İçeriğe atla






- - - - -

ŞEYLER DÜNYASI

Gönderen Radya, 17 Şubat 2015 · 898 Gösterim

Engin Geçtan
“Hayatın ilk aylarında bebek,
anne memesini kendi bedeninin uzantısı olarak algılar.
Yaşamımız süresince dönem dönem, eski günlerimize kayıp, çevremizdeki insanları bizi besleyecek memeler olarak görme eğiliminde oluruz.

Durum süreklilik gösterdiğinde ise ‘şeyler dünyası’nda yaşanıyor demektir.
Şeyler dünyasında, paylaşmanın yerini,
insanların birbirini ne işe yarayacaklarına göre değerlendirdikleri bir pazar alanı alır.

Karşı cins ilişkilerinde taraflardan birinin diğerine ısrarla yönelttiği
‘yaşat beni’ talebinden kaynaklanan sorunlar yaşanır.
Dibe doğru çekildikçe, ahlak, izan, sağduyu, onur gibi
ortak insani değerler silikleşir, doğa tahrip edilir,
tarih yok edilir, engel olarak görülen kişiler etkisiz kılınır.
Kendisi de dahil, hiç kimseyi ve hiçbir şeyi sevememe sonucu
sevilmemenin yıkıcı isyanıyla.
Pazar yerinin yalnızlığı, kızgınlıkla beslenen insanlar yaratır...
Kendileriyle başlayıp biten sığ alanlarda hapsolduklarından,
evrenin merkeziymiş gibi davranırlar.”



Psikiyatrist Engin Geçtan




Resmim

Son başlıklar

Rasgele Albüm Resmi

Kürke Hayır

kullanıcı görüntülüyor

0 üye, 0 misafir, 0 gizli üye

Sen yokken...

Sen yokken gittim Korkularımın üstüne Hiç ardıma bakmadım Gümüş şiirler yazdım sen yokken Çok yangın çıktı yüreğimde Küllerini bile savurmadım Irak denizlerin fırtınasıydım Uzak iklimlerin sert rüzgarları Kulaçlarken denizinde gurbeti Kanlı savaşlarım, Belalı sevdalarım olmadı hiç Ama hep sustum, Hep ağladım, hep yandım sen yokken. Bekliyorum dönüşünü yeniden, Bir gelsen, Hayatın önünden alsan beni Bir gelsen, Sellerin önünden alsan beni Bir gelsen, Ölümlü düşlerimden alsan beni. Çok durdum güneşe karşı bir başıma Savrulurdum rüzgarlarında sensizlik denizinin Sen yokken, Az dolaşmadım gönlümün kuytularında Üşüyen karanfilim şimdi buruşuk parmaklarda Bir kırağı ayazıydım gecenin kollarında Zifirlerinde sadece ben üşürdüm. Hiç aldırmadım esen rüzgara Hiç dinlenmiş bir yürekle çıkmadım ortaya Yinede hiç yıkılmadım giden trenlerin ardından Ama bütün yangınlar beni yaktı önce Hep ortasında kaldım vurgunların Vurgun nedir ki? deme Bir babanın serzenişi nasılsa öyle Bayrakları indirilmiş, Bozguna uğramış bir hisardım sen yokken Hep sustum, Hep yandım, hep ağladım sen yokken. Bir gelsen, Yangınlardan alsan beni, Bir gelsen, Dünyalarımdan alsan beni, Bir gelsen, Şafaksız gecelerden alsan beni, Ama ne zaman gelsen, Akşam kızılı gözlerimle bulacaksın beni...Cahit Külebi

...

GÜNEŞ DELİSİ
Akan suyu severim ben
Işıldayan karı severim
Bir yeşil yaprak
Bir telli böcek
Yeşeren tohum
Güneşte görsem
Sevinç doldurur içime
Bir günü
Güzel bir günü
Güneşli bir günü
Hiçbir şeye değişmem
Onun için savaşı sevmem
Onun için zulümü sevmem
Onun için yalanı sevmem
Bilirim yaşamaz güneşte
Bilirim yaşamaz yanyana aşkla
Ne haksızlık
Ne korku
Ne açlık
Necati Cumalı

Son Ziyaretçiler