AŞK, KŞA, ŞKA, KAŞ, AKŞ, ŞAK, A Ş K

Başka kombinasyonu yokmudur acaba diye merak etmedim de değil...

Bazan yaşamaktan çok ona anlam yüklemeyi ve olayı tam bir PowerPoint Şiir şovuna dönüştürmeyi seviyoruz.

Öylesine alışmışız ki bu şovlara her zaman elimizin altında, e-posta kutumuzda bir tane duruyor.

Bir açıyorsunuz karşınızda aşkın en yalın, yaşanacak en güzel hali, belkide anlatılabilecek en güzeli diyebilirim...

Peki sonra ne oluyor. PowerPointle yapılmış bu aşk, kendi programının ekranından dışarı çıkamıyor ve hep söylenmemiş veya yaşanmamış olarak orada kalıyor.

Herşeyin sonunda, birşeyi hiç unutmuyorsunuz çaresizliği ve bunun sizi gene PowerPoint şiirlerine geri göndereceğini...

Aynı zevki almasanızda, hiç çaba sarf etmediğiniz aşkı kaybetmenizi gene o şiirlerdeki inanılmaz ve görüntülerle süslenmiş aşklardakini bulamadığınıza bağlıyorsunuz....

Emek isteyen bu kombinasyondaki harfler ta başından ucuz şeylerin esiri oluyor ve kendini yenileyemiyor.

Soruncuklardan kendini aşamıyor. Aşsada aştığı ile kalıyor.

Aşk bir çılgınlıktır. Ama tek başına da hiç bir şeydir. Aşkı karşılıklı anlayanlar onu aşk olarak yaşarlar yoksa aşk gene anlattığım rutinlere ve kalıplara döner.

Parantezlere saklanmış gibi.... Onu, iki tarafından sıkıştırarak, sıcaklığını hissetmek istiyorsun.

Bunun anlamı olsun istiyorsun. Hatta anlamdan çok ona kendini kaptırmak istiyorsun.

Aşk öldü diyorlar ya en çok ona gülüyorum...

Sadece bir şey ölüyor oda aşkı anlamayan veya kalıpların içinde bırakanlar...

Ve aşk gene yalnız gene sevecen hiç yılmadan aynı puntolarla kalbinizde çarpıyor...

Bazan bir zürafa olmak istemediğimide saklayamam ha...

"AŞK"IN GEOMETRİSİ: BİR KELİMENİN YEDİ HALİ VE ANLAMIN PARÇALANMASI

Giriş: Harflerin Dansı ve Anlamın Esareti

Dil, insan aklının ve kalbinin en soyut mefhumları somutlaştırmak için kullandığı en kusursuz araçtır. Ancak bazen bir kelime, taşıdığı duygu yükü bakımından o kadar ağırdır ki, dilin sınırlarını zorlar, harflerine ayrılır ve her kombinasyonda evrenin başka bir sırrını fısıldar. İşte Türkçe dilinin en büyüleyici, en kadim kelimelerinden biri olan "AŞK", sadece üç harften (A, Ş, K) oluşan devasa bir girdaptır.

Bu makalede; aynı üç harfin farklı dizilimleri olan AŞK, KŞA, ŞKA, KAŞ, AKŞ, ŞAK ve nihayetinde birbirinden kopmuş A Ş K ifadelerinin semantik, felsefi, psikolojik ve edebi anatomisini inceleyeceğiz. Bir kelimenin permütasyonu, insan ruhunun labirentlerinde nasıl bir yolculuğa tekabül eder? Gelin, bu yedi odalı dehlize birlikte bakalım.

1. AŞK: Merkezin Kendisi ve Mutlak Başlangıç

Dizilimin ilk ve orijinal hali, her şeyin var oluş sebebi olan AŞK'tır. Tasavvuftan modern psikolojiye kadar aşk; iki varlığın, iki ruhun veya kul ile yaratıcının arasındaki o eritici, yok edici ama yeniden var edici bağdır.

• Dikey Boyut: Aşk, mantığın bittiği yerde başlar. Düzeni bozar, kaos yaratır ama o kaosun içinden yepyeni bir insan inşa eder.

• Ses Uyumunun Gücü: "A" harfinin açıklığı ve ferahlığıyla başlar, "Ş" harfinin şefkatli ve gizemli fısıltısıyla olgunlaşır, "K" harfinin kesin, vurucu ve bitirici darbesiyle mühürlenir.

Aşk, bu yedi kombinasyonun hükümdarıdır; diğer tüm dizilimler onun parçalanmasından veya ona ulaşma çabasından doğar.

2. KŞA: Tersine Dönen Zaman ve Yabancılaşma

Harfleri sondan başa doğru okuduğumuzda karşımıza çıkan KŞA, aşkın tam bir simetrik zıddı veya onun aynadaki ters yansımasıdır.

