Son on yılın en kötü 5 akıllı telefon trendi

Son on yılın en kötü 5 akıllı telefon trendi

Akıllı telefon endüstrisi son birkaç yılda muazzam ilerlemeler kaydetti. Kamera sensörleri büyüyerek 10x optik yakınlaştırma kapasitesiyle 200 megapiksel sınırına ulaştı. iPad'lerdeki M serisi işlemciler gibi mobil işlemciler, medya düzenleme ve grafik ağırlıklı oyunların üstesinden hızla gelebiliyor. OLED paneller ise her yeni nesilde daha sağlam ve canlı hale geliyor.

Ancak yapılan her deneme olumlu sonuç vermedi. Bazıları kısa ömürlü hevesler olarak hızla yok olurken, diğer bazıları büyük vaatler sunsa da kayda değer bir ölçekte hayata geçirilemedi. Kimileri birer evrimmiş gibi görünse de, sağladıkları genel faydadan çok pratik kullanım zorlukları yarattı. Örneğin, neredeyse her marka artık fotoğraf çekimi ve düzenleme süreçlerine yapay zekayı zorla dahil ediyor; bu da fotoğrafların o doğal cazibesini kaybetmesine neden oluyor.

Sektör ayrıca, parlak bir gelecek vaadiyle sahneye çıkan ancak nihayetinde sönüp giden Windows Phone ve Firefox OS gibi alternatif işletim sistemlerinin de görüldüğü bir aşamadan geçti. Akıllı telefon endüstrisi son on yılda harika ürünler ortaya koydu; ancak aynı zamanda, ya en başından başarısızlığa mahkum olan ya da pratik sorunlara rağmen bir türlü ortadan kalkmayan bazı ürünleri de piyasaya sürdü. Aşağıda, ya hızla yok olan ya da modern teknolojinin bir hayaleti gibi varlığını sürdüren bu tür beş trend sıralanmıştır.

Modüler telefon arayışı

Kağıt üzerinde bu harika bir fikir. Ne yazık ki, trend henüz yaygınlaşamadan ortaya atılan vaatler fazlasıyla iddialıydı. İsrailli Mode şirketi; kamera ve müzik çalar hoparlörü gibi işlevsel parçalara sahip farklı kılıfların içine yerleştirilebilen, minik ve modüler bir telefon konseptiyle dikkatleri üzerine çekti. Motorola da Moto Mods konseptiyle şansını denedi ve bunu üç nesil Moto Z telefonunda geliştirerek; pil paketlerinden JBL hoparlörlere ve hatta tam teşekküllü bir projektöre kadar pek çok seçenek sundu.

2013 yılında Dave Hakkens, modülerliği bir üst seviyeye taşıyan Phonebloks konseptiyle sınırları daha da zorladı. Kamera, Wi-Fi, Bluetooth veya pil gibi her bir bileşen için değiştirilebilir bir blok tasarlanmış; böylece telefonun asla tam anlamıyla eskimesinin önüne geçilmesi hedeflenmişti. Teknik zorluklar ve finansman sorunları, proje daha hayata geçemeden sonunu getirdi. Yine de bu fikir, Google ve onun başarısızlığa mahkum Project Ara platformu sayesinde gerçekçi bir ivme kazandı. Google'ın fikri, fiziksel pin bağlantılarını ve blokların belirlenen noktalara yerleştirilmesini sağlayan bir tabanı içeriyordu. Google, planlanan bir pilot test öncesinde iki nesil donanım platformu ve bir Geliştirici Sürümü (Developer Edition) geliştirmişti. Ancak 2016 yılında şirket, Project Ara'nın Google'ın meşhur "mezarlığına" (rafa kaldırılan projeler arasına) gönderileceğini doğruladı.

Fikir hâlâ varlığını sürdürüyor. HMD, "Smart Outfits" (Akıllı Donanımlar) sistemiyle bu vizyonu canlı tutmaya çalışıyor ve hatta kendi cihazını kendi yapmak isteyen meraklılar için araç setini açık kaynaklı hale getirdi. Yine de, bir marka nesiller arası desteği ve sağlam bir modüler kit ekosistemini garanti altına almadığı sürece, bu fikir er ya da geç yine "vaporware"e (hiçbir zaman piyasaya sürülmeyen, sadece duyurusu yapılan ürünlere) dönüşecektir.

