Admin

İran, ABD-İsrail radarlarını ve sensörlerini imha ederek savaşın seyrini değiştiriyor ABD'nin İran'a yönelik askeri harekatının üzerinden bir ay geçmişken, İsrail'in övgüler toplayan hava savunma sistemi sınırlarını göstermeye başladı. Sadece son 10 gün içinde; Tel Aviv, Dimona ve Arad dahil olmak üzere büyük şehirler, İran füzelerinin İsrail'in önleme ağına başarıyla nüfuz etmesi sonucu ciddi hasar aldı. Bu bariz başarısızlıkların en açık açıklaması, İsrail'in önleyici füze stoklarının tükenmesinin, İsrail Savunma Kuvvetlerini mühimmatı idareli kullanmaya veya hedeflere öncelik vermeye zorlamasıdır. Ancak İsrail'in hava savunmasındaki aksaklıkların kökleri neredeyse kesinlikle daha derine inmektedir. Ne de olsa, sadece en önemli konumları savunmak zorunda kalsa bile İsrail, kilit nükleer tesislerinden birkaçının yakınında bulunan bir şehir olan Dimona'yı listenin en başına koyardı. Daha endişe verici gerçek ise, İsrail'in hava savunmasındaki boşlukların; ABD, İsrail ve Körfez ortakları tarafından paylaşılan entegre hava savunma ağının temelini oluşturan radar ve sensörlerin aldığı hasardan kaynaklanan tespit (önleme yerine) başarısızlıkları olabileceği ihtimalidir. Eğer bu doğruysa, bunun sonuçları vahim olacaktır. Amerikan ordusunun tehditleri tanımlamak ve bertaraf etmek için güvendiği "gözler" olmadan faaliyet gösteren ABD kuvvetleri ve varlıkları, daha önce sanıldığından çok daha savunmasız bir durumda olacaktır. Yakın zamana kadar İsrail'in katmanlı hava savunma sistemi neredeyse aşılamaz olarak görülüyordu. Demir Kubbe (Iron Dome) olarak bilinen ilk katman, İsrail'in şehirlerini ve altyapısını, Hizbullah ve Hamas tarafından ateşlenenler gibi kısa menzilli roketlere karşı korumaktadır. Demir Kubbe, 7 Ekim saldırısını izleyen günlerde ve haftalarda yoğun bir baskı altında ayakta kalmayı başarmış olsa da; balistik füzeler ve uzun menzilli insansız hava araçlarıyla donatılmış, çok daha güçlü bir hasım olan İran'a karşı daha az etkilidir. Mevcut savaşta en büyük tehdidi oluşturan orta ve uzun menzilli seyir ve balistik füzelere karşı korunmak amacıyla İsrail, üç ek hava savunma katmanına güvenmiştir: Davut'un Sapanı (David’s Sling), Arrow 2 ve 3, ve ABD tarafından sağlanan THAAD sistemleri. Davut'un Sapanı füzeleri Dünya atmosferinin içinde önlerken, Arrow sistemi füzeleri atmosferin dışında hedef almakta ve bu sayede balistik füzelere karşı çok daha etkili olmaktadır. İsrail ayrıca, kendi toprakları içinde konuşlu ABD THAAD sistemlerinden ve bölgedeki hava ve deniz unsurlarından da destek almaktadır. İsrail hava savunma sisteminin yedekli yapısı, son dönemdeki İran başarılarının; İsrail hava sahasının —üstelik yaralı durumdaki bir İran ordusuna karşı bile— neden aniden delinmeye açık göründüğünü sorgulayan gözlemciler için bu denli şaşırtıcı olmasının temel nedenidir. Bu bilmecenin tek bir cevabı yoktur; ancak en basit açıklamalar bile yetersiz kalıyor gibi görünmektedir. İsrail, hava savunma füzesi stokunun büyük bir kısmını gerçekten de tüketmiş durumdadır. Bazı raporlar, İsrail Savunma Kuvvetleri'nin (IDF) en gelişmiş hava savunma mühimmatlarının %80'e varan bir kısmının savaşın ilk üç haftasında harcandığını ve bunun da İsrail'i giderek diğer sistemlere bel bağlamaya zorladığını öne sürmektedir. Bu hızlı tükeniş, İsrail savunma hatlarının göründüğünden çok daha kırılgan olduğunu ve İran'ın şu anda gerçekleştirebildiği yoğunluktaki saldırılara karşı savunma yapacak şekilde kurgulanmadığını açıkça göstermektedir. İran'ın elde ettiği başarıların ardındaki ikinci faktör, ülkenin; bir hava savunma ağını sürü halinde sarıp kapasitesini aşırı yükleyebilen çok sayıda insansız hava aracı (İHA) ve misket mühimmatı kullanmasıdır. Hiçbir hava savunma sistemi kusursuz değildir; dolayısıyla İran'ın, İsrail savunma hatlarını hedef alan mühimmat sayısını artırabilme yeteneği, geçmiş çatışmalara kıyasla daha yüksek bir isabet oranına ulaşmasını açıklayabilir. Ancak İran, 12 Günlük Savaş sırasında benzer silahları çok daha az bir etkiyle kullanmıştı; bu nedenle, söz konusu açıklama da tek başına tatmin edici bir gerekçe oluşturmamaktadır. Bu ilk açıklamalarla ilgili temel sorun, kapsamlarının fazlasıyla dar olması ve yalnızca İsrail'in kendi içindeki eksikliklere odaklanmalarıdır. Oysa çok daha kuvvetli bir ihtimal, İsrail'in hava savunma sistemlerinde gözlemlenen bu zafiyetlerin kaynağının İsrail'in içi değil, dışı —yani tüm Orta Doğu bölgesine yayılan daha geniş kapsamlı ABD-İsrail hava savunma ağı— olduğudur. İsrail, hava savunma sistemlerinin ve mühimmatlarının pek çoğuna (bazılarına ABD ile yürütülen ortak girişimler aracılığıyla) sahip olsa ve hatta bunları bizzat üretiyor olsa da, hava savunma ağı ABD'ninkiyle entegre bir yapıdadır; bu entegrasyon sayesinde iki ülke, bölge genelinde konuşlandırılmış sensör ve radarlardan elde edilen istihbarat ve verileri birbirleriyle