Kendin şablon oluştur
1
Ne demiş Yahya Kemal;
"Yürü hür maviligin bittigi son hadde kadar, insan bu alemde hayal ettigi müddetce yasar"
Gerçekliğinizden kopmadıkça, hayallerin esiri olmadıkça,onlara yapışıp kalmadıkça yani iplerini elinizde tuttuğunuz müddetçe güzeldir hayal kurmak...Çoğu zaman hedefler belirlemenize yardımcı olur,en güzel tarafı da sınırları yoktur,beyninizin götürebildiği yere kadar gidersiniz...
Hele çocukluk hayalleri; ben çok bilirim çikolata denizin de yüzdüğümü... Yanardağlardan lav yerine çikolata püskürttüğümü...(İyi ki püskürtmüşüm şimdilerde sadece koklayabiliyorum çikolatayı ) O zaman ki cüssemle en yüksek ağaçlara çıkıp, çok erik hırsızlığı yaptım...İlk bisikletim alınmadan bir bisikletim olmuştu bile hayallerimde...Biraz daha büyüdüğümde de deri kıyafetler giyip motor sürüyordum... Ve sırf bu hayalleri kurabilmek için akşamları erken giriyordum yatağa...
Bu, tüm hakları sizde saklı olan oyun,çocuklarıma öğrettiğim ilk oyunlardan olmuştur...
Bknz..
http://www.turkish-m...in-gozlerinizi/
Şimdi Alp kızıyor bazen bana...Sabah "hadi kalk artık akşam yatmak bilmiyorsun sonra "diyorum...
-"Anne uyumuyorum ki hayal kuruyorum, işte gene hayalimi bozdun" diye azarlıyor beni...
Ben neden mi daldım bu hayal konusuna...
İnsan yaşını aldıkça hayalleri de kısıtlanıyor mecburen, ruh yaşlanmıyor yaşlanmasına da, kurduğunuz hayaller size üç-dört beden küçük gelmeye başlıyor...Eee napıyoruz o zaman hemen oyuna en yakınımızda ki sevdiklerimizi dahil ediveriyoruz tabi ki... Tıpkı dün benim yaptığım gibi....
Kiraz'ın dünden beri elini sıcak sudan soğuk suya sokturmuyorum, çünkü o artık Benetton yüzü olmaya aday bir genç kız...Aday ama ben onu çoktan kafamda birinci yaptım bile...
Dünden beri kırılıyoruz gülmekten...En iyisimi en başından başlayayım:
Dün internette dolanıyor gazeteleri karıştırıyordum ki bir haber ilişti gözüme...
Kiraz kazanırsa nerede kalacak, bir yıl okulu nolacak, babamız ne diyecek, DEDEMİZZ (babamı düşünemiyorum 
) ne diyecek, diğer masraflar için para nereden bulucaz gibi sorular kimin umrunda, biz gülüp eğleniyoruz ya gerisi mühim değil...Zaten mailime gelen veli onayını bile imzalamış değilim daha...
Kiraz'ın odasına çat kapı girip;
-"Amerika'da kuzenlerim var unuttun mu?" diye bir dalışım var evlere şenlik...
Ama vallahi kızım benden daha aklı başında;
-"Annee uçma uçmaaa sen kuzenlerinle yıllardır konuşmuyorsun,daha beni tanımıyorlar deyip" beni inişe geçirebiliyor...
"Olsunnn Melahat teyzenin oğlu Gürhan var Newyork'da"...
-"Anneeeee...
Bir adam biliyordum..bir kerevette oturuyordu..ve oturduğu yerden, avcunda âlemi seyrediyordu..
tasvir edebildiğin; gönül gözünden gördüğündür..pencerenin büyüklüğü değildir enginlik..bir iğne deliği bile yeter bakmasını bilene..
Hapsolan bedendir, ruhlarsa özgür...
"Yürü hür maviligin bittigi son hadde kadar, insan bu alemde hayal ettigi müddetce yasar"
Gerçekliğinizden kopmadıkça, hayallerin esiri olmadıkça,onlara yapışıp kalmadıkça yani iplerini elinizde tuttuğunuz müddetçe güzeldir hayal kurmak...Çoğu zaman hedefler belirlemenize yardımcı olur,en güzel tarafı da sınırları yoktur,beyninizin götürebildiği yere kadar gidersiniz...
