Admin

Epstein'ın suç ortağı Maxwell, 'Tucked Away' kaçışının ardında milyonlarca doları nasıl sakladı? Reuters tarafından incelenen yeni belgeler, hükümlü cinsel suçlu Ghislaine Maxwell'in ABD'li müfettişlerin artan incelemesiyle karşı karşıya kalırken bile milyonlarca doları nasıl hareket ettirebildiğini ortaya koyuyor. Reuters, "Bu, Maxwell'in inceleme altındayken büyük miktarda parayı nasıl hareket ettirebildiğini ve kullanabildiğini ortaya koyan, güçlü ve varlıklı müşterilerle ilgilenirken denetimdeki boşlukları vurgulayan bir araştırma yazısıdır" diye bildirdi ve bankaların yüksek net değere sahip bireyleri nasıl ele aldığına dair sistemik zayıflıklara işaret etti. İfşaatların merkezinde, Maxwell'in Temmuz 2020'de tutuklandığı "Tucked Away" olarak bilinen, New Hampshire'da bulunan tenha bir mülk yer alıyor. 1,1 milyon dolarlık mülk, İsviçre bankacılık devi UBS'yi içeren bir dizi finansal işlem yoluyla satın alındı. Belgeler, satın almadan kısa bir süre önce Maxwell ile bağlantılı hesaplar üzerinden yaklaşık 8 milyon doların transfer edildiğini ve fonların tröstler ve aracı kurum hesapları aracılığıyla yönlendirildiğini gösteriyor. Daha da önemlisi, Reuters, transferin, ABD yetkililerinin Jeffrey Epstein'ı içeren bir cinsel istismar soruşturmasıyla bağlantılı olarak Maxwell'in mali işlemlerine ilişkin ayrıntıları talep eden bir büyük jüri celbi çıkarmasından aylar sonra işlendiğini bildirdi. ŞÜPHELİ İŞARETLER VE CEVAPLANMAMIŞ SORULAR Bankaların yüksek riskli müşterileri izlemesi ve şüpheli işlemleri işaretlemesi gerekiyor. Ancak dosyalar, yaptırımda boşluklar olduğunu gösteriyor. Reuters'ın aktardığına göre, Londra Ekonomi Okulu'ndan Tom Kirchmaier, "Gizli bir ceza soruşturmasından haberdar olan bankalar, şüphelinin parasını bloke etmeyi haklı çıkarmak için kamuya açık bilgileri bulmak için ellerinden gelen her şeyi yaparlar" dedi. Rapor, UBS'nin, şüpheli faaliyetleri belirli bir süre içinde bildirme yükümlülüğüne rağmen, mülk satın alımıyla bağlantılı büyük transferler konusunda yetkilileri uyarıp uyarmadığının belirsizliğini koruduğunu belirtiyor. UBS, müşteri konuları hakkında yorum yapmayı reddetti. SERVET, ETKİ VE DENETİM AÇIKLARI Belgeler ayrıca, Maxwell'in hükümlü cinsel suçlu Jeffrey Epstein ile olan bağlantılarının yaygın olarak bilinmesinden sonra bile büyük finans kuruluşlarına nasıl erişmeye devam ettiğini de gösteriyor. ABD Senatörü Ron Wyden, bu durumun tek bir vakayla sınırlı olmadığını söyledi. "Bankalar gözlerini kapatıyor çünkü ultra zengin müşterilerin istedikleri zaman paralarını alıp karşıdaki başka bir yere gidebileceklerini biliyorlar," dedi. Maxwell'in mali durumu, UBS ve Barclays'deki hesaplar da dahil olmak üzere birden fazla kuruma yayılmıştı ve milyonlarca dolar yıllar boyunca tröstler ve hesaplar arasında hareket ediyordu. TAKMA ADTAN TUTUKLAMAYA Mahkeme belgeleri, Maxwell'in New Hampshire'daki evi satın alırken "Janet Marshall" takma adını kullandığını ve kendisini gizlilik arayan bir gazeteci olarak tanıttığını gösteriyor. FBI ajanları onu tutukladığında, ayrıntılı güvenlik önlemleri ve gözetimden kaçınma çabaları buldular. Müfettişler daha sonra mülk satın alımını, paranın yasadışı faaliyetlerle bağlantılı olabileceğine dair işaretler de dahil olmak üzere, şüpheli faaliyet raporlarında belirtilen fonlarla ilişkilendirdiler. 2021'de mahkum edilen ve 20 yıl hapis cezası çeken Maxwell, Epstein'ın küresel insan ticareti ağında merkezi bir figür haline geldi. Reuters tarafından ayrıntılı olarak açıklanan mali izi, zengin ve yüksek riskli müşterilerle uğraşırken mevcut güvenlik önlemlerinin yeterli olup olmadığı konusunda daha geniş endişeleri gündeme getiriyor. Kaynak: IT

Yeni ortaya çıkan Epstein e-postaları, inkarlara rağmen suçlarından haberdar olan 'arkadaşlarını' ifşa ediyor Epstein Dosyaları'nın yayınlanması, bir dizi yüksek profilli kişinin, çocuk istismarcısı olarak hüküm giymiş kişiyle yakın bir ilişki içinde olduğunu gösterdi. Bazı önde gelen kişiler, onun kötü şöhretli adasını bile ziyaret ederken, diğerleri 2008'de bir çocuğu fuhuşa teşvik etmekten suçlu bulunduktan sonra bile onu kontrol etmeye devam etti. Jeffrey Epstein ile olan ilişkileri sorulduğunda, bu kişilerin çoğunun artık standart bir yanıtı var: suçlarından haberdar değillerdi ve adasında şüpheli bir şey fark etmediler. Ancak, Epstein Dosyaları'nda ortaya çıkarılan bir e-posta farklı bir tablo çiziyor. E-posta, Epstein'ın Ortaklarının Karanlık Yönünü Görmezden Geldiğini Ortaya Koyuyor Şubat 2019'da bilişsel bilimci ve yapay zeka araştırmacısı Joscha Bach, Epstein'e gönderdiği bir e-postayla, finansörün bazı arkadaşlarının onun karanlık tarafını nasıl görmezden gelmeyi tercih ettiklerine ışık tuttu. Bach'ın Epstein ile 2013 yılında başlayan profesyonel bir ilişkisi vardı. Aslen Alman olan Bach, MIT Medya Laboratuvarı'nda burs almak için fonlara ihtiyaç duyuyordu. Laboratuvar ona yılda 60.000 dolar teklif ederken, ailesini Berlin'den Boston'a taşımak için ek fon arıyordu. Epstein, yıllarca devam eden ek masraflarını karşılamayı teklif etti. Epstein'in suçları 2019'da büyük ölçüde ortaya çıktığında, Bach fonların geleceği konusunda endişelenmeye başladı. Adalet Bakanlığı tarafından gizliliği kaldırılan Epstein ile birkaç e-posta alışverişinde bulundu. Bu e-postalardan birinde Bach, özellikle Epstein'in ortaklarını ve mahkum edilmiş bir insan kaçakçısıyla olan bağlantılarını nasıl savunduklarını ele aldı. Bilim insanı şöyle yazdı: “İnsanlar sizi şahsen tanıdıktan ve sizinle ilgilenmeye başladıktan sonra, konuyu ya bir kenara bırakırlar (önemli bir