Admin

Trump’ın imzası yakında ABD doları banknotlarında yer alacak; bu, görevdeki bir başkan için bir ilk ABD Hazine Bakanlığı Perşembe günü yaptığı duyuruyla, ABD kağıt paralarının bundan böyle Başkan Donald Trump’ın imzasını taşıyacağını bildirdi; bu adım, Başkan’ın federal yönetim genelinde iz bırakmaya yönelik çabalarının son örneğini oluşturuyor. Bu, görevdeki bir ABD Başkanı’nın imzasının kağıt banknotlar üzerinde yer aldığı ilk örnek olacak. Hazine Bakanı Scott Bessent, bu hamlenin Amerika Birleşik Devletleri’nin 250. kuruluş yıl dönümünü onurlandırmak amacıyla yapıldığını belirtti. Bessent, bu adımı duyuran basın bülteninde, “Büyük ülkemizin ve Başkan Donald J. Trump’ın tarihi başarılarını onurlandırmanın, üzerinde onun adının yer aldığı ABD doları banknotlarından daha güçlü bir yolu yoktur; ayrıca bu tarihi paranın, 250. kuruluş yıl dönümü kutlamaları (Semiquincentennial) sırasında tedavüle çıkarılması son derece yerindedir,” ifadelerini kullandı. CNN, konuyla ilgili ek ayrıntılar almak üzere Beyaz Saray ve Hazine Bakanlığı ile iletişime geçti. Trump’ın tasvirinin, hükümet tarafından 250. kuruluş yıl dönümü kapsamında çıkarılacak çeşitli diğer materyallerde de yer alması planlanıyor. Bu ayın başlarında, Trump’ın bizzat seçtiği Güzel Sanatlar Komisyonu; Başkan’ın, elleri yumruk şeklinde masanın üzerinde dururken resmedildiği, büyük boyutlu, hatıra niteliğindeki bir altın parayı onayladı. Komisyon ayrıca, üzerinde Trump’ın tasvirinin yer aldığı bir 1 dolarlık madeni para tasarısını da değerlendiriyor. Bu planlar, görevdeki bir Başkanın veya hayatta olan eski bir Başkanın görüntüsünün para birimleri üzerinde sergilenmesinin ABD yasalarına aykırı olması nedeniyle bazı hukuki soru işaretlerini beraberinde getirdi. Bir Başkanın madeni para üzerinde tasvir edilebilmesi için, vefatının üzerinden en az iki yıl geçmiş olması gerekmektedir. Bununla birlikte, görevdeki bir Başkanın hatıra paraları üzerinde yer alması yasalarca engellenmemiştir. Kongre’deki Demokratlar, hayatta olan veya görevdeki herhangi bir Başkanın, ABD’ye ait herhangi bir para birimi üzerinde tasvir edilmesini yasaklamayı amaçlayan bir yasa tasarısını meclise sunmuşlardır. Trump yönetimi, ikinci görev döneminde de Başkan’ın adını devlet kurumlarının her köşesine yerleştirme çabalarını kararlılıkla sürdürdü. Hükümet, reçeteli ilaçlara erişim sağlayan “TrumpRx” adlı bir web sitesini hizmete sokmanın yanı sıra; sahiplerine ABD’de yaşama ve çalışma hakkı tanıyan, yüksek bir bedel karşılığında vatandaşlık yolunu açan “Trump Gold Card” (Trump Altın Kartı) uygulamasını da başlatmıştır. Kaynak: CNN

Akşam Özeti: İran, liderliği ateş altında parçalanırken körlemesine savaşıyor İran’daki Komuta Boşluğu – Emirleri Şu Anda Aslında Kim Veriyor? Hamaney 28 Şubat’ta öldürüldüğünde, İran sadece bir liderini kaybetmedi; din adamlarını, generalleri ve siyasetçileri tek bir komuta zinciri altında birleştirebilecek yegâne figürü yitirdi. Bunu takip eden süreç bir çöküş değildi. Bu, hâlâ savaşmaya devam eden; ancak bunu istikrarlı bir ağırlık merkezi olmaksızın yapan bir sistemin haliydi. Kağıt üzerinde, geçiş süreci anayasaya uygun şekilde işledi. Anayasa’nın 111. Maddesi uyarınca, 1 Mart tarihinde; Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, Yargı Erki Başkanı Gulam Hüseyin Muhsini Ejei ve Düzenin Maslahatını Teşhis Konseyi tarafından seçilen bir Anayasayı Koruyucular Konseyi din adamı olan Ayetullah Ali Rıza Arafi’den oluşan geçici bir liderlik yapısı devreye girdi. Yaklaşık bir hafta sonra —3 Mart ile 8 Mart tarihleri arasında yürütülen müzakerelerin ardından— Uzmanlar Meclisi, 9 Mart’ta yapılan duyuruyla, Mücteba Hamaney’i Yüce Lider olarak göreve getirdi. Bu süreç, yasal açıdan gerekli tüm şartları karşılıyor. Ancak kararları fiilen kimin yönlendirdiğini açıklamıyor. Veraset süreci bizzat baskı altında şekillendi. İran Devrim Muhafızları Ordusu (IRGC) komutanları, Uzmanlar Meclisi üzerinde yoğun bir baskı kurarak muhalifleri devre dışı bıraktı ve —babasının kendi yakın çevresinden geldiği bildirilen itirazlara rağmen— Mücteba’nın atanmasını zorla kabul ettirdi. İran’ın füze kuvvetlerini, vekalet ağlarını ve iç güvenliğinin büyük bir kısmını kontrol eden aynı örgüt, sadece oluşan boşluğu doldurmakla kalmadı; aynı zamanda bu yapının zirvesinde kimin oturacağını belirlemeye de katkıda bulundu. İran Hava Savunmasının Çöküşü – On Yıllarca Süren Bir Sistem Nasıl Günler İçinde Parçalandı? İran, katmanlı bir kalkan olduğuna inandığı bir sistemi on yıllarca inşa etti. Rus yapımı S-300 bataryaları, yerli üretim Bavar-373 sistemleri, orta menzilli Khordad ve Raad platformları ve kritik altyapıyı çevreleyen kısa menzilli nokta savunma sistemleri. Kağıt üzerinde, modern ve entegre bir hava savunma ağı gibi görünüyordu. Gerçekte var olan şey ise çok daha kırılgan bir yapıydı. Bu çöküş 28 Şubat'ta başlamadı. Yıllar önce başladı. İsrail'in Nisan ve Ekim 2024'teki saldırıları, İran'ın üst düzey hava savunmasının omurgasını, özellikle