Jump to content
Sign in to follow this  
Yayamaz Kayımca

Git............Gitme..............Gidiyorum..........

Recommended Posts

Kendimi bilmediğim bir sona hazırlıyorum. Tüm uğraşlar çabalar bunun için. Korkuyorum neyden korktuğumu bilemeden, ürküyorum. Hasret çekiyorum neye hasretim bilemeden, özlüyorum. Ve yaşıyorum ne için yaşadığımı bilemeden!! Öylesine bir hayat işte benimki.. tek başına tüm umutlardan mutluluklardan uzak. Sürekli bir şeylerden kaçıyor hissetmediğim duygular adına çaba veriyorum. Herkesi her şeyi geride bırakarak arkamı dönüp uzaklaşmak istiyorum yalnız çaresiz… yıldım artık kendime mücadelemden. Pes ettim!!

 

Sensiz geçen yıllarım vardı ya hani, hiçbir şey acıtamamıştı beni bu denli. Yine yalnız yine umutsuz ve yine çaresizdim ben. Eksiktin ama kimdin ki sen. Umursamıyordum bile. Kim olduğunu bilmediğim halde kaçıyordum senden. Yasamadan anlamak öyle zormuş ki meğer.. ve sen karşıma çıktın yeniden. İlk günlerde mutluydum bende. Mutluyum diyordum her önüme gelene onca yıldan sonra bende mutluyum. Herkese her şeye tüm yaşanmışlara rağmen mutluydum. Yavaş yavaş anladım senin için hiçbir şey ifade etmediğimi..

 

ve başlamalıydı artık mücadelem. Ne kadar zor olsa da senden vazgeçmeliydim. Gecelerce günlerce ağladım ama başaramadım senden bir adım dahi uzaklaşamadım. Ve hep bir gün senin baskasına aşık olacağından korkarak yaşadım. Hep bu sondan kaçındım. Ve gördüm işte. Sen başkasına aşıktın. Ben sana sen ona.. hayat değil mi işte? bu aşamadan sonra bitmeliydin benim için uzaklaşmalıydım senden çıkmalıydın hayatımdan. Gözlerine baktıkça daha çok acıyordu içim. Senden nefret ediyorum diye haykırmak istiyordum gözlerine bakarak.. sonra da saatlerce omzunda hıçkıra hıçkıra ağlamak. Sürekli düşündüm beni sana çeken ne diye. Hiç bir şey bulamadım belki de bu yüzden bu kadar çok seviyordum seni. Ve gözyaşlarımla süslediğim bu yazım senin içindi.

 

Artık başardım sen bittin benim için. BİTTİN!!

 

ELVEDA yaşam sebebim…

 

Alıntı...........

Share this post


Link to post
Share on other sites

Yazmakla tamamlayamıyorum kendimi…

Bana bile kendini anlatamamış ben’i anlatıyorum sana…

Olur da anlam bulurum diye yüreğinde…

Anla(ya)mıyorsun…

Bu yüzden seni beklemekten vazgeçiyorum…

Sus-konuş vardiyalarında,sinsi ağrılar çörekleniyor göğsümün sol cenahına…

Ve duman çöküyor bu yüz duman…

İçimde ayaklanan en militan duygularımı kelepçelesem;

Bu aşk terörden kurtulur mu?

Bu büyük yıkımdan ağrısız günler çıkarmı?…Çıkmazındayım işte!…

Bu yüzden seni beklemekten vazgeçiyorum…

Artık çek işvebaz bakışlarını gözlerimden…

Sesini sesimin üstüne koyma

Share this post


Link to post
Share on other sites

Herkes uyurken düşlerine,ben sevilmediğimin altını çiziyorum,

parantezi bol satır aralarında…

Çizdikçe çoğalıyor yalnızlığım…

Yine dalgın gemiler geçiyor ıslak gözlerimden…

Senin için bir dalgınlık daha tutuyorum aklımdan…

Nikotine kesmiş verem kokulu odamda; (d)alıyorum bir fincan kahveyle sensizliği,

kırk yıl kalasın diye hatırımda…

Hüzünlü yaz(g)ılar baskı kurarken sürgün yanlarıma,

tenimde unuttuğun yangınlarda ısınıyor sözlerimin sahte sahipleri…

Oysa sana (k)aralamıştım tüm bildiklerimi…

Kararlı yürüyüşlerde ıslıkla çalınan marşlara eşlik etmiştim,

aldırmadan tel örgülerin yırtıcılığına…

Yeni bir ülke kurar gibi anlatmıştım umutlarımı…

Şimdi kararlı adımlarıma yılgınlık dayatan sevdanın sus işaretiyim…

Kimse bilmez kederden kanayan,ağır yalnızlığımı…

Acıların ağır abisi demiştin bana…

Kim hesaplayabilir ki gönül kırıklarımın hacmini…

Kıldan ince hasretimin keskinliği ve atomdan ağır sevdamın yok edici yakıcılığında,

