Jump to content
Sign in to follow this  
GeceKuşu

M. Kemal ÖZDEMİR'den "DÜŞ"

Recommended Posts

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

 

( Şiirleri Okumak İçin
İÇİNDEKİLER
Bölümünden Tıklayarak Okuyabilirsiniz.)

İÇİNDEKİLER

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

ARKADAŞIM

 

Sen benim arkadaşımsın, uzaklarda olsan bile

Sesini duyamasam ve yüzünü göremesem de

Merakta etmiyor değilim, belli etmesem de

İçimde yaşıyorsun, yazılarda ve güzel dileklerde

Sen benim arkadaşımsın,

Sesini duyamasam ve yüzünü göremesem de.

Yakamozun pırıltısı çekti beni sana

Hani o biraz çekingen, biraz sessiz, en çokta dostluğunla

Bir nedendir yaşamak, bazen sevgi ve bazen de arkadaşça

En zor anında, bir de beraber gülerken bu dünyaya

Sen benim arkadaşımsın, uzaklarda olsan da

Yüzünü göremesem ve sesini duyamasam da.

İstersen kelebekler ortak dostumuz olsun

Senden bana, benden sana mesajlar uçursun

Denize bıraktığın selamı yakamozlar taşısın

Kardelen gibi tüm güzellikler sana erken ulaşsın

Masmavi gökyüzü sevgiyle dostluğumuza hayran baksın

Dedim ya, sen benim bir tanem arkadaşımsın.

Bana yabancı değilsin,

Kendi ellerim, gözlerim ve hatta hislerimsin

Düşümdeki en güzel dostum, yani gerçek olan hayalsin

Bana uzak değilsin, bil ki uzakları yakın eden sensin

Senin varlığın ve bir de bana olan güvenin

Sen benim içimdesin,

İşte söylüyorum,

En güzel arkadaş benim için sensin...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

HİÇBİR ŞEYİM

 

Ben sana"canımsın" diyemedim

 

Hiç fırsat vermedin

 

Ben sana hiçbir şey söyleyemedim

 

Aslında sen benim, hiçbir şeyimdin.

İçimin yandığı anlarda hiç yanımda olmadın

 

Buz gibi olurdum

 

Hele bir de yağmur yağıyorsa

 

Ben sana"canımsın" diyemedim

 

Yağmur damlasının

 

Bir yaprağın üzerinden düştüğü an gibiydin

 

Gönlümden de öylece kayıp gittin

 

Aslında sen benim, hiçbir şeyimdin.

 

 

Ben sana büyük söyledim

 

"Ömrümboyunca" dedim

 

Gel görki

 

Sensizbir ânı bile tüketemedim

 

Başımı ellerim arasın alıp

 

"Ben ne yaptım" dedim

 

Çok istedim, fakat

 

Ben sana hiçbir zaman

 

"Canımsın"diyemedim

 

Gece bir yıldızın kayması gibiydin

 

Gökyüzünü aleve vererek kendini yok ettin

 

Benim gönlümü de öylece yakıp gittin

 

Ben sana hiçbir şey söyleyemedim

 

Bana hiç fırsat vermedin

 

Ve sen benim, hiçbir şeyimdin

 

Aslında sen;

 

Hiçbir zaman benim değildin.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

DÜŞ

Bir gün düşlerimle yaşamayı öğrendim

Senin bana öğrettiğin düşlerle

Dökülen göz yaşlarımı öğrendim

Bir kase yi doldurup tükettiğinde
Düşümde,

Lambaların hep söndüğü anı istedim

Ellerim ellerine dokunduğunda

Yaşamayı çok sevdim

Gözlerimiz buluştuğunda.

 

Ne yazık o günden sonra

Lambalar hiç sönmedi.

Hep koştum gökkuşağına yetişebilmek için

Ayaklarım yaralandı

Dizlerimde derman kalmadı

Meğer hepsi bir hayalmiş

Yetişemedim, fakat

Renkleri ve güzelliği içimde kaldı

 

Bir gece düşümde seni gördüm

Ağlıyordun ve bağırıyordun

Bana koşuyordun, fakat düşüp kalıyordun

Bu bir rüya diye sesleniyordum sana

Nedense duymak istemedin

Her yerin kanla doldu

Biliyordum, bütün kabahat bendim

Oysa ben seni düşümde

Gökkuşağının altında

Bana gülümsemeni görmek istedim

Hiçbir zaman göremedim

Çünkü, ben o günden sonra

Asla düş görmedim.