de önemli nükleer ve askeri tesisleri koruyan S-300 sistemlerini hedef aldı. 2024 yılının sonlarına doğru, yapılan çok sayıda değerlendirme, dört S-300 bataryasının da imha edildiğini veya çalışamaz hale getirildiğini gösterdi. İran, takip eden aylarda kısmi bir yeniden yapılanma girişiminde bulundu; uydu görüntüleri, 2026 yılının başlarında Tahran ve İsfahan yakınlarında fırlatma rampalarının yeniden ortaya çıktığını gösterdi. Bunların operasyonel sistemler mi, bozulmuş kalıntılar mı yoksa yanıltıcı hedefler mi olduğu belirsizliğini koruyor. Açık olan şu ki, yeniden inşa edilen yetenek ne olursa olsun, baskı altında dayanamadı. Bu, bundan sonra olacakların koşullarını belirledi. Bu savaşın açılış aşaması başladığında, hedefleme tanıdık ve disiplinli bir kalıbı izledi. Önce radar sistemleri ve erken uyarı noktaları vuruldu. İlam ve Huzistan'daki radar tesislerine yapılan teyit edilmiş saldırılar, İran'ın takip eden saldırılar gelmeden önce savaş alanını görme yeteneğini zayıflattı. Bu sensörler bozulduktan sonra, sistemin geri kalanı da çözülmeye başladı. Hava savunması fırlatma rampalarıyla ilgili değildir. Sensörleri, komuta noktalarını ve atıcıları tutarlı bir yanıta bağlayan ağla ilgilidir. İran'ın donanımı vardı. Eksik olan şey, kusursuz entegrasyondu. Yıllarca süren yaptırımlar ve tersine mühendislik, Rus yapımı bileşenlerin, tam olarak entegre olacak şekilde tasarlanmamış yerli muadillerle birlikte çalıştığı hibrit bir sistem ortaya çıkardı. Bu durum, en kötü yerlerde sürtüşmeye neden oldu. Veri bağlantıları yavaşladı. Hedefleme döngüleri gecikti. Katmanlı olması gereken sistemler paralel olarak çalışmaya başladı. Modern bir hava harekatında, saniyeler önleme ve vurma arasındaki farkı belirler. Radar görüntüsü bozulduktan sonra, ABD ve İsrail uçakları İran hava sahasının daha derinlerinde faaliyet göstermeye başladı. Mart başlarında, operasyonlar uzaktan yapılan saldırılardan Tahran da dahil olmak üzere büyük nüfus merkezleri üzerinde doğrudan hava faaliyetlerine kaymıştı. CENTCOM, ilk günlerde hava savunma sistemleri, komuta merkezleri ve füze altyapısı da dahil olmak üzere binlerce hedefi vurduğunu bildirdi. Bu noktada, sonuç büyük ölçüde belirlenmişti. ABD ve İsrail değerlendirmelerine göre, Bavar-373 de dahil olmak üzere İran'ın en gelişmiş sistemleri, ilk çatışmalarda anlamlı bir önleme oranı oluşturamadı. İran bunu reddetti ve zaman zaman gelişmiş uçaklara karşı başarılı çatışmalar olduğunu iddia etti, ancak geçmiş çatışmalardaki benzer iddiaların daha sonra güvenilmez olduğu kanıtlandı. Mart başlarında, durum netti. Üst düzey sistemler bozulmuş veya işlevsizdi, orta seviye savunmalar koordinasyon sağlamakta zorlanıyordu ve kısa menzilli sistemler alçak irtifadaki insansız hava araçlarını durduramıyordu. Hava üstünlüğü kaybedildiğinde, altındaki her şey savunmasız hale gelir. Füze fırlatıcıları, komuta merkezleri, liderlik kompleksleri, lojistik merkezleri, hepsi hedef alınabilir hale gelir. Hava savunması sadece gökyüzünü korumakla ilgili değildir. Bu, tüm savaş sistemini korumakla ilgili. Medya haberlerinin çoğunun gözden kaçırdığı nokta burası. Bu sadece daha iyi uçaklar veya üstün pilotlarla ilgili değildi. Bu, entegrasyon ile taklit arasındaki farkla ilgiliydi. İran, modern görünen bir güç oluşturdu, ancak bu güç kısıtlamalar altında, tersine mühendislik ürünü bileşenler ve kısmi sistemler kullanılarak bir araya getirildi. Caydırıcı olarak işe yaradı. Ancak sürekli ve koordineli bir saldırı karşısında dayanamadı. İran uyum sağladı. Sabit bir ağı yeniden inşa etmeye çalışmak yerine, dağılma eğilimine —ve kendi liderliğinin “mozaik savunma” olarak nitelendirdiği yaklaşıma— yöneliyor; yetkiyi yerel komutanlara devrediyor ve hareket kabiliyetine, insansız hava araçlarına ve füze kuvvetlerine daha fazla bel bağlıyor. Bu durum çatışmanın sürmesini sağlasa da, beraberinde parçalanmışlığı getiriyor ve hatalı hesaplama riskini artırıyor. Gelin, bir hamle sonrasına bakalım. İran, bu çatışmanın ortasında hava sahasının kontrolünü yeniden ele geçiremeyecek. Kaybettiklerini telafi etmek adına asimetrik araçlar kullanarak, üzerinde hakimiyet mücadelesi verilen göklerin altında faaliyet gösterecek. Zira şu an itibarıyla gerçek son derece basit: İran artık kendi hava sahasını savunmuyor. Başkasının hava sahasının altında savaşıyor. Kaynak: Sofrep

FİNALDEKİ RAKİBİMİZ KOSOVA Kosova adını play-off finaline yazdırdı ve Romanya'yı 1-0 yenen A Milli Futbol Takımı'nın rakibi oldu. Kazananın Dünya Kupası'na gideceği müsabaka, Kosova'nın ev sahipliğinde 31 Mart Salı günü oynanacak.

Kylian Mbappé, Ederson'un üzerinden aşırtıyor!

Ferdi Kadıoğlu golü

Türkiye: 1 - Romanya: 0

Trump'ın, kendilerini aldattığı 3 kadından 5 çocuğu var. Elon Musk'ın, kendilerini aldattığı 4 kadından 14 çocuğu var. Pete Hegseth'in, kendilerini aldattığı 3 kadından 7 çocuğu var. RFK Jr.'ın, kendilerini aldattığı 3 kadından 7 çocuğu var. Cumhuriyetçi Parti pedofilleri koruyor. Aile değerleriymiş — hadi oradan.

