Eyalet Bazında ABD'nin 31 Trilyon Dolarlık Ekonomisi

Kaliforniya - 4,3 Trilyon Dolar
Teksas - 2,9 Trilyon Dolar
New York - 2,5 Trilyon Dolar
Florida – 1,8 Trilyon Dolar
Illinois - 1,2 Trilyon Dolar
Pensilvanya - 1,1 Trilyon Dolar
Ohio - 967 Milyar Dolar
Georgia - 925 Milyar Dolar
Washington - 895 Milyar Dolar
Kuzey Carolina - 894 Milyar Dolar
New Jersey - 887 Milyar Dolar
Massachusetts - 820 Milyar Dolar
Virginia - 798 Milyar Dolar
Michigan - 730 Milyar Dolar
Arizona - 598 Milyar Dolar
Tennessee - 590 Milyar Dolar
Colorado – 584 Milyar Dolar
Maryland - 568 Milyar Dolar
Indiana - 545 Milyar Dolar
Minnesota - 531 Milyar Dolar
Wisconsin - 473 Milyar Dolar
Missouri - 468 Milyar Dolar
Güney Carolina - 379 Milyar Dolar
Connecticut - 376 Milyar Dolar
Oregon – 343 Milyar Dolar
Alabama - 341 Milyar Dolar
Louisiana - 340 Milyar Dolar
Utah – 316 Milyar Dolar
Kentucky - 307 Milyar Dolar
Nevada - 281 Milyar Dolar
Iowa - 277 Milyar Dolar
Oklahoma - 274 Milyar Dolar
Kansas - 241 Milyar Dolar
Arkansas - 198 Milyar Dolar
Nebraska - 198 Milyar Dolar
Columbia Bölgesi (Washington D.C.) - 193 Milyar Dolar
Mississippi - 165 Milyar Dolar
Idaho - 136 Milyar Dolar
Delaware - 117 Milyar Dolar
Batı Virginia - 109 Milyar Dolar
Kuzey Dakota - 82 Milyar Dolar
Montana - 82 Milyar Dolar
Güney Dakota - 81 Milyar Dolar

Kaynak: Ekonomik Analiz Bürosu (BEA), Haziran 2026 itibarıyla en güncel veriler.

Amerikalıların onda dördü yaz seyahatlerini iptal ediyor ve bunun nedeni herkesi endişelendirmeli.

Yaz tatili, Amerikan yaşamında her zaman kutsal bir şeye yakın bir şey olarak ele alınmıştır. İnsanlar kışın gri aylarında bunun için plan yapar, bahar boyunca bunun için para biriktirir ve yılın değerlendirmesini buna göre yaparlar. Bu ritüel, çoğu Amerikalının düşünmek istemediği ekonomik çizgiler boyunca parçalanıyor ve bunun ardındaki veriler, seyahatle ilgili bir hikayeden çok daha rahatsız edici bir şeyi ortaya koyuyor.

Manşet Rakamlarının Gizlediği Bölünme

Bank of America Enstitüsü'nün 2026 Yaz Seyahat ve Eğlence Görünümü, Amerikalıların %77'sinin bu yaz seyahat etmeyi planladığını ortaya koydu; bu rakam, altındaki ayrıntılar ortaya çıkana kadar güven verici görünüyor.

Bu seyahat sezonunda K şeklinde bir model ortaya çıkıyor. Düşük gelirli hanelerin seyahat planı yapmama olasılığı çok daha yüksek; neredeyse %40'ı hiç plan yapmıyor ve Bank of America kart verileri, 2026'da seyahatle ilgili harcamalarının yıllık bazda düştüğünü gösteriyor. Orta ve yüksek gelirli hanelerde ise seyahat harcamaları daha güçlü. Genel rakam sağlıklı görünüyor çünkü gelir dağılımının üst yarısı yukarı doğru çekiyor, alt yarısı ise sessizce düşüyor.

Seyahat etme isteği gelirle birlikte hızla artıyor; yüksek gelirli kişilerin %93'ü seyahat planlarken, orta gelirli hanelerin %86'sı ve düşük gelirli kişilerin sadece %62'si seyahat planlıyor. Özellikle Baby Boomer'lar için bu %62'lik planlama oranı, incelenen tüm nesiller arasında en düşük oran.

Bu sadece kimin tatile çıktığı ve kimin çıkmadığıyla ilgili bir hikaye değil. Gerçek zamanlı olarak genişleyen bir finansal uçuruma açılan bir pencere ve bu uçurumun yanlış tarafında olan insanlar uzak bir soyutlama değil. Onlar, sessizce gelmeyi bırakan komşular, aile üyeleri ve seyahat arkadaşları.

Stresin Ardındaki Rakamlar

Seyahat verilerinin altında yatan tasarruf tablosu her açıdan endişe verici.

Ekonomik Analiz Bürosu, kişisel tasarruf oranının Nisan ayında %2,6'ya düştüğünü, bunun da pandemiden önceki en düşük seviye olduğunu ve Ocak ayındaki yaklaşık %5'lik seviyeden gerilediğini bildirdi. Bunu hane halkı terimleriyle ifade edecek olursak: bir hane halkı vergi sonrası aylık 6.000 dolar kazanıyorsa, bu seviyedeki bir tasarruf oranı yaklaşık 216 dolar biriktirmek anlamına gelir. Bu, beklenmedik bir araba tamiriyle sıfıra inme, bir sağlık faturasıyla kredi kartına uzanma, bir iş kaybıyla gerçek bir mali krize girme olasılığı demektir.

