Ne güzel olmuş bu sayfa

 

Ve ne güzel bir tablo...

 

İçim ısındı,içim sıcacık oldu...

 

Mutluluk kokuyor burası

 

Ne mutlu SİZE...

Ben de anlatamadım bir türlü...

 

Yıllar yılı ben hep yanlız gittim sinemaya,evde yanlız başına izledim en beğendiğim filmleri.

Kolunun altında izleyebileceğim bir kaç kişi geçti hayatımdan,ama olmadı izleyemedik birtürlü belkide.

ama ben artık hiç yanlız film izlemiyorum,o bilmiyor,hiç farkında değil,belki farklı zamanlarda izliyoruz hatta...

Bir düş bel ki, bir hayal,ama ben yanlız izlemiyorum artık filmleri

 

YANLIZ BİR ŞİKAYETİM VAR,PATLAMIŞ MISIRLARI YERLERE ÇOK DÖKÜYOR YERKEN

 

Sevgili Blanc,teşekkürler

Ha ha ha tabe tabe

Sen semezsin gösterişi biliyom ama ben izninle bir alkış tutacam

 

İşte bu dedim okuyunca,ilk bakışta farkedilmeyen ama benim gördüğüm(belki biraz geç ) Zebercet...

Sende bilgisayarımı yaptır o zaman Yaptırırsan bilgisayarımı demem bir daha öyle

 

Mesele meğer,sadece duygusal(!)mış..!!

 

hahahhhahahaa vayy çıkarcı vayyyy

 

Herkes derdine derman arar. Ama bilmezler ki derman dediğin, derdin kendisidir. (Hz. Rifai)

 

Yaaa görüyosun dimiii Ama bugün bana yaşattığı aksiyon için pc'nin tamir süresi uzadı haberi yok

 

Bu arada Hz.Rifai ne kadar doğru söylemiş

Hepinize tek tek teşekkür ederim

 

Bu dönemi böle azcık sancılı atlatıcaz galiba biz.

 

O yaşından dolayı biraz deli,e ben zaten deli (ki bu onun en büyük şikayeti )

 

Yanlız suhedacım bişey diyeyim mi;

 

Ben anneme bir kere bile böle söylemedim...içimden bile

İşte blog aç derken beklediğim buydu...

 

O kalem hala sen de mi? Arasıra yakıp karanlığa tutuyormusun o ışığı.Karanlıkta,cılız da olsa bir ışık nasıl da güven verir insana.

 

Yüreğine, kalemine sağlık

Ba ba ba onay mı bekliyecek şimdi bu inceleme

 

Ablacım hoşgeldin bloglara

 

Senin gibi güzel bir yürekle bir araya gelmek benim için çok keyifliydi.Benim yaptığım sadece abla olmanın, insan olmanın gereğiydi... Keşke daha çok vaktimiz olsaydı da daha fazla gezdirebilseydim seni

Kabustan uyandım, kırpışan gözlerimle

Sımsıcak ışınlarınla sardın ya hani beni

Meleksi gülümsemen, hayalet bedenimde

Şiirdeki sesinle bağlandım, o duru kalbine

 

Kaç kişi tanıdım ki mutlu olan örümcekle

Hiç görmedim şifa bulanı bir ressam ile

Ludingirra'nın sesi bu doğup gelen tarihten

Didemden dudaklarına Ersin akan yaşlar ile

 

Sen şu kontrol panelini bi kurcalada aç blogunu...Bir şairin ayak seslerini duyar gibi oldum...

 

Umarım dişlerin tamamlandığında rahat eder zavallı Bora bey Dirsek yiyor, saçları gidecek, diş hekimliğini bırakacak adamcağız

 

Bugün bitecek diye ümitle gitmiştim ama bora "tekrar geleceksin" dedi

Sanırım kendisi azıcık mazoşist

Atılacak bir ileri ya da geri adım,kavşakta şu ya da bu yoldan gitmeyi tercih etmek,bir davete uymak ya da uymamak ve ayrıca çoğaltabileceğimiz sonsuz örnekler,kader de dediğimiz hayatımızın ağlarını örmüyor mu ? Bunlardan birini ya da birilerini tercih etmek her ne kadar kendi seçimimiz gibi görünse de sonrasında neler olabileceğini asla tayin edemeyiz.İşte bu yüzden sanırım herkes biraz da olsa kadercidir.

 

Ömrün boyunca koruyucu eskortların hep önüne çıkması dileği ile..!

 

Doğru zaman da, doğru yerde bi polis evet kaderin hatları çizilmiş,ama çok ince ayrıntılar kader'in sahibine bırakılmamış mı?

 

Ben hangi şıkkı seçersem seçeyim sonuç değişmezmiydi acaba?

 

Teşekkür ederim...