Bir uzmana göre, brokoliyi uzun süre dayanacak şekilde saklamanın tek yolu Brokolinin buzdolabında sararmasını ve kurumasını işte böyle önleyebilirsiniz. Önemli Çıkarımlar Brokoliyi nemli bir kağıt havluya sarmak, tazeliğini korumasını sağlar ve kurumasını önler. Brokoliyi, tıpkı bir çiçek buketi gibi, bir bardak suyun içinde dik konumda saklamak tazelik süresini uzatır. Brokolinin bozulma sürecini hızlandırmamak için, etilen gazı yayan meyvelerin yakınında saklamaktan kaçının. Evimizde brokoliyi çok severiz. Genellikle onu yan yemek olarak buharda pişiririz ya da bir tavada diğer sebzelerle birlikte soteleyip pilav eşliğinde servis ederiz. Haftalarca, neredeyse her akşam brokoli yediğimiz dönemler olur. Sonra bir süreliğine ilgimiz taze fasulyeye kayar ve ben, buzdolabının en alt kısmında öylece duran brokoliyi unuturum. Brokoli satın aldığımda, genellikle marketten geldiği orijinal poşetin içinde, buzdolabının sebzelik çekmecesine atıveririm. Ancak eğer onu nispeten hızlı bir şekilde kullanmazsam ve içeride biraz fazla kalırsa; çıkardığımda sararmış ve kurumuş halde bulurum. Brokolinin Kurumasını Önlemek İçin Basit Bir Püf Noktası Brokolinin tazeliğini daha uzun süre korumasını sağlamanın kolay bir yolu var; bu yöntem, basit bir kağıt havlu kullanımını içeriyor. Kayıtlı diyetisyen ve şef Melanie Marcus, "Marketten bütün halde brokoli getirdiğimde, onu nemli (ama ıslak olmayan) bir kağıt havluya sarıp tekrar kendi orijinal poşetine koymayı tercih ederim," diyor. "Bu yöntem, brokolinin aşırı neme maruz kalmadan kurumasını engeller." Nemli kağıt havlu, brokolinizin canlılığını ve tazeliğini koruması için tam da gereken miktarda nemi sağlar. Havlunun aşırı ıslak olmamasına dikkat edin; zira bu durum, çürüme sürecini hızlandırabilir. Buketi Yöntemi Bir demet brokoli, görünüş itibarıyla biraz çiçek buketini andırır; bu benzetme oldukça yerindedir, zira brokoliyi taze tutmanın yolu da tıpkı çiçekleri taze tutmak gibidir. Marcus, "Eğer tazeliğini biraz daha uzun süre korumasını isterseniz, brokoliyi dik bir şekilde, içi su dolu bir bardağın içinde de saklayabilirsiniz," diye öneriyor. "Brokolinin sapını taze bir kesikle düzeltin ve tıpkı taze otlara veya çiçeklere yaptığınız gibi, dibinde yaklaşık 2,5 cm (bir inç) kadar su bulunan bir bardağın içine dik olarak yerleştirin. Ardından, üzerine gevşekçe duran bir plastik poşet geçirin." Brokoliyi Bu Gıdalarla Birlikte Saklamayın Brokoliyi nasıl saklarsanız saklayın; yanına hangi sebze ve meyveleri koyduğunuza dikkat edin. Brokoli, bazı meyve ve sebzelerin daha hızlı olgunlaşmasına neden olabilen bir gaz olan etilene karşı hassastır. Brokoliyi elma, domates ve avokado gibi etilen üreten gıdaların yanında saklamak, olgunlaşma sürecini hızlandırarak brokolinin daha çabuk bozulmasına yol açabilir. Ayrıca, brokoliyi pişirmeye veya hazırlamaya hazır olana kadar yıkama dürtüsüne kapılmayın. Yıkama işleminden kaynaklanan fazla nem, bozulma sürecini hızlandırarak brokolinizin daha çabuk çürümesine neden olabilir. Brokoliyi, kullanmadan hemen öncesine kadar yıkamayı erteleyin ve soğuk, akan suyun altında durulayın. Daha derinlemesine bir temizlik için; bir kaseye, her bir su bardağı soğuk suya yarım su bardağı damıtılmış beyaz sirke oranında bir karışım hazırlayın, brokoliyi birkaç dakika bu karışımın içine batırın ve ardından akan suyun altında iyice durulayın. Kaynak: SR

Capitol Hill'deki İran brifingi sırasında tansiyon yükseldi Brifinge katılan dört Kongre yetkilisine ve daha sonra konu hakkında bilgilendirilen bir milletvekiline göre; Çarşamba günü kapalı kapılar ardında, savunma ve istihbarat yetkililerinin bazı yasa koyucuları İran'daki savaş hakkında bilgilendirdiği sırada tansiyon yükseldi; Cumhuriyetçiler ve Demokratlar, Başkan Donald Trump'ın stratejisine dair netlik ve bilgi eksikliği konusundaki hayal kırıklıklarını dile getirdiler. Söz konusu yetkililer ve milletvekili, Temsilciler Meclisi Silahlı Hizmetler Komitesi için düzenlenen brifing sırasında yaşanan hayal kırıklığının büyük kısmının, ABD'nin İran'a kara birlikleri gönderme ihtimali üzerinde yoğunlaştığını belirtti; bu endişeler arasında birliklerin ne amaçla kullanılabileceği ve konuşlandırılmaları durumunda ABD'nin onları yeterince koruyıp koruyamayacağı gibi hususlar yer alıyordu. Kongre yetkililerinden biri, "Ortada ne bir plan, ne bir strateji, ne de paylaşılan bir nihai hedef vardı; üstelik hiçbir soruya yanıt vermediler. Ortada gerçekten bir plan olmadığı mı, yoksa bir plan olduğu halde bunu üyelerle paylaşmak istemedikleri mi belirsizliğini koruyor," ifadelerini kullandı. Bu brifing; savaşın birinci ayını doldurmaya yaklaştığı, Trump yönetiminin bir yandan savaşı sonlandırmak amacıyla diplomatik girişimlerde bulunduğu, diğer yandan ise Trump'ın İran topraklarına Amerikan kuvvetleri konuşlandırma ihtimalini değerlendirdiği bir dönemde, Orta Doğu'ya ilave birlikler gönderilirken gerçekleşti. Silahlı Hizmetler Komitesi Başkanı ve Alabama Cumhuriyetçi Temsilcisi Mike Rogers, brifingin ardından NBC News'e