Sabaha karşı oynanan 5. maçta Houston Rockets: 99 - L.A. Lakers: 93 Seride durum 3-2 Lakers

43 dakika oyunda kalan Alperen Şengün 14 Sayı 9 Ribaunt 8 Asist 2 Top Çalma ve 1 Blokla oynadı

Alperen Şengün maç sonu açıklaması

LeBron James ve Alperen Şengün arasındaki gerginlik, 2026 NBA Play-off'larında (Lakers vs. Rockets) yaşanan sert saha içi diyaloglar ve sosyal medyada yayılan bir "saygı" anı ile gündeme geldi. Rekabet, 5. maçta LeBron'un Alperen’i bir faul kararına "yumuşak" (soft) dediği için azarlamasıyla zirveye ulaştı.

Rekabetin Öne Çıkan Detayları

• "Soft" Karar Olayı: Çekişmeli geçen 5. maçta Alperen, LeBron lehine çalınan bir düdük için "yumuşak (soft) bir faul" ifadesini kullandı. LeBron anında tepki göstererek, "Az önce yumuşak mı dedin? Burada bunu söylemeye hakkı olmayan tek kişi sensin!" dedi.

• Önceki Flagrant Faul: Bu tepkinin arkasında yatan sebep, 4. maçta Alperen’in kafasına aldığı bir darbe sonucu çalınan faulün "biraz yumuşak" olarak nitelendirilmesiydi; bu durum ikili arasında bir birikime yol açtı.

• Ayağa Kalkma Videosu: Serinin başlarında, LeBron yanından geçerken Alperen’in ayağa kalktığı bir video viral oldu. Pek çok kişi bunu LeBron’a duyulan aşırı saygı veya çekinme olarak yorumladı.

• Alperen’in Açıklaması: Alperen bu durumu reddederek, şaka yollu bir şekilde sadece cebinden bir şey çıkarmaya çalıştığını ve o anın tesadüf olduğunu belirtti.

• Kuşak Çatışması: Bu olaylar, 41 yaşındaki bir süperstar ile Rockets’ın genç pivotu arasındaki fiziksel ve duygusal mücadelenin bir yansıması olarak görüldü.

Saha içindeki bu sert anlara rağmen, durumun kişisel bir düşmanlıktan ziyade, hırslı bir genç oyuncu ile tecrübeli bir efsane arasındaki klasik bir rekabet olduğu düşünülüyor.

Bu serideki diğer istatistiksel eşleşmeleri veya Alperen'in bu olay hakkındaki son açıklamalarını merak ediyor musunuz?

Rockets(2-3) 99 - Rockets won! - 93 Lakers (3-2)

Play-off İstatistik Karşılaştırması (2026)

Seri boyunca her iki oyuncu da takımlarının ana sürükleyicisi oldu. Özellikle Game 3, Alperen için kariyer rekoru kırdığı unutulmaz bir maçtı. 

İstatistik (Seri Ort.)	LeBron James (Lakers)	Alperen Şengün (Rockets)
Sayı	22.2	21.0
Ribaund	7.2	10.0
Asist	8.4	5.4
Saha İçi %	%42.5	%47.6

• Alperen'in Zirve Noktası: Seri içindeki en iyi performansını Game 3'te 33 sayı ve 16 ribaund ile sergiledi.

• LeBron'un Etkisi: 41 yaşındaki LeBron, serinin ilk maçında 19 sayı ve 13 asist ile NBA tarihinde play-off'larda sayı/asist double-double'ı yapan en yaşlı oyuncu oldu. 

Alperen Şengün'ün Son Açıklamaları 

Alperen, saha içindeki çekişmelere ve viral olan "ayağa kalkma" videosuna dair Türkiye Today ve NBA.com gibi kaynaklarda şu ifadeleri kullandı: 

• Viral Video Hakkında: "O videoyu herkes bana gönderdi. Sadece cebimden bir şey çıkarmaya çalışıyordum, bu yüzden ayağa kalktım. LeBron'a saygısızlık etmek istemem ama onun için ayağa kalkmadım; sadece sakızımı çıkarmaya çalışıyordum" diyerek durumu şaka yollu bir dille açıkladı. 

• Seri Hakkında: Game 5 galibiyetinden sonra ise umutlu konuştu: "Kendimizi zor bir duruma soktuk (0-3 geriden gelmek) ama maç maç ilerleyerek tarih yazabiliriz. Kendi evimizde de aynı disiplinle oynayacağız". 

Sabaha karşı oynanan 6. maçta Los Angeles Lakers Houston'da Houston Rockets'ı sahadan sildi: 98 - 78

LA Lakers seride durumu 4-2 yaparak Batı Konferans liginde yarı finale yükseldi

38 dakika oyunda kalan Alperen Şengün double double yaptı.

17 Sayı 11 Ribaunt 1 Asist ve 2 Blokla oynadı

LeBron James resmen oyunu domine etti ve LA Lakers'ın zaferinde büyük hak sahibi oldu

LeBron James 28 sayı kaydetti; Los Angeles Lakers, NBA play-offlarında Houston Rockets'ı eledi

Los Angeles Lakers, Batı Konferansı play-off ilk tur serisinin altıncı maçında Houston'ı 98-78'lik galibiyetle eleyerek saf dışı bıraktı; RJ Barrett, uzatma bölümünün bitimine 1.2 saniye kala inanılmaz bir üçlük isabeti bularak Toronto Raptors'ın Cleveland Cavaliers'ı mağlup etmesini sağladı.

Los Angeles Lakers, Batı Konferansı play-off ilk tur serisinin altıncı maçında Houston'ı 98-78 yenerek eledi; LeBron James'in 28 sayıyla yıldızlaştığı bu karşılaşmada Lakers, Rockets'ı sezonun en düşük sayı performansında tuttu.

Lakers, bir üst tura yükselerek serinin ilk maçının Salı günü Oklahoma City'de oynanacağı, Batı Konferansı'nın 1 numaralı seri başı ekibi Oklahoma Thunder ile eşleşti.

Takım, 2023 yılında Batı Konferansı finallerinde Denver'a elendiği günden bu yana —o seride en skorer oyuncusu Luka Doncic'ten tüm seri boyunca yoksun kalmasına rağmen— ilk kez play-offların ikinci turuna yükselme başarısı gösterdi.

Koç JJ Redick, "Sadece birkaç hafta önce gözden çıkarılmış olmamıza rağmen bir play-off serisini kazanmış olmamız, bizim için çok büyük bir olay," dedi.

James ise, "Kazanabilmemiz için topu iyi korumamız, ribaundlarda üstünlük kurmamız, fiziksel mücadeleden kaçınmamamız ve rakibi zor şutlara zorlamamız gerekiyordu," ifadelerini kullandı.

"Savunma anlamında maça harika bir oyun planıyla çıktığımızı ve bu planı kusursuz bir şekilde sahaya yansıttığımızı düşünüyorum."

Lakers, karşılaşmanın ilk yarısında yakaladığı 27-3'lük seriyle, devre arasına 18 sayılık bir farkla önde girdi.

Üçüncü çeyreğin bitimine yaklaşık üç dakika kala 22 sayı farkla öndeydiler; ancak Houston, 8-2'lik bir seri yakalayarak farkı eritti ve dördüncü çeyreğe 71-55'lik skorla girilmesini sağladı.