Aklıma Orhan Pamuk'un Yeni Hayat romanı geldi. Anlık seçimlerin ve trafik kazalarının insan hayatındaki öneminden bahsediyordu bir bölümünde. Kaza ilginç bir an aslında aşırı adrenalin salgılanmasına bağlı endorfin hormonunda da yükselme oluyor. O kişi için hayat bir an durmuş oluyor ve garip bir haz alıyor, hatta coşku duyuyor bir an, ta ki hormonların etkisi geçip de acıları ortaya çıkana kadar. Kimbilir kaç yaşam elimde yitti, kimbilir kaçı geriye geldi. Ama son bakışlarındaki huzur hep iliklerime işledi.

 

Ne düşündüm biliyormusun;bir blog açmalısın sen,içimizi titretecek,bizlere ibret olacak çok hikayen olduğundan hiç kuşkum yok...

sayın okur, kıymetlimiz bi taneciğimiz bana yetişmek üzereyken yaşadı tüm bunnarı...

şimdi düşünüyo tabe insan...

 

 

dipnot şeysi : gerçekten güselmişsin kızım sen yaw...

 

Hihihiiiiiiii evet baz gaza diye ilerler iken bi yandan da sen yakana kırmızı karanfil taktın mı diye düşünüyordum...

dipnot şeysine cevap:fazlaca süslendiydim sadece

 

Bu da güzel,hiç aklıma gelmemişti...

Yapılan hatalara, haksızlıklara tüm Türkiye olarak " ıslık çalarak" protosto etsek ne güzel olurdu.

Keşke...ama yılmadan, sonuna kadar protesto...bizler sesimizi bir anda yükseltip çabuk susuyoruz gibi geliyor bana

Bi de kanatsız da uçabiliyorlar mı acaba diye kanatlarını kopardığım sinekler

 

Gece lambası niyetine kavanozlara doldurduğum ateş böcekleri (ki içeride kalan hava bir sure sonra bitiyor, onlar da ölü gece lambası oluyorlardı, önlem için kavanozun kapağına delik delmeye çalışmıştım ama gücüm yetmemişti)

 

Kuran kursunda öğrendiğim cenaze namazını uygulamaya geçirmek maksadıyla öldürüp cenaze namazını kıldığım farecik

 

Sizlerden de özür diliyorum....

 

Aman allahım... zorun ne di acabaa...yok artık bi de fare haaaa,fareyi defnetmeden önce yıkadın mı peki

muzikten çok guzelmiş beeeeee

 

Dimi nerelere alıp götürüyor beni bir bilsen

 

Müzikle ruhumu seyahate çıkarıyorum ben,Ay'a bile giderim istersem

karadenizin bazı köylerinde insanlar hala ıslıkla konuşur öyleki 1,5 km mesafede bile ıslıkla haberleşiyorlarmış.

 

benimse asla beceremediğim bir şey ıslık,en çokta hoşuma giden iki parmak kullanılarak yapılandır ama her zamanki beceriksizliğim burdada kendini gösterdi ne kadar öğretilmeye çalışılsada yapamadım.

kendimi teselli edişimde "ıslık çalmak erkeklere özgü bir şey"

 

O iki parmakla çalınanı bende bitürlü beceremem Suhedacım

Büyüdükçe daha da acımasızlaşıyoruz öyleyse tatlım...Büyüdükçe sümüklüböcek yerine etrafında ki insanların üzerine tuz dökenler öle çok ki...

 

Offffffffff kedilerin kuyruğuna teneke bağlayan çocuklar geldi şimdi aklıma...

 

Benim en acımasız çocukluk anım,babaannemlere gelen misafir çocuğunu,bahçede çeşmenin altında yıkamaktı galiba...

yorum yapmadan çıkmayayım

 

ben hiç ıslık çalamam geçen otobüs önümden geçtii görmedii benii, annem ıslık çal oğlum dedi banaaa

banaaa dedii hayatta çalamaammm

 

ben otobüsüü ıslıkk hooppp hupp diyee durdurdum ama ıslık diye bağırdım yafuuuu

 

En çok geceleri korkardık çocukken,hele de elektriksiz bağ evlerinde.Bir de büyüklerimiz "geceleri ıslık çalmayın,cinlere davet çıkarırsınız"demezler mii..? İlaç ağzımızda ama yutmak yasak gibi bir şey olurdu.Ama inadına çalardık yine de.Islığın melodi olduğunu ve ondaki romantizmi gençliğimizde keşfettik.Şimdilerde ise ne zaman hüzünlensek ya da eskileri yadetsek dökülüveriyor dilimizin ucundan.Hem de istediğimiz makamdan ve kendi bestelerimizle..!

 

Hüzün makamını boşver,"bella ciao" çal sen de

Onun için arkama döndüğümde ıslığı duymaz oluyorum,bundan sonra ben de aynını yapıcam...

 

Ben şimdi kapadım gözlerimi... Fonda ki ıslığı duyuyorsun değil mi?

Ben de hatırlarım bir ıslık... Hiç gitmeyen kulaklarımdan

 

Öyle ise arada gaipten duyup,dönüp arkana bakıyorsundur sen de benim gibi...

yafuu yazsanaa şiir benim kendi şiirimdir diyeeeee....

inanmazlar falan şimdi

 

 

benim bişey dememe gerek var mı kii...eline yüreğine sağlık

 

Tmm şimcik yazıyorum,teşekkürler