Jump to content
Sign in to follow this  
Guest 7 renk

susmak mıdır şiir yoksa söylemek mi düşleri

Recommended Posts

Guest 7 renk

Susmak mıdır şiir yoksa söylemek mi düşleri…

 

Bir soğukluk kokuyor bu şehrin sinesinde

Söylemek mi anlamsız susmak mı şimdi

Ne duvardan odama taşan komşu kızın sesi

Ne de sensiz yere düşen ellerim

Tanıdık değil..

Bir soğukluk kokuyor bu şehrin sinesinde..

 

Ey ağaçlarına kuşlar konmayan şehir..

Ver düşlerimi geri

Al yalnız geceleri

Uzanınca sinesine

Başımı okşayan annem gibi

Bu duvar

Ve soğuk terkedilmişlik kadar

Ey ağaçlarına kuşlar konmayan şehir…

 

Nerde gülmüşüm en son

Yıpranmış fotoğrafta

Senin yanındayken mi

Toprak kokan yüzündü memleket

Hasret bir yudum umuttu

Susarken mi düşleri

Söylerken mi

Nerde gülmüşüm en son…

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

yalın hallerinden usandım hayatın

çekim gücü kalmamış yüklemlerden

kaçmak istiyorum zamansız

öznesiz ya da gizli özneli olsun varsın

tek öznesi ben kaldım nasılsa düşmenin

düşeceğim

düşüyorum

ben düşüyorum

sen gülüyorsun

o uzaklaşıyor

biz düşüyoruz

siz gülüyorsunuz

onlar susup seyrediyorlar...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

AŞKIN KELİMELERİ

 

sevgi..

yüzyılların biriktirdiği

bir dağ gibi kocaman

sızı var yüreğimde

sen geliyorsun ya aklıma

bir koy gibi sığınak gözlerin..

 

sevinç..

benim de bayram elbiselerim oldu

küçükken mahallenin

çamurlu sokaklarında koştum

dizlerimdeki yara izlerinden çoktur

kalbimdekiler..

 

aşk..

ya sendin bendeki ..

ya ben sendim..

ya sen erken geldin hayata

ya ben geç kaldım

ya sen çok sevdin

ya ben tutunamadım aşka..

 

 

umut..

papatya yaprağına sor

bir seviyor desin bir de

sevmiyor

her defasında yüreğin ağzına gelsin..

umut aynı soruyu sormaktır

sonsuza dek sürmektir..

 

 

çaresizlik..

sözüm söz olmasaydı eğer

biliyorum çıktığım tüm yollar

sana varacaktı

cesaretsizliğim aşktan

çaresizliğim verilmiş sözlerin ağırlığındandır..

 

nefret..

kurşun gibi vuruyor beni

zaman..zaman..

keşke çok geç olmasaydı

ıssız heryer

kızacak kimseyi bulamıyorum

geçip giden zamandan başka..

 

sabır..

saçlarım karbeyazından önce

rüzgarlarla konuşurdu

senden başka..

gözyaşlarımı da gören olmadı

benden başka..

 

ölüm..

bir geçen gece

ölüyorum sanmıştım

bir de sen ellerimi tuttuğunda ilk

bırakma emi hiç

ölürüm bırakırsan ellerimi...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

son bir defa bakayım...

giderken

nasıl görünüyor alnındaki çizgiler..

 

nasıl yürüyor insan sırtını dönüp

hem de görmezden gelerek...

 

ya ben...

 

soruları da duymazdın sen

işine gelmeyince..

farketmezdin de..

arkanda bıraktığın gölgeni....

 

son bir defa bakayım...

giderken titriyor mu dudakların..

göremiyorum gölgesinden acımın...

biraz daha ışığa çıkabilseydin...

bilebilirdin...

nasıl ölüyor insan...

hem de umursamazdan gelerek..

 

git gülüm git ki...

gelebilesin...

toprak atılırken bir yaprağın üstüne.....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

sen yağmur gibi gezinmeyi zamansız..

ben yağmurda gezmeyi seviyorum..

sen koca adam olmayı..

ben çocukça yaşamayı ..

tüm oyunlarını hayatın..