Ancak LA, Rui Hachimura'nın kaydettiği beş sayıyla 10-3'lük bir seri yakalayarak dördüncü çeyreğe hızlı başladı ve skoru 81-58'e getirdi.

Hachimura, beş üçlük isabetiyle takımına 21 sayı katkı sağladı.

Redick, James'in takımı için sadece Cuma gecesi değil, tüm sezon boyunca ne ifade ettiğinden övgüyle bahsetti.

Redick, "Onun, tüm takımın havasını belirleme gibi eşsiz bir yeteneği var; bu gece de yine aynısını yaptı ve oyuncularımız buna layıkıyla karşılık verdi," dedi.

Lakers, 6. Maçtaki ezici galibiyetle Rockets'ı saf dışı bıraktı; sıradaki rakip Thunder

LeBron James'in Cuma günü Los Angeles Lakers'ı Rockets karşısında aldığı 98-78'lik 6. Maç galibiyetine taşıyarak ilk tur serisini noktalamasının ardından, 41 yaşındaki yıldız oyuncu, bu başarıyı içine sindirmek adına kendisine nadir rastlanan bir fırsat tanıdı.

Seriyi noktalayan bu galibiyette 28 sayı, 8 asist ve 7 ribaundluk bir performans sergileyen James, ESPN'e verdiği demeçte, "Bu hiç benim tarzım değildir," dedi. "Şahsen ben, bu tür küçük zaferleri kabullenme ve bunlarla barışık olma halinin, kariyerimin şu anki evresiyle ilgili olduğunu düşünüyorum. Çünkü şunu idrak ediyorum: Kahretsin, kim bilebilir ki daha kaç tane playoff serisinin parçası olacağım? Bir, iki ya da üç sezon daha oynasam bile, bu durum playofflara kalacağımı garanti etmiyor. Bu yüzden, ne olursa olsun ve ne kadar süre daha oynarsam oynayayım, sadece o anların kıymetini bilmeye çalışıyorum.

"41 yaşında bir takımı playofflara taşımak ve üstelik bunu başararak galip gelmek gibi bir fırsata sahip olmak gerçekten harika bir duygu."

ESPN Araştırma ekibinin verilerine göre James, iki takım arasında yaşanan ve savunmanın ön planda olduğu o kıran kırana seride toplam 139 sayı kaydederek, NBA tarihinde bir playoff serisinde en çok sayı atan oyuncu unvanını elde eden en yaşlı isim oldu.

Lakers koçu JJ Redick, maçın ardından takımın James'e yönelik yaptığı ve "GOAT" (Tüm Zamanların En İyisi) göndermesi içeren keçi seslerini taklit ederek, "Kelimenin tam anlamıyla sahadaki herkes 'Baaahhh, baaahhh' diye bağırıyordu," dedi. "Yani, bu durum onun ne denli büyük bir oyuncu olduğunu kanıtlıyor. Bana göre o, NBA tarihinde gelmiş geçmiş en muhteşem kariyere sahip oyuncu."

James'in bu sezona, sözleşmesindeki son yılı kullanıp L.A.'de kalmayı tercih ederek başlaması ve menajeri (aynı zamanda Klutch Sports CEO'su) Rich Paul'un müvekkili adına şampiyonluk hedefi içeren net bir talimat yayınlamış olması göz önüne alındığında; Cuma günü sergilenen bu tavır değişikliği, hiç de küçümsenecek bir durum değildi.

Paul, Haziran ayında ESPN muhabiri Shams Charania'ya verdiği demeçte, "LeBron şampiyonluk için mücadele etmek istiyor," demişti. "O da Lakers'ın geleceğe yönelik bir yapılanma süreci içinde olduğunun farkında." Bunun farkında; ancak her şeyi kazanma yolundaki gerçekçi bir şansa daha fazla değer veriyor.

Dört kez şampiyonluk yaşamış olan James, 2025-26 sezonunda, 23 sezon oynayan ilk oyuncu ve tüm zamanların en çok maç oynayan ve en çok saha içi isabeti kaydeden ismi olarak, Hall of Fame (Şöhretler Müzesi) kariyer özgeçmişine yenilerini eklemeye devam etti. Bu playoff serisinin sonunda varılacak nokta ne olursa olsun, bu sezonun kendisini sürüklediği yolculuğa değer verdiğini hissettiren bir tonda konuşuyordu.

Son iki ay içinde James; hücumdaki hiyerarşide Luka Doncic ve Austin Reaves'in ardından üçüncü sıraya geçiş yapıp bu yeni rolüyle Mart ayı boyunca 16-2'lik bir seri yakalamaktan, 2 Nisan'da Oklahoma City Thunder'a karşı oynanan maçta Doncic ve Reaves'in aynı anda sakatlanmasıyla birlikte, yeniden takımın bir numaralı hücum opsiyonu olma sorumluluğunu üstlenmeye kadar uzanan bir değişim süreci yaşadı.

James, ESPN'e verdiği demeçte, "Yani, [yeni] bir şeyi deneyimleyebilmek benim için tamamen farklı bir durumdu," dedi. "Mart ayında benim için tamamen farklı bir roldü bu. Son derece alışılmadık, ama bir yandan da rahat hissettiren bir durumdu. Bu role adapte olmam gerekti. Ama aynı zamanda galibiyet getiriyordu. Benim önemsediğim tek şey de bu zaten. Yine de, aynı anda, aslında daha fazlasını verebileceğimi de biliyordum. Belki de daha fazlasını vermek, takımımız için en uygun seçenek değildi. Ben de bunu kabullendim ve bu durum benim için sorun teşkil etmedi. Takım açısından bakıldığında, bu durumla barışıktım. Bunu yapabileceğimi bilerek, takımın yararı uğruna egomu bir kenara bırakabildim."

James; topu yeniden kendi ellerine teslim eden, Marcus Smart ve Luke Kennard'ın hücumdaki rollerini öne çıkaran, ancak aynı zamanda takımdan savunma disiplinini elden bırakmamasını talep eden ve Redick tarafından kurgulanan planı izleyerek, takımın doğru yolu bulmasına yardımcı oldu.

Cuma günü oynanan maçın ardından konuşan Redick, "Sadece birkaç hafta önce herkesin bizi gözden çıkarmış olmasına rağmen bir playoff serisini kazanmış olmamız, gerçekten çok büyük bir başarı," dedi. "Bu durum, takımımızın ve takım liderlerimizin karakterinin ne kadar sağlam olduğunu açıkça ortaya koyuyor." "İpi bırakmadılar."

James, Toyota Center'daki misafir takım soyunma odasında koltuğuna oturmuş; etrafına yayılmış Jaxson Hayes, Jake LaRavia ve oğlu Bronny James gibi oyuncuları gözden geçirirken, takımın Rockets'ı yenerek elde ettiği kazanımların farkındaydı.

James, "Hâlâ bu tür anları yaşayabilmek [çok özel]," dedi. "Aramızda, bir playoff serisini ilk kez kazanan oyuncular var. Bu durum benim için büyük anlam taşıyor. Bronny de bir playoff serisinde önemli dakikalar aldı. Yani, bu gerçekten harika bir his. Aksini iddia edemem; tek kelimeyle müthiş."

