Φ serdarim Gönderi tarihi: 19 Ocak , 2007 Gönderi tarihi: 19 Ocak , 2007 selam bu sitede henüz yeniyim ve bu bölümde ilk yazım.. sanat ve sanatçı kelimesi çok özel ve önemli ama günümüzde malesef çok basit ve sıaradan görülmekte önüne gelen bir şarkı söyleyip ortadan kayboluyor bir iki sene sonra ortaya çıkıp o zamanın şarkıcılarına sizde sanatçımısınız diyebiliyo pardonda be ****** sen kimsin senin o şahıstan ne farkın var.. kendine malzeme arayan medyanın gündemine gelebilmek için sanaçı ismini ne cesaretle kullanırsın gerçek sanatçıya hak ettiğini vemek yerine kendi programını zengin etmek için bu *****lı insancıkları kullanan medya kendine gelsin. arkadaşlar bu konu aklıma gelince bile sinirleniyorum sanatçılığı hak eden insanlara sanatçı diyelim bu ülkede sevda demirel bile bu statüde gösterliyo yazık bu medyanın haline.... Alıntı
Φ FUZULİ Gönderi tarihi: 25 Haziran , 2008 Gönderi tarihi: 25 Haziran , 2008 Düzen modern ağaların kurduğu,maddenin tek gaye olduğu,menfaat için her yolun mübah kılındığı, manayı dişleri arasında bir bir öğüten bir çark.Bu çarkın çekim alanına giren,bu çarka yakalanan ne varsa ulviyetten yana değeri kaybolmuş bir posa kalır.Sanat da bu çarkın dişlileri arasında ezilen,linç edilen,yalnızlığa terkedilen ulvi değerlerden biriydi.Sanatın özünde güzellik,sevgi,olgunluk velhasıl insanlık, insan vardı.Sanat insana insan olduğunu hatırlatan bir aynaydı.Sanat da yenildi kapitalist canavara ve temsilcilerine.Sanat dilimizde telaffuz,gözümüzde iki kelime olarak kaldı.Ruhu popülerlikle,kendini tatmin etme,eğlenceye hizmet etme,kağıt parçalarına ulaşabilmeyle yeniden şekillendirildi.Kapitalist düzen tüket diyordu tüket benim ürettiğimi sürekli tüket ne bulursan tüket.Sanatı da sanatçıyı da tükettik bu arada.İki güne bir insanlara sanatçı ünvanı kolayca verilir oldu bir günde,beş dakikada ağızdan çıkan her cümle şarkı diye söylenir oldu.Sanat sanatçı gafillerden sorulur oldu.Sanatçı ünvanı verilenlerin iki günlük zevkleri,fizikleri birbirine söyledikleri laflar evimizin başköşesine oturdu, söyledikleri manasız şarkı kimliğinden uzak cümleler kulağımızı mesken tuttu.Sanat budur sanatçı da budur dendi başka tercih yoktur dendi seyirci kaldık oynanan oyunda.Sadece müşteriydik bu oyunda sadece müşteri.Onlar da tücardı karşımızda.Bize sanat satıyorlardı karşılığında sadece para alsalardı keşke.Paramızla birlikte benliğimiz,sevgimiz,insanlığımız,kültürümüz de gidiyordu yanında.Gaye bu değil miydi nihayetinde?Tüketmek birileri için tüketmek biz tükettikçe birilerinin kazanması,kazanıldıkça tüketilecek ne varsa onun kullanılması...Tüketilecek bir şey kalmadığında bizim sahip olduğumuz hiçbir şey kalmayacak ama bize tüket diyenlerin,tüketmeye hizmet edenlerin maddi çok şeyi olacak.Görünen ve de yaşanan maalesef bu... MUHABBETLE... Alıntı
Önerilen İletiler
Katılın Görüşlerinizi Paylaşın
Şu anda misafir olarak gönderiyorsunuz. Eğer ÜYE iseniz, ileti gönderebilmek için HEMEN GİRİŞ YAPIN.
Eğer üye değilseniz hemen KAYIT OLUN.
Not: İletiniz gönderilmeden önce bir Moderatör kontrolünden geçirilecektir.