Admin

Astronotlar Ay'ı ziyaret ederken, NASA'dan içeriden bir isim, kurumun perde arkasında darmadağın olduğunu söylüyor. Bu hafta başlayacak beş günlük dönüş yolculuğundan önce, küçük bir uzay aracının içine sıkışmış dört NASA astronotunun Ay'ın uzak tarafında yaptığı yolculuğu hayranlıkla izledik; evimiz dediğimiz "mavi küre"nin ve en yakın göksel komşumuzun engebeli yüzeyinin muhteşem görüntülerini sundular. Bu görüntüler, varlığımızın kırılganlığını mükemmel bir şekilde vurguladı: yaşamın gelişmesine olanak sağlayan, mükemmel bir şekilde bir araya getirilmiş gaz karışımını hapseden ince bir atmosfer tabakası; bu da bizi evrende (en azından bildiğimiz kadarıyla) muhtemelen eşsiz kılıyor. Ve yine de, inkar edilemez ve kötüleşen bir iklim krizine rağmen, Trump yönetimi çevre düzenlemelerine ve araştırmalarına göz yumdu, binlerce bilim insanını işten çıkardı ve atmosfer araştırma kurumlarını sistematik olarak dağıttı; eski NASA Goddard Uzay Çalışmaları Enstitüsü araştırma bilimcisi Kate Marvel'in New York Times'da yayınlanan yeni ve çarpıcı bir konuk yazısında ayrıntılı olarak anlattığı gibi. Marvel, makalesinde astronotların "fotoğraflarının, astronotların 1972'de Ay'a son kez yaklaştıklarından bu yana Dünya'nın muazzam derecede değiştiğini bize hatırlattığını" savundu. "NASA da öyle," diye ekledi. "Bütçe kesintileri, kaos ve siyasi müdahale, uzay keşfini motive eden ve mümkün kılan bilimin kendisini tehdit ediyor." ABD Senatosu Ticaret, Bilim ve Ulaşım Komitesi'nin 2025 tarihli bir raporu, ajansın, Kongre'nin onaylama şansı bulmadan çok önce, Trump'ın son derece tartışmalı 2026 uzay ajansı bütçe önerisi üzerinde erken ve yasadışı bir şekilde hareket ettiğini ortaya koydu - ki Kongre bunu asla yapmadı. Ocak ayında, yasa koyucular NASA'nın bütçesinin büyük ölçüde değişmeden kalmasına karar verdiler. Bununla birlikte, bütçe kesintileri yaklaşırken ve iklim değişikliği inkârı artarken, 10.000'den fazla doktoralı bilim uzmanı, kurumlar arası, ülke çapında bir beyin göçünün parçası olarak geçen yıl işlerinden ayrıldı. O zamandan beri çok az şey değişti. Beyaz Saray Yönetim ve Bütçe Ofisi (OMB), NASA'nın Artemis 2 görevinin Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatılmasından iki gün sonra, geçen hafta NASA için 2027 bütçe teklifini yayınladı ve bütçesinde %47'lik devasa bir kesinti önererek bilim direktörlüğünü zayıflatma çabalarını yeniledi. Bu teklif, bilim camiasını ve yasa koyucuları dehşete düşürdü. Marvel, Trump yönetiminin bilime yönelik "saldırılarını" bizzat deneyimlediğini söylüyor. İki hafta önce ajanstan ayrılan Marvel; istifa mektubunda, "gerçeği söylemek" ve "öğrendiğim her şey hakkında kamuoyu önünde konuşmak" istediğini yazdı. Marvel, son makalesinde şu görüşü savundu: "Dünya'daki değişimleri uzaydan takip etmek; beni ve meslektaşlarımı, özellikle petrol ve gaz endüstrisinin çıkarlarını korumaya kendini adamış bir yönetimin hedef tahtasına oturttu." "Bu yılın Mart ayına gelindiğinde kaos artık süreklilik kazanmıştı; çalışmalarımıza yönelik saldırılar ise giderek şiddetleniyordu," diye yazdı. "İşte o an, artık gitme vaktinin geldiğini anladım." Marvel ayrıca, çevre araştırmalarının siyasetle kesinlikle hiçbir ilgisinin bulunmadığını öne sürdü. "Yönetim ne söylerse söylesin, iklim bilimi doğası gereği siyasi bir yüke sahip değildir," diye yazdı. "Birlikte çalıştığım hiç kimse, politika belirleme gücüne sahip değildi (veya böyle bir gücü istemiyordu). Bizim işimiz, iktidarda kim olursa olsun geçerliliğini koruyan fizik yasalarını incelemekti." Nitekim Trump yönetimi; iklim değişikliğine odaklanan önemli uydu görevlerinin sonlandırılması talimatını vermiş —ki bu girişim başarısızlıkla sonuçlanmıştır—, hatta küresel sıcaklıklar üzerine hazırladığı son yıllık raporu yayımlarken iklim değişikliğine dair her türlü atıfı metinden çıkarmıştır. Marvel'a göre bu tutum; gezegenimiz ve iklimi hakkında daha derin bir anlayış geliştirmeyi reddetmek suretiyle gerçekleştirilen bir tür kendi kendini sabote etme eylemine eşdeğerdir. Marvel makalesinde, "NASA hâlâ o 'ilham' kavramını yeniden canlandırmaya çabalıyor," diye yazdı. "Belki de Artemis II, sağ salim Dünya'ya döndüğünde —eğer dönerse—, yeni nesil çocuklar dünyamızı yukarıdan görme konusunda ilham alacaklardır." "Ancak şimdilik," diye ekledi, "NASA bilimsel bilgi akışını sekteye uğratıyor; gezegenimizi görme ve anlama yetimizi zayıflatıyor." Marvel, "Bilim olmaksızın, uzaydan çekilen o büyüleyici Dünya görüntüleri, güzel resimlerden ibaret kalır," görüşünü savundu. "Hepimiz, bundan çok daha fazlasını hak ediyoruz." Kaynak: Futurism

İspanya, Trump'ın tehditlerine meydan okuyarak İsrail ve ABD'ye yönelik eleştirilerini sertleştiriyor İspanya Perşembe günü, İsrail'in Lübnan'a düzenlediği saldırıları ve İran'a karşı yürütülen daha kapsamlı savaşı şiddetle kınadı; böylece, ABD'nin işbirliği yapmayan NATO müttefiklerini cezalandırma tehditlerine rağmen, Madrid'in ABD ve İsrail'in askeri harekatlarının açık sözlü bir eleştirmeni olma rolünü pekiştirdi. İspanya'nın İran çatışmasına yönelik muhalefeti, Washington ile ilişkilerini daha da gerdi; Başkan Donald Trump'ın "MAGA" hareketinin içindeki isimler ise ABD liderini Madrid'i cezalandırmaya giderek daha fazla çağırıyor. Dışişleri Bakanı Jose Manuel Albares, milletvekillerine yaptığı açıklamalarda çatışmayı bir "medeniyete saldırı" olarak nitelendirdi ve Başbakan Pedro Sanchez'in, Trump'ın İslam Cumhuriyeti'ne saldırma kararına yönelttiği sert eleştirileri yineledi. Albares, "Güç istismarı, kaba kuvvet ve keyfiliğe karşı; akıl, barış, anlayış ve evrensel hukuk gibi hümanist idealler üzerine inşa edilmiş medeniyete yönelik en büyük saldırıyla karşı karşıyayız," dedi. Çarşamba günü Lübnan genelinde düzenlenen ve 250'den fazla kişinin ölümüne yol açan büyük hava saldırısı dalgasının ardından İsrail'i uluslararası hukuku ve yeni sağlanan iki haftalık ateşkesi ihlal etmekle suçlayan Bakan, "Savaş ve şiddet peygamberleri, tarihin en karanlık anlarına ait değerlere ve uygulamalara geri dönmeye çalışıyor," diye ekledi. Savaşın önde gelen muhaliflerinden biri olarak öne çıkan Sanchez, "pervasız ve yasa dışı" olarak nitelendirdiği bu çatışmada yer alan her türlü uçağa İspanya hava sahasını kapattı. Çarşamba gecesi Sanchez, Avrupa Birliği'ne İsrail ile olan ortaklık anlaşmasını feshetmesi yönündeki çağrısını yineledi ve "(İsrail'in) suç teşkil eden eylemlerine yönelik cezasızlık durumuna" bir son verilmesini talep etti. HAVA ÜSLERİNİN GELECEĞİ Sanchez, X (eski adıyla Twitter) üzerinden yaptığı bir paylaşımda, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'nun "yaşama ve uluslararası hukuka yönelik küçümseyici tavrının kabul edilemez olduğunu" belirtti. Yine Çarşamba günü hem İspanya hem de İtalya, Lübnan'daki BM barış güçlerini ilgilendiren ayrı olayları protesto etmek amacıyla İsrail elçilerini dışişleri bakanlıklarına çağırdı. Madrid, BM Geçici Gücü (UNIFIL) bünyesindeki İspanyol bir personelin İsrail ordusu tarafından haksız yere gözaltına alındığını açıkladı. İspanya'nın ABD ile ilişkileri, Madrid'in geçen yıl Trump'ın NATO müttefiklerinin savunma harcamalarını gayri safi yurt içi hasılanın (GSYİH) %5'ine çıkarma talebini reddetmesi üzerine yara almıştı. Madrid'in bu duruşu, Trump'ın tüm ticari ilişkileri kesme tehdidinde bulunmasına yol açmıştı. Cumhuriyetçi Senatör Lindsey Graham, Mart ayında yaptığı bir açıklamada, ABD'nin güney İspanya'da ortaklaşa işletilen iki hava üssünden çekilmesi ve "bunları kullanmamıza izin verecek bir ülkeye" geçmesi gerektiğini söylemişti. Bu haftanın başlarında Albares, Trump'ın ittifaktan çekilmeyi alenen dillendirmesinin, Avrupa ülkelerini alternatif güvenlik düzenlemelerini değerlendirmeye sevk ettiğini ifade etti. BARIŞ UMUTLARI İspanya'da, kamuoyu yoklamalarının ezici bir çoğunluğun savaşı reddettiğini göstermesiyle birlikte, hükümetin bu konudaki tutumu geniş bir halk desteği görmeye devam ediyor. Son yapılan anketlere göre, Sanchez'in liderliğindeki Sosyalist Parti seçmen desteğini artırırken; ABD ve İsrail'e destek veren aşırı sağcı Vox partisi oy kaybı yaşadı. Sanchez, Pakistan'ın arabuluculuğuyla sağlanan ateşkesi memnuniyetle karşılamakla birlikte; ABD yönetimine atıfta bulunarak, İspanya'nın "dünyayı ateşe verdikten sonra ellerinde bir kova suyla çıkıp gelenleri alkışlamayacağını" da dile getirdi. Albares, Perşembe günü erken saatlerde yaptığı bir duyuruyla, İspanya'nın bölgede barışın sağlanması umuduyla Tahran'daki büyükelçiliğini yeniden açacağını açıkladı. Ancak İsrailli mevkidaşı Gideon Sa'ar, bu hamleyi "ebedi bir utanç" olarak nitelendirdi ve İspanya'yı, kendi tabiriyle İran'ın "terör rejimi" ile el ele hareket etmekle suçladı. Kaynak: R