L.A., Houston'ın sezonuna, Deandre Ayton'ın Alperen Şengün'e karşı uyguladığı bire bir savunmanın temel oluşturduğu sağlam bir savunma performansıyla son verdi. Şengün, 5. maçta ikili sıkıştırmaya maruz kaldığında yaptığı paslarla L.A. savunmasını darmadağın etmişti; ancak 6. maçta sadece bir asist yapabildi. Smart maçı iki top çalma ve iki blokla tamamlarken; sol yan karın kasındaki 2. derece zorlanma nedeniyle dört hafta sahalardan uzak kaldıktan sonra henüz ikinci maçına çıkan Reaves ise üç blok kaydetti. Rockets, maçı sadece %35'lik bir şut isabet oranıyla tamamladı.

"Bu meydan okumayı göğüsledim," dedi Ayton. "Sadece takımı sırtlanmak ve onların bana güvenmesi... Dürüst olmak gerekirse, her şeyi gerçekten başlatan şey buydu."

Rui Hachimura 21 sayı kaydedip üç sayılık atışlarda 7'de 5 isabet bulurken, Reaves 15 sayı attı; Lakers ise, serideki en düşük sayıları olan, yalnızca 11 top kaybı yaptı.

Bu sonuç, Lakers'a, son şampiyon Thunder ile ikinci turda eşleşme hakkını ve Salı günü oynanacak 1. Maç öncesinde birkaç günlük dinlenme fırsatını kazandırdı.

Oklahoma City, normal sezondaki 4-0'lık süpürme serisinde Lakers'ı ortalama 29,3 sayı farkla mağlup etmişti; bu durum, yaklaşan Batı Konferansı yarı final eşleşmesini, normal sezon sayı farkı açısından en dengesiz eşleşme haline getiriyor.

Thunder serisi hakkında soru yöneltildiğinde James, "Çok erken konuşmak istemem," dedi. "Açıkçası, sırası geldiğinde bu konuya eğileceğiz; muhtemelen Pazar günü hazırlıklara başlarız."

Rockets'ın utanç verici ilk tur elenişinin sorumlusu kim ve bu felaketle dolu sezonun ardından sırada ne var?

Houston Rockets, 2026 şampiyonluğu için mücadele etmeyi bekliyordu. 37 yaşındaki Kevin Durant karşılığında önemli varlıkları takas etmenin tek makul gerekçesi de buydu.

Bu beklentiler, Fred VanVleet'in ön çapraz bağının kopmasıyla en azından kısmen suya düştü; ancak bu durumun yarattığı fırsat, makul bir teselli kaynağı olabilirdi. VanVleet'in yokluğunda Rockets, genç çekirdek kadrosunun daha büyük roller üstlenmeye ne kadar hazır olduğunu test edebilirdi. Belki de tecrübeli oyun kurucularının varlığına ihtiyaç duymadan, kendi başlarına rekabet edebilirlerdi. Ama olmadı.

Rockets sezona güçlü bir başlangıç yaptı; ilk 40 maçının 25'ini kazandı ve Steven Adams'ın kadroda yer aldığı süreçte, her 100 hücum başına rakiplerinden dokuz puanın üzerinde fark yarattı. Ardından Adams, 3. derece ayak bileği burkulması sakatlığı geçirdi ve sezonu kapattı. Adams'ın sakatlandığı gün, Rockets "Cleaning the Glass"ın Hücum Derecelendirmesi listesinde dördüncü, savunma istatistiklerinde ise üçüncü sırada yer alıyordu. Bu tarihten sonra ise sırasıyla 14. ve 9. sıralara gerilediler. VanVleet olmadan şampiyonluk mücadelesi verme hayalleri de böylece suya düşmüş oldu.

Pekâlâ; muhtemelen bıkkınlık içindeki Rockets yönetimi durumu şöyle rasyonalize etti: Belki şampiyonluk bu sezon nasip olmayacaktı, ama ellerinde hâlâ Durant ve genç çekirdek kadro vardı. En azından playofflarda mücadele edebilir, belki bir tur geçebilir, genç oyuncuları hakkında faydalı veriler toplayabilir ve turnuvadan biraz olsun onurlu bir şekilde ayrılabilirlerdi. Playoff eşleşmeleri de bu konuda onlara yardımcı oldu. İlk turdaki rakipleri, Luka Dončić ve Austin Reaves'ten yoksun bir Los Angeles Lakers takımıydı.

Ancak bu hedef bile onlar için aşılamaz bir engel teşkil etti. Durant seri başlamadan önce sakatlandı; 2. maçta sahaya çıksa da bunun bir faydası olmadı. Lakers seride 3-0 öne geçti. Rockets en azından bir direniş gösterip sonraki iki maçı kazandı; ancak Lakers, Cuma günü oynanan 6. maçta rakiplerini 98-78 mağlup ederek seriyi noktaladı.

Sekiz aylık süreç boyunca çıta sürekli aşağı çekildi; ancak Rockets yine de bu çıtayı aşmayı başaramadı. Şimdi ise 2025-26 sezonuna büyük yatırımlar yapmış olan bu takım, geride neredeyse hiçbir şey başaramamış bir halde sezonu kapatıyor. Durant'in yaşlanan vücuduna 2.800 dakikanın üzerinde maç yükü bindirmiş oldular. Belki gelecek yıl da hâlâ bir yıldız olmaya devam eder; ancak sağduyu, onun bir daha asla az önce sergilediği seviyenin üzerine çıkamayacağını söylüyor. Her ikisi de 32 yaşında olan VanVleet ve Adams'ın, geçirdikleri sakatlıkların ardından ne durumda olacaklarını kim bilebilir? Ancak bu yıl Rockets'a bir şey öğrettiyse, o da şudur: Takım, asgari düzeyde işleyen bir NBA hücumu ortaya koyabilmek adına bile; potaya hiç gitmeyen bir oyun kurucuya ve temel görevleri perde yapmak ile ribaund almak olan bir pivotun varlığına hâlâ ne denli bağımlı durumda.

Yine de, genç oyuncuların geçirdiği sezonlardan gerçekten kayda değer dersler çıkarmamız da pek mümkün değil. Mevcut veriler, Amen Thompson'ın oyun kurucu olarak denenmesinin başarısızlıkla sonuçlandığını gösteriyor; ancak 3 sayılık atış deneme oranında ligde 27. sırada yer alan bir hücum sistemini yönetmeye çalışan, top hakimiyeti henüz oturmamış bir oyuncunun performansından ne gibi sonuçlar çıkarmamız beklenir ki? Alperen Şengün'ün bitiricilik konusundaki sıkıntılarının ne kadarı, pota altının sürekli olarak rakiplerle dolup taşmasının bir sonucudur? Elbette Reed Sheppard, kariyerinin en kritik anı olan 3. maçta büyük bir hata yaptı ve serinin fiilen sona ermesine neden olan o top kaybını gerçekleştirdi. Houston'ın üçüncü yılındaki başantrenörü Ime Udoka, sezon boyunca Sheppard'a, bu tür hataları daha az kritik anlarda yapmasına müsaade edecek kadar güven duymadı.

Hemen hemen her açıdan bakıldığında, bu sezon Rockets için tam bir başarısızlıktı. Şimdi akıllardaki sorular şunlar: Bu durumdan kim sorumlu ve bu gidişat nasıl düzeltilebilir?