gönderdiği bir kısa mesajda, "son birkaç aydır aldığımız TÜM brifinglere" yönelik bir miktar hayal kırıklığı yaşandığını kabul etti. Rogers, bu "eleştirilerin, 'Epic Fury Operasyonu' ile HİÇBİR ilgisinin bulunmadığını" vurguladı. Rogers mesajında, "Yönetimin İran'da yürüttüğü faaliyetleri bütünüyle destekliyorum," diye yazdı. "Ancak, yasa koyucuları bilgilendirirken, onlara somut ve esaslı bilgiler sunmaya ve soruları çok daha kapsamlı bir şekilde yanıtlamaya hazırlıklı olmaları gerekir." Güney Carolina Cumhuriyetçi Temsilcisi Nancy Mace de brifingin ardından eleştirilerini dile getirerek X (eski adıyla Twitter) platformunda şu paylaşımı yaptı: "Az önce, İran konulu Temsilciler Meclisi Silahlı Hizmetler Komitesi brifinginden çıktım. Şunu bir kez daha yineliyorum: İran topraklarına kara birlikleri gönderilmesini desteklemeyeceğim; bu brifingden sonra ise bu konudaki kararlılığım daha da pekişti." Savunma Bakanlığı ve Beyaz Saray, Çarşamba gecesi konuyla ilgili yorum taleplerine derhal yanıt vermedi. Kongre yetkilileri, brifingi veren yetkililerin, ABD birliklerinin İran'a konuşlandırılması ihtimaline dair herhangi bir ayrıntı sunamadıklarını; ancak bu ihtimali kesin bir dille de reddetmediklerini ifade ettiler. Yetkililer, brifinge katılan bazı yasa yapıcıların, kapalı kapılar ardında gerçekleşen toplantıda, sahada asker bulundurulmasını desteklemeyeceklerini açıkça ifade ettiklerini belirttiler. Brifingin içeriği hakkında bilgilendirilen söz konusu yasa yapıcı, savaşı halihazırda destekleyen bazı yasa yapıcılar için "kırmızı çizginin", İran topraklarında ABD kara birliklerinin konuşlandırılması olacağını söyledi. Yasa yapıcı, "Sürece desteklerini çekecekleri an, işte o an olacaktır. Bu ihtimalin tamamen devre dışı bırakılmamış olması konusunda endişeler vardı," dedi. Brifingde hazır bulunan dört Kongre yetkilisi ayrıca, savunma ve istihbarat yetkililerine yönelik, savaşın gidişatı —özellikle de nereye doğru evrildiği— konusunda tutarlı bir stratejinin eksik olduğu yönünde algılanan duruma dair bir hoşnutsuzluk yaşandığını ifade ettiler. Yetkililer ayrıca, yönetimin savaşı başlatma gerekçelerine ilişkin çelişkili açıklamaları nedeniyle tansiyonun yükseldiğini de sözlerine eklediler. Kongre yetkililerinin aktardığına göre, brifingi veren yetkililer, bölgeye sevk edilmekte olan ilave ABD birliklerinin, Trump'a seçenekler sunmak amacıyla gönderildiğini belirttiler. Kaynak: NBC News

Trump, İran ile yaşanan çatışmayı, Kongre onayı gerekliliği nedeniyle "savaş" olarak nitelendirmediğini söylüyor Başkan Trump, Çarşamba günü geç saatlerde yaptığı bir açıklamada, İran ile yaşanan askeri çatışmayı "savaş" olarak tanımlamaktan kaçındığını; bunun nedeninin ise, Kongre'nin askeri güç kullanımına henüz yetki vermemiş olmasıyla ilgili endişeler olduğunu ima etti. Başkan, Temsilciler Meclisi Cumhuriyetçilerinin bağış toplama organı için düzenlenen bir etkinlikte, "Savaş kelimesini kullanmayacağım; çünkü 'eğer savaş kelimesini kullanırsan, bu belki de pek hoş bir davranış olmaz' diyorlar," ifadelerini kullandı. "Savaş kelimesinden hoşlanmıyorlar; zira bu durumda onay almanız gerekiyor. Bu yüzden ben de 'askeri operasyon' kelimesini kullanacağım ki, yaşanan şey aslında tam olarak da budur." Başkan, geçmişte de bu terimi kullanmaktan kaçınmış; Salı günü yaptığı bir açıklamada, "İnsanlar benim savaş kelimesini kullanmamdan hoşlanmıyor; bu yüzden ben de kullanmayacağım. Ancak Demokratlar buna savaş diyor," demişti. Bu ayın başlarında bir noktada ise gazetecilere verdiği demeçte, söz konusu çatışmayı "bizi savaştan uzak tutacak bir girişim" olarak gördüğünü belirtmişti. Ayrıca, İran ile yaşanan savaşın kısa vadeli bir çatışma olduğunu ve yakında sona ermesini beklediğini de sıklıkla dile getirmişti. Bununla birlikte Bay Trump, zaman zaman yine de bu durumu "savaş" olarak nitelendirmekten geri durmadı; Çarşamba akşamı yaptığı konuşmada sarf ettiği şu sözler de buna bir örnektir: "Savaş, biz bölgeye girdikten birkaç gün sonra esasen sona erdi." Bu anlamsal tartışmanın temelinde, Başkan'ın geçtiğimiz ay İran'a yönelik askeri saldırılar başlatmak için Kongre'den onay almasının gerekip gerekmediğine dair hukuki bir soru yatmaktadır. Anayasa, savaş ilan etme yetkisini Kongre'ye vermekte; ancak silahlı kuvvetlerin Başkomutanı olma görevini Başkan'a yüklemektedir. 