İnanmayı gerçekten bırakmanız gereken 13 burger efsanesi Burgerler hakkında neleri bilmiyorsunuz? Görünüşe göre, pek çok şeyi; üstelik bu süreçte, onlarla ilgili bazı ciddi yanlış inanışlara kapılmış olabilirsiniz. Burgerler artık her yerde karşımıza çıkıyor ve makul bir fiyata iyi bir burger bulmak hiç de zor değil. Sorun şu ki; burgeriniz sizi yanıltıyor olabilir. Hatta ABD'nin en iyi burger zincirlerinden birinde, o meşhur köfte ve ekmeği yiyor olsanız bile, onlarla ilgili —artık bir son vermemiz gereken— bazı efsanelere inanıyor olabilirsiniz. Burgerlerle ilgili efsanelerin pek çoğu, burgerlerin nasıl pişirildiği konusu etrafında döner. Mükemmel burgerin peşindeki bu arayışta; köftenin nasıl şekillendirileceği, ne zaman baharatlanacağı ve pişirme sırasında kaç kez çevrilmesi gerektiği gibi konularda ortaya atılan sayısız asılsız bilgi, mutfak dünyasında hızla yayılıp kök salmıştır. Ayrıca, bir burgerin nasıl yenmesi gerektiğine dair; sizin de inandığınıza neredeyse emin olduğumuz bazı önemli efsaneler de mevcuttur. Üstelik, bu efsanelere ve yanlış inanışlara konu olanlar sadece ev yapımı köftelerden ibaret değil. Fast food restoranlarında ve ticari olarak üretilen bitki bazlı burgerler de; insanların defalarca inanmaya devam ettiği, tüketici güvenine zarar veren ve sizi farkında olmadan biraz sağlıksız seçimlere yönlendirebilecek kendilerine has efsanelerin pençesindedir. Yanlış: Burgerler ilk kez ABD'de ortaya çıkmıştır Sizce burgeriniz nereden geliyor? ABD'den, değil mi? Neden böyle düşündüğünüzü anlayabiliyoruz: Ne de olsa bu "tam Amerikan" yiyeceği; ülkenin dört bir yanındaki hemen hemen her barbekü partisi, açık hava ziyafeti ve pikniğin —aynı zamanda çoğu restoranın— vazgeçilmez temel gıdasıdır. Ancak biz buraya, burgerlerin Amerikan kökenli olduğu fikrini çürütmeye geldik. Burgerler modern formlarına her ne kadar ABD'de kavuşmuş olsalar da, aslında kökleri 13. yüzyıl Moğolistan'ına uzanan, uzun ve uluslararası bir geçmişe sahiptirler. Burger tarihçisi George Motz, burgerlerin kökeninin, o bölgede yaşayan Tatar savaşçılarının yeme alışkanlıklarına kadar takip edilebileceğini belirtiyor. CNN'e verdiği demeçte Motz, "Görünüşe göre Tatarların çiğ koyun etine karşı özel bir düşkünlüğü vardı," diyor. "Gün boyu at sırtında yol alırken, çiğ koyun etini eyerlerinin altına koyup taşırlardı. Nihayet kamp kurduklarında ise, eyer altında ısınmış o çiğ eti çıkarır, doğrar, muhtemelen içine biraz baharat veya benzeri şeyler ekler ve o şekilde tüketirlerdi." Dürüst olalım; kulağa pek de iştah açıcı gelmiyor. Ancak bu yemeğin, (doğru tahmin ettiniz millet) Hamburg'da yapılan ve orada frikadellen adıyla bilinen baharatlı köftelere nasıl dönüştüğünü buradan yola çıkarak anlayabiliyoruz. Frikadellen Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaştığında "Hamburg bifteği" olarak anılmaya başlandı ve nihayetinde ekmek dilimleri arasında servis edilmeye başlandı. Böylece burger, bugün bildiğimiz ve sevdiğimiz o yiyeceğe dönüştü. Yanlış: İyi bir burgerin et oranı mutlaka 80/20 olmalıdır. Konu burgerler olduğunda, et oranları üzerine yapılan tartışmaların sonu gelmez. Geleneksel görüşe göre; sığır etinden yapılan bir burgerde en iyi lezzeti yakalamak için et ve yağ oranının tam kıvamında ayarlanması gerekir ve çoğu insan için bu oran %80 et, %20 yağdır. Burger tutkunları, bu oranın size etlilik ve yağlılık arasında en iyi dengeyi sunduğunu, ayrıca burgerinizin sulu ve lezzetli kalmasını sağladığını söylemekte hiç gecikmeyeceklerdir. Elbette 80/20 oranının harika bir burger ortaya çıkarabileceği kesinlikle doğru olabilir; ancak bu, tercih edebileceğiniz tek seçenek olmaktan çok uzaktır. Sizin için en doğru oran, tamamen kişisel zevklerinize ve burgerinizin nasıl pişirilmesini istediğinize bağlı olacaktır. Örneğin, 80/20 oranı medium-rare (az-orta pişmiş) burgerler için ideal olabilirken; pişerken daha fazla neme ihtiyaç duyan medium-well (orta-iyi pişmiş) burgerler için 70/30 oranı çok daha uygun olacaktır. Eğer well-done (iyi pişmiş) bir burger tercih ediyorsanız, size daha fazla sululuk ve yumuşaklık sunacağı için 60/40 oranını tercih etmek muhtemelen en iyi seçenek olacaktır. Eğer yağsız bir burger istiyorsanız 90/10 oranını tercih edebilirsiniz; ancak bu oranın burgeri biraz kuru yapabileceğini de aklınızda bulundurun. Yanlış: Burgerler her zaman sağlıksızdır. Burgerlerle ilgili tüm o efsaneler arasında, bu efsanenin en talihsiz —ve muhtemelen en yaygın— olanı olduğunu söylemeliyiz. Bakın, sizi anlıyoruz: Ekmek arasına konmuş koca bir parça yağlı et, kulağa pek de "sağlıklı" gelmiyor olabilir. Pek çok insanın burgerinin üzerine pastırma ve peynir eklediğini, ardından da bolca mayonez ve çeşitli şekerli soslarla kapladığını göz önünde bulundurduğunuzda; her türlü malzemeyle donatılmış bir burgerin sağlığınız için yararlı olduğunu savunmak oldukça güçtür. Ancak sevgili dostlar, bir burgerin ne olacağı tamamen sizin elinizdedir. Yağ oranı düşük bir et karışımı kullanarak ve ilave malzemeleri asgari düzeyde tutarak, burgerleri sağlıklı hale getirmek kesinlikle mümkündür. Eğer bol miktarda peynir veya başka et türleri kullanmaktan kaçınır; bunun yerine burgerinizi domates, soğan ve marul dilimleriyle zenginleştirmeye odaklanırsanız, yemeğinizi oldukça besleyici kılabilirsiniz. Ayrıca, lif ve besin alımınızı artırmak adına tam buğday ekmeği tercih edebilir; kırmızı et tüketiminiz konusunda endişeleriniz varsa, dana etini tavuk veya hindi etiyle değiştirebilirsiniz. En temel haliyle bir burger, aslında sıcak bir sandviçten ibarettir; kaldı ki, sandviçlerin dünyadaki en sağlıksız şey olduğunu iddia eden kimse de yok, öyle değil mi? Yanlış: Daha büyük her zaman daha iyidir Bir burgerin o klasik görüntüsü —et ve ekmekten oluşan, ortasında kocaman, sulu bir dana köftesinin bulunduğu o kule benzeri yığın— genellikle, hazırlayabileceğiniz en iyi burger tarzı olarak kabul edilir. Genellikle "daha büyük"in "daha iyi" anlamına geldiğine inandırıldığımız bir dünyada yaşıyoruz; bunun bir sonucu olarak da, daha ince köftelere sahip, küçük ve mütevazı burgerlerin, etleri daha kuru ve daha az tatmin edici olacağı varsayımıyla, daha alt seviyede olduğu düşünülür. Ancak durum hiç de böyle değildir. Doğru şekilde hazırlandığında, daha ince köfteli küçük burgerler çok daha rahat yenilebilir bir yapıya sahip olur; ayrıca etin kendisi de daha az baskın ve ağır hissettirir. Sonuç olarak; dana eti, garnitürler, sos ve ekmek arasındaki lezzet etkileşimi çok daha dengeli bir hal alır. Daha ince köfteli burgerler, daha büyük olanlara kıyasla genel doku açısından da daha iyi bir sonuç verebilir. Büyük ve kalın burger köftelerinde, etin büyük bir kısmı ızgara veya ocağın yüzeyiyle daha az temas ettiği için yumuşak, çiğnenebilir ve biraz da yapışkan bir dokuya sahip olur. Buna karşılık, "smash burger" gibi daha ince burger tarzları, etin mümkün olduğunca geniş bir yüzeyinin sıcak zeminle temas etmesine odaklanır; bu da etin daha çıtır bir doku kazanmasını sağlar. Bu yöntem aynı zamanda etin lezzetini de güçlendirip zenginleştirir. Yine de, eğer et oranı bol burgerlerin sıkı bir hayranıysanız, tek bir seçenekle yetinmek zorunda değilsiniz. Sadece iki veya üç adet ince köfte pişirin ve bunları üst üste dizin. Ne de olsa; eğer bu yöntem McDonald's için yeterince iyiyse, bizim için de yeterince iyidir demektir. Yanlış: Burgerlerde her zaman bağlayıcı madde kullanılmalıdır Hiç bağlayıcı madde kullanmadan burger yapmayı denediniz mi? Muhtemelen hayır, değil mi? Tahminimizce bunu denememiş olmanızın sebebi, muhtemelen size burger köftenizin çok gevşek kalacağı ve pişerken dağılıp parçalanacağı yönünde yapılan uyarılar olsa gerek. Burger etinin çatlamasını veya dağılmasını önlemek amacıyla yaygın olarak yumurta, galeta unu ve mısır nişastası gibi malzemeler kullanılır; bu maddeler aynı zamanda köftelerin daha dolgun görünmesine ve daha sulu bir kıvam almasına da yardımcı olabilir. Peki, tüm bu bağlayıcı maddeleri kullanmadan burger yapmaya çalışmakla neden uğraşasınız ki? Çünkü bunlara ihtiyacınız yok; işte tam da bu yüzden. Sadece et ve baharat kullanarak da mükemmel bir burger hazırlamak kesinlikle mümkündür; işin püf noktası ise, etin yağ oranını ve kıyma çekim kalınlığını doğru ayarlamaktan geçer. Eğer %80/%20 veya %70/%30 oranlı bir karışım kullanıyorsanız, etiniz başka hiçbir malzeme kullanmadan birbirine yapışabilecek kadar kıvamlı kalmalıdır. Öte yandan, etinizi kalın kıyım (iri çekim) olarak seçmek; karıştırıp köfteleri şekillendirirken etin yapısının aşırı derecede bozulmasını önleyecektir. Aksi takdirde, etin fazla ezilmesi; sakızımsı, yoğun dokulu ve ortadan ikiye ayrılmaya daha yatkın burgerlerin ortaya çıkmasına neden olabilir. Eti evde kendiniz çekmenin veya kasabınızda çektirtmenin, marketten hazır aldığınız kıymaya kıyasla çok daha iyi sonuç verdiğini görebilirsiniz. Yanlış: Fast food burgerleri, ev yapımı burgerlere kıyasla daha düşük kalitelidir veya daha fazla dolgu maddesi içerir. Pekâlâ, işte biraz açıklama gerektiren bir konu. Fast food burgerlerinin, ev yapımı veya restoranlarda hazırlanan burgerlerden üstün olduğu gibi bir yanılgı içinde kesinlikle değiliz. Fast food burgerleri; özgünlüğü pratikliğe feda eden, seri üretim ürünlerdir ve ısıtıcı lambaların altında dakikalarca bekletilmeleri nedeniyle, doku açısından genellikle oldukça zayıf bir yapıya sahip olabilirler. Ayrıca bu burgerler aşırı tuzlu olabileceği gibi; içinde hiç "sevgi" barındırmayan, oldukça yavan ve kimliksiz bir tada da sahip olabilirler. Tüm bunlar doğru olabilir; ancak bir diğer gerçek de, bu burgerlerin kalitesinin genellikle oldukça iyi olduğudur. Belki de maruz kaldıkları yoğun denetimler nedeniyle; McDonald's ve Burger King gibi en büyük fast food zincirlerinin pek çoğu, burgerlerinde yalnızca %100 dana eti kullanmaktadır. Bu etler, USDA (ABD Tarım Bakanlığı) denetiminden geçmiş olup, hiçbir dolgu maddesi, koruyucu veya katkı maddesi içermez. Bu etlerin daha sonra nasıl işlendiği ve pişirildiği ise bambaşka bir konudur; fast food işletmelerinin burger harcını gereğinden fazla yoğurduğu veya pişirme sırasında etin tüm nemini uçurarak kuruttuğu yönündeki iddialar pekâlâ doğru olabilir. Yine de, söz konusu olan etin saf kalitesi olduğunda; bu burgerler, sandığınız kadar kötü değildir. Yanlış: En iyi burgeri yemek istiyorsanız, onu ızgarada pişirmelisiniz. Burgerler, ızgarada pişirilmeye en çok yakışan yiyeceklerin başında gelir; öyle ki, onları başka bir yöntemle pişirmek adeta bir "kutsala saygısızlık" gibi hissettirebilir. Ne de olsa, bir burgeri ızgarada pişirdiğinizde; dış yüzeyini mükemmel bir şekilde mühürlerken, içindeki tüm o nefis suyu ve lezzeti muhafaza edebilirsiniz. Ayrıca, artan karamelizasyon sayesinde burgerinizin lezzetini daha da derinleştiren o iştah açıcı ızgara izlerine de kavuşmuş olursunuz. Ancak, burgerinizi pişirmenin tek yolu ızgara yapmak değildir; hatta, ızgara kullanmak kimi zaman kısıtlayıcı bile olabilir. Izgarada "smash