Hele çocukluk hayalleri; ben çok bilirim çikolata denizin de yüzdüğümü... Yanardağlardan lav yerine çikolata püskürttüğümü...(İyi ki püskürtmüşüm şimdilerde sadece koklayabiliyorum çikolatayı ) O zaman ki cüssemle en yüksek ağaçlara çıkıp, çok erik hırsızlığı yaptım...İlk bisikletim alınmadan bir bisikletim olmuştu bile hayallerimde...Biraz daha büyüdüğümde de deri kıyafetler giyip motor sürüyordum... Ve sırf bu hayalleri kurabilmek için akşamları erken giriyordum yatağa...
Bu, tüm hakları sizde saklı olan oyun,çocuklarıma öğrettiğim ilk oyunlardan olmuştur...
Bknz..
http://www.turkish-m...in-gozlerinizi/
Şimdi Alp kızıyor bazen bana...Sabah "hadi kalk artık akşam yatmak bilmiyorsun sonra "diyorum...
-"Anne uyumuyorum ki hayal kuruyorum, işte gene hayalimi bozdun" diye azarlıyor beni...
Ben neden mi daldım bu hayal konusuna...
İnsan yaşını aldıkça hayalleri de kısıtlanıyor mecburen, ruh yaşlanmıyor yaşlanmasına da, kurduğunuz hayaller size üç-dört beden küçük gelmeye başlıyor...Eee napıyoruz o zaman hemen oyuna en yakınımızda ki sevdiklerimizi dahil ediveriyoruz tabi ki... Tıpkı dün benim yaptığım gibi....
Kiraz'ın dünden beri elini sıcak sudan soğuk suya sokturmuyorum, çünkü o artık Benetton yüzü olmaya aday bir genç kız...Aday ama ben onu çoktan kafamda birinci yaptım bile...
Dünden beri kırılıyoruz gülmekten...En iyisimi en başından başlayayım:
Dün internette dolanıyor gazeteleri karıştırıyordum ki bir haber ilişti gözüme...
Alıntı
Benetton, yeni reklam yüzlerini internet üzerinden seçiyor!Tüm dünya gençlerine açık ve markanın sıra dışılık geleneğiyle uyumlu “It’s My Time” kapsamında, www.benetton.com/casting adresine yüklenen, gençlerin kendilerini ve geleceğe yönelik vizyonlarını anlattığı video ve fotoğraflar, site ziyaretçileri tarafından oylanacak. En yüksek oyu alan 100 kişi arasından jürinin seçeceği 20 şanslı finalist, Britanyalı fotoğraf sanatçısı Josh Olins tarafından New York’ta yapılacak reklam çekimlerine katılmaya hak kazanacak. New York seyahati için tüm masrafları karşılanacak finalistlerle, 1 yıllık modellik kontratı imzalanacak. Benetton ayrıca, ilk 100 listesine giren yarışmacılara 200’er Euro değerinde hediye çeki verecek.
) ne diyecek, diğer masraflar için para nereden bulucaz gibi sorular kimin umrunda, biz gülüp eğleniyoruz ya gerisi mühim değil...Zaten mailime gelen veli onayını bile imzalamış değilim daha...Kiraz'ın odasına çat kapı girip;
-"Amerika'da kuzenlerim var unuttun mu?" diye bir dalışım var evlere şenlik...
Ama vallahi kızım benden daha aklı başında;
-"Annee uçma uçmaaa sen kuzenlerinle yıllardır konuşmuyorsun,daha beni tanımıyorlar deyip" beni inişe geçirebiliyor...
"Olsunnn Melahat teyzenin oğlu Gürhan var Newyork'da"...
-"Anneeeee...
Bir adam biliyordum..bir kerevette oturuyordu..ve oturduğu yerden, avcunda âlemi seyrediyordu..
tasvir edebildiğin; gönül gözünden gördüğündür..pencerenin büyüklüğü değildir enginlik..bir iğne deliği bile yeter bakmasını bilene..
Hapsolan bedendir, ruhlarsa özgür...
ne doğru ama..
Alıntı
teşk