Haydi çocuklar !
 
ULEB Kupası´ndaki temsilcilerimiz Galatasaray ve Beşiktaş, 3. tur ilk maçlarına çıkıyor
 
Galatasaray, ULEB Kupası 3. tur ilk maçında İspanya'nın Gran Canaria takımını A.Şahenk'te ağırlıyor... Şu ana kadar oynadığı 12 maçın 11'ini kazanan Beşiktaş ise, Sırbistan'da Kızılyıldız karşısına çıkacak...
 
Haydi Ayhan Şahenk’e
 
Ülkemizi ULEB Kupası’nda temsil eden takımlardan Galatasaray, 3. tur ilk maçında bugün İspanya’nın Kalise Gran
 
Canaria takımıyla karşılaşacak. Ayhan Şahenk Spor Salonu’nda oynanacak karşılaşma saat 21.15’te başlayacak. Kanal
 
24’ten naklen yayınlanacak karşılaşmanın rövanşı ise 18 Mart’ta Las Palmas’da yapılacak. Sarı-Kırmızılılar, ULEB
 
Kupası’nda grubunu 2. sırada tamamlarken, 2. turda ise Fransa’nın Asvel Basket takımını 69-69 berabere kaldığı ilk maçın
rövanşında 76-75 yenerek son 16 takım arasına kalmıştı.
 
Kartal Belgrad’da
 
Beşiktaş ise 3. tur ilk maçında deplasmanda Sırbistan’ın Kızılyıldız takımıyla karşı karşıya gelecek. Grup maçlarını
 
yenilgisiz lider tamamlayarak kupa tarihine geçen, ardından 2. tur ilk maçında deplasmanda 15 sayı farkla mağlup olduğu
 
Hapoel Jerusalem’i, rövanşta 73-53 yenerek tur atlayan Siyah-Beyazlılar’ın, Kızılyıldız ile oynayacakları 3. tur ilk maçı TSİ
19.00’da başlayacak. Mücadele Kanal 24’ten canlı olarak yayınlanacak. Takımlarımız turu geçerse Torino’daki Sezikli
 
Final’e katılma hakkını elde edecekler.

Etkinlik detayları

18 MART ŞEHİTLER GÜNÜ ANMA VE
 
ÇANAKKALE DENİZ ZAFERİ’NİN
 
93. YILDÖNÜMÜ
 

 
Çanakkale Zaferi
 
Yıl 1915. Tarih boyunca birçok savaşlara alan olan Çanakkale Boğazı, en çetin savaşını veriyor, Türk kahramanlığına en
 
büyük destanını yazdırıyordu. Türkler Birinci Dünya Savaşı’nda Almanya ve Avusturya-Macaristan imparatorlukları
 
yanındaydı. Düşman devletler İngiltere, Fransa ve Rusya’ydı.
Ondokuz Şubat günü boğazdaki kaleleri topa tutarak Seddülbahir ve Kumkale’ye asker çıkardılar. Onsekiz Mart sabahı
 
onaltı savaş gemisi ile boğaza girdiler. Kıyıları korku veren bir top ateşine tuttular. Çanakkale şehri ateşler içindeydi. Türk
 
kaleleri susmuştu. Düşman artık bu kıyılarda canlı hiç kimsenin kalmadığına inanmıştı. Onun için gemilerini boğazdan
 
içeriye sürdüler ve Nusret mayın gemisinin bir gece önce gizlice döktüğü mayınlara çarptılar ve battılar. Kıyılarda sustuğu
 
sanılan Tük topçusu da Ulu Önder Mustafa Kemal önderliğinde top ateşine başlamıştı. Düşman büyük bir şaşkınlığa
 
uğramıştı. Hepsini korku sarmıştı. Geri kalanlar da savaşı bırakmak zorunda kaldılar. 18 Mart, böylece Çanakkale’de
 
Türk’e zafer günü oldu.
 
Düşman kuvvetleri savaşı kazanacaklarından o kadar emindiler ki daha savaşın başında “Boğaz geçildikten sonra
 
izlenecek olan siyaset” konusunda raporları ve planları bile hazırlanmışlardı.
 