1970'li yıllara dayanan Savaş Yetkileri Yasası (War Powers Act), Kongre'nin askeri güç kullanımına yetki vermediği durumlarda, askeri çatışmaların süresini genel olarak 60 günle sınırlandırmaktadır; ne var ki, her iki partiden başkanlar bu yasanın sınırlarını zorlayan uygulamalara imza atmışlardır. Bay Trump ise söz konusu yasanın Anayasa'ya aykırı olduğunu savunmaktadır. Demokrat milletvekilleri, Bay Trump'ın Kongre'den önceden onay almaksızın İran'a saldırılar düzenleyerek yasal yetki sınırlarının dışında hareket ettiğini öne sürmüş; ayrıca İran'ın ABD'ye yönelik "yakın ve acil" bir tehdit oluşturup oluşturmadığı hususunu sorgulamışlardır. Savaşın başlamasından bu yana Senato'daki Demokratlar, Kongre'den devam onayı gelmediği takdirde ABD'nin İran'daki askeri harekatına son verilmesini amaçlayan üç ayrı oylama gerçekleştirmiş; ancak bu oylamalar, ağırlıklı olarak Cumhuriyetçilerin muhalefeti nedeniyle yeterli çoğunluğa ulaşamamıştır. Salı günü yapılan en son oylamada, Pensilvanya Senatörü John Fetterman dışındaki tüm Demokratlar, Bay Trump'ın İran'a yönelik savaş yetkilerini kısıtlama yönünde oy kullanırken; Kentucky Senatörü Rand Paul dışındaki tüm Cumhuriyetçiler bu karara karşı oy verdi. Savaş yetkileri tasarısının mimarı olan Connecticutlı Demokrat Senatör Chris Murphy, Salı günkü usul oylaması öncesinde yaptığı açıklamada, "Sanmıyorum ki daha önce hiç böyle bir an yaşamış olalım; öyle bir an ki, Amerika Birleşik Devletleri'nin yabancı bir güçle tartışmasız bir şekilde savaş halinde olduğu, Amerikan askerlerinin biz konuşurken can verdiği ve tüm bunların Kongre tarafından kamuoyundan aktif bir şekilde gizlendiği bir an," ifadelerini kullandı. Trump yönetimi ve Cumhuriyetçilerin büyük bir kısmı, İran füzelerinin oluşturduğu tehdit nedeniyle bu savaşın hem yasal hem de anayasal açıdan meşru olduğunu savunuyor. Operasyon başladıktan sonra Kongre'ye gönderdiği bir bildirimde Bay Trump, "Amerika Birleşik Devletleri'nin dış ilişkilerini yürütme konusundaki Anayasal yetkim uyarınca, Başkomutan ve Baş Yönetici sıfatıyla hareket ettim," dedi. Bay Trump söz konusu bildirimde, "Yönetimimin, İran'ın kötü niyetli davranışlarına diplomatik bir çözüm bulmak adına gösterdiği tekrarlı çabalara rağmen; Amerika Birleşik Devletleri'ne, müttefiklerine ve ortaklarına yönelik tehdit artık sürdürülemez bir hal aldı," diye yazdı. Kongredeki bazı Cumhuriyetçiler de Bay Trump'ın kullandığı ifadeleri yineledi. ABD ve İsrail'in İran'a yönelik saldırıları başlatmasından kısa bir süre sonra düzenlediği basın toplantısında Temsilciler Meclisi Başkanı Mike Johnson, "Şu anda savaş halinde değiliz. Çok özel ve net hedefleri olan bir görevin henüz dördüncü günündeyiz," dedi. Askeri bir operasyonun sözlü bir tartışmayı alevlendirmesi ilk kez yaşanmıyor. Eski Başkan Barack Obama, 2011 yılında Libya diktatörü Muammer Kaddafi'ye karşı hava saldırıları başlattığında, yönetimi bu eylem için Kongre'den yetki almaya gerek duymadığını savunmuştu. O dönemde yetkililer, söz konusu saldırıların bir "savaş" sayılıp sayılmayacağı konusunu titizlikle irdelemeye çalışmışlardı. Ulusal Güvenlik Danışman Yardımcısı Ben Rhodes, 2011 yılında bir noktada gazetecilere yaptığı açıklamada —Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin ilgili kararına atıfta bulunarak—, "Bence şu an yaptığımız şey; Libya halkını korumak, insani bir krizi önlemek ve uçuşa yasak bölge oluşturmak gibi son derece net hedeflere sahip bir kararı uygulamaya koymaktan ibarettir," dedi. "Elbette bu süreç, özellikle de başlangıç aşamasında, askeri güç kullanımını (kinetik askeri eylemi) da beraberinde getirmektedir." Ancak yine de taahhüdümüzün niteliği, Libya'da ucu açık bir savaşa —bir kara işgaline— girmememizdir. Kaynak: CBS

Görüş: Epstein'ın ölümcül oyunlarını, 40 yılı aşkın bir süre önce, onun selefinden öğrendim Amerikalıların; nüfuz simsarı ve seks kaçakçısı Jeffrey Epstein'ın suç ortaklarını, kurbanlarını ve savunucularını nasıl bir "ağ" içine aldığını (nasıl "ağ kurduğunu") anlatan hikâyelerden artık fazlasıyla bıktıklarını düşünüyor olabilirsiniz. Ancak o plütokrasiye hizmet eden seçkin zümrenin para, seks, güç ve —daha sonraları— komplocu entrikalara duyduğu o bayağı iştah; aslında, bizim anlamamız gereken çok daha derin ve tehlikeli bir iştahın nedenleri değil, yalnızca belirtileriydi. Bunu ister patolojik bir durum olarak, isterse de bölünmüş insan kalplerimizin doğasında var olan günahkâr bir eğilim olarak nitelendirelim; bu illet, Epstein ve Trump'ın bu eğilimin üzerine binip onu —giderek genişleyen bir girdap misali— hızlandırmalarından çok daha öncesinden beri ülkeyi zehirlemekteydi. Ben bu gerçekle, neredeyse yarım asır önce, Epstein ve Trump'ınkileri önceden haber veren yöntemlerin ve "ahlak anlayışının" bir taşıyıcısını tanıdığım —ve çok geçmeden de kınadığım— o günlerde yüzleştim. Epstein ile birlikte çalışarak para, seks ve siyasi güç iştahını tatmin etmeye çabalayan daha fazla kişiyi ifşa etmeye yönelik o çılgın kapışmaya katılmak yerine; Kaliforniya Kongre Üyesi Ro Khanna'nın ortaya koyduğu o temel meydan okumayla yüzleşmemiz çok daha isabetli olacaktır. Khanna, Amerikalılara şu çağrıyı yapmıştı: "Kendimize şunu sormalıyız: Böylesine olgunlaşmamış, pervasız ve kibirli bir seçkinler zümresini biz nasıl yarattık?" Gerçekten de, nasıl? Epstein'ın suç teşkil edecek derecede sapkın biri olduğunu bile bile; o "saygın" liderler, onunla böylesine içli dışlı dans ederek kamusal itibarlarını —ve hatta kendi öz saygılarını— nasıl ve neden feda ettiler? Epstein'ın bizzat kendisinin, bu insanları birbirine bağlayan ve kendisine borçlu kılan o devasa örümcek ağını örmekten vazgeçemeyecek kadar çaresizce ihtiyaç duyduğu şey neydi? Peki, Epstein'ın