Müşteriler mağazalarda, kafelerde ve barlarda telefonlarıyla meşgul olup çevrelerini ihmal ediyor - bu durum çalışanların canına tak etti

Müşteriler mağazalarda, kafelerde ve barlarda telefonlarıyla meşgul olup çevrelerini ihmal ediyor - bu durum çalışanların canına tak etti

Herkes çocukların sürekli telefonlarıyla meşgul olmasından şikayetçi; peki ya yetişkinler?

Cafe sahibine göre, kafesine gelen giderek artan sayıda insan - kendisi onlarla etkileşime geçmeye çalışırken bile - gözlerini ekranlarından ayırmayı reddediyor.

Londra’nın Acton Vale bölgesindeki diğer bir Cafe sahibinin verdiği demeçte bu durumu ‘sürekli’ yaşanan bir sıkıntı olarak nitelendirdi ve şunları ekledi: “İçeri girerken ellerinde telefonları var, sipariş verirken telefonlarına bakıyorlar, otururken yine telefonlarıyla meşguller. Siz onlara servis yaparken başlarını kaldırıp yüzünüze bile bakmıyorlar. Bunu çok kaba ve, dürüst olmak gerekirse, oldukça üzücü buluyorum.”

Bu sorunla boğuşan tek hizmet sektörü çalışanı cafe sahipleri de değil.

Yaklaşık 3.000 perakende çalışanının katılımıyla gerçekleştirilen bir araştırmada, phubbing (yani telefon yüzünden karşısındakini yok sayma davranışı) yaygın bir deneyim olarak tespit edildi; bu durum, davranışa maruz kalan çalışanların “kendilerini yok sayılmış hissetmelerine ve kaliteli müşteri hizmeti sunmakta zorlanmalarına” neden oluyor.

Çevrimiçi forumlar da benzer bir tabloyu gözler önüne seriyor; yeme-içme mekanlarından süpermarketlere kadar pek çok farklı alanda çalışanlar, müşterilerin kendilerine servis yapılırken dikkatleri dağılmış bir halde telefon ekranlarını kaydırmakla kalmayıp, kulaklıkları kulaklarında ve telefon görüşmesi yaparken kasaya geldikleri o “korkunç” anları paylaşıyorlar.

Bir Reddit kullanıcısı, “Üstüne üstlük, ne istediklerini anlamaya çalıştığınız için size sinirlenme cüretini de gösterebiliyorlar,” diyerek yakınıyor.

Bir başka kullanıcı, “Barıma oturan o kadar çok müşteri var ki; daha siparişlerini vermeden tüm dikkatlerini telefonlarına odaklamış oluyorlar,” derken; üçüncü bir kullanıcı da şunları ekliyor: “İnsanların bu davranışı neden normal karşıladıklarını, dürüstçe söylemek gerekirse, aklım almıyor. Acaba bizim ilgilerine değmeyeceğimizi mi varsayıyorlar, yoksa bizi hiç umursamıyorlar mı?”

Fırın ve kafe işletmecisi bu konuda diğerleriyle aynı fikirde; iş hayatında geçirdiği 12 yıl boyunca bu davranışın “giderek daha yaygın hale geldiğini” belirtiyor. Ve tıpkı Cafe işleten gibi, o da bu durumu “inanılmaz derecede kaba” buluyor.

Hampshire’ın Andover kasabasındaki The Travelling Cupcake adlı mekanında, phubbing yapan müşterilere karşı uyguladığı taktik genellikle şu şekilde işliyor: Müşterilere, telefon görüşmelerini veya işlerini bitirdiklerinde kendilerine servis yapacağını açıkça söylüyor; ancak bazen de “karşı taraf mesajı alana kadar kendi işine bakmaya devam etmeyi” tercih ediyor.

Beverly, Metro gazetesine verdiği demeçte, “Bir işletme sahibi olarak, bu durumu gerçekten çok iyi anlıyorum,” diyor. ‘Telefonumu o kadar çok kullanmak zorundayım ki, bu durumu gayet iyi anlıyorum. Ancak karşımda fiziksel olarak bulunan bir insanla konuşuyorsam, telefonuma bakmamayı her zaman bir prensip edinmeye çalışırım.’

Halka açık yerlerdeki ‘phubbing’ (telefonuna odaklanıp karşısındakini görmezden gelme) davranışı hakkında ne düşünüyorsunuz?

• Gerçekten kaba ve saygısızca.

• Duruma göre değişir.

• Bunda bir sorun görmüyorum.

Oxfordshire’ın Wootton kasabasındaki The Killingworth Castle pub ve konaklama işletmesinin sahibi Claire Alexander, çoğu insanın personeliyle etkileşime geçerken o ana odaklandığını gözlemlese de, bazı müşterilerin bir ekran uğruna kendilerini görmezden gelmesine artık ‘alışkın’ olduklarını belirtiyor.

Metro gazetesine konuşan Alexander, ‘Mesele tamamen görgü kurallarına dayanıyor,’ diyor. ‘Ebeveynler genellikle çocuklarına örnek oluyor ve yanlarında telefon bulundurmuyorlar; bu tür davranışlara daha ziyade yetişkinlerin kendi aralarında bir araya geldiği durumlarda rastlanıyor.’

Bu sektörde 19 yıldır faaliyet gösteren Alexander, bu tür durumlar yaşandığında artık işi akışına bırakmayı öğrendiğini ifade ediyor ve ekliyor: ‘İnsanlar, kaba davrandıklarını ve sizi beklettiklerini fark ettiklerinde genellikle biraz mahcup oluyorlar. Ancak bazen bu durum, diğerleri henüz “hazır” olmadığı için başka bir müşterinin daha hızlı servis alması anlamına da gelebiliyor.’

Claire, müşterilerini telefonlarına kilitlenmiş halde gördüğünde, hem ‘onlara keyifli vakit geçirebilecekleri bir ortam sunma’ çabasıyla, hem de aslında sosyal medyada pub hakkında olumlu paylaşımlar yapıyor olabilecekleri düşüncesiyle, onlar hakkında pek yargıda bulunmamaya özen gösteriyor.

Ayrıca son dönemde tersi yönde ‘hafif bir değişim’ yaşandığını; giderek daha fazla insanın telefonlarını masadan uzak tuttuğunu ve ‘yeniden aktif bir şekilde sohbet ortamı aradığını’ fark etmiş durumda. Ve bunu yapanların, ‘genel olarak bu sayede daha iyi bir deneyim yaşadıkları’ görülüyor.

Claire sözlerini şöyle tamamlıyor: ‘Publar, sosyal medyanın asıl ve orijinal halidir. Keşke daha fazla insan bunun farkına varabilseydi; ancak samimiyetle inanıyorum ki, rüzgâr nihayet gerçek bağların ve yüz yüze iletişimin lehine dönmeye başladı.’

‘Asıl soru şu: Bu değişim rüzgârı, şu an büyük zorluklarla boğuşan publara somut anlamda destek olabilecek kadar hızlı esecek mi?’

Kaynak: Metro