bir ben biliyorum gecelerin bitimsiz uzunluğunu

Share this post


Link to post
Share on other sites

Yokluğun soğuk bir savaş gönlümde…

Seni beklemekten vazgeçiyorum…

Uzayan tutsaklığımda,dalgalanan esaret bayrağının altında,

dökülen kanda boğuluyor gülüşlerim…

Üzerine çığ düşmüş beklentilerimin hareketsizliğinde,

umutlarımı birbirine çatıp duruyorum…

 

Kalemimde ölü şairlerden hırsızlama harflerle,

tekil cümleler kuruyorum acılarla uyumlu…

Saçlarımda kelepçesi hükümlü rüzgar…

Savruluyorum…

Yine dalgın gemiler geçiyor ıslak gözlerimden…

Gün yüzünü dönerken geceye,düştüğüm tepelerine yeniden tırmanıyorum,

kendi mazoşist duygularımla…

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sen uyurken gideceğim

Haberin olmayacak

Uykularının dışında bir yere

Düşlerin seni nereye götürürse

Ben orada olabilirim

Bir martının kanadına koyup gönder

 

Sen uyurken

Son defa gözlerinden öpeceğim

Sen bilmeyeceksin

Ben seni uyurken seveceğim

 

Küçük zamanlar gerek bana

Kalbimi soğutmama

Seni de otuz günlük bir Eylül’de sevmiştim

Sakın unutma

 

Bir çocuğun avuçlarına sıkıştır özlemini

Ya da yüzündeki masum gülümseyişe

Ben anlarım

 

Sen uyurken gideceğim

Sesimi duymayacaksın

Parmaklarımın ucunda yürüyeceğim

Son kez saçlarını okşayacağım

Öyle sessiz seveceğim ki seni

Uyanmayacaksın…

Share this post


Link to post
Share on other sites

kanunu yok bu aşkın

 

galibi mağlubu yok

 

kaybolduk birbirimizde

 

kendini çaldın sen benden

 

kelepçeliyim ben sana

 

yüreğimden ta derinden

 

suçumda sensin cezamda

 

kaçıp gitme ellerimden

 

mahkumu yok bu aşkın

 

yanlışı doğrusu yok

 

hapsolduk birbirimize

 

kendini çaldın sen benden

Share this post


Link to post
Share on other sites

kOrkmuyormuSun bir fırsatını buLur da kacarım diye karanLıqından..

iCimdeki aydınLık ürkütmüyormu seni?

zincir vurmayacakmısın yOkSa biLekLerimden , qözLerimden ya$ qeLene kadar acıtmayacakmısın canımı?

akıtmayacakmısın zehrini kanıma.. damıtıLmı$ karanLıqını aydınLıqıma?

ELimi tut , seni böyLe qörmeye aLı$ık deqiLim .. yaLvarırım konu$ , bu qöz ya$Ların sebebi benmiyim?

Bak qözLerime , qörüyor musun kendini?

Nefretin nefretim , sonun sonum…

azat etmek istedin beni.. faydasız , yok qitmeye niyetim..

Arzum yok uzak kaLmaya senden..

Ne qüCüm ne cesaretim var bunu yapmaya!

Ben sendE kaLmaya mahkumum anLadınmı.. ve sen sonsuza kadar sahibim oLmaya…

EqiL yere , birLe$tir parcaLarımı ..

ta$tan bozma da oLsa bir kaLbin oLsun.. aL beni oradan..

ait oLduqum yeri biLiyorsun , topLa daqıLan parçaLarımı hadi ne duruyorsun..

 

 

Alıntı.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bırakıp Gitmek ..

 

Herşeyi unutupda gitmek ..

 

Dünümü, yarınımı düşünmeden gitmek ..