1 Numaralı Sorumlu: Genel Menajer Rafael Stone

Rockets, Stone yönetimindeki kadro inşası süreciyle —ben de dahil olmak üzere!— pek çok kesimden övgü topladı. Son derece yaratıcı hamlelere imza atıyorlar. Takas varlıklarını (assets) etkili bir şekilde biriktiriyorlar. Kontrat yönetimini, NBA'deki diğer tüm takımlar kadar başarılı bir şekilde yürütüyorlar. Takımın temel kurgusu —en azından geçtiğimiz Temmuz ayı itibarıyla— oldukça sağlam görünüyordu. Dengeyi sağlamak adına sadece tek bir yıldız skorerin eksikliğini hisseden, savunma ve ribaund konusunda devleşmiş bir yapı inşa etmişlerdi. O skoreri de kadrolarına kattılar: Durant. Artık yarışa tam gaz girme vakti gelmişti.

Ancak tecrübeli oyuncuların görevi, tüm kulübün hedeflerini omuzlamak değil, uzun vadeli bir çekirdek kadroyu tamamlamak ve desteklemek olmalıydı. Yaşadıkları sakatlıklar, işte o çekirdek kadronun gerçek durumunu tüm çıplaklığıyla gözler önüne serdi. Rockets, üç yıl boyunca ligin dibine demir atarak (tanking) bilinçli bir başarısızlık sürecini acımasızca uyguladı. Nets sayesinde, üst üste dört draftta ilk dört sıra içinde seçim yapma hakkı elde ettiler. Seçtikleri oyuncuların hiçbiri henüz bir All-Star seviyesine ulaşamadı; bu dörtlü arasında, bu seviyeye en çok yaklaşabilen isim ise yalnızca Thompson oldu. En azından geriye dönüp bakıldığında, Rockets'ın Evan Mobley yerine Jalen Green'i seçmiş olması, muhtemelen biraz daha sert bir eleştiriyi hak ediyor. Stephon Castle yerine Sheppard'ın tercih edilmesi de tartışmalı bir karar gibi görünüyor; gerçi Thompson'ın kadrodaki varlığı, Castle'ın şut konusundaki eksikliklerinin bu takım yapısı içinde giderilmesini muhtemelen imkansız kılardı.

23 yaşındaki Şengün, bir All-Star oyuncusuna dönüşmeyi başardı; ancak gelişim süreci şu an için bir duraklama dönemine girmiş durumda. Bitiricilik sorunları hâlâ devam ediyor. Sezonun başındaki o harika üç sayılık şut performansı kaybolup gitti. Bu sezon savunma yönünden belirgin bir gerileme yaşadı. Gelişim doğrusal bir süreç değildir. Bu durum, onun yıldızlığa giden yolunda sadece ufak bir tümsek olabilir. Kaldı ki, artık beş yıldır profesyonel düzeyde oynuyor. Eğer onun gerçek potansiyeli buysa, Rockets'ın elinde, geleneksel bir şampiyonluk takımının en iyi oyuncusu olabilecek kapasitede genç bir oyuncu basitçe bulunmuyor demektir.

Yine de, genç oyuncuların geçirdiği sezonlardan gerçekten kayda değer dersler çıkarmamız da pek mümkün değil. Mevcut veriler, Amen Thompson'ın oyun kurucu olarak denenmesinin başarısızlıkla sonuçlandığını gösteriyor; ancak 3 sayılık atış deneme oranında ligde 27. sırada yer alan bir hücum sistemini yönetmeye çalışan, top hakimiyeti henüz oturmamış bir oyuncunun performansından ne gibi sonuçlar çıkarmamız beklenir ki? Alperen Şengün'ün bitiricilik konusundaki sıkıntılarının ne kadarı, pota altının sürekli olarak rakiplerle dolup taşmasının bir sonucudur? Elbette Reed Sheppard, kariyerinin en kritik anı olan 3. maçta büyük bir hata yaptı ve serinin fiilen sona ermesine neden olan o top kaybını gerçekleştirdi. Houston'ın üçüncü yılındaki başantrenörü Ime Udoka, sezon boyunca Sheppard'a, bu tür hataları daha az kritik anlarda yapmasına müsaade edecek kadar güven duymadı.

Hemen hemen her açıdan bakıldığında, bu sezon Rockets için tam bir başarısızlıktı. Şimdi akıllardaki sorular şunlar: Bu durumdan kim sorumlu ve bu gidişat nasıl düzeltilebilir?

1 Numaralı Sorumlu: Genel Menajer Rafael Stone

Rockets, Stone yönetimindeki kadro inşası süreciyle —ben de dahil olmak üzere!— pek çok kesimden övgü topladı. Son derece yaratıcı hamlelere imza atıyorlar. Takas varlıklarını (assets) etkili bir şekilde biriktiriyorlar. Kontrat yönetimini, NBA'deki diğer tüm takımlar kadar başarılı bir şekilde yürütüyorlar. Takımın temel kurgusu —en azından geçtiğimiz Temmuz ayı itibarıyla— oldukça sağlam görünüyordu. Dengeyi sağlamak adına sadece tek bir yıldız skorerin eksikliğini hisseden, savunma ve ribaund konusunda devleşmiş bir yapı inşa etmişlerdi. O skoreri de kadrolarına kattılar: Durant. Artık yarışa tam gaz girme vakti gelmişti.

Ancak tecrübeli oyuncuların görevi, tüm kulübün hedeflerini omuzlamak değil, uzun vadeli bir çekirdek kadroyu tamamlamak ve desteklemek olmalıydı. Yaşadıkları sakatlıklar, işte o çekirdek kadronun gerçek durumunu tüm çıplaklığıyla gözler önüne serdi. Rockets, üç yıl boyunca ligin dibine demir atarak (tanking) bilinçli bir başarısızlık sürecini acımasızca uyguladı. Nets sayesinde, üst üste dört draftta ilk dört sıra içinde seçim yapma hakkı elde ettiler. Seçtikleri oyuncuların hiçbiri henüz bir All-Star seviyesine ulaşamadı; bu dörtlü arasında, bu seviyeye en çok yaklaşabilen isim ise yalnızca Thompson oldu. En azından geriye dönüp bakıldığında, Rockets'ın Evan Mobley yerine Jalen Green'i seçmiş olması, muhtemelen biraz daha sert bir eleştiriyi hak ediyor. Stephon Castle yerine Sheppard'ın tercih edilmesi de tartışmalı bir karar gibi görünüyor; gerçi Thompson'ın kadrodaki varlığı, Castle'ın şut konusundaki eksikliklerinin bu takım yapısı içinde giderilmesini muhtemelen imkansız kılardı.

23 yaşındaki Şengün, bir All-Star oyuncusuna dönüşmeyi başardı; ancak gelişim süreci şu an için bir duraklama dönemine girmiş durumda. Bitiricilik sorunları hâlâ devam ediyor. Sezonun başındaki o harika üç sayılık şut performansı kaybolup gitti. Bu sezon savunma yönünden belirgin bir gerileme yaşadı. Gelişim doğrusal bir süreç değildir. Bu durum, onun yıldızlığa giden yolunda sadece ufak bir tümsek olabilir. Kaldı ki, artık beş yıldır profesyonel düzeyde oynuyor. Eğer onun gerçek potansiyeli buysa, Rockets'ın elinde, geleneksel bir şampiyonluk takımının en iyi oyuncusu olabilecek kapasitede genç bir oyuncu basitçe bulunmuyor demektir.

