizin yardımcısı olsun ve Kur’an ile gönül gözlerimizi açsın inşallah. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlerin, üzerinde düşünmenize vesile olmak istediğim konu Kur’an’da geçen RİBA ve bankaların alıp verdiği FAİZ konusu üzerinde olacak. Lütfen bu makalemi tüm önyargılardan uzak, sonuna kadar dikkatle okuyalım. Bu konuda birçok makale yazdım ama tekrar gündeme getirip, bu konu üzerinde önyargılarımızı ve bilinçaltımıza yerleşen beşeri inançlarımızı bir kenara bırakıp, bir kez daha sorumlu olduğumuz KUR’AN ve AKIL merkezli sizleri düşünmeye davet etmek istiyorum. Kur’an’da geçen RİBA konusundaki ayeti önce hatırlayalım, üzerinde birlikte düşünelim. “EY İMAN SAHİPLERİ! RİBAYI ÖYLE KAT KAT KATLAYARAK YEMEYİN. ALLAH'TAN KORKUN Kİ KURTULUŞA EREBİLESİNİZ.” ( Ali İmran 130) Konumuza geçmeden önce bir konuda sizlere bilgi vermek istiyorum. Bakın bilim adamları ne diyor. Bilinç ve bilinçaltı konusunu uzmanlar anlatırken, insanların toplam davranışları içinde BİLİNCİN ORANI YAKLAŞIK YÜZDE 5 KEN, BİLİNÇALTININ YÜZDE 95. OLDUĞU ÖRNEĞİ, BENZETME AMAÇLI VERİLİR. Bunlarda küçüklüğümüzden beri öğrendiğimiz ve doğru kabul ettiğimiz din adına bizlere öğretilen her şey diyebiliriz. Büyüklerimizden, hocalarımızdan öğrendiğimiz bir bilgiyi, inancımızı bilinçaltımıza kaydettikten sonra, BİLİNÇALTI BU BİLGİLERLE BİZLERE HÜKMEDER DİYEBİLİRİZ. Onun içi önce din adına öğrendiklerimiz ve doğruluğundan emin olamadığımız bilgileri, inançları BİLİNÇALTIMIZDAN SİLMELİ, AKLIMIZI KULLANARAK EN EMİN DOĞU KAYNAKTAN FAYDALANARAK BİLİÇLENMELİYİZ. Çocuklarımızı küçük yaşta yetiştirirken, ona doğru bilgi ya da doğru inanç, din öğretmediysek, çocuğumuzun doğrularla hak olan gerçek din ile ileride buluşması çok zor olacaktır. BİZLER ALLAH’IN DİNİ DİYE ÖYLE YANLIŞ ŞEYLERE İNANIYORUZ Kİ, ELLERİMİZLE ALLAH’IN YEMİN EDEREK KOLAYLAŞTIRDIĞI DİNİ ZORLAŞTIRIP, DAHA SONRADA İŞİN İÇİNDEN ÇIKAMIYORUZ. BU YANLIŞ BİLGİLERE İNANDIĞIMIZ İÇİN, ÇIKAR ÇEVRELERİNİN TUZAĞINA RAHATLIKLA DÜŞÜYORUZ. Ne yazık ki Kur’an’da geçen RİBA konusunda da bu yanlışı yapıyoruz, çünkü akıl devre dışı kalınca BİLİÇALTI BATIL İNANÇLARIMIZ BİZLERİ YÖNETİYOR. Bu ayeti tercüme edenler RİBA kelimesini direk FAİZ diye tercüme ettikleri için, bankalara para yatırmanın ve onun getirisini almanın HARAM olduğu söylenmektedir. Topluma bu şekilde anlatılınca, bankacılığın karşına koydukları karpayı ortaklığı sistemi ile normal bankalardan aslında hiç farkı olmayan, ama getiriye faiz ismi vermedikleri bir sistem oluşturmuşlardır. Gelin birlikte günümüzde ki bankacılık sisteminin, KUR’AN’IN BAHSETTİĞİ RİBA İLE İLGİSİ OLUP OLMADIĞINI, ANLAMAYA ÇALIŞALIM. KUR’AN’DA GEÇEN RİBA ŞAHISLAR ARASINDA GERÇEKLEŞEN, GÜÇLÜ VE ZENGİN OLAN TEFECİNİN, DARDA KALMIŞ VEYA MUHTAÇ DURUMDAKİ BİREYLERE BORÇ VEREREK ONLARI SÖMÜRDÜĞÜ, GERİ DÖNÜŞÜNDE NE KADAR ÖDENECEĞİ BELLİ OLMAYAN KAT KAT FAZLA GERİ ALINAN BİREYSEL BİR İLİŞKİDİR. Lütfen bu gerçeği unutmayalım. Günümüz Bankacılığında bahsedilen FAİZ, ŞAHISLAR ARASINDA DEĞİL, kurumsal yapılar (bankalar ve devletler) devrededir. Bankalar hem fon arz edenlerin (mevduat sahipleri) hem de fon talep edenlerin (kredi çekenler) buluştuğu ve KARŞILIKLI ANLAŞTIĞI TÜZEL KİŞİLİKLERDİR. BORÇ ALANIN GERİ ÖDERKEN ÖDEYECEĞİ MİKTAR DAHA BAŞTAN BELLİ VE DEĞİŞKEN DEĞİLDİR. BUNUN KUR’AN’DA GEÇEN RİBA İLE ASLA BİR İLGİSİ YOKTUR. Sosyal Zulüm ve Tefecilik Kur'an'ın yasakladığı RİBA, borçlunun çaresizliğinden faydalanarak anaparayı sürekli katlayan, borçluyu köleleştiren yıkıcı bir TEFECİLİK sistemidir. Günümüz kurumsal bankacılığı ise bir sömürü aracından ziyade, FON ARZ EDENLER İLE FON TALEP EDENLERİ BULUŞTURAN hukuki gönüllük esasına dayanan, bir sözleşmeye dayanır. Enflasyon Faktörü burada çok önemlidir. Kanunlarımızda da tefecilik yasaklanmıştır, bunu lütfen unutmayalım. Günümüz paraları altın veya gümüş gibi kendi öz değerine sahip değildir ve enflasyon nedeniyle sürekli değer kaybeder. Bankanın verdiği faiz, BAZEN PARANIN SADECE DEĞER KAYBINI KORUR. PARANIN DEĞER KAYBINI TELAFİ ETMEK, RİBA OLARAK GÖRÜLMEMELİDİR. Kurumsal ve Ticari Kredilere gelince. Günümüzde krediler çoğunlukla ticari yatırımlar, büyüme ve üretim için kurumlardan alınır. Dolayısıyla burada zayıfın sömürülmesi değil, ticari bir ortaklık veya finansman mekanizması söz konusudur ve dünyanın her yerinde kullanılır. Kur'an'ın indiği dönemdeki yıkıcı ve KAT KAT ARTAN TEFECİLİK modeli ile günümüzün modern bankacılık faaliyetlerini birbirinden ayıran ve banka faizinin RİBA ile aynı şey olmadığı apaçık anlaşılmaktadır. Ancak İslam dünyasındaki genel dini otorite ve beşeri fıkıh meclisleri, paranın vade karşılığında kesin bir kar taahhüdüyle artırılmasını, sistemin özü itibariyle RİBA olarak görmeye devam etmektedir. Bu Kur’an’ın değil mezheplerin, yani insanların şahsi görüşüdür. Hâlbuki bankalara yatırılan paralar, anaparaya belirli bir kar getiriyor gibi görünse de, aslında kardan ziyade kişilerin PARASININ ENFLASYONDA DEĞER KAYBINI TELAFİ ETMEKTEN BAŞKA, HİÇ BİR ARTIŞI YOKTUR. Mezheplerin klasik fıkıh inancında para, bizzat kendisi bir mal değil, MALLARIN DEĞERİNİ ÖLÇEN BİR BİRİMDİR. İster altın olsun ister devletin bastığı kâğıt para, borç verilen paranın üzerinde geri alınan her fazlalık "RİBA" kapsamına girer diye kabul edilir. Paranın cinsi sistemin bu fıkhı kuralını değiştirmez. 1400 yıl öncesini düşündüğümüzde, belki buna hak verebiliriz ama günümüzde, devletlerin alış verişte kullanmak için bastığı paralar, HER ÜLKENİN GÜCÜ NİSPETİNDE YA ÇOK DEĞERLİ, YA DA ÇOK DEĞERSİZ HALE ZAMANLA GELEBİLİR. Öyle olunca da farklı ülkelerin paraları, aynı malı çok daha farklı miktarlarla satın alabiliyor. Bu farklılık toplumlar arasında ENFLASYON UÇURUMUNU YARATMIŞTIR. Örneğin bir ülkede enflasyon yüzde 1 ya da 2 iken bir başka ülkede yüzde 30 ya da 40 hatta daha fazla olabiliyor. BUDA PARANIN ALIM GÜCÜNÜ DİREK ETKİLİYOR. Kur'an'ın indiği dönemde kullanılan dinar (altın) ve dirhem (gümüş) kendi içsel değerine sahipti. ENFLASYON NEDENİYLE SIFIRLANIP YOK OLMA RİSKLERİ YOKTU. Günümüz kâğıt paraları ise devletlerin güvencesine dayalı itibari paralardır ve enflasyon karşısında erirler. ENFLASYON ORANINDAKİ BİR FAİZ ARTIŞI, ASLINDA BİR "KAZANÇ" DEĞİL, PARANIN SATIN ALMA GÜCÜNÜ KORUMA (ORİJİNAL HAKKINI GERİ ALMA) ÇABASIDIR. Dolayısıyla enflasyon kadar olan kısım RİBA sayılamaz. Kur’an ileride insanların karşılaşacağı her konuyu bildiğinden, bazı konularda çok fazla detaya girip hükümler vermemiş, toplumun ihtiyaçlarını kendilerinin sağlamalarına izin vermiştir. ONUN İÇİN ALLAH BİRBİRİMİZE BORÇ VERİRKEN BİLE, ÇOK DİKKAT ÇEKİCİ BİR CÜMLE KULLANIP, GELECEKTE YAŞANACAKLARA KAPIYI AÇIK BIRAKMIŞTIR.“RİBAYI ÖYLE KAT KAT KATLAYARAK YEMEYİN” Allah onlarca ayetinde düşün aklını kullan diyorsa ayetler üzerinde, gelin bu ayet üzerinde de bizler düşünelim, Allah Kat kat artırarak alacağınızı geri almayın diyorsa, paranızın bu zaman zarfında değer kaybını gözeterek gerin alın dediği çok açıktır. Konumuzu özetlemek gerekirse. Günümüzde kurumsal bankalar, insanların veya kurumların paralarını haksızca elinden alan bir sömürü aracı değildir. AKSİNE ENFLASYON HESABI YAPILARAK, PARASI OLANLAR İLE PARAYA İHTİYACI OLANLARI YASAL BİR ZEMİN ÜZERİNDE GÖNÜLLÜK ESASIYLA BİR ARAYA GETİREN ARABULUCULARDIR. Bakın burası çok önemli. Parası olanla olmayanı YASAL BİR ZEMİNDE BİR ARAYA GETİRMEK. Sizce bu ne demek? Hiçbir banka kendi keyfine göre faiz artırıp azaltamaz ENFLASYON ORANINDA artırır anlamındadır. Bankaya parasını yatıranla, bankadan ihtiyacını görmek için borç alan yasal bir zeminde kayıtlı ve gönüllü olunduğundan asla SÖZLEŞMENİN DIŞINA ÇIKIP FAZLA ALAMAZ. Her şey daha önceden belli ama Kur’an’ın bahsettiği RİBA da hiçbir şey belli olmayıp kayıt altında olmadığından, istenildiği gibi artırılabildiği için, ALLAH BUNU HARAM KILMIŞ YASAKLAMIŞTIR. Bankalar Arz ve talebi bir araya getiren işletmelerdir. Elinde birikimi, sermayesi olan ve bunu değerlendirmek parasının değer kaybını önlemek (örneğin mevduat hesabı açarak faiz/getiri kazanmak) isteyen kişiler veya şirketler. Yatırım yapmak, işini büyütmek veya ihtiyaçlarını karşılamak için paraya (krediye) ihtiyacı olan kişiler veya şirketler. Bu buluşmanın rastgele ya da keyfi değil; iki tarafın da haklarını koruyan, devletin ve yasaların denetiminde olan resmi, yasal kurallarla (sözleşmelerle) yapıldığını belirtir. Bu yöntemle insanlar ev ve araba aldıklarını biliyorsunuz. Tabi enflasyonu yüksek olan ülkelerde bankacılık ne yazık ki toplumu zorladığını söyleyebilirim. Ama burada suç bankalarda değil, O ÜLKEYİ YÖNETENLERDE YANİ ENFLASYONU DÜŞÜREMEYENLERDEDİR. Özetle; bankalar aslında kendi paralarını satmazlar. Evini, arabasını almak isteyen ya da fabrika kurmak isteyen kişilere (fon talep edenler), parasını bankaya vadeli olarak yatıran insanların (fon arz edenler) parasını aktarırlar. Bu sürecin tamamen yasal, şeffaf ve gönül rızası ile yapılan, ekonomiyi büyüten profesyonel bir köprü görevi olduğunu vurgulamaktadır. Bankaya yatırılan para ihtiyacı olan tarafından kredi alınarak ticaret yapılıyor ve bu ticaretten kazılan kar payının bir kısmı böylece, anapara sahibine aktarılıyor. Karşılıklı anlaşarak şartlarını değerlendirerek alınan bu şekilde borcun, Kur’an tarafından onaylandığına bir örnek vermek istiyorum. "EY İMAN EDENLER! MALLARINIZI ARANIZDA HAKSIZLIKLA YEMEYİN; ANCAK KARŞILIKLI RIZÂNIZA DAYANAN TİCARET BÖYLE DEĞİLDİR VE KENDİNİZİ ÖLDÜRMEYİN. ŞÜPHESİZ ALLAH SİZE KARŞI ÇOK MERHAMETLİDİR." (Nisa 29) Bu ayetten de anlaşıldığı gibi, RİBA da olduğu gibi borcun ödenmesinde, neyle karşılaşacağın belli olmayan bir durum değil, tam tersine açık haksızlık olmadan önceden anlaşıp karşılıklı her iki tarafın rızasına dayanan bir borçlanma ve bu borçlanma ile yapılan alış veriş yani ticaretin, Allah’ın katında RİBA olmadığı çok açıktır. Makaleme son vermeden önce, faizin haram olduğuna örnek gösterdikleri bir ayeti de hatırlatmak istiyorum. Bakara 279: EĞER BÖYLE YAPMAZSANIZ, ALLAH VE RESÛLÜYLE SAVAŞA GİRDİĞİNİZİ BİLİN. EĞER TÖVBE EDECEK OLURSANIZ, ANAPARALARINIZ SİZİNDİR. BÖYLECE SİZ NE BAŞKALARINA HAKSIZLIK ETMİŞ OLURSUNUZ, NE DE BAŞKALARI SİZE HAKSIZLIK ETMİŞ OLUR. (Diyanet meali) Allah Kur’an’da boşuna aklını kullan ve ayetler arasında bir bağlantı kurup düşün öyle iman et, sakın başkalarının sözlerinin sorgusuzca ardına düşme diye boşuna uyarmıyor. Bakın Allah ayetin sonunda ne diyor. Böylece siz ne başkalarına haksızlık etmiş olursunuz, nede başkaları size haksızlık etmiş olur diyor. Siz bundan ne anladınız? Örnekle açıklamak isterim. Günümüzde bir arkadaşınıza 500.000 TL borç verdiniz ve bir yıl sonra geri alacaksınız. Rabbimiz diyor ki, geri alırken enflasyon oranında geri al ki, ne sen kendine haksızlık etmiş ol, nede karşındaki kişiye haksızlık etmiş olmayasın. Demek ki bizler Allah’ın ayetleri üzerinde düşünüp aklımızı kullandığımızda, HİÇ KİMSE BİZLERİ ALLAH İLE ALDATAMIYORMUŞ. Dilerim Kur’an nuru ile nurlanan ve batılın hurafenin ataların inancının etkisinden kurtulup, Allah’ın vahyini anlayabilmek için çaba harcayan ve onu yaşayabilmek için çırpınan ALLAH’IN AZINLIK HALİS KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Biz Müslümanların Kur’an ile bağın kesen mezhep, cemaat ve tarikat gibi beşeri oluşumlar, ne yazık ki bizlerin Allah’ın vahyi ile aramıza girip HAK GERÇEK İSLAMLA BULUŞMAMIZI ENGELLEMİŞLERDİR. Onun içinde Allah bizlere Kur’an’da, geçmiş toplumlardan nasıl örnekler veriyor ve bu örnekleri ne maksatla veriyor diye üzerinde düşünme zahmetinde bulunmamışız. Hâlbuki Kur’an verdiği bilgilerin dışında bizleri için bir ÖĞÜT, HATIRLATMA VE UYARIDIR. Güvendiğimiz kişilerin bizlere anlattığı, onlarında atalarından öğrendiği inançlarını din diye bizlere yıllarca anlatıp, bizlerin BİLİNÇALTIMIZA YERLEŞTİRMİŞLERDİR. Bizler bu ÖN YARGILARIMIZIN BASKISIYLA ne yazık ki, Allah’ın ayetleri ile bir türlü buluşamıyoruz. Hatta apaçık ayetleri gördüğümüz duyduğumuz halde, tam tersini yaşamakta bir sakınca görmüyoruz. Allah Zuhruf 44. Ayetinde, bizlerin Kur’an’dan sorumlu olduğumuzu çok açık bildirdikten sonra, Ali İmran 103. Ayetinde de, bizlerin yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı istemiştir. Kur’an’ı anlayabilmemiz içinde hiç kimseye muhtaç olmayalım diye, yemin ederek Kur’an’ı kolaylaştırdığını apaçık bildirmiştir. Bizlerin Kur’an ile aramıza girenler, apaçık bu ayetlerin anlamlarını değiştirip açık ve detaylı olan kitap Kur’an değil, Allah katında ki kitaptır diyerek, Müslümanları doğru istikametinden çevirip, toplumu kendilerine yönlendirip muhtaç etmeye devam ettirmeyi başarmışlardır. Enam suresi 38. Ayetinde de biz kitapta hiçbir eksik bırakmadık diyerek, KUR’AN’DA NE VARSA ONDAN SORUMLU OLDUĞUMUZU APAÇIK BİLDİRİP, BİZLERİ RAHATLATMIŞTIR. Ayrıca yine birçok ayetinde Kur’an’ı açıklamak bize aittir diyerek nice örneklerle de açıkladığını, bizlerin ayetler üzerinde mutlaka ön yargılarımızdan önce kurtulup, bilinçaltımızı temizleyerek tertemiz beyinlerimizle, AYETLER ÜZERİNDE DÜŞÜNMEMİZİ, ÖZELLİKLE EMRETMİŞTİR. Bu makalemde sizleri, Allah’ın bu uyarı ve ikazları ışığında, Kur’an’da Neml suresi 22 ve 44. Ayetleri arasında geçen, SEBE halkını yöneten bir kadın kraliçeden örnekler verilir, hem de çok uzun ayetlerle bizlere Rabbimiz Kur’an’da, özellikle çok önemli bir konuyu anlatır. Her nedense bu ayetleri bizler, sanki hikâye masal dinler gibi okur geçeriz ama hiç ders almayız. Gelin bu konu üzerinde dikkatle düşünelim ki, ALLAH BU AYETLERLE BİZLERE NELER ANLATIYOR, NASIL DERSLER VERİYOR OLABİLİR ONU ANLAMAYA ÇALIŞALIM. Ben ayetleri yazmıyorum çok uzun, sizler bu ayetleri lütfen, Neml suresi 22 ve 44. Ayetlere kadar okuyunuz, Allah bu ayetlerle bizlere neler anlatıyor onu anlamaya çalışalım. Kur’an’da Neml Suresi'nde detaylıca anlatılan SEBE Melikesi ve Hz. Süleyman kıssası, sadece tarihsel bir olay değil YÖNETİM, AHLAK, AKIL VE İMAN EKSENİNDE ÇOK ÖNEMLİ MESAJLAR VERİR. Bu ayetlerden alacağımız kıssadan hislere gelince. İSTİŞARE VE ORTAK AKLA ÖNEM VERMENİN dikkati çekiliyor. Sebe Melikesi, Hz. Süleyman’dan teslim olmalarını isteyen mektubu aldığında, tek başına fevri bir karar vermemiştir. Kur'an onun bu tavrını şöyle aktarır: "EY İLERİ GELENLER! DURUMUM HAKKINDA BANA FİKİR VERİN. SİZ YANIMDA OLMADAN HİÇBİR İŞE KESİN KARAR VERMEM" (Neml, 32). Güç ve makam sahibi olmak, her şeyi en iyi bizim bildiğimiz anlamına gelmez. Hayatın her ALANINDA AİLE, İŞ, DEVLET İSTİŞARE, DANIŞMA mekanizmasını çalıştırmak, büyük hataların önüne geçer. Yani ben bilirim, ben karar veririm diyen, daha başta yanılmaya hata yapmaya mahkûmdur. Kur’an’da bu konuda devleti yönetenleri uyarıp istişare ile devletin yönetilmesini emreder. NE DERSİNİZ BİZLERİ BÖYLEMİ YÖNETİYORLAR? Alacağımız bir başka derse gelince. Kışkırtmalara karşı sağduyu ve barışçıl olmalıyız. Melike danışarak hareket ettiğinde, çevresindeki askeri ileri gelenler güçlerine güvendiklerini ve savaşabileceklerini söyleyerek, onu savaşa teşvik etmişlerdir. ANCAK O, SAVAŞIN YIKICILIĞINI VE GİRDİKLERİ ŞEHİRLERİ NASIL TARUMAR EDECEĞİNİ BİLEREK DİPLOMASİYİ VE BARIŞI SEÇMİŞTİR (Neml, 34). Buda bizleri yönetecek liderlerin nasıl EHİL VE BİLİNÇLİ İNSANLARDAN SEÇMEMİZİN ÖNEMİNE İŞARET EDİYOR. Haklı veya güçlü olduğumuzda bile ilk çözüm yolu her zaman kavga, çatışma veya savaş olmamalıdır. Sağduyu ve barışçıl diplomasi, her zaman fevri ve gururlu çıkışlardan daha üstündür. Hatırlatırım Allah bir kadının böyle adaletli bir yönetim sergilediği örneğini boşuna vermiyor ve diyor ki, “BEN KADIN ERKEK AYRIMI YAPMAM HEPİNİZ BİRBİRİNİZİ TAMAMLAYAN, BİRBİRİNİZE ÜSTÜNLÜĞÜ OLMAYAN ÇOK ÖZEL KULLARIMSINIZ.” Maddiyata ve rüşvete tamah etmemek, alacağımız çok önemli derslerden birisi diyebiliriz. Melike, Hz. Süleyman’ın niyetini ölçmek ve belki de onu durdurmak için büyük hediyeler (rüşvet/vergi) göndermiştir. Ancak Hz. Süleyman, Allah'ın kendisine verdiklerinin daha hayırlı olduğunu söyleyerek, bu hediyeleri reddetmiştir (Neml, 36). İhlaslı ve dürüst bir insan, maddi menfaatler veya rüşvet karşılığında ilkelerinden ve inancından taviz vermez. GERÇEK ZENGİNLİK, ALLAH’IN İNSANA SUNDUĞU HİDAYET VE AHLAKTIR. Sanırım bu örnek, günümüzde bizlerin alması gereken en önemli ders diyebiliriz. İnancımızı Kur’an dışı rivayet ve sanı sözlerle yaşarsak, Allah’ın kadına verdiği bu önemi asla anlayamayız. Çünkü mezheplerin öğretisinin kadına verdiği üzücü hak etmedikleri değeri, utancımdan yazmak bile istemiyorum. Ayetlerden alacağımız bir başka ders, gerçeği gördüğünde teslim olabilmek, yani devleti yönetenlerin nasıl bilge, ehil bir kişi özelliğini taşıması gerektiğini gösteriyor. Bu kıssanın en çarpıcı yönü, Sebe Melikesi’nin Hz. Süleyman’ın sarayına girdiğinde yaşadığı aydınlanmadır. SIRÇA SARAYIN ZEMİNİNİ SU SANIP ETEKLERİNİ TOPLAMIŞ, ANCAK GERÇEĞİ ÖĞRENİNCE KENDİ ACZİYETİNİ VE DAHA ÖNCE GÜNEŞE TAPARAK, NE KADAR BÜYÜK BİR YANILGI İÇİNDE OLDUĞUNU ANLAMIŞTIR. Hiçbir kibir göstermeden, şu samimi itirafta bulunmuştur: "RABBİM! BEN GERÇEKTEN KENDİME ZULMETMİŞİM. SÜLEYMAN'LA BERABER, ÂLEMLERİN RABBİ OLAN ALLAH'A TESLİM OLDUM" (Neml, 44). Bizlerin elinde apaçık Allah’ın NURU Kur’an durduğu halde, bizler hala apaçık gerçeğe tabi olacağımıza, atalarımızın rivayet inançlarına inatla inanmaya devam ediyorsak, GERÇEKLERE YÜZÜMÜZÜ VE KALBİMİZİ KAPATMIŞIZI DEMEKTİR. İnsanın en büyük erdemlerinden biri, hatasını yanlışını anladığı an kibre kapılmadan, doğrudan hak olan gerçekten yana dönmesidir. Melike, o muazzam saltanatına ve gücüne rağmen hakikati gördüğü an gururunu ayaklar altına almış ve iman etmiştir. İŞTE ALLAH BU ÖRNEKLERİ KUR’AN’DA BOŞUNA VERMİYOR, Yani Rabbimiz bizlere masal hikâye anlatmıyor, ders alalım batıl ve rivayetlerden uzaklaşıp hak olan Kur’an gerçekleriyle buluşmamızı istiyor. Alacağımız bir başka derse gelince; Görünüşe aldanmamak ve önyargıları yıkmak iman etmiş bir Müslüman için çok önemlidir. Zemindeki camı su sanan Melike'nin bu yanılgısı, aslında insanların dünyadaki geçici ihtişamı, gücü ve parayı "MUTLAK GERÇEK" sanarak aldanmalarına bir göndermedir. Dünya hayatı yanıltıcı göz alıcı bir parıltıdan ibarettir. İNSAN, HAYATIN DIŞ GÖRÜNÜŞÜNE ALDANIP, ARKASINDAKİ MUTLAK YARATICIYI VE HAKİKATİ GÖZDEN KAÇIRMAMALIDIR. Ne yazık ki bizler günümüzde bu gerçeği hala göremedik, görecek gibi de görünmüyoruz. Özetle şunu söyleyebiliriz. SEBE Melikesi kıssası, bizlere AKILLI, ADİL, İSTİŞAREYE AÇIK VE KİBRE KAPILMAYAN BİR LİDERLİK/İNSANLIK MODELİNİ, ÖZELLİKLE BİR KADIN YÖNETİCİ ÜZERİNDE SUNAR. Kadının erkekten farkı olmadığını, hatta kadının bir erkekten bile dahi iyi yönetebileceğini, önemli olan kıstasların olduğu gerçeğini hatırlatır. Bu gerçeği görmek istemeyen günümüz Müslüman toplumları, kadını eve kapatıp, o çocuk doğursun mantığını, bilinçaltına yerleştirdikleri için, ne yazık ki Müslüman toplum SOSYAL DEĞİL A DOSYAL BR TOPLUM OLDU. Ayet, gücü elinde bulundururken bile, hakkı teslim edebilmek ve hakikate boyun eğebilmek, insanı hem dünyada hem ahirette yücelten en temel vasıf olduğu anlatılmak isteniyor. Dilerim bu kıssadan gereken dersi alan ve kendi yöneticisini de bu vasıflarda, ehil olanların arasından seçebilen, ALLAH’IN AZINLIK HALİS KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Değerli dostlarım bu makalemde sizleri, Araf suresi 6. Ayet üzerinde düşünmenize vesile olmak istiyorum. Kur’an bizleri öyle bir yönlendiriyor ve uyarıyor ki, adeta hata ve yanlış yapmamızın önüne set çekiyor ama bizler Kur’an ile gereken bağımızı kuramadıysak, inanın O seti farkında olmadan ellerimizle yıkıyoruz. Böyle olunca da, geçmişte yapılan hatalardan ders alamadığımız için, aynı yanlışı yapmaya devam ediyoruz. Tıpkı küçükken, büyük sözü dinlemeyen çocuklar gibiyiz. Ayeti önce hatırlayalım, daha sonra üzerinde birlikte düşünelim. Araf 6: HEM KENDİLERİNE İLÂHÎ MESAJ GÖNDERİLENLERİ, HEM DE (ONLARA) İLÂHÎ MESAJI İLETMEKLE GÖREVLİ OLANLARI ELBET HESABA ÇEKECEĞİZ. (Mustafa İslamoğlu) Bu ayetten alacağımız dersi, kısaca özetleyelim. Resuller, Allah’ın sevgili kulları olmalarına rağmen, onlarında görevlerini eksiksiz yapıp yamadıklarının sorgulanacağını bildiriyor. Kendilerine elçi gönderilen biz insanlar, bize ulaşan rehbere yani Kur’an’a ne kadar uyduğumuzdan, onu hayatımıza ne kadar yansıttığımızdan hesaba çekileceğiz. Vahiy ve elçiler aracılığıyla doğru yol insanlığa bildirildiği için, hiç kimsenin "DUYMADIM, BİLMİYORDUM" deme lüksü kalmamıştır. Elçiler, görevlerini yaptıklarına dair şahitlik ederken; TOPLUMLAR DA BU ÇAĞRIYA VERDİKLERİ CEVABIN VE NE DERECE HAYATA GEÇİRDİKLERİNİN HESABINI VERECEKTİR. Hz. Muhammed biz ümmetine, yalnız Kur’an’ın ipine sarılın onun sınırlarını aşmayın, çünkü Ondan hesaba çekileceksiniz diye uyarmıştı. Ayrıca Kur’an’ı Allah nice örneklerle BİZ açıkladık, yemin ederek kolaylaştırdık dedikten sonra, BİZLER BU UYARILARI HAYATIMIZA GEÇİRDİK Mİ, YOKSA….? İşte O yok sanın hesabı, mahşer günü sorulacak. Aslında ayet bizleri çok önemli bir konuda uyarıyor ve diyor ki, Resullerimin sizlere tebliğ ettiği Kur’an’ı ben koruma altına alarak sizlere ulaşmasını sağladım. Sizlere ulaşan vahyimin hükümlerini, eksiksiz ve ilavesiz yerine getirdiniz mi? Lütfen bu soruyu kendimize soralım ki, mahşer günü şaşkın şaşkın dili tutulmuşlar gibi bakmayalım. Allah’ın Resulünün biz ümmetine tebliğ ettiği Kur’an apaçık elimizin altında duruyor. Soruyorum sizlere, Allah’ın emrettiği gibi Kur’an’ı ayetler üzerinde dikkatle düşünerek, aklımızı kullanarak okuyor muyuz? Yani Allah’ın mesajını aracısız tebliğ aldık ve hayatımıza geçirdik mi? Makalemin detayına girmeden önce sizlere Hz. Nuh’tan iki ayet örnek vermek istiyorum. Atalarının inancına dalmış Allah’ın daha önce kitaplarından sapmış toplumlara Allah, Hz. Nuh’u Resul olarak gönderdiğinde, ona karşı bakın neler söylemişler. Araf 59: ŞÜPHESİZ Kİ NUH’U ELÇİ OLARAK KAVMİNE BİZ GÖNDERMİŞTİK DE “EY KAVMİM! ALLAH’A KULLUK EDİN! SİZİN İÇİN O’NDAN BAŞKA İLAH YOKTUR. ŞÜPHESİZ Kİ ÜZERİNİZE GELECEK BÜYÜK BİR GÜNÜN AZABINDAN KORKUYORUM!” DEMİŞTİ. (Mehmet Okuyan) Araf 60: KAVMİNDEN YÖNETİCİLER ONA “DOĞRUSU BİZ SENİ APAÇIK BİR SAPKINLIK İÇİNDE GÖRÜYORUZ!” DEMİŞLERDİ. (Mehmet Okuyan) Lütfen ayete dikkat. Hz. Nuh Allah’ın vahyinden saparak, atalarının inancına dalan toplumu uyarırken bakın onlara ne diyor. “EY KAVMİM! ALLAH’A KULLUK EDİN! SİZİN İÇİN O’NDAN BAŞKA İLAH YOKTUR.” Allah’tan başka ilah yoktur demek, Allah’tan başka sorgusuz güvenilecek, yüceliği karşısında hayrete düşülecek ve gönülden sorgusuz bağlanıp sığınılan varlık anlamına gelir. Hz. Nuh, sakın bu yanlışı yapıp kendinize veliler, evliyalar edinmeyin diyor. Peki, ona O günkü toplum Elçinin bu davetine ne cevap veriyor. “DOĞRUSU BİZ SENİ, APAÇIK BİR SAPKINLIK İÇİNDE GÖRÜYORUZ!” Bakar mısınız lütfen, kimler kime sapık diyor. Günümüzde de bizler aynı kitaba, aynı Resule inandığımız halde, birbirimize aynı şeyi söylüyor, SAPIKLIKLA SUÇLUYORUZ. Ayete tekrar dönelim. Allah tarafından gönderilen İLAHİ mesaja, yani Kur’an’a iman ettik Allah’ım dedikten sonra imanımızın gereği, Allah’ın yemin ederek kolaylaştırdım dediği kitabı, YALNIZ ALLAH’IN İPİNE SARILARAK, ASLA ONUN SINIRLARINI AŞMADAN ONU ARI, DURU İLAVESİZ YAŞIYOR MUYUZ? Yoksa yalnız Kur’an ile İslam yaşanmaz, Kur’an özet bilgi verir detay vermez diyerek, Allah’ın koyduğu sınırları bolca aşarak, doğruluğundan asla emin olmamız mümkün olmayan, Allah’ın Resulünün adını kullanarak bizlere nakledilen, rivayetlerle mi Allah’ın dinini yaşıyoruz? Böyle inanç üzerinde olmayanları da, SAPIKLIKLA MI SUÇLUYORUZ? Allah boşuna bu uyarıyı bizlere yapmıyor. Akıllarını başlarına şimdiden alsınlar da, kullarım bana mahşer günü, mahcup olmasınlar diye uyarıyor. Ayette Allah, hem vahyin kendilerine ulaşanlara hesap soracağı gibi, O vahyi bizlere ulaştıran Resulleri de hesaba çekeceğini söylüyor. İşte burası çok önemli. Sizce Allah Resullerine, nasıl bir soru soracak olabilir? Bu ayeti Nisa suresi 41. Ve İsra suresi 71. Ayetler ışığında anlamalıyız. “Her bir ümmetten bir şahit getirdiğimiz ve SENİ DE ONLARA ŞAHİT TUTTUĞUMUZ ZAMAN halleri nice olacak!”