Jump to content
frozen

insan neden yaşar,sonunu bile bile?

Recommended Posts

insan yaşamamayı bilmediği için yaşar...tüm yaşam ölümden kaçıştan başka bir şey değildir...

ayrıca yaşamamak için intihar etmek gerekir...

ancak bu da mantıksızdır....

yaşamda hiçbir eylem amaçsız değildir ve yaşamın amacının olmadığını düşünerek intihar etmek bir paradokstur...

intihar eden insan bunun karşılığını bu dünyada alacağını düşünerek yanılır...

bu yüzden intihar hastalıklı bir durumdur...

ayrıca insan içgüdüsel olarak biyolojik ölümün bir son olduğunu bilir....vs...

 

not:intiharın bireysel ve toplumsal açıdan incelemesi için emile durkheim'in ''intihar'' isimli kitabı okunabilir...

Share this post


Link to post
Share on other sites

neden yaşıyoruz un cevabını felsefi açıdan bulmak çok zor

çünkü yaşam biyolojik bir olay, felsefi değil

o nedenle ben cevabın biyolojik temelini açıklayayım

 

tüm canlılar genetik olarak yaşamaya ve üremeye programlanmışlardır

böyle olmasaydı, atalarımız yaşamasa ve üremeseydi biz de olmazdık zaten

bu yalnızca beynimizde olan bir program değil

yani yalnızca içgüdüsel olarak yaşama refleksi göstermiyoruz

aynı zamanda vücudumuzun tüm sistemleri yaşamaya programlanmıştır

vücuda giren bir bakteriyi öldürmek için beyaz kürelerimiz beynimizin emrini beklemez

 

o halde normal olan yaşamaktır

ve sorunun doğru şekli

neden kendimizi öldür müyoruz? olmalıdır

 

çünkü benliğimiz (egomuz) aşırı bir sıkıntıya/acıya maruz kaldığında pekala

alt benliğin yaşa ve üre emrini dinlemeyip ölümü seçebilir

ama benliğimiz hemen herzaman ölmektense acı içinde yaşamayı kabulleniyor

peki niye?

sabahın köründe kalkıp gece yarılarına kadar karın tokluğuna çalışan,

yaşamın hemen hiçbir zevkini tadamayan aksine insanlardan aşağılama,

kocasından dayak çocuklarından küfür tadan,

kocasından sevgi görmediği gibi sadakatsizliğine göz yummak zorunda kalan, kısaca

cehennemi dünyada yaşayan bir kadın

-çocuklarını büyütmüş olsa bile-

neden hala ölmemekte ısrar eder?

Nedeni genetik yaşa ve üre kodlaması olabilir mi? hayır

çocukları büyümüş bir kadın, doğurganlığı da sona erdikten sonra yaşayarak

türünün neslini sürdürmeye hiçbir katkıda bulunamaz hatta diğerlerinin yemeğini paylaşarak

türüne zararı dokunur.

 

Dindar kişiler için cevap Allah korkusudur kuşkusuz.

Ama diğerleri için bir cevap bulamıyorum....

Share this post


Link to post
Share on other sites

başka şansımız yok zaten, sonunu bile bile yaşayacağız... :closedeyes:
önemli olan nasıl yaşadığımız, ne için, kim için, ne uğruna... ve kimlerle?
bir kenarda mı?
tam ortada mı?
uçta mı?
ne bekliyoruz?
ne umuyoruz?
ne istiyor, ne istemiyoruz?
kendimizi tanıyor muyuz? :excl2:

Share this post


Link to post
Share on other sites

İnsan bi bilince sahip olduğu için yaşamayı bilir, değerini bilir... Ölmeyi anlayabilir. gerçi hayvanlarında ölmeyi anlayabildikleri iddia ediliyor. hatta yavrusu ölen bir kuş falan ölümü anlayabiliyomuş. ama yaşamın amavı var kalmaktır. var kalmanın tek kaçınılmaz yolu ise "ölmek"tir. ölmezseniz yaşamda olmaz.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bazıları insanlık tarihini bir halı timsaliyle anlatırlar. Bizler bu sanat eserinin ilmekleriyizdir.

Hayatta oluşumuzun amacı bu yapıta katkıda bulunmak içindir.

Birikimimizi bir sonraki kuşağa aktarmak için yaşarız.

 

Nobody'nin, doğurganlığını kaybeden kadın niye yaşar sorusuna belki de bu bir yanıt olabilir.