 

Bunu yapmak istiyorum ama başaramıyorum ..

 

Gittiğim yerlerde izine

 

Baktığım yerlerde gözlerine rastlıyorum ..

 

Admin..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ondan gelecek tek bir haberi umutsuzca beklersin…

 

Bir de beklemek ölüm gibi gelir insana böyle zamanlarda…

 

Aslında ölüm fikride garip değildir artık sana…

 

Geri dönerse diye, ölemezsin bile…

 

Admin

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gölgem

 

 

Yazık kı ben senın kadar sanslı degılım alıskanlıktan ıbaret degıldı benımkı senın askın gıbı de degıldı ewet belkı caresızım caresızlıgım golgeme asık olusum.. senın ellerındeyım ne yazık kı... bılıyorum bu ayrılık, umutsuzluk, hıc kımseler senı mutlu edmıycek, bılıyorum... belkı kımseyı gercekten sevemedın hep sahtekarlıklar gectı su sıradan gunlerın..

 

Ama ben herseyın farkında olsam da bı yol bulup kacmayı bı cok kez dıleyıp cabalasamda bosunaymıs ben zaten golgeme olesıye asıkmısım kı yansıyan ısıklara aldırmadan o sokakta hep onlamıymısım ben onde o arkada yıne hep ellerındeymısım de anlamamazlıktan gelırmısım o kdar zamn benmle gelen karanlıklar ardımda olan golgem ben sana asık oldum?

 

Anlamalıydım .. o da ben gıbı aksamlarda sessızken etraf. bı sokak ararısnda bı sokak lambasından yanısr ardımda belılırdı gozyaslarına etrafı goremez hala gelırdı karanlık sessız tek sokak lambaları olan o yerde bı o kadar sessız ve o lamba gıbı tek ama cok olurdu verdıgı ısık gıbı yaslarım senın ıcın agladıgımdan olcak herhalde bu ask denılen koca palavra kadar kocaman o sevgı sozcuklerı kdar sahte sahtekarlıga agladıgındandır herhalde bır tane nedenı daha var ama soylıyemıyorum dogrulardan kacıyorum ben sana degıl golgeme asık oldum gozyasalrım senın ıcın degıl. artık o sokak ıssız degıl. o tek lambadan baska lambalar, etrafa yanısyan baska ısıklar var benım arkamdakıde golgem degıl uzuntum ondan bırtanem yoksa ne olcak kı her zamn kı gıbı- nasılsın?iiii- ıste bu kadar ben herseye ragman golgemı cok sevıyorum o sokakta benı terketsede ısıklarla bırlıkte gozden kaybolsada benı o sokakta caresızlıgıme karısk dusuncelerıme bı basıma bırakıp hep oldugu gıbı zorluklardan kacsa da BEN GOLGEME ASIGIM...

 

sana degıl!! ve ınan bu hep bole olacak cnm ınan bana .

 

SEN GOLGEM YOK MUSUN

??????

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zamanı olmıyan mektuplar...................

 

 

 

“Nereye” diye soruyor...

 

“Bilmiyorum” diyorum buz gibi umursamaz bir sesle. Gerçekten bilmemek mi benimkisi yoksa tamamen umursamamak üzerine uydurulmuş güzel bir kılıf mı tüm bu söylediklerim... Belki her ikisine de sığınıyorumdur soruları cevaplarla çoğaltmamak adına kim bilir...

 

Ama bildiğim bir şey var ki; ne kadar zorlasam da kendimi gözlerimin önüne o ana dair, sana dair hiçbir şey gelmiyor. Sessiz, kırgın ve uzak zamanlardan geriye yüzü olmayan bir adam kalmış sadece belleğimde. Ve o adam, bulduğu her fırsatta belleğimden gün yüzüne çıkarıp da kendini, oturduğu yerden ağır ağır kalkıyor, açıyor kapıyı ve tek kelime etmeden çekip gidiyor.

 

“Ne zaman” diye soruyor...

 

“Çok oldu” diye geçiştiriyorum, hatırlayamayacak kadar çok hem de...Hani belleğin unutulmuş bölgesine atılan ve bir daha şimdiki zamana geç(e)meyen, yaşanıp yaşanmadığı bile bir süre sonra bilinmeyen, yarı gerçek yarı rüya, belli belirsiz anlar vardır ya işte onun gibi...