en kayda değer hamisinin "ilerici" muhalifleri; "Kral İstemiyoruz" (No Kings) protestolarının, azil yargılamalarının, davaların ve ateşli polemiklerin; "Kralın tüm atlarını ve tüm adamlarını" (yani tüm o güç odaklarını) Trumpty Dumpty'yi yeniden makamına oturtmaktan alıkoyabileceğini neden hayal ettiler? Amerika'nın bu denli büyük bir kesimi; Epstein ve Trump'ın alkışlanma ve yüceltilme susuzluğu ile, onları yüceltenlerin; efendilerinin güçsüzler üzerinde bir tahakküm aracı olarak kullandığı o ucuz sevgi, esenlik ve sosyal statü taklitlerine duyduğu susuzluk arasındaki o "eldiven gibi uyan" uyumu nasıl kabullenebildi? Bu soruların cevapları, Epstein'ın daha önceki modelleri ve selefleriyle yakından ilişkilidir; bu seleflerden biriyle, bizi şu an çepeçevre sarmış olan adaletsizlikler fırtınasının mahir bir binicisi olduğu dönemde, neredeyse yarım asır önce karşılaşmıştım. Yakın zamanda, New York Polis Teşkilatı'ndan kıdemli bir memur beni şöyle uyardı: Trump yönetiminin Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza (ICE) ajanlarının "kabadayılıkları, yetersiz eğitimleri, şeffaflık eksiklikleri ve yargılanma dokunulmazlıkları"; yasalara riayet eden göçmenleri, sığınmacıları ve hatta tam vatandaşları korku, çaresizlik veya ölümle baş başa bırakan, "Amerikalıların boğazından zorla aşağı itilen ölümcül bir kokteyldir." Minneapolis'teki ve ülkenin geri kalanının büyük bir kısmındaki cesur Amerikalılar bu kokteyli reddettiklerinde bile Epstein; Yale Hukuk Profesörü Daniel Markovits'in yerinde bir tabirle, en üstteki yüzde 1'lik kesime hizmet ederken kurbanlarını sömüren (çoğu zaman onlarla yatağa girerek) ve "meritokrasi tuzağına düşmüş" bir sınıf olarak nitelediği, Amerikalıların yaklaşık yüzde 9'luk kesimine, daha yumuşak içimli, başka bir karışım hazırlayıp sunuyordu. Times gazetesinden Robert Draper, Epstein dosyalarının; "büyük ölçüde iş dünyası, siyaset, akademi ve şov dünyasından gelen zengin ve güçlü erkeklerden oluşan, hesap vermeyen bir elitin, bir zamanlar gizlice yürütülen faaliyetlerini gözler önüne serdiğini" belirtti. "Bu sayfalar; içinde yaşadığı egemen sınıf tarafından el üstünde tutulan, iğrenç bir suçlunun hikâyesini anlatıyor; hem de sırf o sınıfa sunabileceği şeyler olduğu için: para, nüfuzlu bağlantılar, görkemli akşam yemeği davetleri, özel uçak, ıssız bir ada ve bazı durumlarda, seks... Bu cezasızlık hikâyesi, yükselen popülist öfkenin ve giderek büyüyen eşitsizliğin ortasında, bugün çok daha büyük bir infial uyandırıyor." Epstein'ın çevresindeki elitlerin pek çoğu bana; Amerikalıların antik ve yozlaşmış Roma hakkında daha masumane şakalar yapabildiği bir dönemde, 1962 yılında sahnelenen Broadway müzikali A Funny Thing Happened on the Way to the Forum’da (Forum Yolunda Komik Bir Olay) hicvedilen o "çöpçatanları, pezevenkleri ve aracıları" hatırlatıyor. Bu türden pek çok "aracı", şimdilerde Trump yönetiminin basın toplantılarının kürsülerinde ve Kongre oturumlarında, çok da komik olmayan performanslar sergiliyor. Bunlardan bazıları, başlangıçta, tamamen meşru ve acil ihtiyaçlar ya da projeler nedeniyle Trump ve Epstein'ın örümcek ağlarının içine çekilmişlerdi. Ancak, son derece sinik ve yozlaşmış bir azınlık; 2002 yılında New York Magazine dergisine, "Jeff'i 15 yıldır tanırım. Harika bir adam. Yanında olmak çok keyifli. Hatta güzel kadınları benim kadar sevdiği —ki bu kadınların çoğu da genç sayılabilecek yaştadır— bile söylenir," diyen Trump'ın izinden giderek, hiçbir insani duygu veya vicdan kırıntısı taşımaksızın bu tür ihtiyaçları kurgulamıştır. Sadece dört yıl sonra —Trump ve Epstein'ın, birbiriyle ilgisiz ticari meseleler yüzünden aralarının açıldığı bir dönemde— Trump, söz konusu taciz iddialarını soruşturan bir polis şefine Epstein'ı sert sözlerle hedef almış ve ikili arasındaki konuşmayı aktaran bir belgeye göre şefe şöyle demiştir: "Neyse ki onu durduruyorsunuz; herkes onun bu işleri çevirdiğini zaten biliyordu..." Bay Trump, New York çevrelerinde Bay Epstein'ın "iğrenç" bir adam olduğunun herkesçe bilindiğini ifade etmiştir. Plütokrasiye hizmet eden elit kesimin baştan çıkarılması ve tuzağa düşürülmesi, 18. yüzyıl tarihçisi Edward Gibbon'ın, eski Roma cumhuriyeti ve imparatorluğunun can damarlarına "yavaş ve gizli bir zehirin" yayıldığı ve vatandaşlarının "bağımsızlık sevgisi, ulusal onur duygusu, tehlikenin varlığı ve komuta alışkanlığıyla beslenen kamusal cesarete artık sahip olmadıkları" yönündeki gözlemine benziyor. "Yasaları ve valileri hükümdarlarının iradesinden alıyorlar ve savunmaları için paralı bir orduya güveniyorlardı." Trump'ın, cumhuriyeti kurtarıcı olarak sunarken aynı zamanda onu parçaladığı, artık yavaş veya gizli olmayan bu zehirden Amerika'nın cumhuriyeti kurtulabilir mi? Algoritmik olarak yönlendirilen tüketim kapitalizmi zehrin bir parçası, ancak Trump ve Epstein'ın sapkınlığının bir kısmı, başkalarının da aynı derecede umutsuz hayranlığına duydukları umutsuz ihtiyaçtan kaynaklanıyor. Sosyal psikolog Harry Stack Sullivan, "kötü niyetli bir