Amerikalıların kişisel tasarruf oranı dramatik bir şekilde düştü ve eski bir Hazine Bakanlığı yetkilisinin "en dip nokta" olarak adlandırdığı seviyeye ulaştı. Giderek daha fazla Amerikalı kredilerini ödeyemiyor ve sürekli enflasyona ayak uydurmak için emeklilik hesapları da dahil olmak üzere tasarruflarını kullanıyor.

Emeklilik hesabı rakamları özellikle çarpıcı. Fidelity verileri, 2026 yılının ilk çeyreğinde daha fazla çalışanın 401(k) emeklilik birikimlerini kullandığını gösteriyor. Ödenmemiş kredisi olan çalışanların oranı, bir yıl öncesine göre %18,8'den %19,2'ye yükseldi ve yeni kredi çeken veya zorunlu çekim yapan çalışanların oranları da arttı. Bunlar, on yıllarca biriktirdikleri tasarrufları tatil için değil, temel ihtiyaçlarını karşılamak için kullanan insanlar.

Bunu Gerçekte Ne Tetikliyor?

Acil tetikleyici, hane halkı bütçelerini alışılmadık bir hız ve şiddetle vuran bir enerji şoku oldu.

Yıla varil başına 61 dolardan başlayan Brent petrolü, ilk çeyreği 118 dolarda tamamladı; bu, Enerji Bilgi İdaresi'nin 1988'den beri kaydettiği verilerde enflasyona göre ayarlanmış en büyük çeyreklik fiyat artışı oldu. Mayıs ayına kadar, normal benzinin ulusal ortalama fiyatı 4,47 dolara ulaştı.

Ancak yakıt, resmin sadece bir parçası. Enflasyon, Nisan ayında bir önceki yıla göre %3,8 artarak Mayıs 2023'ten bu yana en yüksek seviyeye ulaştı. Amerikalılar, gıda, elektrik, su ve sağlık hizmetleri gibi temel ihtiyaç maddelerindeki yüksek fiyatlarla mücadele etmeye devam ediyor. Bir ekonomist, "Vergi indirimlerine rağmen, maaşlar şu anda enflasyona yetişemiyor," dedi. "Bu sadece yüksek benzin fiyatlarından ibaret değil. Elektrik, sağlık hizmetleri ve gıda fiyatları da yükseliyor. Bunlar insanların ödemek zorunda olduğu temel ihtiyaçlar."

Geleneksel enflasyonun yanı sıra, tahminler 2026 tarifelerinin ortalama bir hane halkının yıllık maliyetlerine 570 ila 2.500 dolar arasında bir ek maliyet getireceğini gösteriyor. Bu para, bir zamanlar bir iç hat uçuşunu ve birkaç gece otel konaklamasını karşılayabilecek bir miktardı.

Açığı Dolduran Borç

Tasarruflar azaldığında ve giderler artmaya devam ettiğinde, başka bir şey devreye giriyor. Bu başka şeyin de kendi maliyeti var.

Geçen yılki yaz tatillerini kredi kartıyla ödeyen Amerikalıların üçte birinden fazlası hala bu borçlarını ödemedi. 2026 yazında seyahat edeceklerin yaklaşık altıda biri, seyahat masraflarını "şimdi al, sonra öde" hizmetleriyle karşılamayı planlarken, diğerleri nakit avans ve kısa vadeli kredileri tercih edecek.

"Şimdi al, sonra öde" hizmetini kullananların yüzde 29'u artık market alışverişi yapmak için taksitli kredilere başvurduklarını belirtiyor; bu oran iki yıl öncesine kıyasla iki katından fazla bir artışa işaret ediyor. Bu kullanıcıların neredeyse yarısı geçtiğimiz yıl en az bir ödemeyi geciktirdi —ki bu oran bir önceki yıl yüzde 34 seviyesindeydi— ve yarısından fazlası bu krediler olmasa geçimlerini sağlayamayacaklarını ifade ediyor.

İnsanlar gıda ihtiyaçlarını karşılamak için borçlanıyor. Bu kişiler için yaz tatilini iptal etmek, bir öncelik tercihi meselesi değil; bu, bütçesinde artık hareket alanı kalmamış bir hanenin zorunlu aritmetiğinden ibaret.

Bunun Seyahat Sektörü Açısından Anlamı

Ekonomik kırılma, seyahat sektörünü, kişisel mali durumları ne olursa olsun seyahat rezervasyonu yapan herkesin hissedeceği şekillerde yeniden biçimlendirmeye başladı.

ABD Seyahat Birliği'nin verilerine göre, geçen ay seyahat fiyatları genel enflasyon oranının iki katından fazla bir hızla arttı. Havayolları, oteller ve kruvaziyer şirketleri, pek çok hanenin yaşadığı ekonomik sıkıntıyı yansıtacak şekilde fiyatları düşürmüyor; aksine fiyatları sabit tutuyor veya yükseltiyorlar, çünkü hâlâ seyahat eden kesim ödeme yapmaya istekli davranıyor.