arkadaşın kabul edilmesi zor bir yönü olarak), ya da ilginç, karanlık ve uç bir şey olarak ele alırlar.” Bach, Epstein'ın arkadaşlarının aslında ne yaptığını bildiklerini, ancak buna dikkat etmemeyi tercih ettiklerini kabul etti. Bach ayrıca, “Bu durum hiçbir zaman açıkça onaylanmamış gibi görünüyor ve keskin, özgün ve ilginç zekanızla dengelendiğinde bile, çok nadiren hiç sorun teşkil etmemiş gibi görünüyor” diye yazdı. Bach, Epstein'ın Genç Kadınlara Hükmetmeyi Sevdiğini Belirtti E-postada Bach, hiçbir arkadaşının kamuoyunda söylemeye cesaret edemediği şeyi açıkça belirtti: genç kadınlara ilgi duyduğunu ve onlara hükmetmeyi sevdiğini. “Genç kadınlarla olan ilişkileriniz eşit şartlarda değil, baskın-boyun eğen bir ilişki gibi görünüyor ve incinmiş duygulara pek önem verilmiyor” diye yazdı. “Erkeklerle de son derece dürüst ve açık sözlü olsanız da, erkeklerle etkileşim kurarken güç farkından zevk alıyormuş gibi görünmüyorsunuz veya başkalarının önünde onların entelektüel ve kişisel sınırlılıklarını örnek göstermiyorsunuz,” diye devam etti. Söz konusu e-posta büyük ölçüde göz ardı edilmiş olsa da, gazeteci Anand Giridharadas'ın Substack hesabı The Ink'te bu konu hakkında yazmasının ardından gündeme geldi. Bu sırada Bach, bir bilişsel bilimci olarak çalışmalarını sürdürmekte ve hâlihazırda California Makine Bilinci Enstitüsü'nün İcra Direktörü olarak görev yapmaktadır. Kaynak: FPD

Temsilciler Meclisi'ndeki Cumhuriyetçiler, Senato'nun İç Güvenlik Bakanlığı'nın bazı bölümlerine fon sağlama yönündeki ani hamlesine öfkelendi. Temsilciler Meclisi Başkanı Mike Johnson, ABD Kongresi'nde Senato Çoğunluk Lideri John Thune'un göçmenlik ve sınır güvenliği için fon ayrılmadan İç Güvenlik Bakanlığı'nı yeniden açma kararına katılmadı. Şimdi ise öfkeli Johnson ve Temsilciler Meclisi Cumhuriyetçi liderlik ekibi, bakanlığın kapanmasını uzatarak, çözüm bulunamayan bir durumu daha da kötüleştiriyor. Johnson ve Temsilciler Meclisi Cumhuriyetçileri, sınır ve göçmenlik fonları da dahil olmak üzere, bakanlığı sekiz hafta boyunca tamamen finanse edecek kendi önerilerini "en kısa sürede" oylamayı planlıyorlar. Bu, Temsilciler Meclisi Başkanı için şaşırtıcı derecede agresif bir hamle; Senato Cumhuriyetçi mevkidaşına doğrudan meydan okuyor, hatta Demokratları "vicdansızca" bir yasa olarak nitelendirdiği tasarıdan sorumlu tutmaya çalışıyor. Temsilciler Meclisi'nin Cuma günü rekor seviyeye yakın İç Güvenlik Bakanlığı kapanmasını sona erdirmek için oylama yapması yerine, milletvekilleri şimdi bakanlığın yakın zamanda yeniden açılması şansını tamamen ortadan kaldıran bir planla ilerliyorlar. Son oylama için henüz kesin bir zamanlama belirlenmedi, ancak Cumhuriyetçi Parti liderleri Cuma akşamı oylama yapılması yönünde agresif bir şekilde ilerliyor ve parti disiplin ekibi, Washington'a geri dönmek üzere bulunan birkaç üyeyi geri getirmek için çalışıyor. Liderlik, akşamın erken saatlerinde, önemli bir komite olan Temsilciler Meclisi Kurallar Komitesi'nin tasarıyı genel kurulda görüşülmek üzere ilerletme yönünde oy kullanması ve usule uygun bir hamleyle son oylamayı hızlandırarak süreci hızlandırma yönünde hareket etmesiyle, yasanın geçmesine bir adım daha yaklaştı. Johnson, Cuma günü Senato'nun hamlesi hakkında, "Dün gece yapılan bu oyun bir şaka," dedi, ancak Thune'u değil, Senato Demokratlarını suçlamaya özen gösterdi. Johnson, Başkan Donald Trump'ın Temsilciler Meclisi'nin planını desteklediğini ve TSA'nın personel sorunlarını, çalışanlara doğrudan başkanlık emriyle ödeme yaparak gidermeyi planladığını ısrarla belirtiyor. Özel olarak, bazı Cumhuriyetçi milletvekilleri ve üst düzey yardımcıları, Senato Demokratlarını yasa tasarısının kendi versiyonunu kabul etmeye zorlayacak net bir planın olmaması ve Trump'ın Ulaştırma Güvenlik İdaresi çalışanlarına tek taraflı ödeme yapma manevrasının da işe yarayacağından emin olunmaması nedeniyle partiyi daha da tehlikeli bir siyasi alana ittiklerini kabul ediyorlar. Ancak diğerleri CNN'e, Temsilciler Meclisi Cumhuriyetçileri arasında o kadar çok öfke olduğunu ve parti liderlerinin Demokratlar için büyük bir zafer olarak gördükleri şeye karşı savaşmaktan başka çarelerinin olmadığını söyledi. Temsilciler Meclisi Çoğunluk Grup Yöneticisi Tom Emmer Cuma sabahı yaptığı açıklamada, “Size söyleyebileceğim tek şey şu ki; liderlik ekibimiz ve üyelerimiz arasında, Senato’da yapılanlara dair ortak bir hoşnutsuzluk hakim ve bu yapılanlar gerçekten hiç de uygun değildi,” dedi. Senato Çoğunluk Lideri hakkında kendisine yöneltilen özel bir soru üzerine Johnson, gazetecilere, “John Thune’u bu işin mimarı olarak nitelendirmeyeceğini” söyledi ve Senato Azınlık Lideri Chuck Schumer’in, Senato’dan geçen bu bütçe tasarısını Temsilciler Meclisi’ne dayattığını savundu. Ancak gerçekte Thune ve Cumhuriyetçi Parti (GOP) kurmayları, tasarının metnini hazırlamak için saatlerce mesai harcamışlardı; tasarı, Cuma gününün erken saatlerinde, herhangi bir yoklama oylaması yapılmaksızın ve üzerinde tartışma fırsatı tanınmaksızın nihayet Senato’dan geçmişti. (Thune’un sosyal medya hesabından Cuma öğleden sonra yapılan bir paylaşımda, söz konusu plan savunuldu; paylaşımda, ICE ve Sınır Devriye birimlerinin, Cumhuriyetçilerin geçen yıl kabul ettirdiği kapsamlı iç politika tasarısı kapsamında zaten finanse edildiği belirtildi ve Demokratların, ICE ajanlarına yönelik talep ettikleri kısıtlamaların “HİÇBİRİNİ elde edemedikleri” vurgulandı.) Bu görüşmelere aşina bir kaynağın CNN’e aktardığına göre, Thune ve Johnson dün gece Senato’nun izleyeceği yol haritası hakkında görüş alışverişinde