dönüşüm" olarak adlandırdığı bir durumu inceledi; bu dönüşümde, sözde akıl hocaları, öğretmenler, profesyonel şifacılar ve kendini sosyal ve siyasi kurtarıcı olarak tanımlayan kişiler, umutsuz insanların ve arayış içindeki gençlerin güvensizliklerinden beslenerek, yeteneklerini kendi içlerindeki boşluğu doldurmak için kullanırlar. Epstein ve Trump'ın yaptığı gibi, bağımlı oldukları kişilerin veya müşterilerinin kendilerine olan ilgilerini ve borçlarını yoğunlaştırarak sevgi dolu ilişkileri çarpıtırlar. Yoğun, dramatik "liderlik" ve "ilgilenme"lerinin altında, hedeflerinin engellenmiş ihtiyaçlarına ve sevgisine karşı ölümcül bir kayıtsızlık gizlenir. Sullivan, kötü niyetli dönüşümlere yönelik ekonomik ve kültürel baskıların, fırsatlara ve duygusal desteğe giden yolların çarpık veya tıkanmış olduğu bir toplumda çoğaldığı konusunda uyardı. Epstein ve Trump gibi yırtıcılar, bu tıkanıklığı ve kurbanlarının umutsuzluğunu, yanıltıcı atılımlar sahneleyerek kullanırlar (Trump'ın tekrarlayan "Böyle bir şey daha önce hiç görmediniz!" sözü gibi). Trump'ın kötücül dönüşümü, kadın sadıklarından bazılarını, patronlarının ölümcül kokteylini Amerikalıların boğazına zorla sokmak için "öne çıkan" "Me Too" hareketinin acımasız karikatürlerine dönüştürdü. İsimlerini vereyim: Adalet Bakanı Pam Bondi, eski İç Güvenlik Bakanı Kristi Noem, Ulusal İstihbarat Direktörü Tulsi Gabbard ve başkanlık sözcüsü Karoline Leavitt. (Erkekler arasında; Genelkurmay Başkan Yardımcısı Stephen Miller, Savaş Bakanı Pete Hegseth, Bütçe Direktörü Russell Vought, Sınır Güvenliği Sorumlusu Tom Homan, Ticaret Bakanı Howard Lutnick ve diğerleri —ki bazıları artık görevde değil— yer almaktadır; bunlar, kendilerini, bizzat kendisini yürüyen, buharı tüten, pis kokulu bir kötülük kulesine dönüştürmüş bir adama adamışlardır.) Tek etkili panzehir —tamamen olmasa bile, vazgeçilmez bir biçimde— inancı, bu kayıp ruhların ve onların kukla oynatıcılarının kavrayışını aşan bir sivil toplumdan gelmek zorundadır. Onlar için, başkalarının çektiği acıların ve ıstırap dolu özlemlerin işaretleri; tıpkı Yale'deki eski öğrencilerimden bazıları gibi, büyüleyici ve son derece sezgili ama özünde bomboş olan o kurumsal işler ve halkla ilişkiler ustaları nezdinde, yalnızca birer "veri noktasına" dönüşür. Kırk beş yıl önce, bir yırtıcıya —bana iyi para ve güçlü "bağlantılar" teklif ederken— "veri noktalarını" kullanarak, "Epstein muamelesi"ne benzer bir süreci yönetmesinde yardımcı olmam için davet edilmiştim. Epstein'ın kendisi o sırada henüz 29 yaşındaydı ve danışman olarak kariyerine yeni başlıyordu. Ben de benzer şekilde gençtim; Brooklyn, New York'ta hayatta kalma mücadelesi veren küçük bir haftalık gazetenin editörüydüm ve bu mücadele beni, o dönemin ve o coğrafyanın "Epstein"ı sayılabilecek —zengin bir iş adamıyken kongre üyesi olmuş— Fred Richmond ile yürütülen hassas müzakerelerin içine sürüklemişti. Richmond beni mümkün olan en kısa sürede ekibine katmak istiyordu. Ben ise, teklif ettiği o dolgun maaşın bir kısmını avans olarak istiyordum; böylece, daha geniş bir dağıtım ağıyla yeni reklamlar çekerek yayını ayakta tutabilmeleri adına, gazetedeki meslektaşlarıma tam da ihtiyaç duydukları kadar finansmanı sağlayabilecektim. Richmond ve ben ilk görüşmelerimizde benzer değerleri ve ilgi alanlarını paylaştığımızı dile getirmiş olsak da, onun ve benim ilgi alanlarımız kısa süre içinde, uzlaşılması imkânsız siyasi öncüller, sosyal tercihler ve ahlaki sınırlar üzerinde keskin bir biçimde ayrıştı. Epstein'ın yöntemini (modus operandi) çok önceden haber veren hikâyem de işte tam burada yatmaktadır. Tüm bunları, The Village Voice gazetesinin o dönemde —30 Mart 1982'de— yayımladığı ve şimdi de yeniden yayımladığı "Fred Richmond'ın Asıl Sorunu Nedir?" başlıklı makalemde anlattım. Gazete, bu eski makaleyi yeniden yayımlarken, yazının; benim çok eskiden Richmond ile yaşadığım o kısa süreli yakınlaşmalar ile başkalarının daha yakın geçmişte Epstein ile yaşadığı benzer yakınlaşmalar arasındaki analojiyi aydınlattığını açıklayan bir editör notuna da yer verdi. Epstein'ın suçları ve gaddarlıkları Richmond'ınkilerden çok daha yıkıcı olsa da, her iki durumda da aynı yoz ve yozlaştırıcı dinamikler iş başındaydı. Epstein'ın yüklü "cömertliğine" ve bağlantılarına kapılmış, bunları aramış veya benimsemiş herkes, 1982'de yaşadıklarımı ve kınadıklarımı anlattığım yazıma şaşıracaktır. Epstein, Richmond'un aksine, özel hayatındaki yanlışlarını "yüceltmek" için hiçbir zaman kamu görevi aramamış olsa da, Richmond'un birçok eylemi ve ilişkisi, şimdi Epstein'ın kendi taktikleriymiş gibi görünüyor. Umarım bu anlatımım, Epstein'ın eski işbirlikçilerinden ve kurbanlarından bir veya ikisini kendi tanıklıklarını paylaşmaya teşvik eder. Kaynak: Alternet