Amerikalıların yüzde 44'ü, bu yıl yaz tatiline çıkmanın kendileri için ulaşılmaz olduğunu söylüyor. Yine de yüzde 73'ü, tatili gerçekleştirmek adına ne gerekiyorsa yapmayı ve bunun için diğer hemen hemen tüm harcamalardan kısmayı planlıyor. Bir yanda mali sıkıntı, diğer yanda ise inatçı bir kararlılık; işte bu ikili, insanların daha sonra pişman olacakları kararlar almalarına zemin hazırlıyor. Amerikalıların yüzde 69'u; otel yerine akraba yanında kalmak, daha kısa bir seyahate çıkmak veya aktarmasız uçuş yerine çok duraklı uçuşları tercih etmek gibi, seyahat masraflarını kısmaya yönelik kararlar alıp sonradan pişmanlık duyduklarını belirtiyor.

Öte yandan, daha varlıklı gezginler her zamankinden daha rahat harcama yapıyor; bu da üst sınıf koltukların ve lüks otellerin tamamen dolmasını sağlıyor. Sonuç olarak, bir zamanlar gerçek bir fiyat-performans avantajı sunan orta segment seçenekler her iki taraftan da sıkışıp kalıyor.

İptal Edilen Bir Tatilin Ardındaki Büyük Resim

İptal edilen bir yaz tatili bir hayal kırıklığıdır; ancak bunun temsil ettiği durum çok daha ciddidir.

Bir ekonomistin tahmini, hanelerin geçici nakit rezervlerini tüketmesiyle birlikte tasarruflardaki düşüşün 2026'nın ikinci yarısında hızlanabileceğine işaret ediyor. Eski bir Hazine yetkilisi, "Er ya da geç, yapılan hataların bedeli ödenir," diyerek uyarıda bulunuyor. “Enflasyonun ve gelirlerin mevcut durumu göz önüne alındığında, insanlar enflasyon karşısında hâlâ alım gücü kaybediyor. Bu durum giderek artan bir baskı yaratacak ve nihayetinde insanlar yaşam standartlarından ödün vermek zorunda kalacaklar; bu da hem kendileri hem de ekonomi için olumsuz bir sonuç doğuracak.”

İyi bir seyahat deneyimi yaşamak adına yıllarca finansal bir birikim oluşturmuş elli yaş üstü gezginler için çıkarılacak ders, tatil bütçesini kısmakla ilgili değildir. Asıl mesele, her seyahati çevreleyen ekonomik ortamda nelerin yaşandığıdır. Havalimanları daha kalabalık ve ortam daha gergin. Otellerde hâlâ yer bulunabiliyor; ancak otel çalışanlarının ve turizm gelirlerine bel bağlayan yerel ekonomilerin yaşadığı finansal kaygı, seyahat broşürlerinde pek yer bulmayan bir arka plan gerçeği olarak varlığını sürdürüyor.

Amerikalıların yüzde 88’i, 2026 yılında bir tür finansal stres yaşadığını belirtiyor. Bu, başkalarıyla ilgili bir istatistik değil; bu yıl yapılacak her yaz seyahatinin içinde gerçekleşeceği genel atmosferdir.

Kaynak: UA

Beyaz milliyetçi bir grubun çevrelediği Siyahi kadının fotoğrafı viral oldu

Bir Fotoğraf, Bir Ülke: Sosyal Medyayı Sallayan O An

Ülkenin bağımsızlık yıl dönümü kutlamalarının yapıldığı resmi tatilde, başkent metrosunda çekilen tek bir kare fotoğraf, toplumsal hafızaya kazınacak bir simgeye dönüştü. Tren vagonunda tek başına oturan Siyahi bir kadının, yüzleri maskeli ve tek tip giyinmiş onlarca aşırı sağcı/beyaz milliyetçisi grup üyesi tarafından etrafının sarıldığı o an, sosyal medyada milyonlarca kez paylaşılarak büyük bir tartışmanın fitilini ateşledi.

Aynı gün, yüzlerce grup üyesi ellerinde bayraklar ve ideolojik sloganlarla başkent sokaklarında gövde gösterisi yapmış, metro ağını da bu yürüyüşe ulaşım için kullanmıştı. O esnada bir foto muhabirinin deklanşöründen çıkan bu kare, kamuoyunda "günümüz toplumunun kutuplaşmış halini özetleyen en net fotoğraf" olarak yorumlandı.

"Tarih Kitaplarına Geçecek Bir Kare"

Fotoğrafın internette yayılmasının ardından toplumun farklı kesimlerinden, akademisyenlerden ve sanatçılardan tepki yağdı. Ortak kanaat, bu görselin sıradan bir anı değil, tarihi bir belge niteliği taşıdığı yönündeydi:

• Toplumsal Analistler: Yüzleri maskeli, kimliksiz bir grubun ortasında tek başına duran kadının duruşunu, ülkenin içinden geçtiği dönemi uzun süre hafızalarda tutacak trajik bir sembol olarak nitelendirdi.

• Kamuoyu Yorumcuları: Bu görüntünün gelecekte torunlarımızın tarih ve ders kitaplarında "yaşanılan dönemin özeti" olarak okutulacağını belirtti.

• Sanat Dünyası: Kültürel figürler ve tanınmış oyuncular, fotoğrafın taşıdığı güçlü kontrast ve kompozisyon nedeniyle doğrudan en prestijli gazetecilik ödüllerine (Pulitzer gibi) aday gösterilmesi gerektiğini savundu.