İnce çerçeve yarışı

Akıllı telefon endüstrisi neredeyse on yıldır çerçevelere karşı bir savaş yürütüyor; bugün bile sosyal medyada telefon ekranının etrafındaki siyah sınırların kalınlığını detaylandıran karşılaştırmalar görebiliyoruz. Bu durum ilginç, çünkü o hayali "tam ekran" görünümü aslında çoktan elde edildi ve sonrasında terk edildi. Kesintisiz kavisli ekranıyla OnePlus 7 Pro'yu ya da Oppo'nun "şelale ekran" (waterfall display) tasarımını hatırlıyor musunuz?

Gerçekte, bu çerçevesiz ekranlar yakından bakıldığında harika görünse de, kullanım açısından tam bir kabustur. Her şeyden önce, daha fazla mühendislik kaynağı gerektirirler, bu da maliyeti artırır. İkinci olarak, özellikle kavisli kenarlara sahip ekranlar hasar görmeye daha yatkındır. Bu tür paneller için ekran koruyucu bulmak başlı başına bir sorundur ve onarımları da daha maliyetlidir. Uzmanlar ayrıca, ince çerçeveli ve eğimli kenarlara sahip telefonların hasar görmeye en açık cihazlar olduğunu belirtiyor.

Pratik sorunlar da mevcut. Yıllar içinde avuç içi algılama (palm rejection) teknolojisi gelişti ancak sorun tam olarak çözülemedi. Bugün bile, ekranın sağ alt kenarının önemli bir kısmı avuç içime temas ettiği için fazladan bir-iki kaydırma hareketi yapmamı veya telefonu elimde yeniden konumlandırmamı gerektiren durumlarla karşılaşıyorum.

Tek bir yanlış hareketin felakete yol açabileceği oyunlarda bu durum daha da sorunlu hale geliyor. Sadece çok az sayıda marka, kullanıcılara oyun sırasında "hayalet dokunuşları" (istenmeyen dokunma algılamalarını) önlemek amacıyla ekranın aktif olmayan bölgelerini ayarlama imkanı tanıyor ve bunların hiçbiri ana akım markalar arasında yer almıyor. Asimetrik ve ince telefon kenarları yerine, simetrik ve makul kalınlıkta çerçeveleri her zaman tercih ederim.

Ters kablosuz şarj

Ters kablosuz şarj harika bir kolaylık; bunu telefonlarda ve giyilebilir cihazlar gibi aksesuarlarda görmek beni mutlu ediyor. Galaxy Watch'umu sadece telefonun üzerine koyarak şarj edebilmek çok hoşuma gitti. Ancak kulağa ne kadar pratik gelse de, dikkat edilmesi gereken birkaç husus var. İlk olarak, ters kablosuz güç paylaşımı koruyucu kılıflarla çalışmıyor; bu nedenle kulaklıklarınızı her şarj etmek istediğinizde kılıfı çıkarmanız gerekecek. İkinci olarak, her aksesuar kablosuz şarjı desteklemiyor.

Kablosuz şarj imkanı sunan bir kutuya sahip kulaklıklar için daha yüksek bir bedel ödemeniz gerekecek. Ayrıca, şarj bobini üzerindeki temasın sabit kalması ve herhangi bir oynama olmaması için telefonunuzun arka yüzeyi ile aksesuarın temas eden kısımlarının düz olması gerekir. Elbette, bu durumdayken ekrandaki bildirimleri göremezsiniz; bu da işin bir başka yönü. İşin en karmaşık kısmı mı? Ters kablosuz şarj özelliği, farklı markalara ait telefonlar ve aksesuarlar arasında evrensel bir uyumluluğa sahip değil.

Bu süreci belirli bir ekosistem içinde yürütmeniz gerekiyor. Ayrıca işlem yavaş ilerliyor ve ısınmaya yol açıyor. Akıllı telefon bataryaları şarj hızı ve kapasite açısından büyük aşama kaydetti; ancak ısınma sorununu ve bunun yarattığı elektrokimyasal hasarı henüz tam olarak çözebilmiş değiller. Basitçe ifade etmek gerekirse, yüksek sıcaklıklar uzun vadede batarya sağlığı için iyi değildir. Bu durum, akıllı telefonların yanı sıra Lityum-iyon bataryaya sahip aksesuarlar için de geçerlidir.

Özetle; bu özellik, sunduğu kolaylık kadar zahmetli de olabiliyor.