(Nisa 41) “Bir gün BÜTÜN İNSANLARI ÖNDERLERİYLE BERABER ÇAĞIRIRIZ. O gün kitabı sağından verilenler, işte onlar Kitaplarını okurlar. Onlara kıl kadar haksızlık edilmez.” (İsra 71) Demek ki mahşer günü Allah, bizlere gönderdiği vahye karşı nasıl bir tavır içinde olduğumuz konusunda hesaba çekecekmiş. Vahyi tebliğ etmekle görevli resullerini de hesaba çekeceğini söylediği gibi, yazdığım ayetlerde de, RESULLERİNİ ŞAHİT OLARAK GÖSTERECEĞİ BİLDİRİLİYOR. Sizce Allah, görev verdiği Resullerini hangi konuda şahit olarak çağıracak ve onları da hesaba çekecek olabilir? Aslında bu konuda da, çok dikkat çekici ve önemli bir ayet var. Allah Hz. İsa’ya Allah’ın oğlu yakıştırmasını yapanlara karşı, mahşer günü bakın nasıl bir soru soracağını ve O'nun ümmetine karşı nasıl şahitlik yapacağı örneğini veriyor. “HANİ ALLAH “EY MERYEM OĞLU İSA! İNSANLARA ‘BENİ VE ANNEMİ, ALLAH’IN PEŞİ SIRA İKİ İLAH EDİNİN!’ DİYE SEN Mİ DEDİN?” DEDİĞİ ZAMAN, (İSA) “(HAŞA)! SEN YÜCESİN. HAKKIM OLMAYAN ŞEYİ SÖYLEMEK BANA YAKIŞMAZ. BEN ONU SÖYLESEYDİM SEN ONU ELBETTE BİLİRDİN. SEN BENDEKİNİ BİLİRSİN, (OYSA) BEN SENDE OLANI BİLEMEM. ŞÜPHESİZ Kİ GİZLİLİKLERİ BİLEN ANCAK SENSİN SEN.” DEMİŞ (OLACAK)TIR.” (Maide 116) Maide suresi 117. Ayetinde, Hz. İsa’nın Allah’a verdiği cevap çok dikkat çekici, bakın ne diyecekmiş. “İÇLERİNDE BULUNDUĞUM MÜDDETÇE, ONLAR ÜZERİNDE KONTROLCÜ İDİM. BENİ VEFAT ETTİRİNCE, ARTIK ONLAR ÜZERİNDE GÖZETLEYİCİ YALNIZ SEN OLDUN.” Sanırım Hz. Muhammed'te buna benzer bir cevap vereceğinden eminim. Çünkü kendisi hayattayken, ümmeti çok doğru yaşıyordu. Vefat ettikten sonra menfaat ve çıkar ön plana alındı sonuç ortada. Çıkarları adına Hz. Muhammed'in adını kullanarak, O'nun söylemesi mümkün olmayan sözleri, Resul söylemiş gibi topluma söylemeye devam ediyorlar. Allah yaşanmışlardan özellikle Kur’an’da örnekler veriyor ki ders alalım. Yaşayacaklarımız bizlerin imtihanıdır. Şimdide bu kıssadan nasıl bir hisse almalıyız ona bakalım. Hz. Muhammed, sizce biz ümmetine karşı Hz. İsa’nın benzeri bizlerin yaptığı hatalarımıza yanlışlarımıza, nasıl şahitlik yapabilir? Bildiğiniz gibi, geleneksel mezhep inancının çoğu, Kur’an’ı herkesin anlayamayacağı, O’nu en doğru Allah’ın Resulü anladığı ve bizlerde O’nun rivayet hadislerinden istifade edip, ancak Kur’an’ı doğru anlayacağımıza inandırıldık. Hatta Allah’ın Resulünün hadisleri olmasaydı, Kur’an anlaşılmaz kapalı kalırdı dendiği gibi. Yine Resulün şunu söylediği iddia ediliyor. "BANA KUR'ÂN VE ONUN BİR MİSLİ (BENZERİ/HÜKÜM KOYMADA EŞ DEĞER BİR VAHY-İ GAYRİ METLUV) YETKİSİ VERİLMİŞTİR.” Bu örnekten sonra, kendimize şu soruyu lütfen soralım. Hz. Muhammed bizlerin üzerine ŞAHİT olarak çağrılıp, Allah tarafından hesaba çekildiğinde, sizce Resule şu soruyu sorsa nasıl bir cevap verir? "Resulüm sen mi söyledin, Kur’an’ın misli kadar hüküm vermeye yetkiliyim" diye sorduğunda, O örnek insan, Hz. Muhammed sizce Allah’a nasıl bir cevap verecektir? İşte bu sorunun cevabını lütfen şimdiden çok ama çokkkk düşünelim. Yoksa pişman olanların safında buluruz kendimizi. Kısaca bu soruya Kur’an’dan cevap arayalım, gerçekten Allah’ın resulü evet ben bunu söyledim demiş olabilir mi? Elbette Kur’an ile buluşan hiçbir Müslüman, asla Allah’ın Resulü bunu söylemesi mümkün değildir diyecektir. Peki neden, çünkü Allah’ın Resulüne verdiği görev ve sorumluluk çok açık ta ondan. Hatırlayalım. “BEN SADECE BANA VAHYEDİLENE UYARIM. BEN SADECE APAÇIK BİR UYARICIYIM.” (Ahkaf 9 ) “RESULE DÜŞEN APAÇIK TEBLİĞDEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR.” (Ankebut 18) “SENİN GÖREVİN SADECE TEBLİĞ ETMEKTİR.” (Rad 40) Böyle bir yetki verilen Resul sizce ümmetine, bana Allah Kur’an’ın misli kadar hüküm koyma yetkisi vermiştir demesi mümkün mü? Mümkün olamayacağı Kur’an’ın yüzlerce ayetinde çok açık bildirilmiştir. Kur’an ile buluşamayana ne söylerseniz söyleyin batılın ve hurafenin gözlerini perdeleyip kulak ve kalplerini mühürlediğinden, gerçekleri asla fark edemeyecektir. Bir an diyelim Allah Resulüne, sen ümmetine böyle bir şey dedin mi diye sorduğunu düşünelim. Sizce nasıl cevap verecektir? “Allah’ım benim böyle bir şey söylemem mümkün değil. Sen bana ne emrettiysen, ben onlara onu söyledim. Enbiya 45. Ayeti onlara tebliğ ederken, şunu söyledim: "DE Kİ: 'BEN SİZİ SADECE VAHİYLE UYARIYORUM.” Maide 99. Ayeti tebliğ ederken, “RESULÜN GÖREVİ, TEBLİĞ ETMEKTEN İBARETTİR.” Diye bildirdim, sen şahitsin Allah’ım. Bunun dışında asla hiçbir söz söylemedim dediğinde, biz Müslümanların halini düşünmek bile istemiyorum. Değerli dostlarım, gelelim Araf suresi 6. Ayetin ilk cümlesine. Allah bakın ayetinde, kendisine mesaj gönderilene soracağız diyor. Bu mesaj nereden geliyor, Allah katından yani mesaj İLAHİ. Peki, bizler yalnız İLAHİ yani Allah katından gelen mesajın hükümleri ile mi inancımızı yaşıyoruz, yoksa İlahi mesajın yanında beşeri, Resulün hükümleri olduğunu zannettiğimiz bilgilere de mi inanıyoruz? İşte bu soruyu da kendimize soralım, çünkü ALLAH’IN İMTİHANINDA BU SORUDA KARŞIMIZA ÇIKACAK. Allah diyecek ki, BEN HÜKMÜME HİÇ KİMSEYİ ORTAK ETMEM DEDİM, siz benim dinim İslam’ı yaşarken, bu emrin gereğini yerine getirdiniz mi? Yoksa atalarınızın inancını yaşayabilmek için, benim hükmüme ortaklar mı yarattınız? Sorulacak sorular çok, aslınca tüm cevaplar KUR’AN’DA VAR. Dersini sorumlu olduğu Kur’an’dan çalışan tüm cevaplara doğru cevap verecektir. Kendisini kurtaracak VELİLER edinip dersini onların kitaplarından çalışanların halini, doğrusu düşünmek bile istemiyorum. Dilerim dersini, sorumlu olduğumuz Kur’an’dan çalışan ve her soruya doğru cevap veren, Allah’ın azınlık halis kulları arasında oluruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Günümüzde İslam'ı, Kur’an'ı anlamaya çalışırken öyle kaynaklardan, bilgilerden istifade ediyoruz ki, hiç sorgulamadan, düşünmeden Kur’an süzgecinden geçirmeden yaşamımıza geçiriyoruz. Ne yazık ki İslam'ı, geçmişte de büyük bir çoğunluk böyle yaşamış, bugünde öyle yaşıyor. Bu konuya örnek olması adına, yazdığım yazıma bir kardeşimizin verdiği cevap üzerinde, sizleri düşünmeye davet etmek istiyorum. Bakın bir arkadaşımız, yazdığım yazıma karşılık ne yazmış. "Sen edille-i şeriyye diye bir şey duydun mu hiç? Ayrıca hiç kimse Kur'an ayetlerini dizip dizip, bak şurada şu yazıyor, o zaman benim aklıma göre şu anlam çıkar, diyemez. DİYEN KİŞİ YA DİN SAPIĞIDIR YA ULTRA MEZHEPSİZDİR YA DA ÖZEL YETİŞTİRİLMİŞ BİR SİYONİSTTİR. SEN KUR'AN'IN AÇIKLAMASININ, SENİNİN MİNİCİK BEYNİNİN ALDIĞI KADAR OLDUĞUNU MU SANIYORSUN? Yürü git, burada çoluk çocuk kandıracağım diye uğraşma. Her önüne gelen din şarlatanı olmuş." Bizlerin geleneksel mezhep anlayışlı büyük yanlışları yapmamızın asıl nedeni, bilinç altımıza yerleştirdiğimiz batıl ve hurafelerin etkisi diyebiliriz. BİLİNÇALTININ ÇOK ÖNEMLİ BİR ÖZELLİĞİ, OLUMSUZ KOMUTLARI YANİ DAHA ÖNCE KAYDA ALDIĞI BİLGİLERİN TERSİNE SÖYLENENLERİ, KABUL ETMEDİĞİNİ, HATTA TAM TERSİNİ ANLADIĞINI BİLİMSEL ÇALIŞMALAR ORTAYA KOYMUŞ. BİLİNÇALTI, SIRADAN SÖZCÜK VE İFADELERİ DEĞİL, SİZİN GERÇEKTEN DOĞRU OLDUĞUNA İNANDIKLARINIZI KABUL EDER. Yukarıdaki sözleri değerlendirdiğimizde, bizler şuan ki aklımız ve mantığımızla Allah'ın emrettiği, bizlere rehber olsun diye gönderdiği Kur’an'ın muhkem ayetlerini, anlamamızın mümkün olmadığını, Kur’an'ı anlayabilmemiz için, beşeri başka kaynaklara mutlaka ihtiyacımızın olduğunu anlatmaya çalışıyor. Bakın Kur'an'ın asla onaylamadığı tüm bu bilgiler, BİLİNÇ ALTIMIZA YILLAR ÖNCE YERLEŞMİŞ YANLIŞ BİLGİLERDİR. DÜŞÜNÜN LÜTFEN, İNSANLARIN YAZDIĞI BİR İLMİ KİTABA, BU SÖZLERİ SÖYLESEK, SANIRIM KİTABIN YAZARI ÇOK ÜZÜLÜRDÜ. Kur’an'ı kendi aklı ve çabasıyla anlamaya çalışanlara da, arkadaşımızın layık gördüğü sözlere üzülmemek elde değil. Bu kardeşimiz kafasındaki yanlış inançlardan kurtulup, Kur’an'ı anlayarak okumuş olsaydı, tüm gerçeklerle buluşabilirdi. Lütfen unutmayalım, Allah bizlerin okuduğunda anlayamayacağı bir rehber gönderip, daha sonrada bu rehberden asla bizlere hesap sormaz. BU KADAR DAMI AKLIMIZI KULLANAMIYORUZ? Bizler inandığımız rivayetlere, kelimelerin anlamları ile oynayıp Kur’an'dan kanıt aramak yerine, Allah'ın bizlere neler anlattığını, bizlerden ne istediğini, nasıl bir yolu izlememiz gerektiğini, BİR BÜTÜN OLARAK ANLAMAYA ÇALIŞIRSAK, en doğru yolu izlemiş oluruz. Daha sonra işimiz daha kolay olacaktır. Kur’an ayetlerini doğru anlamak için, mutlaka Kur’an'ın diğer ayetlerinden yararlanmalı ve Kur’an'ın bir başka ayetine ters düşecek bir anlamı, manayı çıkarmamalıyız. Allah dinin anası, temeli olan muhkem ayetleri, yine Kur’an içinde verdiği nice örneklerle bizzat kendisinin Kur'an'da açıkladığını bizlere bildirir ve yalnız Kur’an'ın ipine bizlerin sarılması içinde öğüt verir. Gelin Kur’an bütünlüğünde, arkadaşımızın yazdığı cevabı birlikte değerlendirelim ve üzerinde düşünelim. Önce günümüzde Kur’an'ı anlamanın kesin şartlarından sayılan, EDİLLE-İ ŞER’IYYE NEDİR onu anlamaya çalışalım. Geleneksel İslam anlayışına göre, Kur’an'ı doğru anlayabilmemiz için, bazı ek bilgilere, beşeri kitaplara ihtiyacımız olduğu anlatılır. Bu bilgiler yoksa, Kur’an'ı doğru anlamakta mümkün değildir denir. Bunun şartları olarak da şunlar sayılır. 1. KUR’AN 2. SÜNNET 3. İCMA 4. KIYÂS. Kur’an'ı anlamada en önemli kaynak, bizzat Kur'an'ın kendisi olduğu söylenir, bu doğrudur. Fakat Kur’an'ı ve ayetleri, tek başına anlamamızın mümkün olmadığı, doğru anlayabilmemiz içinde, Resulün sünneti yani rivayet hadislerine mutlaka ihtiyaç duyulduğu özellikle vurgulanır. İcma ise, Resulün vefatından sonra herhangi bir konuda bütün müctehidlerinin şer’i bir hüküm üzerinde ittifakıyla, alınan kararlar olduğu söylenir. Kıyas ise bir şeyi başka bir şeye benzetmek, karşılaştırmak suretiyle anlamaya çalışmaktır. Şimdi gelelim bu dört başlığın, Kur’an'ı anlamamızdaki doğruluğuna. Allah Kur’an'da birçok kez bizleri uyararak, hiç kimseye muhtaç olmayasınız diye, yemin olsun ki bu Kur’an'ı kolaylaştırdım der. Hatta hala öğüt almayacak mısınız diye de dikkatimizi çekerek, ayetler üzerinde bizlerin düşünmesini emreder. Eğer aklı başında bir insan, ayetleri anlayamayacak olsa Allah bizlerin, neden ayetler üzerinde düşünmesini istesin? Düşünmeyenlere de ikaz edip, uyarıda bulunsun? Allah Kur’an'ı doğru anlamamız içinde yol gösterir ve Kur’an'da, her şeyden nice örnekleri sıraladık ki, anlayasınız diye de açıklama yapar. BİR BAŞKA DEYİŞLE KUR’AN'I, YİNE KUR’AN AYETLERİYLE ANLAMAMIZI ÖĞÜTLER BİZLERE. Çünkü Allah İslam dininde Ruhban sınıfı olmadığını, her aklı başında kulunun imtihanı gereği Kur'an ile bizzat aracısız buluşmasını ister. Sünnete ve Resulün rivayet hadislerine gelince. Yine bu konuda açıklama yapan Kur’an, Allah'ın Resulünün yalnız Kur’an'a uyduğunu, ümmetine yalnız Kur’an'ı tebliğ edip ve yalnız Kur’an ile hükmetme görevi aldığını da, çok açık anlatır birçok ayetinde örnekler verir. Hatta bizim emretmediğimiz bir şeyi buda Allah katındandır demiş olsaydı, onun şah damarını keser canını alırdık diyerek, KUR'AN DIŞINDA HİÇ BİR AÇIK KAPI BIRAKMAZ. Yani Kur'an'ın bahsettiği tek bir sünnet vardır, oda Allah'ın sünneti, yani Allah'ın bizlere önerdiği yoludur. Tüm bu bilgileri, Kur’an bütünlüğünde düşündüğümüzde, Resulün Kur’an dışından ne bir hüküm verebileceğini, nede Kur’an'ın dışına asla çıkamayacağını anlıyoruz. Allah'ın Resulünün hadislerinin tamamı, günümüze RİVAYET yollarla gelmiştir. Böyle bir yolla gelen bilgiler, bizler için nasıl delil ve kanıt olur? Bu bilgilerle nasıl olurda ayetleri anlamaya çalışırız, bunu da mı akıl edemiyoruz. Allah, emin olmadığın bilgilerin ardına düşmeyin diye emretmiyor muydu? EĞER BİZLER KUR’AN'I RİVAYETLERE, YA DA YÜZLERCE YIL ÖNCE KUR’AN'I ANLAYANLARIN ANLADIKLARI GİBİ ANLAMAYA ÇALIŞIRSAK, BÜYÜK HATA YAPARIZ. Şunu asla unutmamalıyız. Dine hüküm koyan yalnız benim diyen, Allah'ın hükmünü asla unutmadan, Resulün adını kullanarak bugün bizlere iletilen rivayetleri, Kur’an süzgecinden geçirerek almalı ve yararlanmalıyız. Hiçbir doğru bilgi dışlanmamalıdır tek bir şartla, imtihan olduğumuz Kur’an'ın onayından geçmesi şartıyla. Eğer Kur'an bu sözleri onaylıyorsa, zaten bu bilgiler Kur'an ayetlerinden alınma demektir. Kimin söylediğinin hiç bir önemi yok. Önemli olan bilginin doğruluğu ve sorumlu olduğumuz Kur'an'a uygunluğudur. Diyelim ki bizler Kur’an ayetlerini okuduğumuzda anlamamız mümkün değil, o zaman neden Kur’an'ı bizlerin anlayacağı şekliyle Allah'ın Resulü yazdırmadı diye, bir soru gelmez mi akla? Yine düşünmeye devam ettiğimizde, madem bizler Kur’an'ın sorumlu olduğumuz muhkem ayetlerini okuyup düşündüğümüzde anlamamız mümkün değil, bu durumda Allah'ın Resulü Kur’an ile birlikte, ayetlerin açıklanmış halini neden sağlığında yazdırıp bizlere ulaştırmamış ve Allah'ta tıpkı Kur'an gibi onları da korumasına almamış? Bakın biraz aklımızı kullanınca, ne kadar ilginç sorular çıkıyor ortaya. Hâlbuki Allah hatırlayınız, yalnız Kur’an'ın ipine sarılmamızı, onun üzerinde düşünmemizi ve yalnız Kur’an'ı koruması altına aldığını, sizlere gönderdiğim elçimin, yalnız sizleri Kur’an ile uyaracağını söylemiyor muydu bizlere Kur’an'da? İmtihanda öyle olmaz mı zaten. Herkes kendisi imtihanı için düşünüp, aklını kullanıp çaba göstermesi gerekmez mi? Allah bizlerin anlayamayacağımız bir kitaptan, sizce sorumlu tutarda imtihan eder mi? Allah bakın elçisinin Kur’an dışına çıkamayacağını, topluma yalnız Kur’an ile hükmedeceğini, çok net nasıl açıklıyor hatırlayalım. Nisa 105: KUŞKU YOK Kİ, BİZ BU KİTAP'I SANA, İNSANLAR ARASINDA ALLAH'IN SANA GÖSTERDİĞİ İLE HÜKMEDESİN DİYE HAK OLARAK İNDİRDİK. Sakın hainlere yardakçı olma. Maide 67: Ey resul! RABBİNDEN SANA İNDİRİLENİ TEBLİĞ ET. Eğer bunu yapmazsan onun verdiği peygamberlik görevini yerine getirmemiş olursun. Allah seni insanlardan korur. Allah, küfre batmış topluluğa kılavuzluk etmez. Ahkaf 9: De ki: "Ben, resuller içinden bir türedi değilim! Bana ve size ne yapılacağını da bilmiyorum. BANA VAHYE DİLENDEN BAŞKASINA DA UYMAM! Ve ben, açıkça uyaran bir elçiden başkası da değilim. Yukarıdaki ayetlere ve buna benzer onlarca ayetlere gözlerini yumanlara, elbette söyleyecek sözümüz olamaz. Allah din ve iman adına veliniz yalnız benim, sakın velilerin ardına düşmeyin diye ikaz ettikten sonra, acaba bizlerin rehberi, dinin anası olan muhkem ayetleri, bizlere anlaşılması zor gönderir de, birilerinin ardı sıra bizlerin gitmesini sağlar, onlara muhtaç bırakır mı? NASIL OLUR DA ALLAH'A BÖYLE BİR ADALETİ LAYIK GÖRÜRÜZ, BUNU DAMI DÜŞÜNEMİYORUZ? Size küçük bir örnek vermek istiyorum, ama hatırlatmak isterim buda bir rivayet. Önemli olan kıssadan hisse doğru ders almaktır. Allah'ın Resulünün yaşadığı dönemde geçen, bir olayı sizlere nakletmek istiyorum. Resulün anlattığı bir konu, dilden dile nakledilerek, yine Resulün kulağına kadar gelmiş. Allah'ın Resulü ben böyle bir şey söylemedim, diyerek söylenen bu sözleri yalanlamış. Çünkü kendi söylediği sözler değiştirilmiş, ilaveler yapılmış ve asıl anlamından saptırılmış. Bakmış ki bu yol çok tehlikeli ve Allah yolundan saptırıcı, hemen kendisinden bundan böyle hadis/söz naklini yasaklamış ve bakın ne söylemiş. "Allah’ın elçisinden sözlerini yazmak için izin istedik, bize izin vermedi. Tirmizi, Es Sunan, K. İlm 11 Biz hadis yazarken Hz. Peygamber yanımıza geldi ve “Yazdığınız şey nedir?” dedi. “Senden işittiğimiz hadisler” dedik. Hz. Peygamber: “ALLAH’IN KİTABINDAN BAŞKA KİTAP MI İSTİYORSUNUZ? SİZDEN EVVELKİ MİLLETLER ALLAH’IN KİTABI YANINDA BAŞKA KİTAPLAR YAZDIKLARI İÇİN YOLDAN ÇIKTILAR.” El Hatib, Takyid 33 ) Tekrar etmek istiyorum, elbette bunlarda birer rivayettir ve Allah'ın Resulünün söylediği rivayet edilir, ama önemli olan Kur’an'ın onayını almış olmasıdır. Hz. Muhammed'in ilk önce hadis yazımını yasakladığı, fakat daha sonra izin verdiği anlatılır. Hâlbuki dört halife devrine baktığımızda, dört halife döneminde de, Resulün hadis naklinin, yasağının ciddiyetle takip edildiğini görürüz. Sizler dört halifenin ismi kullanılarak, herhangi bir hadis kitabı gördünüz mü? Göremezsiniz çünkü yok. Bakın sizlere birkaç örnek. Hz. Ebu Bekir, peygamberin vefatından sonra Müslümanları toplayarak şöyle demişti: “Sizler, Peygamberden hadis rivayet ediyorsunuz ve bu hadislerde ihtilafa düşüyorsunuz. Sizden sonrakiler ise daha fazla ihtilaf edecektir. Peygamberden hiçbir şey tahdis etmeyin. Size bir soru soran olursa, “Bilgimizle sizin aranızda Allah’ın kitabı var” deyin ve onun helal kıldığını helal, haram kıldığını haram kılın” [Zehebi, “Teskiretu’l Huffaz, I, 2-3] Hadisler Ömer döneminde çoğalmıştı. Ömer halktan beraberlerinde bulunan hadis sayfalarını getirmelerini istedi. Sonra bunların yakılmasını emrederek şunu söyledi: Kitap Ehli’nin Mişna’sı gibi Müslümanların Mişnası’dır bunlar. [İbn Sad/Tabakat 5/140] Hz. Osman çok hadis nakletmelerinden ötürü Ebu Hureyre’yi Devş dağlarına göndermekle, Kab’ı Kırede dağlarına göndermekle tehdit etmiştir. [Tahzırul Havas 10b. ] Hz. Ali’den rivayet edildiğine göre o yanında yazılı sahifeler bulunan kimseleri, bunlara müracaat etmekten sakındırmış ve “Sizden önceki insanlar, Rab’lerinin Kitabını terk ederek âlimlerinin sözlerine uydukları için helak olmuşlardır” demiştir. [İbn Abdilberr, 108] Şeddad, İbni Abbas’a “Hz. Peygamber bir şey bıraktı mı? ” diye sordu. O da “Sadece Kuran’ın iki kapağı arasında olanları bıraktı” cevabını verdi. [Buhari, K. Fezailul Kur-an 16; Müslim K. Fezailus Sahabe 30, 31; Ebu Davud K. Fiten 1, Tırmızı K. Fiten 43] Elbette yukarıda yazdıklarımda, daha önce söylediğim gibi rivayettir, önemli olan Kur’an'ın süzgecinden geçiyor olmalarıdır. Bizim için kriter, ölçü Kur’an'dır. Onun onayladığı her bilgi, bizlerin başının tacıdır. UNUTMAYALIM LÜTFEN ALLAH, BİZLERİN YALNIZ KUR'AN'A SARILMAMIZI EMRETMİŞTİR. ONUN İÇİNDE KUR'AN'DAN HESABA ÇEKECEĞİNE HÜKMETMİŞTİR. Lütfen dikkatle düşünelim, madem Kur’an ayetlerini Allah'ın Resulünün hadisleri olmasaydı anlayamazdık, acaba Allah'ın Resulü neden sağlığında hadislerini toplatıp yazdırmadı? Yada bu görevi en yakınları, dört halife neden yapmadı? Demek ki Kur'an'ı bu rivayetlerle değil, Allah'ın söylediği gibi Kur'an'ın bizzat kendisinden öğrenip anlamaya çalışmalıyız. Hatırlayınız hadis toplama ve kayda geçirme çalışmaları Resulün devrini bırakın, dört halife devrinde de yapılmamıştır. Ancak dört halife devrinden sonra, İslam'ın mezheplere bölünmesi ile toplanmaya, yazılmaya başlanmıştır. Bu durumda ki düşüncelerinizi lütfen irdeleyiniz. Dikkatle düşündüğünüzde gerçekleri anlayacaksınız. Elbette herkes kendi imtihanını yaşıyorsa, istediğine inanmakta da özgürdür. Resulün vefatı ve dört halifenin sona ermesinden sonra, hadis toplama yarışına girenler, yaklaşık beş yüz civarında hadis toplandığından bahsedilir. Peki, günümüzde bu sayının yaklaşık ne kadar olduğunu biliyor musunuz? Ne yazık ki günümüzde milyonları geçmiştir. Resulün vefatından sonra, hadis toplama yarışlarını lütfen araştırınız. Bu yolun nasıl tehlikelerle dolu olduğunu, YAHUDİ İNANCININ BU YOLLA İÇİMİZE NASIL GİRDİĞİNİ, o zaman daha iyi anlayacaksınız. BU YOLLA MI KUR’AN'I ANLAMAYA ÇALIŞACAĞIZ? Allah ve elçisi, bizlerin Kur’an'ı bu yol ve yöntemle mi anlamasını istiyor? Aklını zerre kullanan, tüm gerçekleri görecektir. Buradan da anlaşılıyor ki, dine nifak sokmaya çalışanlar çok çalışmışlar. Resulün adını kullanarak, dine nifak sokanların bu acı gerçeğini düşündüğümüzde, Kur’an'ı anlamak adına izlediğimiz yolun tehlikelerini artık fark edelim ki, din düşmanlarının oyunları