Bütün Eylemler

Volvo bugün yeni bir güncelleme duyurusu yaptı: Yazılım 5.1.9 güncellemeleri Yazılım yayın tarihi: 04.05.2026 Not Bu güncelleme, yazılım yayın tarihinden yaklaşık üç hafta sonra, kablosuz indirme (OTA) yoluyla erişilebilir olacaktır. Artık başlatma ve durdurma özelliğini orta ekran üzerinden devre dışı bırakabilirsiniz. Sürüş sistemi ve güç kaynağına ilişkin; performansı veya diğer sertifikalı özellikleri etkilemeyen düzenlemeler yaptık. Bu güncelleme ayrıca küçük çaplı iyileştirmeler ve kararlılık geliştirmeleri de içermektedir.

Nadir olmakla birlikte, bu hastalık, kurumuş kemirgen dışkılarından kaynaklanan parçacıkların havadan solunmasıyla insanlara bulaşabiliyor.Habere Gitmek için Tıklayın

Kırmızı şarabın uzun ömürle bağlantısı konusunda yanıltılmış olabiliriz Kuru Ocak, alkolün "kötülüklerinin" üzerimizde dolaştığı bir zamandır. Alkolle ilgili uyarılar sonsuz gibi geliyor: bunama riskinizi artırabilir, kansere neden olabilir, sizi öldürebilir. Ama bunların hepsi doğruysa, neden bu kadar çok "Mavi Bölge"de yaşayan yüz yaşlı insan kırmızı şarap içiyor? Amerikan Kalp Derneği neden az miktarda alkolün kalp krizi riskini azaltabileceğini söylüyor? Ve eğer bu kadar kötüyse, araştırmalar neden çelişkili görünüyor? Uzmanlardan kırmızı şarap ve genel olarak alkol hakkında bildiklerimizi ve yaşam süresi üzerindeki etkisini açıklamalarını istedik. Kırmızı Şarabı Uzun Ömürle Neden İlişkilendiriyoruz? Popüler Netflix belgeseli "100 Yaşına Kadar Yaşa"da, uzun ömür araştırmacısı Dan Buettner, "Mavi Bölgeler"de yaşayan yüz yaşlıların alışkanlıklarını ve çevrelerini gösterdi. Bunlar, insanların dünyanın geri kalanından daha uzun yaşadığı yerlerdir. İtalya'nın Sardinya ve Yunanistan'ın İkarya bölgelerindeki iki toplulukta, kırmızı şarap içmek önemli bir günlük ritüeldir. "Akdeniz Mavi Bölgeleri'ndeki insanların büyük çoğunluğu -Amerikalılardan 10 yıla kadar daha uzun yaşayanlar- genellikle yemekle birlikte, aile ve arkadaşlarla birlikte günde bir veya iki kadeh yerel kırmızı şarap içiyorlar. Daha uzun yaşamalarının nedeninin şarap mı, arkadaşlık mı yoksa ikisinin birleşimi mi olduğunu bilmiyoruz," diyor Buettner HuffPost'a gönderdiği bir e-postada. Bu nüfus yemek yerken ve sosyalleşirken şarap içme eğiliminde olsa da, başka sağlıklı alışkanlıklar da izliyorlar. Beslenmeleri meyve ve sebze bakımından zengin, aile ve arkadaşlarıyla yakınlar ve düzenli egzersiz yapıyorlar. Bu diğer uygulamaların, ölçülü tüketimden daha ağır basması mümkün. Vanderbilt Üniversitesi'nde hemşirelik profesörü emeritus Dr. Mariann Piano, "İçmenin sağlıklı bir yaşam tarzının parçası olup olamayacağı bilinmiyor," diyor. “Açıkçası, çok fazla alkol tüketmek – ve bu günde ikiden fazla içkiyi de içerir – birçok olumsuz kardiyovasküler etkiyle ilişkilidir. … Bence tartışma daha çok düşük ve orta düzeylerdeki tüketimle ilgili.” İşte Tartışmanın Kaynağı Araştırmalar, aşırı alkol tüketiminin ve aşırı içki içmenin tıbbi sorunlara yol açabileceğini açıkça gösteriyor, ancak daha düşük miktarların etkisi daha karmaşık. Araştırmalar, az miktarda alkol tüketenlerin, hem hiç alkol kullanmayanlara hem de aşırı tüketenlere kıyasla daha düşük ölüm oranlarına sahip olabileceğini göstermiştir. Bazı araştırmacılar bu bulguya itiraz etse de, Harvard T.H. Chan Halk Sağlığı Okulu'nda epidemiyoloji ve beslenme profesörü olan Dr. Eric Rimm, bu durumu kalp ve damar hastalıkları riskinin azalmasına bağlamaktadır. Rimm, "Görünüşe göre, günde yarım ila bir kadeh —ki bu haftada üç ila yedi kadeh anlamına gelir— alkol tüketen insanlar en uzun ömrü sürenlerdir," dedi. "Bunun büyük bir kısmı, kalp krizi geçirme oranlarının daha düşük olması gerçeğiyle açıklanmaktadır; zira kalp krizleri ölüme yol açar." Nitekim kalp hastalıkları, gelişmiş ülkelerde bir numaralı ölüm nedenidir. Haziran ayında Amerikan Kalp Derneği, düşük miktarlarda alkol tüketiminin kalp ve damar rahatsızlıkları açısından herhangi bir risk oluşturmadığını —hatta potansiyel olarak riski azalttığını— ortaya koyan bir inceleme yayımladı. Küçük miktarlarda tüketildiğinde alkol; iyi kolesterol seviyesini yükseltebilir, kanı inceltici etki gösterebilir ve kan basıncını düşürebilir. Ancak bu etki, yalnızca kırmızı şaraba özgü değildi. Kırmızı şarabın içerdiği polifenollerin —yani antioksidanların— bu etkiye neden olduğunu duymuş olabilirsiniz; ancak bu durum henüz kanıtlanmamıştır. Bir kadeh şarabın içinde, belirgin bir fark yaratmaya yetecek kadar polifenol bulunmayabilir; ayrıca bu kalp ve damar sağlığına yönelik olumlu etki, insanların başka türde alkollü içecekler tükettiği durumlarda da gözlemlenmiştir. Alkolün vücudunuz üzerindeki etkileri söz konusu olduğunda, odak noktası yalnızca kalbiniz değildir. Küçük miktarlarda alkol tüketimi, Tip 2 diyabet geliştirme riskini de azaltabilir. Crouse Health bünyesinde diyabet ve metabolizma endokrinoloğu olarak görev yapan Dr. Steven Zygmont, "Günde 5 ila 10 ons (yaklaşık 150-300 ml) civarında, yani ılımlı düzeyde alkol tüketiminin, Tip 2 diyabet geliştirme riskini potansiyel olarak azalttığı gösterilmiştir. İlginçtir ki, bazı araştırmalar, hastaların zaman içinde birkaç kilo bile verdiklerini ortaya koymuştur... Hatta diyabet hastalarımızda bile, ılımlı düzeyde alkol —özellikle de kırmızı şarap— tüketimiyle birlikte kan şekeri seviyelerinde iyileşmeler gözlemliyoruz," dedi. Polifenollerin, kırmızı şarabın diğer