İnsan sevilerek değil, severek yaşar.
Herkes sevmek istiyor. Seçersin birini uzaktan da seversin. Hoş sevmekte o kadar kolay olmuyor ama neyse... bie süre sonra farkediyorsun ki bu sana yetmiyor.Bu sefer o da seni sevsin istiyorsun. Ve esas soruna geliyorsun...
İnsanın temel ihtiyacı sevilmek. Ya da kabul görmek. Seni o hâlinle, o şekilde birisi sevsin ve kâbul etsin istiyorsun. Bunun için çabalıyorsun.İşte bu nedenle Annen, Baban veya çocuğun benzersiz oluyor. Çünkü onlar seni her şekilde seviyor. Kızsan da, bağırsan da...
Ne kadar da bencil bir duygu bu sevmek. Tüm dünya seni beğensin, sevsin diye sen de onları seviyor gibi yapıyorsun. İşte bu noktada diyeceğim şey şu ki; Seviyor gibi yamaktan bahsetmiyorum, gerçekten sevmek önemli... Sevilmek güzel duygu, gurur okşayıca ama Birilerini gerçekten sevebilmek zor ve güzel...