 

Saatime baktım, evimin balkonundaydım

Ağustos un onaltı sı, saat gece onbir i gösteriyordu

Ay' ı seyrediyordum, dolunayı

Biraz serinlemişti hava

Ve havada bulutlar Ay' ı kapatmak için yarışıyorlardı

Derken Ay kapandı ve

Karanlığa büründü gözlerim ve bir de kalbim

Nedense Ay' a baktığımda

Ben hep seni hatırlıyordum

Bulutlara çok dargındım

Milyonlarca seven göz gibi Ay'ı aradım

Balıkçıların dualarına çok kızdım

Seven tüm kalplerin adına,

Gökyüzü adına, aldığım nefes adına

Tuttuğum sözler adına, seninle tattığım güzellikler adına

Yalvardım Mevla' ya,

Ne olur, Ay ışığını gönder bana.

 

Ne yazık,

Ben seni hiçbir zaman göremedim

Sadece fikrimin derinlerinde

Ve de kalbimin içinde sakladığım

Bir kır çiçeğimdin.

Büyüdü o kır çiçeği, içime sığmaz oldu

Düşlerimi bile yırtarak haykırdım

Bana söyleyeceğin bir tek söz için

Bil ki canımı verirdim

Sen tüm gücünle zorladın ses tellerini, bağırdın

Yazık, ben seni duyamadım, uzaktaydın

Yani damarlarımdaydın

Hissettiğim ama duyamadığımdın

Görmeyi çok istediğim ve dokunamadığımdın

Oysa ben seni düşümde

Gökkuşağının altında

Bana gülümsemeni görmek istedim

Hiçbir zaman göremedim

Çünkü ben o günden sonra

Asla düş görmedim.

 

Bir gün

Seni düşünürken uykuya daldım

Kavuşmayı çok istedim

Lûtfettin Allah'ım

Seveni sevdiğine gösterdin

Bir melek gibi gökkuşağının altında

Ellerini uzatıp gülümsedin bana

Hep koştum gökkuşağına

Yani sana, yani sonsuzluğa

Ayaklarım yaralandı

Dizlerimde derman kalmadı

Yetişemedim,

Renkleri ve güzelliği içimde kaldı

Yazık ki, Mevla' m ruhsat vermedi bize.

Olsun, nasıl olsa sonunda

Yine gördüm seni düşümde.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

SEN BİLİRSİN

Ve hayaller güvensizlikle yıkılır

İnandırmak zorunda değilim sana kendimi

Yine de kalp durur, sevdiğine kırılır

Yıkılır bu dünya, tüm hatıralar yok olur

Geride bir tek gözyaşlarımla yazdığım

Anlamsız şiirlerim kalır...

 

Biliyormusun;

Bana gökyüzü güveniyor

Her gece onu, hayran hayran seyrettiğimi biliyor

Yeryüzü bensiz yapamaz

Her gün yolda yürürken, adımlarımı sayıyor

Ağaçlar beni çok sever ve kuşlar ve çiçekler

Her gün onlara binlerce kere gülümsediğimi bilirler

Ve bana çok güvenirler,

Onları incitmeyeceğime emindirler

Yıldızlar beni çok severler

Onlara her gece,

Yeni bir isim yakıştırdığımı bilirler

Her gün yüzlerce kere,

Gözgöze gelirim ben onlarla

Tüm duygularımı paylaşırım

Sonsuz güven ve aşkla.

 

Ve insanlar;

Ve insanların bazıları bana güvenmezler

Sadece güveniyor gibi görünürler

Aslında bu onların kendi bileceği bir şey

Hiçbiri umurumda bile değiller

Bir insana zorla sevdiremezsin kendini

"Bana güven" diyemezsin

Eğer kalbindeki yangını hissetmiyorsa

Ve aslında güvenmeden seviyorsa

Ona bir tek söz söyleyebilirsin

"SEN BİLİRSİN" !

 

Güven nedir ki ?