Felsefi Bakış: Aşk insanı hafifletip göğe yükseltirken, KŞA harflerin geriye doğru zorlanmasıdır. İlişkinin bitiminden sonra başlayan o "geriye doğru yaşama" evresidir. Hafızanın geçmişe hapsolması, zamanın tersine akması hissettirir.

KŞA, tanıdık olanın yabancılaşmasıdır. Dilimize yabancı bir kelime gibi durması tam da bu yüzdendir: Aşk bittiğinde, geriye kalan her şey insana yabancı ve anlamsız gelir.

3. ŞKA: Şüphe ve Şakanın İnce Çizgisi

"Ş" harfinin başa geçtiği ŞKA, kulağa "şaka" kelimesini fısıldar. Hayatın ironisini, kaderin insanla oynadığı oyunları temsil eder.

• Aşkın Hafifliği: Bazen en büyük trajediler bir şaka gibi başlar. ŞKA, aşkın o kadar da ciddiye alınmaması gereken, oyunbaz ve hafif yönüdür.

• Kandırmaca: İnsanın kendi kendine oynadığı bir akıl oyunudur. "Ben aşık oldum" illüzyonunun, aslında hormonal veya psikolojik bir "şaka"dan ibaret olduğunu fark ettiği o ironik aydınlanma anıdır.

4. KAŞ: İfadenin ve Sınırın Çizgisi

Harflerin KAŞ şeklinde dizilmesi, bizi soyut dünyadan somut dünyaya, insan bedenine geri getirir. Kaş, insan yüzünde anlamı belirleyen en önemli unsurdur; öfkeyi, şaşkınlığı, hüznü ve arzuyu kaşların hareketiyle belli ederiz.

Eski divan edebiyatında sevgilinin kaşı, aşığın kalbine saplanan bir "kemankeş"in yayıdır. Dolayısıyla KAŞ:

1. İşaret Fişeği: Aşkın ilk başladığı yerdir; bir bakış, bir kaş hareketi yangını başlatır.

2. Sınır: İnsanın dış dünya ile arasına çektiği sınırdır. Aşk, o kaşın altındaki gözde kaybolma arzusudur.

5. AKŞ: Zamanın Akışı ve Akşamın Hüznü

AKŞ, fonetik olarak bize "akış"ı ve "akşam"ı hatırlatır. Her şey akar; aşk da zamanın içinde erir.

• Melankoli: Akşam, günün bittiği, karanlığın çöktüğü ve insanın kendi içine döndüğü vakittir. Aşığın en büyük düşmanı ve dostudur akşam.

• Dönüşüm: AKŞ, aşkın heyecanlı sabahından hüzünlü ve olgun akşamına geçişi simgeler. Duygunun sakinleştiği, durulduğu ama bir o kadar da derinleştiği evredir.

6. ŞAK: Gerçekliğin Tokadı

ŞAK, aniden patlayan bir sestir. Bir kırılmayı, bir uyanışı, bir darbeyi temsil eder.

Aşkın büyülü rüyasından uyanma anı tam olarak bir "ŞAK" sesidir. Gerçeklerin insanın yüzüne bir tokat gibi vurmasıdır. "O beni sevmiyor", "Biz ayrı dünyaların insanıyız" ya da "Her şey bitti" farkındalığı, insanın ruhunda şak diye patlar. Bu kombinasyon, illüzyonun bittiği ve çıplak, acı gerçekle karşı karşıya kalındığı andır.

7. A Ş K: Mesafeler, Boşluklar ve Yalnızlık

Ve son olarak... Harflerin arasına giren o devasa boşluklar: A Ş K.

Bu dizilim, yan yana durduklarında dünyaları yerinden oynatan üç harfin, araya giren mesafelerle nasıl yalnızlaştığını gösterir. Artık bir kelime değillerdir; sadece yan yana gelmeyi beceremeyen üç ayrı harftirler.

Modern insanın trajedisi tam olarak budur. Harfler elimizdedir, potansiyel oradadır ancak onları bir araya getirecek o tutkal, o ortak ritim kaybedilmiştir. A ayrı yerde, Ş ayrı yerde, K ayrı yerde ağlar.

Sonuç: Parçaların Bütünle İmtihanı

Görüldüğü üzere, sadece üç harf (A, Ş, K) yer değiştirdikçe insan psikolojisinin, zamanın ve ilişkilerin tüm evrelerini (başlangıcı, yabancılaşmayı, şakayı, somut güzelliği, hüznü, sert uyanışı ve yalnızlığı) sembolize edebilmektedir.

AŞK bir bütündür; parçalandığında veya yer değiştirdiğinde can yakar, şaşırtır, olgunlaştırır ya da susturur. İnsanın hayattaki en büyük arayışı ise, o harfleri hayatın karmaşası içinde KŞA'ya, ŞAK'a veya A Ş K boşluğuna düşürmeden, en saf ve en duru haliyle, yani AŞK olarak tutabilme mücadelesidir.