James Talarico, Pete Hegseth'in papazının ölümü için dua etmesinin ardından tepki gösterdi Teksas'ın ABD Senatosu koltuğu için yarışan Demokrat aday James Talarico, Çarşamba günü, Savunma Bakanı Pete Hegseth'in papazının kendi ölümü için dua ettiğine dair çıkan haberlere yanıt verdi. "Reformation Red Pill" adlı podcast yayınında konuşan Brooks Potteiger ve program sunucusu Joshua Haymes; eyalet temsilcisi olan ve geçmişte papazlık da yapmış bulunan Talarico'yu, Tanrı'nın öldürmesi için dua ettiklerini söylediler. Talarico, Salı günü yaptığı açıklamada, "İsa sever. Hristiyan Milliyetçiliği ise öldürür," dedi. "Ölümüm için dua edebilirsin Papaz Efendi; ama ben seni yine de seviyorum. Seni, senin beni nefret edebileceğin her türlü dereceden daha fazla seviyorum." Talarico, Cumhuriyetçi Parti'nin (GOP) Hristiyan milliyetçiliğine olan bağımlılığının bazı yönlerini uzun süredir eleştiren bir isimdir. Ayrıca, transseksüel topluluğu kabullenme konusundaki duruşu ve İncil'e dair bazı yorumları nedeniyle de eleştirilere maruz kalmıştır. Brooks Potteiger Kimdir? Potteiger, en çok Hegseth'in manevi danışmanı olarak tanınmaktadır. Tennessee eyaletinin Cookeville şehrindeki Pilgrim Hill'de görevli bir Evanjelik papaz olan Potteiger; yasa yapıcılardan daha muhafazakâr bir yaklaşım sergilemelerini talep ederken, liberal ve sol eğilimli görüşleri de eleştirmektedir. Potteiger Talarico Hakkında Neler Söyledi? Potteiger, kilisesinde daha önce stajyerlik yapmış olan Joshua Haymes'in sunduğu "Reformation Red Pill" podcast yayınına katıldı ve ikili, Talarico'nun politikaları üzerine sohbet etti. Yayın sırasında Demokrat adayı bir "kurt", bir "iblis" ve bir "yılan" olarak nitelendiren ikili; Talarico'nun "kalbinden vurulmasını" (kalbinin derinden sarsılmasını) umduklarını dile getirdi. Haymes, "Tanrı'nın onu öldürmesi için dua ediyorum," dedi. "Nihayetinde bu; onun kalbini öldürmesi ve onu Mesih'te yeni bir yaşama kavuşturması anlamına gelir." Potteiger da bu görüşe katılarak, Talarico'nun "Mesih ile birlikte çarmıha gerildiğini" görmek istediğini ifade etti. İkili; ara seçimler öncesinde yapılan anketlerde olumlu bir tablo çizen Talarico'nun durdurulması gerektiği konusunda hemfikir olduklarını belirttiler. Demokratların Trump'ı Gözden Çıkarmayı Bırakması İçin 5 Neden Bu diyalogla ilgili haberlerin yayılmasının ardından Potteiger, sosyal medya üzerinden söz konusu yorumlarına açıklık getirdi ve X (eski adıyla Twitter) platformunda yaptığı bir paylaşımda, çıkan haberlerin "tık tuzağı" (clickbait) niteliğinde olduğunu savundu. “İzin verin, konuyu biraz açayım. Talarico, bebeklerin anne karnında katledilme hakkını büyük bir sevinçle savunuyor,” diye paylaştı Potteiger. “Ayrıca, Tanrı’nın bebeklerin katledilmesini desteklediğini ima etmek amacıyla Kutsal Yazıları bile bile çarpıtıyor. Bu durum, tüyler ürpertici derecede korkunç.” Potteiger; yasa yapıcının fiilen ölmesini savunmaksızın, Talarico’nun durdurulması için dua edebileceğini belirterek şunları söyledi: “Ben onların dönüşümü için dua ediyorum. O ‘eski insanın’ ölmesi için...” ve bu duayı kimin için ediyorsa, o kişinin “yeni bir yaşama diriltilmesini ve kendisine, yeni arzularla dolu yeni bir yürek verilmesini” dilediğini ifade etti. Talarico Nasıl Karşılık Verdi? Talarico, hem sosyal medya üzerinden hem de daha sonra Newsweek ile paylaştığı bir açıklamada yanıt vererek, ikilinin podcast sırasında sarf ettiği bazı sözlere dikkat çekti. O, İsa’nın sevgi dolu olduğunu, ancak “Hristiyan milliyetçiliğinin öldürdüğünü” dile getirdi. Talarico, “Ölümüm için dua edebilirsin, Rahip; ama ben seni yine de seviyorum. Seni, senin beni nefret edebileceğin en üst noktadan bile daha fazla seviyorum,” dedi. Potteiger, Çarşamba günü Talarico’nun paylaşımına yanıt vererek, ona karşı herhangi bir nefret beslemediğini ifade etti. Potteiger, paylaşımında, “Seni, samimi bir tövbe etmen için dua edecek kadar çok seviyorum,” dedi. “Ve senin saptırdığın o insanları da; [yukarıda sergilediğin türden] iftiralara maruz kalmak pahasına bile olsa, Kutsal Yazıları çarpıtma eylemin konusunda uyarmaya yetecek kadar çok seviyorum.” Hegseth, Potteiger’ın sözleri hakkında doğrudan bir yorumda bulunmadı; ancak Pentagon Basın Sözcüsü Kingsley Wilson, The Hill gazetesine yaptığı açıklamada, medyanın Hegseth’in sözlerini çarpıttığını savundu. Wilson, söz konusu yayın organına verdiği demeçte, “Yalan Haber Medyası —ki zaman zaman Hristiyan karşıtı bir tutum da sergilemektedir—, taraflı bir anlatıyı dayatmak ve bu yolla hem Rahip Potteiger’a hem de Bakan Hegseth’e saldırmak amacıyla, Rahip Potteiger’ın sözlerini kasıtlı olarak çarpıtmaktadır,” ifadelerini kullandı. Kaynak: NW

Trump, Perşembe sabahı saat 6'da sosyal medyada öfkeli bir paylaşım yaptı. Başkan Donald Trump, İran savaşı karmaşasında kendisine "kesinlikle hiçbir şey" yapmadığı gerekçesiyle NATO'ya karşı öfkeli bir sosyal medya paylaşımı yaptı. İran'ı "çılgın bir ulus" ve "askeri olarak harap olmuş" olarak nitelendiren Trump, Hürmüz Boğazı'nın yeniden açılmasına yardımcı olmak için NATO ülkelerinin gemi gönderme çağrısını reddetmesinden hala rahatsız görünüyordu. Doğu Kıyısı saatiyle sabah 6.16'da büyük harflerle "ABD'NİN NATO'DAN HİÇBİR ŞEYE İHTİYACI YOK, AMA BU ÇOK ÖNEMLİ NOKTAYI ASLA UNUTMAYIN!" diye bağırdı. Kaynak: TDB