Ünlü tiyatrocu Erol Günaydın'ın özel açıklamalarda bulunurken, çok anlamlı bir söz ile kendini şfade etti: "Hayatta para değil, insan biriktirdim" diyor. sanatkar ruhu olan her insanın, maddi değerlerinden uzak kalarak, manevi değerlerin peşine koşar. Elbette, çoğu sanatçı, ressam, tarihte gördüğümüz kadarıyla, feci bir zavvalılık içinde yaşadıklarını da gördük. Bütün bunlara rağmen, tüm benliğiyle güzelliği ararken, dünyaya kendisinden sonra mutlaka geride birşeyler bırakmıtır. Peki öyleyse, böyle bir kriz döneminde yaşarken, sanat ruhlu olup manevi mi diyoruz yoksa geçim sıkıntıları daha ağır basarak, para mı düşünmek ve seçmek daha mı doğru olur. Geniş bir konu olmakla birlikte, sizlere şunu soruyorum: Hayatınızda en çok değer verdiğiniz, kendinizi güvende hissetiğiniz nedir? Para mı yoksa dostlar mı?

Çok geniş konu gerçekten. İşi sanat yönünden ele almak da zor.

İki anahtar buldum yazınızda benim fikir beyanımı yönlendirecek:

sanatkar ruhu olan her insanın, maddi değerlerinden uzak kalarak, manevi değerlerin peşine koşar.

 

Manevi değer nedir? Bu tanıma göre sanatkar ruhlu insan nerededir manevi değerlerin peşinde koşarken?

 

Hayatınızda en çok değer verdiğiniz, kendinizi güvende hissetiğiniz nedir? Para mı yoksa dostlar mı?

 

Bu ikisi neden karşı karşıya gelen ve tüm hayatı diğer seçeneklere yer vermeyecek kadar kapsayacak iki seçenektir?