paylaşabilmektedir. Bu sensör ve radar ağının göreceği herhangi bir hasar, hem İsrail'in hem de ABD'nin hava savunma kapasitesini ölümcül bir biçimde sekteye uğratma potansiyeli taşımaktadır. Gerçek zamanlı uydu verilerine erişimdeki kısıtlamalara rağmen, bu türden bir sistemik başarısızlığa işaret eden kanıtlar giderek artmaktadır. Mevcut uydu görüntülerini temel alan raporlar, savaşın başlangıcından bu yana Orta Doğu'da bulunan en az 10 ABD radar tesisinin İran'a ait insansız hava araçları tarafından vurulduğunu ortaya koymaktadır. Bunlar arasında, THAAD hava savunma sistemlerinde kullanılan çok sayıda AN/TPY-2 radarı ve Katar'da bulunan bir AN/FPS-132 Faz Dizili Radar yer almaktadır. Tek bir radarın kaybedilmesi tüm hava savunma ağını işlevsiz hâle getirmese de, 10 veya daha fazla radarın ya da algılama sisteminin kaybedilmesi, ABD'nin gelen tehditleri tespit etme ve bunlara yanıt verme kabiliyetini önemli ölçüde zayıflatacaktır. Daha da endişe verici olan, Amerika Birleşik Devletleri'nin Orta Doğu'daki kendi üslerini koruyamaması gibi görünen durumdur. Geçen hafta, ABD personelinin Körfez bölgesindeki birçok askeri üste artık yaşayamadığı ve çalışamadığı, otellere veya alternatif yerlere taşınmak zorunda kaldığı yönünde haberler ortaya çıktı; çünkü üslerin kendileri İran insansız hava araçları ve füzelerinin saldırılarına karşı çok savunmasız durumda. Nitekim, bölgesel üslerde park halindeki ABD uçaklarına yönelik başarılı saldırılar ve ABD personelinin bulunduğu yerlerde devam eden ABD kayıpları, bu tür güvenlik açıklarını doğrulamaktadır. Suudi Arabistan'daki Prens Sultan hava üssünde yaşanan en son olayda, İran füzeleri ve insansız hava araçları 12 askeri yaraladı ve nadir bir E-3 erken uyarı uçağı da dahil olmak üzere birçok uçağa hasar verdi (ABD, tehdidi zamanında tespit etmiş olsaydı, kıt önleme uçaklarıyla bile kesinlikle korumak için harekete geçeceği bir hedef). Ortadoğu'daki ABD kuvvetlerine ev sahipliği yapan büyük üslerin çoğunda gelişmiş hava savunma sistemleri de bulunduğundan veya bu sistemler tarafından korunduğundan, bu bölgelerin görünürdeki savunmasızlığı, yeterli önleyici füze veya insansız hava aracı karşıtı sistem eksikliğinden çok daha büyük bir soruna işaret etmektedir. Pentagon'un Asya'da konuşlandırılmış THAAD ve Patriot sistemlerinden parçaları Ortadoğu'ya taşıdığı haberi, son bir veri noktası sunmaktadır. Birincisi, bu sistemler balistik ve diğer gelişmiş füzeler için hazır olduğundan, yeniden konuşlandırılmaları, acil tehdidin aslında insansız hava araçları olmadığını ima etmektedir. İkincisi, daha fazla kapasiteye ihtiyaç duyulursa, tüm sistemler taşınabilir. Sadece parçaların yeniden tahsis edilmesi, amacın bunun yerine hasarlı sistemlerin onarımı veya sensörler ve radarlar da dahil olmak üzere hasarlı parçaların değiştirilmesi olabileceğini düşündürmektedir. ABD'nin Ortadoğu'daki hava savunma ağının kısmi bir başarısızlığının bile sonuçları çok geniş kapsamlı olacak ve mevcut savaşta ABD operasyonlarını, diğer bölgelerdeki gelecekteki çatışmaları ve vatan savunmasını tehdit edecektir. Pentagon, mühimmat depolarının derinliği ve yeniden oluşturulması ihtiyacı hakkında çok zaman harcamış olsa da, savaş sonrası daha acil bir ihtiyaç, Orta Doğu ve diğer yerlerde ABD hava savunmasının dayandığı karasal sensör ve radar ağının onarılması ve güçlendirilmesi olabilir. Bu, sadece mühimmat üretimini hızlandırmaktan çok daha zorlu bir meydan okumadır. Gelişmiş radarların ve sensörlerin onarımı zaman alıcı, pahalı ve karmaşıktır. İran ile yaşanan savaş, ABD'nin hava savunma yaklaşımını —özellikle de kara tabanlı sistemlere olan aşırı bağımlılığını— temelden sarsmış gibi görünmekte; dahası, ABD'nin hava savunma yeteneklerinin modern savaşa henüz hazır olmadığını düşündürmektedir. Dolayısıyla sorun, salt teknik değil, stratejik bir nitelik taşımaktadır. Önümüzdeki süreçte, özellikle iyi donanımlı rakiplerle girişilecek çatışmalarda, kara tabanlı sensör ve radarlara bel bağlamak giderek daha etkisiz ve sürdürülemez bir hal alabilir. Pentagon'un, hedef takibi ve önleme faaliyetleri için uzay ve uydu tabanlı sistemlere geçiş sürecini hızla ivmelendirmesi gerekecektir. Yeni teknolojilerin olgunlaşmasının zaman alacak olması ve bu teknolojilerin kendine has sınırlamaları bulunabilmesi nedeniyle, ABD askeri altyapısının güçlendirilmesi de elzem hale gelecek; bu alana önemli ve acil yatırımlar yapılması gerekecektir. Son olarak, ABD savunma yetkilileri mevcut durumu yeniden değerlendirmelidir. Kaynak: RS