içeceklere kıyasla biraz daha olumlu bir etki yaratmasına neden olması mümkündür; yahut bu durum, insanların kırmızı şarabı genellikle tüketme biçiminin bir sonucu olabilir. Sağlık uzmanları, kolayca yanlış anlaşılma potansiyeli taşıyan bu bulguların kamuoyuna aktarılması konusunda ciddi endişeler taşımaktadır. Rimm, "Alkolün barındırdığı tüm tehlikeler göz önüne alındığında, bu gerçekten hassas bir halk sağlığı mesajıdır," dedi. "Bu durum, halk sağlığı alanındaki diğer konulardan farklıdır; zira insanlara 'daha fazla meyve ve sebze tüketmelisiniz' dediğinizde, Cuma ve Cumartesi günleri oturup aşırı miktarda meyve ve sebze yeme ihtimalleri pek yoktur. Ancak alkol söz konusu olduğunda, tüketim biçiminin de miktarı kadar —belki de ona eşdeğer ölçüde— önemli olması gibi bir sorunla karşı karşıyayız," diye ekledi Rimm. Alkolün bağımlılık yapıcı doğası göz önüne alındığında, bir kadeh şarap kolayca iki veya daha fazlasına dönüşebilir. Bu, ince bir çizgidir: Az miktarda içmek düşük risk taşır; ancak tüketilen miktarı artırmak, riskinizi çarpıcı biçimde yükseltebilir. Üstelik, diğer sağlık etkileri ne olursa olsun, şarap da dahil olmak üzere alkolün bilinen bir kanserojen olduğu gerçeği değişmez. Dolayısıyla, kalp hastalıkları ölümlerin bir numaralı nedeni olmaya devam etse de, kanser onu yakından takip ederek ikinci sırada yer almaktadır. Kanser riski söz konusu olduğunda ise, alkolün "güvenli" kabul edilebilecek hiçbir miktarı yoktur. Piano, "Kanserle ilişkili riskler göz ardı edilmemeli ve her birey için kendi özel koşulları çerçevesinde değerlendirilmelidir," dedi. "İnsanlara verdiğimiz tavsiyelerden biri şudur: 'Eğer ailenizde çok güçlü bir kanser geçmişi varsa, alkol tüketiminizi azaltmayı veya alkolden tamamen uzak durmayı düşünebilirsiniz.' Herkes alkolü tamamen bırakma seçeneğini tercih edebilir; ancak kronik hastalık riskimizi azaltmak adına benimseyebileceğimiz pek çok farklı yaşam tarzı davranışı da mevcuttur." Bilinçli Seçimler Nasıl Yapılır? Peki, uzun ömürlülük tablosu içerisinde şarabın yeri ve rolü tam olarak nedir? Sardinya ve İkarya'daki "Mavi Bölgeler"e (Blue Zones) bakarken bilimsel verileri de aklımızda tuttuğumuzda; buralarda şarap tüketiminin, genel anlamda sağlıklı bir yaşam tarzının ayrılmaz bir parçası olarak, yemeklerle birlikte sürdürülen köklü bir gelenek olduğunu görürüz. Şarap genellikle sosyal ortamlarda, yemek eşliğinde paylaşılır; bu durum hem tüketilen miktarı sınırlamaya hem de içme hızını yavaşlatmaya yardımcı olur; böylece vücut toksinleri metabolize etmeye çalışırken üzerindeki yük hafiflemiş olur. Piano, şarap tercihleri ile alkolün yemek eşliğinde tüketilmesinin, sağlık açısından küçük çaplı da olsa koruyucu bir etki yarattığını ortaya koyan bir çalışmaya atıfta bulunarak, "[Kırmızı şarabın] aslında diğer olumlu beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite davranışlarıyla daha yakından ilişkili olduğunu düşünüyorum," dedi. Bu durum, alkol emiliminin daha yavaş gerçekleşmesinden kaynaklanıyor olabilir; ayrıca kırmızı şarabı birincil içecek tercihi olarak benimseyen insanların yaşam tarzı seçimlerini de yansıtıyor olabilir. Piano, “Şu aşamada, aşırı alkol tüketiminin (ki buna günde iki kadehten fazla içmek de dahildir) çok sayıda olumsuz kardiyovasküler etkiyle ilişkilendirildiği gerçeği dışında, elimizde çok fazla belirsizlik mevcut,” dedi. Şarapla ilişkilendirilen koruyucu bir etki olsa bile, bu etkinin ciddi sınırları vardır. Az miktarda alkol tüketenlerin kardiyovasküler riskleri daha düşük olabilse de; daha yoğun tüketicilerde kalp krizi, yüksek tansiyon veya inme riski belirgin ölçüde artış göstermektedir. Az miktarda alkol tüketenlerde bilişsel gerileme oranları daha düşük olma eğilimindedir; buna karşılık, yoğun tüketicilerde demans gelişme olasılığı daha yüksektir. Az miktarda alkol tüketenlerin diyabete yakalanma ihtimali daha düşüktür; ancak aşırı alkol tüketimi, Tip 2 diyabet açısından önemli bir risk faktörüdür. 2023 yılında Kanada Madde Kullanımı ve Bağımlılığı Merkezi (Canadian Centre on Substance Use and Addiction), insanların bu risk yelpazesini daha iyi kavrayabilmelerine yardımcı olmak amacıyla, söz konusu riskleri çizelgeler halinde düzenlemeye çalıştı; bu çizelgelere buradan ulaşabilirsiniz. Piano, “Alkol kullanımı konusuna, halkın talep ettiğini bildiğim o ‘genel geçer’ ifadelerle yaklaşmak mümkün değildir,” dedi. “Bununla birlikte, halk sağlığı perspektifinden bakıldığında; tüketim miktarı arttıkça zararın da arttığı gerçeğini göz önünde bulundurarak, kanser ve kronik hastalık risklerine dikkat çekmek büyük önem taşımaktadır. Ne içtiğiniz konusunda daha bilinçli ve farkındalık sahibi olun... İnsanların, kendileri açısından riskin ne düzeyde olduğunu anlamaları gerekir; sonrasında ise karar tamamen kendilerine kalacaktır.” Peki, eğer alkol tüketecekseniz, kırmızı şarap en iyi seçenek midir? İçeriği itibarıyla şarabın, diğer alkol türlerine kıyasla ufak bir avantaja sahip olması mümkündür; ancak şarabın asıl avantajı, muhtemelen onu çevreleyen geleneklerde yatmaktadır. Kesin bir yanıt olmasa da, tek bir gerçek gün gibi ortadadır: Eğer kırmızı şarabın keyfini çıkarmaya karar verirseniz, porsiyonlarınızı küçük tutun; zira uzun ve sağlıklı bir ömür sürmek adına, tek başına şaraptan ziyade; sağlıklı beslenme ve iyi bir sosyal çevre çok daha büyük bir önem taşıyor gibi görünmektedir. Kaynak: HuffP