burger" yapmaya çalışmak, etin pişirme ızgarasının aralıklarından aşağıya doğru ezilip dağılmasına yol açacaktır; oysa düz bir pişirme plakası (griddle) üzerinde pişirmek, ihtiyacınız olan yüksek ısıyı ve üzerinde rahatça çalışabileceğiniz düz bir yüzeyi size sunar. Eğer zahmetsiz bir burger pişirme tekniği arıyorsanız, köftelerinizi fırında da pişirebilirsiniz; bu yöntem, köftelerin yavaş ama çok daha kapsamlı bir şekilde kızarmasını sağlar. Pişirme sırasında tel bir fırın ızgarası kullanmak, köftelerin eşit şekilde pişmesini de garanti altına almanıza yardımcı olacaktır. Burgerinizi tamamen kömürleşene kadar pişirmenin ona yoğun bir lezzet katabileceğini, ancak bunun en sağlıklı yaklaşım olmayabileceğini de hatırlamakta fayda var. City of Hope Atlanta, Chicago ve Phoenix'teki Bütünleyici Tıp Başkan Yardımcısı Carolyn Lammersfeld, "Eti yüksek sıcaklıklarda pişirmek, DNA'da kanser riskini artıran değişikliklere yol açabilecek kanserojen maddeler oluşturur," diye açıklıyor. Fırında düşük ısıda ve yavaş pişirmek daha iyi bir seçenek olabilir. Yanlış: Burgerler oda sıcaklığında pişirilmelidir Yaygın kanı, eti her zaman oda sıcaklığında pişirmeniz gerektiğini söyler. Bunun çok geçerli bir nedeni vardır: Eti doğrudan buzdolabından çıkarıp pişirdiğinizde, kas dokusu sıkılaşır ve tavanızdan veya ızgaranızdan gelen ısı etin içine o kadar kolay nüfuz edemez. Bu durum, etin dışı kavrulup içi çiğ kaldığı için, genel pişirme sürecinin dengesiz olmasına yol açar. Ancak ilginçtir ki, söz konusu burgerler olduğunda tam tersini yapmalı ve onları doğrudan buzdolabından çıkarıp ızgaraya atmalısınız. Burgerler, bütün et parçalarından farklıdır; çünkü soğuk sıcaklığın yarattığı o kasılma etkisi, bu durumda tam da istediğiniz şeydir; zira bu etki, burger köftelerinizin şeklini korumasına yardımcı olur. Isındıkça burger köfteleri gevşemeye ve dağılmaya başlar; bu da ızgara üzerindeyken sorunlara yol açabilir. Ayrıca, burgerleri soğuk tutmak, içlerindeki yağın gevşemesini veya erimesini engeller; bu da pişerken nemli ve yumuşak kalmalarına yardımcı olur. Burgerleri soğuk haldeyken pişirmek, dışlarında karamelize bir kabuk oluşmasını sağlarken içlerinin çiğ kalmasına da yardımcı olur; üstelik et zaten kıyma haline getirildiği için, köftelerin aşırı sıkı (sert) olması konusunda çok fazla endişelenmenize gerek kalmaz. Yanlış: Eti her zaman burger köftelerini şekillendirmeden önce baharatlamalısınız Hayat, içinde biraz baharat olmadan neye benzerdi? Bizce oldukça sıkıcı bir şeye. Bu yüzden, burgerlerin de tıpkı diğer tüm yiyecekler gibi baharatlanmaya ihtiyaç duyması hiç de şaşırtıcı değil. Ancak, burger baharatları hakkında uzun süredir devam eden bir efsaneye göre; her lokmanın aynı derecede lezzetli olması için baharatların doğrudan etin içine karıştırılması gerekir. Bunu yapmanız elbette mümkündür; ancak ete karıştırdığınız baharatların, etin kendi dokusunu değiştirebileceğine —ve hatta burgerinizi mahvedebileceğine hazırlıklı olmalısınız. Sorun şu ki; etinize tuz içeren baharat karışımları (veya sadece tuzun kendisini) eklemek, etin içerisindeki proteinlerin parçalanmasına neden olur. Bu durum, ortaya, bir burgerden ziyade sosisinkine biraz daha benzeyen, daha sıkı ve sert bir doku çıkmasına yol açar. Bu durum bazılarına cazip gelse de, burgerinizin çekiciliğinin büyük bir parçası olan o doğal, hafif gevşek dokuyu bir ölçüde elinden alır. Bunun yerine, burgerlerinizi pişirmeye tam hazır olana kadar baharatlamaktan kaçınmanızı öneririz. Ayrıca işi basit tutun; sığır etinizin lezzetini ortaya çıkarmak için biraz tuz ve karabiber yeterli olacaktır. Yanlış: Bir burger her zaman az-orta (medium-rare) pişirilmelidir Herhangi bir et gurmesine burgerini nasıl pişirilmiş sevdiğini sorun; muhtemelen çoğundan aynı cevabı alırsınız: Az-orta (medium-rare). Bu düşünce yapısına göre az-orta pişirme, dışı kızarmış ve karamelize olmuş bir kabuk ile içi sulu kalan bir et arasındaki o ideal dengeyi sağladığı için burgerler adına en uygun yöntemdir. Burgerinizi fazla pişirirseniz, elinizde kuru ve sert bir et kalır; yeterince pişirmezseniz ise içi çok soğuk kalır ve lezzet derinliğinden yoksun olur. Elbette insanların bu mantığa neden inandığını anlıyoruz; ancak biz size bunun tam anlamıyla koca bir safsata olduğunu söylemek için buradayız. Tam pişmiş (well-done) burgerlerin de, az-orta pişmiş olanlar kadar lezzetli olması gayet mümkündür. Buradaki kilit nokta, yeterince yüksek yağ oranına sahip kıyma kullanmaktır. Bu sayede burgerleriniz, içi tamamen pişmiş olsa bile nemini ve lezzetini koruyacaktır. Şunu da belirtmekte fayda var: Az-orta pişmiş burgerler bir standart haline gelmiş olsa da, tam pişmiş olanlara kıyasla tüketilmesi daha riskli yiyeceklerdir. Burgeriniz ne kadar az pişerse, potansiyel olarak zararlı bakterileri barındırma ihtimali de o kadar artar. Kıyma, gıda güvenliği açısından tamamen risksiz hale gelmesi için en az 160 derece Fahrenhayt (yaklaşık 71°C) iç sıcaklığa ulaşana kadar pişirilmelidir; bu sıcaklıkta etin içi de tamamen pişmiş olacaktır. Yanlış: Burgerinizi pişirirken sadece bir kez çevirmelisiniz Burgerlerle ilgili, uzun süredir dilden dile dolaşan en büyük efsanelerden biri de, burgerlerin nasıl pişirilmesi gerektiği konusundadır. Kendini ızgara uzmanı ilan etmiş herhangi birine sorun; size, burgerinizi pişirirken yalnızca bir kez çevirmeniz gerektiğini söyleyeceklerdir. Buradaki mantık şudur: Eğer burgeri çok fazla çevirirseniz, etin dış yüzeyinde yeterli karamelizasyon oluşmaz ve ayrıca et dengesiz bir şekilde pişer. Şu yanılgıyı hemen şimdi düzeltelim: Bu iki iddianın da tam anlamıyla doğru olduğu söylenemez. Pek çok uzman, burgerlerinizi düzenli aralıklarla çevirmenin, aslında daha iyi pişmelerini sağladığını belirtiyor. Eğer burgerlerinizi sadece bir kez çevirirseniz, bir tarafının fazla pişip diğer tarafının çiğ kalması işten bile değildir. Bu durum, burgerinizdeki lezzet dengesinin tamamen bozulmasına ve etin bir tarafındaki lezzet yoğunluğunun diğerine kıyasla çok daha baskın hale gelmesine yol açar. Buna karşılık, burgerlerinizi düzenli aralıklarla çevirmek, etin her iki tarafının da aynı hızda pişmesini sağlayarak, iç kısmın daha eşit oranda pembe kalmasına olanak tanır. Üstelik, her ne kadar karamelizasyon (kabuk bağlama) süreci biraz daha yüzeysel kalsa da; ızgaranız veya pişirme tavanız yeterince sıcaksa, dış yüzeyde yine de gayet tatmin edici bir kızarma elde edersiniz. Yanlış: Burgerinizi her zaman "doğru" (üst kısmı yukarıda) şekilde yemelisiniz Burgeriniz masanıza; kabarık üst ekmeğiyle taçlanmış, alt tarafında ise etin tabağa damlamasını engelleyen düz ve yumuşak bir yastık görevi gören alt ekmeğiyle desteklenmiş halde gelir. Hal böyleyken, burgerin tamamını elinize alıp, size sunulduğu şekliyle yemeye başlamanız gayet mantıklı görünüyor, değil mi? Sonuçta, size tam da bu şekilde servis edilmiş; o halde neden onu farklı bir yöntemle yemeyi düşüresiniz ki? İşte karşınızdayız ve aklınızı başınızdan almaya geliyoruz: Burgerlerinizi bugüne dek hep ters şekilde yiyormuşsunuz. Burgerinizi ters çevirerek, hem fiziksel yapısını optimize etmiş hem de yeme deneyimini çok daha keyifli bir hale getirmiş oluyorsunuz. Çoğu zaman üst ekmek, alt ekmekten daha kalındır; bu da, burgerinizden süzülen tüm o lezzetli suların, ekmeği aşırı derecede yumuşatıp hamurlaştırmadan emilmesi için üst ekmeğin çok daha elverişli olduğu anlamına gelir. Buna ek olarak, etin tadına varmak için dişlerinizin koca bir ekmek yığınıyla boğuşmasına gerek kalmaz; doğrudan köfteyle buluşursunuz ve böylece o enfes lezzete çok daha hızlı bir şekilde ulaşırsınız. Yine de şunu belirtmeden geçmeyelim: Burger yemenin tek bir "doğru" yolu yoktur; eğer siz burgerinizi geleneksel (üst kısmı yukarıda) şekilde yemeyi tercih ediyorsanız, hiç durmayın, keyfinize bakın. Yanlış: Bitki bazlı burgerler sağlığınız için daha faydalıdır Görünüşe bakılırsa, hayatımızdaki bir başka kişi daha neredeyse her gün bitki bazlı beslenme düzenini benimsiyor. Yanlış anlamayın: İster beslenme, ister çevresel, isterse de ekonomik nedenlerle olsun; insanların et tüketimini azaltmasını —özellikle de piyasada bunca harika bitki bazlı gıda seçeneği varken— hararetle destekliyoruz. Ancak, insanların kolayca inandığı yaygın bir yanılgı şudur: Tüm bitki bazlı gıdalar daha sağlıklıdır. Söz konusu burgerler olduğunda ise durum pek de öyle değildir. Bitki bazlı burgerler, sıradan burgerlere kıyasla daha sağlıklı olabilir ve genel olarak daha düşük doymuş yağ seviyeleri içerebilir. Ne var ki, ne yazık ki, farklı açılardan sağlıksız da olabilirler. Bitki bazlı burgerler, et bazlı burgerlere kıyasla çok daha yoğun işlemlerden geçirilmiş olabilir; bu nedenle de sodyum veya katkı maddesi oranları daha yüksek çıkabilir. Bunun yanı sıra, bitki bazlı bir yaşam tarzına geçiş yapan kişiler; sodyum, şeker ve diğer ilave bileşenlerin alımını artırırken, aynı zamanda beslenme düzenlerinin besin yoğunluğunu da düşürebilirler. Bazı bitki bazlı burgerler, sıradan dana eti burgerlerine kıyasla daha küçük boyutlarda ve daha az proteinli olabilir; buna karşılık, porsiyon başına neredeyse üç kat daha fazla sodyum içerebilirler. Eğer bitki bazlı bir beslenme düzenine geçiş yapıyorsanız, besleyicilikten ödün vermemek adına kendi fasulyeli burgerlerinizi (bean burger) yapmayı denemenizi tavsiye ederiz. Bize güvenin; hazır olarak satın almaktan çok daha tatmin edici bir deneyim olacaktır. Kaynak: DM

"Artık sus!": MAGA müttefikleri, Trump'ın saldırganlığından ve İran'la giriştiği savaştan bıktı Trump'ın en önde gelen müttefiklerinden bazıları; Başkanın son dönemdeki tutumu ve "Önce Amerika" ilkelerini terk etmesi nedeniyle kendisine sırt çevirerek, MAGA tabanı içinde ciddi çatlakların oluştuğunun sinyalini verdi. Nicolle'a, konuyu analiz etmek üzere Angelo Carusone ve Charlie Sykes eşlik ediyor.