bulundular; ancak açıkça görülüyor ki, bu iki isim meselenin sonunda birbirlerinden çok farklı noktalarda konumlandılar. Cuma öğleden sonrasına gelindiğinde ise Başkan, Senato’dan geçen tasarıya ilişkin duyduğu rahatsızlığı kamuoyu önünde dile getirmişti. Fox News’a konuşan Başkan, “Finansman sağlamayan bir tasarıyı kabul edemezsiniz; şahsi kanaatime göre, ICE’a finansman sağlamayan bir tasarıya onay veremezsiniz. ICE’ın da, Sınır Devriye biriminin de önemli birer parçası olduğu kolluk kuvvetlerinin herhangi birine finansman sağlamayan bir tasarıyı kabul etmeniz mümkün değildir,” ifadelerini kullandı. Ancak Başkan, daha sonra yaptığı bir açıklamada, Kongre’deki her iki Cumhuriyetçi liderin tutumunu da anladığını belirtti. Trump, bugün Miami’deki havaalanı apronundan yaptığı açıklamada, “John Thune’u da anlıyorum, Mike Johnson’ı da,” dedi. “Onlar, son dört yıldır yaşandığı üzere, insanların ülkemize kontrolsüzce giriş yapmamasını sağlamak istiyorlar. İşleri tamamen berbat ettiklerini söylemek istemem; ancak benim işimi epey zorlaştırmışlardı. Neyse ki şu an durum gayet iyi.” Senato’ya yönelik bir öfke gösterisi olarak, aşırı muhafazakâr Temsilciler Meclisi Özgürlük Grubu’nun liderleri; herhangi bir yasa tasarısının, sınır devriyesi için ayrılan fonların yanı sıra Trump’ın en önemli iç politika önceliklerinden biri olan yeni seçmen kimliği kısıtlamalarını da içermesini talep ederek, Senato tasarısını desteklemeyeceklerini duyurdular. Maryland Milletvekili ve Özgürlük Grubu lideri Andy Harris, “Destekleyeceğimiz tek şey, bu fonlamayı tasarıya eklemek, seçmen kimliği uygulamasını eklemek, tasarıyı Senato'ya geri göndermek ve onların da işlerini yapmalarını sağlamaktır” dedi. Ve bazı Cumhuriyetçi meslektaşlarının havaalanlarının bu süreçte zarar göreceği yönündeki endişelerini küçümsedi: “Başkan zaten TSA'yı elindeki fonlardan finanse edeceğini söyledi.” Thune, Cuma sabahı erken saatlerde gazetecilere “Temsilciler Meclisi'nin ne düşündüğümüzün farkında olduğuna inanıyorum” dese de, birçok kıdemli Cumhuriyetçi Temsilciler Meclisi lideri CNN'e, Thune'un departmanı yalnızca kısmen finanse edecek bir önlemi geçirme planları hakkında hiçbir uyarı almadıklarını söyledi. Temsilciler Meclisi Bütçe Komitesi Başkanı Tom Cole, Cuma sabahı CNN'e planı destekleyip destekleyemeyeceği sorulduğunda, “Henüz ne olduğunu bile bilmiyorum” dedi. Temsilciler Meclisi Cumhuriyetçi liderleri, Senato tasarısını geçirip geçirmeme konusunda kendi aralarında tartıştılar. Ancak kısa sürede, tasarının normal prosedürle geçemeyeceğini öğrendiler; bu prosedür, Cumhuriyetçiler arasında neredeyse tam bir oy birliği gerektiren bir usul oylaması gerektiriyordu. (Bazı Demokratlar, Temsilciler Meclisi'ndeki dar çoğunluğu ve artan bir finansman çözümü bulma arzusunu yansıtan alışılmadık bir hareketle, bu oylamaya yardımcı olacaklarını öne sürdüler.) Diğer seçenek ise, Demokratların, Temsilciler Meclisi'nin üçte iki onayını gerektiren ve "askıya alma" olarak bilinen hızlı bir süreçle tasarıyı geçirmelerine yardımcı olmalarıydı. Ancak Cumhuriyetçi partinin katı görüşlü üyeleri bu yolu hiç sevmiyor (ve aslında Temsilciler Meclisi kurallarına, bu tür oylamaların Cuma, Cumartesi ve Pazar günleri yapılmasını engelleyen bir madde eklediler). Her iki yol da karmaşık olurdu ve muhtemelen Trump'ın baskısını gerektirirdi. Bunun yerine, Johnson ve ekibi, partilerindeki bazı kişilerin popüler bir bahar tatili seyahat sezonunda saat başı artan TSA sorunları ve FEMA, Sahil Güvenlik operasyonları ve diğer konular hakkındaki endişelerine rağmen, Senato planını tamamen reddetmeye karar verdiler. "Yani, Tanrı aşkına, bu devlet kurumunu açmak zorundayız," dedi New Jersey Milletvekili Jeff Van Drew CNN'e. "En zor, en acı verici, en garip, en uzun ve sefil yoldan yapıyoruz, ama sonunda başarıyoruz," dedi Milletvekili Frank Lucas CNN'e. “Bu, bunun klasik bir örneği.” Temsilciler Meclisi Demokratları tasarı hakkında resmi bir açıklama yapmadılar, ancak liderliğe yakın birçok kişi, grubun çoğunluğunun nihayetinde planı destekleyeceğine inanıyor. Demokratlar için önemli olan, Senato tasarısının, önceki görüşmelerde büyük bir sorun teşkil eden Sınır Devriyesi için para içermemesidir. (Senato tasarısı ABD gümrük operasyonları için para içeriyor.) Ancak Cumhuriyetçiler, Demokratların plana olan coşkusuna işaret ederek, tam da bu yüzden destekleyemeyeceklerini söylediler. Şimdi, Temsilciler Meclisi Cumhuriyetçileri, yaygın Demokrat desteği olmadan kendi fonlama tasarılarını geçirmek zorunda kalacaklar. Temsilciler Meclisi Azınlık Lideri Hakeem Jeffries, “Pozisyonumuz aynı kalıyor. Her bir senatörün, Demokratların ve Cumhuriyetçilerin desteklediği, bugün geçmesi için yeterli oya sahip iki partili bir tasarı var” dedi. Kaynak: CNN

Eski başkan Joe Biden'ın Eşi Jill Biden'a havaalanında eşlik eden Gizli Servis ajanı kendini vurdu Eski First Lady Jill Biden'ın Gizli Servis koruma ekibinden bir üyenin, Cuma günü kendini bacağından vurduğu bildirildi. Daily Mail'in haberine göre, söz konusu ajan, Biden'a Philadelphia Havaalanı'nda eşlik ettiği sırada kendini vurdu. Aynı kaynağın aktardığına göre, olay yerine bir sağlık ekibi sevk edildi; ancak ekip, ardından gelen bir polis aracı eşliğinde bölgeden ayrıldı. Ajanın sağlık durumu henüz bilinmiyor; ayrıca olayın kendini vurmasına yol açan neden de belirsizliğini koruyor. Bir Gizli Servis sözcüsü New York Post'a yaptığı açıklamada, "Olayla ilgili bilgileri topluyoruz; kısa süre içinde bir açıklama yapacağız," dedi. Bu bir son dakika gelişmesidir ve haber güncellenmeye devam edecektir.