Anthropic'in yeni yapay zeka modeli, tüm başlıca işletim sistemleri ve tarayıcılarda binlerce güvenlik açığı tespit etti Yapay zekanın —özellikle de dil modellerinin— iyi olduğu tek bir şey varsa, o da insanların tamamını tek tek incelemesinin pratik olarak imkansız olacağı kadar devasa veri kümelerindeki örüntüleri hızlı ve isabetli bir şekilde tespit etmektir. Anthropic'in yeni genel amaçlı modeli Claude Mythos için de durumun tam olarak böyle olduğu görülüyor; zira şirket, bu modeli kullanarak "tüm başlıca işletim sistemleri ve web tarayıcıları da dahil olmak üzere, binlerce yüksek ciddiyetli güvenlik açığı" tespit ettiğini duyurdu. Claude Mythos'un lansmanıyla eş zamanlı olarak Anthropic, "dünyanın en kritik yazılımlarını güvence altına alma çabasıyla Amazon Web Services, Apple, Broadcom, Cisco, CrowdStrike, Google, JPMorganChase, Linux Foundation, Microsoft, NVIDIA ve Palo Alto Networks'ü bir araya getiren" bir girişim olan Project Glasswing'i de duyurdu. Tüm bunlar, Claude Mythos'un bu denli çok sayıda güvenlik açığı bulmasının —ve belki de daha önemlisi— "tespit edilen [açıkların] %99'unun henüz yamalanmamış olmasının" bir sonucu. Eğer tüm bunlar kulağa son derece endişe verici geliyorsa; Anthropic'in proje hakkındaki detaylı blog yazısı, bize bu tür güvenlik açıklarının yalnızca potansiyel bir zayıflık teşkil ettiğini hatırlatıyor: Birilerinin, bu açıkları nasıl istismar edeceğini çözmesi ve ardından bunları gerçek dünya ortamında (saha koşullarında) başarıyla kullanması gerekiyor. Yine de henüz rahat bir nefes almayın. Anthropic, yazısında şu ifadelere yer veriyor: "Mythos Preview'un, uzman sızma testi (penetrasyon) uzmanlarının geliştirmesinin haftalar süreceğini belirttiği istismar kodlarını (exploits) saatler içinde yazdığına şahit olduk." Oh, işte bu hiç de iyi değil. Her neyse; Mythos'un ortaya çıkardığı bu tür örneklerden biri, FFmpeg'deki eski bir güvenlik açığına yönelik geliştirilen bir istismardı: "Bu güvenlik açığının temelindeki hata, H.264 kodeğini sisteme dahil eden 2003 tarihli kod taahhüdüne (commit) kadar uzanıyor. Ardından, 2010 yılında kod üzerinde yeniden yapılandırma (refactoring) çalışmaları yapılırken, bu hata bir güvenlik açığına dönüştü. O tarihten bu yana, bu zayıflık kodu inceleyen tüm 'fuzzer'ların (otomatik test araçlarının) ve insanların gözünden kaçtı; bu durum, gelişmiş dil modellerinin sağladığı niteliksel farkı açıkça ortaya koyuyor. Bu güvenlik açığına ek olarak Mythos Preview; kod deposu üzerinde gerçekleştirdiği yüzlerce tarama sonucunda FFmpeg'de başka birçok önemli güvenlik açığı daha tespit etti. Bu tespitler arasında H.264, H.265 ve AV1 kodeklerindeki ilave hataların yanı sıra, daha pek çok farklı sorun da yer alıyordu." Tüm bu sürecin belirgin bir finansal maliyeti olduğunu belirtmekte fayda var; zira o devasa yapay zeka sunucularını çalıştırmak hiç de ucuz bir iş değil ve hataları bulabilmek için kod depolarının defalarca taranması gerekiyor. Anthropic, OpenBSD yazılımındaki 27 yıllık bir hata sayesinde yeni bir güvenlik açığı keşfetti: "Geliştirdiğimiz test altyapısı üzerinde gerçekleştirdiğimiz bin adet tarama sonucunda, toplam maliyet 20.000 doların altında kaldı ve onlarca yeni hata/sorun tespit edildi. Yukarıda bahsedilen hatayı bulan o spesifik taramanın maliyeti 50 doların altında olsa da, bu rakam ancak olay gerçekleştikten sonra, yani geriye dönüp bakıldığında (hindsight) bir anlam ifade ediyor. Her türlü arama sürecinde olduğu gibi, bu süreçte de hangi taramanın başarıyla sonuçlanacağını önceden bilmemiz mümkün değil." İyi haberlerden biri şu ki; Anthropic, FFmpeg ekibine düzeltme yamalarını (patch) gerçekten de iletti; ancak bu düzeltmelerin bizzat yapay zeka tarafından mı oluşturulduğu, yoksa insanlar tarafından mı hazırlandığı henüz netlik kazanmış değil. Bir diğer iyi haber ise aslında tüm bu sürecin kendisi. Bir yapay zeka modelinin, hepimizin günlük hayatta kullandığı yazılımlarda binlerce güvenlik açığı keşfetmiş olması kulağa ne kadar endişe verici gelse de; artık bu sorunlar gün yüzüne çıkmış durumda. Claude Mythos, sıradan insanların gözünden kaçan, ancak istismara açık nitelikteki hataları tespit etmeyi başardı. Eğer yapay zeka modeli, yeni güvenlik açıklarını herhangi bir insandan çok daha hızlı bir şekilde bulabiliyorsa; bu durum, hacker'ların ve siber suçluların her zaman bir adım önünde kalabilmemiz adına belki de bir dönüm noktası teşkil ediyordur. Tüm bunlar, bana şu soruyu düşündürtüyor: Yazılım dünyasının geleceğinde; e-posta sunucularının, spam'leri, oltalama (phishing) e-postalarını ve diğer şüpheli mesajları tespit edip —bu mesajlar alıcılara hiç ulaşmadan— silmek amacıyla yapay zeka sunucularından destek aldığı bir döneme tanıklık edecek miyiz? Aynı şeyin telefon ağları üzerinde çalıştığını, böylece spam SMS'leri ve otomatik aramaları ortadan kaldırdığını hayal edin. Hmm; kulağa, asıl sorunun güvenlik açıkları ve istismarlar değil, bizzat insanlar olduğuna karar veren, Skynet benzeri bir yapay zekânın başlangıcıymış gibi, fazlasıyla şüpheli geliyor. Evet; belki de geleneksel spam filtreleri, o kadar da kötü şeyler değildir. Kaynak: PCG