OpenAI, Sora'yı rafa kaldırıyor; Anthropic kurumsal pazardaki payını ele geçirirken, özel sermaye şirketlerine %17,5 getiri garanti ediyor. OpenAI tam bir telaş ve kargaşa içinde. Son iki hafta içinde, Microsoft Corp (MSFT) ortağı şirket; Sora video uygulamasını iptal etti, Walt Disney Co (DIS) ile yapılması planlanan 1 milyar dolarlık anlaşmayı suya düşürdü, üç ayrı ürünü birleştiren bir masaüstü "süper uygulaması" duyurdu ve özel sermaye şirketlerine %17,5 oranında garantili asgari getiri sunmaya başladı. OpenAI Uygulamalar Başkanı Fidji Simo, durumu "adeta 'kırmızı alarm' (code red) verilmişçesine hareket etmek" olarak nitelendirdi. Çok Pahalı Bir Sermaye OpenAI, özel sermaye şirketlerine; modellerini bu şirketlerin portföyündeki firmalara entegre edecek 10 milyar dolarlık bir ortak girişime katılmaları karşılığında, %17,5 oranında garantili asgari getiri teklif ediyor. Ancak herkes bu teklife sıcak bakmıyor. Dünyanın en büyük yazılım odaklı satın alma firmalarından biri olan Thoma Bravo, yönetici ortağı Orlando Bravo'nun "uzun vadeli kâr profiline ilişkin soru işaretleri dile getirmesinin" ardından masadan çekildi. Eski BlackRock portföy yöneticisi Edward Dowd, %17,5'lik bu garantiyi "çok pahalı bir sermaye; hem de çok pahalı" olarak nitelendirdi ve OpenAI'ın bu orandaki finansman maliyetlerini sürdürüp sürdüremeyeceğini sorguladı. Anthropic, Kurumsal Pazarda Hızla İlerliyor Anthropic'in kurumsal yapay zekâ (enterprise AI) üzerindeki hakimiyeti hızla güçlendi. Bloomberg'in haberine göre şirket, sadece Şubat ayında gelirlerine 6 milyar dolar daha ekleyerek, yıllıklandırılmış gelirini kısa süre önce 19 milyar doların üzerine taşıdı. Bu rakam, daha 2025'in sonlarında 9 milyar dolar seviyesindeydi. Bu büyümenin büyük kısmını sırtlayan, ajan tabanlı bir kodlama aracı olan Claude Code, tek başına 2,5 milyar dolarlık bir yıllık gelir (run-rate) seviyesini aştı. All-In Podcast'ine katılan Chamath Palihapitiya, kendi firması 8090'ın kurumsal tarafta "her zaman ve tamamen Anthropic odaklı" hareket ettiğini belirterek, şirketin teknik çıktısını "diğer her şeyden fersah fersah üstün" olarak tanımladı. Sora Artık Yok OpenAI, 24 Mart tarihinde Sora video uygulamasının fişini çekti ve bu hamlesiyle Disney'i hazırlıksız yakaladı. Reuters'ın haberine göre Disney ve OpenAI ekipleri Pazartesi akşamı hâlâ aktif bir şekilde birlikte çalışıyorlardı; ancak sadece 30 dakika sonra ürünün tamamen iptal edildiğini öğrendiler. Disney, OpenAI'a 1 milyar dolar yatırım yapmayı ve Sora tarafından üretilecek içeriklerde kullanılmak üzere 200'den fazla karakterin lisans haklarını vermeyi kabul etmişti. Ancak taraflar arasında henüz herhangi bir para transferi gerçekleşmemişti. Tahmin Piyasaları Ne Söylüyor? Polymarket üzerinde işlem yapanlar, Anthropic'in OpenAI'den önce halka açılma ihtimaline %68 şans tanıyor. Haziran ayına kadar en iyi yapay zeka modeline kimin sahip olacağına dair ayrı bir sözleşme ise, Anthropic'in ihtimalini %66, OpenAI'inkini ise yalnızca %6 olarak fiyatlıyor. Halka arz tanıtım turları (roadshow) başlamadan önce, yeni bir model mevcut gidişatı değiştirmediği takdirde, potansiyel yatırımcıların elinde çok sayıda soru ve bunlara karşılık çok az cevap bulunacaktır. Kaynak: Benzinga

'Kral Yok' protestocusunun gözaltına alındığı bu fotoğraf büyük bir hızla viral oluyor ve insanlar bu kareyi 'nesil tanımlayan bir fotoğraf' olarak nitelendiriyor Yahoo News'un aktardığına göre, organizatörlerin verilerine göre Cumartesi günü ülke genelinde düzenlenen "Kral Yok" (No Kings) protestolarına 8 milyondan fazla kişi katıldı; bu sayı, tek günlük bir gösteri için rekor kıran bir katılımcı sayısıdır. Sosyal medyada pek çok fotoğraf dolaşmakta olsa da, benim akışımda sürekli karşıma çıkan, özellikle dikkat çekici bir protestocu var: beline zincirler dolamış Özgürlük Heykeli. ABC7'nin haberine göre, Los Angeles şehir merkezindeki yürüyüş sona erdikten sonra bazı göstericiler dağılmadı ve bunun üzerine ortalık karıştı. Gözaltına alınanlar arasında "Özgürlük Hanım" da vardı. Görünüşe göre elleri arkadan kelepçelenmiş ve meşalesine el konulmuştu. Bu görüntüler o kadar sembolik ki, Reddit ve X (eski adıyla Twitter) platformlarındaki insanlar hep bir ağızdan aynı şeyi dile getiriyor: Bir kişi şöyle yazdı: "Amerika'da şu anda yaşananları temsil edecek, bundan daha iyi bir görselin var olduğunu sanmıyorum." Bir başkası ise şöyle dedi: "İşte bu. ABD'de Cumartesi günü düzenlenen 'Kral Yok' (No Kings) protestolarından çıkan en iyi fotoğraf bu. Özgürlük Heykeli'nin bizzat polis tarafından gözaltına alınması. Bundan daha şiirseli olamazdı." "'Amerika'nın çöküşünü simgeleyecek tek bir görsel seçin' deselerdi: Ben:" "Gerçekten de nesilleri tanımlayan bir kare." "Siyasi karikatürlerin gerçeğe dönüştüğü an." Ve son olarak: "Bir resim bin söze bedeldir; ancak bu resim, koca bir dönemin hikâyesini anlatıyor. Kelepçelenmiş Özgürlük." Kaynak: BuzzF

Tweet şöyle diyor: Elon Musk, Donald Trump seçimi kazanırsa DOGE ile ilgili mutlak mucizeler vaat etmişti. Bunların hiçbiri gerçekleşmedi. Kamu borcu her zamankinden daha yüksek ve hâlâ artmaya devam ediyor. Bir dahaki sefere size nasıl oy vermeniz gerektiğini söylemeye kalkıştığında, bunu aklınızda bulundurun.