 

Oysa az önce kapanmışcasına kapıya bakıyor buluyorum kendimi, kulaklarımda belirsiz bir zamana ait ayak sesleri, kendi kendimi yalancı çıkararak içten içe, her adımda benden biraz daha uzaklaşmasını dinliyorum.

 

İşte böyle anlarda, hani belleğin sana sormadan habersizce tüm ağırlığıyla üzerine abandığı ve senin kayıtsız şartsız teslim olduğun zamanlarda, hiçbir şeyin değişmediğinin bir kez daha farkına varıyorum içim ürpererek. Oysa her seferinde öyle çok yalan biriktiriyorum ki üşümemek adına, öyle çok umursamazlıklarım oluyor ki, kendime yetmelerim, yetmediğimde yok saymalarım, avuntularım...Ama olmuyor işte, ne kadar sağlamasını yapsam da kendi içimde, bir yerinden hep fire veriyor hayat, tutunmalarım hep eksik kalıyor, bir ucu hep sana çıkıyor bütün bu kaçmaların. Ve bütün bu gitmeler var ya hani içimin duvarlarına ellerinle kazıdığın, hep yalan aslında, hep zamansız, hep yarım..

 

Düşünüyorum da şimdi tanıdığım her insanda senin yüzünü arıyorken ve her giden taşıyorken senin ayak seslerini nereye gittiğinin bir önemi kalmıyor aslında, ya da dönüp dönmeyecek olmanın...

 

Her sene bu zamanlarda yazılıp da, hiçbir zaman yollanmayan karalamalar bunlar. Zamandan bahsettiğime bakma sen, bunlar aslında zamanı olmayan mektuplar. Yıllar geçmiş olsa bile üzerinden ya da sadece birkaç saniye ne farkeder ki, sen hala aynı yerde aynı şekilde kaldıktan sonra zaman “şimdi” değil midir...Ve her nerede olursa olsun, ne kadar saklamaya çalışırsa çalışsın bir baba her zaman kızının yüreğindedir.

 

Özlem Baki.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Savaşım olma!!!!!!!!

 

 

Hüznün sağanağında ıslanan cenazelerim var benim, tam yüreğimin acıyan yanında. Çok ağrıyorum. Düştü yine bedenim, düştü yine gözlerin kanayan avuçlarımın izlerine ve beni sağır eden o yangın beter sözlerine. Fersah fersah uzaklaşıyorsun, hangi denizlerin tuzuyla kavuruyorsun beni. Benim sevdam Erciyes kadardır, bir baksan Yeditepelidir. Bir baksan Ankara mevsimidir. Benim sevdam çok sancılıdır, ege bilir bunu en iyi, toroslardan söndürür yangınını. Sığmaz cilt cilt sayfalara. Biçimsiz, anlamsız, coğrafyası talan, darma duman şehirler gibidir kuzum.

 

 

 

Şimdi mahyalarda kavruluyorum. Bir ezan okunuyor gece yarısı, melekler dolduruyor şehrimi, susuzluğun ciğerimi kavurduğu bir anda. Hiç bitmeyen cümlelerimin peşinden koşuşuyorlar. Çok üşüyorum. Bana yürek sızısı hediye etme. Nereye gitsem, hangi sokaklarda savrulsam bükülmüş harfler çıkıyor karşıma. Kırılganlığım dahada çatırtıyor ve başıma koca binalardan cam kırıklıkları yağıyor. Morarmış tüm hücreleri cümlelerin. Sıkışmışım sevdam.

 

 

 

Olmadık bir anın keşkelerini senin omzuna yükleyemem ama yüreğim yinede seni sayıklıyor. Bak güz geldi toprak sen kokuyor. Yağmur yağdırmasın mevlam, yine toprak sen kokar, korkuyorum. Adım olursun, gökyüzüne düşlerin kurulur, sahneye sen çıkarsın. Off… Bırakta bir hiç olarak kalayım, hiç…

 

 

 

Koynuma aldığın sen titriyor, en insancıl gölgeler sarsıyor bizi. Şizofreni krizlerin sesleri geliyor dışarıdan, şimdi yağmurda başlar ve bir bakmışım koynum bomboş, öfkeli serzenişlerim kapımın eşiğinden sızar dışarıya ve şizofreni krizlere karışır. Çıldırırmıyım yoksa, şehrimin duvarları yarim olurmu

 

 

 

En mahrem anların geliyor aklıma. Sevişmelere ayıp diyor şehrim. Soluklarıma soluğun siniyor, günahsın, guslüne müsaade etmiyor tabiat ama ben seni silemiyorum ve düşüyorum her defasında rüyalarımda. Kan revan içindeyim.