Güvenlik ve İfade Özgürlüğü Tartışması

Yürüyüşün ardından yerel emniyet güçleri tarafından herhangi bir gözaltı işlemi yapılmadı. Emniyet yetkilileri yaptıkları açıklamada, barışçıl sınırlar içinde kaldığı sürece her bireyin görüşlerini ifade etme hakkı olduğunu ve kamu güvenliğini sağlamakla yükümlü olduklarını belirtti.

Hükümet kanadından üst düzey bir yetkili ise katıldığı bir televizyon programında, grubun ideolojisini şahsen asla desteklemediğini ve savunulan fikirleri kabul edilemez bulduğunu ifade etti. Ancak yetkili, "Demokrasiyi karmaşık ve zor kılan şey, bazen tamamen karşı olduğumuz, saldırgan bulduğumuz fikirlerin bile ifade özgürlüğü kapsamında korunmasıdır" diyerek hukuki boyuta dikkat çekti.

Arka Plan ve Komplo Teorileri

Söz konusu aşırı sağcı grup, geçmiş yıllarda yaşanan ve ölümle sonuçlanan büyük bir ırkçı miting dalgasının ardından kurulmuştu. Uzman raporlarına göre grubun temel amacı, toplumu kendi ideolojik ve ırksal homojenlik vizyonlarına göre yeniden şekillendirmek.

Öte yandan, fotoğrafın yarattığı büyük olumsuz tepkiyi hafifletmek isteyen bazı sağ kanat yorumcular ve medya figürleri olayı başka bir boyuta taşımaya çalıştı. Sosyal medyada, bu grubun aslında gerçek olmadığı, muhalifleri kötü göstermek için "kostüm giymiş karşıt görüşlü aktivistler" veya "gizli ajanlar" tarafından kurgulanan sahte bir organizasyon olduğu yönünde komplo teorileri de ortaya atıldı.

Tim Waltz şöyle diyor tweet'inde

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı, okula giydikleri kıyafetler nedeniyle bir grup anaokulu öğrencisine saldırıyor.

Arkadaşım George W. Bush'un 80. yaş günü kutlu olsun!

Senin —ve baban ile tüm aileni— dostluğun, hayatımdaki en büyük armağanlardan biri oldu. Bu dostluk bana her zaman şunu hatırlattı: Siyasetçi kimliğimizden çok önce, bizler aynı ülkenin vatandaşları ve her şeyden önemlisi insanız.

Ayrıca önümüzdeki bir ay boyunca, nihayet benden daha yaşlı birinin olmasına ayrıca minnettarım! Sana sağlık, mutluluk ve dostluk dolu nice yıllar diliyorum.

Bizi birleştiren şeylerin, bizi ayıranlardan daha büyük olduğunu hatırladığımızda ülkemiz daha güçlüdür.

Bugün, Başkan George W. Bush’un 80. yaş gününü kutluyoruz.

2009’daki yemin töreni gününde Başkan Bush, Oval Ofis’te Başkan Obama’ya, göreve başlarken ona cesaret, inanç ve destek sunan el yazısı bir not bırakmıştı. Bu mektup, kamu hizmetinin nezaket, saygı ve ülkeye duyulan ortak bir bağlılık temelinde yürütülmesi gerektiğine dair güçlü bir hatırlatıcı olmaya devam ediyor. Kendi yönetimi ile Başkan Obama’nın yönetimi arasında sorunsuz ve düzenli bir geçişin sağlanmasına katkıda bulunduğu için Başkan Bush’a minnettarız.

Söz konusu mektubu, Obama Başkanlık Merkezi’ndeki Obama Oval Ofisi replikasında görebilirsiniz.

Bu'da Bush'un offisinden

Aaron Rupar bugün bir tweet atarak Trump'ın yalan söylediğini kanıtlıyor. Adam'daki EGO tavan yapıyor

Trump: "TikTok'taki bir numaralı ismin açık ara kim olduğunu biliyor musunuz? Trump. Yani ben. Taylor Swift 11. sıradaydı."

Tweet'in altındaki nota dikkat edin ve ayrıca onun altındaki linke tıklayarak wikipedia'dan listeye ulaşın

Trump'ın 16,6 milyon TikTok takipçisi var (birinci sırada değil; en popüler hesap olan @khaby.lame'in 162,2 milyon takipçisi bulunuyor) ve Taylor Swift'in ise 33,5 milyon takipçisi var.

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_most-followed_TikTok_accounts

Trump'ın "büyük ve harika" yasası, milyonlarca Amerikalının gıda yardımı hakkını kesti

Michelle Flowers, geçen yıl süresi dolan gıda yardımı (gıda karnesi) haklarını yeniden kazanmasının sekiz ay sürdüğünü söylüyor; üstelik bunu ancak bir çağrı merkezindeki işinden çıkarılıp nihayet boş vakit bulabildiği için gerçekleştirebilmiş.

Dört çocuk annesi 36 yaşındaki Flowers, tam da Ek Besin Destek Programı'nın (SNAP) yardım etmeyi amaçladığı türden bir kişiydi. Ancak Arizona, Başkan Donald Trump'ın imzasını taşıyan yasadaki yeni kurallara uyum sağlama telaşıyla program kapsamındaki inceleme ve denetim süreçlerini sıkılaştırmıştı. Analistlere göre, zaten kısıtlı personelle çalışan kurum başvuruları işleme koymakta zorlanırken, devlet yardımına hak kazanan kişiler bile bu katı uygulamaların mağduru oldu.

