Tarih Antik Çağ Hakkında Bütün Haberler Buraya

 

 

4 yaşındaki çocuk müzede yanlışlıkla Bronz Çağı kavanozunu kırdı

4 yaşındaki bir çocuk, İsrail'in Hayfa kentindeki bir arkeoloji müzesinde yanlışlıkla Bronz Çağı'ndan kalma bir kavanozu kırdı.

Uzmanların en az 3.500 yıllık olduğunu söylediği antik eser, olay sırasında kurumun girişinin yakınında cam bir vitrin olmadan sergileniyordu.

Çarşamba günü CNN'e e-postayla gönderilen bir açıklamada, Hecht Müzesi, belirli nesneleri koruyucu cam olmadan sunma kararını savundu ve kurucusu Reuben Hecht'in eserleri halka açık hale getirmeyi vurguladığını ekledi.

"Müze, arkeolojik bir bulguyu herhangi bir engel olmadan deneyimlemenin özel bir çekiciliği olduğuna inanıyor" ifadesi yer aldı ve kurumun olaya rağmen "bu geleneği sürdüreceğini" ekledi.

BBC'ye konuşan çocuğun babası, oğlunun geçen Cuma günü müzeyi ziyaret ettiğinde "kavanozu hafifçe çektiğini" çünkü "içinde ne olduğunu merak ettiğini" söyledi. Adam, oğlunu kırık eserin yanında görünce şok olduğunu ve ilk başta "Bunu yapan benim çocuğum değildi" diye düşündüğünü ekledi.

Müze, eserin MÖ 2200 ile MÖ 1500 yılları arasına ait olduğuna inanıyor. MÖ 10. yüzyılda antik İsrail ve Yahuda krallığını yöneten Kral Davut ve Kral Süleyman'ın saltanatlarından önce, şarap veya zeytinyağı gibi sıvıları depolamak ve taşımak için kullanılmış olmalı.

Müzeye göre, arkeologlar geçmişte benzer kaplar ortaya çıkarmış olsalar da, bunların çoğu kırık veya eksikti. Sergilenen eserin sağlam bir şekilde keşfedilmesi, açıklamanın ekinde "etkileyici bir buluntu" olduğunu belirtti.

Salı günü İsrail haber ajansı Ynet'e konuşan müze başkanı Inbal Rivlin, olay sırasında orada bulunan çocuğu ve annesini özel bir tur için müzeye geri davet etti.

Haber ajansına "Müze bir türbe değil, ailelere açık (ve) erişilebilir bir yaşam alanıdır" dedi ve ekledi: "Ebeveynlere sesleniyoruz: Korkmayın. Böyle şeyler olur. (Kavanozu) onaracağız ve geri koyacağız."

Rivlin, müzenin hangi eşyalara dokunulabileceğini ve dokunulamayacağını belirten yeni işaretler bastığını söyledi.

1984 yılında Hayfa Üniversitesi arazisinde açılan Hecht Müzesi, Kalkolitik döneme (MÖ 4500 ila MÖ 3500 civarı) kadar uzanan arkeolojik keşifler içeriyor. Müze, fotoğrafların yardımıyla kırık kavanozu restore etmek için bir restorasyon uzmanına başvurduğunu söyledi.

"Kavanoz kısa bir süre içinde yerine geri konulacak," diye devam eden açıklamada, müzenin restorasyonu halkı eğitmek için bir fırsat olarak kullanacağı da eklendi.

Bu arada çocuğun babası BBC'ye kavanozun "artık aynı eşya olmayacağı" için üzgün olduğunu söyledi.

Kaynak: CNN

Odysseia – 10 yıllık destansı yolculuk

Yeni Keşif! Karahan Tepe'de, bir yapının içinde muhafaza edilmiş halde, bir leopar sırtında gururla oturan insan figürlü bir heykel bulundu.

Kamu binaları. Konutlar. Steller. Çok sayıda insan ve hayvan heykeli.

Bu alan, söz konusu kadim insanların, niteliğini henüz tam olarak kavramaya başladığımız bir mimari ve sanatsal anlayışa sahip olduklarını gözler önüne sermeye devam ediyor.