Epstein soruşturması yeni isimleri kapsama alanına alırken Bill Gates ifade vermeye hazırlanıyor Jeffrey Epstein ile bağlantılı, Adalet Bakanlığı tarafından yeni yayımlanan dosyaların önde gelen isimleri gündeme taşımaya devam etmesiyle birlikte, Bill Gates de Kongre incelemesine dahil edilen en son güçlü isim oldu. Süreçlere aşina bir kaynak, USA TODAY'e yaptığı açıklamada, Microsoft'un kurucu ortağının 10 Haziran'da, Temsilciler Meclisi Denetim ve Hükümet Reformu Komitesi huzurunda, tutanak altına alınacak bir görüşme gerçekleştirmek üzere ifade vermesinin planlandığını doğruladı. Gates daha önce, Epstein ile birkaç kez akşam yemeği yediğini; o dönemde, Epstein'ın zengin çevresini küresel sağlık girişimleri için fon toplamak amacıyla kullanacağına inandığını belirtmişti. Gates'in bir sözcüsü The Hill'e yaptığı açıklamada, "Kendisi, Epstein'ın yasa dışı eylemlerinin hiçbirine ne tanıklık etmiş ne de bunlara katılmıştır; ancak Komite'nin yürüttüğü bu önemli çalışmaya destek olmak adına, Komite'nin tüm sorularını yanıtlamayı sabırsızlıkla beklemektedir," ifadelerini kullandı. İşte Epstein hakkında soruları yanıtlamak üzere yasa yapıcıların huzuruna çağrılan diğer önde gelen isimlerden bazıları: Bill ve Hillary Clinton Eski Başkan Bill Clinton, 27 Şubat'ta Temsilciler Meclisi'ndeki Cumhuriyetçilerin; merhum finansçının fon toplama faaliyetleri, Beyaz Saray'a yaptığı sayısız ziyaret ve Adalet Bakanlığı dosyalarında yer alan fotoğraflar hakkında kendisini sorguya çekmesi üzerine, Epstein ile olan ilişkisinde herhangi bir yanlış eylemde bulunduğunu reddetti. Yasa yapıcılarına hitaben yaptığı açılış konuşmasında Clinton, "Epstein'ın işlediği suçlardan kesinlikle haberdar olmadığını" dile getirdi ve Epstein'ın mal varlığına ilişkin kayıtlarda yer alan, on yıllar öncesine ait fotoğraflarda görülmesinin herhangi bir önem arz etmediğini savundu. Bir gün sonra, 26 Şubat'ta ise eski Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, yasa yapıcılarına Epstein ile hiçbir zaman görüşmediğini, onun uçağına binmediğini ve özel adasını ziyaret etmediğini söyledi. Clinton, Epstein'ın yakın çevresinden Ghislaine Maxwell ile ise "sadece yüzeysel bir tanışıklığı" olduğunu kabul etti. Hillary Clinton, "Her dürüst insan gibi ben de, onların işlediği suçlar hakkında öğrendiklerimiz karşısında dehşete düştüm," dedi. Les Wexner Yine Şubat ayı içerisinde, milyarder perakende yöneticisi Les Wexner da Temsilciler Meclisi'ndeki Demokratların çıkardığı bir mahkeme celbi üzerine Kongre huzuruna çıktı ve verdiği ifadeye göre, Epstein'ı kendisini de kandırmış olan "dünya çapında bir dolandırıcı" olarak nitelendirdi. Victoria’s Secret ve Abercrombie & Fitch gibi şirketlerin kurucusu olan Wexner, Epstein'ın daha önce, milyonlarca dolarlık mali konularda geniş yetkilere sahip bir kişisel danışman olarak görev yaptığını kabul etti. PBS News'un haberine göre Wexner; Epstein'ın suçlarından haberdar olduğu veya kız çocukları ile genç kadınların istismar edilmesine iştirak ettiği yönündeki iddiaları ise reddetti. Howard Lutnick Ticaret Bakanı Howard Lutnick de, komite liderliğine göre, 6 Mayıs'ta Temsilciler Meclisi Gözetim ve Hükümet Reformu Komitesi önünde gönüllü olarak ifade vermeyi kabul etti. Komite Başkanı James Comer (Cumhuriyetçi, Kentucky), X'te yaptığı bir paylaşımda, "[Bakan] Temsilciler Meclisi Gözetim ve Hükümet Reformu Komitesi önünde gönüllü olarak ifade vermeyi proaktif bir şekilde kabul etti. Şeffaflığa olan bağlılığını takdir ediyorum" diye yazdı. Lutnick daha önce Şubat ayında senatörlere, Aralık 2012'de Epstein'in özel adasını ziyaret ettiğini ve eşi, dört çocuğu ve bakıcılarıyla birlikte gittiğini söylemişti. Little Saint James adasında neden bulunduklarını hatırlayamadığını, ancak uygunsuz bir faaliyet görmediğini belirtmişti. Pam Bondi Eski Adalet Bakanı Pam Bondi, Epstein dosyalarının yayınlanmasının ardından Kongre'nin incelemesinin odak noktası haline geldi ve milletvekilleri Adalet Bakanlığı'nın bu açıklamaları ele alış biçimini sert bir şekilde eleştirdi. Gerilim, Bondi ile Temsilciler Meclisi Demokratları arasında hararetli tartışmalarla geçen, 11 Şubat'taki tartışmalı Temsilciler Meclisi Adalet Komitesi oturumunda doruğa ulaştı. Bu ifadenin ardından, Temsilciler Meclisi Gözetim ve Hükümet Reform Komitesi, Bondi'yi Epstein dosyalarıyla ilgili daha fazla soruyu yanıtlamak üzere 14 Nisan'da tekrar ifade vermeye çağırdı. Milletvekilleri, Epstein soruşturmasının henüz bitmediğini ve Kongre önünde daha fazla yüksek profilli ismin ifade vermesinin önünü açtığını söylüyor. Kaynak: USA TODAY

Dünyanın en zengin 500 kişisi, piyasaların İran savaşındaki kırılgan ateşkese tepki vermesiyle dün çeyrek trilyon dolardan fazla kazandı Wall Street yatırımcıları dün büyük bir yükselişe tanıklık etti; dünyanın en zengin milyarderleri ise, Başkan Donald Trump'ın Salı günü sarf ettiği "bu gece koca bir medeniyet yok olacak" tehdidini geri çekerek yatırımcıların korkularını yatıştırmasının ardından, neredeyse bir yılın en iyi gününü yaşadı. Bloomberg Milyarderler Endeksi'ne göre, dünyanın en zengin 500 kişisi dün toplamda 265 milyar dolar kazandı. Dow Jones Sanayi Endeksi'nin %2,85, S&P 500 endeksinin ise %2,51 oranında yükselmesiyle, bu gün, endeksin 2012 yılında oluşturulmasından bu yana kaydedilen en büyük ikinci tek günlük kazanç oldu. Meta CEO'su Mark Zuckerberg en büyük kazancı elde eden isim oldu ve—yaklaşık %13'üne sahip olduğu—Meta hisselerinin %6,5 oranında değer kazanmasıyla kişisel servetine 12,8 milyar dolar ekledi. Lüks ürünler sektörünün milyarderi Bernard Arnault ise 9,89 milyar dolarlık kazançla ikinci sırada yer aldı. Dünyanın en zengin 500 kişisinin kaydettiği en büyük kazanç, tam bir yıl önce, yani 10 Nisan tarihinde gerçekleşmişti. Geçen yılın aynı gününde Trump, planladığı "Kurtuluş Günü" gümrük vergilerini askıya almış; bunu takip eden 24 saatlik işlem süreci, en zengin 500 kişinin toplam servetine rekor düzeyde, 304 milyar dolarlık bir artış sağlamıştı. Buna kıyasla, bu Çarşamba günü endekste yer alan 61 kişinin serveti 1 milyar doların üzerinde artış gösterdi. Bu yükseliş rallisi, en zengin 500 milyarderin yılbaşından bu yana toplamda 38,8 milyar dolarlık bir zararda olduğu gerçeğini değiştirmeyecektir. Dünyanın en zengin insanı Elon Musk, yalnızca Çarşamba günü yaklaşık 3 milyar dolar kaybetti. Bu büyüme sonsuza dek sürmeyebilir. Çatışmalı bir ateşkes sürecine dair haberlerin manşetleri meşgul etmesiyle birlikte, hem Dow hem de S&P 500 endeksleri bu sabah kısa süreliğine düşüş yaşadıktan sonra mütevazı kazançlar elde etti. Ateşkesin ne kadar sürdürülebilir olacağına dair şüphelerin artmasıyla, ham petrolün varil fiyatı Perşembe sabahı yeniden 100 dolar seviyesine tırmandı. Mevcut fiyat, savaşın başlamasından bu yana ulaşılan 118,35 dolarlık zirve seviyesinin oldukça altında kalsa da, savaş öncesindeki 70 dolarlık fiyatın çok üzerinde seyrediyor. Salı günü —Trump’ın o gece saat 20.00 olarak kendi kendine belirlediği sürenin hemen öncesinde— ABD, İsrail ve İran arasında son dakikada bir ateşkes anlaşmasına varılmasının ardından, söz konusu ateşkes mutabakatı piyasaların hızla yükselmesini sağladı. Ardından Çarşamba günü İsrail, Lübnan’da Hizbullah kalesi olarak gördüğü noktaları ağır bombardımana tutarak 200’den fazla kişinin ölümüne neden oldu. Ateşkesin Lübnan’ı da kapsadığına inandığını belirten İran, İsrail’in anlaşmayı ihlal ettiğini öne sürerek, saldırılara misilleme amacıyla Hürmüz Boğazı’nı izinsiz gemilere kapattı. Görüşmelerin devam ettiği Perşembe günü ise Trump, NBC News’e verdiği demeçte, İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu’dan Lübnan’daki operasyonlarda “biraz daha temkinli” davranmasını istediğini söyledi. Kaynak: Fortune

Bugünkü oynanan maçlar sonucunda Fenerbahçe Beko Playofflara kaldı EuroLeague’de üst üste 4. kez Play-Off’tayız!