Trump'ın gıda yardımına erişim koşullarını zorlaştıran ve eyaletleri daha sıkı incelemeler yapmaya iten o "büyük ve harika" yasasının üzerinden bir yıl geçti; Arizona, bu değişikliklerin ve bunların yol açtığı bürokratik sıkıntıların, yardıma hak kazanan Amerikalılara nasıl zarar vermiş olabileceğinin çarpıcı bir örneği. Eyaletin elindeki en güncel verilere göre, Arizona'da gıda yardımı alanların sayısı yarı yarıya azaldı; bu, yaklaşık 200 bini çocuk olmak üzere toplamda 500 bine yakın kişinin sistem dışı kalması anlamına geliyor.

Federal yetkililer geçen ay, sosyal güvenlik ağında Başkan'ın getirdiği kapsamlı değişiklikleri uyguladığı için Arizona'yı övdü ve eyaletin yardımları doğru kişilere ulaştırma ile "israf, usulsüzlük ve suistimali" azaltma konusunda "öncülük ettiğini" belirtti. Ancak SNAP kayıtlarını yakından takip eden pek çok kişi, Arizona'daki bu keskin düşüşün aslında sistemin bozuk olduğunun bir işareti olduğunu savunuyor.

Phoenix'teki bir yardım ofisinde, şu anda aynı sistemle uğraşan bir arkadaşıyla birlikte sıra bekleyen Flowers, "Süreci aşırı zorlaştırıyorlar," dedi. Hemen dışarıda bir adam, gıda yardımı görüşmesi ayarlamak için kendisine verilen telefon numarasını aradı; ancak hat kesilmeden önce "aşırı yüksek çağrı yoğunluğu" olduğunu bildiren bir ses kaydıyla karşılaştı.

Bütçe ve Politika Öncelikleri Merkezi'nde (Center on Budget and Policy Priorities) gıda yardımı politikası analisti olan Katie Bergh, "Gıda alışverişi yapabilmek için gıda yardımına bel bağlayan insanların yarısını bir eyaletin kaybetmesi şaşırtıcı ve vahim bir durum," dedi.

Arizona bu konuda istisnai bir örnek; eyalette yeni SNAP kuralları, personel kesintileri gibi diğer zorluklarla birleşti. Diğer eyaletlerde ise kayıt sayılarında bu denli dramatik düşüşler görülmedi. USDA (ABD Tarım Bakanlığı), veri yayınladığı son ay olan bu yılın Mart ayı itibarıyla, bir önceki yıla kıyasla ülke genelinde yaklaşık yüzde 12'lik bir düşüş olduğunu bildirdi.

Bazı Arizona yetkilileri ve toplum grupları, eyaletlerinin federal değişiklikleri uygulama konusunda diğerlerinin önünde olduğunu belirterek, ilerleyen dönemde diğer eyaletlerde daha keskin düşüşler görülebileceği uyarısında bulundu. Community Food Bank of Southern Arizona'nın (Güney Arizona Toplum Gıda Bankası) CEO'su Natalie Jayroe, "Arizona'nın gerçekten de bir 'maden ocağındaki kanarya' [tehlikeyi erkenden haber veren bir gösterge] işlevi gördüğünü düşünüyoruz," dedi.

Demokratlar, enflasyonla boğuşan Amerikalıların sosyal yardım haklarını da kaybetmemeleri gerektiğini savunarak, SNAP (Gıda Yardımı Programı) kaynaklı bu durumu bir seçim kampanyası malzemesi haline getiriyor.

Arizona'da Cumhuriyetçilerin ağırlıkta olduğu bir seçim bölgesini Demokratların lehine çevirmeyi hedefleyen Temsilciler Meclisi adayı Jonathan Nez, "SNAP ve bu tür yardımların pek çoğu birer sadaka değil; bunlar, zorlu ekonomide ayakta kalmaya çalışan insanlara uzatılan bir yardım eli," dedi.

Çetin bir rekabete sahne olan bir Temsilciler Meclisi koltuğunu kazanmaya çalışan bir diğer Arizona Demokratı JoAnna Mendoza, bir gıda bankasının kendisine, hemşirelerin mesai kıyafetleriyle (scrubs) gelip yardım kuyruğuna girdiklerini anlattığını söyledi; bu durum, sıkıntı çeken insanların ne kadar geniş bir kesimi kapsadığının bir göstergesiydi. Gıda yardımı kuponlarıyla büyüdüğünü anlatan Mendoza için bu mesele kişisel bir anlam taşıyor.

Mendoza, "İnsanların hayatını imkansız hale getiren pek çok sorun var ve gıda güvencesizliği bunların başında geliyor," dedi.

Phoenix'teki yardım ofisinin bulunduğu caddede, kaldırım kenarı adaylara ait tabelalarla doluydu; bu tabelalar arasında, gıda yardımı programını değiştiren Trump tasarısını destekleyen Cumhuriyetçi yasa yapıcılarınkiler de yer alıyordu.

Yardım almakta zorluk yaşayan dört çocuk annesi Flowers, seçeneklerden memnun kalmadığı için 2024 seçimlerinde oy kullanmadığını söyledi. Ancak bu yıl oy kullanmayı planlıyor ve SNAP konusunun "kesinlikle seçim kararında etkili olacağını" öngörüyor.