MAGA iç savaşı derinleşirken Amerikalı Eski Milletvekili Marjorie Taylor Greene (MTG), Fox News’u ‘sahte haber’ olarak etiketledi Eski Trump destekçisi Marjorie Taylor Greene, İran'a karşı Cumhuriyetçi iç savaşının nükleer bir boyuta ulaşmasıyla birlikte MAGA'nın en sevdiği televizyon kanalına karşı tavır aldı. Rupert Murdoch'un Fox News kanalı, uzun zamandır Cumhuriyetçi Parti'nin MAGA kanadının "Önce Amerika" söylemini tekrarlıyordu. Ancak bazı önde gelen MAGA destekçileri, Donald Trump'ın İran'a karşı savaşına verdiği destek nedeniyle kablolu yayın ağından soğudular. Trump'ın dostu olup sonradan düşmanı haline gelen MTG, kanalı İran konusunda "sahte haber" yaymak ve "yaşlı nesli beyin yıkamakla" suçladı. Pazar günü X'te şöyle yazdı: "Fox News artık sahte haber. Yaşlı nesli, karşı oy verdiğimiz şeyi desteklemeye zorluyor." Ocak ayında başkanla giderek büyüyen anlaşmazlığı nedeniyle istifa eden 51 yaşındaki eski Georgia milletvekili, özellikle bu savaş olmak üzere, Trump'ın dış savaşlarına karşı açık sözlüydü. Fox News'e yönelik eleştirel paylaşımı, Fox'un düzenli yorumcularından ve MAGA'nın gözdesi Ann Coulter'ın, kanalın Trump'ı ele alış biçimine yönelik sert eleştirilerine yanıt olarak geldi. 64 yaşındaki Coulter, X adlı blogunda şunları yazdı: "Fox News'in izleyicilere İran savaşının ÇOK iyi gittiğini ve Trump'ın tam bir çapkın olduğunu garanti etmesini izlemek, aynı kanalın izleyicilere Dominion Voting Systems'ın 2020 seçimlerini hileli hale getirdiğini ve Trump'ın kazandığını garanti etmesini izlemek gibidir." Fox, bir yargıcın söz konusu ifadelerin asılsız olduğuna hükmetmesinin ardından, şirketin 2020 seçimlerine hile karıştırılmasına yardım ettiği yönündeki asılsız iddiaları yayınlaması nedeniyle açılan bir iftira davasını çözüme kavuşturmak amacıyla, 2023 yılında Dominion Voting Systems'a 787,5 milyon dolar ödedi. Trump ve Pentagon'un; bölgede halihazırda bulunan 3.500 ABD askerine ek olarak binlerce askerin daha yolda olduğu bir ortamda, İran'a yönelik—muhtemelen özel kuvvetler ve konvansiyonel piyade birliklerince düzenlenecek baskınları da içeren—kapsamlı kara harekatı planları hazırlamasının ardından MTG ve Coulter duruma tepki gösterdi. Amerikalıların yüzde 62'si; halihazırda 13 ABD askerinin hayatını kaybetmesine yol açmış ve benzin fiyatlarını keskin bir şekilde yükseltmiş olan bir savaşı uzatmak amacıyla bölgeye kara birlikleri gönderilmesine karşı çıkıyor. Coulter ve Greene, İran konusundaki rahatsızlıklarını dile getiren MAGA etkileyicileri arasında yalnız değiller. Aşırı sağcı komplo teorisyeni 52 yaşındaki Alex Jones, Pazar sabahı; iddiasına göre Tahran'da yaşayan bir kişi tarafından çekilmiş ve sistematik sivil yıkımı gözler önüne serdiğini öne sürdüğü bir görüntü paylaştı ve bu durumu "savaş suçu" olarak nitelendirdi. Jones, İran'ın başkenti üzerinde yükselen yoğun siyah duman bulutlarını gösteren bir videonun da yer aldığı paylaşımında, "Aslında bu bir SAVAŞ SUÇU!" diye yazdı ve Trump'ın şu anda "büyük çaplı bir kara işgaline alenen hazırlandığını" ekledi. Greene, Ocak ayında; Jeffrey Epstein davası dosyalarının ifşa edilmesi üzerine Trump ile yaşadığı ve Başkan'ın kendisini "hain" olarak nitelendirmesine yol açan anlaşmazlığın ortasında Kongre'den istifa etti. ABD ve İsrail güçlerinin 28 Şubat'ta ortak saldırılar başlatmasından bu yana, çatışmaya karşı çıkan "Önce Amerika" (America First) hareketinin en sesli temsilcilerinden biri olan Greene; daha önce Trump yönetimini "bir grup hasta, lanet olası yalancı" olarak nitelemiş ve savaşın Cumhuriyetçilere ara seçimlerde pahalıya patlayabileceği uyarısında bulunmuştu. MAGA etkileyicilerinden gelen bu öfkenin, Trump'ın kemikleşmiş destekçi tabanını sarsma konusunda pek de etkili olmadığı görülüyor. 10 Mart tarihli bir YouGov-Economist anketi, MAGA seçmenlerinin yüzde 91'inin savaşı desteklediğini ortaya koydu. Beyaz Saray, Greene'e karşı pek sabırlı davranmadı; bir Beyaz Saray sözcüsü Cuma günü Fox News Digital'e yaptığı açıklamada, Greene'i, görev süresi devam ederken seçmenlerini yüzüstü bırakan "bırakıp giden biri" (quitter) olarak niteleyip küçümsedi. The Daily Beast, konuyla ilgili görüş almak üzere Fox News ile iletişime geçti. Kaynak: TDB

Cumhuriyetçilerin liderliğindeki Kongre zorlanırken, üyeler koltuklarını tarihi bir hızla bırakıyor Geçen yaz The Washington Post, 2026 ara seçimlerine yönelik bir değerlendirme yapmış ve "Kongre'deki yavaş emeklilik sezonuna" dikkat çekmişti. Yaklaşık yedi ay sonra, bu tür gözlemlerin tamamen geçerliliğini yitirmesinin haklı bir nedeni var. Geçen haftanın sonlarında, Temsilciler Meclisi Ulaştırma ve Altyapı Komitesi Başkanlığını yürüten Missouri Cumhuriyetçi Temsilcisi Sam Graves; sonbaharda yeniden seçilmek için aday olmayacaklarını duyuran, görevdeki Kongre üyelerinden oluşan uzun ve giderek büyüyen listeye katıldı. Genel tablo oldukça çarpıcı. The New York Times şu haberi yaptı: Brookings Enstitüsü'nün Kongre'ye ilişkin "Vital Statistics" (Temel İstatistikler) verilerine göre, bu dönemde Temsilciler Meclisi'nden ayrılan