Bu başlığa 26 cevap verilmiş

[Radya]

Bir gün Napolyon düşman askerlerinden kaçarken, bir bakkal dükkânına girmiş. Bakkala hemen kendisini saklamasını emretmiş. Bakkal da Napolyon´u müsait bir yere saklayıp, biraz sonra gelen düşmanları da;
-´Az evvel biri koşarak şu tarafa kaçtı.´ diye savuşturmuş.
Nihayet biraz sonra Napolyon´un muhafızları yetişmişler. Bakkal ömründe bir daha karşılaşamayacağı Napolyon´a sormuş:
-´Efendim, af buyurun ama merak ettim, ölümle bu denli burun buruna gelmek nasıl bir duygu?´ Napolyon birden öfkelenmiş.
-´Sen kim oluyorsun da benimle böyle dalga geçercesine konuşabiliyorsun?´ diye bağırmış. Hemen askerlerine, adamcağızı kurşuna dizmelerini emretmiş Askerler bakkalın gözünü bağlayıp, karşısına dizilmişler. Mermiler namlulara sürülmüş, artık ´ateş´ emri verilecek... Adamcağız içinden -´Ah, ne yaptın sen? Şimdi ölüp gideceksin´ diye düşünürken,
arkadan bir çift el uzanmış, gözündeki bağı açmış. Karşısında Napolyon varmış. Tek cümleyle cevaplamış Napolyon:
-´İşte böyle bir duygu!´

[Radya]

Sevdiği kıza kavuşamadığı için çekip gitmek isteyen gence, Bilge sorar;
- Mecnun Leyla’sından vazgeçti mi?
+ Hayır.
- Kerem ateşten kaçtı mı?
+ Hayır.
- Ferhat dağları delmekten korktu mu?
+ Hayır.
- Ya Kocadağlı Ahmet?
Bir süre susup düşündükten sonra genç;
+ O'nu hiç duymadım ki efendim, deyince Bilge:
- Tabi duymazsın, Çünkü: O vazgeçti ..
Unutma;
Vazgecenler değil.. Mücadele verenler tarihe geçerler ..