Ne kadar basitçe söyleniveriyor

Evet bu dünyada,

Bir insana güvenmek çok zor

 

Ve güven gözlerde başlar

Sevgi gibidir

Kalbe yerleşir

Sözlerde kilitlenir

Duygularla perçinleşir

Aşkla birleşir

Ve karşılıklı hissedilir

Biz birbirimize asla güvenemeyiz

Çünkü;

Hiçbir zaman gözgöze gelemeyeceğiz.

 

Yağmurlar ben ağlamadan yağmazlar

Bu dünyada beni sadece yağmurlar anlar

Bilirler; Benim sana olan sevgim,

Gökkubbeyi titretir,

Arşı ihtizaza getirir,

Tüm yıldızları,

Sadece senin için avuçlarımda toplayabilirim

Çünkü ben seni sonsuz severim

Ve sana yağmurlar kadar güvenirim

Yağmurlar gibiyim

Yani yağmurun toprağa güvendiği gibi

Ben de sana güvenirim.

Çiçeklerin rüzgarlara,

Gün ışığının güneşe güvendiği gibi

Gecenin ortasında parlayan ay ışığına

Ve aslında, kendime güvendiğim gibi

Sana sonsuz güvenirim.

 

Ve hala senin içindeki Ben'de

Güven duygusu yoksa

Boşver, uğraşma boşuna

Çünkü gözlerime bakamayacaksın asla

İçimdeki güveni aktaramayacağım sana

Şimdi sana bir tek şey söyleyebilirim.

"SEN BİLİRSİN" ...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

 

KAYBETMEK İÇİN SEVMEDİM

 

İnan seni kaybetmek için sevmedim

Ellerini kaybetmek istemedim

Saçlarını, varlığında yok olduğum gözlerini

Varlığını kaybetmek istemedim

Ve tüm hislerini

Ben seni sen olduğun için sevdim

İnan seni kaybetmek için sevmedim

 

İçinden içimin yok olmasını istemezdim

Seni istiyorum, kırlarda arzu ettiğim çiçekler hatırına

Seni istiyorum, denizdeki umman anısına

Ben seni istiyorum

Bir başıma yürürken yollarda

Kalbimden kalbine akan gözyaşları yangınında

Yeminler olsun gideceğini bilemedim

Varlığını kaybetmek istemedim

Ben seni sen olduğun için sevdim

İnan seni kaybetmek için sevmedim

 

Kal desem kalmazsın, gel desem gelmezsin

Coşkun çağlayan ırmaklarda buluşalım o zaman

Kimsenin bilmediği

Sadece senli ve benli

İçindeki gizli sevdayı ver bana

Bulmak istiyorum sendeki beni

Varlığını kaybetmek istemedim ki

Ellerini kaybetmek istemedim

Varlığında yok olduğum gözlerini

Ben seni sen olduğun için sevdim

İnan seni kaybetmek için sevmedim.

 

Ağustos sıcağının alevinde kaybettim seni

Sabah serinliğinde aradım sesini

Geceleri ay ışığına sordum sensizliği

Bir çay bahçesinde otururken bile

Aklımdan geçmedin değil hani.

Kırılan bir bardağın sesiydin

Gürültülü şehrin kalabalığını her an haykırışıydın

Ellerinden oyuncağı alınmış bir çocuğun

Donuk bakan gözleriydin

Saatler gibi, günler, aylar

Ve hatta

Yıllar gibi ağır ağır geçtin içimden

Yeter ki üzülme sen

Ömrün boyunca eksilmesin tebessümün yüzünden

Yine de bilmeni isterim

Varlığını kaybetmek istemedim ve tüm hislerini

Ben seni sen olduğun için sevdim

İnan seni kaybetmek için sevmedim.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

İLK GURBET

Yokluk olmasaydı gurbette olmazdı

Gurbet olmasa sevdanın anlamı kalmazdı

Bir seversin bin ayrılırsın gurbet adına

Gözlerini kapatır,

Kaşlarını çatar,

Kızarsın yüreğinden tüm sevdalarına

Belki bir sevda kalmıştı geride

Belki bir can dostun, arkadaşın

Olsun ne fark eder,

Nasıl olsa hepsini yüreğine kapatmışsın

Yani gurbeti yüreğine asmışsın.