Cumhuriyetçilerin sayısı, 1930'dan bu yana görülen en yüksek rakamlardan biri. Bu dönemdeki Cumhuriyetçi ayrılıkları, sayı bakımından yalnızca 2018 yılı tarafından geride bırakılıyor; ki 2018, Başkan Trump'ın ilk dönemindeki ara seçimlerin yapıldığı ve partisinin büyük kayıplara hazırlandığı yıldı. (Cumhuriyetçi Parti o yıl Temsilciler Meclisi'ndeki 40 koltuğu ve dolayısıyla çoğunluğu kaybetmişti.) Çoğunluk partisinde görülen bu denli yüksek bir değişim oranı, genellikle görevdeki üyelerin, azınlıkta kalıp hizmet verme riskini göze almak yerine Kongre'den ayrılmayı tercih ettiklerini yansıtır. Cumhuriyetçilerin çoğunluğu kazandığı 2022 ara seçim döneminde, 30'dan fazla Demokrat üye Temsilciler Meclisi'nden ayrılmıştı. Kongre'deki emeklilik duyurularının tam sayısını kesin olarak belirlemenin, bazı detaylar nedeniyle biraz zor olduğunu vurgulamakta fayda var: Bazı üyeler siyasi kariyerlerine son verdiklerini açıklarken, diğerleri başka bir makamda görev almak üzere koltuklarını bırakıyor. Bazı üyeler görev süreleri devam ederken istifa etmiş durumda; diğer bazı üyeler ise mevcut görev süreleri içinde hayatlarını kaybetti. Bazı örneklerde ise, görevdeki yasa yapıcıların, Trump yönetiminde görev almak amacıyla istifa ettiklerine bile tanıklık ettik. Ancak tüm veriler bir araya getirildiğinde karşımıza çıkan tablo; 61 Temsilciler Meclisi üyesinin —22 Demokrat ve 39 Cumhuriyetçi— koltuklarını bıraktığı bir seçim manzarasıdır. Son yüzyılın en yüksek rakamlarından biri olan bu sayı, gerek gönüllü ayrılıklar gerekse olası ön seçim yenilgileri sonucunda, önümüzdeki günlerde ve haftalarda pekala daha da artabilir. Senato'ya gelince; bu üst mecliste de yoğun bir değişim süreci yaşanıyor. Görevdeki dokuz üye (dört Demokrat ve beş Cumhuriyetçi) emekliye ayrılıyor; Cumhuriyetçi Parti’den iki senatör daha valilik için yarışıyor; ayrıca iki Demokrat senatör —Colorado’dan Michael Bennet ve Minnesota’dan Amy Klobuchar— da valilik yarışına katılmış durumda; gerçi görev süreleri henüz dolmadığı için teknik açıdan emekliye ayrılmış sayılmıyorlar. (Eğer başarılı olurlarsa, kendi haleflerini belirleme konumuna gelecekler.) Ancak, salt sayısal veriler kadar önemli olan bir diğer husus da bu duyuruların arkasındaki itici güçtür: Capitol Hill, son zamanlarda çalışmak için pek de ideal bir yer olmaktan çıktı. Kongre, kurumsal düzeyde giderek daha fazla felç olmuş ve işlevsiz bir yapıya bürünmüştür; Cumhuriyetçi liderlerin yetkilerinin önemli bir kısmını Beyaz Saray’a devretmiş olması, bu sorunu daha da derinleştirmiştir. Bu durum ile Cumhuriyetçi yetkililerin Kasım ayında seçmenlerden gelecek olası bir tepkiden duydukları endişe bir araya geldiğinde, Kongre kanatlarında neden böylesine çarpıcı bir personel değişiminin yaşanmak üzere olduğu konusunda ortada pek de bir muamma kalmamaktadır. Kaynak: MSNBC

Amerika'da çalışmak nasıl bu kadar neşesiz bir hale geldi? Bir Dell Technologies ofisindeki çalışanlar için sabahlar, eskiden ufak bir neşe dozuyla başlardı. Ofisteki kahve makineleri, her gün ücretsiz espresso ikram ederdi; bu, çalışanların büyük keyif aldığı küçük bir ayrıcalıktı. Derken hevesleri kursaklarında bırakan o gelişme yaşandı: Geçen yıl şirket, çalışanlardan makineyi her kullandıklarında bir ücret talep etmeye başladı. Bu maliyet, her ne kadar cüzi olsa da, bir çalışanın tabiriyle; işten çıkarmalar ve ezici iş yükleriyle boğuşan, moral bozucu bir çalışma kültürünün üzerine konmuş "tuz biber" gibi hissettirdi. Kahvenin kalitesinin de "eh işte" düzeyinde olduğunu belirten çalışan, "Dürüst olmak gerekirse, ofisin içi şu an resmen bir cenaze evi gibi," dedi. Dell ise, iş gücünün esenliğini destekleme konusundaki kararlılığını sürdürdüğünü ifade etti. Bu "kahve kısıtlaması" vakası; verimsizlikleri tespit edip maliyetleri kısmak adına adeta bir yarış içine girmiş görünen Amerikan şirketlerinin ofis hayatını etkisi altına alan, çok daha kapsamlı bir huzursuzluğun sembolü niteliğinde. Şirket dışı etkinliklerden iş seyahatlerine kadar uzanan bir yelpazede ayrıcalıkların budanması süreci; çalışanların, "daha az kişiyle daha çok iş çıkarma" amacı taşıdığını düşündüğü, yapay zekâ odaklı bir dönüşüm hamlesinin gölgesinde gerçekleşiyor. Pek çok çalışana göre bu durumun nihai sonucu, iş hayatının eğlenceli yönlerinden tamamen arındırılmış olmasıdır. Seattle yakınlarında yaşayan ve uzun yıllardır yazılım pazarlamacılığı yapan Rocco Seyboth, "Şu an işine dair olumlu hisler besleyen neredeyse hiç kimse yok," dedi. "Yapay zekâ kaynaklı bir 'korku çağı'nın içindeyiz." 