 

hadi koşsana sen de benim gibi.

uçurtmaların peşinden..

belki de özgürlük..

uçurtmanın kuyruğuna takılmaktır..

tereddüt etmeden yaşamaktır..

düşeceğini bile bile..

çocuk avlularına geçmişin..

 

belki de keşke dememek için

geçen zamana..

hep yarına bakmaktır..

 

ben başaramadım gerçi..

hep ıslandım yağmurda..

hele ahmakıslatanları..

hiç farkedemedim..

sen yağmur gibi gezinmeyi umarsız..

ben yağmurda gezmeyi seviyorum...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

pinokyo ve onu yapan ustası...

nasıl karşılıksız bir varoluş..

ve çıkarsız bir sevgiyle

bağlamışlarsa birbirlerini ..

hayata...

ben ve şiirlerim...

işte böyle yalınız..

ve lakin yalnızız..

birbirimize...

muhtacız...

varlıksal ve sevgisel bağlarımız..

ve yalanımız kadar uzayan burunlarımız..

ve ne de çok ortak yanlarımız..

bir de sen varsın unutmadım..

ama bulamadım

cevabını..

sen bana mı ..

yoksa siirlerime mi hayat katansın...

zalim...

ve hangimize hüznü yakıştıransın....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest RA_dya

Yüreğinize sağlık :clover: Takip ediyorum şiirlerinizi.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

sevgili RA-dya

yüreklendirdiğiniz için içten sevgi ve teşekkürlerimi yolluyorum...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

bak ve görme ..

içine saklandığım gözlerime..

hakkın yok değmeye ..

keder benim kederim..

ağlamak hüzne beden sunmaktır..

gözyaşlarım akmayacak bundan böyle..

mutluluk kuşanacak heryanım..

ve kapatacağım gözlerimi..

seni her gördüğümde..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest birce

seni burada' da görmek güzel 7 renk :) , siir' de yazdigini bilmiyordum, hepsi cok..emegine saglik :clover:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk
seni burada' da görmek güzel 7 renk :) , siir' de yazdigini bilmiyordum, hepsi cok..emegine saglik :clover:

 

sevgili birce..teşekkürler..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

ağzıma biber sürerdi annem

ne zaman kötü kelimeler öğrensem..

bu yüzden belki de

küfretmeyi bilmem ben...

ardından susup kaldıysam onun...

sebebi var...

kabahatimiz büyük ve

özrümüz de yoksa yaptıklarımıza

saklanırdık...

somyanın altına sessiz...

altı üstünden gizemlidir çocuksan eğer..

somyayı bilmez o....

önce gecekonduları bilmeli insan...

içinde olanları da....

soğuğu...yokluğu...paylaşmayı..sevgiyi...

ne bilir körkaranlıksa yolu...

allı güllü lahmacuncu....

hadi toplayıp

yırtık naylon ayakkabıları terlikleri..

kırık leblebi alalım yerine

biraz da keçiboynuzu...

keçiboynuzu da yememiştir hiç...

bilirim ben....

biraz tad almak için onca zahmet çekersin...

tıpkı aşkı gibidir onun...

ben... bilirim...

mahallenin tüm çocukları gibi

kömür taşısak gazozuna..

burnumuz yüzümüz kara olsa da

inan onun kalbi kadar

değildir karası hiçbir siyahın..

bunu da bilmez....

çok üşüdü ellerim..

bahçemizdeki kardan adam..

söylesene...

senin adın da mı aynı..

onun adıyla....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

beni gözlerinle vur..

ve tam yüreğime nişan al..

çoktan esirin olmuş bu yürek..

inan hiç çekinmeyecek ...

senden gelen ne mermiden..ne acıdan..

beni gözlerinle vur..

sustuğum kelimelerle kanayacağım..

vurgun tadında güleceğim..

gitmelerinde..

ve kal bile demeyeceğim sana..

biliyorum...

döneceksin....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

sahipsiz sevgiler..

yalnız sevgililer kavşağı..

uçsuz bucaksız yalnızlığımız..

köşeden dönen umutlarımız..

bu ceza çok büyük..

yeniden yola çıkmalıyız..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

sokak lambaları gibi..

hayatın içinde dik durmalıyım...

gelen geçenden esirgemeyip selamı..

ancak akşamlara konuşmalıyım...