Ancak Rockets geleneksel bir şampiyonluk kadrosu hedeflemiyordu. Bütünün, parçalarının toplamından daha büyük olacağına inanıyorlardı. Ancak bu bütün, sakatlıklar nedeniyle çökmeye başlayınca, yeni parçalarla takviye etme zahmetine girmediler. Takas son tarihine gelindiğinde, Rockets'ın VanVleet'in yerine bir oyun kurucu olmadan hücumda işlev göremeyeceği açıktı. Houston, böyle bir oyuncuyu aramaktan vazgeçti. Stone'un o zamanki açıklaması neydi? "Aldığımız sakatlık sayısı göz önüne alındığında, baktığımız şeylerden biri şuydu... 'Bu bizim yılımız değil mi?'"

Bu, tartışmalı bir şekilde haklı bir duruştu. Genç kadroları ve varlık havuzları göz önüne alındığında, şampiyonluk beklentilerine rağmen, Rockets bu sezona hiçbir zaman tamamen odaklanmadı. Uzun bir süre boyunca oynamayı planladılar. Ancak bir anlamda, bu durum gelişme aciliyetini artırmalıydı. Genç oyuncuları değerlendirmek için bu playoff dönemini, onlara bir miktar hücum desteği vermeden nasıl kullanabilirdiniz?

Pahalı olması gerekmiyordu. Luke Kennard, bu serinin büyük bölümlerinde Rockets'ı adeta alev alev yaktı. Lakers onu ikinci tur draft hakkı ve süresi dolmak üzere olan bir sözleşme karşılığında aldı. Rockets, NBA'in en zengin varlık sahibi takımlarından biri. Mesela, Bulls'tan Ayo Dosunmu veya Coby White'ı alamazlar mıydı? İkisi de birinci tur draft hakkından daha az bir bedelle gitti. İkisi de 13 milyon dolardan daha az kazanıyor. İkisi de takımlarına playofflarda büyük katkı sağladı.

Houston'ın ilk turdaki yüksek maaş tavanı ve nispeten az sayıda takas edilebilir maaşı göz önüne alındığında bile, bu tür oyuncular elde edilebilirdi. İkisi de Rockets'ı 2026 şampiyonu yapmaz. Ama bu ikili bir durum değil. Şimdiki zamana yatırım yapmak için "sizin yılınız" olması gerekmiyor. Tüm dünya Lakers'ın yıldız avına çıkmak için varlıklarını ve maaş bütçesini koruduğunu biliyor ve yine de Kennard'ı aldılar. White veya Dosunmu gibi oyuncular yardımcı olabilirdi ve uzun vadeli parçalar olabilirlerdi.

Burada daha küçük, işlemle ilgili hatalar vardı. Dorian Finney-Smith onlara neredeyse hiçbir şey vermedi. Clint Capela ise iri bir vücuttan ibaretti. En iyi yönetim kadroları bile bazı hamlelerde hata yapabilir. Ancak Houston'ın bu sezona girerken uyandırdığı iyimserlik göz önüne alındığında, burada varsaydığımızdan çok daha büyük, genel tabloya dair sorular mevcut. Bunun sorumluluğu ise yönetimin omuzlarında.

2 Numaralı Sorumlu: Koç Ime Udoka

Udoka'nın koçluk performansına dair çok net ve yüzeysel düzeyde şikayetler bulunuyor. Hücum düzeni tam bir karmaşaydı. NBA.com takip verilerine göre, topu her eline alışında ortalama olarak Rockets oyuncularından daha uzun süre elinde tutan tek takım Clippers'tı. Yine aynı verilere göre, genel hücum hareketliliği açısından Rockets'tan daha düşük bir ortalamaya sahip tek takım ise Lakers'tı.

Hücum hücum incelendiğinde, Rockets'ın tam olarak neyi başarmaya çalıştığına dair net bir fikir edinmek nadiren mümkün oluyordu. Sahada sadece bolca amaçsız top sürme eylemi göze çarpıyordu. Mismatç (eşleşme avantajı) yaratma ve bu avantajları cezalandırma konusunda acınası derecede kötüydüler. Kennard'ın kariyerinde, az önce yaşadığına benzer bir playoff serisi hiç geçirmemiş olmasının bir nedeni de, rakip koçların onu savunma zaafları üzerinden cezalandırma konusunda neredeyse her zaman daha başarılı olmalarıydı. Agresif ve stratejik sürprizlerle karşılaştıklarında, Rockets'ın verdiği tutarlı yanıtlar yok denecek kadar azdı. Lakers, 2. Maç'ta Durant'e ikili sıkıştırma uygulayarak onun dokuz top kaybı yapmasına neden oldu. Bu durum Rockets için bir sürpriz olmamalıydı; zira 42 gün önce, Durant'e karşı aynı temel taktikleri uygulayarak onun yedi top kaybı yapmasını sağlamışlardı. JJ Redick, ilk turda koçluk zekasıyla Udoka'ya adeta ders verdi.

Udoka'nın oyuncularını medya önünde eleştirme eğilimi, genellikle anlık sonuçlar doğuran; ancak zamanla etkisini yitirip yıpratıcı hale gelebilen türden bir hamledir. Boston'da bu durumun yaşanıp yaşanmayacağını görme şansımız hiç olmadı; zira orada sadece bir yıl görev yapabildi. 3. Maç'taki çöküşün ardından takındığı tavır ve kullandığı dil, soyunma odasında pek de olumlu karşılanacakmış gibi görünmüyordu. Udoka, "Artık büyüyün," dedi. "Artık genç sayılmazsınız. Daha önce sadece bir kez playoff tecrübesi yaşadık. Ve şu an sahada yaşanan her türlü durumu bizzat izlemiş oldunuz."

Doğrusunu söylemek gerekirse, 2024 draftının 3. sırasından seçilen Sheppard söz konusu olduğunda "izledi" kelimesi daha uygun olabilir. Rockets normal sezonda 196 kritik dakika oynadı. Sheppard bunların yarısından azında oynadı. O ikinci sezonunda. Eğer normal sezonda bu hataları yapmasına izin vermezseniz, playofflara kadar bunlardan ders çıkaramaz. Houston'ın hücum ihtiyacı iyi biliniyordu. Udoka, Sheppard'ı Mart ayına kadar ilk beşte oynatmaya karar vermedi. Rockets, Sheppard'ın ilk beşte başladığı normal sezon maçlarında 17-4'lük bir galibiyet-mağlubiyet oranına sahipti.

Udoka'nın Sheppard'ı yönetme şekli, kadro oluşturma düzeyinde Rockets için yarattığı daha büyük sorunlara işaret ediyor. İstediği oyuncu türleri konusunda çok seçici ve bu da Rockets'ın alabileceği kararları etkiliyor.

Çeşitli kaynaklardan oldukça kapsamlı haberler vardı; örneğin, Udoka'nın 2023'te James Harden yerine VanVleet'i serbest oyuncu oyun kurucusu olarak istediğini söylüyordu. Udoka, Harden'ı kadroya katmaya karşı olduğu fikrini reddetti, ancak "Fred daha uygun bir seçim" dedi. Bu kadar genç bir kadroya daha az topa hakim bir oyun kurucu ekleme fikri mantıklıydı. Bununla birlikte, üç yıl sonra, şu anda Cleveland'da oynayan Harden, hala bir All-Star oyuncusu. VanVleet, sağlıklı olsa bile bunu asla iddia edemezdi. Houston'ın sezonunun Harden'ın oyun kurucu olduğu bir durumda bu kadar ters gitmesini hayal etmek zor.