Bu eskimiş Wi-Fi optimizasyon tavsiyelerine uyarak, aslında o pahalı yönlendiricinizin (router) hızını bilerek kısıtlıyorsunuz. Wi-Fi bağlantınızı düzeltmenin yollarını her aradığınızda, karşınıza mutlaka bir teknoloji bloğu veya forum gönderisi çıkar; bunlar, yönlendiricinizin yönetim panelindeki bir düzine ayar düğmesini değiştirmeniz gerektiği konusunda ısrar eder durur. Bu tavsiyelerin bazıları gerçekten sağlamdır. Ancak büyük bir kısmı eskimiş, abartılı veya tipik bir ev ağı için düpedüz yanlıştır. Yıllar içinde yönlendirici ayarlarıyla oynayarak gereğinden fazla zaman harcadım ve insanların üzerine yeminler ettiği o "kolay püf noktalarının", çoğu zaman çözdüklerinden çok daha fazla baş ağrısına yol açtığını öğrendim. İşte benim hiç dokunmamanızı önereceğim ayarlar. Her yönlendirici "optimizasyonu" gerçek bir optimizasyon değildir. Bu ipuçlarının bazıları, çok farklı bir dönemin kalıntılarıdır. İnternette bulduğunuz tavsiyeler, işlevselliğini yitirdikten çok sonra bile, yıllarca tekrar tekrar dolaşıma sokulma eğilimindedir. 2010 yılına ait, eski bir yazılımla (firmware) çalışan ucuz bir yönlendirici için mantıklı olan bir ipucu, modern Wi-Fi 6 veya Wi-Fi 7 kurulumunuz için aynı derecede yararlı olmayabilir. Hatta bu değişikliklerin bazıları, yönlendiricinizin sistemin sorunsuz işlemesini sağlamak adına halihazırda kullandığı akıllı özelliklerle aktif olarak çatışır. Elbette bu, hiçbir şeye asla dokunmamanız gerektiği anlamına gelmez. DNS sunucunuzu değiştirmek veya WPS özelliğini devre dışı bırakmak gibi, harcanan çabaya gerçekten değecek, faydalı değişiklikler de mevcuttur. Ancak, kurcalamamanız gereken ayarların listesi, çoğu bloğun size inandırmaya çalıştığından çok daha uzundur; yanlış bir ayara dokunmak hızınızı yerle bir edebilir, akıllı ev sisteminizi bozabilir veya sizi kendi ağınızın dışında bırakabilir. Dokunmamanız gereken 5 yönlendirici ayarı Bana güvenin; varsayılan ayarlar gayet iyidir (veya en azından, sizin yapmaya hazırlandığınız değişikliklerden daha iyidir). Her yönlendiricinin üzerindeki her varsayılan ayarın kusursuz olduğunu iddia etmiyorum. Bazı ayarlar gerçekten güvenlik açığı barındırır ve derhal değiştirilmesi gerekir. Ancak aşağıda listelenen ayarlar, insanların sırf bir makalede öyle yazıyor diye gözü kapalı bir şekilde değiştirdiğini gördüğüm ayarlardır; ve çoğu zaman, bu değişiklikler durumu daha da kötüleştirir. İnternette karşınıza çıkan yazılar aksini kaç kez iddia ederse etsin, benim hiç dokunmamanızı önereceğim yönlendirici ayarları işte şunlardır: 1. SSID'nizi gizlemek Bu tavsiye bir türlü tarihe karışmıyor. Bu yöntemin ardındaki fikir şudur: Ağ adınızı (SSID) gizleyerek, Wi-Fi ağınızı saldırganlar için görünmez hale getirmiş olursunuz. Aslında, gizli bir SSID'yi temel araçlara sahip herhangi birinin tespit etmesi son derece kolaydır; üstelik kendi cihazlarınız da sürekli olarak bu ağa bağlanma istekleri yayınlayarak, izlenmenizi aslında daha da kolaylaştırabilir. Bunun da ötesinde, gizli ağlara bağlanmak tam bir eziyettir. Her cihazda SSID'yi elle girmeniz gerekir; ayrıca bazı akıllı ev cihazları, gizli ağlarla çalışmayı kesinlikle reddeder. Tüm bu zahmetin karşılığında elde ettiğiniz güvenlik faydası ise koca bir sıfırdır. 2. MAC adresi filtreleme Bir başka klasik yöntem daha. Teoride, cihazların MAC adreslerinden oluşan bir "izin listesi" oluşturursunuz ve bu listede yer almayan her şey engellenir. Kulağa harika geliyor; ta ki MAC adreslerinin, işi bilen herhangi biri tarafından saniyeler içinde taklit edilebileceğini (spoof edilebileceğini) fark edene kadar. Aslında elde ettiğiniz şey, tam bir yönetim kâbusudur. Her yeni telefon, dizüstü bilgisayar, misafir cihazı, akıllı ampul veya oyun konsolunun listeye elle eklenmesi gerekir. Birini bile atlarsanız, o cihaz ağa bağlanamaz. Güçlü bir WPA2 veya WPA3 şifresi; tüm bu angaryalarla uğraşmanıza gerek kalmadan, yabancıları ağınızdan uzak tutma işini çok daha iyi bir şekilde halleder. 3. Wi-Fi kanalını elle belirleme (5GHz bandında) 2.4GHz bandında, belirli bir kanalı (genellikle 1, 6 veya 11. kanalları) seçmek, kalabalık bir apartman ortamında bazen işe yarayabilir. Ancak onlarca kanalın bulunduğu ve yoğunluğun çok daha az olduğu 5GHz bandında, kendinizi elle tek bir kanala sabitlemek genellikle bir hatadır. Modern yönlendiriciler (router'lar); bir sinyal karışıklığı (parazit) tespit edildiğinde sizi otomatik olarak daha temiz bir kanala geçiren "Dinamik Frekans Seçimi" ve otomatik kanal belirleme özelliklerini kullanır. Bu ayarı elle sabitlediğinizde ise, söz konusu esneklik avantajını kaybedersiniz. Bir Wi-Fi analiz aracıyla parazit seviyelerini bizzat ölçüp, bu yönde hareket etmek için elinizde somut bir neden bulunmadığı sürece; bu işi yönlendiricinizin otomatik ayarlarına bırakmanız en doğrusudur. 4. Sinyal iletim gücünü maksimuma çıkarmak Yönlendiricinizin sinyal iletim gücünü artırmanın ardındaki mantık, ilk bakışta son derece sağlam görünebilir. Daha fazla güç, daha geniş kapsama alanı demektir; öyle değil mi? Aslında pek de öyle sayılmaz. Telefonunuzun veya dizüstü bilgisayarınızın anteni, yönlendiricinizin antenine kıyasla çok daha zayıftır; bu nedenle sinyali maksimum güçte dışarıya yaymak, yalnızca yönlendiricinizin cihazınıza "bağırarak" sesini duyurabileceği, ancak cihazınızın sağlam bir bağlantı kurmaya yetecek güçte "geri bağıramayacağı" anlamına gelir. Komşularınızın ağlarıyla daha fazla etkileşim yaşarsınız ve bazı yönlendiriciler daha fazla ısınarak kendilerini kısıtlayabilir. Varsayılan veya "otomatik" ayarda bırakın. Menzil gerçekten bir sorunsa, daha iyi yerleştirme veya bir mesh sistemi, güç kaydırıcısından çok daha fazlasını yapacaktır. 5. Bant yönlendirmeyi devre dışı bırakma ve SSID'lerinizi ayırma 2.4GHz ve 5GHz bantlarınızı iki ayrı ağ adına ayırmanız ve hangisine bağlanacağınızı seçmeniz gerektiği yönünde tavsiyeler göreceksiniz. Bunun yardımcı olduğu bir durum var (çift bantlı bir SSID'ye katılmayı reddeden inatçı akıllı ev cihazları), ancak çoğu insan için sadece karmaşa yaratır. Bant yönlendirme, cihazlarınızın konumlarına ve yeteneklerine göre en iyi banda otomatik olarak bağlanmasını sağlar. Bunu tamamen kapatırsanız, ömür boyu cihazları "doğru" ağa manuel olarak yeniden bağlamak zorunda kalırsınız. Bir veya iki sorunlu akıllı priziniz varsa, yalnızca onlar için özel bir 2.4GHz SSID oluşturun ve ana ağı olduğu gibi bırakın. Çoğu yönlendirici, internetteki tavsiyelerin sandığından daha akıllıdır. Varsayılan ayarlar, sıkıcı olsalar bile, bir nedenden dolayı mevcuttur. Bunların hepsinde aynı durum geçerlidir. Size daha fazla kontrol sağladığını düşündüren ayarlardır, ancak pratikte ya yönlendiricinizin zaten daha iyi yaptığı işi tekrarlarlar ya da küçük bir teorik faydayı gerçek, günlük bir sıkıntıya dönüştürürler. Değiştirmeye değer ayarlar aslında sıkıcı olanlardır. Yönetici şifresini güncelleyin, WPS'yi kapatın, aygıt yazılımını güncel tutun, Cloudflare veya Google gibi daha hızlı bir DNS'ye geçin ve WPA2 veya WPA3'te olduğunuzdan emin olun. Bu beş şey, ağınız için herhangi bir "gizli hız hilesinden" daha fazlasını yapacaktır. Bozuk olmayan şeyi tamir etmeyin. Wi-Fi'niz gerçekten yavaş veya güvenilmez ise, sorun neredeyse her zaman yönlendiricinin yerleşimi, aşırı yüklenmiş bir ISS bağlantısı veya eski donanımdır, üç menü derinliğinde gizlenmiş bir onay kutusu değil. Anahtarları çevirmeye başlamadan önce, yönlendiriciyi merkezi ve yüksek bir yere taşıyın, kablolu hız testi yapın ve sorunun sizin tarafınızda olup olmadığını kontrol edin. Bu sayede kendinize çok zaman kazandıracaksınız ve yönlendiriciniz de sonunda onu rahat bıraktığınız için size teşekkür edecektir. Kaynak: HTG

