Zaten çok yaramaz bi çocukmuşum ben yahu,annem hala anlatır durur yaptıklarımı.Aradada eşşek kadar oldun hala akıllanmadın der ayrıcanada
Ben bigün evde annemin çekmeceleri kurcalarken buldum bu paketlerden,bi açtım anaa balon gibi bişey,şişirdim sonra içine su doldurdum gene şişirdim,annem bi gördü..."Napıyonn sen oğlum" dedi bana."Anne balon buldum şişiriyom "dedim."O balon değil bırak onu,onlar babanın parmaklıkları" dedi bana.Parmağında yara olunca takıyomuş.Üzüldüm ben tabi,ne güzel oynuyodum.Sonra bigün bize dayımlar geldi,annemin yatakodasında yengeme parmaklıklardan verdiğini gördüm.Eh heralde yengeminde parmağı yara oldu diye düşündüm.Üstünden epeyce bi zaman geçti,yaz geldi.Halamlar bizim yazlığa geldi.Halamıda çok severim."Hadi" dedim halama "bugün beraber denize girelim".Halam parmağını gösterdi,"bak oğlum parmağımda yara var benim,ıslatırsam iyileşmez"Ben şimşek gibi halam nolduğunu anlamadan yatak odasına koştum,aradım taradım ama parmaklık yok.Dayımlarda bizim evin çok yakınlarında bir kampta çadırda kalıyolardı.Fırladım oraya,yengeme dedim "çabuk","noldu olum dur acelen ne,ne istiyon sabah sabah"."Halama parmaklık lazım,denize gircez biz,parmağa yara olmuş giremiyoz,annemin sana verdiği parmaklıklardan sende var mı bizde kalmamışta"
Yengen bi tuhaf oldu,kızardı bozardı sanki"yok bizde onlardan"dedi.Sinir oldum döndüm eve.Annem dönünce "oğlum nerdesin sen fırladın gittin"dedi.Durumu anlattım anneme tabi,iki kadın krize girdi resmen
Çok sonra öğrendim neden o kadar güldüklerini........


