Fenerbahçe Beko kaybetmeye devam ediyor: Fenerbahçe Beko 69-74 Real Madrid Fenerbahçe Beko Erkek Basketbol Takımımız, EuroLeague 37. hafta maçında Real Madrid’i konuk etti. Ülker Spor ve Etkinlik Salonu’nda oynanan müsabakadan ekibimiz 74-69 mağlup ayrıldı. Takımımız, EuroLeague'de ilk 6'da yer almayı garantileyerek üst üste 4. kez Play-Off'lara kaldı. Karşılaşmayı Başkanımız Sadettin Saran, Yönetim Kurulu Üyelerimiz ve NBA Europe Yetkilileri tribünden takip etti. Nicolo Melli, Tarık Biberovic, Devon Hall, Talen Horton-Tucker ve Mikael Jantunen ilk beşiyle maça başlayan Fenerbahçe Beko, ilk çeyreği 21-19 üstün bitirdi. İkinci çeyrek de ise oyuna ağırlığını koyan konuk ekip, soyunma odasına 40-34 önde gitti. Büyük bir heyecana sahne olan ikinci yarıda da Facundo Campazzo ile etkili olan Real Madrid, parkeden 74-69 galip ayrıldı. Çeyrek skorları: 1. Çeyrek: 21-19 2. Çeyrek: 13-21 3. Çeyrek: 24-14 4. Çeyrek: 11-20 Skor dağılımımız: Boston Jr 21, Melli 15, Horton-Tucker 11, Baldwin 10, Jantunen 5, Hall 3, Silva 2, Birch 1, Biberovic 1. Fenerbahçe Beko, Türkiye Sigorta Basketbol Süper Ligi 26. hafta maçında 13 Nisan Pazartesi günü saat 19.00’da Turkcell Basketbol Gelişim Merkezi’nde Anadolu Efes’e konuk olacak. Başantrenör Sarunas Jasikevicius, Real Madrid maçının ardından açıklamalarda bulundu Başantrenör Sarunas Jasikevicius, Real Madrid’e 74-69 mağlup olduğumuz maçın ardından düzenlenen basın toplantısında şu açıklamalarda bulundu: “Öncelikle Sergio’yu ve Real Madrid’i tebrik ediyorum. Aslında çok iyi bir basketbol karşılaşması oldu. Ben oyuncularımın maça yaklaşımından ve sergiledikleri efordan çok memnunum. EuroLeague’in en iyi takımlarından birine karşı oynadık. Bu akşam galibiyeti belirleyen detaylardı. Maç içerisinde iki kez önemli avantaj sağladık ama belirli bölümlerde konsantrasyonumuz düştüğünde zorlandık. Rakibin soktuğu ve bizim kaçırdığımız önemli atışlar vardı. Tekrardan altını çizmek istiyorum. Takımımın oyuna yaklaşımından ve savaşma ruhundan oldukça memnunum. Böyle oynamaya devam edersek Fenerbahçe basketbolunu tekrar ortaya koyabiliriz. Şu an rakibi düşünmek ve üzerinde konuşmak için doğru bir zaman değil. Benim için öncelik; bir an önce oyuncularımı geri, takım olarak da ivme kazanmak. Bugün sahadaki oyuncuların rollerini uygulamada ve oyun planımızda iyi olduğumuzu düşünüyorum. Mağlubiyetin sebebi roller değil, detaylardı. Özellikle dördüncü çeyrek rakibin aldığı kararlar ve Trey Lyles’ı kullanmaları belirleyici oldu. Bizim ise aldığımız kararlar doğru değildi. Anlamamız gereken Real Madrid’in nasıl hücum potansiyelinin olduğu. Onlar son birkaç karşılaşmada 88 sayı buluyorlardı, bugün onları 74 sayıda tutmayı başardık. Eğer mağlubiyetin nedeni olarak bu tarafa bakıyor olursak doğru bir iş yapmış olmayız. Brandon Boston JR. harika bir performans gösterdi. Aslında bu sene bunu birkaç kez görmüştük. Fenerbahçe'de oynayan oyuncuların ve Brandon’ın bu gibi performansları istikrarlı bir şekilde göstermeleri gerekiyor. Dediğim gibi harika bir performanstı. Şimdi ise onun bu performansının devam ettirmesini bekleyeceğiz. Karamsar olmak bizi etkilemiyor. Soyunma odası bizim gizli alanımız. Burada yaşananlar burada saklı kalıyor. Ben koç olarak ilk sıradayken takımımdan neler beklediğimi ve neler söylediğimi biliyorum. Birçok farklı nedenden dolayı bunların olacağını biliyorduk. Aslında bakarsınız geç oldu ama biz hiçbir sorunu mazeret olarak kullanmıyoruz. Bizim için şu an en önemli olan şey sezonun son bölümü olan 2 ayda en iyi durumumuza tekrar ulaşmak ve en iyi performansımıza geri dönmek.”

Artemis II’nin Dünya’ya dönüşü, Orion’un en büyük kusurunu test edecek: astronotlarını güvende tutan ısı kalkanını. Dört astronot, NASA’nın 16,5 fit (yaklaşık 5 metre) genişliğindeki Orion uzay aracıyla Ay çevresindeki tarihi yolculuklarını tamamlarken, bilinen bir kusuru da test ediyor olacaklar; öyle bir kusur ki, bazı uzmanların uzay ajansına, görevi içinde insanlar varken gerçekleştirmemesi yönünde çağrıda bulunmasına neden olmuştu. NASA ise sorunu kontrol altına aldığına ve aracın mürettebatı sağ salim eve döndürebileceğine dair güvenini koruyor. Söz konusu mesele, uzay aracının alt kısmına uygulanan ve ısı kalkanı olarak adlandırılan özel bir kaplamayla ilgilidir. Bu, Artemis II adı verilen Ay görevlerinin son aşamasında, astronotlar Dünya’ya geri iniş yaparken onları aşırı sıcaklıklardan korumak üzere tasarlanmış kritik bir donanım parçasıdır. Orion uzay aracının bu hayati parçası, 2022 yılında mürettebatsız olarak gerçekleştirilen bir test uçuşu olan Artemis I görevinde kullanılan ısı kalkanıyla neredeyse birebir aynıdır. O önceki görevde kullanılan Orion aracı, uzaydan, üzerinde beklenmedik hasarların neden olduğu çukurlaşmalar bulunan bir ısı kalkanıyla dönmüş; bu durum da NASA’yı sorunu araştırmaya sevk etmişti. NASA, ısı kalkanına uçuş onayı vermeye hazırlanıyor olsa da, görevin güvenli olduğuna inananlar bile işin içinde bilinmeyen risklerin bulunduğunu kabul ediyor. Olayı araştırmak üzere uzay ajansı tarafından görevlendirilen bağımsız inceleme ekibinde yer almış eski bir NASA astronotu olan Dr. Danny Olivas, “Bu, standartların dışında kalan bir ısı kalkanı,” dedi. “Bununla ilgili hiçbir şüphe yok: Bu, NASA’nın astronotlarına sunmak isteyeceği türden bir ısı kalkanı değil.” Yine de Olivas, ısı kalkanıyla ilgili nelerin ters gittiğini analiz etmek için yıllar harcadıktan sonra, NASA’nın “sorunu tamamen kontrol altına aldığına” inandığını ifade etti. Yaklaşık bir yıl önce soruşturmayı tamamlayan NASA, görevin uçuş rotasında ufak değişiklikler yaparak mürettebatın güvenliğini sağlayabileceğine inanmış ve Artemis II Orion kapsülünü mevcut haliyle uçurma kararı almıştı. Cuma günü CNN’e yaptığı açıklamada NASA, bu kararı verirken “tüm hususları göz önünde bulundurduğunu” belirtti ve ayrıca, “Avcoat ablatör bloklarının üretim sürecinde yapılacak değişikliklerin geliştirilmesi ve niteliklerinin doğrulanması süreçlerinin beraberinde getirdiği belirsizliklerin” de mevcut olduğuna dikkat çekti. Özetle NASA, hangi eylem planını seçerse seçsin, işin içinde mutlaka bir belirsizliğin söz konusu olduğunu ifade etti. Olivas, “Bence zihnimde, içinizde ufak da olsa bir şüphe kalmadan havalanan hiçbir uçuş yoktur,” dedi. “Ancak NASA, elindeki materyalin ne anlama geldiğini gerçekten çok iyi kavrıyor. Isı kalkanının mürettebat güvenliği açısından taşıdığı önemin farkındalar ve ben, işlerini layıkıyla tamamladıklarına yürekten inanıyorum.” NASA’nın Keşif Sistemleri Geliştirme Görev Direktörlüğü’nün vekaleten görev yapan Yönetici Yardımcısı Lakiesha Hawkins de Eylül ayında bu görüşe katılarak, “Risk perspektifinden baktığımızda, kendimizi son derece güvende hissediyoruz,” açıklamasını yaptı. Artemis II görevinin komutasını üstlenmeye hazırlanan astronot Reid Wiseman ise bu konudaki güvenini açıkça dile getirdi. Wiseman, geçtiğimiz Temmuz ayında gazetecilere verdiği demeçte, “Araştırmacılar sorunun kök nedenini tespit ettiler ki bu, ısı kalkanı meselesini anlamak ve çözüme kavuşturmak adına kilit bir adımdı,” ifadelerini kullandı. “Eğer NASA’nın planladığı yeni atmosfere giriş rotasına sadık kalırsak, bu ısı kalkanı uçuş için tamamen güvenli olacaktır.” Ancak başkaları bu konuda o kadar da emin değil. Isı kalkanı uzmanı, araştırmacı bilim insanı ve eski bir NASA astronotu olan Dr. Charlie Camarda, “Yapmayı düşündükleri şey tam anlamıyla çılgınlık,” yorumunda bulundu. —2003 yılındaki Columbia faciasının ardından uzaya fırlatılan ilk uzay mekiği mürettebatının bir üyesi de olan— Camarda; uzay ajansının, yaklaşan Ay yolculuğuna astronotları dahil etmemesi gerektiğini savunan eski NASA çalışanlarından oluşan grubun içinde yer alıyor. Camarda, ajans yönetiminin uyarılarına kulak vermesini sağlamak için aylarca çabaladığını, ancak tüm bu çabalarının boşa gittiğini belirtti. Astronot olmadan önce yirmi yıl boyunca NASA’da araştırmacı bilim insanı olarak görev yapan Camarda, ısı kalkanı sorunuyla ilgili olarak, “Bu sorunu çok daha önceleri çözebilirdik,” dedi. “Bunun yerine, sorunu sürekli olarak erteleyip duruyorlar.” Şu an itibarıyla ajansın, Artemis II görevine kalkış onayı vermeye hazırlandığı görülüyor; zira ajans yöneticileri, hem kamuoyunu hem de mürettebatı, görevin güvenli bir şekilde gerçekleştirileceği konusunda temin etmeye çalışıyorlar. Orion uzay aracı, 17 Ocak tarihinde, Space Launch System (SLS) roketinin üzerinde fırlatma rampasına taşındı. Artemis programı liderleri; son risk değerlendirmelerini ve —üst düzey yetkililerin, Artemis II roketi ve uzay aracının; NASA’dan Wiseman, Victor Glover ve Christina Koch ile Kanada Uzay Ajansı’ndan Jeremy Hansen mürettebatıyla birlikte fırlatılmaya hazır olup olmadığını belirleyeceği— Uçuş Hazırlık İncelemesi toplantısını gerçekleştirmek üzere bir araya gelirken, kritik bir dönüm noktası da artık sadece günler uzakta olabilir. Önemli bir tasarım değişikliği Artemis projesinden bile önce, NASA'nın geliştirmek için 20 yıl harcadığı ve maliyeti 20,4 milyar doları bulan Orion kapsülü, havacılık ve uzay camiasının pek de gözdesi sayılmazdı. Bu araca yönelik hoşnutsuzluk, sektörün çeşitli kesimlerinde bir süredir giderek büyümekteydi. Daha önce ileri teknoloji geliştirme alanında çalışmış ancak Artemis programında doğrudan görev almamış bir mühendis ve fizikçi, Orion'u "yanan bir çöp yığını" olarak nitelendirerek alaya aldı. NASA'nın Jet İtki Laboratuvarı'nın eski bir çalışanı olan bu kişi, kapsülün olağanüstü uzun süren geliştirme sürecini ve milyarlarca dolara ulaşarak kontrolden çıkan maliyet aşımlarını sert bir dille eleştirdi. Obama yönetimi döneminde NASA'nın yönetici yardımcılığı görevini yürütmüş olan Lori Garver, aracın tamamlanma sürecine gölge düşüren siyasi çekişmelerden kamuoyu önünde duyduğu üzüntüyü dile getirdi. Ancak Orion'un yaşadığı sorunların tamamının siyasete yüklenemeyeceğini belirten Dr. Ed Pope —ısı kalkanı ve malzeme bilimi uzmanı olup Kaliforniya merkezli bir füze savunma teknolojisi şirketi olan Matech'in kurucusudur—, NASA'nın ısı kalkanı konusundaki soruşturma sürecinde yer almamıştı. Pope, CNN'e verdiği demeçte, "Bu durumun Cumhuriyetçilerle veya Demokratlarla uzaktan yakından ilgisi yok," dedi. "Bu, tamamen bürokratik bir mesele." Pope'a göre, NASA'nın bugün boğuşmakta olduğu ısı kalkanı sorunlarına yol açan kararlar, uzay aracının geliştirme sürecinin henüz başlarında alınmıştı. Orion program yöneticileri, 2009 yılında uzay aracının ısı kalkanını Avcoat adı verilen malzemeden üretme kararı aldılar. NASA'nın Apollo kapsülleri için üretilen tüm ısı kalkanları koruyucu bir Avcoat katmanına sahipti; bu nedenle yöneticiler, söz konusu malzemeyi, etkinliğini doğrulayan onlarca yıllık verilerle desteklenen ve özellikleri gayet iyi bilinen bir malzeme olarak değerlendirdiler. 