ABD altı İran küçük teknesini imha etti; füzeleri ve insansız hava araçlarını düşürdü, dedi ABD'li Amiral ABD Merkez Komutanlığı (CENTCOM) Komutanı Amiral Brad Cooper Pazartesi günü yaptığı açıklamada, ABD ordusunun, Hürmüz Boğazı üzerinden yapılan deniz trafiğini serbestleştirmek amacıyla bir operasyon başlatması sırasında; İran'a ait altı küçük tekneyi imha ettiğini ve Tahran tarafından ateşlenen İran seyir füzeleri ile insansız hava araçlarını etkisiz hale getirdiğini belirtti. Cooper, operasyonun başlatılmasıyla birlikte İran kuvvetlerine, ABD askeri unsurlarından uzak durmaları yönünde "güçlü bir tavsiyede" bulunduğunu ifade etti. Amiral ayrıca, gemilerin İran'a gitmesini veya İran topraklarından ayrılmasını engelleyen ABD'nin İran'a yönelik ablukasının halen yürürlükte olduğunu ve beklentilerin üzerinde bir başarı sağladığını sözlerine ekledi. Kaynak: R

CHAMPION ROBBED? THIRD-PLACE SETTER SNATCHES MVP HONORS IN CEV WOMEN VOLLEYBALL CHAMPIONS LEAGUE SHOCKER! The setter for the champion team of the CEV Zeren Group Women's Champions League was not named the "Best Setter." Instead, the setter from the third-place team received the award. What kind of justice is this? The setter who orchestrated the team's play—the very player who led them to the championship—is, for some inexplicable reason, passed over in favor of a setter from the third-place squad. Is this a joke? The confetti had barely settled on the floor of the arena, and the echoes of the final whistle were still ringing in the ears of the VakıfBank faithful. They had done it. Against the stiffest competition in the CEV Zeren Group Women’s Champions League, they rose to the occasion, led by the tactical brilliance and nerves of steel of their captain and floor general, Cansu Özbay. But as the podium was cleared for the individual honors, the atmosphere shifted from jubilation to pure, unadulterated bewilderment. When the "Best Setter" award was announced, it wasn’t the champion who stepped forward. Instead, the trophy went to Joanna Wołosz, the world-class setter for Prosecco Doc Imoco Conegliano—a team that had finished the tournament in third place. In the world of elite sports, this isn’t just a snub; it’s a statistical and narrative anomaly that has fans, pundits, and players asking: What kind of justice is this? The Unwritten Rule of the MVPTraditionally, individual awards in major tournaments follow a logical hierarchy. While volleyball is a team sport, the setter is the "quarterback." They are the architects of the offense. If a team wins the most prestigious trophy in European volleyball, the logical conclusion is that their setter outperformed their peers under the highest possible pressure. By bypassing Özbay, the awards committee essentially suggested that the setter who won it all was somehow less impactful than a setter who couldn't lead her team to the final. It begs the question: If winning the championship isn’t the ultimate metric of a setter’s success, what is? Comparing the Impact: Özbay vs. WołoszTo understand the outrage, we have to look at the "Body of Work" presented during the Zeren Group stage: Metric Cansu Özbay (VakıfBank) Joanna Wołosz (Conegliano) Final Standing Champions (1st) Third Place (3rd) Clutch Performance Delivered in 5-set thrillers against top seeds. Struggled to stabilize the offense in the semi-finals. Distribution Balanced attack with four players in double digits. Heavily reliant on individual star power. Leadership Captained the squad through a "Group of Death." Veteran presence, but fell short of the podium peak. While Joanna Wołosz is undeniably one of the greatest setters to ever touch a volleyball, the award is meant to reflect the tournament's performance, not a lifetime achievement Oscar. Wołosz’s brilliance is a constant, but in this specific window of time, Özbay was the one who solved every puzzle presented to her. ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ŞAMPİYON HAKSIZLIĞA MI MARUZ KALDI? CEV KADINLAR VOLEYBOL ŞAMPİYONLAR LİGİ'NDE ÜÇÜNCÜ OLAN TAKIMIN PASÖRÜ MVP ÖDÜLÜNÜ KAPTI! Zeren Grubu'nda Hırsızlık: Şampiyonlar Göz Ardı Edildi, Üçüncü Olan Takımın Pasörü MVP Ödülünü Çaldı! CEV Zeren Grubu Kadınlar Şampiyonlar Ligi şampiyonu takımın pasörü "En İyi Pasör" seçilmedi. Bunun yerine, üçüncü olan takımın pasörü ödülü aldı. Bu nasıl bir adalet? Takımın oyununu organize eden, onları şampiyonluğa taşıyan pasör, açıklanamayan bir nedenle, üçüncü olan takımın pasörü lehine göz ardı edildi. Bu bir şaka mı? Voleybol'da Büyük Haksızlık: Şampiyon Görmezden Gelindi, Üçüncü Sıradaki Pasör MVP Ödülünü Aldı!Arenadaki konfetiler henüz yere bile düşmemiş, final düdüğünün yankıları VakıfBank taraftarlarının kulaklarında çınlamaya devam ediyordu. Başarmışlardı. CEV Zeren Grubu Kadınlar Şampiyonlar Ligi’nin en zorlu rakiplerine karşı, kaptanları ve saha içi generalleri Cansu Özbay’ın taktiksel zekası ve çelik gibi sinirleri sayesinde zirveye tırmanmışlardı. Ancak bireysel ödüller için kürsü hazırlandığında, atmosfer bir anda büyük bir şaşkınlığa dönüştü. "En İyi Pasör" ödülü açıklandığında, öne çıkan isim şampiyon takımın pasörü değildi. Aksine ödül, turnuvayı üçüncü sırada tamamlayan Prosecco Doc Imoco Conegliano'nun dünyaca ünlü pasörü Joanna Wołosz’a gitti. Seçkin spor dünyasında bu sadece bir "haksızlık" değil; taraftarların, yorumcuların ve oyuncuların şu soruyu sormasına neden olan istatistiksel ve anlatısal bir anomalidir: Bu nasıl bir adalet? MVP’nin Yazılı Olmayan KuralıGeleneksel olarak, büyük turnuvalardaki bireysel ödüller mantıklı bir hiyerarşiyi takip eder. Voleybol bir takım sporu olsa da, pasör takımın "oyun kurucusu" ve beynidir. Eğer bir takım Avrupa voleybolunun en prestijli kupasını kazanıyorsa, bunun mantıklı sonucu, o takımın pasörünün en yüksek baskı altında rakiplerinden daha iyi performans gösterdiğidir. Ödül komitesi Özbay’ı pas geçerek, aslında şampiyon olan pasörün, takımını finale bile taşıyamayan bir pasörden daha az etkili olduğunu iddia etmiş oldu. Bu durum şu soruyu akıllara getiriyor: Eğer şampiyonluk bir pasörün başarısı için en nihai ölçüt değilse, nedir? Etki Karşılaştırması: Özbay vs. WołoszBu öfkenin temelini anlamak için, Zeren Grubu aşamasında ortaya konan "iş yüküne" bakmamız gerekiyor: Kriter Cansu Özbay (VakıfBank) Joanna Wołosz (Conegliano) Final Sıralaması Şampiyon (1.) Üçüncü (3.) Kritik An Performansı Üst sıralardaki takımlara karşı 5 setlik heyecan fırtınalarında devleşti. Yarı finalde hücumu dengelemekte zorlandı. Dağılım Dört oyuncunun çift hanelere ulaştığı dengeli bir hücum yönetti. Büyük oranda bireysel yıldız güçlerine bağımlı kaldı. Liderlik Takımına "Ölüm Grubu"nda kaptanlık ederek zafere taşıdı. Tecrübeli bir isim ancak kürsünün zirvesinin uzağında kaldı. Export to Sheets Joanna Wołosz’un gelmiş geçmiş en iyi pasörlerden biri olduğu inkar edilemez bir gerçek. Ancak bu ödül bir "yaşam boyu başarı" Oscar'ı değil, turnuva performansını yansıtması gereken bir ödüldür. Wołosz’un ustalığı bir sabittir, fakat bu spesifik zaman diliminde, karşısına çıkan her bulmacayı çözen isim Özbay’dı. "İstatistik Tuzağı" ve Galibiyet GerçeğiBu tür ödüller genellikle yazılımlar tarafından hesaplanan "pozitif pas" veya "verimlilik yüzdeleri" üzerinden verilir. Kağıt üzerinde bir pasör, her topu sayıya çeviren tek bir süper yıldıza pas atıyorsa daha yüksek bir verimlilik oranına sahip olabilir. Ancak Cansu Özbay’ın dehası, ölçülemeyen değerlerinde yatar. Devasa bir baskı altındaki kadroyu yönetti, maç içindeki düşüşleri toparladı ve manşetin kötü geldiği anlarda "imkansız" pasları çıkardı. Özbay sadece istatistiklerini parlatmadı; o bir şampiyonluk inşa etti. Ödülü üçüncü olan takımın pasörüne vermek, "temiz istatistiklerin" "kazanan sonuçlardan" daha değerli olduğunu iddia etmektir. Tehlikeli Bir EmsalPodyumda daha alt sıralarda bitiren takımlardan oyunculara öncelik verdiğimizde, rekabetin özünü değersizleştirme riskiyle karşı karşıya kalırız. Eğer hedef altın madalyayı kazanmaksa, bu altını getiren isimler bireysel onurlar için de birincil aday olmalıdır. "Zeren Grubu’ndaki Soygun" sadece bir kupa meselesi değildir. Bu, genç sporculara verilen tehlikeli bir mesajdır: En iyisi olabilirsin, şampiyonluğu kazanabilirsin ve takımını zafere taşıyabilirsin; ama yine de takdir edilmek için bu yeterli olmayabilir. Son KararJoanna Wołosz bir efsanedir, ancak CEV Zeren Grubu Kadınlar Şampiyonlar Ligi bağlamında o, finalin sadece bir izleyicisiydi. Cansu Özbay ise başroldeydi. O sadece katılmakla kalmadı; turnuvanın kurallarını o yazdı. Sporda adalet genellikle skor tabelasında bulunur ve bu açıdan bakıldığında, boynunda altın madalya olan Özbay son gülen taraftır. Yine de "En İyi Pasör" kupasının eksikliği göze batan bir hata olarak kalacaktır; İstanbul'a ait olması gereken o kupa, şu an İtalya'da bir rafta duruyor. VakıfBank savaşı kazandı, ancak ödül komitesi gerçeklik algısını kaybetti.

Amerika'da karşılaştırmalar karşılaştırmalar... Bakın bakalım Obama, Biden ve King.... Görün bakalım gerçek neymiş.