 

Yaz memleketim, bana bir şeyler yaz

Suyunun kirecini, kesilen ağaçlarını

Ardı ardına dikilen beton yığınlarını

Buna rağmen;

Beni nasıl özlediğini,

Artık, bunaltan havanı

İçime çekemediğimi yaz.

Sen daha iyi bilirsin uzakları

Olduğun yerde durduğundan

Anlarsın elbette gurbetin yaralarından

Yaz memleketim, bana yaz

Kışın beni nasıl üşüttüğünü

Yağmurlarınla saçlarımı

Sırıl sıklam ıslattığını,

Dar sokaklarını,

Kesik kesik yanan

Sokak lambalarını yaz

Çukurlarını, bozuk yollarını

İçinden geçip, içime akan

Seyhan nehrini,

İnsanların ve vefasızlıklarını yaz,

Bu benim gurbette geçirdiğim,

İlk yaz.

 

Yaz dostum bana da yaz bir şeyler,

Hep benden değil ya,

Biraz da senden gelsin selamlar

Düşte gör gurbeti,

Nasıl ararsın biliyor musun memleketini

Ne olur kısa yazma

Anlat bana uzun uzadıya

Hatta hiç bitmesin

Okuyayım yazdıklarını, gurbet boyunca.

 

Yaz sevdam, sen de yaz

Bana bir şeyler yaz

Anlat bana;

Nasıl geçti bensiz bu yaz

Daha ne mevsimler geçecek,

Bu sadece ilk yaz.

Yaz sevdam, beni özlediğini yaz

İçinde yanan alevin seni yaktığını

Söndürebilmek için hep ağladığını yaz

Ben yokken saçlarını kısalttığını

Artık gözlerine sürme çekmediğini yaz,

Hiç pencereye yaklaşmadığını yaz.

Ömrünü, ömrüme adadığını

Resmimi öpmekten nasıl da yıprattığını

Beni sana soran deniz mavisi gözlerini

Ellerimi arayan ellerini

Bensiz buruk çarpan yüreğini yaz.

Umut dolu özlemini ve hislerini

Beni Allah'a emanet ettiğini yaz

Söyle bana sevdam;

Nasıl geçti bensiz bu yaz

Daha ne mevsimler geçecek

Bu sadece ilk yaz.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

İNSANLARI ÇOK SEVDİM

 

Ben insanları sonsuz sevdim

Görmeden sevebilmenin okulunu bitirdim

Her insanın içindeki sevdayı aradım

Neyi özlemişlerse onu özledim

Neyi istemişlerse ben de onu istedim

Dualarına her zaman âmin dedim.

 

Güldüm geçtim bazen

Bazen, gün oldu yağmur gibi ağladım

Ve bazen de kalbim burkuldu, kanadım

Her şeye rağmen yine de sevmeye çalıştım

Şimdi daha anlıyorum ki;

Milyarlarca yıldız arasında

Bir tek kırmızı gül aramışım.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

BİR HASRET

Artık eskisi kadar gülmüyor yüzüm

Senden uzaktayım ya

Bitmiyor gönlümdeki hüzün

Ah sen ne serinsin, ne kadar serin

Okyanus kadar derin.

 

Anlatamıyorum bu sevdayı

Ah bir yazabilsem gerçek hislerimi

Bir anlatabilsem içimdeki seni.

 

Bu kadar kolay mı gülmek ?

Bu kadar zor mu senin için

Seviyorum demek

Yoksa inanmıyor musun sevdama

Dinle bak !

Bir tel saçın için

Ölmek lazım, ölmek...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

SEVMEKTEN KORKUYORUM

Her gün yanında olamamaktan korkuyorum

Sesini duyamamaktan

Seni görünce, sana alışmaktan da korkuyorum

Nedense sensizlikten de korkuyorum

Bir gün hoşça kal demenden

İstemesem de;

Bir gün, bir gül gibi

İçimde solmandan korkuyorum

Hafızamda bırakacağın hatıralardan

Hatıralardan kaçamamaktan

Adını unutamamaktan korkuyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

 

Benimkisi sadece bir sevda

Göz yaşlarımla söndüremediğim

Korkularımı yenemediğim

Söyleyemediğim

Fakat, kendimi tükettiğim

Ve beni;

Yedi kat yerin dibine sokan

Utandıran, korkutan

An be an içimi yakan

Cesaretsiz bir sevdan

Bu nasıl bir sevda ?