Rapora göre, terfi anlaşmazlığında bir Trump yetkilisi, bir askeri subaya Başkan'ın "siyah bir kadın subayın yanında durmak istemediğini" söyledi. Cuma günü yayımlanan yeni bir rapora göre, Savunma Bakanı Pete Hegseth, askeri terfi listesinden iki siyah ve iki kadın subayın ismini çıkararak, tarafgirlik endişelerini tetikledi. The New York Times gazetesi, mevcut ve eski 11 askeri yönetim yetkilisini kaynak göstererek yayımladığı kapsamlı bir haberde; Hegseth'in Özel Kalem Müdürü'nün, bir askeri lidere, Başkan Donald Trump'ın "askeri etkinliklerde siyah bir kadın subayın yanında durmak istemediğini" söylediğini öne sürdü. Söz konusu terfi listesi, bir yıldızlı general rütbesine yükselme potansiyeli taşıyan subaylara yöneliktir. Rapora göre listede yaklaşık üç düzine isim bulunuyordu; ancak Hegseth, dördünün —ki bunlardan ikisi siyah subaydı— listeden çıkarılması için baskı yaptı. Diğer iki subay ise kadındı. Hegseth'in, bu dört isimden ikisini, geçmişteki açıklamaları ve performansları gerekçesiyle listeden çıkardığı bildirildi. Bu isimlerden biri olan siyah bir zırhlı birlik subayı, on yıldan uzun bir süre önce kaleme aldığı bir makalede, siyah askeri personelin tarihsel olarak cephe görevleri yerine orduda neden daha ziyade destek rollerini üstlendiğini irdelemişti. Diğer isim olan kadın bir lojistik subayının ise, 13 ABD askerinin ölümüyle sonuçlanan 2021 Afganistan'dan çekilme sürecindeki rolü nedeniyle hedef alındığı düşünülüyor. Hegseth, söz konusu operasyonu bir "felaket" olarak nitelendirmişti. Ordunun içinden bazı isimlerin, Hegseth'in terfi listelerinden isim çıkarma konusunda yasal yetkiye sahip olup olmadığını sorguladıkları da gelen haberler arasında. Rapora göre Kara Kuvvetleri Bakanı Daniel P. Driscoll, Hegseth'in taleplerini reddetmiş ve Hegseth'in Özel Kalem Müdürü ile bir görüşme gerçekleştirmiş; bu görüşme sırasında ise iddialara göre şok edici bir ifade sarf edilmişti. Hegseth'in Özel Kalem Müdürü Ricky Buria ile Driscoll arasında, geçtiğimiz yaz hararetli bir tartışma yaşandığı bildirildi; bu tartışma, Buria'nın, Tümgeneral Antoinette R. Gant'ın Washington Askeri Bölgesi Komutanlığı görevine getirilmesi yönündeki terfi kararı konusunda Driscoll'e baskı yapması üzerine patlak vermişti. Times gazetesinin haberine göre yetkililer, "Bay Buria, Bay Driscoll'e, Başkan Trump'ın askeri etkinliklerde siyah bir kadın subayın yanında durmak istemeyeceğini söyledi," ifadelerini kullandı. Bununla birlikte Gant, nihayetinde söz konusu göreve atandı ve yakın zamanda iki yıldızlı general rütbesine terfi etti. Driscoll’ın, Buria’ya, “Başkan ırkçı veya cinsiyetçi değildir,” dediği bildirildi. Buria, söz konusu hararetli tartışmayı yalanlayarak, bunun “tamamen asılsız” olduğunu ifade etti. Buria, “Bu uydurma hikâyeyi kim ortaya attıysa, açıkça hem daire içindeki saflarımızda hem de yönetim kademesinde nifak tohumları ekmeye çalışıyor,” dedi. “Bu işe yaramayacak; bu dairenin başında, Washington’ın asılsız dedikodularından etkilenmeyen, net görüşlü ve misyon odaklı liderler bulunduğu sürece de asla işe yaramayacaktır.” Kaynak: Mediate

Yeni kaynaklar, Trump'ın gizli belgeleri elinde tutmak için mücadele etmesinin çocukça nedenini ortaya koyuyor. Bu hafta yayınlanan yeni bir not, Başkan Donald Trump'ın gizli belgeleri kâr elde etmek amacıyla yasadışı bir şekilde elinde tuttuğuna dair şüpheleri ortaya koydu; ancak MS NOW'a konuşan yeni kaynaklara göre, bunun nedeni aslında daha basit ve daha çocukça bir şey olabilir: kendi egosu. MS NOW daha önce, Özel Savcı Jack Smith'in ekibinin Trump'ın Beyaz Saray'dan ilk ayrılışından sonra Mar-a-Lago tatil köyünde bu belgeleri elinde tutmasının kâr amacı taşıdığını öne süren notunu haber yapmıştı. Not, Ocak 2023 tarihli Trump'a karşı devam eden federal soruşturmaya ilişkin bir ilerleme raporu içeriyordu ve söz konusu gerekçede hangi özel ticari çıkarların yer aldığını açıklamıyordu. Cuma günü MS NOW, bu ilk şüphelere rağmen, "Smith ve ekibinin daha sonra bunun onun gerekçesi olduğunu kanıtlayamadıkları sonucuna vardıklarını" belirten bir takip raporu yayınladı. Bu ilerleme raporundan birkaç ay sonra, Florida'daki bir büyük jüriye sessizce deliller sunulmaya başlandı ve davaya aşina iki kişi, "Smith ve savcıları, en net sonuçlarının Trump'ın kayıtları, onları saklamasına izin verilmesi gerektiğine dair bencil bir inançtan dolayı sakladığı yönünde olduğunu belirlediler" dedi ve Trump'ın özellikle gizli belgelere takıntılı olduğunu, çünkü bunların "havalı" olduğunu düşündüğünü de ekledi. MS NOW'un raporunda, "Ancak Smith'in ekibinin yoğun çalışmasının ardından, savcılar giderek daha fazla, kanıtlayabilecekleri en fazla şeyin Trump'ın istediği herhangi bir kaydı saklamasına izin verilmesi gerektiğine yanlışlıkla inandığı ve bazı belgelerin sadece 'havalı' olduğu olduğuna inanmaya başladılar" diye açıklandı. "Örneğin, soruşturmacılar, Trump'ın, üzerinde 'Başkan' kabartmalı başlığı taşıyan bazı gizli brifinglerinin deri ciltli kapaklarını saklayıp saklayamayacağını brifing verenlerinden isteyip istemediğini sormasından şaşırdılar." MS NOW'un raporunda belirttiği gibi, Smith ve ekibinin Trump ve ortaklarını gizli belgeleri yanlış kullanmaktan mahkum etmek için mutlaka bir gerekçe ortaya koymaları gerekmiyordu. Bununla birlikte, ekibin, duruşmada jüriye sunulabilmesi için bunu yine de ortaya koymaya "odaklandığı" söyleniyor. Söz konusu yayın organının daha önce haberleştirdiği o not; bu hafta, Demokrat Temsilci Jamie Raskin tarafından Pam Bondi’ye hitaben yazılan bir mektupta alıntılanması ve notun, "kendini zenginleştirmek uğruna ulusal güvenliğimizi satmış olabilecek bir ABD Başkanı’nı ifşa ettiği" iddiasıyla gündeme getirilmesi üzerine büyük ilgi topladı. MS NOW, konuya ilişkin şu ek açıklamayı yaptı: "Söz konusu not, Smith’in göreve başladığı ilk günlerde; kendisini, o dönemki Başsavcı Merrick Garland’a soruşturmanın seyrine ilişkin brifing vermeye hazırlamak amacıyla kaleme alınmıştı. Notta, bu brifingin 13 Ocak 2023 tarihine planlandığı belirtiliyordu. Smith’in ekibi; attıkları soruşturma adımları, FBI’ın Washington saha ofisindeki yetkililerle gerçekleştirdikleri görüşmeler ve soruşturmacılara daha sonra verdikleri öncelikli görevler hakkında Başsavcıyı bilgilendirmeyi planlamıştı." Kaynak: Alternet