 

 

 

Devriyeler çıktı sokaklara, gece yürüyüşlerime yasaklar koydu. Odama düşen ışığına gölgeler kondu. Lekeni bıraktım göğsümde, gürmüyormusun. Çırılçıplağım, gelde çıksın lekelerim.

 

 

 

Karanlıktayım ve sessizliğin kabuğunu atmaya çalışıyorum bedenimden ve uzakta ölümlü savaşlar yaşanıyor. Sen benim savaşım olma, ben yenildim şiddetli çarpışmalarda.

 

Alıntı

..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Senin dagınıklığını sevmek...........

 

 

Bugünlerde çok yoğun çalıştığından bahsediyorsun, sen konuşurken ellerin bir yandan ortalığı düzeltmeye çalışıyor alelacele... Bırak kalsın diyorum sana, içimden aslında evinin bu dağınık halini sevdiğimi geçiriyorum, kitaplığından taşıp duvar diplerinde kendine yer bulmuş olan kim bilir senin tarafından kaç kez okunmuş, satırları çizilmiş, belleğinde ya hepsi ya da sadece tek bir kelimesi yer etmiş kitaplarına, sağa sola bıraktığın üzerine belli belirsiz kokunun sindiği kıyafetlerine, dinlerken sadece kendinin duyabileceği bir sesle eşlik ettiğin cd�lerine, benim gözümün görebildiği, senin ellerinin değdiği her yere bakarken...Senin bu dağınıklığını seviyorum ben aslında diye düşünüyorum. Senden bir parça, sana dair her parça sağa sola, her yere dağılmışken, her yerde gözlerimin sana çarpmasını, seni bulmasını seviyorum.

 

Aklının dağınıklığını seviyorum mesela. O tatlı unutkanlıklarını, yanlış zamanlamalarını, kimi zaman bana kimi zaman kendine geç kalmalarını. Ellerinin dağınıklığını seviyorum; nereye koyacağını bilemediğin ellerinin, o çocuk telaşında sağa sola değip, her dokunduğu yerde senden bir iz bırakmasını. Gözlerinin dağınıklığı seviyorum sonra. Geçmişten bir parça hüzün, şimdiden belirsizlik ve geleceğe dair umut taşıyan gözlerinin bazen bana yakın, bazen çok uzaklarda olmasını. Yüreğinin dağınıklığını seviyorum, yaşadığın o umarsızlığı, o kırılganlığını, sonra tek bir sözle, tek bir sözde yeniden başlamalarını. Saçlarının dağınıklığını seviyorum, o küçücük yüzünün her yanına bulaşmış ışık parçaları gibi gözlerimi kamaştırmasını ve parmaklarımın arasında kaybolmalarını...

 

Senin bu dağınık hallerini seviyorum ben aslında biliyor musun... Evinin dağınıklığını, aklının dağınıklığını, saçlarının dağınıklığını, ellerinin, gözlerinin, yüreğinin sonra...senin bu dağınıklığını seviyorum en çok. Sonra o en masum, en utangaç hallerinle bana, sadece bana olan toplanmalarını...

 

Özlem Baki

Share this post


Link to post
Share on other sites

Şimdi ben gidiyorum

Halde tecelli edip

Zamanda kavl yüzü takınarak

Sağanak gece / zemheri

Ellerimi uzatıp bahara

Kem göze, şom ağıza

Ana - avrat

Bacı – gardaş

Sövüp sayıp

 

Şimdi ben gidiyorum

Güz artığı yanımla

Acemilikler giyinip

Anadan üryan

Dem bu / vurgun

Esrik umut / yorgun

Aykırı yarına

Başkaldırı

Pusat tenhada

 

Şimdi ben gidiyorum

İllegal sevdamı kuşanıp

Altı üstü intihar bu

Gençliğime

 

Yollar kanar yar

Diken diken batar ayaklarım

Yıllar kanar yar

Seni kendime yasaklarım…

 

IMDAT OZCAN

Share this post


Link to post
Share on other sites

İki eli yakamda yalnızlığın .Sen gitmelere gittiğinden beri,ben yok olmaları öğreniyorum. Şansım yaver gitseydi eğer ;gelir bulurdu beni,yeşerirdi toprağımda ölüm. O değil de en çok seni öpmeleri arıyorum saklandığım sığınaklarda. Olacak iş değil ya yel değirmenleri de kendini savunmayı öğrenmiş,şimdi savaş meydanından kaçmalara sığınıyor Donkişot hallerim.