Anlayamıyorum

Ah be güzelim;

Ben seni sevmekten korkuyorum.

 

Biliyor musun;

Aklımdan hiç çıkmıyorsun.

Sen benim;

İmkansızlar bahçesinden koparttığım

Edâlı gülümsün.

Hiçbir zaman koklayamayacağım

Adını söylerken burkulacağım

Sevmekten hep korkacağım

Fakat, ömrüm boyunca unutmayacağım

Edâlı gülümsün.

Ah be güzelim;

Aslında sen benim,

Kendi ömrümsün.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

GÖREMEDEN ÖLÜRSEM

 

Seni her an,

Hayal etmediğimi mi sanıyorsun ?

Tabi ki bilemiyorsun,

Uzaklardasın, gelip halimi görmüyorsun.

Rüyalarıma girmediğini mi sanıyorsun ?

Çok yanılıyorsun,

Sensiz olan rüyamı hatırlamıyorum.

Seni sevmediğimi mi zannediyorsun ?

Elbette bilemiyorsun,

Narin ellerinle, yüreğime dokunamıyorsun.

 

Bu kadar zorken sensizlik

Seni son kez göremeden ölürsem

İçine batmaz mı ?

Sana olan özlemim,

Yüreğine
taş
gibi oturmaz mı ?

Yani, üzülmez misin ?

Yani, gözlerin ağlamaz mı ?

Öyle durabilir misin dimdik ayakta ?

İpek saçlarına benim yerime dokunabilir misin ?

Benim yerime, gözlerine dalabilir misin ?

Kendin için ağlayabilir misin ?

Sımsıkı sarılabilir misin ?

Ölümüne sevebilir misin ?

Adını benim gibi,

Bu kadar güzel söyleyebilir misin ?

Söyle bana;

Sana yandığım kadar yanabilir misin ?

Seni özlediğim kadar, özleyebilir misin ?

Aynada her sabah,

Kendine bakabilir misin ?

Benim seni görmek istediğim gibi

Kendini görebilir misin ?

Ben yokken;

Bir kendi, bir de benim yüreğimi,

Acaba, ikisini birden taşıyabilir misin ?

Ne olur söyle

Son kez seni göremeden ölürsem

İçine batmaz mı ?

Sana olan özlemim,

Yüreğini sızlatmaz mı ?

Üzülmez misin gülüm ?

Yani gözlerin ağlamaz mı ?

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

ÇİÇEK

 

Penceredeki tek çiçek de soldu

O da seninle birlikte yok oldu

Biriniz sonsuza, diğeriniz yokluğa.

Yüreğimden de öylece koptun

Kelebek misali

Belki de başka kalplere kondun.

 

Zavallı çiçekten ne istedin be güzelim

Bari gitmeden son bir kez sulasaydın

Mesela, eskisi gibi onunla konuşsaydın

O senin çiçeğindi.

Yemin ederim,

Senin kadar güzeldi.

Hem susuzluk,

Hem de suskunluk

Maalesef;

Güzelim çiçekten geriye kalan,

Pencere kenarına savrulmuş

Bir parça kırmızı toprak

Ve sana olan sevgim kadar,

Büyük boşluk !..

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

SEN BENİ SEVİYORSUN

Sen beni seviyorsun

Bu gün hissettim

Korkuyorsun, söyleyemiyorsun

Aslında, biliyorum

Hiçbir zaman söyleyemeyeceksin

Zaten istesen de söyleyemezsin

Çünkü;

Bizimkisi ne arkadaşlık

Ne de bir sevda

Bu iki duygunun arasındayız galiba.

 

Sen beni seviyorsun

Bu gün hissettim

İçimdeki volkan patlarken

Serin akarsu gibi üstüme geldin

Bütün suç benim,

Seni de ateşimle buhara çevirdim

O güzelim bahar kokunu

Her lâhza içime çektim

Sana olan sevdamı,

Sadece mısralarda yazdım ve yaşadım

Sevdim, seni çok sevdim

Sen de beni seviyorsun

Bu gün hissettim...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

YALNIZLIK

Sen nereden bileceksin yalnızlığı

Hiç, mecbur kalıp

Bir duvarla konuştun mu ?