Çocuklarını doğurup büyütmüştür, fakat biyolojik sona gelmeden, birikimlerini aktarmak için yaşama devam etmek istemektedir.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Yaşamak: Nasıl başladığı belli ama nasıl sonuçlanacağı belli olmayan serüven...

 

binlerce farklı duygu yaşıyoruz ve belki onlarca farklı felsefe ile anlatılabilir ama her yaşam ancak onu yaşayan için anlamlı... bir başkasının önemsemediğini, değersiz bulduğunu onu yaşayan önemsiyor, uzaklarda bir hayat biter ve belki anahaber bültenlerinde 1 dakikalık haberde anlık bir üzüntü ile bir an o yaşamı düşünürüz... Peki hiç düşünürmüyüz o biten yaşamı bitirirken neler geçti aklından... Farkındamıydı? Farkında olması gerekenlerin, farkındamıyız ne YAŞADIĞIMIZIN? Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamaktayız, birbirimizi sevdiklerimizi kendimizi ihmal ederken hep telafisi mümkün sanıyoruz... Mümkün mü?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ürkersin her şeyden,

hani deli havada uçtuğunu düşünür ve uçar da,

çünkü inanıyordur,

bir an gözlerini açtığında, yere bakar

ve ******** der,

o an yere düşer.

Açmak istemiyorum ben gözlerimi,

bırak beni kapalı kalsın gözlerim.

Hayata nasıl geldim bilmiyorum

nasıl devam edeceğini ben seçtim.

Bırak kapalı kalsın gözlerim.

Share this post


Link to post
Share on other sites

yapacak bir şey kalmıyor öyleyse, yere çakılana kadar güzel şeyler düşün, kimbilir belki yere düşmeden, tekrar uçmanı sağlayacak bir neden bulursun.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Son ne ki ? İnsan nicin yasıyor ? bakın coguna, ask icin. sevmek ve sevilmek icin yegane amac. İnsan neden dogdu ? Cunku dogum surekli var olan bir seydir. İnsan varlıgının amacıyla dogdu. Ve varlıgını bulmak icin. Böyle bir yere gidersiniz ya sonra dönüşte evinizdesinizdir. Niçin gidersiniz oraya ? Simyacıda diyordu ya sonda Belki de tüm gitmelerim gelmek içindi aynen öyle. :) Sonunu bile bile yasar bu yuzden insan cunku yasam varsa olumde vardır. Dünya burası, iyilik ve kötülüğün olduğu yer. Bir yasam varsa ozaman ölum de olmalıydı.

Share this post


Link to post
Share on other sites

insan neden yaşar sonunu bile bile? demişim.. bu ölüm olarak algılanmış...gerçi açıklamışım önceki sayfalarda ama..demekki anlatamamışım.. :D

 

benim kastettiğim son..öldükten sonraki o sonsuzluğu düşündükçe anlamsızlaşması her şeyin..

 

ama sanırım bunun cevabıda yok..

Share this post


Link to post
Share on other sites
insan neden yaşar sonunu bile bile? demişim.. bu ölüm olarak algılanmış...gerçi açıklamışım önceki sayfalarda ama..demekki anlatamamışım.. :D

 

benim kastettiğim son..öldükten sonraki o sonsuzluğu düşündükçe anlamsızlaşması her şeyin..

 

ama sanırım bunun cevabıda yok..

 

Biliyorum yine

"Felsefe yapıyor şu Tengeriin Boşig"

Diyeceksiniz ancak yine de söylemek istiyorum...

 

Siz "Ölümden sonraki sonsuzluğu" kastediyorsanız eğer

Ben Ölüme ve sonrasındaki sonsuzluğa pek inanmıyorum...

Yani aslında kastım şu ki Ölüme önem vermiyorum ve korkmuyorum.

Çünkü yaşam bir bütündür.

Herşeyi ile bir bütündür...

 

Dağlar ile ve taşlar ile...

İnsan ile ve yaşam ile...

Bütün...

 

İnsanı "Kainat"a benzetmiş Farabi...

"İnsan küçük bir kainat,

Kainat büyük bir insandır..."

 

Bu yüzden "Ölüm" bana

Bir sineğin bizi ısırmasından pek farklı bir anlam ifade etmiyor.

 

Elbette bir yakınımız öldüğünde yokluğuna üzülüyoruz.

Ancak kendi ölümüm beni korkutmuyor.

Korkutan sadece nasıl öleceğimdir...

 

Yaşam devam edeceğine göre,

Ve biz ölsekte o yaşamın bir parçası olarak

Başka bir şekilde de olsa devam edeceğimize göre

Ölümden sonrasını düşünmekte hayatımı anlamsızlaştırmıyor.