Rockets bu sezona sadece VanVleet, Sheppard ve Aaron Holiday'den oluşan geleneksel oyun kurucu kadrosuyla girdi. Bu durum, VanVleet sakatlandıktan sonra hücumda inanılmaz derecede zayıf kalmalarına neden oldu, ancak bu kasıtlı gibi görünüyordu. Stone daha fazla oyun kurucu ekleyemezdi çünkü bunu yapmak Udoka'ya Sheppard'ın ötesinde seçenekler sunardı. Sheppard çaylak sezonunda sadece 654 dakika oynamıştı ve Rockets'ın onu ikinci sezonunda gerçekten sahada görmesi gerekiyordu. Ancak Lakers serisinin 2. maçında Udoka, savunma odaklı bir kanat oyuncusu olan ve şut performansı düşük Josh Okogie'yi ilk beşe aldı ve Sheppard'a sadece 11 dakika süre verdi.

Bu açıdan bakıldığında, Udoka'nın varlığı Durant takasını neredeyse zorunlu kılıyordu; ancak basketbolsal bir bakış açısıyla değil, varlık yönetimi açısından. Udoka, savunma konusunda tecrübeli oyunculara güvenir. Çaylaklara nadiren şans verir ki çoğu çaylak da kötü birer savunmacıdır. Rockets'ın isteyeceği son şey, 10. sıra seçim hakkını, Udoka'nın oynatmayı reddedeceği bir oyuncu için kullanmaktı. Durant'in bedeli makuldü ve Houston'ın kurmak istediği takım profiline uyuyordu; ancak Udoka, Rockets'a takımı organik bir şekilde inşa etmeye devam etmeleri için pek de fazla alan bırakmamıştı.

Udoka, bir NBA başantrenörü olarak dördüncü sezonunu geçiriyor. İlk üç yılının her birinde, takımının en az 10 galibiyetlik bir gelişim göstermesini sağladı. Belki de bu sezon bir istisnadır. Belki de nasıl bir antrenör olacağının bir göstergesidir. Her antrenör, her durum için doğru tercih olmayabilir. Bazıları —akla Scott Skiles, daha yakın dönemden ise Tom Thibodeau geliyor— takım kültürü oluşturma ve oyuncuların savunma sistemine inanmasını sağlama konusunda harikadır; ancak playoffların en üst seviyelerinde başarıya ulaşmak adına stratejik açıdan fazlasıyla katı olma eğilimindedirler.

Yine de, Boston'daki görev süresinin organik bir süreçte nasıl ilerleyeceğini görmeden, Udoka'nın tam olarak bu türden bir antrenör olup olmadığını kesin olarak söylemek zordur. Ancak bu sezon —elindeki veya eksik olan oyuncular kim olursa olsun fark etmeksizin— uyguladığı hücum sistemi, kesinlikle playoff seviyesinde değildi. Celtics taraftarları da onun ilham vermeyen hücum kurgularına dair benzer şikayetlerde bulunmuştu. Eğer durum buysa, Rockets'ın Udoka'yı antrenör olarak geride bırakıp bırakmadığını sorgulamak yerinde olacaktır.

3. Sorumlu: Oyuncular

Alperen Şengün

Şengün'ün savunması bu sezon büyük bir gerileme yaşadı. Bunun bir kısmı fiziksel sınırlamalardan kaynaklanıyor. Bir kısmı ise eforla ilgili. Bitiriciliği yine inişli çıkışlıydı. Onu, içinde bulunduğu koşullardan bağımsız olarak değerlendirmek neredeyse imkansız. NBA'deki diğer uzun oyuncuların neredeyse tamamı kadar, hatta onlardan bile fazla bir savunma trafiğinin içinde oynuyor. Ayrıca, pota dibinden atılan o "kolay" şutların (bunnies) pek çoğunu da kaçırıyor. Peki, neden üçlük atmayı bıraktı? Sezonun ilk 11 maçında maç başına 3.4 üçlük denemesi yapmış ve bunların %46'sında isabet bulmuştu. Bir düşüş dönemine girdi ve kalan süreçte ortalaması yarıdan fazla azalarak 1.5'e geriledi.

Şutları kaçırıyor olması önemli değil. Güvenilir bir üç sayılık şut yeteneği geliştirmek; hem bir oyuncu olarak onun gelişimi hem de bir takım olarak Houston'ın gelişimi açısından kritik önem taşıyacaktır. Çemberi korumadan veya üçlük atmadan yıldız bir pivot olmak son derece zordur; mevcut fiziksel sınırlamalar göz önüne alındığında ise, bu iki unsurdan ilkinin gerçekleşmesi pek olası görünmemektedir. Thompson'ın üçlük atmaya başlaması pek ihtimal dahilinde olmadığından, Houston'ın bu durumu telafi edebilmek adına pivot pozisyonundan bir saha açıklığı (spacing) katkısına ihtiyacı vardır.

Amen Thompson

Thompson'ın muhtemelen buradaki herkesin içinde en zor görevi vardı. Dillon Brooks'un takımdan ayrılması ve Tari Eason'ın savunma yönünden daha kötü bir performans sergilemesiyle, Thompson'ın savunması bu sezon geçen sezona kıyasla çok daha büyük bir önem kazandı; buna karşın, VanVleet sakatlandığında hücumdaki rolü de çarpıcı biçimde arttı. Bir hücumu yönetmeye henüz hazır değildi; ayrıca, hareket alanı son derece kısıtlı olduğu için, potaya penetre eden bir oyuncu olarak muhtemelen arzuladığı ölçüde agresif olamadı. Ancak, eğer Russell Westbrook ve Giannis Antetokounmpo tarzı, "sıra dışı atletizm ve pota baskısı"na dayalı oyuncu tipinin —kısmen törpülenmiş de olsa— bir versiyonuna dönüşecekse, şut hassasiyetini (touch) kesinlikle geliştirmesi gerekiyor. Bu sezon, turnikelerden elde ettiği şut başına sayı ortalamasıyla %28'lik dilimde, hücum ribaundu sonrası (putback) pozisyonlarda ise top başına sayı ortalamasıyla %35'lik dilimde yer aldı. Atması gereken şutları kaçırıyor; üstelik, sırf gelişimine katkı sağlaması adına bile olsa, kalabalık savunma içinde (trafikte) daha fazla şut denemesi yapması gerekiyor olabilir.

Jabari Smith

Udoka, Jabari Smith'in gelişim sürecini, San Antonio'da bizzat denetlemesine yardımcı olduğu Kawhi Leonard'ın süreciyle kıyasladı. Esasen Udoka, Leonard'ın kariyerinin ilk dönemlerinde, sadece köşe pozisyonunda bekleyip üçlük atmaktan çok daha fazlasını yapmak istediğini biliyordu; ancak San Antonio yönetimi, ona top yönlendirme sorumluluğunu kademeli olarak ve zamanla devretmişti. Belki de Rockets yönetimi perde arkasında bu konu üzerinde çalışıyordur; ancak bu çabaların Smith'in sahadaki performansına henüz bir yansıması görülmüyor.