Ya da kuru bir saksıya

Sevdanı anlattın mı ?

Yatağında uzanmış halde

Kendi kendine konuştun mu ?

Tek dostumsun diyerek

Bir sigara yaktın mı ?

Sen nereden bileceksin yalnızlığı

Hayatında hiç yalnız kaldın mı ?

Yokluğun içindeyken

Varmışsın gibi davrandın mı ?

 

Bir yalnızlıkla, bir başımayken,

Eskilerde kalan bir şarkı

Hatırlatsın istedim seni bana.

Hiç dokunmadım masanın üstündeki

Tozlu resmine,

Aslında hiçbir şeye dokunmuyorum,

Hâla, havlun kapının arkasında asılı

Kim bilir, belki bir gün gelirsin diye.

Ve hâla ağlıyor küçük kuşumuz

Senin yokluğuna.

Son kez su içtiğin bardakta

Hâla, ruj izi duruyor,

Nemli dudaklarını arıyor.

Bilmiyorsun belki ama, aynayı hâla silmedim

Yazdığın son sözleri okuyor yüreğim.

 

Yeter artık bu kadar acı,

Yak mektupları, yık beni

Yok et hasreti, bitir sevgiyi

Her şeyi bitir, tüm sevdamızı

Hatta sil kalbinden adımı

Ve dağla yüreğini

Kapat sevgi kapılarını

Bir ah çek içinden

Kurşunla vurulmuş gibi derinden.

Bir vah de benim için

Sona eren sevdamız peşinden.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

MUTLULUK

Gerçek mutluluğu buldum seninle

Ölmek istiyorum teninde

Ölmek istiyorum, gözlerim gözlerinde

Ve bir gün, seni tanıdım işte

Nasıl oldu bilmiyorum

O gün benim için,

Gerçek bir mutluluktun içimde

Sonra, her yerde sen vardın

Ben beni unuttum seninle

Yetmedin bana, daha çok istedim seni

Yokluğunu çok hissettim ama;

Hiç yılmadım ve belli etmedim sana

Yine de mutluydum işte

Çünkü sevdayı ve hasreti öğrettin bana

Yandım bir kere tâ derinden

Burada tomurcuklar açmaz sen yokken

Rüzgar esmez, güneş hiç doğmaz

Şehrin bütün yağmurları içime yağar

Sel olup yüreğimi sular

Orada sen varsın

Yani bir gül fidanısın

Her gün biraz daha seviyorum

Ve içimde öyle büyütüyorum

Her an sevgimi veriyorum sana

Çünkü biliyorum;

Sevgiyle büyütülen bir gül

Asla solmaz iki cihanda.

 

Gerçek mutluluğu buldum seninle

Ölmek istiyorum teninde

Ve ölmek istiyorum, gözlerim gözlerinde.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

BENİ SEVMEK

 

Beni sevmek kolay değildir

Dikenli tellerin arasından geçmek gibidir

Bazen neşelenip, çoğu zaman üzülmektir

Beni sevmek;

Bazen yaşamak, çoğu zaman da sevgiden ölmektir

Çok ağlayıp, az gülmektir

İçin yanarken bile tebessüm etmektir

Çok söze niyet edip, az söz söylemektir

Beni sevmek kolay değildir

Beni sevmek;

En zor anında bile beni düşünmektir

Yürümeyi bırakıp, koşabilmektir

Sözünü bilmektir, özünden dönmemektir

Beni sevmek;

Duygularını gizlemeyip, dürüstçe söylemektir

Gurbet adına ne varsa her şeyi bilmektir

Beni sevmek kolay değildir

Senin küçük yüreğin kaldırmayabilir

Bütün bunlara rağmen;

Beni sevmek, imkansız da değildir..