bozulsun ve BİLİNÇ ALTIMIZA YERLEŞMİŞ BATIL HURAFE İNANÇALRIMIZI, BÖYLECE KUR'AN İLE TEMİZLEYEBİLELİM. Kur’an'ı anlama yöntemlerinden olan, İcma ve kıyasa gelince. Bizler geçmişte yaşamış âlimlerin anladığı şekliyle, bugün Kur’an'ı anlamaya çalışırsak, büyük yanlış yaparız. Kur’an her çağa uyan ve ilmin, bilimin ışığında çok daha doğru anlaşılan bir nurdur. Onun içindir ki Allah, müteşabih ayetlerden bahsederken, âlimlerin bu ayetler hakkında yeni buluşlarıyla, iman edenlerin imanlarının artacağından bahseder. Bugün geçmiş âlimlerin bilgileri, müctehidlerinin günümüze ulaşan nakillerini, bizlere doğru ulaştığını asla bilemeyiz. Bunun garantisini verebilecek, hiç kimse de yoktur. Hatırlayınız Resulün sağlığında bile, kendi sözünün bir kaç gün içinde, dönüp dolaşıp yine kendisine büyük yanlışlarla geri dönmesi örneği, dikkatle düşünülmelidir. Din ve iman şaka götürmez. Allah korusun dönüşü olmayan yola girdiğimizde, pişman olmak istemeyen, Allah'ın koruması altındaki Kur’an'ı ALLAH'A GÜVENEREK anlamaya çalışmalıyız. İMTİHANIMIZDA YALNIZ KUR’AN'DAN DIR. Bunu söyleyen bizleri yaratan Allah'tır. Kıyas yöntemi aslında, her zaman ve her konuda kullanılan bir yöntemdir. Açıklanan ve hüküm verilen bir konuda, benzeri konularla bağdaştırmaktır ki, bu her zaman uygulanmıştır. ÖNEMLİ OLAN KIYAS ETTİĞİMİZ HÜKÜM, KUR’AN'IN APAÇIK HÜKMÜ OLSUN. İşte dostlar bizler imanımızı, inancımızı böyle yaşıyoruz ve kendimiz gibi düşünmeyenleri de, şarlatanlıkla, daha da ileri gidip Siyonistlikle suçluyoruz. İçimize giren Yahudi fitnesi, ne yazık ki yüzlerce yıldır bizden birisi gibi içimizde yaşadığı yetmemiş, İslam toplumu içerisinde saygın yerlere de gelmiş. Artık bunun farkında olalım. ÖYLE YANLIŞLARA İNANDIRILMIŞIZ Kİ, DOĞRULAR YANLIŞ, YANLIŞLAR DOĞRU GÖRÜNÜR OLMUŞ. Allah yardımcımız olsun. Aklımızı devre dışı bırakarak, eğer rivayet ve sanı ile hala Kur’an'ı anlamaya çalışırsak, sanırım Rabbin cezalarından da, kurtulmamız mümkün olmayacaktır. Aklını kullanmayanı Allah, pislik içinde bırakırım diyorsa, gelin artık aklımızı devreye sokalım ve düşünerek Kur’an'ı anlamaya çalışalım ve ona göre iman edelim. Aklımızı kullanalım ki, pislikten, rezillikten üzüntü ve kederden kurtulalım, huzura kavuşalım. Dilerim Allah'tan, aklını kullanarak Kur’an'ı anlama çabasıyla İslam'ı yaşayan, Rabbin halis kullarından oluruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bilinç ve bilinçaltı konusunu uzmanlar anlatırken, insanların toplam davranışları içinde BİLİNCİN ORANI YAKLAŞIK YÜZDE 5 KEN, BİLİNÇALTININ YÜZDE 95. OLDUĞU ÖRNEĞİ, BENZETME AMAÇLI VERİLİR. Çok ilginç ve düşündürücü değil mi? Bu durumda bizleri çok daha fazla etkileyen, bilinçaltının ne olduğunu doğru anlamamız gerekir. Düşünmeden yaptığımız her şeyin, bilinçaltı tarafından yönlendirildiğini söylüyor bilim adamları. BUNLARDA KÜÇÜKLÜĞÜMÜZDEN BERİ ÖĞRENDİĞİMİZ VE DOĞRU KABUL ETTİĞİMİZ HER ŞEY DİYEBİLİRİZ. Bir eylemi iyi ya da kötü öğrendikten ve bilinçaltımıza kaydettikten sonra, bilinçaltı bu bilgilerle bizlere hükmeder diyebiliriz. Böyle durumlarda çok nadir bilinç devreye girer. TABİ BİLİNCİN DEVREYE GİRMESİNİ, ÖZELLİKLE BİZLERİN İSTEMESİ GEREKİR. Peki BİLİNÇ NE DEMEK burası çok önemli. Bakın bilim adamları bilinci şöyle tarif ediyor. “İNSANIN ÇEVRESİNİ VE KENDİSİNİ TANIMA YETENEĞİ, ŞUUR. TEMEL BİLGİ TEMEL GÖRÜŞ. ALGI VE BİLGİLERİN ZİHİNDE DURU VE AYDINLIK OLARAK İZLENME SÜRECİ.” Demek ki bilinç de akıl, düşünme devrede. YANİ BİLİNÇLİ İNSAN, BİLGE İNSANDIR DİYEBİLİRİZ. Bir bilge kişi şöyle diyor bilinç için. “BİLİNÇ, GERÇEKTEN VAROLDUĞUMUZUN, TEK GERÇEK KANITIDIR.” “BİLİNÇ, DÜŞÜNCENİN FAALİYETTE BULUNDUĞU VE İLİŞKİLERİN VAR OLDUĞU ALANDIR.” Bilinçaltında ise daha önce kaydedilen alışkanlıklar, bilgiler ve inançlar düşünmeden doğruyu araştırmadan devreye girer. Tabi bilinçaltına yerleştirdiğimiz bilgi, bu durumda çok önem taşıyor. Buradan yola çıkarak şunu söyleyebiliriz. Düşünmeden yaptıklarımızda bilinçaltı devrededir, düşünerek yaptıklarımızda ise aklımız, şuurumuz devrededir diyebiliriz. Bilim yani akıldan bir komut gelmiyorsa, bilinçaltı tüm davranışlarımızı yönetir, yönlendirir de diyebiliriz. Bu bilgilerden sonra şunu söyleyebiliriz. ÇOCUKLARIMIZI KÜÇÜK YAŞTA YETİŞTİRİRKEN, ONA DOĞRU BİLGİ YA DA DOĞRU İNANÇ, DİN ÖĞRETMEDİYSEK, ÇOCUĞUMUZUN DOĞRULARLA, HAK OLAN GERÇEK DİN İLE İLERİDE BULUŞMAS ÇOK ZOR OLABİLİR. Bilinçaltımıza yerleşen inançlar ve çocukluktan itibaren kodlanan kalıplar, yaşadığımız İslam'ı, Allah tasavvurumuzu ve ibadet pratiklerimizi doğrudan şekillendirir. Çoğu zaman dini hassasiyet zannettiğimiz birçok davranış, aslında bilinçaltımızın dini kavramlar üzerinden kendini dışa vurma şeklidir. Çocukken sürekli "Allah seni yakar", "Taş olursun" gibi söylemlerle büyütülen birinin bilinçaltına Allah, sürekli hata arayan ve cezalandıran bir otorite olarak kodlanır. Bu kişi dini hayatını sevgiyle değil, sürekli bir suçluluk psikolojisi ve panik halinde yaşar. Allah'ın Rahman ve Rahim isimlerini, sevgisini ve bağışlayıcılığını merkeze alan bir bilinçaltı kodlaması ise kulda güven, huzur ve samimi bir bağlılık oluşturur. Bilinçaltında "yetersizlik", "değersizlik" veya "hiçbir şeyi doğru yapamama" korkusu olan bireyler, ibadetlerde aşırı şekilciliğe ve vesveseye düşer. Abdest alırken "Oldu mu, olmadı mı?", namaz kılarken "Kaçıncı rekattı?" şüpheleri, aslında kişinin kendi derinliklerindeki onaylanma ve hata yapma korkusunun dine yansımasıdır. BÖYLE DURUMLARDA BEN KUR'AN'I ANLAYAMAM, HATA YAPARIM KORKUSU İLERİ DERECEDE İNSANI ETKİLER VE BİRİLERİNE BAĞLANMA YANİ GÜDÜLENME DUYGUSU AĞIR BASAR. Bilinçaltı özgüven ve adalet duygusuyla beslenen kişi ise İslam'ın asıl emri olan "önce deveni bağla, sonra tevekkül et" prensibini hayatına doğru uygular. ALLAH'IN SORUMLU TUTACAĞINA HÜKMETTİĞİ KUR'AN'I, ÖZGÜVENİN VERDİĞİ GÜCÜYLE ANLAMA ÇABASI İÇİNE GİRER. Bilinçaltı, bireyin büyüdüğü kültürün ve ailenin dini yorumlarını "mutlak din" gibi algılar. BU DURUM, KİŞİNİN FARKLI FIKHİ YORUMLARA, MEZHEPLERE VEYA DİNİ YAŞAYIŞ TARZLARINA KARŞI KATI, HOŞGÖRÜSÜZ VE DIŞLAYICI BİR TUTUM SERGİLEMESİNE YOL AÇABİLİR. Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz. İslam dini temiz, berrak ve fıtrata uygun bir su gibidir. Bilinçaltımız ise bu suyun içine aktığı kaptır. Kabın şekli ve temizliği, suyun dışarıdan nasıl görüneceğini ve bize nasıl fayda sağlayacağını belirler. DİNİMİZİN BİZE VADETTİĞİ "HUZURA" ULAŞMAK İÇİN, ÖNCE BİLİNÇALTIMIZDAKİ HATALI KODLARI AYIKLAYIP İMANIMIZI SEVGİ VE ŞUUR ZEMİNİNE OTURTMAMIZ GEREKİR. Yine bilim adamlarının ortaya koyduğu bilimsel verilere göre, BİLİNÇALTI ÇOK HIZLI VE SİNİR SİSTEMİYLE ÇALIŞIYORMUŞ. Genelde bütün duygularımız, alışkanlıklarımız ve yaşadığımız her türlü duygusal deneyimler, öğrendiklerimiz bilinçaltı tarafından kaydediliyor. Sizlere bilinçaltımızın özelliği konusunda, çok dikkat çekici bir bilgi vermek istiyorum. BİLİNÇALTININ ÇOK ÖNEMLİ BİR ÖZELLİĞİ, OLUMSUZ KOMUTLARI YANİ DAHA ÖNCE KAYDA ALDIĞI BİLGİLERİN TERSİNE SÖYLENENLERİ, KABUL ETMEDİĞİNİ, HATTA TAM TERSİNİ ANLADIĞINI BİLİMSEL ÇALIŞMALAR ORTAYA KOYMUŞ. ÖRNEĞİN BİLİNÇALTIMIZ SİGARA İÇMENİN HİÇBİR SAKINCASI OLMADIĞINI, HATTA KEYİF VERİP MUTLULUK VERDİĞİNİ BİLİNÇALTIMIZA KAYDETTİYSE, BİLİNÇALTIMIZ SİGARA İÇME ÖLÜRSÜN KOMUTUNU KABUL ETMEYİP, TAM TERSİNİ YAPTIĞI ORTAYA ÇIKMIŞ. Eğer bilinçaltımızı akılla, şuurlu bir şekilde güçlendirmiyorsak, onun kontrolünden geçirmiyorsak, geçmişte öğrendiklerimizin etkisinden kurtulmamızda mümkün olamayacağı anlaşılıyor. Bilinçaltının bir başka özelliğine gelince. “BİLİNÇALTI, SIRADAN SÖZCÜK VE İFADELERİ DEĞİL, SİZİN GERÇEKTEN DOĞRU OLDUĞUNA İNANDIKLARINIZI KABUL EDER.” Bilinçaltı konusunda, bilim adamları bakın nasıl bir tespit yapıyorlar. “DUYGULARA SAHİP OLAN VE KONTROL EDEN, ZİHNE HÂKİM OLUR. BU GÜÇ İNSANLARIN ÇOK BÜYÜK ÇOĞUNLUĞUNDA BİLİNÇALTINDADIR. BİLİNÇALTI DUYGULARIN EVİDİR. DUYGULAR ARZULARI YARATIR. BUNLAR GÜÇLÜ ARZULARDIR VE DAVRANIŞLARIMIZI YÖNETİR. YANİ BİLİNÇALTI İDARE GÜCÜNÜ ELİNDE TUTAR. DUYGULARINI KONTROL EDEMEYEN İNSAN, BİLİNÇALTININ KONTROLÜ ALTINDA KALIR. BİLİNÇALTI DUYGULARI ÜRETİR VE SAKLAR.” “ÇATIŞAN ARZULARIMIZ OLDUĞUNDA, BİLİNÇALTI KAZANIR. YERLEŞİK DİNİ VE AHLAKİ İNANÇLAR, GÜÇLÜ BİLİNÇLİ KARAR VE İSTEKLERİ ENGELLER. BİLİNÇALTI İSTENMEYEN DAVRANIŞLARI SÜRDÜRÜR. GENELLİKLE EN ÇOK ARZU ETTİĞİMİZ ŞEYİ YAPARIZ. DAVRANIŞLARIMIZI BELİRLEYEN BAŞKA BİR ARZUYU YENEN, BASKIN DÜRTÜDÜR. BİLİNÇALTININ DOĞRUYU YANLIŞTAN AYIRT ETME GÜCÜ YOKTUR. SÖYLENEN HER ŞEYİ DOĞRU KABUL EDER.” Tüm bu bilgilerden sonra sizleri, günümüzde yaşanan İslam'ın ne kadar bilinçaltı düşünce ve inançlarımızla yaşadığımız konusunda, düşünmeye davet etmek istiyorum. HATIRLAYINIZ ALLAH, ÖZELLİKLE KALPLERİ OLUP TA ONUNLA DÜŞÜNMEYENLERDEN BAHSEDER. Buna benzer birçok ayette de aslında Allah, bilinçaltımıza seslenerek, nefsimizin duygularımızın etkisinde kalmadan, şuurlu kararlar vermemizi ve bilinçaltına kaydettiğimiz bilgileri gözden geçirerek, duygularımızın esiri olmamamız uyarısını yapar. Kalp belki düşünme organı değildir ama kalp duygumuzun merkezi olarak düşünmemizi, beynimizi etkileyen çok önemli bir merkezdir. KUR’AN’I DİKKATLE OKUYUP, AYETLER ÜZERİNDE DÜŞÜNDÜĞÜMÜZDE, İNANILMAZ KUR’AN GERÇEKLERİYLE, İŞTE BÖYLE BULUŞABİLİYORUZ. Allah boşuna düşün, aklını kullan ey kulum demiyor. Hatta düşünmeyenleri, pislik içinde bırakacağı uyarısını da yapıyor. Allah'ın apaçık ayetlerini gördüğümüz ve tebliğ aldığımız halde, bu bilgilerin etkisinde kalmamız gerekirken atalarımızdan, dedelerimizden, babalarımızdan duyduklarımızla İslam'ı yaşamamız, bizlerin bilinçaltına yerleşmiş. ALLAH'IN AKLINI KULLAN, DÜŞÜN ŞUURLU OL EMRİNİ DE GÖZ ARDI ETTİĞİMİZDEN, NE YAZIK Kİ BİLİNÇALTIMIZA YERLEŞTİRDİĞİMİZ VE DOĞRU KABUL ETTİĞİMİZ YANLIŞ BİLGİLERDEN KURTULAMIYOR VE O YANLIŞ İNANÇLARIMIZIN YERİNE, DOĞRULARINI KOYAMIYORUZ. Toplumları kendi çıkarları doğrultusunda yönetmek isteyenler, insanlara bilinçaltı operasyonları yaparak, onları adeta robotlaştırılabileceği anlaşılmış. Hatırlarsınız bir insana kırk kere deli deseniz, kendisinden yavaş yavaş şüphelenmeye başlar. BİREYİN YA DA TOPLUMUN BİLİNÇALTINA GELENEK, GÖRENEK, İNANÇ VE ALIŞKANLIKLARINI SÜREKLİ TEKRAR EDİLEN MESAJLAR İLE DEĞİŞTİRMENİN mümkün olacağını bilenler, ne yazık ki toplumun inancını da, istedikleri gibi yönetmeyi başarmışlardır. TOPLUMLARA TELEVİZYON VE MEDYA ARACILIĞI İLE ADETA BİLİNÇALTI OPERASYONLARI YAPILARAK, HALK İSTEDİKLERİ GİBİ YÖNLENDİRİLİYOR AMA TOPLUM BUNUN FARKINDA BİLE DEĞİL. Bizler eğer bilinçaltımıza depo edip, doğru diye yerleştirdiğimi yanlış bilgi ve inançları temizleme gayretinde bulunmazsak, BİLİNÇALTIMIZIN DA ETKİSİNDEN ASLA KURTULAMAYIZ. BU DURUMDA BİLİNCİMİZ BİZLERE HÜKMETMESİ GEREKİRKEN, BİLİNÇALTIMIZ BİZLERE HÜKMEDER. Kendisine güvenen, bilinçli araştıran ve aklını kullanan bir insan, bilinçaltına hükmederek BİLİNÇALTINDA TEMİZLİK YAPAR yani, buraya yerleşen yanlış bilgi ve inançlardan kurtulabilir ve bilinçaltına doğru bilgileri kaydederek, hem ruhsal hem de fiziksel rahatlama sağlayabilir. Günümüzde yaşanan İslam'ın özünde, toplumun genelini etkileyen, ne yazık ki bilinçaltına yerleşen yanlış bilgilerin etkisi çok büyük. DİLERİM TOPLUM OLARAK BU BİLİNCİN FARKINA VARARAK, BİLİNÇALTIMIZA YERLEŞEN YANLIŞ BİLGİ VE İNANÇLARDAN BİR GÜN KURTULUR VE İSLAM’IN ÖZÜNÜ, DOĞRU BİLGİLERİ BİLİNÇALTIMIZA YERLEŞTİRİRİZ. ALLAH'IN HAK OLAN GERÇEKLERİ İLE BULUŞMAMIZIN, BAŞKA ÇARESİ YOK. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bir arkadaşım Hadid suresi 22. ayeti örnek vererek, İnsan hayatının tüm evreleri ve yaşanılan her şey, daha önceden yazılmış ve bizlere biçilen rolü bizler oynuyoruz şeklinde bir açıklama yapmıştı. Bende bu düşüncenin, inancın bahsettiği ayetle hiç bir ilgisinin olmadığını ve bu inancın Kur'an öğretisine ters düştüğünü anlatmak maksadıyla, kendisine aşağıdaki yazı ile cevap verdim. Bizlere öğretilenleri, Kur’an ayetlerinden kelimeleri cımbızlayıp, işte bakın aslında ayet bundan bahsediyor şeklinde, delillendirmeye çalışırsak, her zaman o acımasız ve insafsız nefsimizi tatmin için bir şeyler buluruz. Ama gayemiz Allah'ın ne söylediğini anlamak olunca, hiçbir etki altında kalmadan Kur'an'a bakarsak, gerçekleri apaçık ve detaylı görürüz. Acaba arkadaşımızın söylediği gibi bir insanın tüm yaşamı, yapacağı her iyilik ya da kötülük, daha doğmadan yazılmış, bizler yazılanımı yaşıyoruz? Gelin bu düşünceyi Kur'an'a soralım, bakalım ne cevap verecek. Arkadaşımız bakın bu ayetten bir alıntı yapmış, hangi mealde yazıyor bilmiyorum ama önce onu yazalım. "..ZERRE VE ONDAN KÜÇÜĞÜ YOKTUR Kİ, BİR KİTABTA OLMUŞ VE OLACAKLARI YAZMASIN..." Bu sözlere bakan bir insan, gerçekten arkadaşımızın söyledikleri gibi anlar. Birçok meale baktım bu sözleri içeren bir meale/tercümeye rastlamadım. Buda gösteriyor ki, Kur'an'ı kendi düşüncelerimize uydurmuş gidiyoruz. Şimdide Kur’an'a bakalım, arkadaşımızın bahsettiği ayet, acaba gerçekte ne diyor? İki farklı mealden/tercümeden yazalım ki doğru anlayabilelim. Hadid 22: YERDE VE BİZZAT İNSANLARIN KENDİLERİNDE MEYDANA GELEN HERHANGİ BİR MUSİBET YOKTUR Kİ BİZ ONU YARATMADAN ÖNCE BİR KİTAPTA (KANUNDA KAYITLI) OLMASIN! ŞÜPHESİZ Kİ BU, ALLAH’A ÇOK KOLAYDIR. (Mehmet Okuyan) Hadid 22: YERYÜZÜNDE VUKU BULAN VE SİZİN BAŞINIZA GELEN HERHANGİ BİR MUSİBET YOKTUR Kİ, BİZ ONU YARATMADAN ÖNCE, BİR KİTAPTA YAZILMIŞ OLMASIN. ŞÜPHESİZ BU, ALLAH'A GÖRE KOLAYDIR. (Diyanet vakfı meali) Şimdide birlikte ayeti anlamaya çalışalım, acaba gerçekten bir insanın doğuşundan ölümüne kadar, her ne yapacaksa bir kitapta yazdığını mı anlatıyor, onu anlamaya çalışalım. Çok kısaca benim anladığımı söylemek isterim. Kur'an’da "kitap" kelimesi ve türevleri iki kapak arasındaki yazılı metin anlamının yanı sıra "kanun", "farz", "hüküm" veya "yazılı emir" anlamlarında da sıkça kullanılmaktadır. Bu bilgiden yararlanılarak, Hadid suresi 22. Ayeti şöyle anlarsak, Kur’an bütünlüğünde daha doğru anlamış oluruz. “YERYÜZÜNDE KAYNAKLANAN HİÇBİR MUSİBET YOKTUR Kİ, BİZ ONU OLUŞTURMADAN ÖNCE BİR YASAYA, HÜKME TABİ OLMASIN.” Allah kendi benliklerimiz, nefsimiz yüzünden meydana gelecek, her türlü MUSİBET, yoktur ki biz onu yaratmadan önce bir YASA, KANUN belirlenmiş olmasın diyor. Allah Kur'an'da bu konuda bir çok örnek veriyor ve her kulumun kendi kaderini, kendisinin çabalarına bıraktık yani herkes yaptıklarından sorumlu tutulacaktır der. BU AYETTEDE ÇOK AÇIK VE NET ŞU BİLGİYİ VERİYOR ALLAH. SİZİN YAPTIĞINIZ HATALARINIZ VE YANLIŞLARINIZIN KARŞILIĞI, SİZİN BAŞINIZA GELMEDEN ÖNCE, BİZ ONU KANUNLARIMIZDA BELİRLEMİŞ, O MÜSUBETİN KARŞILIĞINI TESPİT EDİP KAYDA GEÇİRMİŞİZDİR DİYE, APAÇIK BİLDİRİYOR. Demek ki başımıza gelenler, Allah'ın kanunlarında önceden tespit edilmiş ve KULUM BU ŞUCU İŞLERCE ONA BU CEZAYI, BU MUSUBETİ VERECEĞİZ DİYOR. Allah bizlerin geleceğini nasıl biliyor derseniz, onunda Kur'an'da açıklaması var. Allah katında bir gün, bizim katımızda bin yıl gibidir diyor. Buna göre Allah bizim bütün ömrümüzü, çok kısa dakikalar içinde bizzat görüyor ve bu konuda ne varsa bizleri daha önceden uyarıyor ve kayda alıyor. Şöyle diyebiliriz. Dünyada genel olarak meydana gelen büyük afetler (kıtlık, deprem) veya bireysel olarak başımıza gelen sıkıntılar (hastalık, maddi kayıplar) rastlantısal değildir. Hepsini Allah'ın ezelî ilmiyle görüyor ve kayda alınıyor. Hatırlayınız Allah bizlerin kendisine dua etmemizi ister ve dualarımıza karşılık vereceğini bildirir. Demek ki herşey yazılmış bizler bunu yaşıyor değiliz, her an herşey değişebiliyormuş ama tüm bunlardan Allah'ın haberi oluyor. Bu durum, Allah'ın sonsuz gücünü ve her şeyi kuşatan ilmini gösterir. Bu ayetin devamına baktığımızda aslında konu daha iyi anlaşılıyor. "KAYBETTİKLERİNİZE ÜZÜLMEYESİNİZ VE O’NUN SİZE VERDİKLERİYLE ŞIMARMAYASINIZ DİYE (BÖYLE YAPMIŞTIR). ALLAH KENDİNİ BEĞENEN, BÖBÜRLENEN HİÇ KİMSEYİ SEVMEZ." (Hadid 23) Ayetin amacına gelince. Başınıza gelen olumsuz bir durumun zaten kaçınılmaz, yaptıklarımızın karşılığı yada imtihanı gereği olduğunu, ilahi bir plandan geçtiğini bilmek insanı aşırı isyandan, derin bunalımlardan korur ve sabra yöneltir. Ayrıca bize verilenlerle şımarmamızı engellemek amacıyla, yapılan uyarı olduğu bildiriliyor. Sahip olduğunuz başarı ve zenginliklerin de yalnız kendi mutlak gücünüzle değil, Allah'ın takdiriyle onayıyla olduğunu fark edip kibirlenmemizi engeller. Allah bir ayetinde, sizlerin yaptıklarınızı ve yapacaklarınızı bilirim der. Demek ki Allah bizlere kolaylık sağlamak adına, yapacağımız yanlışlardan vaz geçebilmemiz, bizleri kendimize getirmemiz için, daha bizler o yanlışı yapmadan önlemler alıyor, KANUNLARINDA TESPİT EDİYOR VE HATTA RESULLERİ ARACILIĞIYLA KANUNLARINI BİZLERE BİLDİRİYOR Kİ, O HATALARI YAPMAYALIM. BAŞLARINA MÜSÜBET GELDİĞİNDE DE, KENDİ HATALRIMIZIN SONUNDA BUNLAR GELDİ BAŞIMIZA DİYE BİLELİM. Bildiğiniz gibi musubet kelimesinin anlamı, kötülük, felaket, sıkıntı anlamlarına geliyor. Demek ki Allah öyle bir düzen kurmuş ki, HERŞEY KAYIT ALTINA ALINMIŞ, KANUNLARLA TESPİT EDİLMİŞ, KAYIT ALTINDA. Herhangi bir devleti düşünün. Kanun önceden yapılır ve topluma bildiirlir. Denir ki bu suçu işlersen, senin cezan budur. Sanırım ayette neyin anlatılmak istendiği şimdi daha açık anlaşılmıştır. Buradan şunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Din Allah'ın dinidir, kanun koyucuda yalnız Allah'tır. Allah'ın bu uyarısı genel bir uyarı, ister kişisel olarak alın, ister toplum olarak. Örneğin bir insanın yaptığı kötülüklerin sonunda alacağı musibet , kötü bir davranışın cezası bizim katımızda kayıt altındadır, onu uygularız diyor. Zaten biz kitapta hiç bir eksik bırakmadık derken, bu hükmü hem Kur'an, hemde kendi katındaki kitap olarak almamız yanlış olmaz. DAHA AÇIKÇASI NE YAPARSANIZ ONUN KARŞILIĞINI BULURSUNUZ, YAPACAĞINIZ HER KÖTÜLÜĞÜN KARŞILIĞINIDA, ALACAĞINIZI KAYDA ALDIK DİYOR. Şöyle düşünelim. Diyelim ki arkadaşımız haklı, yani Allah bir insanı yaratmadan, onun adına tüm senaryoyu yazmış ve insan asla sapmadan onu oynuyor. Yani bizler Allah'ın yazdığı senaryo yu, hiç değiştirmeden oynuyoruz. Gelin bu düşünceyi, inancı Kur'an ile sorgulayalım, eğer Kur’an onaylıyorsa buna inanalım. Amacımız Allah'ın doğru yolunu bulmak, ne söylediğini öğrenmek değil mi zaten? Eğer Allah bizlerin yapacağı tüm olayları yazmış da, bizler oynuyorsak herhangi bir katilin, hırsızın, inkârcının, oynadığı oyunu da Allah yazmış demektir. Bu durumda nasıl olurda Rabbimiz bu katilden, hırsızdan, inkârcıdan hesap sorar? Rolü veren Allah, oyunu oynayan kulu ise, burada bir yanlışlık yok ki hesap sorsun. Kulu yazılanı harfiyle uyguluyor demektir. BU DURUMA GÖRE NEDEN ALLAH KUR’AN'DA, SİZLERİ BU KİTAPTAN HESABA ÇEKECEĞİM SORUMLUSUNUZ DESİN? Madem her şey yazılmış bizler oynuyoruz, neden zaman zaman toplum çığrından çıktığında, Allah kitaplar ve elçiler gönderip bizleri doğruya iletmeye çalışsın? Neden gönderdiği kitaplarda yapmamızı istediklerini, sakınmamız gerekenleri sayıp, bizlerin uymasını istesin? Bakın Kur’an'a ve indirilen onca ayetlere uyuyor mu bu düşünce? Rabbimiz cenneti özendirmek, cehennemden sakınmamız için neden boşuna uğraşsında kitaplar, elçiler göndersin, bizlere öğütlerde bulunsun? Sizce her şeyin belirlendiğini söylemek ALLAH'IN ADALETİNE VE KUR’AN'IN KOYMAK İSTEDİĞİ DÜZENE UYUYOR MU? Bakın sizlere bazı ayet örnekleri vermek istiyorum, sanırım bu Konuya daha açıklık getirecektir. Tegabün 11: ALLAH'IN İZNİ OLMADIKÇA HİÇBİR MUSİBET GELİP ÇATMAZ. KİM ALLAH'A İNANIRSA, ALLAH O'NUN KALBİNİ DOĞRUYA VE GÜZELE KILAVUZLAR. VE ALLAH HER ŞEYİ EN İYİ BİÇİMDE BİLMEKTEDİR. Bu ayeti lütfen iyice düşünelim. Allah'ın izni olmadığı sürece musibetin gelip çatmayacağını söylüyor ve kim Allah'a inanırsa, onun doğru yolunda giderse onun kalbini doğruya ve güzele kılavuzlar diyor. DEMEK Kİ BURADA İNANMAK VE İMAN ETMEK ADINA BİR ÖZGÜR İRADE VAR Kİ, RABBİMİZ BÖYLE SÖYLÜYOR. Allah'ın istediği yolda gitmeyenleride musibetlerle, cezalarla yola getirmeye çalışıyor. Kur’an'a bakmaya devam edelim. Yunus 44: ŞÜPHESİZ ALLAH, İNSANLARA HİÇ BİR ŞEYLE ZULMETMEZ. ANCAK İNSANLAR, KENDİ NEFİSLERİNE ZULMEDİYORLAR. Kasas 47: KENDİ ELLERİNİN ÖNDEN HAZIRLADIKLARI YÜZÜNDEN, BAŞLARINA BİR MUSİBET GELDİĞİNDE HEMEN ŞÖYLE DİYORLAR: "RABBİMİZ, BİZE BİR RESUL GÖNDERSEYDİN DE SENİN AYETLERİNE UYUP MÜMİNLERDEN OLSAYDIK NE OLURDU. Şura 30: SİZE GELİP ÇATAN HER MUSİBET ELLERİNİZİN KAZANDIĞI YÜZÜNDENDİR. Allah birçoklarını da affediyor. Nisa 62: PEKİ, NASIL OLUYOR DA ELLERİNİN HAZIRLADIKLARI YÜZÜNDEN BAŞLARINA BİR MUSİBET ÇÖKTÜĞÜNDE, sana gelip, "Biz sadece iyilik yapmak, barıştırmak istedik!" diye Allah'a yeminler ediyorlar. Ali İmran 165: Size, başkalarına iki katını dokundurduğumuz bir MUSİBET DOKUNUNCA, “BU DA NEREDEN!” Mİ DEDİNİZ. DE Kİ: “O, SİZİN ÖZ BENLİKLERİNİZDENDİR.”ALLAH, HER ŞEYE KADİR’DİR. Sanırım fazla izaha gerek yok. Her şey çok açık izah ediliyor. Sizlere Kur’an dan, yine konumuzla ilgili bazı ayetler hatırlatmak istiyorum. Nisa 79: İyilik ve güzellikten sana her ne ererse Allah'tandır. KÖTÜLÜK VE ÇİRKİNLİKTEN SANA ULAŞAN ŞEYSE KENDİ NEFSİNDENDİR. Bakara 134: İşte bunlar ümmetti, gelip geçtiler. KAZANDIKLARI KENDİLERİNİNDİR. SİZİN KAZANDIKLARINIZ DA SİZİN OLACAKTIR. Siz onların yapıp ettiklerinden sorguya çekilmeyeceksiniz. Enbiya 35: Her canlı, ölümü tadacaktır. BİZ BİR İMTİHAN OLARAK SİZİ ŞER İLE DE HAYIR İLE DE DENİYORUZ. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Aslında Kur’an bütünlüğünde baktığımızda, her konu detayları ile izah ediliyor. YANİ BİR AYETTE TAKILIYORSAK, MUTLAKA DİĞER AYETLERDEN YARDIM ALMALIYIZ ANLAMAK İÇİN. Genel anlamda başımıza Allah dan gelen her kötülük, kendi ellerimizin yaptıkları olabileceği gibi, Allah'ın bizleri imtihanından da olabilir. Bunu bizler bilemeyiz. Bizler bazı konuları nefsimizde öyle şekillendiriyoruz ki akıl ve mantık süzgecinden asla geçmiyor. Ayrıca bu mantıksız inancımız, zaten Kur’an'dan da onay almıyor. Bizlere düşen Allah'ın sınırlarını zorlamadan, onun rehberliğinden istifade etmek adına çaba göstermek olmalıdır. Allah ile aramıza asla aracılar koymadan, Rabbimizle elimizde Kur’an, direk irtibat kurmaya çalışarak, onun nurlu yolundan gitmeliyiz. Dilerim Allah'tan, hakka batıl karıştırmadan İslam'ı yaşayan, Allah'ın koyduğu kuralları, kanunları unutmadan yaşayan, Allah'ın halis kullarından oluruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlere, çok önemli bir ayeti hatırlatmak ve onun üzerinde dikkatle düşünmenize vesile olmak istiyorum. Allah Kur’an’da ayetler üzerinde bizlerin düşünmesini aklımızı kullanmamızı özellikle birçok ayetinde istiyorsa, bunun mutlaka çok önemli bir nedeni var demektir. ÇÜNKÜ BİLGİ BİRİKTİRİLEN BİR KÜTÜPHANEDİR, AKIL İSE O KÜTÜPHANEDEKİ DOĞRU KİTABI BİLGİYİ SEÇİP, HAYATI DOĞRU YAŞAMAK İÇİN KULLANMA BECERİSİDİR. İslam dinini anlattığını söyleyen birçok insan ve onların kitaplarını okumuş onların bilgilerini almış olabilirsiniz. Ama akıl devrede değilse doğru seçim asla yapamazsınız. DİN ADINA EN DOĞRU KAYNAK KUR’AN’DIR. Onun için Allah aklınızı kullanın diye uyarıyor. Akılla İslam yaşanmaz diyenler, anlattıklarının doğruluğundan emin olmayanlardır. Çünkü Akıl, eldeki bilgileri birbirine bağlama, analiz etme, mantık yürütme ve yeni durumlara uyarlama EN DOĞRUYA ULAŞMA yeteneğidir. “Nasıl” ve “Neden” sorularına odaklanır. Bu makalemde sizlere, Ankebut suresi 64. Ayeti hatırlatmak istiyorum. Acaba Allah bu ayetinde bizleri hangi konuda uyarıp dikkatimizi çekiyor ve düşünmemizi aklımızı kullanmamızı istiyor gelin birlikte anlamaya çalışalım. Ankebut 64: BU DÜNYA HAYATI, OYUN VE EĞLENCEDEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR. ŞÜPHESİZ Kİ AHİRET YURDUNA GELİNCE, İŞTE ASIL HAYAT ODUR. KEŞKE BİLMİŞ OLSALARDI! (Mehmet Okuyan) Bu ayet insanlığa, varoluşun en temel hakikatini hatırlatarak dünya ve ahiret hayatı arasındaki dengenin nasıl kurulması gerektiğini anlatır ve dikkatli olmamız içinde uyarır. Şimdide Ayeti daha detaylı inceleyelim. En önemli uyarı DÜNYANIN GEÇİCİ VE OYALANMA YERİ OLMASI. Ayette geçen “oyun ve eğlence” ifadesi, dünya hayatının tıpkı çocukların oynayıp, bir süre sonra sıkılarak dağıldığı bir oyun gibi geçici, aldatıcı ve nihayetinde son bulacak bir yapıya sahip olduğunu sembolize eder. Yani dünya adeta bir tiyatro sahnesidir, ama senaryosunu bizim yazdığımız bir tiyatro. Peki oyun ve eğlence sözünü Allah neden kullanmış olabilir, burası önemli. Oyun ve eğlence aktiviteleri tamamen GÖNÜLLÜLÜK ESASINA DAYANIR. Bir kişinin oyun oynamaya veya eğlenmeye zorlanması, o etkinliğin doğasını bozar. Kişi bu eylemleri dışarıdan bir ödül veya zorlama beklentisiyle değil, eylemin kendisinden keyif aldığı için içsel motivasyonla gerçekleştirir. Çok daha önemlisi oyun, GÜNLÜK HAYATIN KATI GERÇEKLİĞİNDEN BİR SÜRELİĞİNE UZAKLAŞMAYI SAĞLAR. Buradan da anlıyoruz ki Allah, kullarını özgür iradesi ile serbest bırakmış ama bu oyun ve eğlencenin girdabına bizler kapılıp, ahireti kazanabilmek için zaman ayırıp ayırmayacağımız konusunda uyarı yapıyor. DAHA DOĞRUSU BUNUN, BU DÜNYADA İMTİHANINI VERİYORUZ. Aslında bu konu üzerinde biraz durmamız gerekir. Demek ki biz insanların genel çoğunluğu, yaşamın telaşesinden kurtulabilmek için, kendi irademizle nefsimizin dürtüleri ile adeta bu dünyada kendimizle savaşırcasına PARA, MAL, MÜLK HIRSIYLA OYUN VE EĞLENCEYE DALIYORUZ. Birde insanların özelliğinden bahsederken, Allah Nisa suresi 28. Ayetinde; “Allah yükünüzü hafifletmek ister; ÇÜNKÜ İNSAN ZAYIF YARATILMIŞTIR.” Diyerek dikkatimizi çekiyorsa, bu ayette Rabbimiz, demek ki bizlerin bu geçici dünyaya takılı kalmadan, GELECEĞİ YANİ AHİRETİ DÜŞÜNEREK YAŞAMAMIZI İSTİYOR DEMEKTİR. Onun için de birçok ayette Allah, aklımızı kullanmamızı düşünmemizi emrediyor. Ayetten daha başka nasıl kıssadan hisseler çıkartırız onu anlamaya devam edelim. En önemli uyarı ASIL VE GERÇEK HAYATIN AHİRET OLMASI: Ayette ahiret için “el-hayevân” yani “asıl, tam ve canlı hayat” ifadesi kullanılır. Gerçek, kesintisiz ve ölümsüz olan hayat dünya hayatı değil, ölümden sonra başlayacak olan ebedi ahiret yurdudur. Bir başka deyişle söylemek gerekirse, bu dünyada ölüm bir son değil, sonsuz yaşamın başlangıcıdır. Yani doğduktan sonra tamamen yok olma, ölüm diye bir şey yok. Çok önemli bir başka alacağımız derse gelince; Dünyada yaptığımız amellerle değerlendireceğimiz konusudur. İslam inancına göre dünya bütünüyle değersiz değildir; aksine ahiretin tarlasıdır, NE EKERSEN ONU BİÇERSİN. Dünyayı değerli kılan şey, insanın buradaki imkânları Allah’a kulluk, güzel ahlak ve insanlığa faydalı SÂLİH AMELLER üretmek yolunda kullanabilmesidir. Ayet, her şeyi dünyadan ibaret sayan, “DÜNYAYA BİR KEZ GELİYORUZ, NE YAPARSAK KÂRDIR” mantığıyla yaşayan insanları, büyük bir algı yanılgısına karşı uyarır. Mal, mülk, makam, şöhret ve güç gibi unsurlar ölüm meleği geldiği an aniden değerini yitirir. AYET, KALICI OLMAYAN BU DEĞERLER İÇİN İNSANLARIN BİRBİRİNİ KIRMASINA, HAKSIZLIK, ADALETSİZLİK YAPMAYA VE HIRSLARIN KÖLESİ OLMAYA DEĞMEYECEĞİNİ İHTAR EDER. Ayetin sonundaki “KEŞKE BİLMİŞ OLSALARDI!” ifadesi, ebedi hayatı unutup sadece geçici olan için yaşayanların, ölüm anında ve kıyamet gününde yaşayacakları derin ve geri dönüşü olmayan pişmanlığı vurgular. Özetle ayet, insanı dünyadan tamamen kopmaya değil, dünyaya kalbi olarak bağlanıp ahiretini feda etme yanılgısına düşmekten korumayı amaçlar. Alacağımız bir başka derse gelince. İslam, insanı dünyadan tamamen el etek çekmeye (ruhbaniyete) çağırmaz. Tam aksine, DÜNYAYI AHİRETİN KAZANILACAĞI BİR İMTİHAN ALANI OLARAK GÖRÜR. Kur’an’ın çizdiği denge şu temel ilkeler üzerine kuruludur: Kasas Suresi 77. ayette bu denge çok net özetlenir: “ÖYLEYSE, ALLAH’IN SANA VERDİKLERİNDEN YARARLANARAK, YALNIZCA AHİRET YURDUNDA [İYİ BİR YER TUTMANIN] YOLUNU ARA; BU ARADA, PEK TABİİ, BU DÜNYADAKİ NASİBİNİ DE UNUTMA; Müslüman, meşru dairesinde dünya nimetlerinden faydalanır, çalışır, üretir ve ailesinin rızkını kazanır. Bu dengede DÜNYA BİR ARAÇ, AHİRET İSE AMAÇTIR. ARACIN ZEVKİNE DALIP, AMACINI UNUTMA. Dünya hayatı bir gemi, insanın kalbi ise deniz gibidir. Su geminin altında olduğu sürece onu yüzdürür ve hedefine ulaştırır. Ancak su geminin içine girerse onu batırır. Kur’an bu konuda bizleri uyarırken, ahiretten nasibini alacakların nasıl dua ettiklerine güzel bir örneği, Bakara suresi 201. Ayetinde bakın nasıl vermiş. “ONLARDAN BİR KISMI DA “RABBİMİZ! BİZE DÜNYADA DA İYİLİK VER; AHİRETTE DE İYİLİK VER! BİZİ CEHENNEM AZABINDAN KORU!” DİYE DUA EDER.” (Bakara 201) Dilerim cümlemiz, bu dünyanın değerini bilen ve hayatını boş oyun ve eğlencelerle geçirmeyip, AHİRETİNEDE YATIRIM YAPAN böylece yaratılışımızın AMACINA ULAŞAN, ALLAH’IN AZINLIK HALİS SEVGİLİ KULLARI ARASINDA OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlerin, üzerinde düşünmenizi istediğim çok önemli bir ayet var. Bu ayet günümüz Müslümanlarının genel çoğunluğunun, hayatlarına geçiremediği ama geçirmiş zannettiği bir ayet. Eğer bizler sorumlu olduğumuz Kur’an dışına çıkıyor ve imanımızı Allah’ın sınırları dışında yaşıyorsak, ALLAH BU SÖZLERE BOŞ SÖZLER DİYOR. Çünkü bakara 147. ayetinde Allah; Gerçek, Hak olan Rabbinden gelendir; o halde sakın şüpheye düşenlerden olma!” diyerek bizleri uyarıyor. Konumuzla ilgili ayeti hatırlayalım. Kasas 55: ONLAR, BOŞ SÖZ DUYDUKLARI ZAMAN ONDAN YÜZ ÇEVİRİP “BİZİM İŞLERİMİZ BİZE, SİZİN İŞLERİNİZ SİZE. SİZE SELAM OLSUN! BİZ, CAHİLLERE İTİBAR ETMEYİZ!” DER GEÇERLER. (Mehmet Okuyan) Bu ayetin bizleri uyardığı konuyu bir cümleyle özetlemek gerekirse; SORUMLU OLDUĞUMUZ HAK OLAN KUR’AN’IN, YANİ ARI-DURU ALLAH’IN YOLUNA ODAKLANMAMIZ GEREKTİĞİ UYARISI YAPILIYOR. Başkalarının ne dediğine, hakkımızda ne düşündüğüne veya bizi nasıl sabote etmeye çalıştığına takılmadan, kendi inancımıza, hedeflerimize ve sorumluluklarımıza odaklanmanın önemini vurguluyor. Allah gerçek Hak doğru yolda olan kulları konusunda, bakın nasıl örnek veriyor bizlere. Onlar BOŞ SÖZ duydukları zaman, böyle sözlerden yüz çevirirler diyor. Peki boş söz derken, sizce ayette neleri kast ediyor olabilir? Ne yazık ki bizlerin Kur’an ile bağını kesenler, elleriyle yazdıkları sözleri/hadisleri Allah’ın kitabı Kur’an ayetleri gibi göstermişlerdir. İslam Kur’an ve Resulün sünneti yani O’nun rivayet hadisleri/sözleri ile yaşanır diyerek, Allah’ın Resulünün bu hadislerden haberi onayı bile olmadan, O’nun adını kullanarak atalarının mezhep inançlarını yaşayabilmek için, Kur’an’ın asla onaylamadığı sözleri/hadisleri Allah’ın dinine ilave etmekten korkmamışlardır. İşte Allah bunlara, BOŞ SÖZLER DİYOR. Hatta bu konuda Allah bakın nasıl uyarıyor bizleri, ayeti özellikle tekrar etmek istiyorum, çünkü böyle önemli ayetler adeta görmezden gelinerek islam yaşanmaya çalışılıyor. “GERÇEK HAK, RABBİNDEN GELENDİR; O HALDE SAKIN ŞÜPHEYE DÜŞENLERDEN OLMA!” (Bakara 147) Sizce bizler bu ayete iman ettik dedikten sonra, yalnız gerçek hak olan Allah’ın katından gelen Kur’an hükümlerine mi uyuyoruz? Yorumunu sizlere bırakıyorum. Şimdide Kasas 55. Ayetin, bir öncesi ayetlere baktığımızda bu söylediklerimi göreceksiniz. Kasas 53-54: ONLARA KUR’AN OKUNDUĞU ZAMAN, “ONA İMAN ETTİK, ŞÜPHESİZ O RABBİMİZDEN GELMİŞ GERÇEĞİN KENDİSİDİR. ESASEN BİZ BUNDAN ÖNCE DE RABBİMİZE BOYUN EĞMİŞTİK” DERLER. İŞTE (BASKILARA KARŞI) SABRETMELERİNDEN ÖTÜRÜ ONLARA MÜKÂFATLARI İKİ DEFA VERİLECEKTİR. ONLAR KÖTÜLÜĞÜ İYİLİKLE SAVARLAR, KENDİLERİNE VERDİĞİMİZ RIZIKTAN DA ALLAH RIZÂSI İÇİN HARCARLAR. (Kur’an yolu. Diyanet İşl.) Gördünüz mü bakın Rabbimiz, gerçek iman etmiş kullarının hangi bilgileri dinleyip iman ettiklerini söylüyor. “ONLARA KUR’AN OKUNDUĞU ZAMAN, “ONA İMAN ETTİK, ŞÜPHESİZ O RABBİMİZDEN GELMİŞ GERÇEĞİN KENDİSİDİR.” Demek ki Allah’ın dini İslam’ı en doğru yaşayabilmemiz için, gerçeğin ta kendisi YALNIZ KUR’AN’A İMAN ETMEMİZ GEREKİYORMUŞ. Çünkü Allah, ben hükmüme hiç kimseyi ortak etmem demiyor muydu? Bu ve benzeri onlarca ayeti tebliğ alıp iman ettik dediğimiz halde, bizler hala tam tersini söyleyip, YALNIZ KUR’AN İLE İSLAM YAŞANMAZ demeye, içimiz rahat devam ediyoruz ve Allah’ın Resulüne atfen söylenen rivayet hadisleri böylece hiç düşünmeden Kur’an ile sorgulamadan, dinin emri gibi yaşıyoruz. Bu ayetler, çok dikkat çekici uyarılarda bulunuyor bizlere. Önyargısız olmak: Ayetteki kişiler Kur’an’ı duyduklarında kibirlenmemiş, onun Rabbimizden gelen bir gerçek olduğunu anında itiraf etmişlerdir. İnsan, karşısına çıkan doğru bir bilgiyi veya İLAHİ BİR HAKİKATİ, KİŞİSEL MEZHEPSEL İNATLARINI BİR KENARA BIRAKARAK, HEMEN KABUL ETMELİDİR. Biz bundan önce de Müslümanlardık / boyun eğmiştik” diyerek, doğru inanç üzere yaşamanın anlık bir heves değil, bir hayat çizgisi olduğunu gösterir. HAKİKİ İMAN, GEÇMİŞTEN GELECEĞE UZANAN, KARARLI VE İSTİKRARLI BİR DURUŞ GEREKTİRİR. İki defa ödüllendirilecek olmalarının sebebi, hem eski inançlarındaki sadakatleri hem de İslam’a geçerken çektikleri sıkıntılara ve çevre baskısına karşı sabretmeleridir. Ayetin devamında çok daha dikkat çekici bir bilgi veriyor. Bakın Kitap ehli Kur’an’ı tebliğ aldığında ne söylüyorlar. “ESASEN BİZ BUNDAN ÖNCE DE RABBİMİZE BOYUN EĞMİŞTİK” DERLER.” Devamında da yine çok önemli bir konuya dikkatimizi çekiyor Rabbimiz. Atalarının batıla hurafe inançlarına uymayıp, akıllarını kullanarak geçmişte Allah’ın vahyi ile anlatılanları karşılaştırıp, hak olan vahye tabi olmayı seçtikleri için yani sabırlarından dolayı, bakın Allah onları nasıl mükâfatlandıracağını söylüyor. “İŞTE (BASKILARA KARŞI) SABRETMELERİNDEN ÖTÜRÜ ONLARA, MÜKÂFATLARI İKİ DEFA VERİLECEKTİR” Bu ayeti okuduğumda, Hz. Muhammed geldi aklıma. O örnek insan Kitap ehlinin genel çoğunun ALLAH’TAN GELEN VAHYİN DIŞINA ÇIKARAK, uyduğu atalarının inancına tabi olmamış ve gerçek HAK olanın arayışında olarak, onlara tabi olmayıp ÜMMİ olarak kalmayı seçmişti. Allah’ta bundan dolayı O’nu Resul olarak güven elçisi seçmişti. Ayetin devamında da bakın gerçek mümin nasıl davranır diyor. “ONLAR KÖTÜLÜĞÜ İYİLİKLE SAVARLAR, KENDİLERİNE VERDİĞİMİZ RIZIKTAN DA ALLAH RIZÂSI İÇİN HARCARLAR.” Ne dersiniz günümüzde emeği ile çalışarak kazanan çevremizde çok fazla Müslüman görebiliyor muyuz? Televizyonlarda izlediğimiz haberleri dinledikçe, bunları ateistler bile yapmaz dediğinizi biliyorum. Demek ki bolca namaz kılmak hacca gitmekle, Allah’ın istediği gerçek Müslüman olunmuyormuş. Allah’ın Kur’an’da uyardığı ve kınadığı ne yazık ki GÖSTERİŞ YANİ SÖZDE MÜSLÜMANLAR OLDUK. Tüm bu ayetlerin sonunda Rabbimiz, bakın Elçisine ne diyor. Kasas 56: SEN SEVDİĞİNİ DOĞRU YOLA ULAŞTIRAMAZSIN ANCAK ALLAH DİLEYENİ (LAYIK GÖRDÜĞÜNÜ) DOĞRU YOLA ULAŞTIRIR. O, DOĞRU YOLA ULAŞTIRILMIŞ OLANLARI İYİ BİLENDİR. (Mehmet Okuyan) Bu ayetten alacağımız derse gelince. Bizler ailemiz, arkadaşlarımız veya sevdiklerimiz için doğru olanı anlatmakla, onlara güzel örnek olmakla sorumluyuz. Ancak onları zorla değiştiremeyiz veya hidayete erdiremeyiz. Resullerin dahi yetkisi sadece “TEBLİĞ ETMEK” yani doğruyu ulaştırmaktır; kalplere hükmetmek değildir.“SENİN GÖREVİN SADECE TEBLİĞ ETMEKTİR.” (Rad 40)” Ayetteki “Allah dileyeni / layık gördüğünü doğru yola ulaştırır” ifadesi, kulun kendi cüzi iradesiyle hakkı araması ve ona yönelmesi gerektiğini gösterir. Kişi kalbini hakikate kapatır ve inkârda ısrar ederse, en yakınındaki kişi Allah’ın Resulü bile olsa ona fayda sağlayamaz. Ayetin sonunda belirtildiği gibi, kimin samimi olduğunu ve kimin doğru yola girmeye layık olduğunu en iyi Allah bilir. BU YÜZDEN İNSANLAR HAKKINDA KESİN HÜKÜMLER VERMEKTEN KAÇINMALIYIZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Biz Müslümanları Kur’an’dan o kadar uzaklaştırdılar ki, Allah’ın dini İslam diye yaşadıklarımızı, zerre kadar Kur’an’dan sorgulamıyoruz. TABİ NASIL SORGULAYACAĞIZ AKIL VE MANTIĞIMIZLA, DUYGULARIMIZLA NEFSİMİZLE ASLA DEĞİL. Eğer akıl ve mantık devre dışı kalmışsa, nefislerimizin inanılmaz etkisinde kalırız. Yusuf suresi 53. Ayetinde Allah, nefsimiz konusunda bizleri nasıl uyarıyordu? “YİNE DE BEN NEFSİMİ TEMİZE ÇIKARMIYORUM. ÇÜNKÜ NEFİS, RABBİMİN ACIYIP KORUMASI DIŞINDA, DAİMA KÖTÜLÜĞÜ EMREDER. ŞÜPHESİZ RABBİM ÇOK BAĞIŞLAYANDIR, ÇOK MERHAMET EDENDİR.” Tek bir kitaba sadık kalan, neyi aradığını bilir. Kitaplar çoğaldıkça, yollar çatallanır ve insan nerede duracağını kestiremez. Yolu bulmak için tek bir rehber yeterlidir; pusulanın birden fazla kuzeyi gösterdiğini düşünün, o zaman sadece daireler çizersiniz. Onun için Allah, bizlerin yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı emrediyor. Samimiyetinden şüphe etmediğim bir arkadaşımız, benim yazıma bakın nasıl bir cevap vermiş. “KÖTÜ NİYETİNİN ESERİ OLARAK SAPLA SAMANI KARIŞTIRIYOR, SAPIK FİKİRLERİNİ SURETİ HAKTAN GÖRÜNEREK İNSANLARI YANLIŞA SÜRÜKLEMEYE ÇALIŞIYORSUN. BÜTÜN MÜSLÜMANLAR BİZE ALLAH’IN KELAMI KURAN’I KERİM YETER DİYE İMAN EDER. ANCAK ALLAH KİTABINI ANLAMAKTA ZORLUK ÇEKECEK KULLARI OLABİLECEĞİNİ BİLDİĞİ İÇİN BU KONUDA RESUL’ÜNE GÖREV VERMİŞ, O DA RABBİNİN EMRİNİ YERİNE GETİRMİŞ. SÜNNET VE HADİS BU EMİRDEN KAYNAKLANMIŞTIR VE KURAN’I TAMAMLAMAZ, KURAN’IN SAHİBİNİN EMRİNİ YERİNE GETİRİR.” Arkadaşımız bana biraz kızmış olabilir, sorun değil kızsın en azından hakaret etmemiş. Çünkü onu çok yapıyorlar, sanki bizler birbirimizin imanından sorumluymuşuz gibi. Bu arkadaşımızın söyledikleri üzerinde lütfen birlikte, Kur’an merkezli ama nefsimizle değil AKLIMIZLA DÜŞÜNELİM. Önce şunu söylemek isterim kötü niyetli olanın, zaten Allah belasını mutlaka verecektir, onun adaletinden hiç birimiz kaçamayız. Sapla samanı karıştırmak, aslında dilimizde güzel bir deyimdir. Yani iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı ya da haklı ile haksızı birbirinden ayırt edememek anlamına gelir. Konumuzla ilgili çok güzel bir söz geldi aklıma. “KAYNAĞI BELİRSİZ BİLGİLERLE YÖN BULAN, ÇIKMAZ SOKAKLARDA KAYBOLMAYA MAHKÛMDUR.” Allah’ın dini İslam’ı yaşarken doğru ile yanlışı iyi ile kötüyü nasıl ayıracağımızı hangi kaynaktan öğrenmeliyiz, sanırım burası çok önemli. Allah’ın Zuhruf 44. Ayetinde de uyardığı gibi, sorumlu tutacağına hükmettiği Kur’an’dan öğrenmeliyiz dersek, çok doğru bir karar vermiş oluruz. Yok, eğer eğri ile doğruyu iyi ve kötüyü hem Kur’an’dan, hem de Allah’ın Resulüne ait olduğu iddia edilen rivayet hadislerinden öğrenmeliyiz dersek, işte o zaman arkadaşımızın bana söylediği gibi, SAPLA SAMANI BİRBİRİNE KARIŞTIRMIŞ OLURUZ. Çünkü Kur’an Allah’ın katından gelen bir NUR IŞIK, her şeyden önemlisi ALLAH’IN KORUMASINDA OLDUĞUNU RABBİMİZ SÖYLÜYOR. Peki, Allah’ın Resulüne ait olduğu iddia edilen hadisleri de, Kur’an ayetleri gibi kesin doğru ve bizlerin sorumlu olduğumuzu söyleyebilir miyiz? Asla bunu söyleyemeyiz, söylersek Allah’ın kitabı Kur’an’a, şirk koşmuş oluruz. Çünkü bu bilgiler Allah’ın asla korumasında değildir, hatta bizlere rivayet yoluyla ulaşmıştır. Onun içinde Allah ayetinde, doğruluğundan emin olamayacağın bilgilerin sakın ardına düşmeyin, sorumlu tutarım diye uyarıyor. Çok daha önemlisi, Resule atfen birbirimize naklettiğimiz rivayet hadislerden, Allah’ın Resulünün haberi olmadığından, ONAYIDA YOKTUR. Onun vefatından yaklaşık 250 yıl sonra kayda geçirildiği rivayet edilir. Sizce böyle bilgilerle Allah, Kur’an’ı anlamamızı ister miydi? Sanırım bu soruya bile akıl mantık merkezli vereceğimiz cevap, bizleri doğru yola yönlendirecektir. Arkadaşımız bütün Müslümanlar, bize Allah’ın kelamı Kur’an’ı kerim yeter diye iman ediyor demiş. Çok doğru öyle söylüyoruz ama İslam’ı yaşarken sizce o söylediklerimizi hayatımıza geçiriyor muyuz orası önemli. SÖYLEMEKLE DEĞİL, YAŞAMKLA İSLAM HAYATA GEÇER. Onun için Allah, geçmiş toplumların yanlışlarına örnek verirken, BANA VERDİKLERİ SÖZÜ KULLARIM TUTMADILAR DİYOR. Bizlerde nasıl söz vermiştik? Yalnız sana kulluk ederiz, yalnız senden yardım dileriz Allah’ım dedik. Peki, bu sözümüzde duruyor muyuz? Yalnız Allah’a kulluk edip, yalnız Allah’tan mı yardım şefaat diliyoruz? Eğer sözümüzde durmayıp, Allah’ın yanında Resulünden ya da edindiğimiz Veli kişilerden de yardım, destek, şefaat diliyorsak, bizler Allah’a verdiğimiz sözü tutmuyor, HAKTAN GÖRÜNÜYORUZ BELKİ AMA ATALARIMIZIN ÖĞRETTİĞİ, SAPKIN İNANÇLARI YAŞIYORYUZ DEMEKTİR. Değerli arkadaşımız Allah, kitabını anlamakta zorluk çekecek kulları olabileceğini bildiği için, bu konuda resulüne görev vermiş, oda Rabbinin emrini yerine getirmiş diyor. Şimdide arkadaşımızın, bu söyledikleri üzerinde düşünelim. Arkadaşımızın söylediğine göre, Allah Kur’an’ı her aklı başında kulunun anlayamayacağı şekilde göndermiş olduğunu söylüyor, Allah’ın Resulü bu açığı kapatarak Kur’an’ı anlayamayacak olanlara da, açıklama detay verme görevini üstlenmiş oluyor. Değerli dostlarım din kardeşlerim, bunu söylemek ALLAH’IN ADALETİNE KUR’AN’IN İNDİRİLİŞ AMACINA, TAMAMEN TERS DÜŞTÜĞÜNÜ ANLAYAMIYOR MUYUZ? Anlayamıyoruz çünkü Kur’an’ın değil rivayetlerin etkisinde İslam’ı yaşıyoruz da ondan. Peki Allah’ın Resulü vefat edince ne olacak, onun adına uyduran hadislerin doğruluğunu kendisine soramayacağız, sorgusuz kabul mü edeceğiz. Bu batıl yolu içimize bizden gibi görünen YAHUDİLER SOKMUŞTUR. Lütfen Allah aşkına tarafsız araştırınız, bugün Yahudilerin batıl inançlarının neredeyse tamamı, bu yolla mezhepler aracılığıyla içimize girmiştir. Çok ilginçtir bunlar Kur’an’da yok dediğimizde, her şey Kur’an’da olmaz diyerek, RİVAYET SİLAHI İLE RESULÜN ADI KULLANILARAK İNANCIMZA SOKULMUŞTUR. Lütfen artık bu tuzağın farkında olalım. Allah Kur’an’da aklı başında her kulunun anlayacağı şekilde Kur’an’ı gönderdiğini söylemiyor muydu, hem de yemin ederek. Peki, bizler Allah’ın yemin ederek Kur’an’ı kolaylaştırdığına inanmadık, Resulümü bu açığı kapatıp Kur’an’ı açıklayıp kolaylaştırdı, buna mı inanıyoruz? Bakın Allah ne diyor hatırlayalım. Kamer 17. Ayet: “ANDOLSUN BİZ KUR’AN’I ÖĞÜT ALINSIN DİYE KOLAYLAŞTIRDIK. HAYDİ, ÖĞÜT ALAN YOK MU?” Kamer 22. Ayet: “ANDOLSUN BİZ KUR’AN’I ÖĞÜT ALINSIN DİYE KOLAYLAŞTIRDIK. HAYDİ, ÖĞÜT ALAN YOK MU?” Kamer suresi 32 ve 40. Ayetlerde de Allah, özellikle yemin ederek Kur’an’ı anlayalım ve üzerinde düşünelim diye kolaylaştırdığını tekrar ediyor ama çok üzgünüm hala Rabbimizi duyan işiten yok, çünkü batıl ve hurafe gözlerimize perde çekmiş kulak ve kalplerimizi mühürlemiş haberimiz bile yok. Ne kadar acı değil mi, Allah yemin ederek anlayalım diye Kur’an’ı kolaylaştırdığını söylüyor, ama bizler atalarımızın bizlere öğrettiği inancı yaşayabilmek için, neler söylüyoruz. Bu konuda Allah bizlerin içini rahatlatıp, ne söylüyordu hatırlayalım. Bakara 286. Ayetinde “ALLAH HİÇBİR KİMSEYİ, GÜCÜNÜN YETMEDİĞİ BİR ŞEYLE YÜKÜMLÜ KILMAZ...” Enam 152. Ayette, BİZ HİÇBİR NEFSE, GÜCÜNÜN YETTİĞİNDEN FAZLASINI YÜKLEMEYİZ.” Bu ayetlerin benzeri birçok kez Kur’an’da tekrar edildiği halde, ne yazık ki Kur’an ile bizleri buluşturmadıkları için, ne söylenirse dinin Allah’ın emri zannediyoruz. Peki arkadaşımızın söylediği gibi Allah Resulüne, kullarımın bir kısmı anlayamaya bilir, onun için sana açıklama ve kullarıma ayetlerimi hadislerinle gelecek nesle izah etme görevi verdim demiş olabilir mi? Yani Allah’ın Resulüne verdiği görev ve yetkiler arasında böyle bir şey var mı ona bakalım. Gerçi neredeyse her makalemde bunun örneğini Kur’an’dan veriyorum tekrar vermek istiyorum, yeter ki gerçeklerle buluşabilelim. Gerçi bunun tam tersini kanıtlamak için, bazı ayetlerde geçen kelimelere, farklı anlam verip Resulünde bakın Ayetleri açıklama görevi varmış diye, kanıt yaratmaya çalışıyorlar. Tabi yazacağım ayetlerle çelişmesine bakmadan, önemsemeden. Bakın Allah Resulüne nasıl bir yetki vermiş. Bunca apaçık yetki ve sorumluluğu gördüğümüz halde, nasıl olurda Allah, Resulünü postacı