Göbekli Tepe, Karahantepe ve diğer Taş Tepeler alanları, atalarımızın yaklaşık 11.000 yıl önce nasıl yaşadığına dair sahip olduğumuz algıyı kökten değiştirdi.

Ders kitaplarında yer alan geleneksel anlatı, oldukça doğrusal bir süreç sunar: Buzul Çağı avcı-toplayıcıları (genellikle hayvan postlarına bürünmüş, küçük ve hareketli gruplar halinde yaşayan ve mağara resimleri yapan insanlar olarak hayal edilirler) MÖ 10.000–8.000 civarında yavaş yavaş tarımı keşfeder, ardından yerleşik köy hayatına geçer ve nihayetinde anıtsal yapılar inşa edip daha iddialı sanat eserleri üretirler.

Ancak yakın tarihli kazıların ortaya koyduğu gerçekler şunlardır:

- Bazıları 5-6 metre yüksekliğinde ve birkaç ton ağırlığında olan T-biçimli sütunlara sahip, büyük ve özenle planlanmış dairesel ve dikdörtgen taş yapılar. Bunlar; koordineli bir iş gücü, taş ocağı işletmeciliği, nakliye ve mühendislik bilgisi gerektiriyordu.

- Yüksek nitelikli, üç boyutlu taş heykeller: insan figürleri (Karahantepe'deki "kaburgalı adam" dahil), tam formlu veya yüksek kabartma hayvan figürleri ve leopar üzerinde oturan adam tasviri gibi karmaşık sahneler. Bu durum, Üst Paleolitik Çağ'ın daha eski ve iki boyutlu mağara resimlerinden farklılık göstermektedir.

- Aynı bölgedeki birçok alanda ortak bir mimari dilin (T-biçimli sütunlar, sekiler, özel yapılar) tekrar tekrar kullanılması; bu da yüzyıllar boyunca süren ortak fikirlerin ve organizasyonun varlığına işaret etmektedir.

Soru şu: Basit barınaklar inşa edip bunların bakımını yapmak, yiyecek ve giysi (hayvan postu) temini için avlanmak gibi temel ihtiyaçlarla meşgul olmaları gereken bir dönemde, insanlar nasıl oldu da birkaç ton ağırlığındaki karmaşık taş yapıları planlayıp organize edecek ve inşa edecek; ayrıca ayrıntılı ve yüksek nitelikli insan ve hayvan figürleri yontacak zamanı bulabildiler?

Artık görülüyor ki, Neolitik Çağ'ın hemen başında —yani henüz çanak çömlek ve tarım ortaya çıkmadan önce— anıtsal yapılar inşa edebilen ve gelişmiş taş işçiliği sergileyebilen topluluklar zaten mevcuttu. Görünüşe göre, o döneme dair "hayvan postları içindeki basit avcı-toplayıcılar" imajı hatalıdır.

Gelecekteki keşiflerin, şu anda "insanlığın en erken gelişim aşaması" olarak yorumlanan dönemin öncesinde, daha ileri medeniyetlerin varlığına dair kanıtlar sunması beni şaşırtmazdı.

Çayönü Tepesi’ndeki insanlık tarihindeki en erken üretim teknolojilerine ışık tutan önemli bir gelişme daha gün yüzüne çıktı.

Diyarbakır'ın Ergani ilçesinde yürüttüğümüz 2026 yılı kazılarında, M.Ö. 6900–6800 yıllarına tarihlenen yaklaşık 5 metrekarelik bir madencilik işliği ortaya çıkarıldı. İşlikte ham ve yarı işlenmiş malakitler, işlenmiş malakit örnekleri, bakır boncuklar ve bakır nesneler ile taş döşemeli çalışma alanı tespit edildi.

Çayönü'nde bakır ve malakit bozmak M.Ö. 9100’lere kadar uzanıyor. Yeni aralık, burada madencilik programının yaklaşık 2 bin yıl boyunca sürdüğünü ve üretim düzeninin belirli çalışma alanlarının gerçekleştirildiğini ortaya koyuyor.

Yerleşik yaşamdan tarıma, mimariden yaratıcılığın uzmanlaşmasına uzanan büyük dönüşümlerin izlerini taşıyan Çayönü Tepesi'nde geçmişin izlerini temsili kazılarla birlikte taşımaya devam ediyoruz.