Bir ay geçtikten sonra İran savaşı, sayılar savaşın korkunç bedelini gözler önüne seriyor Bu, İran Devrim Muhafızları Ordusu'nu devirecek ve dünyayı daha güvenli bir yer haline getirecek, kısa, net ve cerrahi bir operasyon olmalıydı. Bir ay sonra ise Ayetullahlar hâlâ iktidarda, Vladimir Putin güçlenmiş durumda ve dünya ekonomisi resesyona doğru sürükleniyor. Bugün, Donald Trump’ın yaptığı büyük yanlış hesabın hikâyesini sayılarla anlatıyoruz. Amerikan güçlerinin İran petrol sahalarına yönelik saldırılarında verilen 10 günlük bir ara; bölgeye gönderilme ihtimali bulunan 10 bin ilave ABD askeri; varil başına 110 doların üzerine çıkan petrol fiyatları; Başkan Trump’ın ABD içindeki onaylanmama oranının yüzde 59’a yükselmesi... Ancak bu savaşın akılsızlığını kavramak için aslında tek bir sayıya bakmak yeterli: 28 Şubat’a kadar, dünya petrolünün beşte biri Hürmüz Boğazı’ndan geçiyordu. Boğaz şu an kapalı; belki de, İran rejimine Çin para birimi cinsinden yüklü miktarlar ödemeye razı olan bir avuç gemi dışında, tüm geçişlere kapalı. Petrol arzı beşte bir oranında kesilirse, talep de beşte bir oranında azalana dek fiyatların yükseleceğini —veya Körfez dışından gelen arz artarsa, ki bu artış ancak çok sınırlı ve yavaş bir şekilde gerçekleşebilir, fiyatların biraz daha az yükseleceğini— bilmek için; Bay Trump’ın bugün bir kez daha iddia ettiği gibi, tüm bilişsel yetenek testlerinden başarıyla geçmiş bir dâhi olmanıza gerek yoktur. Yine aynı şekilde; İran rejimi boğazı kapattığına göre, ABD ve müttefiklerinin boğazı yeniden açmasının ve uluslararası deniz taşımacılığının sigortalanabilir bir şekilde geçişini garanti altına almasının zor olacağını fark etmek için de; askeri taktikler, füze teknolojisi veya sigortacılık hakkında derinlemesine bilgi sahibi olmanıza gerek yoktur. Dolayısıyla, askeri harekâtın başlamasından dokuz gün sonra Başkan Trump, Sir Keir Starmer’a hitaben alaycı bir üslupla, "Biz savaşı çoktan kazandıktan sonra savaşa katılan insanlara ihtiyacımız yok," dediğinde; dünyayı olduğu gibi değil, olmasını istediği gibi tarif ediyordu. O ve İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, nasıl sonlandıracaklarını bilmedikleri bir süreci başlattılar; kendilerine belirledikleri hedeflere ulaşmakta başarısız oldular ve bölgeye ölüm ve yıkım getirmenin yanı sıra, tüm dünyada da zorluklara yol açtılar. Bu savaşın, ölçülebilir olan maliyetlerinin mümkün olduğunca çoğunu hesaplamaya çalıştık; ancak bu maliyetlerin büyük bir kısmı, sayılarla ifade edilemeyecek niteliktedir. Dünya ekonomisine verilen zarar; ABD'ye bir müttefik olarak duyulan güvenin yitirilmesi; ve Ukrayna'daki çatışmanın uzaması. Dünya ekonomisi üzerindeki etkiyi bu aşamada değerlendirmek özellikle güç olsa da, bu etki çok geçmeden GSYİH ve yaşam standartlarına dair o acımasız istatistiklerde kendini gösterecektir. Britanya da dahil olmak üzere dünyanın pek çok ülkesi için, petrol fiyatlarındaki artış şoku; koronavirüs pandemisi ve Ukrayna savaşı kaynaklı petrol fiyatı sıçramasının ardından, son altı yıl içinde karşılaşılan üçüncü büyük zorluk olacaktır. Britanya hükümeti, önceki iki olayda borçlanmayı artırarak bu darbenin etkisini hafifletmeyi başarmıştı; ancak bunu yapmak, her seferinde biraz daha zorlaşmaktadır. Britanya'yı çatışmanın dışında mümkün olduğunca uzak tutma basiretini gösteren Sir Keir, durumun ciddiyetini kavramış görünüyor; Perşembe günü yaptığı konuşmada, İran ve Ukrayna'daki savaşların "bizi nesiller boyu tanımlayabilecek nitelikte" olduğunu ifade etti. Konuya dar bir perspektiften bakacak olursak; Sir Keir açısından, içinde acımasız bir ironi barındıran bir durum söz konusu: İran'a yönelik füzeler ateşlenmeden hemen önce, sıkıntılarla boğuşan hükümetinin nihayet toparlanma sürecine girdiği izlenimi hakimdi. Britanya ekonomisinin düzelme yolunda olduğuna, kamu hizmetlerinin iyileşebileceğine ve kamu maliyesinin toparlanmakta olduğuna dair bazı emareler mevcuttu. Ne var ki; Britanya'nın Amerika ve İsrail ile olan işbirliğini salt savunma tedbirleriyle sınırlama yönünde isabetli bir karar alınmış olmasına rağmen, tüm bu olumlu gelişmelerin; başkasına ait, üzerinde hiç düşünülmemiş bir savaşın yarattığı şok dalgaları tarafından silip süpürülmesi kuvvetle muhtemeldir. Şu an itibarıyla önem arz eden tek sayı, Hürmüz Boğazı'nın yeniden ulaşıma açılmasına kalan günlerin sayısıdır. Bay Trump'ın dokuz günün ardından "bittiğini" ilan ettiği bu savaşın, Noel'e kadar gerçekten sona erip ermeyeceği hususunda artık ciddi şüpheler bulunmaktadır. The Independent; bağımsız düşünce yapısına sahip bireylere küresel haberler, yorumlar ve analizler sunan, dünyanın en özgür düşünceli haber markasıdır. Güvenilir sesimize ve pozitif değişim yaratma kararlılığımıza değer veren, bağımsız düşünceli bireylerden oluşan devasa ve küresel bir okuyucu kitlesi edindik. "Değişimi gerçeğe dönüştürmek" olarak belirlediğimiz misyonumuz, bugün hiç olmadığı kadar büyük bir önem taşımaktadır. Kaynak: TI

Joe Rogan, MAGA ile hiçbir işi olmasını istemediğini söylüyor; zira ona göre bu hareket, ineklerin ve tuhaf tiplerin oluşturduğu bir harekete dönüşmüş durumda... Ki bu son derece saçma; çünkü söz konusu hareket, en başından beri ineklerin ve tuhaf tiplerin hareketiydi; Rogan ise 2024'te ucuz etkileşim kapabilmek uğruna, durumun aksineymiş gibi davranmaktan başka bir şey yapmıyordu.