Leonard, kariyerinin dördüncü sezonunda, bire bir (izolasyon) oyunlarından veya ikili oyunlarda (pick-and-roll) top yönlendirici rolünden toplam 276 şut denemesi yapmıştı. Smith ise bu tür pozisyonlardan 100 şut denedi ve bunların yalnızca 31'ini sayıya çevirebildi. Bu sezon, topu her eline aldığında (touch) ortalama 1.21 kez top sürdü ki bu istatistikle takımın en alt sıralarında yer aldı. Leonard ile yapılan kıyaslama hiçbir zaman tam anlamıyla adil bir ölçüt olmamıştı; ancak Smith, genel sıralamada 3. sıradan seçilmiş ve şu anda dördüncü sezonunu geçiren bir oyuncu. Top sürerek (dribbling üzerinden) kendi şutunu yaratma becerisini hâlâ yeterince geliştirememiş olması, oldukça manidar ve hayal kırıklığı yaratan bir durum.

Reed Sheppard

Sheppard için bu henüz ikinci sezon. 1.88 boyu ve 84 kilogramlık ağırlığıyla, fiziksel açıdan oldukça ufak tefek bir oyuncu. Bu durumla ilgili yapabileceği pek fazla bir şey yok; dolayısıyla, bu fiziksel dezavantaj onun savunma tarafında sürekli olarak sorun yaşamasına yol açacaktır. Eğer zaten önemli bir rolü haklı çıkaracaksa, çaylak sezonunda Kon Knueppel'in yaptığı gibi şut atması gerekiyor. Belki daha iyi bir sistem bunun gerçekleşmesini sağlar. O, 36 hücum başına neredeyse 10 üç sayılık atış denemesinde %39,4 isabet oranının bile yeterli sayılmayacağı o nadir oyunculardan biri.

Kevin Durant

Ve bir de Durant var. İkili sıkıştırmalarla yaşadığı zorluklar hiç de yeni şeyler değil. Rockets, kadro inşası konusunda ona pek de iyilik yapmış sayılmaz. O, şut yaratma konusundaki asıl yükü omuzlamaları için her zaman takım arkadaşlarına güvenmiş, şut atma konusunda zirvede yer alan bir oyuncu. Onu, diyelim ki Harden gibi biriyle yan yana koyun; o zaman ikili sıkıştırmalar konusunda endişelenmesine gerek kalmaz. Sürekli olarak avantaj yaratan takım arkadaşları olmayınca, Durant bu aşamada olması gerekenden çok daha savunmasız bir haldeydi.

Lakers serisinin 3. maçında yedek kulübesinde oturuyor olması gerekirdi. Udoka, sakatlanan ayak bileği için tedavi gördüğünü söyledi. Bu durum, inkar edilemez biçimde kötü bir görüntü oluşturuyor. Durant, son üç takımından da pek de iyi sayılamayacak şartlarda ayrıldı. Houston'daki takım arkadaşları hakkında sızdırılan mesajlarının gerçek olup olmadığını bilmiyoruz; muhtemelen asla da bilemeyeceğiz. Bildiğimiz şey şu ki: Bu tartışmaların ardından gelen iki ay boyunca Rockets, galibiyet-mağlubiyet oranı açısından %50 civarında seyrederek zor günler geçirdi.

Kapalı kapılar ardında nasıl bir takım arkadaşı olduğunu söyleyemeyiz; ancak onun gibi başarılı ve tecrübeli bir oyuncu olmanın getirdiği, liderliğe dair asgari bir sorumluluk düzeyi vardır ve sakatlık nedeniyle kaçırdığınız bir playoff maçında takım arkadaşlarınızı yedek kulübesinden desteklemek de bu sorumluluk kapsamına girer. Belki de Phoenix, Brooklyn ve Golden State'te yaşadığı onca olay olmasaydı; Rockets'ın bu sezonunun aldığı felaket dolu gidişattan ötürü kendisine yöneltilen suçlamaların bir kısmından sıyrılabilirdi.

Buradaki ortak payda Durant'tir; ve LeBron James'in ilk turda Lakers'ı zorlu koşullar altında yönetme biçimiyle arasındaki tezat, son derece çarpıcıydı.

Houston için bundan sonra neler olmalı, neler olmamalı?

Bir süperstar takası mı?

Şuradan başlayalım: Lütfen, ama lütfen, panikleyip Giannis Antetokounmpo için bir takas yapmaya kalkışmayın. Bu, akla gelen en bariz içgüdü. Rockets'ın elinde bu iş için gerekli kozlar (takas malzemeleri) mevcut. Bu sezon hedeflerinin çok uzağında kaldıkları için, motivasyonları da tam. Bu takım için, pek çok açıdan, hiçbir mantığı yok.

Antetokounmpo'nun, tam potansiyeline ulaşabilmesi için çok özel bir kadro yapısına ihtiyacı var. Her şeyden önce, şut yeteneğine sahip oyunculara gereksinim duyuyor. Rockets'ın elinde ise bundan çok az var. Onu kadroya katmak için Thompson'ı takas etmek zorunda kalmasalar bile, bu iki oyuncu aynı hücum düzenine Allah'ın hangi hikmetiyle sığacak? Rockets'ın, kadroyu Antetokounmpo'nun ihtiyaçlarına göre yeniden şekillendirmek adına daha kaç tane draft hakkını ve genç oyuncuyu gözden çıkarması gerekecek? Ve Antetokounmpo'yu kadrosuna katan takım için, bu şampiyonluk fırsatı penceresi ne kadar süreyle açık kalacak? Kendisi 31 yaşında ve ligin baldır sakatlıklarından hiç olmadığı kadar korktuğu bir dönemde, yakın geçmişinde baldır sakatlıkları yaşamış bir oyuncu. Oyun tarzı, büyük ölçüde atletizmine dayanıyor. Rockets, kadro yapılanmasını genel hatlarıyla oldukça temkinli bir şekilde gerçekleştirdi. Takımın kendi iç dinamikleriyle (organik yolla) gelişmesi konusundaki belirsizlikler devam etse de, Antetokounmpo hamlesi için zamanlama hiç de uygun görünmüyor. Antetokounmpo'nun etrafındaki kadroyu doğru şekilde kurgulamak muhtemelen iki veya üç takas dönemini alacaktır; oysa Antetokounmpo'nun, bir MVP adayı olarak önünde bu kadar çok dönem kalmamış olabilir.

Herhangi bir yıldız oyuncu takası fikrini tamamen reddetmiyorum. "Dört yıl içinde dört tane ilk dört sıra draft hakkı kullanıp hâlâ ortada belirgin bir süperstarın olmaması" sorunu hâlâ geçerliliğini koruyor; bu nedenle, eğer piyasaya doğru "franchise oyuncusu" (takımın temel taşı olabilecek isim) düşerse —yani Antetokounmpo'ya kıyasla önünde çok daha uzun bir kariyer süreci olan ve mevcut kadroya uyumu çok daha net görünen bir isim— bu ihtimali değerlendirmeye kesinlikle değer. Ancak bu pozisyon için şu an ortada bariz bir aday bulunmadığından, izlenmesi gereken en doğru yol muhtemelen takımın kendi iç kaynaklarına yönelmek olacaktır.

Durant takıma geri dönmeli mi? Koçluk pozisyonu için Udoka doğru isim mi?