 

Aksine toplayabildiklerimi toplayıp öyle gidecek olmak

Daha da çok zevk verecek sanırım...

 

Yok olmak mı?

Şimdiye kadar yok olan mı varmış ki?

 

Saygılarımla...

Share this post


Link to post
Share on other sites

bildiğimiz bir son yok aslında bir sürü varsayımın dışında.

ölüm bir son mudur onu bile bilmiyoruz eğer son değilse neyin devamı dersek bunun adı hayat olmaz. hayat şuan var öldükten sonrakine isim vermek güç orada ne olduğunu bilmiyoruz ki isimlendirelim.

 

ölüm sonrası bir şey olacağına inanıyorum aksi taktirde bu kadar bilinçli bir canlı olmazdım demek ki sürekliliği olmalı yani ölüm bir çeşit geçiş evrenin içinde olan geçitler gibi. bir yerden bir karadeliğe girecek ve nereye çıkacağını ancak o zaman göreceğiz. neden yaşarız sonunu bile bile çünkü zevkli. keşfediyor deneme fırsatı buluyor bir sürü şey tadıyoruz. yaşadığımız evrende sonsuz olan birşey yok demekki bunlarında sonu olmalıydı. başka yerlerde başka deneyimlere yol alacağız orada serüven devam edecek.

 

kimbilir belki orda burada tartışılanlara devam ederiz. :P

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest İmanpower

İnsan bu dünyaya imtihan olmak için geldi. Allah hiçkimseyi boş yere göndermedi. bu dünyaya eğer yiyip içip yatmak için geldiyseniz kusura bakmayın ama hayvandan bi farkiniz yok demek isterdim ama eğer çevremize bi bakarsanız o hayvanların ,bitkilerin ... Hatta herşeyin Allaha nasıl kulluk ettiğini görürsünüz . ölümden sonraki hayata inanmiyorsunuz ya hergun uyuduktan sonra uyanmaniz bu ölümün nasıl birşey olduğunu anlamamıza yetmiyomu ayrıca siz sanmayinki bu dünyayı boş boş geçirdikten sonra cennete gidersiniz hayır tabiki sizin gibi ahiret inancı olmayanlar için Allh bir cehennem hazırlamış.hiçbirşey karşılıksız deil. Ve Allh o kadar merhametlidirki içten tövbe eden kullarini sanki hiç günah işlememiş gibi sayar hala müslüman olmak için bir şansınız var ve nezaman olceiniz belli değil o yüzden ibadet etmek için yaşlanmayı beklemeyin....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest KAYGISIZ

Bence önemli olan tek şey bilgidir..Daha çok bilgi,insan öğrenebildiği kadar çok şey öğremeli.
madem her gelen nesine bişeyler aktarıyoruz daha çok öğrenip daha çok aktarmalıyız,belki bu sayede bişeyler çözülebilir.
Ama şuda bir gerçektir ki ''geçmiş bize ne kadar öğrettiyse okadar biliriz''

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest yeloğlu

insan neden yaşar sonunu bile bile? demişim.. bu ölüm olarak algılanmış...gerçi açıklamışım önceki sayfalarda ama..demekki anlatamamışım.. biggrin.gif

 

benim kastettiğim son..öldükten sonraki o sonsuzluğu düşündükçe anlamsızlaşması her şeyin..

 

ama sanırım bunun cevabıda yok..

"Diyorlar ki bu alemin hem başı ,hem sonu "Hiç "            

  İki "Hiç" arasında "VARLIK" olur mu hiç ?

 

"Allah hanginizin güzel işler yapacağını denemek için ölümü ve hayatı yarattı"  

                                                                                           Mülk Suresi , Ayet:2 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Nkos

başka şansımız yok zaten, sonunu bile bile yaşayacağız...

önemli olan nasıl yaşadığımız, ne için, kim için, ne uğruna... ve kimlerle?

bir kenarda mı?

tam ortada mı?

uçta mı?

ne bekliyoruz?

ne umuyoruz?

ne istiyor, ne istemiyoruz?

kendimizi tanıyor muyuz?

Peki tek yaşayan kimsesi olmayan bir insan neden yaşar ? Düşünücek ve ya birisini düşünücek birisi yoksa, birisi onu sevmiyorsa ya da o birisini sevmiyorsa ne için yaşayacak bu kişi, hayatın en b*k tarafındaysa ne yapacak? Umutları yoksa ...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest hayir...

çok güzel bir konu. teşekkürler :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You are posting as a guest. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.