Cumhuriyetçiler, SNAP'te yapılan değişiklikleri federal maliyetleri düşürmeye ve gıda yardımı alanlar için çalışma şartlarını genişletmeye yönelik makul adımlar olarak savundu. Daha önce, 18 ila 54 yaş arasındaki "çalışabilecek durumdaki" bireylerin, birkaç aydan daha uzun süre yardım alabilmeleri için çalışmaları gerekiyordu; şimdiyse bu şart 64 yaşına kadar olan yetişkinler için geçerli. Eskiden, her yaştan çocuğun bakımını üstlenen ebeveynler çalışma şartından muaf tutuluyordu; Söz konusu muafiyet artık yalnızca 14 yaşın altındaki çocuklar için geçerli.

Gaziler, evsizler ve koruyucu aile bakımından ayrılan gençler için tanınan muafiyetler kaldırıldı. Düzenleme ayrıca, SNAP programından yararlanabilecek yasal statüdeki yabancıların kapsamını da daralttı.

Beyaz Saray Sözcüsü Anna Kelly yaptığı açıklamada, Trump'ın "bu programların gelecek nesiller için sürdürülebilirliğini sağlayarak, SNAP'i ona ihtiyaç duyan Amerikalılar adına güçlendirdiğini" ve hazırladığı tasarının "israf, usulsüzlük ve suistimallerin önüne geçmek amacıyla eyaletlerle makul maliyet paylaşımı tedbirlerini hayata geçirdiğini" belirtti.

Arizona Gıda Bankası Ağı (Arizona Food Bank Network) tarafından toplanan verilere göre, gıda bankaları artık Arizona'da SNAP (Ek Gıda Yardımı Programı) kapsamındakilerden daha fazla sayıda insana hizmet veriyor; grubun başkan yardımcısı Terri Shoemaker, bunun on yılı aşkın süredir tuttukları kayıtlarda bir ilk olduğunu belirtti.

Ancak Shoemaker, yardım kuruluşlarının devletin yerini alamayacağını ifade etti. Shoemaker'a göre, "Arizona'da tarihsel olarak, gıda bankalarının sağladığı her bir öğüne karşılık SNAP beş öğün sağlıyor."

Phoenix banliyösündeki St. Mary’s Gıda Bankası'nda bir sabah erkenden sırada bekleyen Christine MacArthur, ailesinin eskiden SNAP kapsamında ayda 670 dolar aldığını söyledi. Ancak Ekim ayında yardımlarının yenilenmesi için başvurduğunda, Şubat ayına kadar hiçbir yanıt alamadığını ve sonunda başvurusunun reddedildiğini belirtti.

Bunun nedeni, yaşı büyük bir gencin ebeveyni olması sebebiyle artık çalışma zorunluluğu muafiyetinden yararlanamaması olabilir; uzun süredir perakende sektöründe yöneticilik yapan MacArthur, aylardır iş bulmakta zorlanıyor. Yine de MacArthur, asıl sebebin ne olduğunu hâlâ bilmediğini söyledi.

Uzun süredir Trump destekçisi olan MacArthur, başkanın ve Cumhuriyetçi yasa yapıcıların SNAP'te yaptığı değişikliklerin arkasındaki mantığı anladığını ifade etti. Ancak, "Yine de konuyu yüzde yüz etraflıca düşündüklerini sanmıyorum," dedi.

Analistler, SNAP yardımı alan Arizonalıların sayısındaki büyük düşüşün tek başına uygunluk kriterlerindeki değişikliklerle açıklanmasının pek olası olmadığını belirtiyor. Eleştirmenler, geçen Temmuz ayında federal yasa tasarısı kabul edilmeden önce, insanların sırf eklenen lojistik engelleri aşamadıkları için yardımlarını kaybedebilecekleri konusunda uyarıda bulunmuşlardı.

Trump'ın tasarısındaki en önemli değişikliklerden biri, SNAP maliyetlerinin daha büyük bir kısmını eyaletlere yüklüyor ve SNAP "hata oranı" (yani çok düşük veya çok yüksek ödemelerin payı) yüksek olan eyaletleri cezalandırıyor. Eğer Arizona hata oranını iyileştirmezse, yüz milyonlarca dolarlık ek maliyeti üstlenmek zorunda kalacak.

Bu durumdan kaçınmak isteyen yetkililer, personel azaltmalarına rağmen daha fazla bilgi talep etmeye başladılar.

Politika analisti Bergh, "Gördüğümüz başvuru sayısındaki düşüşün büyük bir kısmı gerçekten de bu dinamikten kaynaklanıyor," dedi. "Başvuru sahipleri, eyalet yönetimi sürekli olarak daha fazla belge talep ederken —ve bu belgeleri işleyecek yeterli personel bulunmazken— aylarca beklemek zorunda kaldıklarını bildiriyorlar."

Verilerin mevcut olduğu son ayda Arizona'da SNAP'e kayıtlı kişi sayısı yeniden artış göstermeye başladı; Eyalet Ekonomik Güvenlik Departmanı sözcüsü Brett Bezio yaptığı açıklamada, aylarca süren düşüşün ardından "SNAP başvuru sayılarının istikrara kavuştuğunu" belirtti. Yeni kabul edilen eyalet bütçesi, süreci hızlandırmaya yönelik ek kaynaklar içeriyor.