 

sokak lambaları gibi..

hüznün gemisine binenleri savurmalıyım..

karanlıkta kaybettiklerini..

ışığımda arayanlara..

kuytu bir liman olmalıyım...

 

sokak lambaları gibi...

mütevazi ..

hertürlüsüne çelme takılmış hayatların...

yaslanacakları bir dost gibi..

orta yerinde gündüzün ...

ve yol boyunca uzanan...

hep malum ve hep münzevi...

ve hep aynı çizgide..

sıradan bir "adam" olmalıyım...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

....bir dosta....

uzak diyarlardan yol buldum

yürüdüm

çekinmeden

nefretten başka hiçbirşeyden...

 

yalnız çıkılır bilirim

yaşamaya da

isyanlara da...

cebimde metelik yoksa da

yüreğimle alırım

bir gülümsemesini garibin

artar daha da sermayem...

tarhana çorbasının buğusundan

çizerim resmini marabaların

ter damlayan alınlarına

birer çelenk ..

çalınan tüm emeklere inat

ekmeği bölüp te yiyen..

kana kana içenleriz hayatı

akşam dönünce evlere....

sıcak bir çorbaya banılır umutlar...

yalnız çıkılır bilirim

yaşamaya da

isyanlara da...

 

yüreğinin kapısı

bırak açık kalsın ardına kadar ..

isteyen girsin..

isteyen kalsın...

baba evi gibi sığınak

ve özverili olsun güneş kadar...

 

kimse çalmasa tokmağını

kapımız açılmasa

ölmüşüz demektir...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

hep aynı nakarat...

gitmeler ve gelmeler..

ben gizlemedim oysa

ne kaf dağından devşirdiğim sırrımı..

ne de fısıltılarını mutluluğumun...

 

çıkın ortaya herbir kelime

her bir nokta ve virgül..

hayatıma yeni bir roman

ve başrollerde mutluluk

ve heyecan...

olsun...

ve herbir satırına

hayatın..

kahkaha dolsun..

hayal mi...

olsun....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

yolunda ölebilmek...

karınca adımları sunduğum yoluna..

tüm çiçekleriyle baharın

ve son senfonisi toprağın suyla..

sayısız hükümler giydik..

boynumuzda değil alnımızda taşıdık yaftalarımızı

nereye gideceğiz..

tüm yollar hep ona çıkıyor..

onda eriyor benliklerimiz..

gözyaşları ve adanmışlık

bir ona...

bir de sana yakışıyor....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

ağlamak istemiyorum sensiz..

düşsem de yanımda ol..

sevinsem de...

ekmeği de öfkeyi de bölüşelim...

ne anlamı var doğrulmanın yalnızken

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

dediler ki duygusallığın kilit sorusuymuşsun..

sordum yüreğe..

annem

bin ürperdi..

yaksın istemedim içimi..

aksın istemedim gözyaşlarım..

alışılmış davranışlardır diye..

sen yalvarmıştın..

ben susmuştum sadece...

görmedin iyiki annem..

nasıl da yaftalıyorlar duyguları..

nasıl da darağaçları kuruyorlar ...

kibri sevmezsin sen..

kibirlileri de ...

ben de sevmiyorum buldozer gibi ezip geçen yargıları...

dizinin dibinde kalamadığım..

ağladım diye ağlayanımsın...

ak tülbentlim..

ağzı dualım..

garibiz zayıfız..

sesimiz cılız ..

yüreği büyük anılarız....

mevlaya sığınanlarız...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

harçlığını savurup harcamış çocuklar gibi..

tüketmişiz gayesini hayatın..

dibine vurmuşuz ..

denizin..

sahilin..

caddenin..

sesi..sessizliği..

bir de sensizliği...

