Çekişmeli ya da anlaşmalı farketmez boşanma davaları her zaman Aile Mahkemelerine açılır. Eğer bir ilçede nüfus yüzbinden fazlaysa en az bir aile mahkemesi bulunmaktadır. aile mahkemesi yoksa boşanma davaları aile mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemelerine açılabilir.

Anlaşmalı Boşanma Şartları

- Tarafların evliliğinde bir yılı doldurmuş olması gerekmektedir. 

- Tarafların kendi aralarında bir anlaşma protokolü doldurması gerekmektedir,

- Taraflar boşanma davası duruşmasına katılmak zorundadır. 

Dava Dilekçesinin içeriği:

(HMK. Madde 119)

(1) Dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Mahkemenin adı.

b) Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri.

c) Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

(2) Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır.

Örnek dilekçe:

Evlilik içerisinde velayet hakkı her iki eşe de aittir. Ancak eşlerin boşanması durumunda çocuğun kimde kalacağına Aile Mahkemesi karar verecektir. Örneğin Adana’da açılacak bir velayet davası “Adana Aile Mahkemeleri”nde açılmak zorundadır.

Çocuğun velayeti, çocuğa hangi eş tarafından daha huzurlu ve güvenli bir gelecek sağlanacak ise o eşe verilir. Çocuğun boşanma davası sürecinde yıpranmaması ve etkilenmemesi çok önemlidir. Bu nedenle mahkeme dava süresince tedbiren de olsa velayeti eşlerden birisine verecektir. Kendisine velayet hakkı verilmeyen eşe ise “çocuk ile kişisel görüş saatleri” hakkı tanınacaktır. Bunun nedeni çocuğun anne veya babanın eksikliğini hissetmemesi gerekliliğidir.

Çocuğun velayetini almayan eş çocuğa iştirak nafakası ödeyecektir. Bu nafakanın amacı diğer eşin de hala çocuk üzerinde sorumluluk sahibi olmasıdır. Bu nafaka talep edilmese dahi mahkeme tarafından göz önünde bulundurulması gereken bir husustur. Nafaka yükümlülüğüne uymayan taraf “tazyik hapsi” ile cezalandırılır.

Çocuğun yararı söz konusu olduğunda yarar durumu:

Yaşına

Cinsiyetine

Alıştığı çevreye

Boşanmadan sonra çocuğun bir aile ortamında yaşayabilme olanağına

Çocuğun isteğine

Anne ve babanın çocuğa bakma olanaklarına göre belirlenir. 

Ek olarak Türk hukuku uygulamasında 0-3 yaş çocuk: 

3 yaşına kadar olan çocuğun velayeti söz konusu olduğunda çocukların anne bakım ve şefkatine ihtiyaç duydukları kabul edilmektedir. Bu dönemde genelde annenin işi, evi, kazandığı miktar ya da yaşam tarzının bir önemi bulunmaktadır. Bu yaş arası çocukların velayetinde verilen karar istikrarlı olarak çocuğun anneye verildiği yönündedir. 

3-7 yaş çocuk: 

Bu dönemde çocuğun anne bakım ve şefkatine ihtiyacı azalmıştır. O yüzden ane ve babalık duygusunun tatmininden ziyade çocuğun yararı ön plandadır. Eğer anne çocuğun sağlığına zarar veriyor, çocuğu bakmakta aciz kalıyorsa, annenin sağlığı iyi durumda değilse hakim çocuğun velayetini anneden alıp babaya verebilir. 

6-12 yaş çocuk: 

Bu dönemde yaşın yanı sıra çocuğa sunulacak maddi imkanlar da önemli hale gelmektedir. Hangi eşin çocuğa daha iyi eğitim ve gelecek sağlayacağı ön plana çıkarken bir yandan da uzman bir pedagog tarafından (her ne kadar hakim tarafından çocuğun fikri çok fazla bağlayıcı olmayacaksa da)  çocuk dinlenir ve çocuğun da fikrine başvurulur.  Hakim tüm bunları değerlendirir ve kararı çocuğun yararı doğrultusunda verir. 

12 Yaş Üzeri:

Bu dönemde çocuklar belirli bir olgunluğa eriştiğinden ve kendilerini istedikleri biçimde ifade edebileceğinden  hakimler çocuklardan yanında kalmak istediği ebeveynini kendisinin belirlemesini ister ve velayeti buna göre tayin eder. Ayrıca BM Çocuk Hakları sözleşmesine göre 12 yaşını tamamlamış çocukların velayetine karar verilmeden önce, mahkeme mutlaka çocuğu dinlemelidir.