45 yaşındaki Seyboth, kariyerine ilk başladığı dönemlerde teknoloji sektörünün kendisine heyecan verecek pek çok fırsat sunduğunu anlattı. Şirketler büyüyor, yöneticiler ise çalışanlarına giderek artan maaşlar ve cömert ayrıcalıklar sunuyordu. Kariyer yolculuğu onu küçük girişimlerden (startup'lardan) Amazon gibi dev şirketlere taşıdıkça, Seyboth önemli bir gerçeği fark etti: İş hayatı, aslında oldukça sefil bir yerdi. “Konuştuğum herkes yapay zekâyla yatıp kalkıyor; ya onu nasıl kullanacaklarını, ya kullanıyormuş gibi nasıl yapacaklarını, ya kullanmaktan ne kadar nefret ettiklerini, ya da yapay zekânın kendi pozisyonlarını veya şirketlerinin ürününü nasıl ortadan kaldıracağını düşünüyorlar,” dedi. Orta düzey yöneticiler, “eğlenceye karşı savaşın” ön saflarında yer aldıklarını söylüyorlar. Bir zamanlar yalnızca bir avuç insanı denetlemeye alışkınken, artık çok daha büyük ekipleri yönetiyorlar. Gallup’un verilerine göre, ortalama bir yöneticinin geçen yıl doğrudan kendisine rapor veren yaklaşık 12 çalışanı vardı; bu sayı, firmanın bu veriyi ilk kez 2013’te ölçtüğü zamana kıyasla neredeyse %50’lik bir artışa işaret ediyor. Yapay zekâ, üretkenliğe dair beklentileri de değiştirdi. Bir zamanlar güvenilir addedilen kariyer yolları —örneğin işletme okulundan danışmanlık sektörüne uzanan yollar— artık daha sallantıda görünüyor. New York Üniversitesi Stern İşletme Okulu’ndan yönetim profesörü Suzy Welch, amaç ve gelişim üzerine düzenlenen yakın tarihli bir sempozyumda, “Tüm o kariyer taşıma bantları bozuldu,” dedi. Şirketler, çalışan harcamaları üzerindeki denetimi sıkılaştırıyor; bu da, belirli nezaket ve ikramların da yavaş yavaş ortadan kalktığı anlamına geliyor. Austin merkezli bankacılık yazılım şirketi Q2 Holdings’in Finans Direktörü Jonathan Price, çalışanlara hitaben yaptığı açıklamada, şirketin maliyetleri kontrol altına almaya yönelik daha geniş kapsamlı bir çabanın parçası olarak, sıklıkla israfa yol açan ve elzem olmayan harcamaları hedef aldığını belirtti. Şirket, müşteri ağırlamaları sırasında satın alınan tek bir şarap şişesi için 100 dolarlık bir üst sınır getirdi; bu kararın alınmasında, çalışanların bu kalem için çok daha yüksek meblağlar harcıyor olması da kısmen etkili oldu. Price, “Üstelik burada 150 veya 200 dolarlık harcamalardan da bahsetmiyoruz,” dedi. Price’ın aktardığına göre, elzem olmayan harcamalar Şubat ayında, bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla %25’in üzerinde bir düşüş gösterdi. AlphaSense verilerine göre, ABD’nin önde gelen şirketlerinin finans direktörleri, 26 Mart itibarıyla sona eren son çeyrekte gerçekleştirilen 307 konferans görüşmesinin en az birinde “verimlilik” kavramından bahsettiler; bu sayı, bir önceki yılın aynı dönemindeki 219’luk seviyenin üzerine çıkarak, en az 2020 yılından bu yana görülen en yüksek seviyeye ulaştı. Yöneticiler, hangi yan hakların —eğer varsa— ortadan kaldırılacağına karar vermenin hassas bir denge gerektirdiğini belirtiyorlar. Şarap bütçesini kısmak başka bir şeydir; ancak muz veya Kind barları gibi ofis içi atıştırmalıklara dokunmak, kesinlikle kaçınılması gereken bir adım olabilir. Ambalaj devi Smurfit Westrock’un CFO’su Ken Bowles, “Kesintileri aşırıya kaçırabilir veya çalışanların kendilerini iş yerinde daha az değerli hissetmelerine neden olabilirsiniz; bu durumda onlar da çekip rakip firmalarda çalışmaya başlarlar,” dedi. Smurfit Westrock, 2024’teki birleşmenin ardından belirli harcamaları titizlikle incelemeye aldı ve anlaşma sonrası geçen ilk tam yılında, 400 milyon dolarlık maliyet tasarrufu hedefini aştığını açıkladı. Şirket, çalışanlarından sağduyulu davranmalarını beklediğini belirtti. Bowles, bu ilişkiler bağlamında, “Eğer bir çalışan bir müşteriyi ağırlarken biraz daha kaliteli bir şişe şarap sipariş ediyorsa, bu muhtemelen sorun teşkil etmez,” dedi. “Ancak bir fabrika genel müdürünü veya mali kontrolcüsünü yemeğe çıkarıp, herkes için şampanya sipariş etmişlerse; işte o zaman, ‘Bir dakika, bu durumun konuşulması gerekir,’ dersiniz.” Bowles, birleşme sonrasında çalışanları elde tutmakta zorlandıkları ofislerde, kola, maden suyu ve meyve-peynir gibi sağlıklı atıştırmalıkları içeren buzdolapları gibi ek yan haklar sunduklarını ifade etti. Bowles, “İnsanlar bu imkanlardan gerçekten yararlanıyor,” dedi. Bazı şirketler, pandemi sonrasında çalışanları ofise dönmeye teşvik etmek amacıyla daha iyi kahve ve yemek seçenekleri gibi yan hakları artırmıştı. Ancak kurumsal liderlere kültür konusunda danışmanlık yapan, Twitter ve YouTube’un eski yöneticilerinden Bruce Daisley’e göre, şirketler o günden bu yana bu uygulamalardan geri adım attı. Bu durum, pek çok çalışanda ani bir şok etkisi (whiplash) yaratıyor. Daisley, “İşten beklentilerimiz söz konusu olduğunda, kurum kültürü her zaman diğer tüm değişkenlerin önüne geçer,” dedi. “İşe genellikle maaş için gireriz; ancak kötü bir kurum kültürü yüzünden işten ayrılırız.” İnsan kaynakları yöneticileri, beyaz yakalı çalışanların endişelerinin farkında olduklarını belirtiyor. Teknoloji şirketi ServiceNow’un İnsan Kaynakları ve Yapay Zeka Entegrasyon Sorumlusu Jacqui Canney, “Çalışanlar arasında bir korku hakim; belki de mevcut işlerinde tatmin olmadıklarını hissediyorlar,” dedi. Canney, ServiceNow’un çalışanlarına yeni beceriler kazandırmak amacıyla eğitimler verdiğini ifade etti. Teknoloji sektöründe çalışan Seyboth, geçen yıl yazılım şirketi Tango’daki işinden ayrıldı; şu sıralar ise, farklı şirketlerde çalışan eski meslektaşlarından, işlerinde son derece mutsuz olduklarına dair sık sık haber alıyor. Seyboth, artık kurumsal hayattan emekli olduğunu ve bu sayede havuz inşa etmek gibi yeni ilgi alanlarına yönelme özgürlüğüne kavuştuğunu söylüyor. Kaynak: TWSJ