2014 yılında gerçekleştirilen ve EFT-1 adı verilen mürettebatsız test uçuşu için, görev ekibi bir Orion kapsülünü, tıpkı Apollo döneminde uygulandığı gibi —karmaşık, petek benzeri bir yapı şeklinde— tasarlanmış bir ısı kalkanıyla donattı. Ancak bu yaklaşım, NASA'nın kaçınmayı umduğu, son derece zahmetli bir üretim sürecini gerektiriyordu. Uzun yıllar NASA'da görev yapmış, eski bir astronot ve Hava Kuvvetleri subayı olan —ve bir dönem uzay ajansının yönetici yardımcılığını üstlenmiş bulunan— Pam Melroy, "Bu süreç son derece titizlik gerektiren, ince işçilik isteyen bir süreçti; üstelik bu yapıyı hızlı bir şekilde yeniden üretmek gerçekten ama gerçekten çok zor olacaktı," şeklinde konuştu. “‘Gelin, bu tasarımı daha sade hale getirelim’ dememizin nedenlerinden biri de buydu. Aslında her şey tamamen üretilebilirlik ile ilgiliydi.” Melroy’a göre, EFT-1 test uçuşu henüz başlamadan bile NASA program yöneticileri tasarımı değiştirmek istemişti. Yine de NASA, yaptığı bir açıklamada nihai kararın 2015 yılında alındığını belirtti. NASA ayrıca, bal peteği yapılı Avcoat malzemesinin EFT-1 üretimi sırasında sorunlar yaşattığını ifade etti; “farklı bal peteği bölümleri arasındaki birleşim yerlerinde çatlaklar oluştuğunu,” malzemenin eşit şekilde sertleşmediğini ve beklenenden daha zayıf olduğunu kaydetti. Bu durum, malzemeyi 2014’teki test uçuşu için “sınırda kabul edilebilir” kılarken; çok daha yüksek hızlar ve çok daha çetin bir atmosfere giriş süreci gerektiren bir Ay görevi için muhtemelen kullanılamaz hale getirdi. Avcoat’u üreten Teksas merkezli şirket Textron Systems, CNN’e yaptığı açıklamada, 2015 yılında “Avcoat malzemesinin lisansını, Artemis programı için ısı kalkanlarını üretmek üzere NASA ile sözleşme imzalamış olan Lockheed Martin’e devrettiğini” belirtti ve konuyla ilgili daha fazla yorum yapma hakkını bu havacılık devine bıraktı. Lockheed Martin Space bünyesindeki Orion Uzay Aracı Mekanik Sistemleri Direktörü Blaine Brown, CNN’e yaptığı açıklamada, Avcoat yapısının “üretim ve kurulum verimliliğini artırmak amacıyla” değiştirildiğini doğruladı. Brown, “NASA’nın Artemis II görevini mevcut ısı kalkanıyla gerçekleştirme kararını destekliyoruz; Orion’un, mürettebatıyla birlikte Ay’a yapacağı bu tarihi görevde güvenli bir şekilde fırlatılmasını ve geri dönmesini sağlamaya kararlıyız,” dedi. Artemis görevleri için inşa edilen Orion kapsülleri, Avcoat’un bal peteği yapılı tasarımından vazgeçerek, aynı malzemenin büyük blokları kullanılarak oluşturulan bir ısı kalkanı tasarımını benimsedi. Brown, “Mars ısı kalkanları üzerinde edindiğimiz blok tasarımlı deneyimler, blokların üretilmesinin, test edilmesinin ve kurulumunun daha kolay olduğunu bize gösterdi,” ifadelerini kullandı. Ancak, yeni Orion ısı kalkanı tasarımının gerçek ortamdaki ilk testi, 2022 yılında gerçekleştirilen Artemis I test uçuşuyla gerçekleşti. Söz konusu görevin ardından NASA, ısı kalkanından parçaların koptuğunu ve bu durumun, kavrulmuş Avcoat malzemesi üzerinde çukurlaşmalara yol açtığını tespit etti. Isı kalkanının sergilemesi beklenen davranış bu değildi. Avcoat katmanının, ısınma süreci boyunca kontrollü bir şekilde aşınması öngörülmüştü. NASA, Orion'un 2022'de uzaydan dönmesinden aylar sonra sorunu açıkladı. Ajansın Genel Müfettişlik Ofisi, daha sonra 2024 tarihli bir raporda, hasar görmüş Artemis I ısı kalkanının görüntülerini yayımladı. Durumu daha da karmaşıklaştıran husus, o noktaya gelindiğinde Artemis II'nin ısı kalkanını onarmak için artık çok geç olmasıydı. NASA, Artemis II ısı kalkanını yeni bir kalkanla değiştirmedi — ve değiştiremedi de. Görev için planlanan Orion kapsülünün ısı kalkanı, Artemis I uçuşunu gerçekleştirmeden çok önce halihazırda yerine monte edilmişti; Olivas'ın da belirttiği gibi, bu kalkanı değiştirmek için "öyle elinizi kolunuzu sallayarak 'Billy Bob'un Isı Kalkanı Sökme Dükkânı'na' gidip işlem yaptıramazdınız." Artemis I ısı kalkanı sorununa yönelik yürütülen soruşturma, test uçuşunda herhangi bir astronot bulunmamış olsa da, "uçuş verilerinin, eğer mürettebat uçakta olsaydı güvende olacaklarını gösterdiği" sonucuna da vardı. NASA'nın, ısı kalkanını değiştirmeden Artemis II görevine devam etme kararı sorulduğunda; yönetici yardımcısı sıfatıyla ısı kalkanı soruşturmasını denetleyen Melroy, NASA "program yöneticilerinin bazen maliyet, zaman çizelgesi ve performans adına bu tür ödünleşimleri yapmak zorunda kaldıklarını ve bu kararı kesinlikle hafife almadıklarını" ifade etti. Orion'ın Atmosfere Giriş Sürecinin Yeniden Değerlendirilmesi NASA liderleri, Aralık 2024'te düzenledikleri bir basın toplantısında, gelecekteki Artemis görevleri için üretilecek ısı kalkanlarının geliştirilmiş teknikler kullanılarak imal edileceğini açıkladı. Cuma günü CNN'e yaptığı açıklamada NASA, özellikle "kalıp dolum" (billet mold loading) sürecini değiştirmeyi —ki bu esasen, nihayetinde daha geçirgen bir kalkan elde etmek amacıyla bir kalıba ne kadar Avcoat malzemesinin doldurulacağını değiştirmek anlamına gelmektedir— planladığını belirtti. Bu süreçte, 2022'deki test uçuşu sırasında nelerin ters gittiğine dair yapılan analizler, bu yıl gerçekleştirilecek olan yaklaşan görev için yeni bir yaklaşımın şekillenmesine zemin hazırlıyor. Avcoat, "ablatif" (aşınarak koruma sağlayan) bir malzemedir; yani bu malzeme, uzay aracı Ay'dan büyük bir gürültüyle geri dönerken ve ses hızının 30 katından daha yüksek bir süratle yol almaya devam ederken Dünya atmosferinin yoğun iç katmanlarına yeniden giriş yaptığında, kontrollü bir biçimde kömürleşip aşınacak şekilde tasarlanmıştır. "Yeniden giriş" olarak adlandırılan bu uçuş aşaması, hava moleküllerinin şiddetli bir şekilde sıkışmasına yol açarak uzay aracının dış yüzeyini 5.000 Fahrenheit derecenin (2.760 Santigrat derece) üzerine kadar ısıtabilir. NASA mühendisleri, Orion uzay aracını "sekmeli yeniden giriş" (skip reentry) yapacak şekilde tasarladı; bu yöntemde kapsül, atmosfere kısa süreliğine daldıktan ve nihai inişten önce irtifasını tekrar kısa süreliğine artırdıktan sonra, tıpkı durgun bir gölün yüzeyinde seken yassı bir taş gibi davranır. Bu özel yörünge, Orion'un hassas bir su iniş noktasına yönelmesine olanak tanır. 2024 yılında NASA, kısmen veri toplamak için daha fazla zaman kazanmak amacıyla, Artemis II fırlatma takvimini iki kez erteleme kararı aldı. Aylarca süren araştırmaların ardından NASA, sorunun, Artemis I ısı kalkanında kullanılan Avcoat malzemesinin yeterince geçirgen olmamasından kaynaklandığı sonucuna vardı. Bu durum; Orion kapsülü atmosfere daldığında, ısı kalkanının iç kısmında gazların birikmesine, bunun da malzeme parçalarının kopmasına ve çatlakların oluşmasına yol açtığı anlamına geliyordu. CNN'in görüştüğü uzmanların hiçbiri, Artemis I ısı kalkanının neden beklendiği gibi performans göstermediğine dair yapılan bu değerlendirmeye itiraz etmiyor. Tartışma konusu olan hususlar ise; NASA'nın Artemis görev yöneticilerinin bu sorunu ne ölçüde kavradığı ve standartların altında kalan bu ısı kalkanının, birkaç hafta içinde fırlatılması planlanan dört astronot için tam olarak ne düzeyde bir risk teşkil ettiğidir. Eylül ayında, uzay ajansının Artemis programı liderlerinden bazıları; tasarımında kayda değer herhangi bir değişiklik yapılmamış olmasına rağmen, Orion'un ısı kalkanının Artemis II görevinde iyi bir performans sergileyeceğine inandıklarını ifade ettiler. Nitekim NASA, gelecekteki ısı kalkanlarını geçirgen olacak şekilde üretmeyi planlıyor olsa da, Artemis II'nin ısı kalkanı, aslında Artemis I için üretilen kalkandan daha az geçirgendir. Olivas, Artemis I ısı kalkanının yüzey alanının yaklaşık %6'sının geçirgen olduğunu ve bu geçirgen bölgede herhangi bir çatlama meydana gelmediğini belirtti. Ancak Olivas, Artemis II ısı kalkanında hiçbir geçirgen bölgenin bulunmadığını da sözlerine ekledi; bu değişikliğin, Artemis I test uçuşundan önce —yani NASA'nın, ısı kalkanının iyi bir performans sergileyebilmesi için geçirgen olması gerektiğini henüz fark etmediği bir dönemde— yapıldığını kaydetti. Yeniden giriş aşamasından sorumlu Artemis uçuş direktörü Rick Henfling, Eylül ayında düzenlenen bir basın toplantısında yaptığı açıklamada; Artemis II'nin yeniden giriş yörüngesinin, Artemis I ısı kalkanında çatlaklara yol açan koşullardan kaçınılması hedefiyle yeniden düzenlendiğini ifade etti. Henfling, “O ‘sekme’ (skip) manevrasında o kadar yükseğe çıkmayacağız; bu sadece bir süzülüş (loft) olacak,” dedi. Henfling’e göre, bu yeni yeniden giriş rotası, Avcoat malzemesinin normal bir şekilde aşınmasına olanak tanımalı. Hawkins, NASA’nın köklü bir ilkesini yineleyerek, “Güvenliğin en büyük önceliğimiz olduğunu vurgulamak istiyoruz,” diye ekledi. NASA Cuma günkü açıklamasında, değiştirilmiş bir yörünge kullanma kararının kapsamlı testlerin ardından alındığını belirtti. Ayrıca, ayarlanan dönüş rotası; “en yüksek ısınma noktasındaki maruz kalma süresini azaltmak ve böylece koruyucu tabakadaki (char) ilave kaybı en aza indirmek amacıyla, daha dik bir iniş açısı oluşturacak şekilde” tasarlandı. Açıklamada, “Bu titiz testler, analizler, simülasyonlar ve uzman onayları, bir bütün olarak NASA’nın resmi uçuş gerekçesini