diye mi gönderdi deriz, doğrusu bunu anlayamıyorum. “EĞER SİZ YALANLARSANIZ BİLİN Kİ, SİZDEN ÖNCE GEÇEN BİRTAKIM ÜMMETLER DE YALANLAMIŞLARDI. RESULE DÜŞEN APAÇIK TEBLİĞDEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR.” (Ankebut 18) “ONLARA VA’DETTİĞİMİZ AZABIN BİR KISMINI SANA GÖSTERSEK DE, (GÖSTERMEDEN) SENİN RUHUNU ALSAK DA SENİN GÖREVİN SADECE TEBLİĞ ETMEKTİR. HESAP GÖRMEK İSE BİZE AİTTİR.” (Rad40) “DE Kİ: “BEN TÜREDİ BİR RESUL DEĞİLİM. BANA VE SİZE NE YAPILACAĞINI DA BİLMEM. BEN SADECE BANA VAHYEDİLENE UYARIM. BEN SADECE APAÇIK BİR UYARICIYIM.” ( AHKAF 9) Değerli dostlarım din kardeşlerim, Allah aşkına lütfen zerre kadar düşünün. Allah’ın Resulüne verdiği görev ve sorumlulukları arasında, kullarım ayetlerimi anlayamaya bilir, sen anlat açıkla detaylandır. Gelecek nesil Müslümanlar da senin hadislerinle Kur’an’ı anlasınlar, birbirine sözlü aktarsınlar demiş olabileceğine, bu ayetlerden anlaşılıyor diyen var mı? Elbette mümkün değil. Allah boşuna aklınızı kullanın, kullanmayanı pislik içinde bırakır rezil ederim diye boşuna uyarmıyor. Gelin Allah’ın emrettiği gibi, bu konuyu düşünelim. Allah yemin ederek Kur’an’ı hiç kimseye muhtaç olmayalım diye kolaylaştırdığını söylüyor ve bizlerin yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı çünkü ondan hesaba çekileceğimizi söylüyorsa, Kur’an’ı her aklı başında bir insan anlayamayabilir diyebilir miyiz? Asla diyemeyiz. Bizlerin en büyük hatası, özellikle ibadetlerimize mezheplerin rivayetlerin ilave ettiği detayları Kur’an’da göremediğimizde bu hatayı yapıyoruz. Halbuki şöyle düşünmemiz gerekmez mi? Allah kitapta eksik bırakmadığını, ondan sorumlu olduğumuzu söylüyorsa, yalnız Allah’ın Kur’an’da emrettiği bilgilerle de İslam’ı yaşayabiliriz, Kur’an’a ters düşmüyorsa geleneklerimizin ilavelerini de yaşayabiliriz. Allah zorluk çıkarmaz kolaylık sağlar, dememiz gerekirken neden söylemiyoruz? Düşünmeye devam edelim. Diyelim ki Allah Resulüne kullarım bazı ayetleri anlayamayabilirler, sen açıkla dediğini düşünelim. Bu durumda Allah’ın Resulü, tıpkı Kur’an’ı sağlığında yazdırdığı gibi, kendi sözlerini/hadislerini de yazdırıp anlaşılamayacak ayetler varsa Allah’ın Resulü bizzat, yazdırmaz mıydı Kur’an ile birlikte? Çünkü Kur’an Allah korumasında, Resule atfen söylenen hiçbir söz/hadis Allah korumasında değil. Onlarda Allah korumasında diyenler, hatırlatırım kendilerini aldatmak için, Allah’a iftira edenlerdir. Elbette aklını çok değil zerre kadar kullanan, bizlere Yahudilerin din tacirlerinin, din düşmanlarının kurduğu bu tuzağı fark edecektir. Bu dünyada, batılın hurafenin etkisinde kalıp aklını kullanmayanlar, ÇOK ÜZGÜNÜM MAHŞERDE HESAP GÜNÜ, GÖRDÜKLERİ KARŞINDA EYVAHHHHH DİYECEKLERİNİ ALLAH, ŞİMDİDEN BİZLERE BİLDİRİYOR AMA İŞ İŞTEN GEÇMİŞ OLACAKTIR. Dilerim Allah’ın emrettiği gibi aklını kullanan ve böylece Kur’an gerçekleri ile buluşan Allah’ın azınlık sevgili kulları arasında oluruz. “ZİHNİNDE BİRDEN FAZLA PUSULASI OLAN GEMİCİ, HANGİ LİMANA GİDECEĞİNİ ŞAŞIRIR.” “ÇOK KAYNAKTAN BESLENEN SU BULANIK AKAR; BERRAKLIK TEK BİR PINARDAN GELİR.” “DOĞRU BİRDİR, YALAN İSE BİNBİR ÇEHREYE BÜRÜNÜR.” “BAŞSIZ KALAN GÖVDE AYAKTA DURAMAZ, İKİ BAŞLI GÖVDE İSE ADIM ATAMAZ.” “AYNI HEDEFE BAKMAYAN GÖZLER, AYAKLARI FARKLI YOLLARA SÜRÜKLER.” Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlere hatırlatmak istediğim, çok önemli bir ayet var. Bu ayet aslında üzerinde düşündüğümüzde, din adına yaşayacağımız her şeyin hükmünü, yalnız Allah’ın bizzat Kur’an’da açıkladığını bizlere bildirdiğini ve uyardığını çok açık görebilirsiniz, taki aklımızı kullanıp ayetler üzerinde düşündüğümüzde. Yeter ki bizler atalarımızın batıl mezhep inançlarının etkisinde kalmayalım. Gelin birlikte Nahl suresi 116. Ayette Rabbimiz, bizleri hangi konularda uyarıyor ve ikaz ediyor ona bakalım. Nahl 116: DİLLERİNİZ YALANA ALIŞAGELDİĞİNDEN DOLAYI, ALLAH’A KARŞI YALAN UYDURMAK İÇİN, “ŞU HELÂLDİR”, “ŞU HARAMDIR” DEMEYİN. ŞÜPHESİZ, ALLAH’A KARŞI YALAN UYDURANLAR, KURTULUŞA EREMEZLER. (Diyanet meali) Allah’a koşulsuz iman ettiğini söyleyen bir Müslüman, bu ayetten çok açık bir şekilde helal ve haram yani HÜKÜM koyma yetkisinin, yalnız Allah’ın kendisinde olduğunu biz kullarına bildirdiğini görecektir. Peki, bizler ayette geçen helal ve haram kelimelerinden ne anlamalıyız? İslam dininde, insan hayatının sınırlarını ve kurallarını belirleyen en temel iki kavram HELAL VE HARAMDIR. Bu iki terim, bireyin Allah’ın dinini yaşarken NEYİ YAPIP NEYİ YAPAMAYACAĞIMIZI, neleri TÜKETİP NELERİ TÜKETEMEYECEĞİMİZİ net bir şekilde ortaya koyar. Şimdide neyi yapıp, neyi yapmayacağımız konusu üzerinde düşünelim. Bu konuyu doğru anlayabilmemiz içinde, Kur’an’ın diğer ayetlerinden faydalanalım. Maide suresi 87. Ayetinde, Allah Kur’an’da koyduğu sınırları aşanları sevmeyeceğini bildirip bizleri uyarıyor. Peki, koyduğu sınırlar nerede yazıyordu? Elbette Zuhruf 44. Ayetinde belirtiyor ve SİZLERİ KUR’AN’DAN SORUMLU TUTUYORUM uyarısını yapıyordu. Tabi Allah’ın ipi Kur’an’a sarılın ayetini de unutmayalım. Çok değil birkaç ayeti hatırladığımızda, Allah’ın ne yapıp yapmayacağımızı bizzat bizlere Kur’an’da bildirdiğini açıkladığını anlıyoruz, yoksa sorumlu tutar mıydı? Devamında da neleri yiyip yemeyeceğimizde, çok açık detaylı bir şekilde Kur’an’da görüyoruz. Nahl suresi 116. Ayet, demek ki bizler için anahtar bir ayet ve uyarı olduğu anlaşılıyor. Devamında Rabbimiz, geçmişte yapılan hatalardan dolayı dikkatimizi çekip, Allah ben sizlere gönderdiğim vahyimde açıklamadığım halde, atalarınızın inancını yaşayabilmek için, benim adıma yalanlar uydurdunuz, SAKIN BUNDAN BÖYLE BU HATAYI YAPMAYIN, KENDİNİZ HELALLER, HARAMLAR EDİNİP BENİM DİNİMİ SİZLER ŞEKİLLENDİRMEYE ÇALIŞMAYIN DİYE İKAZ EDİYOR. Ayet, insanların kendi mezhepsel inanç heva, heves, örf veya kişisel görüşlerine dayanarak, din adına kurallar koyup hükümler verip “BU HELALDİR, ŞU HARAMDIR” şeklinde kesin dini hükümler uydurmasını, açıkça yasaklıyor. İslam inancına göre, bir şeyin haram veya helal kılınması yetkisi yalnızca Allah’a aittir onun için Allah, ben hükmüme hiç kimseyi ortak etmem diyor. İnsanların kendi kendilerine kurallar uydurup, bunu dine nispet etmeleri, ya da Resulün adını kullanıp meşrulaştırmaları, ayetin ifadesiyle “ALLAH’A KARŞI YALAN UYDURMAK” olarak kabul edilir. Bu ayet, Müslümanlara din adına konuşurken, son derece titiz ve sorumlu davranmaları gerektiğini hatırlatır. Kur’an’ın açıkça bildirmediği alanlarda, kişisel veya toplumsal kültürel doğruları “DİNİN BİR EMRİYMİŞ GİBİ” sunmak, dinin özünü tahrif etme riskini taşır. Müslümanlar için asli kaynak ve KIRMIZI ÇİZGİ YALNIZ KUR’AN’DIR, çünkü Allah bizleri yalnız Kur’an’dan sorumlu tutacağına ve yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı istiyor. Bu ayet, DİNDE AŞIRILIĞA KAÇARAK HELALLERİ HARAMLAŞTIRAN VEYA KENDİ KAFASINA GÖRE HÜKÜM KOYAN zihniyetlere karşı, Kur’an’ın koyduğu en net sınırlardan biridir. Kur’an kendisinin “AÇIKLAYICILIK” ve “YETERLİLİK” Vurgusunu birçok kez yapar. Yine Kur’an kendisini “HER ŞEYİ AÇIKLAYAN” (Nahl, 89) ve “DİNDE HİÇBİR EKSİĞİN BIRAKILMADIĞI” (En’âm, 38) bir kitap olarak tanımlar. Eğer bir mesele DİNİN ASLİ BİR UNSURU yani imanın, ibadetin veya ahlakın olmazsa olmaz bir parçası olsaydı, Allah bunu kesinlikle kullarını sorumlu tuttuğu Kitabı’nda açık açık bir şekilde belirtirdi. Belirtmemiş yok diyorsak, Allah’a karşı adaletsizliği isnat etmiş olacağımızı unutmayalım, çünkü Allah bizleri Kur’an’dan hesaba çektiğini çok açık bildirmiştir. Kur’an’da yer almayan, detaylandırılmayan veya hükme bağlanmayan alanlar Allah’ın unutması (hâşâ) değil, O’NUN İNSANLIĞA BİR RAHMETİ VE SERBESTLİK ALANI bırakmasıdır. Ayetteki uyarı, tarih boyunca Müslüman toplumların düştüğü en büyük tuzaklardan birine dikkatimizi çekiyor. MEZHEP, ÖRF, ADET VEYA KİŞİSEL KANAATLERİN KUTSANARAK DİN HALİNE GETİRİLMESİDİR. Bir toplumun iklim şartlarından dolayı giyim tarzı, yemek kültürü veya sosyal alışkanlıkları dini birer kural gibi algılanmaya başlandığında, DİN EVRENSELLİĞİNİ KAYBEDER VE YERELLEŞİR. Bu durum, zamanla insanların omuzlarına dinde olmayan ağır yükler (prangalar) yükler, dini zorlaştırır toplumu dinden uzaklaştırır. Oysa Kur’an, Hz. Muhammed’in geliş amaçlarından birini “İNSANLARIN ÜZERİNDEKİ AĞIR YÜKLERİ VE ZİNCİRLERİ KALDIRMAK” (A’râf, 157) olarak açıklar. İnsanoğlu yapı gereği sadece haramları çiğnemeye değil, aynı zamanda “KENDİNİ DAHA DİNDAR GÖSTERMEK VEYA HİSSETMEK ADINA” helal olan şeyleri de kendi kendine yasaklamaya, yani ruhbanlaşmaya eğilimlidir. Nahl 116, bu gizli kibir ve aşırılığa set çeker. Gördüğünüz gibi, Allah’ın helal kıldığı bir şeye “HARAM” DEMEK VEYA DİNDE OLMAYAN BİR ŞEYİ “DİNİN ASLINDANMIŞ” gibi sunmak, Allah’ın haram kıldığı bir şeyi yapmaktan farksız, hatta ALLAH’IN TEK HÜKÜM KOYMA hakkına tecavüz olduğu için, çok daha ağır bir suçtur. Bizler Allah’ın dini İslam’ı, Kur’an’ı yeterli görmeyerek ellerimizle daha dindar olduğumuzu göstermek için zorlaştırdık. Öyle olunca da din gösterişten öte gidemediği için, topluma ne huzur verdi nede mutluluk. Gelin el birliğiyle Allah’ın yemin ederek kolaylaştırdığı KUR’AN’IN İPİNE SARILALIM, ONUN SINIRLARINI AŞMADAM YAŞAYALIM. Bakın O zaman her şeyin Allah’ın yardımıyla nasıl daha güzel ve huzur dolu olduğunu göreceksiniz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

SİZCE ALLAH KUR’AN’DA, YERİNE GETİRMEMİZİ EMRETTİĞİ İBADETLERİN DETAYINI, BİZLERİ SORUMLU TUTTUĞU KUR’AN’DA VERMEMİŞ OLABİLİR Mİ? Vermemiş diyorsak, Allah’ın dini İslam’ı yaşarken, Allah’ın yanında detayını verdiğini söylediğimiz kişileride, Allah’ın dinine ortak etmiş ve onlarıda İLAH edinmişiz demektir, önce bunu hatırlatmak isterim. Din adına kimin hükmüne inanıp boyun eğiyorsan, onu İLAH edinmiş olursun. Bizler Kur’an’dan o kadar uzaklaştık ki, yalnız Kur’an ile hiçbir şey yapamayacağımıza, inancımızı yaşayamayacağımıza iyice kanaat getirdik, inandırıldık. Onun içinde ne söylenirse söylensin, ayetleri bile delil gösterseler, hiç kimseyi dinlemiyoruz. Sizce Allah sizin bütün şan ve şerefiniz Kur’an dadır, orada hiçbir eksik bırakmadık, anlayasınız diye yemin olsun ki kolaylaştırdık, hiç kimseye muhtaç olmayasınız diye, her şeyden nice örnekleri değişik ifadelerle verdik ki anlayasınız onun için Kur’an’ın ipine sarılın, sakın veliler edinip ardı sıra gitmeyin, güvenilecek veliniz yalnız benim dedikten sonra, son noktayı koyarak Allah, SİZLERİ KUR’AN’DAN HESABA ÇEKECEĞİM diye hüküm veriyorsa, sizce Kur’an’da Allah’ın yerine getirmemizi emrettiği konular, örneğin namaz kılın, oruç tutun, zekat verin, Hacca gidin emirlerinin gerekli, yeterli açıklamasını yapmayıp, detay vermemiş olabilir mi? Bu bilgileri Allah, en emin Allah’ın korumasındaki Kur’an’da yazmayıp, bizlerin emin olamayacağımız rivayet kaynaklardan öğrenmemizi ister mi? Zerre kadar düşünen bir insan için, bu sorunun cevabı çok açık ama düşünmeyi başkalarına bırakanlar, ne yazık ki aklın, mantığın ve Kur’an’ın kabul etmediği şeylere inanıyorlar. Eğer Allah’a ve onun kitabı Kur’an’a iman ediyorsak, önce onun sözüne güvenmeliyiz. Rabbimiz yemin ederek Kur’an’ı kolaylaştırdık ve düşündüğünüzde aklınızı kullandığınızda anlayacaksınız diyorsa Kur’an, din adına bilinmesi gereken temel inanç, ahlak ve ibadet ilkelerini eksiksiz bir şekilde verdiğine açıkladığına inanmalıyız. Din konusunda Kur’an’ın açık hükümleri ve ilkeleri dışından yeni hükümler türetmek veya kaynağı kesin olmayan rivayetleri, Kur’an’ın önüne koymak asla doğru değildir. “KUR’AN KAPALIDIR, ANLAŞILAMAZ, DETAYLI DEĞİLDİR MUTLAKA RESULÜN RİVAYETLERİNE MUHTAÇTIR” gibi bir iddia, Kur’an’ın kendini “APAÇIK BİR KİTAP” (Kitab-ı Mübin) olarak nitelendirmesiyle çelişir. Şunu elbette söylememizde bir sakınca yoktur. Allah’ın Resulü Kur’an’ı tebliğ ederken konuştu ve özellikle Kitap ehlinin yanlışlarını kendilerine anlatmak onları ikna etmek için onlara örnekler verdi, doğruya Hak olan Kur’an’a davet etti. Bu durumda bizler Allah’ın Resulüne ait olduğu iddia edilen rivayet hadislerin Kur’an’ın ruhuna, temel ilkelerine ve akla uygun olup olmadığını titizlikle incelemeli, Kur’an’ın onayını mutlaka almalıyız, çünkü Kur’an TEK HAKEMDİR. Kur’an onaylıyorsa, BUNU RESUL SÖYLEMİŞTİR DİYEBİLİRİZ. Kur’an detaylı değildir, açıklanmamıştır dersek Kur’an ile çelişiriz. Enam Suresi 114. ayette “O, SİZE KİTAB’I AÇIKLANMIŞ (MUFASSAL) OLARAK İNDİRMİŞKEN, ALLAH’TAN BAŞKA BİR HAKEM Mİ ARAYAYIM?” diye bizleri uyarıyor. Bakın Allah Kur’an’ı HAKEM olarak gönderdiğini söylüyor, sizce hakem olan Kur’an açıklanmamış detaysız olabilir mi? Peki hakem ne anlama geliyor? TARAFLAR ARASINDAKİ BİR ANLAŞMAZLIĞI ÇÖZEN, KARAR VERME YETKİSİNE SAHİP ANLAMLARINA GELİR. Demek ki Allah size gönderdiğim İslam’ı yaşarken, aranızda ihtilaf ettiğiniz konularda HAKEM KUR’AN OLSUN DİYOR. Bu hüküm Kur’an’ın yani İslam’ın evrensel olduğunu gösterir. Çünkü Allah’ın Resulü yaşarken, Resulüme danışın diyor, peki O vefat edince ne olacak sorusuna da, bu ayette cevap veriyor ve diyor ki, SİZLERİN HAKEMİ KUR’AN OLSUN. Anlamak isteyene Kur’an çok açık, anlamak istemeyene zaten sözümüz olamaz. Eğer Allah Kur’an’da yapmamızı istediği hükümlerin detayını Kur’an vermemiştir diyorsanız, aslında şunu söylemiş oluyorsunuz Allah’a. “ALLAH’IM EMİR VERMİŞSİN, SORUMLUDA TUTMUŞSUN BİZLERİ AMA GEREKEN BİLGİLERİ, DETAYI KUR’AN’DA VERMEMİŞSİN. BU ADALETSİZLİK DEĞİL Mİ? İYİ Kİ RESULÜNÜN RİVAYET HADİSLERİ VAR. YOKSA NE NAMAZ KILABİLİRDİK, NE ORUÇ TUTABİLİR, ZEKÂT VEREBİLİR, NEDE HAC CA GİDEBİLİRDİK.” Ne dediğimizin farkında mıyız? Sizce Allah sorumlu tutacağına hükmettiği konuları, gerektiği kadarıyla açıklamamış olması mümkün mü? Böyle bir adaletsizliği, nasıl olurda Allah’a nispet ederiz. Allah hem Kur’an’ın ipine sarılın, sakın doğruluğundan emin olamadığın sözlerin/hadislerin ardına düşmeyin diye bizleri uyaracak, ondan sonrada verdiği hükümlerin detayını bizlerin, rivayet zinciri ile bizlere ulaşan hadislerden mi öğreneceğiz? Karar sizin, imtihan sizin imtihanınız. Allah yemin ederek kolaylaştırdığı Kur’an’ı, yani içindeki tüm hükümleri, bizler çok basit ve kolay görmüşüz. Örneğin abdest almayı Allah açıkça kolay bir şekilde tarif etmiş bizlere ama yeterli gelmemiş, sanki eksik tamamlar gibi ilaveler yapmışız. Bu yetmemiş yapılan ilaveleri, daha iyi daha doğru kabul etmişiz. Cünüp olduğunuzda tertemiz yıkanın demiş, ama bizlere bu açıklama da çok basit gelmiş ve ne demişiz? “YIKANMAYA NEREDEN BAŞLAYACAĞIZ, BAKIN BUNUN DETAY BİLE YOK KUR’AN’DA.” Mezhepler ve FIKIH ulemaları kendi düşünceleri doğrultusunda dine ilaveler yapmış, işin kötüsü bu ilaveleri Kur’an’da göremediğimizde, hem Allah’a hem de kitabına saygısızlık yaparak, bunlar olmasaydı namazımızı kılamazdık, orucumuzu tutamazdık zekât verip, Hacca bile gidemezdik demişiz. Bu nasıl bir akıl tutulması, anlamak mümkün değil. Bu tavrımız neyi gösteriyor biliyor musunuz? BİZLER HALA İMANIMIZ ADINA, KİME GÜVENECEĞİMİZE DOĞRU KARAR VEREMEMİŞİZ. ÜZÜCÜ OLAN RİVAYETLER VE FIKIH İNANCI NE YAZIK Kİ KUR’AN’IN ÖNÜNE GEÇMİŞ. BAŞVURULAN KİTAP OLMAKTAN ÇIKMIŞ KUR’AN, YÜKSEK BİR YERE ASARAK, ONA ÖYLE SAYGI GÖSTERİYORUZ. Tabi sonucunu da İslam toplumları görüyor acı, keder, savaş, düşmanlık. Namaz konusunda Allah’ın bahsettiklerinin dışında, dine yapılan ilaveleri öyle kabullenmişiz ki, artık onlar olmazsa olmaz haline dönüşmüş. Bizler Salâtın/namazın ne anlamlara geldiğini doğru anlayamadığımız içinde, görünüşe aldanmışız. SALÂT Kur’an’da üç anlamda geçer, bunların ne anlama geldiği de zaten ayette hemen anlaşılır. Birincisi dua anlamındadır ki, yalnız Allah’a dua edeceğimizi, yalnız Allah’tan yardım isteyeceğimiz konusunda Allah’ın birçok uyarılarını görüyoruz. Salâtın bir başka anlamı da destek olmaktır ki, her Müslüman din kardeşine, komşusuna, akrabasına destek olmalı ve yardım etmelidir mantığını bizlere ayetlerle Allah anlatır. Cuma salâtı toplu namaz aslında bu amaçlıdır ama buraya Allah kadın erkek gelmemizi istediği halde, bizler yalnız erkeklere farz demiş çıkmışız. Öyle olunca da Cuma toplu namaz amacından saptırılmış. Salâtın bir başka anlamı da, günümüzde Farsçadan namaz diye çevrilen ve Allah ayetlerinde bunun şekilsel tarifini de yaptığı, hatta abdest alarak bunu yerine getireceğimiz bu yolla Allah’a saygımızı, hürmetimizi ve isteklerimizi sunacağımız bir ibadettir ki, onu da tarif eder ve Allah’ın huzurunda kıyam edin, rükû edin ve secde edin bilgilerini vermiştir. Kur’an’ı yetersiz gören, yalnız Kur’an ile İslam yaşanmaz diyen zihniyet, atalarının rivayet inançlarını yaşayabilmek adına Kur’an’ı feda edenler, ne yazık ki bu konuda hemen şöyle bir savunmaya geçiyorlar. İyide namaza nasıl başlayacağız, kaç rekât kılacağız, hangi duaları okuyacağız, namaz biterken ne yapacağız, hani bunlar Kur’an’da yok diyerek, Allah’ın bizleri sorumlu tuttuğu, eşi benzeri olmadığını bizzat bizlere söylediği kitabına karşı eksik bulma tavrımız, saygısızlığın en büyüğüdür. Allah verdiği detayın dışında huzuruna dururken ilave şeyler koymadıysa, sizce bunlardan hesap sorar mı? KUR’AN, İBADETLERİN VE HÜKÜMLERİN GENELLİKLE ANA İLKELERİNİ, İSKELETİNİ VE FARZ OLAN RÜKÜNLERİNİ ANA UNSURLARINI BELİRLER, özellikle detaya girmez ki kullarına kolaylık olsun. Çünkü Allah yemin edrek, Kur’an’ı kolaylaştırdığını söylüyor. Eğer Kur’an’ın detaysız ve açıklanmamış düşüncesine inanırsak, ALLAH’IN SİZLERİ KUR’AN’DAN SORUMLU TUTUYORUM HÜKMÜNÜ DİKKATE ALMAMIŞ, BU HÜKMÜN SINIRLARI DIŞINA ÇIKMIŞIZ DEMEKTİR. Hatırlatırım Allah Kur’an’ın sınırlarının dışına çıkmayı yasaklıyor. “KUR’AN’IN SINIRLARININ DIŞINA ÇIKMAYIN” hükmü, İslam inancında hayatın her alanında Kur’an’ın belirlediği helal, haram, ahlak ve adalet ölçülerine sadık kalmayı ifade eder. Bu detayı veren uyarıyı yapan Allah, sizce ibadetlerimizin detayını vermemiş olabilir mi? İslam literatüründe bu sınırlara “Hududullah” (Allah’ın sınırları) denir. Kur’an’ın açıkça yasakladığı haramlardan uzak durmak ve meşru kıldığı helal daire içinde yaşamaktır. Hatırlatırım bu sınırları yalnız ALLAH BELİRLER YANİ KUR’AN. İbadetlerin yapılış amacını, inanç esaslarını (tevhid) değiştirmeden, ilaveler yapmadan Kur’an’ın öğrettiği şekliyle yapılmalıdır. Dinde ne Kur’an’ın emirlerini gevşeterek ihmalkarlık yapamayız, ne de Kur’an’da olmayan zorluklar uydurarak aşırıya gidemeyiz. İslam’ın özü olan “ORTA YOLU” (itidal) korumaktır. orta yolda KUR’AN’IN AÇIKÇA EMRETTİĞİ YOLDUR. Kur’an’da Bakara Suresi 229. ayette bu durum şöyle özetlenir: “…İŞTE BUNLAR ALLAH’IN SINIRLARIDIR. SAKIN BUNLARI AŞMAYIN. KİM ALLAH’IN SINIRLARINI AŞARSA, İŞTE ONLAR ZALİMLERİN TA KENDİLERİDİR.” İman eden bir Müslüman için Allah sınırları belirlemiştir. SINIRLARIN BELİRLENDİĞİ KİTAPTA SORUMLU OLDUĞUMUZ KUR’AN’DIR. Bunu ben söylemiyorum, Allah Kur’an’da söylüyor. Kime inanacağınız size kalmış. Önce bizler salatın/namazın ne olduğunu doğru anlamalıyız. Namaz Allah ile kulunun bir olduğu andır. Ona saygısını sevgisini gösterdiği, ondan yardım dilediği zamandır. Lütfen Allah’ın şekillendirmediği şeyleri, namazın ya da dinin asli unsuru yapmayalım, Rabbimize saygısızlık yapmış oluruz. Kur’an’ı dikkatle düşünerek okuyan, Allah’ın huzurunda namaza nasıl duracağını çok iyi bilir. Namaza yapılan ilaveleri elbette yapmamızda sorun yoktur, ama bunlar olmasaydı namaz kabul olmazdı demek hataların, Allah’a karşı saygısızlığın en büyüğüdür. ALLAH BİZLERDEN İSTEDİĞİ İBADETLERİN ANA KURALLARINI BELİRLEMİŞ, ÖZELLİKLE FAZLA DETAYA GİRMEMİŞ, SINIRLARINI BELİRLEMEYEREK KULLARINI ESNEK BIRAKMIŞTIR. Lütfen bunu bir eksiklik değil, Allah’ın kullarına şefkati ve kolaylığı olarak görelim. Şöyle düşünün, bir yazar herhangi kir konuda toplumun bilgilendirilmesi adına bir kitap yazıyor. Okuyucuları kitabı tenkit ederek, sizin yazdığınız kitaptan bahsettiğiniz konuyu anlamak çok zor, bilmem kimin yazdığı, açıkladığı, detay verdiği kitap olmasaydı, sizin kitabınızı asla anlayamazdık demiş olsa bir okur, o kitabın yazarı şunu düşünürdü. “DEMEK Kİ KİTABIMI YAZARKEN, BAŞARILI OLAMAMIŞIM” Ne dersiniz, hala Allah’ın eşi benzeri olmayan kitabına karşı, Kur’an özet bilgi verir detay yoktur onu herkes anlayamaz, Kur’an’ı açıklayan ve anlaşılır hale getiren Resulünün hadisleridir, hadisler olmasaydı Kur’an kapalı kalırdı, demeye devam edecek miyiz? Karar sizin. Unutmayalım hesap günü, çok uzak değil her an emanetimizi teslim edebiliriz. Allah oruç konusunda, çok basit izah yaparak gereken detayları veriyor ve diyor ki, beyaz iplikle siyah iplik fark edilmeye başladığında yemeyi, içmeyi ve cinsel ilişkiyi kesin, taki akşam vaktine kadar. Tutamadığınızda daha sonrada tutabilirsiniz bilgisini verdiği gibi, hiç tutamayanlar içinde fidye verebilecekleri kolaylığını getiriyor. Allah daha ne söylesin? Zekât, sadaka hayır konusunda çok basit bilgi veriyor ve imtihan olmanın gereği vereceklerimizin miktarını bizlere bırakarak, zekâtın bizler için arınma günahlardan kurtulma yolu olduğunu anlatarak, Bakara 219. ayette ne diyordu hatırlayalım.