Ancak engellilik durumu nedeniyle çalışma zorunluluğundan muaf tutulması gerektiğini belirten 31 yaşındaki Rebecca Hill gibi kişiler için bekleme süreleri hâlâ can sıkıcı olmaya devam ediyor. Hill, sosyal yardım ödemeleriyle ilgili görüşmek üzere sürekli erkenden kalkıp telefon etmeye çalıştığını, fakat bir türlü ulaşamadığını söyledi.

Sonuçsuz geçen dört saatin ardından babasıyla birlikte Ekonomik Güvenlik Departmanı ofisinden ayrılırken duruma tepki gösteren Hill, "Sistem gerçekten çok bozuk; işlerin gidişatı ve nereye doğru evrildiği konusunda endişeliyim," dedi.

Kaynak: TWP

ABD Dünya Kupası'ndan elenirken, bu sizin için kötü bir karma oldu Sayın Başkan

Tüm o tartışmaların ve bizzat başkomutanın öncülük ettiği dalaverelerin ardından, işte o büyük Amerikan çöküşü gerçekleşti. Bir Dünya Kupası eleme maçı öncesinde yaşanan en tuhaf hazırlık sürecinin —her biri bir öncekinden daha şaşırtıcı açıklamaların— ardından, haksızlığa uğramış hisseden Belçika takımı, Pazartesi akşamı sahada verdiği yanıtla Amerika Birleşik Devletleri'ni Dünya Kupası'nın dışına itti.

İşte buna kötü karma denir, Sayın Başkan.

Donald Trump'ın "savaşa çağrı" niteliğindeki hamlesine karşılık veren FIFA Başkanı Gianni Infantino'nun da maçı izlemek üzere VIP tribünündeki yerini almış olması manidardı. Folarin Balogun'un bir maçlık cezasının kaldırılması ve böylece bu maçta oynayabilir hale gelmesiyle ilgili yaşanan o olağanüstü skandal, bu Dünya Kupası'nın sportif dürüstlüğü üzerine kara bir bulut gibi çökmüştü. Bu, küresel bir sahnede saha içi kararlara müdahale eden, benzeri görülmemiş bir siyasi müdahale türüydü. Ancak bazen sporun, ilahi adaleti tecelli ettirmenin kendine has yolları vardır. Ve Seattle sıcağında, bu adalet "soğuk servis edilen bir yemek" misali gerçekleşti.

Dikkat çekici bir şekilde, Balogun bu maçta büyük ölçüde etkisizdi. Hatta ilk yarıda topla en az buluşan oyuncuydu; sadece 10 kez. ABD'li forvet hakkında dönüp duran onca tartışmanın ardından, takımını Cuma günü Los Angeles'ta oynanacak çeyrek finale taşıyan kilit golleri atan ismin —Balogun'dan beş ay büyük olan— 25 yaşındaki Belçikalı golcü Charles De Ketelaere olması son derece yerindeydi. Kafaları karıştıran birkaç günün ardından meydan okuyan bir "kuşatma psikolojisi" sergileyen Belçika takımını, şimdi İspanya ile oynayacağı bir karşılaşma bekliyor.

ABD Teknik Direktörü Mauricio Pochettino için bu, büyük umutlar vaat eden bir turnuva serüveninin en hazin sonu oldu. Görevinde kalıp kalmayacağı ya da Avrupa kulüp futboluna geri dönüp dönmeyeceği henüz belli değil. Şimdilik ise ABD; tıpkı diğer ev sahipleri Meksika ve Kanada gibi son 16 turuna kadar gelebildi ve ötesine geçemedi; böylece Kuzey Amerika'nın bu Dünya Kupası'ndaki macerası sona ermiş oldu. Maçın sonunda, Romelu Lukaku ikinci yarı uzatmalarında attığı dördüncü golle Belçika'nın zaferini taçlandırırken, tribünlerde şaşkın bir sessizlik ve hüzünlü yüzler vardı. Belçika, Mart ayında Atlanta'da oynanan hazırlık maçında ABD'ye karşı elde ettiği üç farklı galibiyeti tekrarlamış oluyordu. Ancak bu kez durum çok daha önemliydi.

Tartışmasız bir şekilde, bir Dünya Kupası eleme maçı öncesinde yaşanan süreç, son 32 saatte tanık olunanlara hiç benzemiyordu. Önce Pazar sabahı gelen şok edici duyuru; ardından internette yayılan devlet düzeyinde lobi faaliyetlerine dair söylentiler; sonrasında futbol dünyasının büyük çoğunluğundan gelen tepkiler ve nihayetinde —belki de kaçınılmaz olarak— ABD başkanının Pazartesi günü düzenlediği basın toplantısında söz konusu siyasi müdahaleyi açıkça kabul etmesi.

Trump için durum son derece basitti: "Pozisyonun faul olduğunu düşünmediğim için yeniden incelenmesini istedim," dedi. Donald Trump: artık saha içi futbol kararlarının da hakemi. Hemen ardından şunu ekledi: "Kırmızı kartın ne menem bir şey olduğunu bile bilmiyordum." Eğer bu bir hiciv olsaydı, insan gerçekten derin bir "ah" çekerdi.

Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Pochettino'ya "doğru olanı yapması" ve Londra'da büyüyen forveti oynatmaması yönündeki aykırı çağrılara rağmen, Balogun ABD'nin değişmeyen ilk 11'inde sahaya çıktı. Yine de, bu satırların yazarının Pazar günü dile getirdiği gibi, yaşanan tüm bu süreç aslında ev sahibi ortaklardan birine zarar verirken rakiplerini daha da hırslandırdı. Tüm bu olaylarda haksızlığa uğrayan taraf olan Belçika, güneşli bir havada oynanan bu mücadeleye kendini kanıtlama arzusuyla ve müthiş bir tempoyla başladı. Ve ABD bir daha toparlanamadı.