oluşturmuş ve ısı kalkanını yeniden tasarlamaya gerek kalmaksızın sürece devam etmek için yeterli gerekçeyi sağlamıştır,” ifadelerine yer verildi. Bununla birlikte, diğer uzmanlar, Orion’un uçuş rotasını değiştirmenin, mürettebatın eve sağ salim dönmesini garanti etmeye yeteceği görüşüne katılmıyor. NASA’da 30 yılı aşkın süre görev yapmış, gelişmiş yeniden giriş sistemleri ve termal koruma malzemeleri uzmanı Dr. Dan Rasky, “Bunun bu kadar büyük bir mesele olmasının nedeni şu: Isı kalkanı dökülmeye (spalling) başladığında —yani üzerinden büyük parçalar koptuğunda— araç tamamen yok olmasa bile, artık ‘başlangıç aşamasındaki bir arıza’ noktasının tam eşiğinde bulunuyorsunuz demektir,” dedi. Rasky, “Bu durum, sisli bir günde uçurumun kenarında durmaya benziyor,” yorumunu yaptı. Rasky de tıpkı Camarda gibi, NASA’nın astronotların Artemis II Orion kapsülüyle uçuş gerçekleştirmesine izin vermesi gerektiğine inanmıyor. ‘Evet, çatlayacak’ Artemis II uçuşunun güvenli olduğuna inanan bazı uzmanlar bile, değiştirilen yörüngeye rağmen Orion ısı kalkanının Dünya’ya dönüşü sırasında muhtemelen çatlayacağını ve hasar belirtileri göstereceğini kabul ediyor. NASA’nın ısı kalkanı soruşturmasına destek veren astronot Olivas, “Isı kalkanı çatlayacak mı? Evet, çatlayacak,” dedi. Ancak Orion’ın, yapısında mevcut olan bir tür “sağlamlığa” sahip olduğunu belirten Dr. Steve Scotti —Hampton, Virginia’daki NASA Langley Araştırma Merkezi’nin seçkin araştırma uzmanı ve Artemis I ısı kalkanı soruşturmasında görev alan danışma ekibinin gönüllü üyesi— şunları ekledi: Scotti’ye göre, Avcoat katmanının altında, testler sırasında atmosfere girişin yarattığı aşırı sıcaklıklara kısa süreliğine dayanabildiği görülen kompozit bir yapı yer alıyor. Scotti, Avcoat malzemesinin aşırı deforme olup uzay aracının alt kısmını açığa çıkarmaya başladığı o düşük ihtimalli senaryoda, bu yapının son savunma hattı işlevi görebileceğini ifade etti. Scotti, bu kompozit yapının oraya ısı kalkanı için bir “emniyet mekanizması” veya yedek sistem olarak yerleştirilmediğini; ancak orada bulunmasının büyük bir şans olduğunu söyledi. Olivas, NASA’nın astronotların güvenliğini sağlamak adına bu kompozit yapıya bel bağlamayı beklemediğini vurguladı. Güvenliği yine Avcoat malzemesinin sağlaması gerektiğini belirtti. Ancak Olivas, söz konusu yapının fazladan bir güvenlik katmanı sağladığını da not düştü. Hatta Artemis II ısı kalkanı, Artemis I görevindeki performansının gerisinde kalsa bile; Olivas ve Scotti, astronotların güvende kalacağından eminler. Olivas’ın görüşlerine katılan Scotti, CNN’e verdiği demeçte, “Mürettebatın tehlikede olduğuna dair içimde herhangi bir ciddi endişe taşımıyorum,” dedi. Ancak ne Scotti’nin ne de Olivas’ın bu iyimser ifadeleri, beraberinde bir “dipnot” getirmeden sunulmuyor. Her iki uzman da —Camarda’nın da öne sürdüğü gibi— mühendislerin ısı kalkanının tam olarak nasıl bir davranış sergileyeceğini kesin olarak öngörmelerinin imkansız olduğunu kabul ediyor. Scotti, CNN’e yaptığı açıklamada, ısı kalkanına ilişkin bir analiz yapabilmek için elimizde “çok kısıtlı veriler” bulunduğunu söyledi. Avcoat katmanına atıfta bulunarak, “Malzemenin kendisi, atmosfere giriş süreci boyunca yaklaşık her 20 saniyede bir değişim geçiriyor,” dedi. Scotti, sözlerine şunları ekledi: “Hâlâ bilmediğimiz hususlar mevcut. Bu, düşük riskli bir durum değil; orta düzeyde risk içeren bir durum.” ‘Asla bilemeyeceğimiz şeyler’ Scotti ve Olivas’ın Artemis II görevine duydukları güven oyları, kolay kazanılmış şeyler değildi. Hatta Olivas; 8 Ocak’ta, uzay ajansının Washington DC’deki genel merkezinde düzenlenen üç saatlik bir toplantıya katılana dek, NASA’nın Artemis II görevini mürettebatlı olarak gerçekleştirme niyeti konusunda ciddi şüphelere sahipti. CNN, söz konusu toplantıya erişim talebinde bulundu ancak bu talebi reddedildi. Toplantıya yalnızca iki gazeteci davet edilmişti; ayrıca gizli nitelikte bilgilerin ele alınacak olması nedeniyle, görüşmenin büyük ölçüde “kayıt dışı” (off the record) geçmesi bekleniyordu. NASA’nın göreve yeni başlayan yöneticisi Jared Isaacman, Orlando’daki CNN bağlı kuruluşu WESH’e verdiği demeçte, bu toplantıyı farklı görüşleri değerlendirmek amacıyla düzenlediğini ifade etti. Isaacman’a göre bu toplantı, “NASA’daki parlak mühendislerin aldığı kararlara duyduğum güveni yalnızca pekiştirdi.” Isaacman sözlerine, “Yeniden giriş profilimizde değişiklikler yaptık. Güvenlik payımızı yeniden kazandık ve Artemis II konusunda kendimi son derece rahat hissediyorum,” ifadelerini ekledi. Ancak Olivas, Houston'daki Johnson Uzay Merkezi'nde, "Tiger Team" (Kaplan Ekibi) —NASA terminolojisinde karmaşık bir sorunu çözmek üzere bir araya getirilen uzmanlaşmış ekipleri tanımlayan bir terim— tarafından yapılan bir sunumun, tereddütlerini tamamen giderdiğini belirtti. Olivas, "Buradaki kilit parametre şudur: Isı kalkanı ne zaman çatlayacak? Ve eğer çatlayacak olursa, atmosferin ne kadar derinliğinde olacaksınız?" dedi. Isı kalkanına atıfta bulunarak, "Gerçekten yaşanana kadar asla bilemeyeceğimiz bazı şeyler var," diye ekledi. Ancak Tiger Team'in analizi, NASA'nın Avcoat malzemesini, mürettebatın tehlikede olmayacağından emin olabilecek kadar iyi anladığına dair kendisine güven verdi. Olivas, "Tiger Team olağanüstü bir iş çıkardı," dedi. "O mühendislere ve onlara yön veren program yöneticilerine kesinlikle güveniyorum." Ancak NASA genel merkezinde 8 Ocak'ta yapılan toplantıya katılan Camarda'nın ayrıştığı nokta tam da burasıydı. Fizikle Mücadele Örneğin Camarda, Tiger Team'in ısı kalkanı analizinde kullandığı bir bilgisayar programına itiraz ediyor. "Crack Indication Tool" (Çatlak Belirleme Aracı) veya kısaca CIT olarak adlandırılan bu araç, Avcoat malzemesinin çeşitli koşullar altında nasıl ve ne zaman parçalanmaya başlayabileceğini modellemek amacıyla tasarlanmıştı. Peki ya Orion, nihai dalışını yapmadan önce daha küçük bir "sekme" hareketi gerçekleştirirse ne olurdu? CIT'nin amacı, bu tür değişikliklerin ısı kalkanını nasıl etkileyebileceğine —ve bu senaryoların çatlak oluşumunu tetikleyip tetiklemeyeceğine— dair veriler üretmektir. Ancak Camarda, bu verilerin kusurlu olduğunu ve aracın "basitleştirici varsayımlara" dayandığını savunuyor. Camarda, "Bu analiz; gaz oluşumunu, malzeme kömürleşmesini ve çatlakların ne zaman oluşacağını niteliksel düzeyde öngörmeye yarayan basitleştirilmiş bir modelden ibaret," dedi. "Fakat asıl arıza mekanizması, çatlakların nasıl büyüdüğüdür; bu araç ise bunu kesinlikle öngöremez. Çatlaklara yol açan gerilim ve zorlanmaları ya da bu çatlakların nasıl büyüyebileceğini tahmin edemez." Camarda'nın CIT'ye yönelik eleştirileri sorulduğunda Olivas, hiçbir bilgisayar modelleme programının tamamen hatasız olamayacağını kabul etti. Ve evet, CIT çatlak büyümesini öngöremezdi. Ancak Olivas'ın endişelerini gideren veri noktaları arasında, Tiger Team'in bilgisayar programının öngörülerini, Avcoat malzemesi üzerinde gerçekleştirilen gerçek dünya laboratuvar testlerinin sonuçlarıyla örtüştürmüş olması gerçeği de yer alıyordu. CIT, Artemis I'deki çatlamaya yol açan koşulları doğru bir şekilde öngörebilmeyi ve yeniden yaratabilmeyi de başardı. Olivas, "Bu durum bana, aracın (yazılımın) kendisinin gerçekten de iyi bir öngörü aracı olduğu konusunda güven verdi," dedi. Ancak Camarda, buna karşılık olarak, daha disiplinlerarası bir yaklaşım benimseyen modelleme araçları oluşturmanın mümkün olduğunu savunuyor. Camarda, "Çoklu fizik analizi, her şeyi tek bir bilgisayar kodu içinde gerçekleştirebilir," dedi. "Bu analiz; aracın dış yüzeyindeki aerotermodinamik ısınmayı öngörüyor, aynı zamanda malzemenin nasıl faz değiştirdiğini, yanmaya başladığını ve gazlar ürettiğini inceliyor." Camarda'ya göre bu, program yöneticilerine söz konusu ısı kalkanının yarattığı risklere dair daha bütünsel bir anlayış kazandırabilecek türden bir analizdir. Riskin Değerlendirilmesi Camarda'ya göre ısı kalkanı sorunu, NASA'yı pençesine almış ve kökleri Uzay Mekiği dönemine dayanan yaygın bir rahatsızlığın yalnızca bir belirtisidir. Kuruma dair bakış açısı; 2003 yılında Uzay Mekiği Columbia'nın atmosfere giriş sırasında parçalanarak içindeki yedi mürettebatın tamamının ölümüne yol açtığı sırada, uçuşa hazırlanmakta olan genç bir astronot olarak edindiği deneyimlerle şekillenmiştir. Bu olay, 1986 yılında Uzay Mekiği Challenger'ın kalkış sırasında infilak etmesinin ardından, programın yaşadığı ikinci büyük trajedi olarak tarihe geçti. CNN'e verdiği bir telefon röportajında Camarda, 1980'lerin başında NASA'nın, uzay mekiğinin ölümcül bir arıza yaşama ihtimalini yaklaşık 100.000'de 1 olarak tahmin ettiğini vurguladı. Ancak nihayetinde uzay mekiği, iki patlamayla sonuçlanan toplam 135 görevi tamamladı ve bu olaylarda toplam 14 kişi hayatını kaybetti. Bu durum, aracın felaketle sonuçlanacak bir arıza yaşama ihtimalinin gerçekte 67,5'te 1 olduğunu ortaya koydu. Camarda, kurumdaki yıllarını anlattığı ve teknik detaylara derinlemesine daldığı bir anı kitabı olan Mission Out of Control (Kontrolden Çıkmış Görev) adlı eserinde; NASA kariyerinin bir döneminde Johnson Uzay Merkezi'nin mühendislik bölümü başkanlığına atandığını, ancak Columbia faciasının ardından görev güvenliğine ilişkin endişelerini yüksek sesle dile getirmesi üzerine bu görevden uzaklaştırıldığını yazdı. Camarda'nın eski amiri, konuyla ilgili yorum talebini içeren e-postaya yanıt vermedi. Camarda, 45 yıllık hizmetin ardından 2019 yılında NASA'dan ayrıldı. Ona göre uzay ajansı; mühendislerin, mühendislik zorluklarını temel düzeyde derinlemesine incelerken, potansiyel güvenlik sorunlarına dair endişelerini dile getirmeye ve tespit etmeye teşvik edildiği—Apollo döneminde benimsediği—o araştırma ve keşif zihniyetinden uzaklaşmıştır. Camarda, bugünün ikliminde, NASA çalışanlarının; ajansın yönetim ve lider kadrosunun değerlendirmeleri ve hedefleriyle aynı hizaya gelmeye teşvik edilmesinden endişe ettiğini belirtti. Hâlâ, en son teknoloji