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

SENİ SEVMEK

Seni sevmek;

Bir menekşeyi koklayıp gülmektir

Bir güle dokunmaktır, bir de öpebilmektir

Her yeni gün hayatı biraz daha sevebilmektir

Üzüntüye dair her şeyi silebilmektir

Feza' dan dünyayı seyredebilmektir

Seni sevmek;

Hayata gülmektir

Geceleri yıldızların arasında olduğunu bilmektir

Gündüzleri içimde yaşadığını hissetmektir

Seni sevmek;

Her gülüşün için bin defa ölebilmektir

Yokluklar silip, varlığı cana getirmektir

Bir güvercin misali özgürce uçabilmektir

Bal dudağından dökülen

Tane tane sözlere güvenebilmektir

Seni her an düşünebilmektir

Hep yanımda olduğunu zannetmektir

Uğrunda seve seve, her şeyi feda edebilmektir

Yani, seni yaşamaktır,

Hayatı her an gönlünde paylaşmaktır

Seni senden almaktır,

Tüm bu güzelliklere rağmen,

Benim için; Seni sevmek,

Zamanı durdurabilmek kadar da

İMKANSIZDIR...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

AĞLAMA

İnan seni üzmek istemezdim

Ne olur, affet beni

Gerçek nedir, biliyor musun ?

Sensizliği gururuma yediremiyorum

Seni çok arzuluyorum

Bu gece de olduğu gibi

Seni her saniye arıyorum

Özlüyorum seni, çok özlüyorum

Yüreğimdeki aşkı bilmiyorsun.

 

Ne olursun ağlama,

Üzülmek yakışmıyor sana

Hep gülmeni istiyorum

Ben varsam eğer burada

Bil ki senin için yaşıyorum

Yeşil gözlerinde kan kırmızı yaşlar güzel durmuyor

Senin gözlerin,

Benimse yüreğim kanıyor

Dalgalı saçlarına durgunluk yakışmıyor

Biliyorum, benim yüzümden rüzgâra direniyor

En güzel çiçekleri topladım sana

Bir kısmını saçlarına tak,

Bir kısmını koynunda sakla

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

HER YERDE SEN

Her ânımda sen varsın

Ve ben ne zaman şiir yazmak istesem

Senden başkasına yazmak istemiyorum

Bitmiyorsun içimde, bitmiyorsun

Arttıkça, daha çok artıyorsun.

 

Ne zaman gözlerim buğulansa

Uzaklara dalıyorum

Bir başkası için hiç ağlamadım

Senden başkasına da ağlayamıyorum.

 

İlk yağmurun toprağa düştüğü ân gibisin

Hani o, taptaze toprağın mis kokusu var ya !

Bir daha böyle güzel kokmaz toprak, bilirsin

Ben yağmur olsam, sen toprak

Yaz, kış demeden üzerine yağsam

Sen hayat versen tüm dünyaya

Ve her zaman böyle güzel koksan.

 

Ay gibi doğdun gönlüme

Güneş gibi ısıtsan beni her üşüdüğümde

Gecelerde olsan, gecelerde

Yıldızları kopartsam yüreğimden

Hasretle doldursam ellerine.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

BİR GÜN BEKLİYORUM

 

Bir gün bekliyorum, senli bir gün

Gözlerim, gözlerindeyken

Beraber ölelim istersen,

Ellerimi vücudunda gezindirirken

Sımsıkı sarılırken sana

Dudaklarım kilitlenir, bal dudaklarına

Tenin gül kokar, her yerinde çiçekler açar

Hepsi sana benzer,

Koklamaksa bana düşer.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

İSTERSEN

İstersen bir çiçek hediye edebilirim sana

Dalından kopartmamak şartıyla

Ve istersen elele yürüyebilirim seninle

Uzun uzadıya herhangi bir yerde.

 

Ara sıra istersen göz göze gelebilirim

Ve sana;

"Deli gönlüm seni seviyor" diyebilirim

Ve eğer istersen sana,

Senin kalbin gibi tertemiz olan

Kendi ömrümü hediye edebilirim...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

BİR RESİM İSTEDİM

Her şeye rağmen yinede sevdim seni

Her gün yeniden özledim seni ve sesini

Senden umudumu hiç kesmedim ki

Hiçbir şeyi senin kadar arzulamadım

Sadece bir resmini istemiştim

Vermedin be bir tanem, vermedin

Tamam anladım;

Demek ki çok şey istemişim...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