Yargıçlar Sotomayor ve Jackson, Yüksek Mahkeme'nin "bir adaletsizliği yerinde bırakmasına" muhalefet etti. Yüksek Mahkeme'de yine Demokratlar tarafından atanan yargıçların, meslektaşlarını algılanan bir adaletsizliği ele almayı reddettikleri için eleştirmeleriyle başlayan bir hafta daha. Geçen hafta, Yargıç Sonia Sotomayor'un Rodney Reed'in dilekçesinin reddedilmesinden duyduğu üzüntüyü dile getirmesiyle başladı. Sotomayor, bu reddin etkisinin, Teksas'ın muhtemelen Reed'i, cinayet silahında kendisinin mi yoksa başka birinin mi DNA'sının bulunduğunu asla bilmeden idam edeceği anlamına geldiğini söyledi. Bu hafta ise Sotomayor, mahkemenin bir başka ceza temyizini daha incelemeyi reddetmesi üzerine tekrar protesto yazısı yazdı. Pazartesi günü verilen ret kararı, 1998 yılında Eric Walber'in cinayetinden dolayı Louisiana'da yargılanan James Skinner davasıyla ilgiliydi. Aynı suçtan yargılanan bir diğer sanık Michael Wearry de mahkum edildi ve ölüm cezasına çarptırıldı, Skinner'ın ilk davası ise jüri kararsızlığıyla sonuçlandı ve daha sonra mahkum edilerek ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. 2016 yılında Yüksek Mahkeme, savcılığın kendisine delilleri açıklama görevini ihlal etmesi nedeniyle Wearry'nin mahkumiyetini iptal etmişti. Ancak yüksek mahkeme Pazartesi günü Skinner'ın temyiz başvurusunu incelemeyi reddetti; Sotomayor'un yazdığı gibi, "savcılık aynı lehte delilleri onun davasıyla ilgili olarak kendisine açıklamamıştı." Mahkemenin "bu adaletsizliği yerinde bırakmak" yerine incelemeyi kabul etmesi gerektiğini ve mahkemenin "aynı sanıklara aynı şekilde davranmadığını" söyledi. Obama tarafından atanan yargıç, bunun sonucunda Skinner'ın "Wearry serbest kalırken hayatının geri kalanını hapiste geçirme riskiyle karşı karşıya olduğunu" ve müdahale etmeyi reddederek, savcıların savunmaya lehte delilleri açıklama göreviyle ilgili 1963 tarihli Brady v. Maryland kararından kaynaklanan "kendi emsallerini uygulamayı reddettiğini" yazdı. İncelemeye karşı çıkan eyalet yetkilileri, Wearry'nin davasının Skinner'a yardımcı olmadığını, çünkü Skinner'ın "itiraflarına ve jürinin kararını açıkça destekleyen diğer delillere karşı geçerli bir itirazı olmadığını" söyledi. Skinner'ın avukatları, yargıçlara sundukları son cevap dilekçesinde, eyaletin "jürinin Bay Skinner'ın kendisinin itirafını duyduğunu ima ettiğini", ancak jürinin "aslında duyduğu şeyin, (kendileri de Brady ihlallerine konu olan) iki muhbirin Bay Skinner'ın itiraf ettiğini iddia etmesi" olduğunu belirtti. İnceleme kararı için dört yargıcın onayı gerekiyor. Pazartesi günü Sotomayor’a yalnızca Yargıç Ketanji Brown Jackson katıldı. Mahkemenin üçüncü Demokrat ataması Elena Kagan da onlara katıldığında (tıpkı geçen hafta Reed davasında olduğu gibi), inceleme sürecinin başlatılması için yine de bir oy eksik kalacaktır — inceleme talebi kabul edilse bile, Cumhuriyetçiler tarafından atanmış çoğunluğun nasıl bir karar vereceği hususundan hiç bahsetmiyoruz bile. Kaynak: MSNBC

Fenerbahçe Beko Scottie Wilbekin'le yollarını ayırdı Her şey için teşekkürler Scottie Wilbekin! Fenerbahçe Beko Erkek Basketbol Takımımız, 2022-23 sezonunda kadromuza katılan ve Çubuklu formamızla mücadele ettiği dört sezonda elde edilen birçok başarıda pay sahibi olan oyuncumuz Scottie Wilbekin ile karşılıklı anlaşarak yollarını ayırmıştır. Scottie Wilbekin’e takımımıza yapmış olduğu katkılar için teşekkür ediyor, kariyerinin bundan sonraki döneminde kendisine başarılar diliyoruz.

'Kuralları biliyorsunuz': İran, sosyal medyada Trump'a meydan okuyor Amerika'nın 'baş paylaşımcısı'nın yeni bir rakibi var. İranlıların çoğunun internet erişimi kısıtlıyken, ülkenin yükselen sertlik yanlısı figürlerinden biri, Başkan Donald Trump'a meydan okumak için sosyal medyayı kullanıyor. 64 yaşındaki Meclis Başkanı Muhammed Bakır Galibaf, savaş dönemi iletişiminde giderek daha 'Trumpvari' bir yaklaşım benimsiyor; ABD başkanının haber akışı ve finans piyasaları üzerindeki etkisine karşı koymak amacıyla, İngilizce dilinde iğneleyici paylaşımlar ve memler yayınlıyor. Trump'tan on beş yaş daha genç olan Galibaf; geçtiğimiz yıl Truth Social platformunda tam 6.800 mesaj paylaşarak dudak uçuklatan bir sayıya ulaşan ABD başkanına kıyasla, daha derli toplu ve büyük harflerin daha az kullanıldığı bir üslubu tercih ediyor. Bu durum; İran ve destekçilerinin, büyümekte olan bir bilgi savaşının parçası olarak, interneti memlerle ve Amerikan üslerine yönelik saldırıları taklit eden yapay zeka ürünü içeriklerle doldurduğu daha geniş kapsamlı bir hamlenin ortasında gerçekleşiyor. Devlet medyası bile bu sürece dahil olarak, Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ile alay eden paylaşımlar yaptı. Galibaf, Pazar günü X platformundaki yaklaşık yarım milyon takipçisine, "Dikkat edin," diye seslendi. "Piyasa öncesi süreçte çıkan, sözde 'haber' veya 'gerçek' (Truth) içerikleri, çoğu zaman sadece kâr alma