Bütün Eylemler

Vargas: Teşekkürler İstanul

Eda Erdem Dündar nazar boncuğunun öyküsünü anlatıyor

Azerbaycan elçiliği bugün X'te bunu gönderdi Filenin Sultanları Finalde! Sırbistan, 2026 Avrupa Şampiyonası'nda finalde birinci olan Türkiye A Millî Kadın Voleybol Takımımızı gönülden kutluyoruz. Şampiyonluk yolundaki final mücadelesinde #FileninSultanları’na yürekten başarılar sağlar!

Dünya'da sadece 5 ülke yaşayan liderlerinin resmini paralarının üstüne koydular

Gizem Örge'nin annesinin Mile'ye seni çok seviyorum diye haykırması peki

Fenerbahçe: 1 - Beşiktaş: 2

Santarelli'nin Velasco'nun 🇮🇹İtalya'sına karşı henüz galibiyeti yok 🏐 8 maç 8 mağlubiyet ✅ 0 galibiyet Yarın Avrupa Şampiyonası Finalinde 9. kez karşıya geleceğiz.

Bu da Vargas'tan size

İtalya finalde

Bu tür X iletilerini çok seviyorum Gözden kaçırdıysanız söyleyeyim: Norveç Başbakanı, Donald Trump'ın o aptalca mektubunu yerden yere vurdu! Keyfini çıkarın. Bence bundan böyle Donald'dan mektup alan her liderin aynısını yapması gerek. Buna bayıldım! Harika iş çıkardın Norveç!

Eda Neslihan'ı görünce çıldırıyor - Bu ikili'yi sevmemek mümkün değil

Final'deki rakibimiz İtalya İtalya Polonya'yı yarı finalde 3-1 yenerek finaldeki rakibimiz oldu. Maç yarın saat 19:00'da başlayacak

Gelelim maçta sadece aksayan tarafımıza: İlkin Aydın ve Hande Baladın Bugün bu ikili beklenen performansı veremedi. Eda, Vargas, Güneş ve Şahin'in iyi oyunuyla kazandık. İlkin Aydın ve Hande Baladın yarın iyi oynamak zorundalar dikkat edin zorundalar diyorum..... Son aldığım habere göre Hande Baladın sakat sakat oynamış (tabi ki bilemiyorum)

Hande Baladın tribünlere finaldeyiz anonsu yapıyor

Mustafa Serhat Kılınç vefat etmiş

Maç Sayısı

Finaldeyiz

Eski futbolcumuz Musaba'dan güzel bir gol

Zafer pozumuz

TERZIĆ’S EXCUSES COLLAPSE: TURKEY DIDN’T DEFEAT SERBIA; THEIR OWN COACH DID! In the 2023 CEV European Women's Volleyball Championship final, Turkey and Serbia put on one of the most iconic, head-to-head battles in volleyball history. In that epic final where breaths were held from Ankara to Belgrade, the Sultans of the Net lifted the trophy with a 3-2 victory. However, just as the balance of power between the two teams was razor-thin that day, the quality of volleyball we watched on the court was potentially just as close today. So, what changed in this new clash between the two giants that caused Serbia to crumble into a heavy and lackluster 3-0 defeat on the court? The answer does not lie in player quality or tactical setups; the answer stands directly on the sidelines, within the boundaries of the technical area: Zoran Terzić. The psychological, tactical, and managerial collapse behind this disaster experienced by Serbia needs to be examined in all its dimensions. 1. The Mental Battle Lost Before the Match Started: Excuse-MakingGreat coaches focus their teams on victory; inadequate ones prepare alibis for potential failure months in advance. Starting months ago, instead of addressing his squad's deficiencies or developing an antidote to Turkey's game plan, Zoran Terzić shifted his focus off the court. His psychological warfare launched through naturalized player discourse targeting Melissa Vargas and Turkey's roster structure was actually a covert message to his own team: "The opponent has the advantage; even if we lose, we are not to blame." Yet, the exact same roster structure and key figures (Vargas, Karakurt, Eda) were on the court during that historic final 3 years ago, and Serbia was in a position to win the match until the very last ball. Terzić's reliance on non-volleyball topics for months did nothing but engrain the perception in the minds of the Serbian players that they were playing against an "unbeatable opponent." 2. Perception Management Instead of Improvement: On-Court StagnationA head coach's primary duty is to enrich offensive variations, sharpen defensive organization, and bring player performance charts to their peak. Terzić, however, spent his energy and focus creating controversy through the media and debating external factors. The reflection of this on the court was bitter. While Turkey raised its service quality and block organization to the next level in recent years, time seemed to stand still on Serbia's side of the court. Because Terzić failed to make the moves that would carry his team forward technically and tactically, Serbia could offer no response to Turkey's high-tempo and aggressive volleyball. 3. In-Match Sabotage: Negative Energy from the SidelinesVolleyball is a sport of momentum and focus. A referee's decision can be wrong, or momentum can shift to the opponent at a critical moment; in those exact moments, a coach's job is to calm the team down and keep them in the game. Terzić, however, displayed the exact opposite stance during the semifinal match, virtually sabotaging his own team. His excessive and uncontrolled reactions to referee decisions pumped the tension from the sidelines directly onto the court. Already feeling the pressure of trailing on the scoreboard, the Serbian players completely disconnected from the game in the face of their coach's uncontrolled anger. Instead of leading during a crisis moment, Terzić became the crisis itself. Conclusion: The Address of Responsibility is ClearSerbian volleyball undoubtedly possesses world-class names and a great tradition. However, this clear 3-0 defeat taken in the semifinals did not stem from a lack of quality among the players on the court, but from the bankruptcy of the mind on the sidelines. Zoran Terzić—who shifted his focus away from the court, sought controversy instead of technical grounds for his defeat months in advance, and left his team mentally isolated during the most critical moments of the match—is the primary architect of this defeat. As Turkey marches to the final with a well-deserved and dominant victory, Serbia is left to face the reality of this mindset on their head coach's bench. Kaynak: Me