geliştirme çalışmalarını finanse etmeyi amaçlayan bir program olan NASA Yenilikçi İleri Kavramlar (NIAC) Dış Konseyi'nde görev yapan emekli Kennedy Uzay Merkezi mühendisi Edgar Zapata da Camarda'nın endişelerini paylaştığını ifade etti. “Sanırım deneyimlerimiz; bu kurumun—neredeyse gizemli güçlerin etkisiyle—bir kez ‘harekete geçme’ kararı aldığında...” Zapata, NASA’nın karar alma süreci ve risk değerlendirmeleri hakkında, “Sanırım deneyimlerimiz, şu gözlemle şekillenmiş durumda: Bu siyasi yapı bir kez —neredeyse gizemli güçlerin etkisiyle— bir şeyi yapmaya karar verdiğinde, ilerlemenin bir yolunu bulma eğilimi gösteriyor,” dedi. NASA sözcüleri, Camarda’nın kurum kültürü hakkındaki eleştirilerine dair yapılan yorum talebine yanıt vermedi. NASA, güvenliği en büyük önceliği olarak gördüğünü uzun süredir savunmakta ve bu hususu ısrarla vurgulamaktadır. ‘Tarihimiz kusursuz değil’ Camarda ayrıca, Artemis II’ye yönelik muhalefetinin, görevin feci bir başarısızlıkla sonuçlanacağı inancından kaynaklanmadığını vurguladı. Kendisi, görevin eve sağ salim dönmesinin muhtemel olduğunu düşünüyor. Camarda, CNN’e verdiği demeçte, her şeyden ziyade, Artemis II’nin güvenli bir uçuş gerçekleştirmesinin, NASA yönetiminin karar alma süreçlerinin sağlam olduğuna dair bir doğrulama işlevi görmesinden endişe ettiğini belirtti. Camarda, bu durumun kurumu kaçınılmaz olarak sahte bir güvenlik hissine sürükleyeceği uyarısında bulundu. İki eski astronot ve ısı kalkanı uzmanı —Olivas ve Camarda— NASA’nın Artemis II görevini mürettebatlı olarak fırlatıp fırlatmaması gerektiği konusunda aynı görüşü paylaşmıyorlar. Ancak şu noktada hemfikirler: Olivas, CNN’e yaptığı açıklamada, “Bazen şansımız yaver gidiyor. Ve şansımız döndüğünde, bazen bunu ‘iyi olmakla’ karıştırıyoruz; sonrasında da kendimizi, gerçekte olduğumuzdan daha iyi olduğumuza inandırıyoruz,” dedi. Olivas sözlerine, “NASA’da olup bitenleri sorgulamanın haklı bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum,” diyerek ekledi; “çünkü tarihimiz kusursuz değil.” Kaynak: CNN

İsrail, dev saldırıların ateşkese gölge düşürmesinin ardından Lübnan'a yeni saldırılar başlattı İsrail Perşembe günü Lübnan'daki daha fazla hedefi bombalayarak, komşusuna yönelik savaşın en büyük saldırılarının 250'den fazla kişinin ölümüne yol açması ve Donald Trump'ın ateşkes girişimini daha en başından baltalama tehdidi oluşturmasının ardından, Orta Doğu'daki ateşkesi daha da büyük bir tehlikeye attı. İranlı müzakerecilerin, savaşın ilk barış görüşmeleri için Perşembe günü ilerleyen saatlerde Pakistan'a hareket etmeleri ve Cumartesi günü bir ABD heyetiyle görüşmeleri bekleniyordu. Ancak İran'ın, küresel enerji arzında tarihin en büyük aksamasına yol açan Hürmüz Boğazı ablukasını kaldırdığına dair herhangi bir işaret yoktu. Tahran, İsrail Lübnan'ı vurmaya devam ettiği sürece herhangi bir anlaşma yapılmayacağını belirtti. Bu arz sıkıntısı, Avrupalı ve Asyalı rafinerilerin petrol için ödediği fiyatları varil başına 150 dolara yaklaşan rekor seviyelere taşıdı; jet yakıtı gibi bazı ürünlerin fiyatları ise daha da yüksek seviyelere ulaştı. Tahran'ın müttefiki olan silahlı grup Hizbullah'ı tamamen ortadan kaldırmak amacıyla, İran'a karşı yürütülen savaşa paralel olarak geçen ay Lübnan'ı işgal eden İsrail, buradaki eylemlerinin, Trump tarafından Salı günü geç saatlerde ilan edilen ateşkesin kapsamına girmediğini savunuyor. Washington da Lübnan'ın ateşkes kapsamına dahil olmadığını belirtmişti; ancak arabuluculuk rolü üstlenen İran ve Pakistan, Lübnan'ın anlaşmanın açık bir parçası olduğunu iddia ediyor. İngiltere ve Fransa'nın da aralarında bulunduğu çok sayıda ülke, ateşkesin Lübnan'ı da kapsayacak şekilde genişletilmesi gerektiğini dile getirdi. Görüşmeler hakkında bilgi sahibi olan bir Pakistanlı kaynak, Pakistan'ın Lübnan ve Yemen için ateşkes sağlanması üzerinde çalıştığını belirterek şunları söyledi: "Bu konu (yaklaşan) görüşmeler sırasında ele alınacak ve biz bunu çözeceğiz." İSRAİL, HİZBULLAH LİDERİNİN YEĞENİNİ ÖLDÜRDÜĞÜNÜ AÇIKLADI İsrail ordusu Perşembe günü yaptığı açıklamada, Hizbullah Genel Sekreteri Naim Kasım'ın, aynı zamanda kendisinin özel sekreterliğini de yapmış olan yeğenini öldürdüğünü ve gece saatlerinde Lübnan'daki nehir geçiş noktalarına saldırılar düzenlediğini duyurdu. Lübnan resmi basınının aktardığına göre İsrail, gece yarısından hemen önce ve şafak vaktinde Beyrut'un güney banliyölerini vurdu; Perşembe sabahı ise ülkenin güneyindeki çeşitli kasabalara saldırılar düzenledi. Öte yandan Hizbullah—başlangıçta ateşkes doğrultusunda İsrail'e yönelik saldırılarına ara vereceğini açıklamış olmasına rağmen—Perşembe sabahı saldırılara yeniden başladığını duyurdu; örgüt, sınırın ötesine bir kez ve güney Lübnan'daki İsrail güçlerine iki kez ateş açtığını bildirdi. Perşembe günü aileler, hayatını kaybeden sevdiklerini teşhis etmek üzere Beyrut'taki hastanelerde bir araya geldi; kurtarma ekipleri ise, sivillere yönelik olağan uyarılar yapılmaksızın nüfusun yoğun olduğu bölgeleri hedef alan saldırıların ardından, enkaz altında mahsur kalanları kurtarmak için gece boyunca aralıksız çalıştı. Yan binayı yerle bir eden saldırıların ardından, Beyrut'taki evinde kırık camları ve molozları süpüren Naim Chebbo, "Burası benim yerim, burası benim evim; burada 51 yılı aşkın bir süredir yaşıyorum. Ve işte, her şey yıkıldı. Gördünüz mü?" dedi. Lübnan, bir günlük ulusal yas ilan ederek devlet dairelerini kapattı. Beyrut'un merkezinde düzenlenen bir cenaze töreninde, yaslı kalabalık, saldırıda hayatını kaybeden bir adamı son yolculuğuna uğurlamak üzere sessizce toplandı. Binanın yarısını yerle bir eden ve hayatta kalanları saatlerce üst katlarda mahsur bırakan o bombalı saldırıdan, adamın eşi sağ kurtulmuştu. HAMANEY İÇİN YAS İran Dışişleri Bakan Yardımcısı Said Hatipzade, BBC Radyosu'na verdiği demeçte, İsrail'in Lübnan'a yönelik saldırılarının ateşkesin "ağır bir ihlali" olduğunu belirtti. "Bu bir felaketti; hatta daha büyük felaketlere yol açma potansiyeli taşıyor. Orta Doğu'nun genelinde İsrail'den gördüğümüz bu haydutça davranışın doğası da tam olarak budur." İran'ın iç kesimlerinde ise —ABD ile İran arasındaki altı haftalık hava saldırılarının durdurulmasının, din adamlarından oluşan yönetim için mutlak bir zafer olarak resmedildiği bir ortamda— devasa kalabalıklar, savaşın ilk gününde hayatını kaybeden Yüce Lider Ayetullah Ali Hamaney için ilan edilen 40 günlük yasın anma törenlerine akın etti. Devlet televizyonu; Tahran, Kirmanşah, Yezd ve Zahidan kentlerindeki kalabalıkları ekrana taşıdı; siyahlar giymiş yaslı vatandaşların ellerinde İran bayrakları ile Hamaney'in ve oğlu/halefi Mojtaba'nın portreleri görülüyordu. Şehirlerin çeşitli noktalarına devasa anma panoları asıldı ve bir binadan aşağıya, dev boyutlarda bir Hizbullah bayrağı sarkıtıldı. FİZİKSEL PETROL FİYATLARINDA SERT YÜKSELİŞ Altı haftalık savaşın ardından Trump, ekonomik sonuçlar başkanlık dönemini raydan çıkarmadan önce, krizden çıkış için bir yol aramaya başladı. Trump'ın ateşkes ilan etmesi, (bir ay sonra teslim edilecek petrol için yapılan finansal sözleşmelere dayanan) gösterge petrol fiyatlarındaki sert yükselişi dizginlemeyi başardı. Ancak küresel petrol arzının beşte biri hâlâ erişilemez durumda olduğu için, fiziksel petrol ve akaryakıtların bugünkü piyasa fiyatları yükselmeye devam ediyor. Şu ana kadar savaşın etkilerini en ağır şekilde hisseden bölgeler Avrupa ve Asya olsa da, ABD'de perakende dizel fiyatları Perşembe günü galon başına 5,69 dolara yükseldi; bu rakam, tüm zamanların fiyat rekorunun yalnızca 13 sent altındaydı. İran'ın boğazı trafiğe açmaması durumunda ülkenin "tüm medeniyetini" yok etmek üzere belirlediği sürenin dolmasına saniyeler kala, Salı gecesi ateşkesi duyuran Trump, Çarşamba gecesi geç saatlerde daha fazla saldırı tehdidinde bulundu. Sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımda Trump, İran'ın bu şartlara uymaması halinde "ateşin açılacağını; bunun, daha önce hiç kimsenin görmediği kadar büyük, iyi ve güçlü olacağını" ifade etti. Trump zafer ilan etmiş olsa da Washington, savaşın başlangıcında savaşı meşrulaştırmak adına duyurduğu hedeflere ulaşamadı: İran'ın komşularına saldırma yeteneğini ortadan kaldırmak, nükleer programını imha etmek ve İranlıların kendi hükümetlerini devirmesini kolaylaştıracak koşulları yaratmak. İran hâlâ komşularını vurabilecek füzelere ve insansız hava araçlarına; ayrıca silah yapımında kullanılacak seviyeye yakın oranda zenginleştirilmiş, 400 kg'dan (900 pound) fazla uranyumdan oluşan bir stoka sahip. Sadece aylar önce kitlesel bir ayaklanmayla yüzleşmiş olan yöneticileri, süper gücün bu saldırısından, karşılarında hiçbir organize muhalefet belirtisi olmaksızın sağ çıkmayı başardı. Üstelik bu yöneticiler; Washington'ın müttefiklerini korumak ve deniz taşımacılığının güvenliğini sağlamak amacıyla, bölgede on yıllar içinde oluşturulmuş devasa ABD askeri varlığına rağmen, boğaz üzerindeki kontrollerini uygulama yeteneklerini kanıtlamış olarak bu süreçten çıkıyorlar. İran, nihai bir anlaşmada ABD'den daha da fazla taviz koparmak için bastırıyor; bu tavizler arasında, ekonomisini felce uğratan ABD ve uluslararası mali yaptırımların tamamen kaldırılması ve daha önce tüm ticarete serbestçe açık olan uluslararası bir su yolu niteliğindeki boğaz üzerindeki egemenliğinin tanınması yer alıyor. İranlı yetkililer, boğazdan geçişlere dair kurallar getirmeyi planladıklarını belirtiyor; bu kurallar arasında, kendi toprakları üzerinden yapay kanallar işleten ülkelerin talep ettiklerine benzer şekilde, boğazın kullanımı karşılığında alınacak olası bir geçiş ücreti de bulunuyor. Devrim Muhafızları Perşembe günü boğazın bir haritasını yayımlayarak, boğazın merkezinden geçen ana denizcilik rotalarını "güvensiz" olarak işaretledi ve gemilere, bunun yerine İran kıyılarına daha yakın olan adaların etrafından dolaşarak seyretmeleri talimatını verdi. Kaynak: R

Kaliforniya valisi yine rahat durmamış bakın bu tweeti atmış