Obama'nın Amerika'da Gerçekte Ne Yaptığı: Verilerle 8 Yıl

İşsizlik ve sağlık hizmetlerinden partizan kutuplaşmaya ve kültürel dönüşümlere kadar bu veri odaklı analiz, Barack Obama'nın başkanlığı döneminde Amerika Birleşik Devletleri'nin her ana ölçütte nasıl değiştiğini inceliyor. Rakamlar, dönüşmüş ve derinden bölünmüş bir ulusu gözler önüne seriyor.

1. Ekonomi: Serbest Düşüşten Tarihi İstihdam Artışına

Obama'nın ilk döneminin en belirleyici zorluğu, ülkeyi ekonomik felaketten uzaklaştırmaktı. 800 milyar dolarlık Amerikan Kurtarma ve Yeniden Yapılanma Yasası'nın (ARRA) çıkarılması ve çökmekte olan otomotiv endüstrisinin federal kurtarma paketleriyle yönetim, ABD tarihindeki en uzun kesintisiz özel sektör istihdam artışı serisinin temellerini attı.

• İstihdam Piyasası: Obama göreve geldiğinde işsizlik %7,8 seviyesindeydi ve hızla yükselerek Ekim 2009'da %10,0 ile zirve yaptı. Görevden ayrıldığında ise işsizlik oranı yarıdan fazla düşerek %4,7'ye geriledi. Başkanlığı süresince ekonomi net olarak yaklaşık 11,6 milyon istihdam kazandı (özel sektör işverenleri kriz sonrası dip seviyeden bu yana 15 milyondan fazla istihdam ekledi).

• Borsa Sıçraması: Wall Street tarihi bir boğa piyasası yaşadı. S&P 500 endeksi, kriz dönemi dip seviyelerinden yaklaşık %166 oranında yükseldi (bazı ölçümler toplam hisse senedi genişlemesini %180'e yakın gösteriyor), bu da kurumsal karların ve hanehalkı net servetinin 2016 yılına kadar rekor seviyelere ulaşmasına yardımcı oldu.

• Hanehalkı Gelirleri ve Yoksulluk: Yavaş ve sancılı geçen erken döneme rağmen, reel medyan hanehalkı geliri 2016 yılında 59.039 dolarla tüm zamanların en yüksek seviyesine ulaştı ve 2008'e kıyasla %5,3'lük genel bir reel artış kaydetti. Resmi yoksulluk oranı Obama'nın son yılında %12,7'ye geriledi, ancak servet eşitsizliği kalıcı bir yapısal sorun olmaya devam etti.

• Mali Bilanço: Ekonomiyi istikrara kavuşturmak için alınan önlemler devasa bir ulusal maliyetle geldi. Halkın elindeki federal borç sekiz yıl içinde %128 oranında artarak yaklaşık 10,6 trilyon dolardan neredeyse 20 trilyon dolara yükseldi, ancak yıllık bütçe açıkları görev süresinin sonuna doğru 2009'daki zirve noktasından önemli ölçüde küçüldü.

2. Sağlık Hizmetleri: Uygun Fiyatlı Sağlık Yasası ve Sigortasızlık Oranı

Hiçbir iç politika girişimi Obama dönemini 2010 yılında çıkarılan Hasta Koruma ve Uygun Fiyatlı Sağlık Yasası (ACA) kadar tanımlayamadı. Halk arasında "Obamacare" olarak adlandırılan yasa, Amerikan sağlık manzarasını dönüştürdü, sigorta piyasalarını yeniden şekillendirdi, düzenlemeleri genişletti ve şiddetli siyasi savaşlara yol açtı.

• Hızla Düşen Sigortasızlık Oranları: ACA öncesinde Amerikalıların yaklaşık %16 ila %16,7'sinin sağlık sigortası yoktu. Obama'nın ikinci döneminin sonunda bu rakam tarihi bir dip seviye olan %9'a düştü.

• Milyonlarca Kişi Kapsama Alındı: Eyalet sigorta pazarları ile Medicaid'in genişletilmesinin birleşimi sayesinde tahmini 20 milyon sigortasız Amerikan vatandaşı sağlık güvencesine kavuştu. Ek olarak, milyonlarca genç yetişkin 26 yaşına kadar ebeveynlerinin sigorta planlarında kalmaya devam etti.

• Maliyet Eğrisi: Bireysel pazar yerlerindeki prim artışları hakkındaki tartışmalar manşetlere hakim olurken, makroekonomik sağlık hizmeti enflasyonu belirgin bir şekilde yavaşladı. İşveren destekli sağlık sigortası primlerinin yıllık artış hızı, yasanın çıkışından önceki on yıla kıyasla önemli ölçüde yavaşladı. Dahası, sigorta şirketlerinin önceden var olan sağlık durumlarına dayanarak sigorta kapsamını reddetmeleri veya daha yüksek oranlar talep etmeleri kalıcı olarak yasaklandı.

3. Sosyal ve Kültürel Değişimler: Eşcinsel Evlilik ve Demografik Evrim

Kültürel açıdan, Obama başkanlığının sekiz yılı, sivil haklar ve demografik değişimlerde hızlı bir ivmelenme dönemine işaret etti; her ne kadar yönetimin ilk tutumları zaman içinde önemli ölçüde evrilmiş olsa da.

• LGBTİ+ Hakları: Obama 2008'de seçildiğinde, tam evlilik eşitliği yerine geleneksel sivil birliktelikleri destekleme yönünde kampanya yürütmüştü. 2012'de, tabandan gelen kültürel bir değişim ve üst düzey yetkililerin açıklamalarının ardından Obama, eşcinsel evliliği destekleyecek şekilde görüşünü kamuoyuna açıkladı. Dönüm noktası, Haziran 2015'te Yüksek Mahkeme'nin Obergefell v. Hodges davasında Anayasa'nın ülke çapında eşcinsel evlilik hakkını garanti ettiğine karar vermesiyle geldi. Anlar sonra Beyaz Saray gökkuşağı gurur bayrağının renkleriyle aydınlatıldı.