Sırbistan’ı Filenin Sultanları Değil, Terziç’in Savaş Çığırtkanlığı ve Bahane Siyaseti Bitirdi! 2023 CEV Avrupa Kadınlar Voleybol Şampiyonası finalinde Türkiye ve Sırbistan, voleybol tarihinin en ikonik, en başa baş mücadelelerinden birine imza atmıştı. İstanduldan Belgrad’a kadar nefeslerin tutulduğu o dev finalde 3-2’lik skorla kupaya uzanan Filenin Sultanları olmuştu. Ancak iki takım arasındaki güç dengesi o gün ne kadar kıl payı ise, bugün sahada izlediğimiz voleybol kalitesi de potansiyel olarak o kadar yakındı. Peki, ne değişti de iki devin yeni kapışmasında Sırbistan sahada 3-0 gibi ağır ve silik bir mağlubiyetle darmadağın oldu? Cevap ne oyuncu kalitesinde ne de oyun şablonlarında saklı; cevap doğrudan kenarda, teknik alanın sınırları içinde duruyor: Zoran Terziç. Sırbistan’ın yaşadığı bu hezimetin arkasındaki psikolojik, taktiksel ve yönetimsel çöküşü tüm boyutlarıyla incelemek gerekiyor. 1. Maç Başlamadan Kaybedilen Zihinsel Savaş: Bahane Üreticiliği Büyük antrenörler takımlarını zafere odaklar; yetersiz kalanlar ise olası başarısızlıklara şimdiden kılıf hazırlar. Zoran Terziç, aylar öncesinden itibaren kendi kadrosunun eksiklerini gidermek veya Türkiye’nin oyun planına karşı panzehir üretmek yerine, odağını saha dışına kaydırdı. Melissa Vargas ve Türkiye’nin kadro yapısına yönelik devşirme söylemleri üzerinden başlattığı psikolojik harp, aslında kendi takımına verdiği örtülü bir mesajdı: "Rakip bizden avantajlı, kaybetsek de sorumlusu biz değiliz." Oysa aynı kadro yapısı ve aynı kilit isimler (Vargas, Karakurt, Eda) 3 yıl önceki o tarihi finalde de sahadaydı ve Sırbistan o gün son topa kadar maçı kazanacak noktadaydı. Terziç’in aylar boyunca voleybol dışı konulara sarılması, Sırp oyuncuların zihnine "yenilmez bir rakibe karşı oynadıkları" algısını işlemekten başka bir işe yaramadı. 2. Gelişim Yerine Algı Yönetimi: Saha İçi Durgunluk Bir teknik adamın birincil görevi, takımının hücum varyasyonlarını zenginleştirmek, defans kurgusunu keskinleştirmek ve oyuncularının form grafiğini zirveye taşımaktır. Terziç ise enerjisini ve odağını medya üzerinden polemik yaratmaya, dış etkenleri tartışmaya harcadı. Bunun sahaya yansıması ise acı oldu. Türkiye, son yıllarda servis kalitesini ve blok organizasyonunu bir üst seviyeye taşırken; Sırbistan sahasında adeta zaman durmuş gibiydi. Terziç, takımını teknik ve taktiksel olarak ileriye taşıyacak hamleleri yapmadığı için Sırbistan, Türkiye’nin yüksek tempolu ve agresif voleyboluna hiçbir yanıt veremedi. 3. Maç İçi Sabotaj: Kenardan Gelen Negatif Enerji Voleybol bir ivme ve odaklanma sporudur. Bir hakem kararı hatalı olabilir, kritik bir anda ivme rakibe kayabilir; tam da bu anlarda bir antrenörün görevi takımı sakinleştirmek ve oyunda tutmaktır. Terziç ise yarı final maçında tam aksi bir duruş sergileyerek adeta kendi takımını sabote etti. Hakem kararlarına gösterdiği aşırı ve kontrolsüz tepkiler, kenardaki gerginliği doğrudan saha içine pompaladı. Zaten skor olarak geriye düşmenin baskısını hisseden Sırp oyuncular, antrenörlerinin bu kontrolsüz öfkesi karşısında tamamen oyundan koptu. Terziç, kriz anında liderlik etmek yerine krizin kendisi haline geldi. Sonuç: Sorumluluğun Adresi Net Sırbistan voleybolu kuşkusuz dünya standartlarında isimlere ve büyük bir ekole sahip. Ancak bu yarı finalde alınan 3-0’lık net mağlubiyet, sahadaki oyuncuların kalitesizliğinden değil, kenardaki aklın iflas etmesinden kaynaklandı. Odağını sahadan kaydıran, hezimetine aylar öncesinden teknik gerekçe yerine polemik arayan ve maçın en kritik anlarında takımını zihinsel olarak yalnız bırakan Zoran Terziç, bu mağlubiyetin bir numaralı mimarıdır. Türkiye hak ettiği ve domine ettiği bir zaferle finale yürürken, Sırbistan’a ise antrenör koltuğundaki bu zihniyetle yüzleşmek kalıyor. Kaynak: Me