 

Yoksun ...

Hiçbir şey kar kalmıyor artık yanıma. Sırf senin hatırına ;selam veriyorum hayaline, ve her defasında borçlu çıkıyorum Özledim diye yolculukları çağıyorum imdadıma ama;nafile!faydalar boyunları büküp kaçıyorlar. Bu kaçırdığım kaçıncı hayat! Olsun diyorum zaten hiç birisi gözlerine bakmıyordu Zaman bütün dünyayı hükmü altına alsa da bir benim sokaklarımda koşarak geçmeleri beceremiyor. Yani sı askıda kalıyor hep gidişin. Yanlış anlama sakın bir gün;bir kaç tesadüfü denkleştirip de bulursam yine sevmeleri, işte o zamanlar kapılar çizeceğim duvarlara ,gelip de içeri girip baş köşeye oturtmak için unutmaları. Sevmek dedim de öyle bir şey vardı dimi neyse bir örnek verip kuvvetlendirmek isterdim bu iddiamı ama gerek yok. Bu saatten sonra haklı çıkmalar seni geri getirmeyecek nasıl olsa

Özledim elimden geleni ardıma koyduğum yer burası ,belki gelirsin diye bir arpa boyu bile gidemedim bu hüzünden..

 

alıntı

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ayrıyız...Gör bak...

 

 

 

sanki yüzünden bir martı uçuverdi,

öyle bembeyaz

sanki bir çarpışma oldu,birden bire ölüvermişim misal.

beni öylece sen buldun,

hatta sen vurdun say.

sanki bir gecesin öyle karanlık öyle derin.

sanki bir adım atsam,pas tutacak ellerim...

bir daha hiç yağmur yağmayacak,

güneş batmayacak,

belki dünya duracak...

bir kadının gözleri kapanacak kızını doğururken,

ve başka bir yerde, başka bir uykuda,

annesi kızının gözlerine kendi çekecek mirini...

bu öyle bir biçimdir ki,

derimize atlaslar boyanacak sevgisizlik adına,

kin tutmaya çalışacak hiç yere gövdelerimiz.

ve yine akacak gözlerimiz, ayrı anlarda ayrı Niagaralar gibi

çok içecekler gözyaşlarımızı

bu kez şarap gibi değil belki,

ama rakı gibi.

sen olmadan, bir daha ayılamayacağım sanki.

ve Su gibi.

ağlamazsak susuz kalacak vücutlarımız anlık kuruyacak,

ve biz,

tan çiğsini yememiş yapraklar gibi öleceğiz.

sen yaralarıma ağlarken,

en derin yarayı çizdin göğüslerime.

ismine yürek demişler.

benimki çok ürkek,sebepsiz ve biçimsiz.

Vakitsiz okudun aklımı ve vakitsizce sevdin beni,

Alçak!

biz bir takım gezegenler,

yörüngene karışsam patlayacak dünya.

Burda,şuanda ve daha sonraları...

Ayrıyız bundan böyle.

Bundan böyle lanet olsun her haddime.

Öylece bir ten karmaşası,

Öylece bir karagöz oyunu oynadık karşılıklı,

Dert etme, bu sondu artık.

Artık şairler ölecek gözlerimde.

Gör bak,

yavaş yavaş kaybolacak bu zan.

Aklanacak her tel saçım................................................

 

Gizem..

.

Share this post


Link to post
Share on other sites

SEVGİLİNİN YAKINLIĞI

Seni düşünüyorum, güneşin ışıkları denizden aksedince

Seni düşünüyorum, ayın pırıltıları kaynaklara vurunca.

Seni düşünüyorum, uzak bir yol üstünde tozlar havalanırken,

Karanlık bir gecede, dar bir tahta köprüde bir yolcu ürperirken.