“Yine sana Allah yolunda ne harcayacaklarını soruyorlar. De ki:“İHTİYAÇTAN ARTA KALANI.” Allah, size ayetleri böyle açıklıyor ki düşünesiniz.” Allah özellikle şu kadar zekât vereceksiniz demiyor ve bizleri imtihan ediyor, nefsimizle baş başa bırakıyor. Ama mezheplerin fıkıh inancı, Allah’ın açıklamalarından hâşâ memnun olmamış, açıklamalar yeterli görülmemiş eksikmiş gibi kendilerince oranlar koymaktan çekinmiyorlar. Ondan sonrada zekâtımızı ne kadar vereceğiz o bile yazmıyor Kur’an’da demekten korkmuyoruz. Hac konusunda da Allah’ın Kur’an’da yaptığı açıklamalar yeterli görülmediği için, mezheplerin FIKIH inancı buna da el atmış, Allah’ın haram aylarda Hac yapabilirsiniz diye izin verdiği halde, Haccı yılda birkaç güne indirerek, her konuda yapılan zorlaştırmaları bu konuda da yapmışlarıdır. Kur’an’ı dikkatle ve art niyetsiz okuyan herkes, hac konusunda Kur’an’dan tüm bilgileri alacaktır. Kur’an’ı yeterli görmeyenlerde elbette, nasiplerini asla alamayacaklardır. Tekrar hatırlatmak isterim, Allah Kur’an sizlerin şan ve şerefinizdir, yalnız Kur’an’ın ipine sarılın, biz Kur’an’da hiç bir eksik bırakmadık. Her şeyden nice örnekleri verdik ki anlayasınız diyor da, bizleri Kur’an’dan hesaba çekeceğine hükmediyorsa, lütfen beşeri uydurmalara, rivayetlere, sanı bilgilere değil, Allah’ın nuru Kur’an’a kulak verelim. Bunun tersini yapan, Kur’an’a kulak vermesi gerekirken, emin olamayacağı sözlerin ardına düşenlere hatırlatmak isterim. ALLAH SÖZÜNDE DURANDIR. BİZLERİ KUR’AN’DAN SORUMLU TUTUYORSA, BU KİTAPTA BİZLER ADINA HİÇ BİR BİLGİ DETAY EKSİK OLAMAZ, LÜTFEN BU ALDATMACANIN ARTIK FARKINDA OLALIM. Bu gerçeği mahşer günü fark edenler, geri dönüşü olmayan yola girdiğinde, acıların en büyüğünü yaşayacaklarını asla unutmamalıdırlar. ALLAH’IN KİTABINI YETERLİ GÖRMEYENLER, ALLAH’IN DİNİ İSLAM’I YAŞARKEN YALNIZ ALLAH’I MUHATAP ALMAYIP, ONUN HÜKMÜNE ORTAK EDENLERİDE MUHATAP ALIP, ONLARIDA İLAHLAŞTIRANLARDIR. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Kur’an biz Allah'ın kulları için bir rehberdir, yol göstericidir. Eğer onu anladığımız dilden okumazsak, Kur’an'ın rehberliğinden asla faydalanamayız. Kur’an'ı herkes anlayamaz onu veli kişiler anlar diyenlere inananlar, Allah'ın kitabını değil, Kur’an'ı anlattığını iddia eden kişilerin Kur’an'dan anladıklarını anlamış oluruz ki, bu bizler için çok büyük bir risk olabilir. Onun için Allah, sakın veliler edinip ardı sıra gitmeyin, hiç kimseye muhtaç olmayasınız diye, Kur’an'ı yemin olsun ki kolaylaştırdım diye bizleri uyarır. Bu makalemde sizlere hatırlatmak ve sizlerin üzerinde düşünmenize vesile olmak istediğim Haşr suresi 19. ayet olacak. Ayeti önce yazalım. Haşr 19: ALLAH'I UNUTAN VE BU YÜZDEN ALLAH'IN DA ONLARA KENDİLERİNİ UNUTTURDUĞU KİMSELER GİBİ OLMAYIN. ONLAR YOLDAN ÇIKAN KİMSELERDİR. (Diyanet vakfı meali) Haşr Suresi 19. ayet, insanın Yaratıcısı ile olan bağı ile kendi öz benliği arasındaki doğrudan ilişkiyi açıklayan, sarsıcı ve derin anlamlar içeren bir ayettir. Bu ayetten çıkarabileceğimiz temel derslere gelince. Allah’ı yani onun vahyini Unutmak, O'nun yerine beşeri kanunların ardına düşmek, İNSANIN KENDİSİNE YABANCILAŞMASINI GETİRİR. Çünkü Allah insanı kendi suretinde yaratmıştır. Hatırlayınız secde suresi 9. ayetinde: "Sonra onu şekillendirip, ona ruhundan üfledi." diye geçer. Buradan da şunu anlayabiliriz. Allah yarattığı kullarını, kendi kurallarını yaşayacak şekilde yaratmıştır bu kanun ve kurallara yabancı olup batılın, hurafenin etkisinde kalanların, KENDİLERİNE ADETA YABANCILAŞACAĞI, YANİ KENDİSİNİ UNUTACAĞI UYARISINI YAPAR RABBİMİZ. Sanırım bizler farkında değiliz ama Allah'ın vahyinin yanına beşeri kanun ve kurallar koyup, Allah'ın vahyini görmezden geldiğimiz için, ALLAH BİZLERE KENDİMİZİ UNUTTURDU. Ayet, Allah'ı unutan insanın cezalandırılma biçimi olarak "KENDİNİ UNUTMASINI" gösterir. Allah’ı onun vahyini unutan insan, yaratılış amacını, varoluş nedenini ve ruhunun hakiki ihtiyaçlarını unutur. Kendine yabancılaşır ve içsel bir boşluğa düşer. Müslüman, hayatın koşturmacası ve dünya telaşı içinde ALLAH'I sürekli hatırda tutmalıdır. Onun yanına asla hiç kimseyi koymadan. İbadetler, zikir ve tefekkür; insanı manevi bir gafletten koruyan ve özünü hatırlatan kalkanlardır. Ahlaki ve Manevi Çöküşün Nedeni İmandan Kopuştur. Ayetin sonundaki "Onlar yoldan çıkan kimselerdir" ifadesi, Allah'ı onun vahyini unutmanın insanı doğru yoldan (Sırât-ı Müstakîm) saptıracağını belirtir. Yaratıcısını unutan birey, ahlaki sınırları korumakta zorlanır ve nefsinin esiri haline gelebilir. Gerçek Özgürlük Allah'a Kulluktadır. İnsan, Allah'ı unuttuğunda kendi heva ve heveslerini parayı, makamı veya gücü ilah edinebilir. Ayet, gerçek özgürlüğün ve kendini bulmanın ancak Allah'a kul olmakla yani Allah'a yönelip kendi yaradılışına sahip çıkmakla ve O'nun rızasını gözetmekle mümkün olduğunu hatırlatır. Allah'ın hiçbir yaratılmışın ibadetine veya hatırlamasına ihtiyacı yoktur, insanın kendi benliğine yaratılış gayesine dönmeye ihtiyacı vardır. O, her hiçbir şeye ihtiyacı olmayandır. Dolayısıyla Allah'ı unutmak O'na hiçbir zarar vermez; ASIL ZARAR KENDİ VAROLUŞSAL YARADILIŞ DENGESİNİ KAYBEDEN, İNSANIN KENDİSİNE OLUR. Şunu özellikle lütfen unutmayalım. Allah bu uyarıyı hiç iman etmeyenlere değil, tam tersine daha önce iman ettiğini söyledikleri halde, imanlarının gereğini yerine getirmeyen, ALLAH'IN VAHYİNİ UNUTMUŞ YADA GÖRMEZDEN GELEREK ATALARININ İNANCINI YAŞAYAN KİTAP EHLİNE SÖYLÜYOR. Bu uyarıyı yapıyor ki biz iman edenler, bu yanlışı tekrar etmeyelim. Ne dersiniz biz Müslümanlar sizce bu ayetlerden ders alıp, Allah'ı yani onun vahyini unutmadan, Allah'ın emrettiği gibi KUR'AN'IN İPİNE SARILIP ONUN SINIRLARINI AŞMADAN MI İSLAM'I YAŞIYORUZ? Ne yazık ki bizler Kur'an'ı, inancımızı yaşayabilmemiz için yeterli görmedik, herkes anlayamaz diyenlere inanıp onu yüksek bir duvarda hapsettik. Beşeri kuralları sözleri, hadisleri Allah'ın vahyinin önüne geçirdik. İŞTE BUNU YAPAMAK ALLAH'I ONUN VAHYİNİ UNUTMAKTIR HATIRLATIRIM. ALLAH'IN VAHYİNİ, EMİRLERİNİ GÖRMEZDEN GELENLER, ALLAH'I DA GÖRMEZDEN GELİYOR YANİ UNUTUYOR DEMEKTİR. Böyle yapanlara Allah, kendi yaradılış gerçeklerini fark edebilme özelliğini kendilerinden alıp, KENDİLERİNİ KENDİLERİNE UNUTTURDUĞUNU SÖYLÜYOR. BİR BAŞKA DEYİŞLE ALLAH VE ONUN VAHYİNİ UNUTAN YA DA BEŞERİ SÖZLERE/HADİSLERE DEĞİŞENLERİ ALLAH, BENDE KENDİLERİNİ UNUTTURURUM DİYOR. Sanırım onun için biz Müslümanların dualarına Allah, cevap vermiyor. Bir insanın kendini unutması, yani yaradılış gaye ve amacını fark edememesi ve dünyada hakla batılı ayırt edememesi kadar acı bir şey olabilir mi? Bakın bu ayetin bir ayet öncesinde Allah ne diyor ve nasıl uyarıyor. "EY İMAN EDENLER! ALLAH'TAN KORKUN VE HERKES, YARINA NE HAZIRLADIĞINA BAKSIN. ALLAH'TAN KORKUN, ÇÜNKÜ ALLAH, YAPTIKLARINIZDAN HABERDARDIR." (Haşr 18) Demek ki bu ayetlerde uyarılanlar ve Allah'ın vahyini unutan, görmezden gelen, üstünü örten iman edenler. Peki, bunlar ne yapmışlardı da Allah bu uyarıyı yapıyor. Allah benden başka veli edinmeyin, yalnız benden korkun, güvenilecek yardım istenecek veliniz yalnız benim, gönderdiğim kitabın sınırlarını aşmayın batıl ve rivayetin ardına düşmeyin dediği halde, iman ettiğini söyleyenler bu ve benzeri yüzlerce ayeti görmezden gelip, sanki hiç tebliğ almamışçasına, kendilerine koruyucu, şefaat edici veliler ve onların sözlerini/hadislerini tıpkı Allah'ın vahyi gibi, dinin emri edinmişlerdi. ALLAH BU AYETİNDE BU YANLIŞLARI YAPANLARA, ALLAH'I UNUTANLAR DİYOR. Bizlerde ne yazık ki Allah şefaat tümden bana aittir, hiçbir şefaatin fayda etmediği o günden sakının dediği halde, aynı yanlışları bizlerde yapıyoruz ve diyoruz ki, ALLAH'IN ELÇİSİ VE VELİ KİŞİLERDE ŞEFAATÇİDİR. Haşr suresi 18. ayette Allah bizlerin dikkatimizi çekiyor ve sizlere gönderdiğim rehberin ışığında, sizler yarına yani hesap gününe, ne hazırladıklarınıza bakın diyor. Peki, bunu nasıl yapacağız? Elbette bizler sorumlu olduğumuz Kur’an'a bakacağız. Çünkü Allah ne diyordu ayetinde. “SİZLERİ KUR’AN DAN HESABA ÇEKECEĞİM. YALNIZ KUR’AN'IN İPİNE SARILIN.” Eğer bizler bu ayetlere iman ettiğimiz halde, görmezden gelip unutuyorsak, ALLAH'I DA UNUTMUŞ OLURUZ. LÜTFEN YAPTIĞIMIZ BU ÇOK BÜYÜK YANLIŞLARIMIZN BU DÜNYADA İMTİHANIMIZ SONA ERMEDEN FARKINDA OLALIM. ALLAH'IN İKAZ VE UYARILARINI DİKKATE ALALIM. Yaptığımız yanlışlara, bir örnek daha vermek istiyorum bu konuda Kur’an'dan. Taha 126: ALLAH, “EVET, ÖYLE. AYETLERİMİZ SANA GELDİ DE SEN ONLARI UNUTTUN. AYNI ŞEKİLDE BUGÜN DE SEN UNUTULUYORSUN” DER. (Diyanet meali) Değerli dostlarım Allah birçok kez bu konuda bizleri uyarıyor ve diyor ki, sizlere gönderdiğim vahyin gereklerini yerine getirin. Hiçbir sözü/hadisi benim sözümle eş tutmayın ve ayetlerimi görmezden gelerek, atalarınızın rivayet sanı inançlarını yaşamaya kalkmayın. Eğer bunu yaparsanız sözünüzden caymış ve benim vahyimi, beni unutmuş olursunuz. Bu durumda bende sizleri unuturum diyor. HATIRLATMAK İSTERİM ALLAH'I UNUTAN VE BÖYLECE ALLAH'IN DA ONLARI UNUTTUĞU İNSANLAR, YAŞAMLARINDA ALLAH NE EMREDİYORSA, ONUN TERSİNİ SÖYLÜYOR VE YAŞIYORLAR. İLGİNÇ OLAN, BUNUN ALLAH'IN EMRİ OLDUĞUNU SÖYLEMELERİ. İŞTE ALLAH'I UNUTMAK, GÖRMEZDEN GELMEK, ONUN KANUNLARINA BEŞERİ İLAVELER YAPARAK ŞİRK KOŞMAK, BU KADAR KÖTÜ BİR DURUM. Kitap Ehlinin yaptığı bu yanlışları, ne yazık ki bizlerde günümüzde yapıyoruz. Lütfen inancımızı Kur’an ile sorgulayalım, unuttuğumuz gerçekleri hatırlayalım ve Allah'ın ayetlerine uymayan hiçbir sözü/hadisi Allah'ın vahyi ile değişmeyelim. DİLERİM CÜMLEMİZ, BU GERÇEKLERİN FARKINDA OLAN, ALLAH'I VE VAHYİNİ UNUTMADAN, HAKLA BATILI AYIRT EDİP YAŞAYAN, ALLAH'IN AZINLIK HALİS KULLARINDAN OLURUZ. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bu makalemde sizlere, Kur’an’da Allah’ın geçmiş toplumların yaptığı çok önemli bir yanlışını bizlere örnek verip, aynı hataları yapmayalım diye dikkatimizi çektiği ve böylece ders almamızı istediği ayetleri hatırlatmak istiyorum. Geçmiş Kitap ehli Allah’ın indirdiği kitaptan öyle uzaklaşmışlar ki, atalarının inandığı ve elleriyle yazıp adeta kendilerini oyalayıp mutlu ettiği kitaplara nasıl yöneldiğini ve sonlarının ne olduğunun örneğini veriyor bizlere Allah. Bu örneklerin verilmesinin nedeni, BİZLERİNDE AYNI YANLIŞLARI YAPMAYALIM GERÇEĞİNİ ÜSTÜNE BASA BASA, TÜM AÇIKLIĞIYLA ANLATIYOR. Peki, bizler bu kıssalardan hisse alabiliyor muyuz? Yoksa bu ayetler bize değil KİTAP EHLİNE HİTAP EDİYOR diyerek, masal dinler gibi mi dinliyoruz. Rabbimizin, bizlerin hiç ders almadığı ve aynı yanlışları bizlerinde günümüzde yaptığı yanlışlara, bakın nasıl dikkat çekici örnek veriyor. Kalem 29-30-31-32: ONLAR, “EY RABBİMİZ! SENİ NOKSAN SIFATLARDAN UZAK TUTARIZ. GERÇEKTEN BİZ, KENDİMİZE YAZIK ETTİK” DEDİLER. BİRBİRLERİNİ SUÇLAMAYA BAŞLADILAR. SONRA ŞÖYLE DEDİLER: “YAZIKLAR OLSUN BİZE, BİZ AZGIN KİMSELERİZ. BELKİ RABBİMİZ BİZE BUNDAN DAHA İYİSİNİ VERİR. BİZ DE ÜMİTLE O’NA YÖNELECEĞİZ.” (Bayraktar Bayraklı) Bu ayetten alacağımız derse gelince. İnsanın hırs ve bencillik yüzünden elindekileri kaybettikten sonra, yaşadığı pişmanlığı anlatıyor. Bu ayetlerden çıkarılacak en temel kıssadan hisselere gelince: İnsan hata yapabilir veya günaha düşebilir, önemli olan hatasını görüp yanlıştan dönmektir. Felaket anlarında veya hatalardan sonra insanların suçu birbirine atması (birbirlerini suçlamaya başlamaları) ortak sorumluluğu ortadan kaldırmaz. ÖNEMLİ OLAN BAŞKASINI DEĞİL, ÖNCE KENDİ NEFSİNİ HESABA ÇEKMEKTİR. Ne kadar büyük bir kayıp yaşanırsa yaşansın “Yazıklar olsun bize”, Allah’ın rahmetinden ümit kesilmemelidir. Belki Rabbimiz bize bundan daha iyisini verir” ifadesi, samimi bir tövbenin ardından gelen ümidi ve Allah’a olan tam teslimiyeti gösterir. Bu kıssanın bütününe bakıldığında, bahçe sahipleri yoksulların hakkını vermemek için erkenden mahsulü toplamaya gitmiş ve cezalandırılmışlardır. DOLAYISIYLA EN BÜYÜK HİSSELERDEN BİRİ DE, NİMETİN ŞÜKRÜNÜN ONU İHTİYAÇ SAHİPLERİYLE PAYLAŞMAK OLDUĞUDUR. Bencillik ve hırs, eldeki nimetin de yok olmasına sebep olur. Bu ayette yakınan ve Allah’tan özür dilemeye çalışanlar, Allah’a iman etmeyenler değil tam tersine kendilerine kitap indirilenler, ama vahyin değil nefislerinin duygularının etkisinde oldukları anlaşılıyor. Kalem 29. Ayetin öncesine baktığımızda, ayetlerde anlatılan kıssada, babalarının ölümünden sonra zengin bir bahçeyi devralan ve yoksulların hakkını vermemek için, sabah erkenden gizlice hasat yapmaya karar veren, YANİ ZENGİNLİKLERİNİ GİZLEMEYE ÇALIŞAN, hırslı kardeşlerin hikâyesi anlatılıyor. Ancak onlar daha bahçeye varmadan Allah, bir afetle bahçeyi küle çeviriyor. Kardeşler bahçeyi görünce önce şaşırıyor, ardından hatayı birbirlerinde arayıp, en sonunda pişman olup tövbe ediyorlar. “İÇLERİNDEN AKLI BAŞINDA OLAN BİRİ ŞÖYLE DEDİ: “BEN SİZE, ‘ALLAH’IN YÜCELİĞİNİ DİLE GETİRMELİSİNİZ’ DEMEMİŞ MİYDİM?” Diyerek, toplumların aslında yaptığı en büyük hatanın, VAHYE İNANDIKLARI HALDE, VAHYİN DIŞINA ÇIKIP HİÇ DUYMAMIŞ GİBİ YAŞAYIP, NEFİSLERİNİN NASIL ESİRİ OLDUKLARINI GÖSTERİYOR. Bahçe sahipleri, ya da malı mülkü olan servetin kendilerine, Allah tarafından imtihan için verildiğini unuttukları özellikle vurgulanıyor. Bu dünyada bizlere verilen mal ve mülk geçicidir asıl sahibi Allah’tır. MUHTAÇLARDAN MAL KAÇIRMAK, PAYLAŞMAMAK ELDEKİ NİMETİN DE TAMAMEN YOK OLMASINA SEBEP OLUR GERÇEĞİNİ ALLAH, VERDİĞİ ÖRNEKLE ÇOK GÜZEL ANLATIYOR. İnsan ne kadar kusursuz plan yaparsa yapsın, Allah’ın takdiri her şeyin üzerindedir. Bahçe sahipleri felaketi görünce önce birbirlerini suçlamaya başladılar. Birbirlerini suçlamayı bırakıp “BİZ AZGIN KİMSELERİZ, KENDİMİZE YAZIK ETTİK” diyerek kendi hatalarını itiraf ettiklerinde, KURTULUŞ KAPISI ARALANMIŞTIR. Alacağımız bir başka derse gelince; DÜNYA MALI KAYBEDİLSE BİLE, AHİRETİ KURTARMAK İÇİN HÂLÂ FIRSAT VAR DEMEKTİR. Şimdide bu ayetlerin devamına bakalım. Kalem 33-34-35: İŞTE, AZAP BÖYLEDİR. ÂHİRET AZABI, ELBETTE DAHA BÜYÜKTÜR. KEŞKE BİLSELERDİ! ŞÜPHESİZ TAKVÂ SAHİPLERİ İÇİN DE NİMET CENNETLERİ VARDIR. ÖYLE YA, ALLAH’A TESLİM OLANLARLA SUÇLULARI BİR TUTAR MIYIZ HİÇ? (Bayraktar Bayraklı) Allah bu ayetlerinde yine biz kullarını uyarıyor ve bakın nasıl dersler veriyor. Dünyevi cezalar ve mahrumiyetler ne kadar ağır görünürse görünsün, hepsi geçicidir ve dünya hayatıyla sınırlıdır. Ahiret azabı dünyadaki her türlü acıdan ve cezadan kıyaslanamayacak kadar büyüktür, şiddetlidir ve süreklidir. İnsanın asıl korkması ve önlem alması gereken yer ahiret hayatıdır. Allah’ın emirlerine saygı gösteren, günahlardan sakınan (takva sahibi) kişilerin varacağı yer nimetlerle dolu cennetlerdir. GERÇEK VE KALICI BAŞARIYA ANCAK, SORUMLULUK BİLİNCİYLE ULAŞILIR. Allah katında iyilik yapanla kötülük yapan, itaat edenle isyan eden asla bir tutulmayacağı vurgulanıyor. Herkes bu dünyadaki tercihlerinin ve amellerinin karşılığını ahirette tam olarak alacağını müjdeliyor. Sizce sorumluluk bilincini nereden ve nasıl edinebiliriz? Sorumlu olduğumuz Kur’an’dan mı, yoksa edindiğimiz VELİ, GAVS dedikleri kişilerden, yada Resule ait olduğu iddia edilen rivayet hadislerden mi? SORUMLUK BİLİNCİ YALNIZ, ALLAH’IN İPİ KUR’AN’A SARILARAK, ÖĞRENİLECEĞİNİ ALLAH BİZZAT BİZLERE BİLDİRİYOR VE BU ÖRNEKLERİ BOŞUNA VERMİYOR. Ne yazık ki bu bilinci İslam toplumu olarak edinemedik, çünkü hala Allah’ın vahyi Kur’an ile buluşamadık ta ondan. Devamındaki ayetlere bakalım şimdide. Kalem 36-37-38-39: SİZE NE OLUYOR? NE BİÇİM HÜKÜM VERİYORSUNUZ? YOKSA SİZE AİT BİR KİTAP VAR DA, BEĞENDİĞİNİZ HER ŞEYİN SİZİN İÇİN OLACAĞINI, ONDA MI OKUYORSUNUZ? YOKSA “NE HÜKMEDERSENİZ MUTLAKA SİZİNDİR” DİYE, SİZİN LEHİNİZE OLARAK TARAFIMIZDAN VERİLMİŞ, KIYAMET GÜNÜNE KADAR GEÇERLİ, KESİN SÖZLER Mİ VAR? (Bayraktar Bayraklı) Allah, Kendisine teslim olanlarla yani Müslümanlarla, günahkâr ve asileri asla bir tutmayacağını bildiriyor. İyilik yapanla kötülük yapanın aynı muameleyi göreceğini düşünmek, ilahi adalet ilkelerine tamamen aykırıdır. Ayetteki “YOKSA SİZE AİT BİR KİTAP VAR DA… ONDAN MI OKUYORSUNUZ?” ifadesi, dini iddiaların mutlaka ilahi bir kaynağa yani Allah’ın VAHYİNE dayanması gerektiğini apaçık belirtiyor. Ne dersiniz biz Müslümanlar, din adına konuşurken ya da birbirimize İslam dinini anlatırken, delilimiz kanıtımız yalnız Allah’ın vahyi Kur’an mı oluyor, yoksa emin olamayacağımız rivayetler olmasaydı Kur’an kapalı kalır anlaşılamazdı diyerek, Kur’an’ı yeterli görmeyip Mekkeli müşrikler gibi atalarımızın inancını, vahyin önüne mi geçiyoruz, ne dersiniz? Ayetten alaçağımız çok öneli derslerden biriside insan, KENDİ ARZU VE İSTEKLERİNİ ATALARININ İNANCINI DİNLEŞTİREMEZ. KEYFİ BEŞERİ RİVAYET KURALLAR KOYARAK, “BANA BİR ŞEY OLMAZ” MANTIĞIYLA HAREKET EDEMEZ. Sanırım bu satırları okuduğunuzda, Allah’ın Resulünün şefaatiyle, mahşer günü günahlarımızdan arınacağımıza ve cennete gideceğimize inanan, milyonlarca Müslüman vardır. Hristiyanlarda aynı mantıkla cehenneme gitmeyeceklerine, Hz. İsa’nın onların yerine azap çektiğine inanıyorlar. Allah bu ve benzeri yanlışları sakın yapmayın diye bizleri uyarıyor. İnsanın sadece canının öyle istemesi veya kendini haklı görmesi, onu ahirette kurtarmaya yetmez. İnanç ve ahlak dünyamızı kendi nefislerimizin isteğine göre değil, SOMUT HAK OLAN KUR’AN GERÇEKLERİ VE ONUN KOYDUĞU HÜKÜMLER ÜZERİNE İNŞA ETMELİYİZ. Onun kaynağı da, sorumlu olduğumuz YALNIZ KUR’AN’DIR. Hiç kimsenin elinde Allah’tan alınmış özel bir garanti, imtiyaz veya sözleşme yoktur. Dünyadaki makam, servet veya soy, ahirette otomatik bir imtiyaz sağlamaz. Kurtuluş ancak iman ve ihlaslı amellerle yani batıldan ve hurafeden uzak YALNIZ ALLAH’IN İPİNE SARILMAKLA MÜMKÜNDÜR. Makaleme son vermeden önce birkaç cümleyle özetlemek isterim. Bu ayetler bizleri özeleştiri yapmaya, iddialarımızı ALLAH KATINDA GEÇERLİ BİLGİ VE BELGEYE DAYANDIRMAYA ve Allah’ın huzurunda kibirli değil, mütevazı bir kul olmaya davet etmektedir. Dilerim Kur’an gerçeklerinin farkında olan, Allah’ın azınlık halis kulları arasında oluruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Kur’an ayetlerini doğru anlayabilmemiz için, ilk önce Kur’an'ın diğer ayetlerine müracaat etmeli, onlardan yardım almalıyız. Yani bu konuda delilimiz, kanıtımız yalnız Kur'an olmalıdır. Çünkü Allah Kur’an'ın kendisini açıklayan, eşi benzeri olmayan bir nur, ışık olduğunu söyler bizlere. Sakın emin olmadığınız bilgilerin, ardına düşmeyin diye de uyarır. ÇOK DAHA ÖNEMLİSİ, AKLIMIZI KULLANMAMIZI EMREDER. BUDA DEMEKTİRKİ, AKLA MANTIĞA UYMAYAN HİÇ BİR ŞEYİ, ALLAH EMRETMEZ. Allah'ın ayetlerinde, bizlere ne anlatmaya çalıştığını, Kur’an'dan değil de, rivayet kaynaklardan anlamaya çalışırsak, asla doğru anlamamızın, mümkün olamayacağını bilmeliyiz. Bugünkü yazımın konusu çok önemli. Onun içinde detaylı uzun yazmak zorunda kaldım, lütfen sabırla okuyunuz. Kur’an'ın en çok zikrettiği ve bizlerden istediği ibadetlerden birisi de, salatın bir boyutu olan namaz dır. Günümüzde namazımızı kılarken, Mescid-i Haram'a dönerek kılarız. Peki, bu yöne dönerek namaz kılmamızı, Allah'mı Kur’an'da emretmiştir? Gelin bu konuyu, rivayetlerin etkisi altında kalmadan, önce Kur’an'a danışalım, daha sonrada rivayet hadisler bu konuda neler söylüyor, bizleri nasıl yönlendiriyor, bu söylenenleri akıl ve Kur’an süzgecinden geçirelim ki, gerçek doğrulara ulaşabilelim. Önce Mescid-i Haram'a dönerek, namazlarımızı kılmamız gerektiğine delil gösterdikleri ayetlere bakalım. Gerçekten Allah MUHKEM YANİ APAÇIK BİR ŞEKİLDE, namazlarınızı kılarken, bu yöne dönerek mi kılın diyor? Yoksa bizlere, çok daha farklı bir konuyumu anlatıyor? Bakara 144: BİZ SENİN, YÜZÜNÜ GÖĞE DOĞRU ÇEVİRDİĞİNİ ELBETTE GÖRÜYORUZ. İŞTE ŞİMDİ KESİN OLARAK SENİ MEMNUN OLACAĞIN KIBLEYE DÖNDÜRÜYORUZ. ARTIK YÜZÜNÜ MESCİD-İ HARÂM TARAFINA ÇEVİR; NEREDE OLURSANIZ OLUN YÜZÜNÜZÜ O YÖNE ÇEVİRİN. KUŞKU YOK Kİ KENDİLERİNE KİTAP VERİLENLER BUNUN RABLERİNDEN GELMİŞ BİR GERÇEK OLDUĞUNU ELBETTE BİLİRLER. ALLAH, ONLARIN YAPTIKLARINDAN HABERSİZ DEĞİLDİR. (Kur'an yolu. Diyanet İşl.) Önce yukarıdaki ayeti anlamaya çalışalım. Siz yukarıda yazılan ayette namaz ( SALAT) kelimesini gördünüz mü? Yani namazlarınızı kılarken, şu istikamete dönerek mi kılın diyor? Lütfen bu konu üzerinde önce düşünelim, çünkü ayette salat/namaz kelimesi asla geçmiyor. KIBLE KELİMESİ BU VE BİR ÇOK AYETTE, İZLENECEK DOĞRU YOL, AMAÇ ANLAMINDA KULLANILMIŞTIR. Dikkat ettiyseniz, ayette namaz kelimesi geçmediği halde, ayeti tercüme edenler, parantez içine özellikle NAMAZ sözcüğünü koymuşlar. Yani Allah bahsetmemiş, açıklamamış ama aslında Allah namazlarınızda, Mescid-i Harama dönün namaz kılarken demek isteniyor, anlamı verilmiş. HÂŞÂ YOKSA BİRİLERİ, AYETTE EKSİK Mİ TAMAMLAMA PEŞİNDE. İşte bizler ayetleri Allah bahsetmediği, hüküm vermediği halde, böyle kendi rivayet düşünce ve itikatlarımız doğrultusunda, bakın ayetleri nasıl da yönlendiriyor, farklı anlamlar veriyoruz. Bir başka deyişle ayetlere, kendi inançlarımızı söyletmenin yolunu arıyoruz. Ayete uymak yerine, ayeti kendimize uyduruyoruz. Halbuki Allah, biz herşeyden nice örnekleri, değişik ifadelerle verdik, açıkladık ki anlayasınız diyordu? Ama bizler bu uyarıları ne yazık ki unutuyoruz, sırf batıl inançlarımızı ayetlere ilave ederek dine sokmak adına, düşünmeden hareket edebiliyoruz. Böylece ayet asıl anlamından da sapmış oluyor. Bildiğiniz gibi Mescidi Haramı inşa eden Hz. İbrahimdir. Allah Kur'an'da neden Mescidi harama yüzünüzü çevirin diyor burası çok önemli. Çünkü Mescidi Haram Kur'an'da HZ. İBRAHİMİN MAKAMI olarak bildiriliyor. Ali İmran 95. ayetinde bakın ne diyor. "DE Kİ: “ALLAH DOĞRU SÖYLEMİŞTİR: ŞU HÂLDE, YALNIZ HAKKA YÖNELEN VE MÜŞRİKLERDEN DE OLMAYAN, İBRAHİM DİNİNE UYUN!”