Kendi imkânlarıyla yayımlanan bir kitap, Amerika'nın en çok satan romanı haline geldi (Theo of Golden) Onu okuduktan sonra, bunun nedenini bildiğimi sanıyorum. İlk kez kitap yayımlayan yazar Allen Levi'nin beklenmedik bir hitine dönüşen romanı Theo of Golden, yükselişini sürdürmeye devam ediyor. Levi, Theo'yu 2023 yılında —60'lı yaşlarının sonlarındayken— kendi imkânlarıyla yayımladı ve kitabın hayran kitlesini bizzat, tabandan gelen yöntemlerle oluşturarak tanıttı. 2025 yılında Atria Books, kitabı geleneksel yayıncılık yöntemleriyle yayımladı; kitap o denli büyük bir başarı yakaladı ki, Theo New York Times'ın Aralık ayında yayımladığı, yılın sürpriz çıkış yapan ilk eserleri listesinde kendine yer buldu. Ancak Theo'nun serüveni henüz bitmemişti: Bu hafta itibarıyla Levi'nin romanı, Times'ın "Basılı ve E-Kitap Kurgu" kategorisindeki En Çok Satanlar listesinde 15 haftadır yer alıyor; geçen hafta ise listenin zirvesindeydi. Virginia Evans'ın, geçen yılın bir diğer sürpriz edebiyat hiti olan The Correspondent adlı eserinin başarısında olduğu gibi, Theo'nun yakaladığı bu beklenmedik ivme de adeta bir masaldan fırlamış gibi; hem Levi hem de dışarıda bir yerlerde ilk kitaplarını yayımlama hayali kuran tüm hevesli yazarlar için gerçekleşmiş bir rüya niteliğinde. Peki, insanlar Theo of Golden hakkında tam olarak neyi bu kadar çok seviyor? Neden kitap sürekli yeni okurlar kazanmaya devam ediyor? Ve neden, okurlarının 2025 Booker Ödülü kazananı David Szalay'ın Flesh adlı eserine 3.74; 2025 Ulusal Kitap Ödülü (Kurgu) kazananı Rabih Alameddine'in The True True Story of Raja the Gullible (and His Mother) adlı eserine ise 4.07 puan verdiği Goodreads platformunda, Theo 4.56 gibi yüksek bir puan ortalamasına sahip? Sanırım cevabı buldum; üstelik bu cevap, inançla yakından ilişkili. Theo of Golden, 1997 tarihli Tuesdays with Morrie (Morrie ile Salı Buluşmaları) gibi, yaşlı insanların bilgeliklerine odaklanan diğer ilham verici kitaplara hiç benzemiyor. Theo'nun belirgin bir olay örgüsü var. Hikâye; yalnızca ismini kullanan 86 yaşındaki bir adam olan Bay Theo'nun, Golden adındaki bir Güney kasabasında geçirdiği bir yılı konu alıyor. Theo, Golden'a orada tek bir tanıdığı bile olmadan taşınıyor ve yıl boyunca, kasabanın yerel bir sanatçısı tarafından yapılan kasaba sakinlerinin portrelerini satın alıp, bu portreleri resmedilen kişilerin kendisine hediye ederek geçiriyor. Böylece, imrenilesi bir hızla kendine bir arkadaş ağı oluşturur. Öncelikle Theo, portresini yapacağı kişiye, ince bir kâğıda el yazısıyla yazılmış bir mektup göndererek; kendisinin “zararsız bir ihtiyar, bir dul, bir baba ve tek amacı masumiyet olan, dişleri dökülmüş bir aslan” olduğunu söyler. Önceden kararlaştırılan buluşma yerine gittiklerinde ise karşılarında “dinç, gözlerinin içi gülen bir ruh” bulurlar. (Levi’nin de özellikle vurguladığı gibi Theo, yaşına rağmen ne “müzelik bir kalıntı” ne de “nahif” biridir; aksine o, merdivenlerini —elinde bavullar olsa bile— tırmanmaya bayıldığı, üç katlı bir apartman dairesinde yaşayan, “yaşlı ama genç ruhlu,” “enerji dolu” bir adamdır.) Theo; o tam anlamıyla samimi ilgisi ve sahici varlığıyla, tıpkı serbest çalışan bir terapist ya da gezgin bir rahip edasıyla, portresini yapacağı kişileri sohbete yönlendirir. Golden’da geçirdiği yılın sonbaharında, hava koşulları nedeniyle portre “armağan etme” faaliyetlerine ara verdiğinde, o ana kadarki deneyimlerini şöyle bir gözden geçirir: “Portre armağan edilen kırk üç kişinin tamamına, içlerinde bir azizlik potansiyeli taşıdıkları söylenmişti... Hepsine, yüzlerini çerçevenin içinde incelerken Theo’nun ‘neler gördüğüne’ dair bir tasvir sunulmuştu. Neredeyse hepsi; hem onun bu cömertliğine, hem de birinin çıkıp hikâyelerini dinlemek istemesine karşı minnettar —ya da en azından öyle görünür— durumdaydı.” Bu “armağan etme” yöntemi sayesinde; Vietnam gazisi ve kitapçı dükkânı sahibi Tony’den, teşhisi konmamış bir akıl hastalığıyla boğuşan evsiz kadın Ellen’a; kasabadaki üniversitede müzik eğitimi alan öğrenci Simone’dan, annesinin ölümüne neden olan bir trafik kazasının ardından hastanede iyileşmekte olan kızının başından ayrılmayan hademe Kendrick’e kadar, Golden sakinlerinden oluşan geniş bir yelpazeyle tanışma fırsatı buluruz. Theo, kaynağı meçhul olan o engin cömertliğini, bu insanların hayatlarını kolaylaştırmak için kullanmaya başlar. Kendrick’in kızı için gizlice daha iyi bir doktor ve bir üniversite eğitim fonu ayarlar; Ellen’ın kayıp kızını bulmaya çalışır; Simone’un anne ve babasının, kızlarının resitalini izlemek üzere uçakla doğu yakasından gelmelerini sağlayacak planlar yapar; ayrıca mükemmel Noel hediyeleri seçme konusunda da tam bir ustadır. Romanın büyük bir kısmı; Theo’nun ördüğü bu cömertlik ağına ve diğer insanların bu duruma verdikleri tepkilere ayrılmıştır. Kitabın ancak onda dokuzluk kısmını geride bıraktıktan sonra, bu tuhaf yaşlı adamın tüm bunları neden yaptığını nihayet kavrayabiliriz. Hayatının muhasebesini yapan bir diğer yaşlı başkahraman olan The Correspondent’taki Sybil’in aksine, Theo asla haksız değildir. O, kalbinde hiçbir şüphe barındırmadan cenneti hedefleyen bir adamdır. Golden’ın Theo adlı eserinin orta kısımları gevşek; başkahramanı tek boyutlu ve—konu özetimden de şimdiye dek anlaşılmış olabileceği üzere—pek de incelikli bir kitap değil. Bu, ahlaki mesajını baştan sona hiç çekinmeden yineleyip duran, yetişkinlere yönelik bir hikâye. Levi, Theo için Hristiyan bir yayınevinden gelen teklifleri geri çevirdiğini belirtmiş olsa da, bu kitap aynı zamanda; Theo’nun o portreleri ilk kez keşfettiği hareketli kahve dükkânının adından (“Kadeh” / The Chalice), hayatındaki büyük bir kaybın ardından Theo’nun kederini nasıl aştığına dair hikâyeye (doğanın kucağında otururken, sığırcık ve kızıl kanatlı karatavuklardan oluşan bir kuş sürüsünün ahenkli uçuşunu izlemiş; zihni ise “bir isme, bir umuda, onu sonsuza dek değiştiren bir Sevgiye” odaklanmıştı) dek, Hristiyan idealleri ve detaylarıyla bezeli, tam anlamıyla Hristiyan bir kitaptır. Pek çok sahnede, Theo’nun karşılaştığı insanlara aktardığı mesajın; cennet veya nezaket üzerine kurulu, Hristiyan kökenli bir mesaj olduğu ortaya çıkar. Ellen’ın bir kiliseye girip Pazar ayinini böldüğü bir sahnede, kilisenin “anaerkil” figürlerinden biri olan Bayan Ocie Van Blarcum ile tanışırız; kendisi, “Eyleme dökülmeyen inanç ölüdür” düsturunu “gayet iyi bilen ve bu düstura kendini adamış bir yaşam süren” bir kadındır. Ocie ve Theo, sergiledikleri nezaketle Ellen’ın tüm savunma mekanizmalarını karşılıklı olarak etkisiz hâle getirirler: “Onlar, iyiliğin ve merhametin ete kemiğe bürünmüş hâliydiler.” Kitabın final bölümünde ise, sayfalarca süren ve metni harfiyen aktarılan Hristiyan usulü bir cenaze törenine yer verilir. Ancak Hristiyanlık, Theo’nun Golden adlı o Güney kasabası sığınağına taşıdığı tek inanç sistemi değildir. (Golden, yaşamak için son derece hoş bir yer gibi görünüyor. Bununla hiç de ilgisiz olmayan bir detay olarak; kitap, henüz yazar tarafından kendi imkânlarıyla yayımlandığı ilk dönemlerde, özellikle Güney eyaletlerinde yaşayan okurlar arasında büyük bir popülarite kazanmıştı.) Theo’nun yanı sıra Simone, Tony, Ellen ve Theo’nun hem müttefiki hem de ev sahibi hâline gelen yerel nüfuzlu şahsiyet James Ponder gibi tüm bu karakterlerin ortak bir özelliği vardır: Sanata—güzelliğin bir dışavurumu olarak sanata—yönelik, eski moda, hatta neredeyse modernizm karşıtı bir ilgi beslemeleri. Kitap; yazarlara, müzisyenlere ve sanatçılara yapılan göndermelerle dolup taşmaktadır: Edward Albee, Eudora Welty, Pablo Casals, Aaron Copland, Antonin Dvorak... Bu listeyi daha da uzatabilirim. Theo, sanatsal zevkleri bakımından adeta geçmişten kalma bir yadigârdır; tıpkı onun yaratıcısı olan yazarın kendisi gibi. Theo’nun bir Şükran Günü yemeği için davet edildiği evin yemek odasını tarif ederken Levi şöyle yazar: “Kimileri, bu odadaki gibi süslü ve nadiren kullanılan odaları, gösterişçi bir alan israfı ve modası çoktan geçmiş bir snobluk göstergesi olarak görürdü.” “Daha geleneksel bir eğilime sahip olan diğerleri ise bu tür odaları; içine nadiren, huşu içinde ve büyük bir beklentiyle girilmesi gereken bir Kutsallar Kutsalı ile eş tutardı.” Bu Şükran Günü sofrasına karşı huşu beslemeyen tek karakter, korkunç Pearce’tir; o, çalışanlarını sömüren ve aile üyelerini manipüle eden, açgözlü (elbette) bir akıllı telefon bağımlısıdır ve Golden kasabasındaki, kurtuluşu olmayan o az sayıdaki insandan biridir. Levi’nin bu eski kafalı duyarlılığı, daha politik doğrucu okurların, “Baba, artık o kelimeyi kullanmıyoruz” dedirten ve okuma akışını aniden kesen o rahatsız edici anlar olarak tarif edebileceği başka şekillerde de kendini gösteriyor. Golden kasabasının merkezinde hâlâ ayakta duran ve geçmişte linç eylemleri için kullanılmış bir ağacı tarif ederken Levi, “bu tür bir barbarlığa bizzat tanıklık etmiş, yaşlı bir ruhtan” alıntı yapar; bu yaşlı Siyah kişinin konuşma tarzını, fonetik olarak yazıya dökülmüş bir Afro-Amerikan Yerel İngilizcesiyle aktarır. Bu, 19. yüzyıl romancılarının ve 20. yüzyıl kölelik hikâyeleri derleyicilerinin bir zamanlar hiç tereddüt etmeden uyguladığı; ancak günümüz yazarlarının —özellikle de beyaz yazarların— çoğunun uzak durmayı tercih ettiği bir yöntemdir. Ve ardından, portresi yapılacak ilk kişi olan Minette’in, sanki doğrudan bir kürtaj karşıtı broşürden fırlamışçasına, trajik bir motivasyona sahip olduğu ortaya çıkar: İş odaklı babası Pearce, kariyerini daha iyi sürdürebilmesi adına onu hamileliğini sonlandırmaya ikna etmiştir; oysa Minette’in asıl istediği şey anne olmaktır ve bu durum onu içten içe parçalamaktadır. Kendrick’in kızını hastanelik eden araba kazasına ise —öğreniyoruz ki— “yasadışı göçmen” ve “ufak tefek bir adam” olarak tarif edilen Guatemalalı bir göçmen neden olmuştur. Bu şaşırtıcı ayrıntıların bazılarına rağmen, Theo of Golden (Golden'lı Theo), özünde, eski usul, liberal görüşlü bir Hristiyanlık anlayışının ürünüdür. Romanın ana akım nezdindeki popülaritesini bu sayede kazandığını tahmin ediyorum: Bu, sağcı evanjelizmin giderek daha baskın hale gelmesiyle birlikte kamuoyunun gözünden düşmüş olan, "dualar değil, icraatlar" ilkesine dayalı o Hristiyanlık türüdür. Guatemalalı göçmenin, direksiyon başında uyuyakaldığı sırada—kanser hastası olan—kendi küçük kızına kavuşmaya çalışan, sabıkasız bir duvar ustası olduğu ortaya çıkar. Kendrick'in büyükannesi, göçmeni yasal yollarla cezalandırıp cezalandırmaması gerektiği konusunda ona öğüt verirken şöyle der: "Evladım, adaletin de yeri vardır, merhametin de. Ne yapacağından emin değilsen ve ikisinden birini seçmen gerekiyorsa, ben derim ki, her zaman merhamet yolunu seç. Eğer bir hata yapacaksan, o hata merhamet uğruna olsun. Kötü bir merhamet, kötü bir adalet kadar can yakmaz; ve şunu asla unutma: Tanrı'nın gözü her şeyi görür." Ve Kendrick de tam olarak bunu yapar; hem Theo'nun etkisiyle hem de kendi kızının affetmeye yönelik eğilimlerinden ilham alarak merhamet yolunu seçer ve sürücü, tutuklu kaldığı süre göz önüne alınarak serbest bırakılır. Theo'nun, sürücünün savunması için isimsiz olarak bir avukat tutmuş olması da bu kararın alınmasında etkili olur. Bu hikâyenin de gösterdiği üzere, Theo of Golden yalnızca Hristiyan