Rockets'ın 2026-27 sezonundan beklentisi olan en önemli tek şey: Netlik. Eldeki tüm bu üst sıra draft hakları aracılığıyla neleri kazandıklarını (ve neleri kazanamadıklarını) artık kesin olarak bilmeleri gerekiyor. Bu draft haklarını şampiyonluk mücadelesi uğruna feda etmek, o dönem için kabul edilebilir bir bedeldi; ancak Durant'in bir yaş daha yaşlanması, VanVleet ve Adams'ın da performanslarında düşüş yaşama ihtimali göz önüne alındığında, yakın vadede şampiyonluk mücadelesine girmek artık pek de olası görünmüyor. Eğer Şengün ve Thompson'ın süperstar potansiyeline sahip olup olmadıklarını öğrenmek istiyorsanız, takımı tamamen bu iki oyuncunun etrafında kurgulamanız gerekir. Sheppard'ın, savunma katkısını değerli kılacak düzeyde bir hücum performansı sergilemesi şart; onun bu potansiyele sahip olup olmadığını anlamanın tek yolu ise, her gece ilk beşte sahaya çıkmasını sağlamak ve kendisine 30 dakika civarında süre vermektir. Smith'in top sürerek skor üretmeye başlamasını istiyorsanız, maçlarda gerçekten top sürmesine izin vermelisiniz.

Bu muhtemelen, bir adım geri çekilmek, anlık galibiyet ve mağlubiyetlerin daha az önem taşıdığı bir ortam yaratmak ve her şeyden önce sürece odaklanmak anlamına gelir. Hücum sisteminin gelişmesi şarttır. Rol oyuncularının şut atma yetisine sahip olması gerekir. Genç oyuncular, hata yapma özgürlüğüne sahip olmalıdır.

Eğer Udoka bu koşullar altında koçluk yapamıyorsa, onu göreve devam ettirmenin mantıklı olup olmadığından emin değilim. En azından takımın, hem kadro kurgusu hem de taktikler konusunda fikir beyan edebilecek bir hücum koordinatörünü organizasyon dışından transfer etmesi gerekir. Koçunuzun tam olarak güvenmediği bir oyuncu için genel sıralamada 3. sıradan bir draft hakkını harcamak, kesinlikle savunulabilir bir durum değildir. Udoka'nın inşa edilmesine katkıda bulunduğu savunma kültürünü feda etmek istemezsiniz; ancak bu noktada bir uzlaşma sağlanması şarttır. Eğer bu uzlaşma sağlanamazsa, yeni bir koça ihtiyaç duyulacaktır.

Durant de bu denklemde artık pek mantıklı bir seçenek olmayabilir. Hücumda, takımı kendisine aşırı derecede bağımlı kılan bir "değnek" işlevi görüyor. Genç oyuncuların, hücumdaki aksaklıkları kendi çabalarıyla aşıp çözüme kavuşturmaları gerekir; oyun saatinin son saniyelerinde topu Durant'e atıp onun kendilerini kurtarmasını beklemeleri değil. Bu durum, aynı zamanda kültürel bir gereklilik de olabilir. Durant gibi büyük başarılara imza atmış bir oyuncu, sadece varlığıyla bile organizasyonun genel havasını ve kültürünü belirler. Bu açıdan bakıldığında, Durant'in son dönemdeki sicili pek de parlak sayılmaz; Phoenix'te Brooks'un yarattığı etkiyi hepimiz gördük. Houston'ın yeni veteran oyunculara ihtiyacı olabilir. Ya da belki de, mevcut genç oyuncularının bizzat kendilerinin birer veteran liderine dönüşmesine ihtiyaç duyuyordur. Marcus Smart'ın Celtics'in kalbi ve ruhu olduğu günleri hatırlıyor musunuz? Onun takımdan gönderilmesi (takas edilmesi), muhtemelen Jayson Tatum ve Jaylen Brown'ın, zamanla soyunma odasında üstlenecekleri liderlik pozisyonlarına doğru itilmelerine yardımcı olmuştur.

Durant'in zaman çizelgesi "şu an"ı işaret ediyor; Houston'ınki ise muhtemelen daha ileriki bir zamanı. Durant karşılığında nelerin alınabileceği henüz belirsiz. Elbette pozitif bir takas değeri olacaktır; ancak muhtemelen, takıma katılırken harcanan bedelin tamamını geri kazandırmayacaktır. Yine de, eğer mevcut genç oyuncular çözümün parçası olamazlarsa, bir veya iki yıl içinde bir süper yıldız takas etme ihtiyacı doğması ihtimaline karşılık, elinizdeki draft hakkı hazinesinin mümkün olduğunca dolu olmasını istersiniz. Bu süreçte, yakın gelecekte takıma yeni takviyeler de yolda. Houston'ın 2027 yılı için, Brooklyn ve Phoenix'ten gelen olmak üzere, potansiyel iki adet "lotarya hakkı" (ilk 14 sıra hakkı) bulunuyor. O yılki draft sınıfının, genel beklentilere göre zayıf bir sınıf olacağı öngörülüyor. Bunu asla büyük bir kesinlikle öngöremeyiz. 2020 sınıfının "kötü bir jenerasyon" olacağı söylentilerini hatırlıyor musunuz?

İşin özü şu: Rockets'ın hâlâ zamanı var.

Stone, bu yılın Houston'ın yılı olmayabileceği yönündeki düşüncesinde muhtemelen haklıydı. Ancak bu, 2027 veya 2028'in mutlaka o yıl olması gerektiği anlamına gelmez. Bu durum, oyuncular için ne kadar geçerliyse takımlar için de o kadar geçerlidir: Gelişim doğrusal bir süreç değildir. Celtics, 2017 ile 2020 yılları arasında üç kez Doğu Konferansı finallerine yükseldi. 2021'de ilk tur seviyesine gerilemelerine rağmen paniğe kapılıp genç çekirdek kadrolarını dağıtmadılar; nihayetinde 2024'te şampiyonluğa ulaştılar.

Rockets, bu sezon altı oyuncusuna en az 1.500 dakika süre verdi; bu isimlerin beşi ise 24 yaşında veya daha genç. Hâlâ ellerinde devasa bir draft hakkı stoğu bulunuyor ve eğer bir Durant takasını kovalamayı seçerlerse, bu yığına yenilerini de ekleyebilirler. Zamanları var. Bu süreci yavaş ve doğru bir şekilde yürütebilirler.

Lakers karşısında işler zaman zaman ne kadar kötü gitmiş olsa da Houston, en iyi genç oyuncularına şans verildiğinde elde ettikleri başarıdan en azından teselli bulabilir. Şengün, Smith, Sheppard, Thompson ve Tari Eason'dan oluşan beş kişilik kadro, serinin ilk beş maçında birlikte sahada kaldıkları 73 dakika boyunca Lakers'a karşı 26 sayı fark attı. Lakers, mevcut durumuyla şampiyonluk potansiyelini ölçmek adına pek de güvenilir bir barometre sayılmaz; ancak bu başarı, yine de hiç yoktan iyidir. Sadece önlerinden çekilin ve neler yapabileceklerini izleyin.

Eğer Rockets bu sezon herhangi bir ders çıkardıysa, bu ders; şampiyonluk yarışına yeniden dahil olmaya çalışırken neleri yapmamaları gerektiğidir. Şimdi, bu sezon işe yaramayan yöntemlerde ısrar etme değil; yeniden toparlanma ve durumu yeniden değerlendirme zamanıdır.

Kaynak: CBS