(Ali İmran 95) Konumuzu anlamaya devam edelim. "BAZI DAR KAFALI İNSANLAR, “ŞİMDİYE KADAR UYDUKLARI KIBLEDEN, ONLARI VAZGEÇİREN NEDİR?” DİYECEKLER. DE Kİ: “DOĞU DA BATI DA ALLAH'IN DIR; O, DİLEYENİ DOĞRU YOLA İLETİR." (Bakara 142) "HER NEREDEN (YOLA) ÇIKARSAN YÜZÜNÜ MESCİD-İ HARÂM TARAFINA ÇEVİR. BU, ELBETTE RABBİNDEN GELEN BİR GERÇEKTİR. ALLAH YAPTIKLARINIZDAN HABERSİZ DEĞİLDİR." (Bakara 149) "HER NEREDEN ÇIKARSAN, YÜZÜNÜ MESCİD-İ HARÂM TARAFINA ÇEVİR. NEREDE BULUNURSANIZ YÜZÜNÜZÜ YİNE O TARAFA DÖNDÜRÜN Kİ, -HAKSIZLIĞA SAPLANMIŞ OLANLARI DIŞINDA- İNSANLARIN ALEYHİNİZE KULLANACAKLARI BİR DELİL BULUNMASIN. ONLARDAN KORKMAYIN, BENDEN KORKUN. VE BİR DE SİZE NİMETİMİ TAMAMLAYAYIM, SİZ DE HİDAYETE ERESİNİZ" (Bakara 150) Bu ayetlerden de anlaşılacağı gibi, Allah Resulünün ve bizlerin yüzümüzü yani yönümüzü izleyeceğimiz yolumuzu, Hz. İbrahimin HANİF inancına doğru dönmeizi onun gibi olmamızı emrediyor. Allah özellikle YÜZÜNÜZÜ kelimesini kullanıyor, peki neden olabilir? Çünkü yüz bireysel kimliğin, duyguların, hakikatin ve ruhun en önemli sembolüdür. Enam 89 ve 90. ayetinde Allah, gönderdiği Resullerinden bahsederek, ONLAR ALLAH'IN HİDAYET VERDİĞİ, DOĞRU YOLU GÖSTERDİĞİ KİŞİLERDİR, SENDE ONLARIN YOLUNA UY DİYE GEÇER. Ayette hiç bahsedilmediği halde, bu ayet örnek verilip, daha önceki toplumlarda namaz kılarlardı ve namazlarını BEYTÜL MAKDİS’e yani mukaddes ev ya da mukaddes topraklara dönüp kıldıkları rivayet edildiğinden, Allah'ın Resulünün de geçmiş Resulleri örnek alması emri verildiğinden, bu ayet gereği Hz. Muhammed'in de namazlarını ilk kılarken, bu bölgeye dönerek kıldığını ayetten çıkartıyorlar. BU NASIL BİR MANTIK, AYETLERİ ANLAMA ŞEKLİ, DOĞRUSU ANLAMAK MÜMKÜN DEĞİL. HER NE HİKMETSE BU BÖLGE YA DA İSİM KUR’AN'DA NEDEN HİÇ GEÇMİYOR DİYE HİÇ KİMSE SORMA GEREĞİNİ BİLE DUYMUYOR. Rivayetlerle ayetleri anlamak, sanırım böyle bir şey olsa gerek. Unuttuğumuz bir gerçek var ki, Allah'ın Elçisi ÜMMİYDİ. Asla kitap Ehline tabi olmamıştı ve Kitap Ehlinin din adına yaşadıklarının batıl ve hurafelerle yaşandığını bildiği içinde, onları taklit etmesi ve onları örnek alması mümkün değildi. ALLAH'IN ELÇİSİNİN ÖRNEK ALMASI GEREKEN, GEÇMİŞ RESULLERE İNDİRİLENLER VE ONLARIN YALNIZ VAHYE UYMALARIYDI ÖRNEK GÖSTERİLEN. YOKSA O RESULLERE İNANDIKLARINI SÖYLEDİKLERİ KİŞİLERİN TOPLUMLARIN, BATIL İNANÇLARI DEĞİLDİ ÖRNEK ALINMASI GEREKEN. İlginçtir yine bu ayet örnek gösterilip, namaz emri verilmiş ama KIBLE yani hangi yöne dönülerek namaz kılınacağı emri gelmemişti, onun için Allah'ın Resulü mecburen Beytül Makdis e dönerek kılıyordu namazını, kitap ehline uyuyordu denebiliyor. Lütfen unutmayalım, Allah bir emir veriyorsa, onu eksik, detaysız asla vermez. Yada daha önceki toplumların tamamına verdiği bir emri, sırf Resulü O yöne dönerek namaz kılmak istemiyor diyede değiştirmez. Biraz akıl ve birazda Kur'an mayası, bu yanlışları fark etmemizi sağlayacaktır. Ayette geçen KIBLE konusuyla ilgili, diğer ayetlere bakmaya devam edelim. Bakara 144. ayeti doğru anlayabilmek için, bu ayetin devamına bakalım, o ayette kıble konusunda nasıl bir açıklama yaplıyor. "YEMİN OLSUN, EHLİKİTAP'A SEN HER TÜRLÜ MUCİZEYİ GETİRSEN DE ONLAR SENİN KIBLENE UYMAZLAR; SEN DE ONLARIN KIBLESİNE UYMAYACAKSIN. ONLAR BİRBİRLERİNİN KIBLESİNE DE UYMAZLAR. EĞER SEN, İLİMDEN NASİBİN SANA GELDİKTEN SONRA ONLARIN BOŞ VE İĞRETİ ARZULARINA UYARSAN, İŞTE O ZAMAN KESİNLİKLE ZALİMLERDEN OLURSUN." (Bakara 145) Şimdi de bu ayet üzerinde düşünelim. Bahsedilen kıblenin anlamı, sizce namaz kılarken döneceğimiz bir yer mi, yoksa KIBLE SÖZCÜĞÜNÜN çok daha farklı bir anlamı mı var burası önemli. Ayetlere baktığımızda tek bir kelime bile salât, yani namazdan bahsetmiyor. AYETLERDEN ÇOK AÇIK ANLAŞILDIĞI GİBİ, KIBLE SÖZCÜĞÜNÜN ANLAMINA BAKTIĞIMIZDA, DOĞRU TARAF, İZLENECEK DOĞRU İSTİKAMET, TAKİP EDİLECEK EN DOĞRU YÖN OLDUĞUNU ANLIYORUZ. Bu konuda Allah Resulünü uyarıyor ve sen sana emrettiğim kıbleye yani doğru yola uymaya devam et, onlar senin yoluna asla uymalar diyor. Dikkat ederseniz ben ayetleri rivayetlere göre değil, Kur’an'ın bütünlüğünde ayetler üzerinde düşünerek anlamaya çalışıyorum. Peki, rivayetlere göre anlamaya çalışanlar, bu sözlerden ne anlamışlar, şimdide ona bakalım. "Eskiden namazlar Yahudilerin kutsal yeri olan Mescidi Aksaya (Beytul Makdis e) dönerek kılınıyormuş. Yahudiler bununla da öğünüyorlarmış. Bu Allah'ın Elçisinin hiç hoşuna gitmediği için Allah'a yalvarıp, kendisinin de istediği Mescidi Harama yönelip, namaz kılmayı istediğinden Allah, Elçisinin isteğini duyarak bu ayeti gönderdiği söyleniyor ve bu ayetten sonra namazlar M.Aksaya değil M. Harama dönerek kılınmaya başlandığı anlatılıyor." Önce şunu hatırlatmak isterim. Allah, Resulünün hatırı için, daha önce emrettiği dönülecek bir kıble emri verdiyse, asla bunu değiştirmez. Hz. Muhammed'te, Allah'ın daha önce verdiği kıble emrini, değiştirmek istemeside mümkün değildir. Peki, dostlar, bu bilgiler nereden alınmış diye neden sormuyoruz. Anlatılanlar doğru olsa, Allah herşeyden nice örnekleri, değişik ifadelerle Kur'an'da size verdik, HİÇ BİR EKSİK BIRAKMADIK dediği halde, bu konuda bizlere bilgi vermezmiydi? Aklını kullanıp düşünene, herşey çok açık. Ayetlere kendimizce anlamlar yüklersek, böylece Rabbin asla Kur’an'da bahsetmediği bir sonuca varırız. BU BİLGİLER NEDEN KUR’AN'DA YOK, DİYE NİÇİN SORAN YOK? Bazı arkadaşlarımız Kur’an'dan, namaz kılarken döneceğimiz bir kıblenin olduğunu bazı ayetlere, ayetlerde hiç bahsedilmeyen anlamları vererek, Mescidi Haram'a dönerek namaz kılma emrini, Kur’an'dan çıkarmaya çalışıyorlar ve şunları söylüyorlar. “ Kur'an'da bildiğiniz namaza devam edin denilince, kıblesi ile beraber nasıl biliyorlarsa öyle kıldılar.” Bu düşünceyi, neden kabul etmemiz mümkün değil. ÇÜNKÜ DİNİN ANASI TEMELİ OLAN MUHKEM AYETLERİN, ÖZÜNE UYMUYORDA ONDAN. Hatırlatırım Allah, Kur'an'ın ipine sarılmamızı istiyor, Kitap Ehlinin batıl ve hurafelerle yaşadığı, ibadetlerine değil. Kur'an'ın indirilmesinin amacıda zaten, YOLDAN SAPMIŞ KİTAP EHLİNİ DOĞU YOLA, KIBLEYE TEKRAR DÖNDÜRMEK İÇİNDİR. Daha önce söylediğim gibi, Allah'ın Elçisi ümmiydi ve hiçbir ehli kitaba onların inançlarına tabide değildi ve onların yaptığı bir çok şeyin yanlış olduğuna inanıyordu. Onun içinde Allah Elçisine, SANA İNDİRDİĞİMLE KULLARIMA HÜKMET VE YALNIZ KUR'AN'A UY ONLARA UYMA EMRİNİ VERMİŞTİ. Yine ayetlerde geçen şu cümle kullanılıyor. “Senin yüzünün gökyüzüne devamlı baktığını, kıblenin değişmesini istediğini ayet beklediğini biliyoruz.” Böyle zorlayıcı düşüncelerle ayeti anlamaya çalışırda, yanlış inançlarımıza ayette asla bahsedilmeyen bir anlam yüklersek, kanıt gösterirsek kendimizi aldatmış oluruz. Allah'ın Elçisinin, böyle düşündüğünü kim söylüyor, Kur’an'mı, rivayetler mi? Allah bunu anlatmak isteseydi, Elçisinin ne düşündüğünü de bizlere söyler ve bizlerin bundan sonra namaz kılarken artık, Mescidi Haram'a neden döneceğimizi ve niçin bu değişikliğin yapıldığını bildirir açıklardı. Ama Kur’an'da asla böyle bir bilgi ve açıklama yoktur. Doğruluğunun kanıtı olmayan bilgilerle, inançlarımızı yaşayamayız. Lütfen kendimizi aldatmayalım. Bildiğiniz gibi Mescid-i Aksa Allah'ın Resulünün vefatından çok sonra, Emeviler devrinde yapılmış ve Kur’an'da geçen isim özellikle kasıtlı olarak mescide verilmiştir. Bunlara inanmak, Yahudilerin içimize soktuğu yanlışları aklamak olur. Ayette geçen MESCİD-İ AKSA ÇOK UZAK MESCİT ANLAMINDADIR. ASLA BİR YERİN, MESCİDİN İSMİ DEĞİLDİR. Yukarıda örneğini verdiğim Bakara suresi 145. ayette, aslında KIBLE konusundan Kur’an'ın neyi kast edildiği, çok açık anlaşılıyor. Eğer ayetleri rivayetlerle anlamaya çalışmazsak tabi ki. Ehli Kitap dan bahsederek Allah, onlara ne kadar mucize bile getirsen, SENİN KIBLENE YANİ SENİN İZLEDİĞİN YOLUNA, SANA EMREDİLENE UYMAZLAR DİYOR. SENDE SAKIN ONLARIN KIBLESİNE, YANİ ONLARIN TAKİP ETTİKLERİ BATIL YOLA UYMA DİYEREK İKAZ EDİYOR. DİKKAT ÇEKİCİDİR, EHLİ KİTAP BİR BİRİNİN KIBLESİNE YANİ İNANÇLARINA BİLE UYMADIĞINI BİLDİRİLİYOR. ALLAH'IN ELÇİSİNİN İZLEDİĞİ YOL HZ. İBRAHİM'İN YOLUDUR. AYET BUNU ANLATIYOR. Kıbleden kasıt namazda yöneleceğimiz istikamet olsa, Allah neden bu sözleri söylesin. Allah kitap ve Resul gönderdiği, her topluma farklı bir kıble emredip, tek din olan İslam'ın en önemli ibadetinde, Ehli Kitap arasında ayrım yapar, ihtilaf yaratır mı? Allah Ehli Kitaptan bahsederek, onlar birbirilerinin de kıblesine uymazlar, çünkü onlar İBRAHİMİN YOLUNDAN SAPMIŞ, kendi aralarında FARKLI YOL, KIBLE, İNANÇ üzerinde oldukları bilgisini vurguluyor. Ayetin sonunda Allah'ın söylediği ise, KIBLE sözünden neyi kast ettiği çok açık anlaşılıyor ve bakın ne diyor. "EĞER SEN, İLİMDEN NASİBİN SANA GELDİKTEN SONRA, ONLARIN BOŞ VE İĞRETİ ARZULARINA UYARSAN, İŞTE O ZAMAN KESİNLİKLE ZALİMLERDEN OLURSUN." Buradan da anlaşılıyor ki Allah Elçisine, SANA İNDİRDİĞİM İLİM YANİ KUR’AN SENİN KIBLENDİR, İZLEYECEĞİN YOLDUR DİYOR. Sakın sana indirdiğim kıblenden, KUR’AN'DAN sapma diyerek uyarıyor. Şimdide ayette geçen, şu sözlerden ne kast ediliyor ona bakalım. "ARTIK YÜZÜNÜ MESCİD-İ HARAM YÖNÜNE ÇEVİR. NEREDE OLSANIZ, YÜZÜNÜZÜ MESCİD-İ HARAM YÖNÜNE DÖNDÜRÜN." Hemen düşünelim. M.Haram neyin sembolüydü? İbrahim'i tüm dinlerin sembolü. Allah ne diyordu bize? Hz. İbrahim'in, bizlerin atası olduğu ve bizlerin Hanif İbrahim'in dininden olduğumuz anlatılıyordu ayetlerinde. ÇOK DAHA ÖNEMLİSİ, ALİ İMRAN 97. AYETİNDE ALLAH, MESCİDİ HARAMDAN BAHSEDERKEN, ORADA İBRAHİM'İN MAKA'MI VARDIR DİYOR. YANİ YÜZÜNÜ BU YÖNE DÖNEN, HZ. İBRAHİMİN YOLUNU İZLİYOR DEMEKTİR. BİR BAŞKA DEYİŞLE YÜZÜNÜZÜ BATIL VE HURAFEDEN UZAK, İBRAHİMİN ARI, DURU İNANCINA ÇEVİRİN ANLAMINDA SÖYLÜYOR. Demek ki Mescidi Haram bir sembol. Buraya dönmekle Hz. İbrahimin dinine, inancına İZLEDİĞİ YOLA, ONUN İZLEDİĞİ KIBLEYE dönmüş oluyoruz. Bu gerçeği kabul etmek istemeyenler, Kabeyi Hz. İbrahim değil, Hz. Adem yapmıştır demişlerdir. Ayetlerde geçen kelimelere farklı anlamlar vererek, gerçeği saptırmışlardır. Çünkü bu gerçeği kabul ettiklerinde, daha önceki toplumlar namaz kılarken bu durumda, herhangi bir yöne dönerek namaz kılmadıkları çıkıyor ortaya da ondan. Hatta bizlere farklı bir din gönderilmediği, M. Haram'ın Hz. İbrahimden bu yana, tüm Ehli Kitabın burada birleştiği, birlikte ibadet ettikleri anlatılıyor ve M. Haram'ın Allah'ın doğru yolunun bir merkezi, sembolü olduğu anlatılmaya çalışılıyor Kur'an'da. Bu konu ile ilgili iki ayet hatırlatmak istiyorum sizlere. Nisa 125: İYİLİK YAPARAK KENDİSİNİ ALLAH'A TESLİM EDEN VE İBRAHİM'İN DİNİNE DOSDOĞRU OLARAK TÂBİ OLAN KİMSEDEN, DİN BAKIMINDAN DAHA İYİ KİM OLABİLİR? ALLAH, İBRAHİM'İ DOST EDİNMİŞTİ. Ali imran 68: DOĞRUSU ONLARIN İBRAHİM'E EN YAKIN OLANI, ONA UYANLAR, ŞU NEBİYE VE İMAN EDENLERDİR. ALLAH DA MÜMİNLERİN DOSTUDUR(VELİSİDİR). Allah özellikle Hz. İbrahim'e atıfta bulunarak, bizlere çok önemli bir işaret veriyor. Bakın ayette bahsedilen, nerede olursanız olun, yüzünüzü M. Harama çevirin sözünün asıl amacı, böylece ortaya çıkıyor. NEREDE YA DA KİMLERDEN OLMAMIZIN, HİÇBİR ÖNEMİ YOKTUR. ÖNEMLİ OLAN TÜM İMAN EDENLERİN, HANİF İBRAHİM'İN DİNİNDE ÖZDE BİRLEŞMESİ BÖLÜNMEDEN, BATILDAN VE HURAFEDEN UZAK, PARÇALANMADAN ALLAH'IN İPİNE SARILIP, TEK YOLDA GİTMESİDİR DİYOR. Lütfen tekrar dikkatle ayetleri okuyunuz, asla namaz kılarken, bu yöne dönün öyle namazlarınızı kılın diye Kur’an'da hiç bir ayette geçmez. Allah'ın namaz kılarken, şu tarafa dönerek kılın diye bir emri yoktur. Bakın rivayetler bu konuda ne diyor ve toplumu nasıl yanıltıyor. 6256 - el-Bera radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam'la birlikte BEYTU'L MAKDİS'E DOĞRU ONSEKİZ AY NAMAZ KILDIK. MEDİNE'YE GİRİŞİNDEN İKİ AY SONRA KIBLE İSTİKAMETİ KA'BE'YE ÇEVRİLDİ. Resulullah aleyhissalatu vesselam, Beytu'l Makdis'e müteveccihen namaz kılarken yüzünü çokça semaya çeviriyordu: Allah Teala hazretleri, Peygamberinin kalbinden geçeni yani, Ka'be'ye yönelme arzusunu bildi. Bir gün Cebrail aleyhisselam (göğe doğru) yükseldi. Resulullah aleyhisalatu vesselam, o yerle gök arasında yükselirken onu gözüyle takip etmeye başladı, onun nasıl bir vahiy getireceğini gözetliyordu. Derken aziz ve celil olan Allah "BİZ SENİN YÜZÜNÜN GÖĞE DOĞRU ÇEVRİLİP DURDUĞUNU GÖRÜYORUZ..." (Bakara 144) ayetini indirdi. Biz, Beytu'l-Makdis'e doğru farzın iki rek'atini kılmış tam rükûda iken, bir adam gelip: "Kıble, Ka'be'ye doğru çevrilmiştir!" haberini getirdi. Derhal yönlerimizi çevirdik. Namazımızı yenilemeyip kıldığımız kısmın devamını tamamladık. RESULULLAH ALEYHİSSALATU VESSELAM: "EY CİBRİL! BEYTUL-MAKDİSE DOĞRU KILDIĞIMIZ NAMAZLARIMIZIN HALİ NE OLACAK?" DİYE SORDU. BUNUN ÜZERİNE DE, ALLAH TEALA HAZRETLERİ: "ALLAH SİZİN (DAHA ÖNCE BEYTU'L-MAKDİS'E DOĞRU KILDIĞINIZ) NAMAZLARI ZAYİ ETMEYECEKTİR" (Bakara 143) ayetini inzal buyurdu." İŞTE BİZLERİN İNANCIMIZI YÖNETEN RİVAYETLER. TÜM BU RİVAYETLERE, HİÇ ŞÜPHE DUYMADAN İNANIYORUZ VE GÜNÜMÜZDE BU RİVAYETLER, İMANIMIZI ŞEKİLLENDİRİYOR VE BİZLER İBADETLERİMİZİ BU RİVAYETLERE GÖRE YAŞIYORUZ. Sizlere sormak istiyorum, lütfen hiçbir etki altında kalmadan düşünelim. Kur’an'ın hiçbir yerinde namazlar ilk önce M. Aksa ya, yani Beytul Makdise dönerek kılınıyordu, daha sonra Allah Resulünün isteği üzerine, M. Haram'a doğru dönerek kılın emri geldi diye tek bir açıklama, bilgi var mı? Asla bulamazsınız. Bu bilgiler rivayetlerde geçer ve bu bilgilere göre imanımızı şekillendiremeyiz. Benden hatırlatması, gerisi size kalmış. Hani Rabbimiz Kur’an'da biz sizlere, her şeyden nice örnekleri verdik ki anlayasınız diyordu, ne oldu bu ayetlerin hükmü? Hani sizleri Kur’an'dan hesaba çekeceğim diyordu? Emin olmadığın bilginin ardına düşme, hesap sorarım diyen Rabbimizi duyan, işiten yokmu? Yoksa bu ayetlere iman etmiyor muyuz? Bahsedilen hadiste, Allah'ın Resulü Cebrail e diyor ki, daha önce Beytul Makdis'e yani M. Aksa ya doğru kıldığımız namazlar ne olacak diye soruyor. Bu soru üzerine Allah'ın cevap verdiğini söyleyerek, Bakara 143. ayet ile bağlantı kurarak, verdiği cevabın bakın ne olduğu söyleniyor. ("ALLAH SİZİN (DAHA ÖNCE BEYTU'L-MAKDİS'E DOĞRU KILDIĞINIZ) NAMAZLARI ZAYİ ETMEYECEKTİR.) Gelin bahsettikleri ayete bakalım. Acaba siz Allah'ın Resulünün sorduğu söylenen, konunun ayette bahsedilmemesine rağmen, sorunun cevabını ayette buldunuz mu? Bakara 143: BÖYLECE SİZİ İNSANLARA ŞAHİT VE ÖRNEK OLMANIZ İÇİN TAM ORTADA BULUNAN BİR ÜMMET KILDIK. RESUL DE SİZE ŞAHİT VE ÖRNEKTİR. SENİN YÖNELDİĞİN YÖNÜ, RESULE UYANLARI, CAYACAKLARDAN AYIRT ETMEK İÇİN KIBLE YAPTIK. DOĞRUSU ALLAH'IN YOLA KOYDUĞU KİMSELERDEN BAŞKASINA BU AĞIR BİR ŞEYDİR. ALLAH İMANINIZI BOŞA ÇIKARACAK DEĞİLDİR. DOĞRUSU ALLAH İNSANLARA ŞEFKAT GÖSTERİR, MERHAMET EDER. Ayette Allah sizleri orta yolu izleyen ümmet yaptık diyor. Yani batıl ve hurafeden uzak, dinde bölünmeyen Allah'ın çizdiği yolda giden ümmetler yaptık diyor. Resulün yöneldiği yönden bahsediliyor. Peki, daha önceki ayetlerde, Allah'ın Resulünün yönü neydi? Hz. İbrahim'in yöneldiği, Hanif din üzerinde olduğunu görmüştük. Allah'ın Elçisinin yöneldiği yönü, yani senin izlediğin takip ettiğin dini, sana uyanlar ya da cayanlar için kıble yani doğru yol olarak belirledik ki, uyanı uymayanı ayırt edelim diyor. Allah'ın istediği yoldan, belirlediği kıbleden sapmamak, gerçek anlamda iman edenlerin dışındakilere zor gelir diyor. ÇÜNKÜ İNSANLARIN, ATALARININ DİNİNDEN VAZ GEÇMELERİ ÇOK ZORDU, ONLARIN AKILLARINI KULLANIP, GERÇEKLERİN ARAYIŞINDA OLMALARI GEREKİR, UYARISINI YAPIYOR. Böylece gerçek iman edenle, etmeyenleri Allah bu yolla ayırt edecek ve gerçek iman edenlerin ibadetlerini/imanını zayi edecek değildir diyor. Sizler yukarıdaki ayeti okuduğunuzda, rivayet hadiste anlatılanlarla, bir bağlantı kurabildiniz mi? Allah daha önce bir hüküm verdiyse, bunu da değiştirme gereği duymuş ise, bu konuda mutlaka Kur’an'da örnekler vererek bir açıklama yapmıştır. Eğer böyle bir açıklama yoksa buna inanmamız, iman etmemiz bizleri yanlışa götürecek, Allah'ın kıblesinden yolundan saptıracaktır. Şimdide şöyle düşünelim. Acaba Allah'ın Elçisi, Yahudiler ya da Hıristiyanlar namaz kılarken, M Aksa ya ( Beytul Makdis ) yönelip namaz kıldıkları için, kendisinin de bu yöne doğru, namaz kılmasından üzüntü duyabilir mi? Gelin bu konu üzerinde düşünelim şimdi de. Eğer diğer Ehli kitaba Allah, bu yöne dönerek namaz kılın diye hükmünü vermiş olsaydı, Allah'ın Elçisi bundan neden rahatsızlık duysun, mutlulukla yerine getirir şikayetçi olmazdı. Önce şunu unutmayalım, Allah'ın hükümleri evrenseldir. Daha önceki kitaplarında Allah nesih ettikleri yani hükmünü değiştirdiklerini de, bizlere Kur’an'da açıklamıştır, bizleri bilgilendirmiştir. Kur’an'ın açıklamadıkları hurafedir, batıldır bunu lütfen unutmayalım. Namaz, oruç, zekât ve Hac konusunda verdiği emirlerin, tüm ehli kitaba daha öncede farz olduğu bilgisini verir Kur’an. Daha açıkçası bir değişiklik yapıldıysa, açıkça bu bilgi verilir Kur’an'da. Namaz konusu da aynen böyledir. Eğer namaz kılarken, daha önce emrettiği bir yön olsaydı, onu değiştirdiğinde mutlaka MUHKEM YANİ APAÇIK BİR ŞEKİLDE Kur’an'da bahsederdi. Sorumlu tutacağına hükmettiği bir konuyu Ku'an'da bahsetmemesi, sizce mümkün mü? ALLAH BİZLERİN BÖYLE ÖNEMLİ BİR BİLGİYİ, RİVAYETLERDEN ÖĞRENMEMİZİ ARZU EDER MİYDİ SİZCE? BU DÜŞÜNCE KUR’AN'IN YÜZLERCE AYETİNE TERS DÜŞER, LÜTFEN BUNU UNUTMAYALIM. Allah'ın Elçisinin Yahudilere karşı, art niyetle-düşman gözle bakan bir Resul olarak gösterilmesi, Allah'ın Resulünün mizacı asla değildir. Allah daha önceki Ehli Kitaba, namazlarını kılarken bir yön tayin etmiş ise, bundan Allah'ın Elçisinin rahatsız olması asla düşünülemez. Gelelim bugün namazlarımızı kılarken, döndüğümüz kıbleye. Doğrusu şu anda özellikle toplu kıldığımız namazlarımızda, döndüğümüz kıblenin bir beraberlik olması adına, hiç bir sakıncası yok buna kimsenin itirazı da olmaz. Fakat bunun Allah emri olduğunu söyleyerek, ayetlere farklı anlamlar vermemiz ve bu yön dışında namaz kılamayız dememiz yanlış olur. ALLAH BİZLERİN NAMAZ KILARKEN, HER HANGİ BİR YÖNE DÖNMEMİZİ EMRETMEMİŞTİR KUR'AN'DA, lütfen bu gerçeği görelim. PEKİ NEDEN EMRETMEMİŞTİR? KULLARINA KOLAYLIK OLSUN DİYE ELBETTE. Yemin olsun ki bu kitabı, dini kolaylaştırdık hükmünün bir tezahürüdür diyebiliriz. Bazen haberlerini duyarız, kıblesi yanlış cami tespit edildi diye. Kılınan bunca namazımız ne olacak diye, tedirgin olan insanlar vardır. Namaz Allah ile kulunun sohbetidir, namaz Allah ile kulunun en mutlu anıdır. Namaz aciz biz kullarının, Yüce Rabbimizden istek ve dilek kapımızdır. BUNUN HANGİ YÖNDE OLMASININ NE ÖNEMİ OLABİLİR Kİ? Bizler bu gün döndüğümüz kıblemize dönerek, namazlarımızı kılmamızda elbette hiçbir sakınca yoktur. Fakat şunu bilmeliyiz ki Allah'a yönelmek, onun huzuruna durmak için, ALLAH BİZLERE HİÇBİR ZORLUK ÇIKARMAMIŞ, MECBURİ BİR YÖNE DÖNEREK NAMAZ KILMAMIZI EMRETMEMİŞTİR. Eğer böyle bir emir açıkça Rabbimiz vermiş olsaydı, sanırım yüzlerce yıl önce kılınan namazların, yönlerinin tespiti doğruluğu konusunda, tartışma konusu olurdu. Fakat dikkat ediniz, bu konuda ciddi bir tartışmaya hiç rastlanmaz. Şunu düşünmenizi rica ediyorum sizlerden. Allah bu kitabı yemin ederek kolaylaştırdığını, birçok kez söylüyorsa Kur’an'da, bundan yüzlerce yıl öncesinde, yönlerini dahi tespit etmekte zorlanan insanları bağlayıcı bir emir verip, Rabbin huzuruna durmamız da, çok zor bir tespitte bizleri bırakır mıydı? Bizlere namazlarımızda duracağımız yönün, mutlaka Mescidi Haram yönünde olması gerekir, yoksa kabul etmem deseydi, sanırım geçmişte kılınan ve gelecekte kılınacak onca namazın yönü konusunda sorun yaşardık ve her an korku içinde, tedirgin olurduk. ÇOK ŞÜKÜR RABBİMİZ BİZLERİ, ASLA ZOR BİR İBADETLE, TEDİRGİN OLACAĞIMIZ BİR DURUMLA, KARŞI KARŞIYA BIRAKMAMIŞTIR. Geçen gün basından okudum, bir caminin kıblesinin, yanlış yöne baktığını tespit etmişler, yıllarca kimse farkında bile olmamış. Tabi o toplumun üzüntüsünü, orada namaz kılan cemaatin telaşını çok iyi tasavvur ediyorum. Ya Rabbimiz gerçekten, böyle kesin bir emir vermiş olsaydı, ne olurdu o camide namaz kılanların hali. İşte güzelim İslam'ı, ne hale soktuğumuzun acıklı bir örneği. Bizler bu kadar kolay bir dini, nasıl zorlaştırabiliriz onun yarışına girmişiz. Bakalım daha ne kadar zorlaştırıp, Rabbin hışmına uğrayacağız, bunu da zaman gösterecek. BEN BU KONUYU, İMTİHANIM GEREĞİ KUR’AN AYETLERİNİ BİR BÜTÜN OLARAK DÜŞÜNDÜĞÜMDE, BUNLARI ANLADIM. YANILIYORSAM YÜCE RABBİME SIĞINIRIM. BENİM YAPTIĞIM, ALLAH'IN ÖNERDİĞİ GİBİ, RİVAYET VE SANI BİLGİLERDEN UZAK AYETLERİ DÜŞÜNEREK, AKLIMI KULLANARAK VE KUR'AN'IN DİĞER AYETLERİ İLE BAĞLANTI KURARAK, ALLAH'IN NE SÖYLEDİĞİNİ, BİZLERİ NEREYE YÖNLENDİRMEYE ÇALIŞTIĞINI, YİNE REHBERİNE DANIŞARAK ANLAMAYA ÇALIŞMAKTIR. YAZDIKLARIM BENİM KUR'AN'DAN ANLADIKLARIMDIR, YALNIZ BENİ BAĞLAR. SİZLERE DÜŞEN BATIL VE RİVAYETLERDEN UZAK, ALLAH'IN AYETLERİNİ DÜŞÜNEREK ANLAMAK OLMALIDIR. YAPTIĞIM VE YAPACAĞIM YANLIŞLARIMI NE OLUR AFFET RABBİM. Ayetleri eğer Kur’an'dan delil bulmadan, beşerin rivayetleri ile anlamaya çalışırsak yolumuzun, KIBLEMİZİN nereye ulaşacağından, asla emin olamayız. Bizler beşeriz her zaman hata yaparız, bunun unutulmaması gerektiği gerçeğinden yola çıkarak Allah'ın rehberinden, güneşinden, gönül gözünden elimizden geldiğince yararlanma yolunu seçmeliyiz, ona danışmadan hiçbir şey yapmamalıyız. Allah sizlere rehber olsun, gönül gözü olsun diye indirdim dediği kitap, asla anlaşılması zor bir kitap olamaz. Ben anlayamam diyen, anlayarak Kur'an'ı okumayıp üzerinde düşünmeyen bilmelidir ki, bu yolu izlemeyenlerin, gönül gözleri asla açık olamaz. Böylece de Kur’an gerçeklerini görmesi, anlaması da mümkün değildir. GÖNÜL GÖZÜMÜZÜN ANAHTARINI, GÖZLÜĞÜNÜ GELİN KUR’AN'DAN ALALIM VE O KAPIYI AÇALIM. EĞER O KAPININ ANAHTARINI, GÖZLÜĞÜNÜ EDİNDİĞİMİZ VELİLERDEN, RİVAYETLERDEN ALMA YOLUNU SEÇERSEK, ASLA O KAPIYI AÇAMAYACAĞIMIZI DA BİLMELİYİZ. ONUN ANAHTARI TAKLİT EDİLMESİ İMKÂNSIZ, FURKAN'IN İÇİNDE SAKLIDIR. Bizler her doğru bilgiden yararlanmalıyız. Çünkü Kur’an'ın onayından geçen her bilgi, örnek bizlere fayda sağlayacaktır. Tüm bu gerçeklerin, farkında olanlara ne mutlu. Dilerim farkında olan ve Allah'ın emrettiği KIBLEDE yol alan, Rabbin azınlık halis kullarından oluruz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Bizler Kur’an’ı, onun ayetlerini doğru anlamak istiyorsak, mutlaka Allah’ın tavsiye ettiği yöntemi kullanmamız gerekir. Eğer Kur’an’ın önerdiği yöntemin dışına çıkarsak, Allah’ın uyarılarını ve bizlerden istediklerini, yani bizlere tebliğini asla doğru anlayamayız. İSLAM İNANCI, ÖYLE YANLIŞ BİLGİLERLE KARIŞTIRILARAK YOĞRULMUŞ Kİ, BU KARIŞIMIN ALLAH’IN İSTEDİĞİ DOĞRULTUDA MAYA TUTMASI, OLGUNLAŞMASI DA MÜMKÜN