• Askeri Entegrasyon: Başkanlığının başlarında Obama, 2010 yılında "Sorma, Söyleme" (Don't Ask, Don't Tell) politikasının yürürlükten kaldırılmasını imzalayarak eşcinsel, lezbiyen ve biseksüel Amerikalıların ilk kez ABD ordusunda açıkça görev yapmasına izin verdi.

• Değişen Demografi: ABD nüfusu çoğulculuğa doğru istikrarlı yürüyüşünü sürdürdü. Ülkenin azınlık nüfusları beyaz nüfustan daha hızlı bir oranda büyüyerek, gelecekteki siyasi hizalanmaları büyük ölçüde etkileyecek olan ulusal kimlik hakkındaki kültürel tartışmaları yoğunlaştırdı.

4. Partizan Kutuplaşma: Derinden Bölünmüş Bir Ulus

Obama başkanlığının en belirgin mirası—ve boylamsal anket verilerinde en açık şekilde görüleni—Amerikan kamusal yaşamında partizan çizgilerin katılaşmasıdır. Obama'nın 2004 Demokrat Ulusal Kurultayı'ndaki ünlü konuşmasında vadettiği partizanlık üstü birliği getirmekten ziyade, onun dönemi Demokratlar ile Cumhuriyetçiler arasındaki uçurumun genişlemesiyle aynı döneme denk geldi.

• Onay Uçurumu: Pew Research Center'ın onlarca yıldır başkanlık onay oranlarını takip eden verileri, Obama yıllarında benzeri görülmemiş bir partizan bölünmeye dikkat çekmektedir. Başkanlığı boyunca Obama'nın performansını Demokratların ortalama yaklaşık %81'i onaylarken, Cumhuriyetçilerin yalnızca %14'ü onayladı; bu, önceki devlet başkanları için görülenlerden daha geniş bir onay uçurumudur.

• Yasama Tıkanıklığı: Yoğun kutuplaşma, büyük yasa tasarımlarının oylamalarında somutlaştı. ACA, 2010 yılında Temsilciler Meclisi veya Senato'da tek bir Cumhuriyetçi oyu dahi almadan geçti ve özellikle Cumhuriyetçilerin 2010 ara seçimlerinde Temsilciler Meclisi'nin kontrolünü yeniden ele geçirmesinin ardından, görev süresinin geri kalanını tanımlayan yasama sürtüşmesi için bir şablon oluşturdu.

• Kültürel ve İdeolojik Ayrışma: Siyasetin ötesinde veriler, Amerikalıların coğrafi olarak giderek daha fazla ayrıştığını, medya tüketim alışkanlıklarının ayrı ideolojik ekosistemlere bölündüğünü ve iklim değişikliğinden kurumlara duyulan temel güvene kadar her günkü konuların bükülmez bir partizan lensle değerlendirildiğini gösterdi.

Sonuç

Veriler, Obama başkanlığının portresini tam zıtlıkların dönemi olarak çiziyor. Bir yandan, ülkeyi bir buhranın eşiğinden geri döndürmek, tarihteki en uzun istihdam artışı serisini mühendislik harikası gibi hayata geçirmek, sigortasız 20 milyon vatandaşa sağlık hizmeti ulaştırmak ve evlilik eşitliği gibi kilometre taşı sosyal dönüşümleri güvence altına almak gibi tarihi bir dirençle tanımlandı.

Öte yandan, ağır finansal maliyetler, sıradan çalışanlar için erken ekonomik toparlanmanın yavaşlığı ve tırmanan bir kültür savaşı, ülkeyi görünür biçimde dönüştürülmüş ve derinden kutuplaşmış halde bıraktı. Rakamlar, nesiller boyu en büyük ekonomik krizinden sağ çıkan, ancak sonraki on yıla kolektif kimliği ve gelecek yönü hakkında derin sorularla giren bir ulus göstermektedir.

Kaynak: TDC

Jon Ossoff

Ossoff: Bütün hükümetimiz, tek bir adamın intikamını, gücünü ve zenginliğini yozlaşmış bir araç haline getirdi. Başkanın eleştirmenleri yargılandı veya yayınlardan uzaklaştırıldı. Fiyatlar yükselirken başkan milyarlarca dolar kazanıyor. Kanser hastaları sigortalarını kaybederken zenginler bir vergi indirimi daha alıyor.

Göçmen aileler parçalanırken ve özel hapishaneler büyüyüp sefalet içinde kalırken, pervasız savaşın bataklığında batıyoruz. Adalet Bakanlığı ve hatta istihbarat servislerimiz bile başkanın intikamlarına hizmet edecek şekilde çarpıtılıyor.

Ama bir ay sonra, Atina, onu öyle kesin bir şekilde kınamak için oy vereceğiz ki, hiçbir başkan yüzyıllarca böyle suistimallere bir daha cesaret edemeyecek. Bir ay sonra, bağnaz kongre üyesi, Trump kuklası Mike Collins'i yenmek için oy vereceğiz.

Kanada ile Avrupa arasındaki ittifak, karşı durduklarımızla değil, savunduğumuz değerlerle tanımlanır: özgürlük, dayanışma, refah ve sürdürülebilirlik. Kimsenin tercihlerimize hükmedemeyeceği kadar güçlü bir ittifak.

Avrupa ve Kanada'nın her biri güçlüdür; birlikte ise çok daha güçlüdürler.

Bugün Avrupa Parlamentosu'na hitap etmek bir onurdur.