Akademide Emeklilik Yaşı Tartışması: Gerçek Sorun Ne? YÖK Başkanı Erol Özvar’ın gündeme getirdiği öğretim üyeleri için emeklilik yaşının 67’den 72’ye çıkarılması ve 72–75 yaş arası sözleşmeli çalışma planı, ciddi bir tartışmayı da beraberinde getirdi. Ancak bu tartışma, büyük ölçüde eksik ve bağlamından koparılmış bilgiler üzerinden yürütülüyor. Özellikle sıkça dile getirilen “ABD’de emeklilik yaşı yok” argümanı, yüzeysel bir karşılaştırmadan ibaret. ABD’de durum, akademisyenlere tanınmış özel bir ayrıcalık değil; 1967 tarihli Age Discrimination in Employment Act (ADEA) kapsamında tüm çalışanlar için geçerli olan yaş ayrımcılığı yasağına dayanıyor. Yani mesele “akademisyenler ayrıcalıklı” değil, “yaş temelli ayrımcılık yapılamaz” ilkesi. Türkiye’de ise tablo oldukça çelişkili. Akademik kariyerin girişinde 35 yaş sınırı uygulanırken, çıkışında yaşın önemsizleştiği savunuluyor. Bu durum açık bir yapısal tutarsızlık oluşturuyor. Genç araştırmacılar sisteme girişte elenirken, mevcut kadroların uzun süre korunması akademik dinamizmi ciddi şekilde zayıflatıyor. Daha da önemlisi, Türkiye akademisinin kronik sorunlarından biri olan “akademik iç içe geçme” (academic inbreeding) bu tartışmada neredeyse hiç konuşulmuyor. Doktorasını aldığı üniversitede kalmaya devam eden akademisyenlerin oluşturduğu kapalı yapılar: Liyakat yerine sadakat ilişkilerini güçlendiriyor Bölümler içinde küçük “iktidar alanları” oluşturuyor Genç araştırmacılar için ciddi bir bariyer hâline geliyor Bu yapı, sadece akademik üretkenliği değil, çalışma ortamını da olumsuz etkiliyor. Danışman tercihine göre mobbing, tez süreçlerinde engellemeler ve sistem dışına itilmeler birçok araştırmacının yaşadığı bir gerçek. Bugün birçok genç akademisyen, ilerleyebilmek için bu yapıların “emeklilikle boşalmasını” bekliyor. Emeklilik yaşının 75’e kadar uzatılması ise bu bekleme süresini daha da artıracak. Bu da pratikte şu anlama geliyor: sistem gençleri daha uzun süre dışarıda tutacak. Ayrıca emekliliğin ertelenmesi, kadro akışını da doğrudan tıkıyor. Üst kademe boşalmadıkça, alttan gelen yüzlerce nitelikli araştırmacı için sistemde yer açılmıyor. Çözüm nedir? Sorun sadece yaş değil; hareketlilik eksikliği ve kapalı yapıların korunması. Bu yüzden emeklilik yaşını artırmak yerine şu adımlar daha anlamlı olabilir: Akademik rotasyon: Aynı üniversitede tüm kariyeri geçirme geleneği kırılmalı Kurumsal çeşitlilik: Farklı üniversitelerde görev alma teşvik edilmeli Bilgi yayılımı: Deneyimli akademisyenler sadece kendi kurumlarında değil, ihtiyaç olan yerlerde değerlendirilmeli Eğer 72–75 yaş arası bir çalışma modeli olacaksa, bu “aynı yerde devam” değil, farklı kurumlarda katkı sunma şartına bağlanabilir. Bir diğer kritik nokta ise büyük resmi görmek: üniversiteye olan talep düşüyor. 2023’te 3.5 milyon olan başvuru sayısı, 2024’te yaklaşık 1.1 milyon azaldı. Gençler artık üniversiteyi bir gelecek garantisi olarak görmüyor. Bunun yanında yapay zekâ ve yeni eğitim modelleri, klasik akademik rolleri hızla dönüştürüyor. Böyle bir dönemde, teknolojik uyum sorunu yaşayan kadroların sistemde daha uzun süre tutulması, üniversiteleri ileriye değil geriye götürebilir. Son olarak sık yapılan bir karşılaştırmaya değinelim: Aziz Sancar örneği. Evet, ileri yaşta üretken bilim insanları var. Ancak bu isimler istisna. Tekil örnekleri genellemek bilimsel olarak hatalı. Türkiye’deki akademik ortalama ile bu düzeydeki üretkenlik arasında çok büyük bir fark var. Özellikle örnek gösterilen Aziz Sancar'ın binlerce uluslararası atıf toplamış bir olağanüstü yetenek olduğu atlanmamalıdır. Sonuç olarak: Sorun yaş değil, sistemin kendisi. Liyakat denetimi olmadan emeklilik yaşını yükseltmek: Genç akademisyenlerin önünü tıkar Akademik kaliteyi artırmaz Mevcut sorunları daha da kalıcı hâle getirir Daha dinamik, daha adil ve daha rekabetçi bir akademi için odak noktası “yaşı uzatmak” değil, “sistemi dönüştürmek” olabilir.

A Milli Takımımızın, 2026 Dünya Kupası öncesi oynayacağı hazırlık maçlarının stadyumları ve başlama saatleri açıklandı. Türkiye x Kuzey Makedonya 1 Haziran Pazartesi 20.30 Chobani Stadyumu Venezuela x Türkiye 7 Haziran Pazar 01.00 Inter Miami FC Stadyumu

Hande Baladın'dan mesajın var 10 Mayıs’ta, İstanbul Kuruçeşme ve İzmir’de gerçekleşecek olan Wings for Life World Run’a kayıt olmak için hemen linke tıkla, kaydını yap.