Çanakkale Savaşları’nda mehmetçik çelik siperlerin yerine göğsünü germiş, merminin bittiği yerde sürgüsünü, onun
 
olmadığı yerde de yumruğunu kullanmıştır.
 
Çanakkale Zaferi Türk Milletinin tarihinde kazandığı ve uğursuz talihini değiştirdiği birkaç zaferden biridir. Öyle bir zafer ki,
 
iç ve dış düşmanların Türklüğü yok etmek için üzerine çullandığı bir devirde kazanılmıştır. Türk’ün “hasta adam” olmadığını
bütün dünyaya göstermiştir.
 
Çanakkale Savaşları’nda vatanımızın herbir köşesinden gelen yüzbinlerce Mehmetçik şehit olmuştur. Cesur, vatansever
 
Mehmetçik Çanakkale’de son sözü söylemiştir;
 
Çanakkale geçilmez !
 
“Türk askerinin ruh kudretini gösteren şayanı hayret ve tebrik bir misaldir.
 
Emin olmalısınız ki, Çanakkale Muharebeleri’ni kazandıran bu yüksek ruhtur.”
 
M. Kemal ATATÜRK
 
Hangi kelime anlatabilir ,hangi sözcükler ifade edebilir böylesine büyük bir kahramanlığı .Büyük şair Mehmet Akif Ersoy
 
çok güzel bir şekilde bu destanı dizelere dökmüş.
 
 
Çanakkale Şehitlerine
 
 
Şu Boğaz Harbi Nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
 
Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,
 
Ne hayasızca tahaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde-gösterdiği vahşetle “bu: bir Avrupalı”
 
Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!
 
Eski Dünya, Yeni Dünya bütün akvam-ı beşer
Kaynıyor kum gibi, Mahşer mi, hakikat mahşer.
 
Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,
Osrtralya’yla beraber bakıyorsun ; Kanada!
 
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk.
Sade bir hadise var ortada : Vahşetler denk.
 
Kimi Hindu, kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela…
Hani tauna da zuldür bu rezil istila…
 
Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,
Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkiyle sefil,
 
Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına,
 
Maske yırtılmasa hala bize affetti o yüz …
Medeniyet denilen kahbe, hakikat yüzsüz.
 
Sonra mel’undaki tahribe müvekkel esbab,
Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.
 
Öteden saikalar parçalıyor afakı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a’makı;
 
Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin.
 
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağımın yaktığı: Yüzlerce adam.
 
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtme de yer
O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer…
 
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,
Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.
 
Saçıyor zırha bürünmüş de namerd eller,
Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.
 
Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.
 
Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler…
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!
 
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal’a mı göğsündeki kat kat iman?
 
Hangi kuvvet onu, başa, edecek kahrına ram?
Çünkü te’sis-i ilahi o metin istihkam.
 
Sarılır, indirilir mevki’-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun’-i beşer;
 
Bir göğüslerse Huda’nın edebi serhaddi;
“O benim sun’-i bediim, onu çiğnetme” dedi.
 
Asım’ın nesli… diyordum ya… nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.
 
Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar…
O, rukü olmasa, dünyaya eğilmez başlar,
 
Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!
 
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
 
Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid’i…
Bedr’in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
 
Sana dar gelmeyecek makber’i kimler kazsın?
“Gömelim gel seni tarihe”desem, sığmazsın.
 
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab…
Seni ancak ebediyetler eder istiab.
 
“Bu, taşındır” diyerek Ka’be’yi diksem başına;
Ruhumun vayhini duysam da geçirsem taşına;
 
Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle;
Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;
 
Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;
Yedi kandilli Süreyya’yı uzatsan oradan;
 
Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;
Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,
 
Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;
 
Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana…
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.
 
Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,
Şarkın en sevgili sultanını Salahaddin’i,
 
Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran…
Sen ki, İslam’ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,
 
O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;
 
Sen ki, a’sara gömülsen taşacaksın… Heyhat,
Sana gelmez bu ufukalar, seni almaz bu cihat…
 
Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.
 

 
Mehmet Akif ERSOY
 

 

Etkinlik detayları