temalı bir roman değildir; o, hem kelimenin çağdaş anlamıyla hem de 19. yüzyıl bağlamındaki anlamıyla, duygusal (sentimental) bir romandır. Theo karakterini, Harriet Beecher Stowe'un Tom Amca'nın Kulübesi (Uncle Tom’s Cabin) adlı eserindeki köle sahibi St. Clare'in kızı Küçük Eva'nın bir benzeri olarak hayal ediyorum. O hikâyede Eva'nın Hristiyanlara özgü şefkat kapasitesi; onu, benzer düşüncelere sahip Tom Amca'ya yakınlaştırır, genç köle kız Topsy ile dostluk kurup onun kalbini yumuşatmasına olanak tanır ve Kuzeyli, sert mizaçlı teyzesi Ophelia'yı, çiftliklerindeki tüm kölelerin insanlığını kabullenmeye ikna eder. Tıpkı Eva'nınki gibi, Theo'nun iyiliği de etrafına ışık saçar; herkesi birbirleriyle konuşmaya, dostluk kurmaya, el uzatıp destek olmaya teşvik eder. Eğer bu kulağa didaktik geliyorsa, bunun sebebi tam da budur. Ne de olsa bu, dünyevi bir aziz hakkında yazılmış bir romandır. Theo of Golden’ın hantallığı, eski moda duyarlılığı ve acı verici samimiyeti göz önüne alındığında; ben, bu tür bir kitabın bugünlerde “modası geçmiş” sayılarak bir kenara itileceğini tahmin ederdim. Kitabın böyle bir muamele görmemiş olması —sanırım— okurların, inanç ve ahlakın belirli bir biçimde tasvir edilmesine duyduğu özlem hakkında bir şeyler söylüyor. Kaynak: Slate

Çin gemileri Hürmüz Boğazı'ndan çıkamadı Gemi takip verilerine göre; ikisi Çin'in en büyük denizcilik şirketine ait olan üç Çin gemisi, Cuma günü Basra Körfezi'nden çıkmaya çalışırken Hürmüz Boğazı'ndan geri çevrildi. İran Devrim Muhafızları Ordusu (IRGC), daha sonra yaptığı bir açıklamada boğazın kapatıldığını belirterek, Başkan Donald Trump'ın Tahran'ın bazı gemilerin geçişine izin vermeyi kabul ettiğine dair daha önceki iddiasıyla doğrudan çelişen bir tutum sergiledi. Çin'in COSCO Shipping şirketine bağlı bir birime ait, Hong Kong bayraklı iki konteyner gemisi olan CSCL Indian Ocean ve CSCL Arctic Ocean; İran'ın, önceden onaylanmış gemiler için gayriresmi bir "geçiş ücreti noktası" işlettiği Larak ve Qeshm adaları arasındaki sulara doğru seyrederken, kendilerini Çin mülkiyetinde ve Çin mürettebatlı gemiler olarak tanıtmışlardı. Gemilerin Otomatik Tanımlama Sistemi (AIS) tarafından iletilen sinyalleri yakalayan gemi takip hizmeti MarineTraffic'e göre, her iki gemi de geçiş noktasına yakın bir yerde, Eşgüdümlü Evrensel Saat'e (UTC) göre yaklaşık 03.20 ve 03.50 sularında ani birer U dönüşü yaptı. MarineTraffic, bu olayın; şirketin bu hafta Orta Doğu'ya gidecek konteynerler için rezervasyon kabulüne yeniden başlamasından bu yana, COSCO'nun gemilerini boğazdan geçirme yönündeki ilk girişimi olduğunu ve bunun "güvenli geçişin garanti edilemeyeceğini gösterdiğini" ifade etti. Açıklamada, "Bu durum, çatışmaların başlamasından bu yana büyük bir konteyner taşıyıcısı tarafından gerçekleştirilen ilk geçiş girişimini teşkil etmektedir," denildi. Dünyanın en büyük dördüncü denizcilik şirketi olan COSCO, küresel deniz yolu yük taşımacılığının yaklaşık yüzde 10'unu üstleniyor. AIS verilerine göre; Marshall Adaları bayraklı ve Hong Kong mülkiyetindeki dökme yük gemisi Lotus Rising adlı üçüncü bir gemi de, Cuma gününün erken saatlerinde varış noktasını "Çin mülkiyeti" olarak bildirirken boğazdan geri döndü. Bloomberg'in aktardığına göre, her üç gemi de şu anda Körfez'de, Hürmüz'ün batısında bulunuyor; COSCO'nun bu sularda mahsur kalmış en az altı ham petrol tankeri daha mevcut. Şanghay merkezli COSCO şirketine, mesai saatleri dışında olduğu için konuyla ilgili yorum almak amacıyla ulaşılamadı. Orta Doğu'da savaşın patlak vermesinden bu yana boğazdaki gemi trafiği yüzde 90'ın üzerinde bir oranda azaldı; İran Devrim Muhafızları (IRGC) ise, bir uyarı niteliğinde ve kararlılığını sergilemek amacıyla, yaklaşık 20 sivil gemiye insansız hava araçları (İHA) ve füzelerle saldırı düzenledi. İran Devrim Muhafızları, Sepah News web sitelerinde yayımladıkları bir açıklamada, farklı uyruklara mensup üç geminin, "yetkili gemiler için belirlenmiş koridoru" izinsiz kullanmaya kalkışmalarının ardından, boğazdan geri dönmeleri yönünde uyarıldığını bildirdi. Açıklamada, "Hürmüz Boğazı kapalıdır," denildi. "ABD ve İsrail'in müttefiklerine ve destekçilerine ait limanlara giden veya bu limanlardan gelen herhangi bir geminin; varış noktası veya izleyeceği koridor ne olursa olsun, boğazdan geçişi yasaklanmıştır." İran Devrim Muhafızları (IRGC), boğazın kuzey kesimlerinde —İran'ın karasuları üzerinden— yabancı tankerlere refakat etmektedir; bu uygulama, boğazı kullanan tarafların doğrudan İran hükümetiyle müzakere ederek sağlamaları gereken bir "güvenli geçiş garantisinin" parçasıdır. Çin'in ekonomi dergisi Caixin, ertesi gün yayımladığı haberde, Pazartesi günü en az bir Çin gemisinin —Panama bandıralı Newvoyager— bu rotayı kullandığını bildirdi; Lloyd’s List analistlerine göre ise, en az iki gemi, söz konusu koridoru kullanabilmek adına yaklaşık 2 milyon dolara tekabül eden miktarda Çin yuanı cinsinden bir ücret ödedi. Körfez'den yapılan enerji ve konteyner ihracatı durma noktasında olsa da, İran'ın petrol imparatorluğu faaliyetlerini sürdürmeye devam ediyor. İzleme grubu TankerTrackers.com'un verilerine göre, son 28 gün içinde Hürmüz Boğazı üzerinden yaklaşık 55-60 ham petrol tankeri sefere çıktı; bu gemilerin neredeyse yarısının İran ve ülkenin Harg Adası'ndaki petrol terminali ile bağlantılı olduğu tespit edildi. Shanghai Securities News gazetesi Cuma günü yayımladığı haberde, Çin'den Orta Doğu'ya yapılan deniz taşımacılığı maliyetlerinin, savaş öncesi fiyatlara kıyasla iki kattan fazla artış gösterdiğini bildirdi. Kaynak: NW

Taylor Swift, Travis Kelce ile ilk çocuğuna hamile.