The plan proposed by Erol Özvar, President of the Council of Higher Education (YÖK), to raise the mandatory retirement age for faculty members from 67 to 72—with a provision for contract-based employment between ages 72 and 75—has triggered a significant wave of disinformation. The argument frequently used to legitimize this regulation, claiming that "there is no retirement age limit in US universities," is a piece of incomplete information presented entirely out of context. 1. The Legal and Structural DisconnectGeneral Legal Principle vs. Academic Privilege: Under the Age Discrimination in Employment Act of 1967 (ADEA), age-based discrimination is categorically prohibited across all sectors of the US workforce. Therefore, the situation in the US is not a special privilege granted only to academics; it is based on the principle of protecting an individual’s right to work as long as they maintain mental and physical competence, regardless of biological age. The Contradiction Between Entry and Exit Barriers: While proponents argue for flexibility in the retirement age, they ignore the age restrictions at the beginning of academic careers in Turkey. The 35-year age limit for appointment to research assistant positions in Turkey is considered direct "Age Discrimination" under international legal norms—specifically the US model—and is legally prohibited. Structural Inconsistency: A model where young scientists are eliminated by "age" criteria at the entry stage, yet "age becomes irrelevant" for the evacuation of existing cadres, clearly contradicts the principles of academic dynamism and equal opportunity. This risks causing a "demographical bottleneck" that raises the average age of academic personnel while delaying the integration of fresh talent and next-generation visions. 2. Academic Inbreeding and the "Feudal" StructureThe proposal to raise the retirement age cannot be evaluated without considering "academic inbreeding," a chronic structural problem in Turkish academia. While in many advanced academic ecosystems in the US and Europe, it is ethically and scientifically discouraged for a researcher to be appointed to a faculty position at the institution where they received their PhD, this has become standard practice in Turkey. Academic Factionalism and Feudalism: The tradition of remaining in the same institution post-doctorate establishes "micro-power" zones and cliques based on loyalty rather than merit. Over time, these closed-circuit structures cause scientific autonomy to be replaced by a hierarchical "seigneurial" (fiefdom) system. Advisor-Oriented Mobbing and Academic Liquidation: These factions can push graduate students out of the system for non-academic reasons, such as "choosing the wrong side" (working with a different advisor). For researchers subjected to systematic mobbing or blocked during their thesis stage, this hierarchical structure constitutes an insurmountable barrier. The Bottleneck of Student Amnesties: Researchers attempting to return to academic life via "student amnesties" often wait for the retirement of figures who previously hindered their progress. For this group, which has already lost significant time, raising the retirement age to 72 or 75 means an additional "5+3 year waiting period." This will lead to the total liquidation of qualified young minds and the ossification of the system into an elderly, conservative structure. 3. The Necessity of Academic RotationInstead of raising the retirement age, strategic moves are needed to increase academic mobility. In this context, rotating faculty members who have reached a certain seniority or served a long time at the same institution is a necessity for systemic dynamism. Combatting Institutional Blindness: Spending an entire career (from undergraduate to retirement) at one institution leads to "institutional blindness." A rotation system has the potential to naturally disperse "micro-power" cliques by ensuring interaction with different institutional cultures. Knowledge Transfer and Regional Development: Assigning experienced faculty to different universities (especially newly established provincial universities) would prevent the accumulation of academic capital in only a few metropolitan hubs. Contractual Continuity Based on Mobility: If employment is planned for the 72-75 age bracket, this should not be a privilege to "stay at one's own university," but rather conditioned on providing mentorship and guidance at a different institution in need. 4. Economic Realities and the AI Transformation (2028 Projection)The issue becomes even more critical given the radical decline in social demand for university education. Dramatic Drop in Applications: In 2023, the number of applicants for the university entrance exam in Turkey was 3,527,443. In 2024, this plummeted by approximately 1.1 million to 2,425,560. This is concrete proof that higher education is no longer seen as a "gateway to the future." The Cost of Degrees and ROI: Globally, the view that university degrees are not worth the cost (63% in the US) is gaining ground. In Turkey, youth are turning toward alternative paths that offer faster integration into the labor market. The AI Revolution: A "sharp transformation" is expected in higher education by 2027-2028. AI-supported personalized education models are rendering standard classroom lecturing and traditional teaching roles obsolete. Extending the retirement age to 75 for cadres lacking these technological competencies will turn universities into static employment centers rather than educational institutions. 5. The "Aziz Sancar" FallacyThe most frequent argument used by proponents of raising the age limit is that figures like Nobel Laureate Prof. Dr. Aziz Sancar remain productive at advanced ages. This comparison is a statistical and scientific fallacy. The Sancar Scale vs. the Turkish Average: A single article by Prof. Sancar can reach over 4,000 citations. These are levels that 99% of the 185,000 academics in Turkey cannot achieve in their entire careers. In some universities, the total citations of the entire faculty do not reach these numbers. "Extraordinary Ability" vs. Mediocrity: US law has special statuses for those with "extraordinary ability." Applying this exceptional case to a mass of people who struggle to write an English abstract or whose work lacks impact even nationally is a violation of the principle of merit. "Citation Gangs" and Ethical Decay: Beyond the small group (approx. 1,500-2,000 people) producing genuine science, a large majority is trapped in a structure of mutual referencing ("citation gangs") and "showcase" projects designed only to secure funding. Keeping these individuals in the system until 75 serves only to finance the status quo. Conclusion and RecommendationsRaising the retirement age is incompatible with the vision of a "dynamic, technology-oriented academy." Merit-Based Flexibility: The general retirement age should not be raised. Special contract models should be reserved only for "exceptional" scientists with high international impact (Q1 publications, high H-index, etc.). Focus on Youth and AI: Planning should focus on training young researchers capable of producing data for AI, rather than retaining the elderly. Mandatory Rotation: The tradition of "retiring from the same university" should end to break academic fiefdoms. Mission Shift: Universities need academics who develop EdTech software and AI data, not those who "repeat the same things like a parrot" in lectures. Summary: Stretching the age limit without meritocratic audits will only result in the liquidation of talented youth and the institutionalization of academic mediocrity until the age of 75.

MAGA'ya, hüküm giymiş bir pedofilin ve onun seçkin arkadaş çevresinin, henüz 14 veya 16 yaşındaki kız çocuklarına tecavüz etmesinin bir "Demokrat uydurması" olduğu asla söylenmemeli. Ve Epstein dosyalarının açıklanması için Başkan Trump ile mücadele etmek zorunda kaldığıma hâlâ inanamıyorum; üstelik bugüne dek ne kimse tutuklandı ne de hesap verdi. MAGA'yı bitiren şey işte buydu. Bende "Trump Delirme Sendromu" yok; bende "Trump Hayal Kırıklığı Sendromu" var.

Juventus Kenan Yıldız'ın doğum gününü unutmadı

Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), İran'ın insansız hava aracı saldırısında Fuceyra Limanı'ndaki petrol tesisinin vurulduğunu duyurdu.Habere Gitmek için Tıklayın

Avrupalı liderler, uzun süredir Güney Kafkasya'da Rusya'nın en yakın müttefiki olarak görülen Ermenistan'da düzenlenecek iki zirve için ülkeye akın ediyor. BBC'nin Güney Kafkasya muhabiri Rayhan Demytrie, Erivan'da neyin değiştiğini yazıyor.Habere Gitmek için Tıklayın

İyi ki doğdun Kenan Yıldız! Doğum günün kutlu olsun...

Tijana Bošković, özel hayatından önemli bir detayı paylaşarak herkesi şaşırttı. Djordje Orestijevic ile süren 8 yıllık birlikteliğin ardından, Sırp yıldız nişanlandığını doğruladı! Dünyanın en iyisinin hayatında yeni bir sayfa.

Guidetti Ailesi altın madalyası ile Avrupa şampiyonluğunun tadını çıkarıyor.

Filenin Sultanlarının Yaz 2026 programı şöyle: Hazırlık Maçları @ Genova (İtalya) 22 Mayıs 18:00 vs Polonya 23 Mayıs 22:00 vs İtalya 24 Mayıs 18:00 vs Sırbistan VNL 1. hafta @ Brasilia (Brezilya) 3 Haziran 19:00 vs Dominik Cumhuriyeti 4 Haziran 22:30 vs Hollanda 6 Haziran 21:30 vs İtalya 8 Haziran 00:00 vs Bulgaristan VNL 2. hafta @ Ankara (Türkiye) 17 Haziran 19:30 vs Belçika 18 Haziran 19:30 vs Fransa 20 Haziran 19:30 vs Almanya 21 Haziran 19:30 vs Çin VNL 3. hafta @ Kansai (Japonya) 8 Temmuz 06:00 vs Polonya 10 Temmuz 07:00 vs ABD 11 Temmuz 13:20 vs Japonya 12 Temmuz 09:30 vs Tayland VNL Finalleri @ Makao (Çin) (22-26 Temmuz) EuroVolley @ İstanbul (Türkiye) 21 Ağustos 19:00 vs Letonya 23 Ağustos 19:00 vs Slovenya 24 Ağustos 19:00 vs Macaristan 26 Ağustos 19:00 vs Almanya 28 Ağustos 19:00 vs Polonya Eurovolley Eleme Etabı @ İstanbul (31 Ağustos-6 Eylül)

Önümüzdeki sezon Fenerbahçe Medicana forması giyecek olan Ogbogu, VakıfBank'lı arkadaşlarına gözyaşlarıyla veda etti!

Cumhurbaşkanımız Vakıfbank'ı kutladı