Savunma oyuncusu Timothy Castagne henüz ilk dakikada Matt Freese'i harika bir kurtarış yapmaya zorlarken, altı dakika sonra Youri Tielemans ceza sahası içinde topu boş kaleye gönderme fırsatını kaçırdı. Neyse ki Belçikalı kaptan için takım arkadaşı aynı sıkıntıyı yaşamayacaktı.

Ev sahibi ekibin baş döndürücü başlangıcı karşısında adeta şaşkına dönen ABD, ceza sahası içindeki tehlikeyi uzaklaştırmayı başaramadı. Rangers orta sahası Nicolas Raskin sola doğru çalım atıp ceza sahası boyunca gönderdiği pasla savunmayı yardı ve De Ketelaere topu boş kaleye gönderdi. Mauricio Pochettino çaresizlik içinde kollarını iki yana açtı. Bu, son görüşü olmayacaktı.

Maç öncesi konuşulanlara rağmen, ilk yarı aslında bu ABD takımının turnuva boyunca oynadığı en kötü devreydi. Belçika oyuna tamamen hakimdi; topa sahip oluyor ve rakip yarı sahada topu hızla geri kazanıyordu. ABD'nin —bu Dünya Kupası'na özgü en "Amerikan" eklemelerden biri olan— su molasına şiddetle ihtiyacı vardı ve yarım saat geride kalırken, hiç beklenmedik bir anda kaleyi bulan ilk şutlarıyla maça yeniden ortak olmuş gibi göründüler.

Elbette, kaleye yaklaşık 23 metre mesafede tartışmalı bir faul kararı kazanan isim Balogun'du. Bosna'ya karşı muazzam bir frikik golü atan Malik Tillman burada bir gol daha buldu; ancak bu kez top Belçika barajındaki Hans Vanaken'in kafasına çarpıp yön değiştirerek kaleci Thibaut Courtois'yı ters ayakta yakaladı. O kadar hak edilmemiş bir beraberlik golüydü ki, Belçika çok geçmeden, iki dakika sonra yeniden öne geçti.

Leonardo Trossard arka direğe çok rahat bir orta kesti ve yıldız forvet De Ketelaere'yi buldu; De Ketelaere, ABD kaptanı Tim Ream'in üzerinden yükselerek topu kafayla ağlara gönderdi. Bu kez Pochettino, Powerade şişelerinin bulunduğu taşıyıcıyı tekmeledi ve sular etrafa saçıldı; yenen golün ne kadar basit ve savunulamaz bir hata olduğunun farkındaydı.

Son iki günün kaosunu yansıtacak şekilde, üstünlüğün bir o yana bir bu yana gidip geldiği nefes kesici birkaç dakika yaşandı. Belçikalı Dodi Lukebakio, tehlikeli bir serbest vuruşun ardından yaptığı kafa vuruşuyla farkı ikiye çıkarma şansını az farkla kaçırırken; Balogun'un maçtaki ilk önemli aksiyonu, ceza sahası içinde yaptığı yarım voleyle topu üstten dışarı göndermesiyle ilk yarının son anlarında gerçekleşti.

İkinci yarıya gelindiğinde, 57. dakikada maçın kaderi ABD aleyhine geri dönülemez bir şekilde değişti. Tam bir fiyaskoydu: Kaleci Freese ceza sahası dışında topla akıl almaz bir şekilde oyalanırken De Ketelaere araya girip topu Vanaken'e aktardı; Vanaken de yaklaşık 27 metreden boş kaleye şutunu gönderdi ve geri geri koşan Ream, bir şekilde topun kaleye girmesini engelleyemedi.

Bu, maçı bitiren darbe oldu. Hemen ardından Christian Pulisic'in sakatlanarak oyundan çıkması, adeta havlu atma hissi uyandırdı. Stadyumu dolduran 60 bin Amerikalı hayal kırıklığına uğrarken, ABD maçın son bölümlerinde kayda değer pek bir pozisyon üretemedi. En iyi fırsatları Balogun yakaladı; 80. dakikadaki şutunu Courtois başarıyla kurtardı.

Ancak genel tabloya bakıldığında, turnuvaya sönük bir şekilde veda ettiler; yaşanan onca karmaşanın ardından burada turnuvadaki en kötü performanslarını sergilediler. ABD ne kadar kötüyse, Belçika da o kadar iyiydi. Oyuna sonradan giren Lukaku, bu kez savunma oyuncusu Chris Richards'tan kaynaklanan bir başka Amerikan hatasını değerlendirerek, son dakikalarda soğukkanlı bir vuruşla dördüncü golü kaydetti ve maçı noktalayan darbeyi vurdu.

Trump uzun süre bu Dünya Kupası'ndan uzak durmuştu. O işin içine karışmadığında ABD harika bir grafik çiziyor, tarihinde ilk kez aynı Dünya Kupası'nda iki eleme turu galibiyeti alma yolunda ilerliyordu. Ne var ki sadece 48 saat içinde hem ABD başkanı hem de milli futbol takımı için her şey tepetaklak oldu. Açıkçası, bu tam da hak ettikleri bir sondu.

Kaynak: TI