SEVDA YÜKÜ

Sen yardım etmesen

Tek başıma taşıyamazdım bu ağır yükü

Yine de, bu yükü çok seviyorum

Kalbim kadar ağır çünkü

Bil ki ömrümün sonuna kadar severek taşırım

Yeter ki bir ucunda senin ellerin olsun

Bir ucunda da gözlerimiz buluşsun...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

BİRİ VAR

 

Biri var,

Belki bana çok uzak

Belki de benliğim kadar yakın

 

Evet ve nihayet, birisi var

Yüreği sonsuz sevgi dolu

Çok cana yakın ve insanlara sevdalı

Bütün bu güzelliklere rağmen

Yine de yüreği bazen ağlamaklı

Aslında bilmiyor,

Onun o güzel gözlerinden dökülen

Dünyanın en güzel,

Sevinç ve sevda gözyaşları

 

Sana ağlamak kötüdür diyemem

Bazen ben de ağlıyorum

Yağmur yağıyorsa ve bir de yalnızken

Gözlerim buğulanıverir

Uzaklara bakarken

Öylece duygululanıveririm işte

Bir insanı;

Yani bir çiçeği düşünürken.

 

Bilmelisin ki, bir nehir gibisin

Nereye baksam oraya akıyorsun

Aktığın her yeri,

Sonsuz sevginle yakıyorsun

Bir de beni düşün, beni;

Her an içimde bir volkan gibi patlıyorsun.

 

Hayatta en zor şey sevgi ve hasrettir

Biliyormusun, gökyüzü neden bu kadar gizemlidir

Ve biliyormusun, okyanus neden bu kadar derin ve serindir

Neden rüzgar ara sıra çıkıverir

Neden kuşlar özgürce uçabilir

Ben biliyorum ve hala öğreniyorum

Evrende her şey;

Birbirine sevdalı ve hasret içindedir.

 

Hiçbir insanı menfaat için sevmedim

Ve hiçbir şeyi dürüstlüğe değişmedim

Biliyorum sen de benim gibisin

Yani ben senim, sen de bensin

Özgür bırak duygularını

Nereye gitmek istiyorsa oraya gitsin

Hayatta böyle değilmi zaten,

Yani, sonsuz hasret ve sevgiyi yaşamak için...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

***

046.jpg

DÜŞ

Yazar: M.Kemal ÖZDEMİR.

Yayım Tarihi:
1999

ÖZLEDİM

Çok özledim seni

Aradan çok uzun zaman geçti

Galiba iki saat gibi bir süreydi

Kısa gibi görünse de;

Benim için iki yıla bedeldi.

 

Çok özledim seni

Duymak istiyorum ipek sesini

Biliyorum, çok şey istiyorum

Ve farkındayım, imkansız sevda benimkisi

 

Çok özledim seni

Bu gece dört te aniden Sen diye uyandım

Oturdum bir başıma

Yine, Sen diye ağladım

Gözlerimden dökülen her damla gözyaşımda

Seni aradım,

Yazık ki çok uzaktaydın

Sonra, gecenin karanlığına inat

Aydınlık bir şiir yazdım

Her yer ışıl ışıl oldu

Çünkü seni ve benim sana olan hislerimi anlattım

Bu da yetmedi;

Elimde olmadan çok duygulandım

Ağladım, ağladım...

Yazarken hiç aldırmadan

Bembeyaz kağıdı gözyaşlarımla ıslattım

Biliyormusun ?

Şu an, bir şiir değil;

Gözyaşlarımı okuyorsun.

 

Seni çok seviyorum

Ömrün boyunca hep gülmeni istiyorum

Zararı yok ben senin yerine de ağlarım

Ağlamaya alışkınım...

 

Bazen seni kaybetmekten korkuyorum

Sana karşı korkularım var benim

Bir türlü söleyemiyorum

Tüm bunlara rağmen

Bir tek şey biliyorum

Ben seni seviyorum.

 

Biter deme bu sevda bana sakın

Sen bana kendimden daha yakınsın

Gözyaşlarımsın, mutluluklarım

Ancak sen istersen vazgeçerim

Tüm bu güzellikleri,

Ölene kadar içimde saklarım

Kalbine nasıl girdiysem

Öylece sessizce çeker giderim.

Her zaman olduğu gibi

Seni sadece kendi içimde özlerim...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You are posting as a guest. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.