OLMUYOR. Böyle olunca da, İslam toplumları huzuru, Allah’ın doğru yolunu bulamıyor. Önce şunu hatırlatmak isterim. Allah görev verdiği Resul ve gönderdiği kitapları, ateistlere yani Allah tanımazla değil, tam tersine iman ettiğini söyledikleri halde, Allah’ın daha önce gönderdiği kitaplarından sapan toplumları doğru yola davet etmek için göndermiştir. BURADANDA ANLIYORUZ Kİ, İNSANLIK VAHYİN İZİNİ YOLUNU TAKİP ETMEK YERNE, NEFİSLERİNİN YOLUNA SAPMIŞLARDIR. Kur’an’a yaklaşımımız ve ondan en doğru şekilde yararlanma yöntemimiz, ONUN HAYAT REHBERİ, HİDAYET KAYNAĞI VE İNSANLIĞI KARANLIKLARDAN AYDINLIĞA ÇIKARAN İLAHİ BİR KELAM OLDUĞU BİLİNCİNE DAYANMALIDIR. Kur’an anlaşılmak, üzerinde düşünülmek ve yaşanmak üzere indirilmiştir. Kur’an’a doğru bir bakış açısı geliştirmek ve ondan azami düzeyde faydalanmak için, bazı temel esasları özellikle takip etmemiz gerekir. Kur’an’ı Hidayet ve Hayat Rehberi Olarak Görmeliyiz. Kur’an’ı hayatın dışındaki teorik bir kitap olarak değil, bireysel ve toplumsal hayatımızı inşa eden dinamik bir rehber olarak konumlandırmalıyız. BUNU YAPABİLMEMİZ İÇİN DE ONU DETAYSIZ, AÇIKLANMAMIŞ GÖRMEDEN, YALNIZ ONUN İPİNE SARILARAK ALLAH’IN BİZLERE NE ANLATTIĞINI ARACISIZ ANLAMAYA ÇALIŞMALIYIZ. Çünkü Allah yemin ederek, anlayalım diye Kur’an’ı kolaylaştırdığını ve hiç bir eksik bırakmadığını özellijkle bildiriyor. Kur’an’a Ön Yargısız ve Tevazu ile Yaklaşmalıyız. KUR’AN’IN KARŞISINA KENDİ FİKİRLERİMİZİ YADA MEZHEP İNANÇLARIMIZI ONAYLATMAK İÇİN DEĞİL, ONDAN YÖN BULMAK (HİDAYET ALMAK) AMACIYLA, SAMİMİ VE TESLİMİYETÇİ BİR KALPLE ÇIKMALIYIZ. Herşeyden önemlisi, Kur’an’a sorumluluk Bilinciyle yaklaşmalıyız. Zuhruf Suresi 44. ayette belirtildiği gibi, bu kitaptan hesaba çekileceğimizin ve onun emirlerinden sorumlu olduğumuzun bilincinde olmalıyız. Kur’an’ı okumaya başlamadan önce, onu nasıl bir yöntemle okumamız gerektiğini bilmeliyiz. AYETLERİ ACELE ETMEDEN, KELİMELERİN VE ANLAMLARIN ÜZERİNDE DURARAK, DERİNLEMESİNE AYETLER ÜZERİNDE KUR’AN BÜTÜNLÜĞÜNDE DÜŞÜNEREK OKUMAK GEREKİR. Bir konudaki ayeti anlamak için, mutlaka Kur’an bütünlüğüne bakılmalı ve aynı konuyu ya da kelimeyi işleyen diğer ayetler bir araya getirilerek analiz edilmelidir. Tek bir ayete bile ters düşen inancımız varsa, ondan hemen vazgeçmeliyiz. Arapça bilmeyen bir insan, Kur’an tercümelerinin birine değil, birçok tercümeleri karşılaştırarak okumak, hatalarımızı en aza indirecektir. Temel amacımız sorumlu olduğumuz yalnız Kur’an’ı yaşamak olmalıdır, onun içinde en önemlisi BİZLERİN, KUR’AN’A GÜVENCİMİZ TAM OLMALIDIR. Çünkü Allah Kur’an’dan sorumlunuz diye uyarıyor. Kur’an’dan faydalanmanın nihai noktası, öğrenilen ve anlaşılan doğruları hayata aktarmaktır. Bizler Kur’an’ı okurken her ayet için, “BU AYET BANA NE SÖYLÜYOR, BENDEN NE YAPMAMI İSTİYOR” sorusunu kendimize sormamız, ondan faydalanmanın en samimi yolu olacaktır. Önce şunu asla unutmamalıyız. Allah yemin ederek, bu kitabı bizler için kolaylaştırdığını söylüyorsa, aklı başında bir insan, Kur’an’ı anladığı dilde okuyup ayetler üzerinde düşündüğünde, Allah’ın tebliğini anlamaması mümkün değildir. Çünkü Allah kulunun anlayamayacağı bir bilgiden, kitaptan sizce bizleri sorumlu tutar mı? Elbette tutmaz. O zaman Kur’an’ın ayetlerini anlamaya çalışırken, Kur’an’ın dışından, hiç kimsenin sözlerinin etkisinde kalmadan, önyargılardan kurtulup öyle ayetleri anlamaya çalışmalıyız. ÇÜNKÜ TEK REHBER, SORUMLU OLDUĞUMUZ KİTAP YALNIZ KUR’AN OLDUĞUNU RABBİMİZ SÖYLÜYOR. Allah da zaten Nahl suresi 98. ayetinde, Kur’an’ı okumaya başlamadan önce bu uyarıyı yapıyor ve şeytanın ve şeytanlaşmış insanların sizlere dayattığı batıldan kendinizi kurtarın ve yalnız Allah’a dayanarak, güvenerek Kur’an’ı okumaya başlayın diyor. https://hakyolkuran1.blogspot.com/…/nahl-suresi-98-ayet… Allah bizlerin sorumlu olduğu dinin anası, temeli olan ayetlerin MUHKEM olduğunu yani, açık seçik ve nice örneklerle açıkladığını bizlere bildiriyor Kur’an’da. Bunun nedenini açıklarken de, hiç kimseye muhtaç olmayasınız diye, nice örneklerle sizlere açıkladık diyor. ALLAH KUR’AN’I AÇIKLAMAK, BİZİM GÖREVİMİZDİR DİYORSA KUR’AN DA, ALLAH’A GÜVENEREK KUR’AN’DA EKSİK ARAMA ÇABASINI, ÖNCELİKLE BIRAKMALIYIZ. Eğer bizler atalarımızın inancını aklayabilmek adına, ayetleri okuduğumuzda tam anlayamıyoruz, ama bilmem kim efendinin, veli kişinin kitaplarını okuduğumuzda daha iyi anlıyoruz dersek, Allah’ın nuruna saygısızlık yapmış oluruz, lütfen bunu unutmayalım. Okuduğumuz beşeri kitapların, ayetleri doğru anlattığından ne kadar emin olabiliriz? Hâşâ Allah’ın anlatamadığını, birilerimi başarıyor? Onun için Allah, özellikle bizlerin ayetler üzerinde düşünmemizi emrederken, “HALA DÜŞÜNMÜYOR MUSUNUZ, DÜŞÜNEN YOK MU?” türünden uyarılar yaparak, bizlerin dikkatini çekiyor. Allah din ve iman adına bizlerin sorumlu olduğu MUHKEM ayetleri bizler anlayabilmemiz için, ayetlerde dolaylı hükümler vermediğini, ben bu konuyu anlayamadım demesinler diye de, başka ayetlerde örnekler verip, o konuyu farklı örneklerle açıkladığını, tekrar ettiğini bildiriyor bizlere. Buradan çok net şunu anlıyoruz. Allah bir emir vermişse, onu dolaylı ya da çok az kişilerin anlayabileceği şekilde değil, MUHKEM yani şüphe duyulmayacak, tartışmaya meyledilmeyecek kadar açık, hükümlerini bizlere bildirdiğini belirtiyor. İMTİHAN OLDUĞUMUZDAN DOLAYIDA ZATEN, BÖYLE OLMASI GEREKMEZ Mİ? Bu durumda bizlerin imtihanı çok daha kolaylaşıyor ama Allah’a güvenip dayanırsak. Bunun farkında olabilmek içinde önce bizler, aracısız Kur’an ile mutlaka buluşmalı ve anlayarak, düşünerek onu okumalıyız. Bizlerin ne yazık ki Kur’an ile bağımız kesilmiş, üzülerek söylemek zorundayım, kafamız Kur’an’ın asla bahsetmediği rivayetlerle doldurulmuş, beyinler karışmış durumda. YANİ HAKLA BATILI, AYIRAMAZ OLMUŞUZ. Önce bizler kafamızdaki bu karmaşayı çözmeliyiz ve emin olmadığımız bilgilerden, Kur’an’ın onaylamadığı inançlardan kurtulmalıyız, onlardan uzaklaşmalıyız. Dinden nemalanan bazı kişiler, Allah’ın elçisinin de ismini kullanıp, bunlarda Allah’ın Resulünün dinde hükümleridir deme gafletine düşüyorlar. Hâlbuki Allah çok açık ne diyor ve uyarıyordu hatırlayalım. “ALLAH HÜKMÜNE HİÇ KİMSEYİ ORTAK ETMEZ.” O örnek insan Allah’ın Resulünün adını kullanıp, ona iftira atanlar, ne yani peygamberimiz postacımıydı, dinde hüküm koyma yetkisi de mi yoktu, bu nasıl bir elçilik diyerek, toplumum RESUL sevgisini kullanıyorlar. Kur’an gerçekleri ile buluşan bir Müslüman elbette bunlara inanmıyor, çünkü Allah’ın Resulüne verdiği yetki ve sorumluluğu biliyor ve diyor ki böyle söyleyenlere; “NE YANİ ALLAH’IN RESULÜ, DİNDE ALLAH’IN ORTAĞIMIYDI?” Allah elçisine verdiği yetki ve sorumluluklardan birkaç örnek vermek istiyorum. “RESULE DÜŞEN APAÇIK TEBLİĞDEN BAŞKA BİR ŞEY DEĞİLDİR.” (Ankebut 18) “BİZ RESULLERİ, SADECE MÜJDELEYİCİLER VE UYARICILAR OLARAK GÖNDERİRİZ.” (Kehf 56) “SENİN GÖREVİN SADECE TEBLİĞ ETMEKTİR.” (Rad 40) “BEN SADECE BANA VAHYEDİLENE UYARIM. BEN SADECE APAÇIK BİR UYARICIYIM.” (Ahkaf 9 ) HİÇBİR RİVAYET ZAN, DİNDE HÜKÜM KOYAMAZ. Yani bizler ayetler üzerinde düşündüğümüzde var olmayan, açıklanmayan, açıkça verilmemiş bir hükmü ortaya çıkartamayız. EĞER BUNU YAPARSAK, KENDİ ZANLARIMIZIN ESİRİ OLURUZ. Nefsimizde yarattığımız kuralları, hükümleri yani zanları dinin içinde zannederiz. Geleneğin ayetlere yaptığı ilaveler ne yazık ki bizlerin zanları ve nefislerimizin etkisiyle oluşmuştur. Bunları ayetlerden ayırmak ve gerçeklerle buluşmak, bir Müslümanın en önemli görevi olmalıdır. NE YAZIK Kİ GÜNÜMÜZDE HAK İLE BATIL, BİRBİRİNE KARIŞMIŞ. BİZLERİN ZANLARI, DİNDE ASLA AÇIKÇA VERİLMEMİŞ BİR HÜKÜM ORTAYA ÇIKARTAMAZ, BOŞUNA KENDİMİZİ KANDIRMAYALIM. BU YANLIŞLARIMIZ DİNİ ZORLAŞTIRDIRDIĞI GİBİ, TOPLUMUN DİNDEN UZAKLAŞMASINA NEDEN OLUYOR. Lütfen unutmayalım, Allah bizleri Kur’an’dan imtihan ediyor. Birilerinin sözlerinden, ayetlerden anladıklarından, yani zanlarından değil. Değerli arkadaşlarım, bu yazdıklarım benim ayetlerden anladıklarımdır, yani benim imtihanımdır yalnız beni bağlar. Önemli olan ayetleri anlamaya çalışırken, referans aldığımız kaynaktır. Bu kaynak da benim için yalnız Kur’an’dır. Sizlere düşende, kendi imtihanınızı Kur’an’dan bizzat yaşamak ve okuduklarınızı Kur’an ile karşılaştırmak olmalıdır. En az hata yapanlardan olmak istiyorsak batılın, rivayetlerin değil, Allah’ın korumasındaki ayetlerden yararlanmalıyız. Bu yolu izleyen bir Müslüman hiçbir zaman, Allah’ın açıkça söylemediği, hükmetmediği, bahsetmediği bir şeyi din diye asla kabul etmez. ÇÜNKÜ HÜKÜM VERMEK, YALNIZ ALLAH’A MAHSUSTUR. Bizlere düşen ayetleri, verilen hükümler doğrultusunda anlamak yaşamak ve anlatmaktır. Bu konuda bir örnek vermek istiyorum. Kadınların ay halinde, Kur’an okuyamayacağı ya da ibadet edemeyeceği, oruç tutamayacağı konusunda Allah hiçbir yasak getirmemiştir Kur’an’da. Bakara 222. ayet de, kadın regli halindeyken, CİNSEL İLİŞKİYE GİRİLMEMESİ KONUSUNDAN BAHSEDER. Temizlendiğinde yani ay hali bittiğinde….., açıklamasını yapar. Bu ayette geçen, temizlendiğinde sözüne öyle anlamlar vermişlerdir ki, asla Allah böyle bir hüküm vermemiştir. Demişler ki, kadın ay halinde kirlidir, cünüptür ibadet yapamaz, Kur’an okuyamaz, oruç tutamaz. İyide bu hükme bir kelimeden yola çıkarak nasıl varırsınız. İşte bu düşünceler kişilerin zanlarıdır, asla Allah’ın Kur’an’da MUHKEM bir hükmü değildir. Bu inanç birçok konuda olduğu gibi, Yahudilerin fıkıh inancından bizlerin inancına girmiştir. Hani Kur’an’dan, sorumlu olduğumuz ayetler muhkemdi. Yani şüphe duyulmayacak kadar açıktı. Nereden çıktı bu hükümler? Ne yazık ki bizler, Allah’ın açık hükümlerine iman etmek yerine, beşerin yarattığı mezhep ve FIKIH inancının hükümlerine, kendi zanlarımıza iman ediyoruz. Eğer bizler Müslüman’sak, Kur’an’dan sorumlu olduğumuzun bilincindeysek, bizlere anlatılan her konuyu, Kur’an’a sormalıyız, danışmalıyız. Kur’an’a sorabilmemiz içinde, ondan haberdar olmalıyız, yani önce Allah’ın emirlerini anlayarak ve düşünerek okumalıyız. Eğer hala Kur’an ile buluşamadıysak, mezheplerin dine yaptığı ilaveleri Kur’an’da göremediğimizde, bakın demek ki söyledikleri doğruymuş, kur’an’da her bilgi detaylı yokmuş diyerek, Allah’ın kitabına saygısızlık yapmaya devam ederiz. ALLAH’IN DİNİNE, TEK YANİ KUR’AN PENCEREDEN BAKMALIYIZ. EĞER KENDİMİZE DİN ADINA FARKLI PENCERELERDE AÇTIYSAK, KENDİ NEFİSLERİMİZDE, SANI DÜŞÜNCELERİMİZDE HÜKÜMLER YARATTIYSAK, ALLAH’IN ORTA YOLU İZLEYEN BİR ÜMMET OLUN, EMRİNİ ASLA YERİNE GETİREMEYİZ. Hatırlayınız Allah ne diyordu ve uyarıyordu bizler? KUR’AN’IN İPİNE SARILIN. Sizce bu emri veren Yaradan, başka kaynaklara da sarılmamızı ister mi? Elbette mümkün değil. Allah’ın elçisini hatırlayınız lütfen, O ÜMMİYDİ. Yani hiçbir dine, inanca tabi değildi. Ama doğrunun ve gerçeklerin arayışı içindeydi. Onun içindir ki Resulün, din hakkında bilgisi yalnız Kur’an’dı. Din adına istifade ettiği başka bir kaynağı yoktu. Eğer Allah’ın Resulünün yolundan gitmek istiyorsak, yalnız sorumlu olduğumuz Kur’an’a ve onun apaçık MUHKEM ayetlerine/sözlerine uymalıyız. Çünkü Allah’ın Resulü yalnız Kur’an’a uymuştu. Kur’an’ın açık bir şekilde bildirmediği hiçbir bilgi, hüküm Allah’ın emri değildir. Lütfen bu gerçeğin artık farkında olalım ve rivayetlerin, sanı inançların takipçisi olmayalım. BİZLERE DÜŞEN, DİN ADINA KONUŞANLARIN ÖNE SÜRDÜKLERİ DÜŞÜNCE VE İNANÇLARININ AÇIK KANITLARINI, KUR’AN DAN DELİL OLARAK İSTEYELİM. Açıkça kanıt gösteremeyip, aslında bu ayette geçen bu kelimeyle Allah, bunu ya da şunu kast ediyor, sen anlayamazsın diyorlarsa, böyle insanlar kendi nefislerini, batıl inançlarını Allah’ın ayetleri üstünden aklamaya çalışanlardır, bunların tuzaklarına düşmeyelim. Unutmayalım Bakara 111. ayetinde, Allah’ın gönderdiği kitap ile konuşmayanlara, emin olmayan kaynaklardan konuşanlara, Allah bakın nasıl bir soru ile cevap verin diyor. “EĞER GERÇEKTEN DOĞRU SÖYLÜYORSANIZ, DELİLİNİZİ GETİRİNİZ.” Sizce Kur’an’dan başka dinde kanıt, delil olabilir mi? Yorumunu sizlere bırakıyorum. Allah cümlemizin yardımcısı olsun. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK

Aynı dine mensup, aynı kitaba ve Resule inanmalarına rağmen, sizce neden birbirilerine tahammül edemezler ve saygısız bir üslupla konuşurlar, hiç düşündünüz mü? İnsanların aynı kutsal kitaba inanmalarına rağmen farklı mezhep, cemaat ya da tarikat inançları yüzünden birbirlerine karşı saygısız, hatta düşmanca davranmaları, DİN PSİKOLOJİSİ VE SOSYOLOJİSİNİN EN ÇOK İNCELEDİĞİ KONULARDAN BİRİ OLDUĞUNU SÖYLEYEBİLİRİZ. Bu durumun temelinde dini bilgileri TEK KAYNAKTAN ALMAYIP, farklı kaynaklardan alıp, inancını bizzat kendisinin anlama ve yaşama çabasının olmaması çok etkilidir. İnsan psikolojisi, güç mücadeleleri ve kültürel farklılıklar da etkilidir. Elbette bu çelişkili durumun arkasında yatan ana nedenler vardır. Kelimelerin ve Yorumların Farklılığı. Kur’an bizlerin sorumlu olduğu ayetlerin MUHKEM yani şüphe duyulmayacak kadar açık, anlaşılır olduğunu ve yalnız Onun ipine sarılmamız gerektiğini söylediği halde, ayetlerde geçen bazı kelimelere farklı mezhepler, hatta cemaat ve tarikatlar aynı ayet ya da metinleri KENDİ ÂLİMLERİNİN, GÜVENDİKLERİ VELİ KİŞİLERİN SÜZGECİNDEN GEÇİREREK FARKLI YORUMLAR. Zamanla bu yorumlar, DİNİN ASIL TEMELİNDEN DAHA KUTSAL ALGILANMAYA BAŞLAR. Kişi kendi yorumunu ya da inancını “TEK DOĞRU” olarak gördüğünde, diğer yorumu ya da inancı “SAPMA” olarak nitelendirir. Acaba benim inancımda hatalı olabilir mi diye düşünmez çünkü bu konuda kendisinin hiçbir öğrenme araştırma çabası olmamıştır. İnancından emin olamayan bir insan karşı inanca asla saygı duymaz, ÇÜNKÜ İNANCININ YANLIŞ OLMASINDAN KORKAR. Dünya üzerinde hiç bir bilimsel kitaba yapılmayan bu davranış, sizce neden Allah’ın kitabına yapılıyor diye hiç düşündünüz mü? Dinin çıkar çevreleri tarafından manipüle edilmesi ve menfaatler doğrultusunda kullanılması (din istismarı), tarih boyunca sosyolojik, ekonomik ve siyasi birçok nedene dayanmıştır. Kitleleri İkna Etme ve yönetebilme Kolaylığı. Din, bireylerin ve toplumların en hassas, en güçlü bağlandığı değerler sistemidir. Çıkar çevreleri, kendi siyasi veya ekonomik ajandalarını dini sembollerle süsleyerek kitlelerin sorgulamadan kabul etmesini sağlamaya çalışır. Gücü elinde bulunduranlar veya güce ulaşmak isteyenler, kararlarını dinsel bir zemine oturtarak kendilerine dokunulmazlık ve ilahi bir meşruiyet kazandırmayı hedeflerler. Sorgulamayı Engelleme en önemli amaçtır. Dini dogmalar ve inançlar doğası gereği teslimiyet gerektirebilir. Çıkar odakları, “itaat” vurgusunu kendi menfaatlerine devşirerek kitlelerin eleştirel düşünmesini, hak aramasını veya isyan etmesini engellemek ister. Kutuplaştırma ve “Biz-Onlar” Ayrımı yaparak güçlerine güç katarak yönetmek. Dini duygular üzerinden “seçilmişler” veya “hak yolda olanlar” illüzyonu yaratılarak yapay düşmanlar üretilir. Bu sayede kitleler ortak bir düşmana kanalize edilerek asıl sömürü gizlenir. Duygu Sömürüsü Üzerinden maddi kazanç sağlamak amacıyla dini ellerinde tutmak isterler. İnsanların manevi huzur arayışı, günahlardan arınma isteği veya sevap kazanma arzusu; bağış, himmet, sadaka veya dini ürün/hizmet ticareti adı altında devasa bir ekonomik kazanç kapısına dönüştürülür. Dini çıkarlarına kullanılanların sahip olduğu en önemli güc, HESAP SORULMAZLIK. Kutsal değerler arkasına saklanan ekonomik faaliyetler, genellikle “inanç” perdesiyle denetimden ve yasal takiplerden kaçırılmaya çalışılır. BURADAN ŞUNU ANLIYORUZ, DİN TOPLUMDA KULLANILMAYA EN ÇOK MUSAİT OLAN ETKİLİ BİR GÜÇTÜR. Bir bireyin kendisini bir yere, kişiye, topluluğa, kuruma veya ideolojiye ait bağlı ve onun bir parçası olarak hissetme Psikolojisi çok etkilidir. Sosyal psikolojide insanlar kendilerini bir gruba ait hissetme ihtiyacı duyarlar. Mezhepler, cemaat ve tarikatlar da güçlü bir kimlik bağı oluşturur. BİREYLER KENDİ GRUPLARINI ÜSTÜN GÖRME VE DİĞER GRUBU KÜÇÜMSEME eğilimine girerler. Aynı kitaba inansalar da KARŞI TOPLULUK ARTIK YABANCIDIR PSİKOLOJİSİ İLE HAREKET EDERLER. Onun içinde onların söylediklerini dinlemek bile istemezler. Böyle olunca da bir noktada buluşmaları artık mümkün olamaz, böyle toplumlar kolay kullanılır. Siyasi ve Güç Mücadeleleri bölünen toplumlarda birinci önceliktir. Tarih boyunca mezhep ayrılıkları çoğunlukla siyasi otorite, toprak ve güç mücadeleleri için birer araç olarak kullanılmıştır. Liderler veya devletler, kitleleri kendi arkalarında toplamak ve düşman ilan ettikleri tarafı zayıflatmak için mezhepsel farklılıkları kışkırtırlar, yani kullanırlar. DİN, SİYASİ ÇIKARLARA ALET EDİLDİĞİNDE RADİKALLEŞME KAÇINILMAZ OLUR. Mutlak Doğru Arayışı ve Ego toplumda çok önemlidir. İnsanlar inandıkları şeyin %100 doğru olduğundan emin olmak isterler. ÇÜNKÜ BU ONLARA MANEVİ BİR GÜVENCE VERİR. BAŞKA BİRİNİN AYNI KİTABA BAKIP FARKLI BİR DOĞRU BULMASI, KİŞİNİN KENDİ DOĞRULARINA YÖNELİK GİZLİ BİR TEHDİT OLARAK ALGILANIR. Bu tehdit hissi, savunmacı ve saldırgan bir saygısızlığa dönüşür. Bu karşı çıkışın en önemli nedeni, İnancından emin olamadığı gerçeğinin dışa vurumu dur. Çünkü mezhep ya da cemaatlara tabi olanlar, kendi düşünceleri ile değil, onlara öğretilenleri doğru kabul ettiklerinden, KARŞI DÜŞÜNENİN DOĞRU OLABİLECEĞİ ŞÜPHESİ, BÖYLE KİŞİLERDE ŞİDDETİ DOĞURABİLİR. Eğitimsizlik ve Körü Körüne Bağlılık, dinde karmaşanın ve düşmanlığın ana nedenidir. Dinlerin özündeki ahlak, hoşgörü, adalet ve sevgi gibi evrensel mesajları derinlemesine kavramak yerine; ŞEKİLCİ RİTÜELLERE VE KULAKTAN DOLMA BİLGİLERE ODAKLANILDIĞINDA HOŞGÖRÜSÜZLÜK ARTAR. Eleştirel düşünceden uzak, sorgulamayan bireyler, kendi mezheplerinin cemaat ve tarikatlarının dogmalarını yani doğruluğu sorgulanamaz, eleştirilemez ve tartışılamaz olarak kabul edilen inanç, düşünceleri dinin kendisi zannederler. Böyle kişilere gerçek hak olan dini anlatmanın hiçbir faydası olmayacağı gibi, inanılmaz SALDIRGAN VE SİNİRLİ BİR ŞEKİLDE KARŞI ÇIKIŞLARINI GÖREBİLİRSİNİZ. Yani bir kişiyle dini bir konu konuşurken, onun size saygısızca hitapları var ve hakaret ediyorsa, bilin ki O kişi inancından emin olamadığı için, kendisine kalkan olarak HAKARETİ VE SAYGISIZLIĞI SEÇEREK KENDİSİNİ SAVUNMAYA ALIR. BÖYLE TOPLUMLARDA YAŞANAN SORUN, KİTABIN NE SÖYLEDİĞİNDE DEĞİL, İNSANLARIN O KİTABI KENDİ ÖNYARGILARI, MEZHEP ÖĞRETİLERİ KÜLTÜREL KİMLİKLERİ VE GÜÇ ARZULARIYLA NASIL OKUDUKLARINDA VE ANLADIKLARINDA GİZLİDİR. Bu acı gerçeğin farkında olamayan kişi ya da gurupları, istediğiniz kadar Kur’an ile uyarın ayetleri gösterin fayda etmeyecektir. Kişi önce önyargılarından kurtulup, kendi inancını sorgulamadığı takdirde, bu bataklıktan çıkmazdan asla kurtulamaz. Tarih boyunca aynı kitaba ve aynı Resule inanılmasına rağmen yaşanan en büyük ayrışmalar, genellikle İKTİDAR GÜCÜ, COĞRAFİ KÜLTÜR VE LİDERLİK MÜCADELELERİ etrafında şekillenmiştir. Bu durumun ne kadar derin yaralar açabileceğini ve saygısızlığın ötesine geçebileceğini gösteren iki büyük tarihi dönüm noktası vardır. İslamiyet’in kutsal kitabı Kuran tek olmasına rağmen, Hz. Muhammed’in vefatından hemen sonra “toplumun lideri kim olacak?” sorusu ilk kırılmayı, bölünmeyi başlatmıştır. Zamanla dinde bölünen guruplar, ortak kitapları Kur’an olmasına rağmen ondan sorgulama gereği duymadıkları için hadis kaynaklarını, ibadet şekillerini ve beşeri fıkıh yorumları birbirinden ayırdı. Yüzyıllar boyunca devleti yönetenler, bu mezhepsel farklılıkları askeri ve siyasi rekabetlerinin merkezine koyarak, halklar arasındaki nefreti adeta çıkarları için körükledi. Psikanalist Sigmund Freud, toplulukların birbirine çok benzemesine rağmen, neden bu kadar nefret üretebildiğini “KÜÇÜK FARKLILIKLARIN NARSİSİZMİ” kavramıyla açıklar. İki grup birbirine ne kadar benziyorsa, örneğin aynı kitaba inanıyorlarsa, aralarındaki KÜÇÜK FARKLAR O KADAR TEHDİT EDİCİ algılanır. Çünkü tamamen farklı bir dine inanan biri zaten “BAŞKASIDIR” ve onunla yarışılmaz. Ancak sizinle aynı kitaba inanıp ufak bir ritüeli veya yorumu farklı yapan biri, sizin “TEK DOĞRU HAK OLAN” iddianızı doğrudan tehdit eder. Bu yüzden saygısızlık ve öfke, dışarıdakine değil, en çok “İÇERİDEKİ FARKLIYA” yönelir. Bu sosyolojik ve tarihi süreçleri düşündüğünüzde, günümüzde mezhepler ve farklı inançtaki kişilerin arasındaki bu saygısızlığı ve ön yargıları yıkmak için, eğitim sisteminde veya toplumsal alanda ne gibi adımlar atılması gerektiğini bizler önce konuşmalı ve bir noktada anlaşabilmeliyiz. Aynı kitaba inandığımızı söylüyorsak, önce sorumlu olduğumuz KUR’AN ÇEVRESİNDE BİRLEŞMELİYİZ. Farklı inançları olanlar, karşısındakine saygılı olması gerektiğini unutmadan, elbette imtihanı gereği istediği gibi inanmaya ve yaşamaya devam edebilir. Mezhepçiliğin en büyük yakıtı liderlik çıkarları yani günümüz deyimiyle siyasettir. Politikacıların oy devşirmek veya kitleleri birleştirmek için mezhepsel kimlikleri kullanması (örneğin “bizim mezhebimizden olanlar ve olmayanlar” söylemi) toplumsal barışa vurulan en büyük darbedir. Kamusal alanda liyakat esas alınmalı, inanç veya mezhep bir ayrıcalık ya da dışlanma sebebi olmamalıdır. Farklı mezheplerden insanların bir araya gelip ortak projeler üretebileceği sivil toplum kuruluşları, sanatsal faaliyetler ve festivaller desteklenmelidir. SOSYOLOJİK ARAŞTIRMALAR, İNSANLARIN FARKLI GRUPLARDAN BİREYLERLE DOĞRUDAN BAĞ KURDUĞUNDA, ÖN YARGILARININ HIZLA YIKILDIĞINI GÖSTERMEKTEDİR. Böylece dinde mezheplere hatta cemaatlara bölünmenin ne derece yersiz olduğu çok daha rahat anlaşılacak ve KUR’AN ÇEVRESİNDE BİRLEŞMEK DAHA KOLAYLAŞACAKTIR. Ayrımcılıktan vazgeçip birlikte yaşamaya başlarsak, mezhep çatışmaları ya da farklılıkları anlamını yitirecek ve böylece KUR’AN GERÇEKLERİ AÇIĞA ÇIKACAKTIR. Dilerim bu gerçeklerin farkında olabilen bir toplum olmayı başarabiliriz. Saygılarımla Haluk GÜMÜŞTABAK