çekilmiyor...

ne yalın hali...

ne de çekim halleri...

ayın ve yıldızların..

kaldırımların dahi sarhoşsa...

gör bak sensizlik nelere mal oluyor...

bil nasıl tükettiğini

umudun yarına ..

ve aşkın sana ait olanını...

gelme artık...

ne kar ol..

ne de yağmur...

çıkmayacağım ayazlarda...

tevbe ettim...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

ben kendim için aldım nefes...

uyudum uyandım senle.. sensiz...

yaşadım her cezayı bile bile...

ben kendim içindim inan...

üzülme ...

senin için gelmedim ben senden uzağa.....

ne adından dudaklarım yandı..

ne aşkından perişanım...

gözlerimin parıltısı kendinden..

gözyaşı değil sebep...

hayatın nefesidir isyanlar..

seninle hiç bir ilgisi yok yaşananların...

ben sadece aynaya gülüyorum...

bana senle geçen yılları anlatıyor...

çocuk sesleri bozuyor sessizliği....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

serin eser akşam karanlığa çalınca

gece deniz nasıl bürünürse ürperen renksizliğe

ve yarınlar nasıl tanımazdan gelirse gençliğimizi

deniz senin yüzün...

ben yarınların çizgileri olursam...

alnındaki...

bil...ki...

çoktan sıfırın altında sesler...

denize küsmüştür gökkuşağı...

istesek te veremeyiz

herhangi bir mavisini hayata...

ya da yeşilini bakışlarına...

ne sarıdır güneş...

ne mordur menekşeler...

ama zordur...

karanlıkken boyamak denizi

herhangi bir sevdasına hayatın...

ben vazgeçtim

tüm fırçalarımı attım arkama...

ama vazgeçmedim biliyorsun..

hala kıyısında hayatın...

meltem olup eseceksin ,

yağmur olup yağacak..

ve gökuşağı çıkacak ardından

toprağımıza düşecek...

toprağımıza....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest 7 renk

sapan taşlarıyla vurulan bir kuştum...

düştüm darmadağın oldum..

kendi kanatlarımı yoldum bilerek..

cocuk acımasızlığıyla...

 

seçmedim kelebek olmayı..

kırılgan ruhuma inat..

direnerek koza hayatlarına...

uçmaktan vazgeçtim...

çocuk umarsızlığıyla...

 

büyü artık dedim kendime...

büyü ve güzel şeyler bul kendine...

buldum dedim kaybettim büyüdüm de...

çocuk kararsızlığıyla...

 

uçmayı deneyeceğim yine..

düşsem de kalkmasını bilecek..

içime doğru yürüyeceğim evrenin merkezinden...

büyük bilgeliğiyle...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Düş! Düşsüzlüğüme

 

“Bir yenilgi sonrasında

Gece; 04.26

Bir fincan kahve,

Bir karalama kağıdı,

Bir kalem,

Küllükte yanan bir sigara

Ve tüm hücrelerimde sen”

 

 

Dışarıda köpek sesleri

Sevdadan mı, efekt için mi?

Yoksa isyan mı haykırdıkları?

Beni ayakta kılan, sevdan!

 

İçindeyim gece karanlığının

Karanlık ve kararsızlık değil midir hayat?

Bir ışık gerekiyordu geceye ve hayata

İkisini de aydınlatan, sevdan!

 

Düşten güzeldir gece

Kapkaradır ve sonrası aydınlık

Düşsüzlüğüme düş! Yarat kendini

Geceye ve düşe renk veren, sevdan!

 

En güzeli düşlerini düşlemek

Düşlerine su gibi sızıp dolaşmak

Düşlerim, düşlerin bir olduğu an,

Anı anlamlandıran, sevdan!

 

Mutlu olmakmış yaşama amaç,

O halde düşlerde yaşamak gerek.

Arıt kendini düş düşsüzlüğüm(d)e;

Düşsüzlüğüme düş olan, sevdan!

 

 

 

 

Şiirler sizemi ait.....yüreginize saglık......bir damlada ben katıyım dedim...kolay gelsin.... :clover:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You are posting as a guest. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.