İçeriğe atla


Fotoğraf

Neyim Olduğunu Bilemiyorum, Yardım Eder Misiniz?

psikolji korku panik

Bu başlığa 1 cevap verilmiş

#1 ElifN

ElifN

    Yeni Üye

  • Φ Yeni Üyeler
  • Pip
  • 1 İleti

Gönderi Tarihi: 16 Mayıs 2016 - 20:08

Öncelikle merhaba. Ben Elif. 17 yaşındayım. Sizden bir ricam olacak. Aşağıda durumumu anlatacağım ve sizden istediğim eğer aranızda anlayabilecek olan varsa fikir vermesi.

 

Çok yakınımı bir süre önce kaybettim 2 yıl kadar oldu. O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Taziye zamanlarında ağlayamadım. Dondum kaldım. Belki de ondan bu haldeyim. Bu sene bir çok şey oldu bana. Hem fiziksel, hem ruhsal. Bir çok hastalık oldu. Günlerim hastanelerde geçti. Ve ruhsal olarak çöktüm. Cidden çöktüm. Odaklanamıyorum. Ders çalışamıyorum. 6. sınıftayken İskender Pala okuyan ben, şimdi en ince kitaplara bile dayanamıyorum. Çok sevdiğim müzikler anlamsız. İnsanlardan nefret ediyorum. Halisülasyonlar görüyorum ve geceleri çok kötü benim için. Geceleri silüetler odanın içinde dolaşıyormuş gibi. Bacaklarım uyuşuyor ve ter basıyor. Kalbim hızlı hızlı çarpıyor.

 

Sürekli elimle kalbimi kontrol edip atıyor mu diye bakıyorum. Şimdi düşününce çok komik. Ama o zamanlar gözlerimden yaşlar boşalıyor. Psikiyatriste gittim. İlaç verdi. Kullandırtmıyor ailem. Senin ihtiyacın yok diyor. Ben, garip hissediyorum. Arkadaşlarımla aram kötü. Kimseyi yanımda istemiyorum. Boş boş tavanı izliyorum bu aralar. 

 

Saçma sapan durumlara giriyorum. Kendimden korkuyorum. Tuval yapacaktım, ve bir anda boyaları tuvale boca edip dağıttım. Sonra tuvali parçaladım. Ama isteğim yoktu gerçekten böyle bir düşüncem yoktu nasıl oldu bilmiyorum ama bilinçli yapmadım gerçekten bilinçli değildi kendimden çok korkuyorum artık geceleri baygın düşene kadar oturup sonra yatıyorum sürekli etrafımı kontrol ediyorum. 

 

Yolda tek yürürken arkamı sağımı solumu kontrol etme ihtiyacı duyuyorum. Şuan odada yanlız bilgisayar başındayım ve etrafımı sürekli kontrol ediyorum. Arkamda biri varmış gibi hissediyorum ve bu yazıyı bitirip içeri gideceğim şuan çok terliyorum ve bilmiyorum kalbm yrinden çıktrmuş gibi. Lütfen yardım.



#2 Radya

Radya

    Süper Üye

  • Φ Süper Üye
  • 10.132 İleti

Gönderi Tarihi: 17 Mayıs 2016 - 23:02

Elifcim ben de 2011 yılında annemi kaybettim. Yaşadıklarına benzer şeyler yaşadım ve halen daha yaşıyorum. Senin gibi ilk günlerde donmuştum, şu ana kadar sadece bir kez hüngür hüngür ağladım. Evet çok haklısın hiç bir şey eskisi gibi değil, özellikle ben. Eksiğim çünkü..Yıllarca her anımda yanımda olan insan bir an da yok oldu gitti. Bu hiç de hafife alınacak bir travma değil. Çok sağlıklı bir insan olmama rağmen ben de tıpkı senin gibi sağlık sorunları yaşıyorum. Daha geçenlerde tam bir günümü kalp ile ilgili bir sürü test yaptırarak harcadım. Doktor çıkarken" fıstık gibisin abla" dedi bana..:D

 

Sana bir iyi bir kötü haberim var; Kötü olan hep eksik olacağın, iyi haberse daha çok mutlu olma şansın olduğu. Benim en büyük şansım çocuklarımdı. ama senin yaşın anne olmak için çok genç. Ama bir kedinin, köpeğin bir kuşun da annesi olabilirsin. Az önce sana bunu yazarken kedim yatakta gerindi ve bana dönüp ben de varım dercesine seslendi. Evet o da var, güvercinlerim var hatta bir kargam var. Saksılarca çiçeğimi söylemezsem bana küserler:) İki yıldır Lösev gönüllüsüyüm. Senin gibi genç gönüllülere çok ihtiyaçları var. İnan bana birilerinin gülümsemesine sebep olmak hayata tutunmanı sağlayacak en güçlü enerji..

 

Yardımım dokunabildiyse ne mutlu bana..Sevgiler :)


Azıcık karate bilirim:)

twitter.png
 




Cevap ekle