Admin

Ziyaretçi (2007) The Visitor Öncelikle bu yönetmeni bir yerden hatırlıyorum diye epeyce düşünüp bulamamıştım... Filmi seyrettikten sonra film o ismi bana kendisi getirdi. Daha önce seyrettiğim McCarth filmi Station Agent (Hayatın İçinden-İstasyon Bekçisi) o filmde olduğu gibi bu filmdede sade, basit bir atmosferi inanılmaz bir drama sahnesine çevirmiş. 11 Eylül İkiz kulelerden sonra New York'ta kaçak kalan bir çiftin yanlışlıkla bir Profesörün apartmanında kalmaları ve bu yanlışlığın başka bir tanışmışlığa dönüşerek ortaya başka bir etkileşim aracının, insanlık, çıkması ile çok enteresan ve insana acı veren durumlara dönüşmesine tanık olacaksınız. Bununla birlikte tekrar Thomas McCarthy kutlamak gerekiyor diyelim... Filmde özellikle Tarık'ın annesini oynayan Hiam Abbass inanılmaz güzellikte bir rol ortaya koymuş ve filmin yıldızı olmaya aday olmuş. Ayrıca her zaman severek izlediğim Richard Jenkins bu filmde gene rolünün hakkını dört dörlük vermiş diyebiliriz... Kaçırmayın ve Drum çalmanın zevkinide yaşamayı unutmayın diyorum... Yönetmen: Thomas McCarthy Oyuncular: Richard Jenkins, Hiam Abbass, Amir Arison, Haaz Sleiman, Laith Nakli, Waleed Zuaiter, Maggie Moore, Tzahi Moskovitz, Danai Jekesai Gurira Widowed professor Walter Vale (Richard Jenkins) discovers an immigrant couple, Tarek (Haaz Sleiman) and Zainab (Danai Gurira), squatting in his Manhattan flat and becomes wrapped up in their lives when Tarek is thrown into a detention center. A wonderful Hiam Abbass co-stars as Tarek's mother, who forges an unlikely connection with Walter. Director Thomas McCarthy's follow-up to his indie hit The Station Agent premiered at Sundance in 2008. Director: Thomas McCarthy Cast: Richard Jenkins, Hiam Abbass, Amir Arison, Haaz Sleiman, Laith Nakli, Waleed Zuaiter, Maggie Moore, Tzahi Moskovitz, Danai Jekesai Gurira

İşte bu teşekkürler. Sevgiler

Neyse elimden geldiği kadar açıklamaya çalışayım. Admin, kendisiyle kafa bulmuş (Pilav günü diye). Bildiğiniz gibi okulların REUNION günleri vardır Türkiye'de bunları Pilav Günü ile eşdeğerli olarak kutlarlar ve Sınıf veya dönem günü olarak mezuniyetlerine göre biraraya gelirler. Şimdi admin bunu biraz internetleştirerek WEB PİLAV GÜNÜ yapmış ve kafa bulmuş kendisi ile. Şimdi sizden istediği kendinize göre herkesin burada sitede buluşacağı bir gün ve saat önermeniz. Ne yapılacak: Onu da size soruyor? Aklınızdan geçenleri öneri olarak buraya yazın. Sonra bir şekilde toparlar ve listeye dönüştürerek burada tekrar size sorma yöntemi ile olacaklar ve yapılacaklar sıralanır. Dilerim bu yeterli olmuştur. Sevgiler

Normalde televizyonda hiç kaçırmadığım bir seri olduğu için çoğunlukla sinema'sına pek gitmiyorum.. ama onada gitsem seveceğimden eminim...

Kendi kendimi önüme koyduğumda karşıma çıkan o kendi görüntümdeki eksikleri çok iyi görme, hep farklı düşüncelere kaymama neden oluyor. Bunlar bazen farklı benleri ortaya çıkardıkları gibi bazan farklı benlerin isteklerinide önüme koyuyorlar. Öylesine bir gündü, önümdeki bankın arkasında bir kız bir erkek çocuğu orta yaşlı bir adamla oynuyorlardı. Çocuklardan birisi bana doğru koşarken diğer çocuk bağırıyordu 'Baba beni yakalayamaz, baba beni yakalayamaz' diye. Sonra baba, onlarca hayvan taklidi yaparken, yerlerde sürünürken, çocuklarına bir oyunda (Tiyatro) oynar gibi replikler ve kısa sahneler oynayarak 2-3 saatlik verdiği düeti bitirmiş oldu. Sonrası benim kendimle hesaplaşma dönemim di. Babam'ı çok sevdiğim kesinde, ama her baba gibi benim babamında eksikleri vardı, ben baba olduğumda benimde olacağı gibi. Neden benimde çılgın bir babam olmasın sorusunu işte o anda sordum. Neden olmasın? Benim babamda bazen beklenmedikleri yapsın, benim babam da bazen herkesi korkutsun, benim babam da bazen hepimizi kucaklayıp suyun altına soksun, benim babam da herkesin önünde annemi öpsün veya sinirlendiğinde avaz avaz gülsün, benim babamda eline saksafonunu veya kemanını alsın köşedeki parkta bankın üstünde çılgınlar gibi çalsın, benim babam da kendisi ile alay etsin isterdim. İşte bunların bazılarını görmek isterdim babam da. Yoksa çok şeymi istedim gene diye kendi kendime baktığımda, bu çılgın ben, belkide bana çok geliyor diye kafa bulmadan da edemedim... İşte öyle benimde bir çılgın babam veya annem olsun isterdim diye bitirelim.... Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpı bacaklarıyla – ha düştü, ha düşecek – Nasıl koşarsa ardından bir devin, O çapkın babamı ben öyle sevdim. Bilmezdi ki oturduğumuz semti, Geldi mi de gidici – hep, hepp acele işi! – Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi. Atlastan bakardım nereye gitti, Öyle öyle ezber ettim gurbeti. Sevinçten uçardım hasta oldum mu, 40’ı geçerse ateş, çağ’rırlar İstanbul’a, Bi helallaşmak ister elbet, diğ’mi, oğluyla! Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu, Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu. En son teftişine çıkana değin Koştururken ardından o uçmaktaki devin, Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için Açıldı nefesim, fikrim, canevim. Hayatta ben en çok babamı sevdim. Can Yücel