Seni düşünüyorum, boğuk uğultularla orda yükselirken dalgalar.

Kulak kesilmek için koruluktayım, sık sık her şeyin sustuğu anlar.

Uzakta olsan bile ben senin yanındayım, sende yakınımdasın.

Güneş batıyor, biraz sonra, beni ışıtacak yıldızlar ne olurdu burda

Yanımda olsaydın

 

Goethe

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç

Sana diyeceklerim söylemekle bitmez.

Yıllardır yaşamımdan çaldığım zamanlar

Adına düğümlendi.

 

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç,

Başka şehirleri özleyelim orada seninle.

Bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar

İkimize yetmez.

 

 

 

 

Özdemir Asaf

Share this post


Link to post
Share on other sites

Karanlıkta Görmek

 

 

Karanlık mağarandan bir ses şimdi kulaklarımda.

Sarsıldım, irkildim, korktum!...

Ama kaçmadım.

 

Karanlığının en derininden bir sır verdin bana.

Ve elimden bir şey gelebildi ancak.

Yalnızca seni daha çok ......

 

..

 

Karanlıkta gezmeyi seversin sen.

 

Öğle ışığıyla aydınlanmış şu manzaranın sığlığı batar sana.

Parlak renkler başını döndürür, mideni bulandırır.

Gölgeler uzadıkça rahatlarsın biraz..

Derinlik...

 

Sonra yalnız siluetler...

 

Ve görünmez olunca herşey...

Gözlerinde gezen sonsuz karıncanın arasında kalır ya artıklar...

 

Biliyorum sen asıl o zaman görürsün.

 

 

İLOYD

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest birce

Seni görmek güzel di karıncam :clover:

 

 

YAĞMUR

 

Birden serçelerle indi yağmur

 

Hangisi serçe

 

Hangisi yağmur

 

(Göçebe Denizin Üstünde)

 

 

 

Melih Cevdet Anday

Share this post


Link to post
Share on other sites

Seni görmek güzel di karıncam :clover: di geçmiş zaman :online2long: buradayım bakkkkkk :clover:

 

 

 

YAĞMUR

 

Birden serçelerle indi yağmur

 

Hangisi serçe

 

Hangisi yağmur

 

(Göçebe Denizin Üstünde)

 

 

 

Melih Cevdet Anday

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gitme Kıyamet Olur

 

gitme bak bu gece bak yıldızlar ne iri

sular ateşböcekleri çimler çiçekler

ışıl ışıl her biri

kal gitme gitmek kolaydır

gitme bu gece bak dolunaydır

 

gitme uzar bu gece

söner birer birer yıldızlar

şebi yeldaya döner bu gece

bir uzun ihtilal olur

iklimler karışır

sular yanar

bir acayip hal olur

gitme ay kararır

ay erir kederinden

bir ince hilal olur

 

gitme henüz çok erken

ince biralevle ruhumuz

henüz tutuşmadayken

uzun bir şarkının ilk mısrasında gitme

beni incitme

 

gidersin yaşamak muhal olur

aşksız sevdasız kalırım

sessiz sedasız kalırım

çölde vahasız kalırım

ölmek ihtimal olur

 

gitme beni anaforlara

beni kör kuyulara

beni sensizlik cehennemine itme

gitme beni delirtme

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gidiyorum.......

 

ben gidiyorum artık

çok uzak şehirlere

hayatımın şiirini yazmaya gidiyorum

 

varolmaya gidiyorum

en safça yaşanan aşkların içinde

 

kaybolmaya gidiyorum

tanımadığım sevgililerin bedeninde

 

maviyim ben en maviyi bulmaya gidiyorum

 

hasrette olacak bu gidişin içinde

onuda yüreğime gömüp gidiyorum

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest birce

gitme henüz çok erken

 

 

 

henüz çok erken diyemiyeceğim, saat gözümün önünde cünkü .. :) faka herzaman ki gibi seni gördüğüme sevindim Karıncam :):clover:

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

 

henüz çok erken diyemiyeceğim, saat gözümün önünde cünkü .. :) faka herzaman ki gibi seni gördüğüme sevindim Karıncam :):clover:

 

 

:sweatingbullets:gene yakalandım saatin farkında degilmişim :online2long: ama senin yakalamaların beni mutlu kılıyor sevgili birce iyiki varsın :clover:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You are posting as a guest. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.