Katlanabilir telefonlar

Katlanabilir telefonları çok seviyorum; ancak bu durum, kafeine olan aşırı düşkünlüğümden farksız. Bir işe yarıyorlar, evet; ama beraberinde getirdikleri birtakım ödünler de var. Katlanabilir telefonlar pahalı cihazlar ve bu fiyatı da hak ediyorlar. Böyle bir cihazı satın alırken; vasat batarya ömrü, beklentiyi karşılamayan kameralar ve zayıf ısı dağılımı gibi bazı konularda ödün vermeniz gerekiyor. Yine de en büyük sorun, cihazların hassas yapısı ve astronomik onarım maliyetleri.

Sıradan, yekpare tasarımlı telefonlara kıyasla hasar görebilecekleri çok daha fazla nokta var. İşe ekranla başlayalım. Samsung Galaxy Z Fold 6'da iç esnek ekran modülünü değiştirmenin maliyeti 549 dolardır. Reddit ve diğer kullanıcı forumlarına hızlıca bir göz atıldığında, kullanıcıların cihazı düşürmeden veya sert bir darbeye maruz bırakmadan bile iç esnek panelin kırıldığı durumlarla sıkça karşılaştığı görülüyor. Şahsen ben de farklı markalarda, iç ekranın üzerinde koyu renkli bir çizginin belirdiği veya ekranın tam olarak açılmadığı iki benzer durumla karşılaştım.

Cihazın menteşe mekanizması parçaları da oldukça hassastır; çarpmalar veya kazara düşürmeler sonucu oluşabilecek ufak bir hizalama bozukluğu bile masraflı sorunlara yol açabilir. Bu sorunları araştırdığımda, Samsung'un yetkili onarım ve servis ekibinin bile bu problemlerden haberdar olduğunu fark ettim. Ne yazık ki, bu tür hasarların kolay bir çözümü yok. Hasarlı katlanabilir telefonlarda üçüncü taraf onarım işlemlerine şahit oldum; ilk bakışta özensiz ve kötü yapılmış görünüyorlar. Bu tür işlemler için neredeyse hiç güvenilir bir garanti sunulmuyor ve yapılan bu baştan savma iş, uzun vadede daha fazla soruna yol açıyor.

Ekran içi parmak izi okuyucular

Ekran içi parmak izi okuyucular harika bir fikir olsa da, uygulamadaki tutarsızlıklar ve yapısal sorunlar onları bir bakıma dezavantajlı kılıyor. Bu sensörler iki farklı türde karşımıza çıkıyor. İlki, üst segment telefonlarda bulunan daha hızlı ultrasonik sensör türü; diğeri ise daha yavaş olan ve güvenlik riskleri barındıran optik sensör türü. 2023 yılında Association for Computing Machinery (ACM) dergisinde yayımlanan bir araştırma makalesi, kilit açma işlemi sırasında üretilen sinyalleri yakalayarak görüntüler oluşturan ve 3D parmak izi kopyaları geliştirmeye olanak tanıyan elektromanyetik (EM) bir yan kanal tekniğine dikkat çekti. Bu yöntemle elde edilen veriler, ekran içi sensörü yanıltmak ve akıllı telefonların kilidini açmak için kullanılabiliyor.

Güvenlik konusunun yanı sıra, başka sorunlar da mevcut. İlk olarak, ekran içi parmak izi sensörlerinin konumu seçtiğiniz markaya göre değişiklik gösteriyor. Bazı telefonlarda sensör alt kenara rahatsız edici derecede yakın konumlandırılıyor; bu da başparmağınızın tarama alanına tam ve düzgün bir şekilde yerleşmesi için elinizde cihazı yeniden ayarlamanızı gerektiriyor. İkinci olarak, özellikle optik sensörlerde kilit açma hızı; eskiden telefonların arkasında veya güç düğmesine entegre halde bulunan fiziksel sensörlere kıyasla daha yavaş kalıyor.

Daha da önemlisi, ekran içi parmak izi sensörleri beraberinde onarım zorluklarını da getiriyor. Samsung, Google ve OnePlus'ın resmi ürün forumlarına kısa bir göz atıldığında, ekran değişimi sonrasında —işlem yetkili bir serviste yapılmış olsa bile— parmak izi tarayıcıların işlevini yitirdiğine dair bir durumun tekrarlandığı görülmektedir. Buna kıyasla, 3D yüz tarama veya cihazın yan tarafında yer alan fiziksel parmak izi sensörleri, daha pratik bir biyometrik kimlik doğrulama deneyimi sunmaktadır.

Kaynak: SG