amaçlı bir tezgahtan ibarettir," diyen Galibaf; Trump'ın Truth Social'daki paylaşımlarının, ya kâr elde etmek ya da savaşın, hızla yükselen enerji fiyatları üzerindeki etkisini dizginlemek amacıyla piyasaları yönlendirmeye yönelik organize bir çaba olduğu yönündeki son suçlamasını yineledi. ABD hükümeti, içeriden öğrenenlerin ticareti (insider trading) yapıldığına dair iddiaları şiddetle reddetti. İranlı Meclis Başkanı, takipçilerine; eğer kendileri de kâr elde etmek istiyorlarsa, Trump'ın mesajlarının işaret ettiği şeylerin "tam tersini yapmalarını" tavsiye etti. "Eğer fiyatı şişiriyorlarsa (pump), açığa satın (short). Eğer fiyatı çökertiyorlarsa (dump), alış yönünde pozisyon alın (long)," dedi. "Kuralları biliyorsunuz." Daha kısa ve öz bir başlık eşliğinde Galibaf, Pazar günü daha erken saatlerde bir fotoğraf paylaştı; NBC News tarafından coğrafi konumu tespit edilen bu fotoğrafta, Suudi Arabistan'daki Prens Sultan Hava Üssü'nde bulunan ve arka kısmı parçalanmış bir Amerikan Havadan İhbar ve Kontrol Sistemi (AWACS) uçağı görülüyordu. Hasar görmüş uçağın fotoğrafının yanına Galibaf şu notu düştü: "Sadece ufak tefek hasar aldı"; bu ifadenin yanına ise, parmak uçlarıyla "sadece küçücük bir miktar" anlamına gelen el hareketini simgeleyen üç adet emoji ekledi. İlk raporlar, uçağın bir İran saldırısında hafif hasar aldığını göstermişti. Ghalibaf, üst düzey mevkidaşlarından oluşan bir grubun İsrail-ABD hava saldırılarında öldürülmesinin ardından çok daha fazla öne çıktı. Öldürülenler arasında, büyük ölçüde; güçlü, paramiliter, siyasi ve ekonomik bir grup olan İran Devrim Muhafızları tarafından doldurulan bir güç boşluğu yaratan merhum Yüksek Lider Ayetullah Ali Hamaney de bulunuyordu. Ghalibaf, bizzat Devrim Muhafızları saflarından yetişmiştir ve Ayetullah'ın oğlu ve halefi olan Mücteba Hamaney'in iç çevresinde yer aldığına inanılmaktadır. Genç Hamaney, İran'ın kendisinin de saldırılarda yaralandığını açıklamasının ardından kamuoyu önüne çıkmadı. Trump'a göre, abluka altındaki Hürmüz Boğazı'ndan 20 petrol tankerinin geçişine izin veren kişi Ghalibaf'tı. Başkan, The Financial Times gazetesine verdiği demeçte, "Gemiler için bana yetki veren kişi odur," dedi. Ancak kamuoyu önünde İranlı Meclis Başkanı, Amerikan Başkanına ve onun kuvvetlerine karşı çok daha düşmanca bir tutum sergiledi. Savaşın başlamasının üzerinden geçen 30 günü simgeleyen Pazar günkü mesajında Ghalibaf, İran'ın "Amerikan askerlerinin karadan içeri girmesini beklediğini; böylece onları ateşe verebileceklerini" söyledi. Bu arada Ghalibaf, Başkanı; yatırımcılara güven vermek ve fiyatların daha fazla yükselmesini önlemek amacıyla kamuoyu açıklamalarını ve sosyal medyayı kullanarak petrol piyasasını "sözlü yönlendirme" (jawbone) yoluyla etkilemeye çalışmakla suçladı. Diğer paylaşımlarında ise, bu hafta sonu Amerikan şehirlerinde düzenlenen "Kral Yok" (No Kings) yürüyüşlerini, 1979 İslam Devrimi'ne benzetiyordu. "47 yıl önce başlattığımız partiye hoş geldiniz," diye yazdı. "Bunlar İran halkıdır ve biz bu mesajı onaylıyoruz." Ve Trump'ın görünüşe göre sürekli değişen savaş hedefleriyle alay etti; Başkan'ın amaçlarının artık, ABD ve İsrail bombardımana başlamadan önce de zaten mevcut olan bir durum —yani Hürmüz Boğazı'nın yeniden açılması— noktasına kadar daraldığını öne sürdü. Galibaf, üç alkış emojisi eşliğinde, “Yine 6 boyutlu satranç oynuyorlar!” diye yazdı. Trump'ın ikinci döneminde, savaşla ilgili çelişkili güncellemeler içeren ve tamamen büyük harflerle yazılmış uzun tiradlar da dahil olmak üzere, sosyal medyada her zamankinden daha aktif olduğu görüldü. Pazartesi günü piyasaların açılmasına kısa bir süre kala Trump, görüşmelerde "büyük bir ilerleme" kaydedildiğini söyleyerek bu durumu övdü; ancak aynı zamanda, eğer kısa süre içinde bir anlaşmaya varılamazsa İran'ın sivil su ve enerji altyapısını yerle bir etmekle tehdit etti. Galibaf ve diğer İranlı yetkililer, söz konusu ilerlemenin varlığını sıklıkla yalanladılar. İranlı Meclis Başkanı, nispeten "şahin" (sertlik yanlısı) bir figür olarak görülse de, mesajını muhataplarına göre uyarlamaktan asla çekinmemiştir. Washington merkezli bir düşünce kuruluşu olan Arap Körfez Ülkeleri Enstitüsü'nün kıdemli uzmanlarından Ali Alfoneh, geçen hafta NBC News'e verdiği demeçte, “Galibaf ikili bir duruş sergiliyor: Pragmatik muhataplarla etkileşime geçtiğinde pragmatik, sertlik yanlısı hasımlarla karşı karşıya geldiğinde ise sertlik yanlısı bir tutum takınıyor,” ifadelerini kullandı. İnternet izleme grubu NetBlocks'un verilerine göre Galibaf, şu anda internet erişimine sahip olan İranlıların oluşturduğu yüzde 1'lik kesim arasında yer alıyor. NetBlocks, “İnternet erişimine yalnızca 'rejim aygıtının mensuplarına' izin veriliyor,” açıklamasını yaptı. Kaynak: NBC News

Ellerinde bir tane doğru dürüst oyuncu vardı onu da kaybettiler... Saçma sapan bir yönetim işte.... Bilgilendirme Fenerbahçe Medicana Erkek Voleybol Takımımızın sporcusu Earvin Ngapeth ile olan sözleşmemiz karşılıklı anlaşma sonucunda feshedilmiştir. Kamuoyunun bilgisine sunarız.