Jump to content
Sign in to follow this  
aysum

BEN...

Recommended Posts

Burada sadece ve sadece kendimize ait şiirler olacak arkadaşlar... Herkes kendi şiirlerini yazabilir ; yorum yapmak da biz forumdaşlara düşüyor artık ;)

Size ait olanları yazın diyorum çünkü her şiir yazar ruhunun bir parçasıdır :clover:

Share this post


Link to post
Share on other sites

İnsanlar; sakin sularda köpüren dalga misali insanlar...

Çok bilindik sanabilirsiniz bazen, aslında hiç bilmediklerinizi!

Yanıltıcı gelebilir bu sözler belki de SAHTE.

Ama her şiir yazardan bir parça büyütür benliğinde.

Ölümsüz olan kelimeleriniz; ardınızda bıraktıklarınızdır.

 

Sanmakla hayat geçseydi eğer, zamanı sele bırakmıştık.

Asıl acı ne yapacağınızı bilemeden akıp gidenle sürüklenmek...

Ne bir çığlık atmak geliyor içimden ne de öfkemi taşlara vurmak!

İçime sığmaz oldu ruhum ama çıkamıyor bedenimden.

Göremezler ki bunu derine inmeyi bilemeyenler.

 

Başkalarında beğenmediklerim aslında içimdeki kötülükler...

Alacalı mı desem yoksa gece karanlığı mı. Anlatamıyorum.

Çoğunluk dayanamaz buna desem de herkeste bir ben.

Başkalarını suçlayamam ki ,asıl bunu bildiğim için bu karmaşa

Çıkmaz sokaktayım ; güneşin doğup doğamayacağına karar veremediği bir sokakta ... !

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beni anla diye bağırdığımda,

aslında benden anlayış beklendiğini farkettim.

Yüreğimde hayal kırıklığı, gözlerimde yaşlar süzülürken,

onun teselliye ihtiyaç duyduğunu farkettim.

Beni anlamaları için fark edilmeyi beklerken,

aslında benden başkasının anlayamayacağını farkettim.

Kendime güvenim olduğu zaman dahi

en ufak bir tekmenin beni yere yığabileceğini farkettim.

Köprünün sonunda umut ışığı;

bu ışığı söndürüp yaktıkça zayıfladığını farkettim.

Düşüncelerim sonsuz; tüm beynimi kaplarken,

çürüyen ve yok olanın bedenim olmadığını farkettim.

Ruhum hasta gittikçe silikleşiyor...

Her kimsen artık yardım et bana !

Share this post


Link to post
Share on other sites

BİR RUH

 

Geçmişi bilmeyen bir saatim ben

Gece gündüz zamanı kovalayan

Çocukların kulağına bir korku gibi

Tıklayan bir saat

Dişlileri asırlarda buz kesmiş.

Eğer bir saat değilsem

Zamanı kaybetmiş güneş diyin bana

Batıp da bir daha hiç doğmamış

Bir güneş.

 

Yaprakları olmayan bir ağacım ben

Yalnızlık arasında sessizce büyüyen

Karanlık bir dağın ardında

Savrulan bir ağaç

Dalları üşümekten dökülmüş.

Eğer bir ağaç değilsem

Issız kalmış çöl diyin bana

Tozları yıllardır hiç ıslanmamış

Bir çöl.

 

Kanatları olmayan bir leyleğim ben

Sürekli ümitlerde uçuşan

Rengi matlaşmış bir sisin içinde

Yaşayan bir leylek

Gözleri ağlamaktan yorulmuş.

Eğer bir gün göçüp gidersem buralardan

Bedeninden ayrılan bir ruh diyin bana

Bu dünyada artık işi olmayan

Bir ruh.

 

(((bu da benm şiirlerimden sadece biri. dierleri www.sitekandemir.tr.cx )))

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sen bu yaşananları kolay biter mi sandın?

Katlanmak, sevmek, dayanmak aşktır?

Sen bizi yaşamaktan korktun , senlik aldı seni bizden.

Korkmazdın eskiden, ya da kendimde cesur yaptım seni ben.

Yanıldım mı? Yanılttın mı?

Eskiden sen vardın bakışları alev misali içimi ısıtan.

Ve bugün de sen varsın gözleri donuk bakan.

Ağlayasım var , içim daralıyor.

Sen gidemezsin ve asla gidemezsin hani sen söylemiştin.

İçinde bir yerlerde seni yutan koca bir karanlık var.

Bırak onu artık, ben varım burada!

Üzüntüm sana bir şey olmasından, ya götürürse seni uzak diyarlara.

İçine alır da seni , ya çemberiyle sararsa etrafını ve alırsa seni benden…

Sen kaçtıkça ardından koşacak gücüm kalmadı.

Ne olur dur artık da bak yüzüme, hala parlıyor mu gözlerim?

Ellerimi tut hala heyecanlı mı ellerindeyken?

Kalbim hala sana atıyor mu? İnan ben de bilmiyorum.

Titriyor sözlerim, ve şu andan sonra sadece arkandan bakakalıyorum.

Geri dönülmez bir yoldasın, ama yine de çevirirsen gözünü ufka!

Ama yine de uzatırsan ellerini uzaklaşmakta olduklarına.

Ama yine de, ama yine de, ama yine de…

Ama yine de gittin sen!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kırıklar daha bir batar oluyor biriktikçe.

Ondan sakınınca kederlerin daha çok saplanıyor derine.

Anlatmadıkça dertlerin yüreğinde çoğalıyor.

Gözü görmedikçe bakmak niye?

 

Kağıtlara da yazsam bitmiyor

Anlatsam da o bilmiyor.

Gözyaşına kurban olurum o anlamıyor

Gözü görmedikçe bakma niye?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You are posting as a guest. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.