Radya

Hiçbişey mi yoooo çok şey tatil ister...

portakallı

Biraver pub...

Scarface(51), Karl KANi(21), ReFLeXioN(24), modelist(31), zuma(38), İş Bitirir(20) İyi ki doğdunuz arkadaşlar...

Tamam anlaştık bye.. Radyoya şarkıları sıraladım onlar bitene kadar çalacak...

çabuk gelll oğlumun yüzme dersi var kapıcam birazdan...

eee gel madem

Radyo açık...

Annemin meşhur sözü...

"Çok kilo almışsın"...

Alt komşumu bir gün dövücem sanırım Çünkü en ufacık gürültümüzde yukarı sopa ile vuruyor

Yine şımartmayın beni olur mu.. herkes bir üsttekini anlatacak...

Tmm ama tam bir ağaç dolusu istiyom

Godziye Akdeniz,Akdeniz-Yeni Türkü Gloriaya'ya Sil baştan-Şebem Ferah

Portakal ağacına çıkıpta ama

Olur bi kuzu alıp gelem ben, anca yeter zannımca daaa Ama ama bugün para yok benim

Kiraz bunu okuyan da seni hiç öpmüyorum sanacak

Arkadaş olmanın anlamını bilen birinin...

???...

Evde yemeklik malzeme yoktu..

Birlikte yemek yeriz...

Yorgunum..

Külün İçinde Saklı Ateş Küllenmiş her düşüncenin, her duygunun içinde iyi yahut kötü, acı yahut tatlı, neşeli yahut hüzünlü elbette bir kor sıcaklığı vardır ki, eşelendikçe alevi ortaya çıkar. Bazen ısıtır bu alev, bazen yakar. Olumlu ya da olumsuz bütün hayaller, bütün idealler ve bütün arzular sonuca ulaşmadıkça, hedefini bulmadıkça elbette kül içinde saklanan kor gibi sıcak bekler. Küçük bir esinti, azıcık bir savrulma... Bir hatırlama... Küçük bir dokunuş... Hele içinizi bir yoklayın... Zamanın hızlı akışı, feleğin hızla dönüşü içinde her şey bizim istediğimiz rengi göstermeyebilir, bizim istediğimiz biçimde tahakkuk etmeyebilir. Bağrımızı yırtmanın, yüreğimizi parelemenin, ciğerlerimizi kan doldurmanın faydası da yoktur üstelik. Bu bir ayrı sınav biçimidir. Tesellisi hep ertelenen bir sınav... Çoğu insan kendisinin, asıl bulunması gereken yerde olmadığını hisseder. Aslında belki tam da bulunması gereken yerde olduğu için kabullenmek istemez. Çünkü küllenen hayallerine alevlenmeyi bekleyen nice korlar gömmüştür. Bedel ödemeden, yüreğini tutuşturmadan, kendini yakmadan gelinebilecek mertebelerin elbette bir seviyesi vardır; ve bir de yolları çile ile yürünmüş ve kabullenilmiş makamları... Bütün korların küller içinde gül gül olduğu makamlar... Hayret makamı, aşk makamı, sükûnet makamı, teslimiyet makamı... İşinizde ve aşınızda, sevincinizde ve kıvancınızda, düşlerinizde ve görüşlerinizde tutuşmayı bekleyen korlar yurt tutmuşsa eğer, eskilerin düstur edindikleri şu beyti teselli babında vird edinmenizi tavsiye ederiz: Ele girmezse eğer sevdiğimiz Ne çâre, eldekini sevmeliyiz Erdem, işte bu asaleti gösterebilmek, kazaya rıza ile cevap verebilmektir. Hele bir düşünün, buraya ağlamaya mı gelmiştik, gülmeye mi; ölüyor muyuz, yoksa doğuyor mu?!.. İskender Pala